Vedyatra वेदयात्रा
തിരയുക

മഹാഭാരതം · അധ്യായം 13.138

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

പദാർഥങ്ങളോടെ വായിക്കുക

13.138.1

केन सङ्कल्पितं श्राद्धं कस्मिन्काले किमात्मकम् ।
भृग्वङ्गिरसिके काले मुनिना कतरेण वा ॥ १३.१३८.१ ॥

ആരാൽ ശ്രാദ്ധം സങ്കൽപ്പിക്കപ്പെട്ടു, ഏത് കാലത്ത്, ഏത് സ്വരൂപത്തിൽ? ഭൃഗു-അംഗിരസ്സുകളുടെ കാലത്തോ, അതോ ഏത് മുനിയാലോ?

13.138.2

येन सङ्कल्पितं चैव तन्मे ब्रूहि पितामह ।
कानि श्राद्धेषु वर्ज्यानि कानि मूलफलानि च।
धान्यजात्यश्च का वर्ज्यास्तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १३.१३८.२ ॥

ആരാൽ അത് സങ്കൽപ്പിക്കപ്പെട്ടുവോ അതും എനിക്ക് പറഞ്ഞുതരൂ, പിതാമഹാ. ശ്രാദ്ധങ്ങളിൽ ഏതൊക്കെ വർജ്യം, ഏത് വേരുകളും ഫലങ്ങളും, ഏത് ധാന്യവർഗ്ഗങ്ങൾ വർജ്യം? അത് എനിക്ക് പറഞ്ഞുതരൂ, പിതാമഹാ.

13.138.3

यथा श्राद्धं सम्प्रवृत्तं यस्मिन्काले सदात्मकम् ।
येन सङ्कल्पितं चैव तन्मे शृणु जनाधिप ॥ १३.१३८.३ ॥

ശ്രാദ്ധം എങ്ങനെ പ്രവർത്തിച്ചു, ഏത് കാലത്ത്, സദാ നിലനിൽക്കുന്ന ഏത് സ്വരൂപത്തിൽ, ആരാൽ സങ്കൽപ്പിക്കപ്പെട്ടു എന്നത് എന്നിൽ നിന്ന് കേൾക്കൂ, ജനാധിപാ.

13.138.4

स्वायम्भुवोऽत्रिः कौरव्य परमर्षिः प्रतापवान् ।
तस्य वंशे महाराज दत्तात्रेय इति स्मृतः ॥ १३.१३८.४ ॥

സ്വായംഭുവനായ അത്രി, കൗരവാ, പരമർഷിയും പ്രതാപവാനും ആയിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ വംശത്തിൽ, മഹാരാജാവേ, ദത്താത്രേയൻ എന്ന് ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു.

13.138.5

दत्तात्रेयस्य पुत्रोऽभून्निमिर्नाम तपोधनः ।
निमेश्चाप्यभवत्पुत्रः श्रीमान्नाम श्रिया वृतः ॥ १३.१३८.५ ॥

ദത്താത്രേയന് നിമി എന്ന തപോധനനായ പുത്രൻ ഉണ്ടായി. നിമിക്കും ശ്രീമാൻ എന്ന പേരുള്ള പുത്രൻ ഉണ്ടായി, അവൻ ഐശ്വര്യത്താൽ നിറഞ്ഞവനായിരുന്നു.

13.138.6

पूर्णो वर्षसहस्रान्ते स कृत्वा दुष्करं तपः ।
कालधर्मपरीतात्मा निधनं समुपागतः ॥ १३.१३८.६ ॥

ആയിരം വർഷത്തിന്റെ അവസാനം, ദുഷ്കരമായ തപസ്സ് പൂർത്തിയാക്കി, കാലധർമ്മത്താൽ പൊതിയപ്പെട്ട ആത്മാവോടെ അദ്ദേഹം മരണം പ്രാപിച്ചു.

13.138.7

निमिस्तु कृत्वा शौचानि विधिदृष्टेन कर्मणा ।
सन्तापमगमत्तीप्रं पुत्रशोकपरायणः ॥ १३.१३८.७ ॥

നിമി വിധിപ്രകാരം ശൗചകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്തെങ്കിലും, പുത്രശോകത്തിൽ മുഴുകി കഠിനമായ സന്താപം അനുഭവിച്ചു.

