Vedyatra वेदयात्रा
தேடு

மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.138

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

13.138.1

केन सङ्कल्पितं श्राद्धं कस्मिन्काले किमात्मकम् ।
भृग्वङ्गिरसिके काले मुनिना कतरेण वा ॥ १३.१३८.१ ॥

யாரால் சிராத்தம் நிச்சயிக்கப்பட்டது, எந்த காலத்திலும் அது எத்தன்மையது? பிருகு, அங்கிரஸ் காலத்திலோ, அல்லது எந்த முனிவராலோ?

13.138.2

येन सङ्कल्पितं चैव तन्मे ब्रूहि पितामह ।
कानि श्राद्धेषु वर्ज्यानि कानि मूलफलानि च।
धान्यजात्यश्च का वर्ज्यास्तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १३.१३८.२ ॥

யாரால் அது நிச்சயிக்கப்பட்டதோ அதையும் எனக்குச் சொல்லுங்கள், பிதாமகரே. சிராத்தங்களில் எவை விலக்கப்பட்டவை, எந்த வேர்களும் பழங்களும், எந்த தானிய வகைகள் விலக்கப்பட்டவை? அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள், பிதாமகரே.

13.138.3

यथा श्राद्धं सम्प्रवृत्तं यस्मिन्काले सदात्मकम् ।
येन सङ्कल्पितं चैव तन्मे शृणु जनाधिप ॥ १३.१३८.३ ॥

சிராத்தம் எப்படித் தொடங்கியது, எந்த காலத்தில், என்றும் நிலைத்த எந்த வடிவத்தில், யாரால் நிச்சயிக்கப்பட்டது என்பதை என்னிடமிருந்து கேள், மன்னா.

13.138.4

स्वायम्भुवोऽत्रिः कौरव्य परमर्षिः प्रतापवान् ।
तस्य वंशे महाराज दत्तात्रेय इति स्मृतः ॥ १३.१३८.४ ॥

ஸ்வாயம்புவ அத்ரி, குருவம்சத்தவனே, பரமரிஷி, பராக்கிரமமுள்ளவர். அவருடைய வம்சத்தில், மகாராஜனே, தத்தாத்ரேயர் என்று நினைவுகூரப்படுகிறார்.

13.138.5

दत्तात्रेयस्य पुत्रोऽभून्निमिर्नाम तपोधनः ।
निमेश्चाप्यभवत्पुत्रः श्रीमान्नाम श्रिया वृतः ॥ १३.१३८.५ ॥

தத்தாத்ரேயருக்கு நிமி என்னும் பெயருடைய தவச்செல்வமான மகன் பிறந்தான். நிமிக்கும் ஸ்ரீமான் என்னும் பெயருடைய மகன் பிறந்தான், அவன் செல்வத்தால் நிறைந்தவன்.

13.138.6

पूर्णो वर्षसहस्रान्ते स कृत्वा दुष्करं तपः ।
कालधर्मपरीतात्मा निधनं समुपागतः ॥ १३.१३८.६ ॥

ஆயிரம் ஆண்டுகள் முடிவில், கடுமையான தவத்தை நிறைவேற்றிய அவர், காலத்தின் விதியால் சூழப்பட்ட உள்ளத்துடன் மரணத்தை அடைந்தார்.

13.138.7

निमिस्तु कृत्वा शौचानि विधिदृष्टेन कर्मणा ।
सन्तापमगमत्तीप्रं पुत्रशोकपरायणः ॥ १३.१३८.७ ॥

நிமி விதிப்படி தூய்மைச் சடங்குகளைச் செய்தும், மகன் துயரில் ஆழ்ந்து மிகுந்த வேதனை அடைந்தார்.

13.138.8

अथ कृत्वोपकार्याणि चतुर्दश्यां महामतिः ।
तमेव गणयञ्शोकं विरात्रे प्रत्यबुध्यत ॥ १३.१३८.८ ॥

பின்னர் சதுர்த்தசி நாளில் உதவிச் சடங்குகளைச் செய்து, மகாமதியான அவர் அந்தத் துயரையே எண்ணியபடி இரவின் முடிவில் விழித்தெழுந்தார்.

13.138.9

तस्यासीत्प्रतिबुद्धस्य शोकेन व्यथितात्मनः ।
मनः संहृत्य विषये बुद्धिर्विस्तारगामिनी ॥ १३.१३८.९ ॥

விழித்தெழுந்த அவருக்கு, துயரால் வருந்திய மனம் புலன் பொருட்களிலிருந்து திரும்பியது; அவரது புத்தி விரிந்து செல்லத் தொடங்கியது.

13.138.10

ततः सञ्चिन्तयामास श्राद्धकल्पं समाहितः ।
यानि तस्यैव भोज्यानि मूलानि च फलानि च ॥ १३.१३८.१० ॥

பின்னர் அவர் ஒருமனதாகச் சிராத்த விதியைப் பற்றி சிந்தித்தார்; அவருக்குரிய உணவுகள், கிழங்குகள், பழங்கள் எவை என்று.