13.138.8

अथ कृत्वोपकार्याणि चतुर्दश्यां महामतिः ।
तमेव गणयञ्शोकं विरात्रे प्रत्यबुध्यत ॥ १३.१३८.८ ॥

പിന്നെ ചതുർദശിയിൽ ഉപകാര്യകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്ത്, ആ മഹാമതി ആ ശോകത്തെത്തന്നെ ഓർത്തുകൊണ്ട് രാത്രിയുടെ അവസാനം ഉണർന്നു.

13.138.9

तस्यासीत्प्रतिबुद्धस्य शोकेन व्यथितात्मनः ।
मनः संहृत्य विषये बुद्धिर्विस्तारगामिनी ॥ १३.१३८.९ ॥

ഉണർന്ന അവന്, ശോകത്താൽ വ്യഥിതമായ മനസ്സ് വിഷയങ്ങളിൽ നിന്ന് പിൻവലിഞ്ഞു; ബുദ്ധി വികസിച്ചു പരന്നു.

13.138.10

ततः सञ्चिन्तयामास श्राद्धकल्पं समाहितः ।
यानि तस्यैव भोज्यानि मूलानि च फलानि च ॥ १३.१३८.१० ॥

പിന്നെ ഏകാഗ്രനായി അവൻ ശ്രാദ്ധവിധിയെക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചു; അവന് യോഗ്യമായ ഭക്ഷണങ്ങളും കിഴങ്ങുകളും പഴങ്ങളും ഏതെന്ന്.

13.138.11

उक्तानि यानि चान्यानि यानि चेष्टानि तस्य ह ।
तानि सर्वाणि मनसा विनिश्चित्य तपोधनः ॥ १३.१३८.११ ॥

പറയപ്പെട്ടവയും മറ്റുള്ളവയും, അവന്റെ എല്ലാ അനുഷ്ഠാനങ്ങളും മനസ്സാൽ നിശ്ചയിച്ച് ആ തപോധനൻ...

13.138.12

अमावास्यां महाप्राज्ञो विप्रानानाय्य पूजितान् ।
दक्षिणावर्तिकाः सर्वा बृसीः स्वयमथाकरोत् ॥ १३.१३८.१२ ॥

അമാവാസിയിൽ ആ മഹാപ്രാജ്ഞൻ പൂജിതരായ ബ്രാഹ്മണരെ വിളിച്ച്, തന്നെ ദക്ഷിണാവർത്തമായി എല്ലാ ദർഭകളും വിരിച്ചു.

13.138.13

सप्त विप्रांस्ततो भोज्ये युगपत्समुपानयत् ।
ऋते च लवणं भोज्यं श्यामाकान्नं ददौ प्रभुः ॥ १३.१३८.१३ ॥

പിന്നീട് അവൻ ഏഴു ബ്രാഹ്മണരെ ഭക്ഷണത്തിനായി ഒരുമിച്ചു കൊണ്ടുവന്നു; ഉപ്പില്ലാതെ ചാമയരി അന്നം വിളമ്പി.

13.138.14

दक्षिणाग्रास्ततो दर्भा विष्टरेषु निवेशिताः ।
पादयोश्चैव विप्राणां ये त्वन्नमुपभुञ्जते ॥ १३.१३८.१४ ॥

പിന്നീട് ആസനങ്ങളിലും, ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണരുടെ പാദങ്ങൾക്കരികിലും, തെക്കോട്ട് അഗ്രമുള്ള ദർഭകൾ വെച്ചു.

13.138.15

कृत्वा च दक्षिणाग्नान्वै दर्भान्स प्रयतः शुचिः ।
प्रददौ श्रीमते पिण्डान्नामगोत्रमुदाहरन् ॥ १३.१३८.१५ ॥

ദക്ഷിണാഗ്രമായ ദർഭകൾ വെച്ച്, സംയമിയും ശുദ്ധനുമായി, നാമഗോത്രങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ചുകൊണ്ട് ശ്രീമാന്മാർക്ക് പിണ്ഡങ്ങൾ നൽകി.

13.138.16

तत्कृत्वा स मुनिश्रेष्ठो धर्मसङ्करमात्मनः ।
पश्चात्तापेन महता तप्यमानोऽभ्यचिन्तयत् ॥ १३.१३८.१६ ॥

അത് ചെയ്ത ശേഷം ആ മുനിശ്രേഷ്ഠൻ തന്റെ ധർമ്മസങ്കരം (ധർമ്മലംഘനം) ഓർത്ത്, പിന്നീടുണ്ടായ വലിയ പശ്ചാത്താപത്താൽ വേദനിച്ചു ചിന്തിച്ചു.

13.138.17

अकृतं मुनिभिः पूर्वं किं मयेदमनुष्ठितम् ।
कथं नु शापेन न मां दहेयुर्ब्राह्मणा इति ॥ १३.१३८.१७ ॥

"മുനിമാർ മുമ്പ് ചെയ്യാത്തതു ഞാൻ എന്താണ് ചെയ്തത്? ബ്രാഹ്മണർ ശാപത്താൽ എന്നെ ദഹിപ്പിക്കാതിരിക്കുന്നത് എങ്ങനെ?"

13.138.18

ततः सञ्चिन्तयामास वंशकर्तारमात्मनः ।
बुद्ध्वाऽत्रिं मनसा दध्यौ भगवन्तं समाहितः।
ध्यातमात्रस्तथा चात्रिराजगाम तपोधनः ॥ १३.१३८.१८ ॥

പിന്നീട് അവൻ തന്റെ വംശകർത്താവിനെ ചിന്തിച്ചു; അത്രിയെ മനസ്സിൽ അറിഞ്ഞ്, ഏകാഗ്രനായി ആ ഭഗവാനെ ധ്യാനിച്ചു; ധ്യാനിച്ച ഉടനെ തപോധനനായ അത്രി അവിടെ എത്തി.

13.138.19

अथात्रिस्तं तथा दृष्ट्वा पुत्रशोकेन कर्शितम् ।
भृशमाश्वासयामास वाग्भिरिष्टाभिरव्ययः ॥ १३.१३८.१९ ॥

അപ്പോൾ അവ്യയനായ അത്രി, പുത്രശോകത്താൽ ക്ഷീണിച്ച അവനെ അങ്ങനെ കണ്ട്, പ്രിയമായ വാക്കുകളാൽ അത്യധികം ആശ്വസിപ്പിച്ചു.

13.138.20

निमे सङ्कल्पितस्तेऽयं पितृयज्ञस्तपोधन ।
मतो मे पूर्वदृष्टोऽत्र धर्मोऽयं ब्रह्मणा स्वयम् ॥ १३.१३८.२० ॥

നിമി! തപോധനാ! നീ സങ്കൽപിച്ച ഈ പിതൃയജ്ഞം എന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ ശരിയാണ്. ഈ ധർമ്മം മുൻപ് ബ്രഹ്മാവ് തന്നെ കണ്ടതാണ്.

13.138.21

सोयं स्वयभुविहितो धर्मः सङ्कल्पितस्त्वया ।
ऋते स्वयम्भुवः कोऽन्यः श्राद्धे संविधिमाहरेत् ॥ १३.१३८.२१ ॥

സ്വയംഭുവിനാൽ വിധിക്കപ്പെട്ട ഈ ധർമ്മം നീ സങ്കൽപിച്ചു. സ്വയംഭുവല്ലാതെ മറ്റാർക്കാണ് ശ്രാദ്ധവിധി നിർദ്ദേശിക്കാൻ കഴിയുക?

13.138.22

अथाख्यास्यामि ते पुत्र श्राद्दे यं विधिमुत्तमम् ।
स्वयम्भुविहितं पुत्र तत्कुरुष्व निबोध मे ॥ १३.१३८.२२ ॥

ഇനി മകനേ, സ്വയംഭുവിനാൽ വിധിക്കപ്പെട്ട ആ ശ്രേഷ്ഠമായ ശ്രാദ്ധവിധി ഞാൻ നിനക്കു പറഞ്ഞുതരാം. മകനേ, അത് ആചരിക്കുക; എന്നിൽനിന്ന് കേൾക്കുക.

13.138.23

कृत्वाऽग्निशरणं पूर्वं मन्त्रपूर्वं तपोधन ।
ततोऽग्नयेऽथ सोमाय वरुणाय च नित्यशः ॥ १३.१३८.२३ ॥

തപോധനാ! ആദ്യം മന്ത്രപൂർവ്വം അഗ്നിയെ ശരണം പ്രാപിച്ച്, പിന്നെ അഗ്നിക്കും സോമനും വരുണനും നിത്യവും (ആഹുതി നൽകണം).

13.138.24

विश्वेदवाश्च यि नित्यं पितृभिः सह गोचराः ।
तेभ्यः सङ्कल्पिता भागाः स्वयमेव स्वयम्भुवा ॥ १३.१३८.२४ ॥

വിശ്വദേവന്മാരും (…) പിതൃക്കളോടൊപ്പം എപ്പോഴും തങ്ങളുടെ മേഖലകളിൽ കഴിയുന്നു. അവർക്കുള്ള ഭാഗങ്ങൾ സ്വയംഭു തന്നെ നിശ്ചയിച്ചു.

13.138.25

स्तोतव्या चेह पृथिवी लोकस्यैव तु धारिणी ।
वैष्णवी काश्यपि चेति तथैवेहाक्षयेति च ॥ १३.१३८.२५ ॥

ലോകത്തെ ധരിക്കുന്ന ഭൂമിയെ ഇവിടെ സ്തുതിക്കണം; അവളെ വൈഷ്ണവി, കാശ്യപി എന്നും, ഇവിടെ അക്ഷയ എന്നും വിളിക്കുന്നു.

13.138.26

उदकानयने चैव स्तोतव्यो वरुणो विभुः ।
ततोऽग्निश्चैव सोमश्च आराध्याविह तेऽनघ ॥ १३.१३८.२६ ॥

വെള്ളം കൊണ്ടുവരുമ്പോൾ സർവവ്യാപിയായ വരുണനെ സ്തുതിക്കണം; പിന്നെ, പാപരഹിതനേ, ഇവിടെ അഗ്നിയെയും സോമനെയും ആരാധിക്കണം.

13.138.27

देवास्तु पितरो नाम निर्मिता ये स्वयम्भुवा ।
ऊष्मपा ये महाभागास्तेषां भागः प्रकल्पितः ॥ १३.१३८.२७ ॥

സ്വയംഭൂവിനാൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട ദേവന്മാർ പിതൃക്കൾ എന്ന പേരിലുള്ളവരാണ്; ഊഷ്മപരായ മഹാഭാഗ്യവാന്മാർക്ക് അവരുടെ വിഹിതം നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടു.

13.138.28

ते श्राद्धेनार्च्यमाना वै विमुच्यन्ते ह किल्बिषात् ।
सप्तकाः पितृवंशास्तु पूर्वदृष्टाः स्वयंभुवा ॥ १३.१३८.२८ ॥

ശ്രാദ്ധത്താൽ പൂജിക്കപ്പെടുമ്പോൾ അവർ പാപത്തിൽനിന്ന് മോചിതരാകുന്നു; സ്വയംഭു മുമ്പ് കണ്ട സപ്തക പിതൃവംശങ്ങളും അപ്രകാരം തന്നെ.

13.138.29

विश्वे चाग्निमुखा देवाः संख्याताः पूर्वमेव ते ।
तेषां नामानि वक्ष्यामि भागार्हाणां महात्मनाम् ॥ १३.१३८.२९ ॥

അഗ്നിമുഖരായ വിശ്വേദേവന്മാർ മുമ്പേ എണ്ണപ്പെട്ടവരാണ്; വിഹിതത്തിന് അർഹരായ ആ മഹാത്മാക്കളുടെ നാമങ്ങൾ ഞാൻ പറയാം.

13.138.30

सहः कृतिर्विपाप्मा च पुण्यकृत्पावनस्तथा ।
ग्राम्यः क्षेम्यः समूहश्च दिव्यसानुस्तथैव च ॥ १३.१३८.३० ॥

സഹൻ, കൃതി, വിപാപ്മാവ്, പുണ്യകൃത്, പാവനൻ, അതുപോലെ ഗ്രാമ്യൻ, ക്ഷേമ്യൻ, സമൂഹൻ, ദിവ്യസാനു എന്നിവരും.

13.138.31

विवस्वान्वीर्यवाञ्श्रीमान्कीर्तिमान्कृत एव च ।
जितात्मा मुनिवीर्यश्च दीप्तरोमा भयङ्करः ॥ १३.१३८.३१ ॥

വിവസ്വാൻ, വീര്യവാൻ, ശ്രീമാൻ, കീർത്തിമാൻ, കൃതൻ തന്നെയും, ജിതാത്മാവ്, മുനിവീര്യൻ, ദീപ്തരോമൻ, ഭയങ്കരൻ.

13.138.32

अनुकर्मा प्रतीतश्च प्रदाताऽप्यंशुमांस्तथा ।
शैलाभः परमक्रोधी धीरोष्णी भूपतिस्तथा ॥ १३.१३८.३२ ॥

അനുകർമ്മാവ്, പ്രതീതൻ, ദാതാവും, അംശുമാൻ, ശൈലാഭൻ, പരമക്രോധി, ധീരൻ, ഉഷ്ണീ, ഭൂപതി.

13.138.33

स्रजो वज्रीवरी चैव विश्वेदेवाः सनातनाः ।
विद्युद्वर्चाः सोमवर्चाः सूर्यश्रीश्चेति नामतः ॥ १३.१३८.३३ ॥

സൃജൻ, വജ്രീ, വരീ എന്നിവയും; വിശ്വദേവകൾ സനാതനർ; വിദ്യുദ്വർച്ചൻ, സോമവർച്ചൻ, സൂര്യശ്രീ എന്ന നാമങ്ങളാൽ.

13.138.34

सोमपः सूर्यसावित्रो दत्तात्मा पुण्डरीयकः ।
उष्णीनाभो नभोदश्च विश्वायुर्दीप्तिरेव च ॥ १३.१३८.३४ ॥

സോമപൻ, സൂര്യസാവിത്രൻ, ദത്താത്മാവ്, പുണ്ഡരീയകൻ, ഉഷ്ണീനാഭൻ, നഭോദൻ, വിശ്വായു, ദീപ്തി എന്നിവയും.

13.138.35

चमूहरः सुरेशश्च व्योमारिः शङ्करो भवः ।
ईशः कर्ता कृतिर्दक्षो भुवनो दिव्यकर्मकृत् ॥ १३.१३८.३५ ॥

ചമൂഹരൻ, സുരേശനും, വ്യോമാരി, ശങ്കരൻ, ഭവൻ, ഈശൻ, കർത്താവ്, കൃതി, ദക്ഷൻ, ഭുവനൻ, ദിവ്യകർമ്മം ചെയ്യുന്നവൻ.

13.138.36

गणितः पञ्चवीर्यश्च आदित्यो रश्मिवांस्तथा ।
सप्तकृत्सोमवर्चाश्च विश्वकृत्कविरेव च ॥ १३.१३८.३६ ॥

ഗണിതൻ, പഞ്ചവീര്യൻ, ആദിത്യൻ, രശ്മിവാൻ, സപ്തകൃത്, സോമവർച്ചൻ, വിശ്വകൃത്, കവി എന്നിവയും.

13.138.37

अनुगोप्ता सुगोप्ता च नप्ता चेश्वर एव च ।
कीर्तितास्ते महाभागाः कालस्य गतिगोचराः ॥ १३.१३८.३७ ॥

അനുഗോപ്താ, സുഗോപ്താ, നപ്താ, ഈശ്വരൻ എന്നിവരും — ഇവർ മഹാഭാഗ്യവാന്മാരെന്ന് പറയപ്പെട്ടവർ; കാലത്തിന്റെ ഗതിപരിധിയിൽ വരുന്നവർ.

13.138.38

अश्राद्धेयानि धान्यानि कोद्रवाः पुलकास्तथा ।
हिङ्गुद्रवेषु शाकेषु मूलानां लशुनं तथा ॥ १३.१३८.३८ ॥

ശ്രാദ്ധത്തിന് യോഗ്യമല്ലാത്ത ധാന്യങ്ങൾ — കോദ്രവം, പുലകം; കായം ചേർത്ത കറികളിലും ഇലക്കറികളിലും; കിഴങ്ങുകളിൽ വെളുത്തുള്ളിയും.

13.138.39

पलाण्डुः सौभाञ्जनकस्तथा गृञ्जनकादयः ।
कूश्माण्डजात्यलाबुं च कृष्णं लवणमेव च ॥ १३.१३८.३९ ॥

ഉള്ളി, സൗഭാഞ്ജനകം, ഗൃഞ്ജനകം തുടങ്ങിയവ; കുമ്പളവർഗ്ഗം, ചുരയ്ക്ക; കറുത്ത ഉപ്പും ഉപ്പും.

13.138.40

ग्राम्यवाराहमांसं च यच्चैवाप्रोक्षितं भवेत् ।
कृष्णाजं जीरकं चैव शीतपाकी तथैव च।
अङ्कुराद्यास्तथा वर्ज्या इह शृङ्गाटकानि च ॥ १३.१३८.४० ॥

ഗ്രാമ്യവരാഹമാംസവും പ്രോക്ഷണം ചെയ്യാത്തതും; കറുത്ത ആടും ജീരകവും ശീതപാകിയും; മുളകളും മറ്റും, ഇവിടെ ചിങ്ങാടക്കായയും — ഇവ വർജ്യം.

13.138.41

वर्जयेल्लवणं सर्वं तथा जम्बूफलानि च ।
अवक्षुतावरुदितं तथा श्राद्धे च वर्जयेत्। ॥ १३.१३८.४१ ॥

എല്ലാ ഉപ്പും ഞാവൽപ്പഴവും വർജ്ജിക്കണം; തുമ്മുമ്പോഴും കരയുമ്പോഴും, ശ്രാദ്ധത്തിലും വർജ്ജിക്കണം.

13.138.42

निवापे हव्यकव्ये वा गर्हितं च सुदर्शनम् ।
पितरश्च हि देवाश्च नाभिनन्दन्ति तद्धविः ॥ १३.१३८.४२ ॥

നിവാപത്തിലോ ഹവ്യ-കവ്യത്തിലോ നിന്ദിതവും സുദർശനവും; പിതൃക്കളും ദേവന്മാരും ആ ഹവിസ്സിനെ സന്തോഷത്തോടെ സ്വീകരിക്കുന്നില്ല.

13.138.43

चण्डालश्वपचौ वर्ज्यौ निवापे समुपस्थिते ।
काषायवासाः कुष्ठी वा पतितो ब्रह्महाऽपि वा ॥ १३.१३८.४३ ॥

ശ്രാദ്ധസമയം വരുമ്പോൾ ചണ്ഡാലനും ശ്വപചനും ഒഴിവാക്കപ്പെടണം; കാഷായ വസ്ത്രധാരിയും കുഷ്ഠരോഗിയും പതിതനും ബ്രഹ്മഹത്യ ചെയ്തവനും.

13.138.44

सङ्कीर्णयोनिर्विप्रश्च सम्बन्धी पतितश्च यः ।
वर्जनीय बुधैरेते निवापे समुपस्थिते ॥ १३.१३८.४४ ॥

സങ്കീർണയോനിയിലെ ബ്രാഹ്മണൻ, പതിതനായ ബന്ധു, മറ്റും ആരുമാകട്ടെ—ശ്രാദ്ധസമയം വരുമ്പോൾ ഇവരെ ബുദ്ധിമാന്മാർ ഒഴിവാക്കണം.

13.138.45

इत्येवमुक्त्वा भगवान्स्ववंश्यं तमृषिं पुरा ।
पितामहसभां दिव्या जगामात्रिस्तपोधनः ॥ १३.१३८.४५ ॥

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, തപസ്സാണ് ധനമായ ഭഗവാൻ അത്രി, തന്റെ വംശജനായ ആ ഋഷിയോട് പറഞ്ഞിട്ട്, പണ്ട് പിതാമഹന്റെ ദിവ്യസഭയിലേക്ക് പോയി.