13.138.11

उक्तानि यानि चान्यानि यानि चेष्टानि तस्य ह ।
तानि सर्वाणि मनसा विनिश्चित्य तपोधनः ॥ १३.१३८.११ ॥

கூறப்பட்டவையும் மற்றவையுமான, அவருடைய அனுஷ்டானங்கள் அனைத்தையும் மனதால் முடிவு செய்து, அந்த தவச்செல்வர்...

13.138.12

अमावास्यां महाप्राज्ञो विप्रानानाय्य पूजितान् ।
दक्षिणावर्तिकाः सर्वा बृसीः स्वयमथाकरोत् ॥ १३.१३८.१२ ॥

அமாவாசை நாளில் அந்த மகாபிரக்ஞர் மதிக்கப்பட்ட அந்தணர்களை அழைத்து, தாமே அனைத்துப் பிரதிசிண வரிசையில் தர்ப்பைகளை அமைத்தார்.

13.138.13

सप्त विप्रांस्ततो भोज्ये युगपत्समुपानयत् ।
ऋते च लवणं भोज्यं श्यामाकान्नं ददौ प्रभुः ॥ १३.१३८.१३ ॥

பின்னர் அவர் ஏழு அந்தணர்களை உணவுக்காக ஒரே சமயத்தில் அழைத்து வந்தார்; உப்பின்றி சாமை அன்னத்தை அளித்தார்.

13.138.14

दक्षिणाग्रास्ततो दर्भा विष्टरेषु निवेशिताः ।
पादयोश्चैव विप्राणां ये त्वन्नमुपभुञ्जते ॥ १३.१३८.१४ ॥

பின்னர் இருக்கைகளில், உணவு உண்ணும் அந்தணர்களின் பாதங்களருகே, தென்முனை கொண்ட தர்ப்பைகள் வைக்கப்பட்டன.

13.138.15

कृत्वा च दक्षिणाग्नान्वै दर्भान्स प्रयतः शुचिः ।
प्रददौ श्रीमते पिण्डान्नामगोत्रमुदाहरन् ॥ १३.१३८.१५ ॥

தென்முனை தர்ப்பைகளை அமைத்து, தன்னடக்கமும் தூய்மையும் கொண்டவராய், பெயரும் கோத்திரமும் சொல்லி மரியாதைக்குரியவர்களுக்குப் பிண்டங்களை அளித்தார்.

13.138.16

तत्कृत्वा स मुनिश्रेष्ठो धर्मसङ्करमात्मनः ।
पश्चात्तापेन महता तप्यमानोऽभ्यचिन्तयत् ॥ १३.१३८.१६ ॥

அதைச் செய்த பின், முனிவர்களில் சிறந்தவர் தன் தர்மக் கலப்பை (தர்மமீறலை) எண்ணி, பின்னர் வந்த பெரும் மனவருத்தத்தால் வேதனையுற்று சிந்திக்கலானார்.

13.138.17

अकृतं मुनिभिः पूर्वं किं मयेदमनुष्ठितम् ।
कथं नु शापेन न मां दहेयुर्ब्राह्मणा इति ॥ १३.१३८.१७ ॥

"முனிவர்கள் முன்பு செய்யாததை நான் இப்போது என்ன செய்துவிட்டேன்? அந்தணர்கள் சாபத்தால் என்னை எப்படி எரிக்காமல் விடுவார்கள்?"

13.138.18

ततः सञ्चिन्तयामास वंशकर्तारमात्मनः ।
बुद्ध्वाऽत्रिं मनसा दध्यौ भगवन्तं समाहितः।
ध्यातमात्रस्तथा चात्रिराजगाम तपोधनः ॥ १३.१३८.१८ ॥

பின்னர் அவர் தன் வம்சத்தை நிறுவியவரை எண்ணினார்; அத்ரியை மனதில் உணர்ந்து, ஒருமுகப்பட்டு அந்த பகவானை தியானித்தார்; தியானித்த மாத்திரத்திலேயே தவச்செல்வரான அத்ரி வந்தார்.

13.138.19

अथात्रिस्तं तथा दृष्ट्वा पुत्रशोकेन कर्शितम् ।
भृशमाश्वासयामास वाग्भिरिष्टाभिरव्ययः ॥ १३.१३८.१९ ॥

அப்போது அழியாதவரான அத்ரி, மகன் இழப்பால் மெலிந்த அவனை அவ்வாறு கண்டு, இனிய சொற்களால் மிகவும் ஆறுதல் கூறினார்.

13.138.20

निमे सङ्कल्पितस्तेऽयं पितृयज्ञस्तपोधन ।
मतो मे पूर्वदृष्टोऽत्र धर्मोऽयं ब्रह्मणा स्वयम् ॥ १३.१३८.२० ॥

நிமியே! தவவளமிக்கவனே! உன் இந்த பித்ரு யாகச் சங்கல்பம் எனக்கு ஏற்புடையது. இந்தத் தர்மத்தை முன்பு பிரம்மாவே தானே கண்டார்.

13.138.21

सोयं स्वयभुविहितो धर्मः सङ्कल्पितस्त्वया ।
ऋते स्वयम्भुवः कोऽन्यः श्राद्धे संविधिमाहरेत् ॥ १३.१३८.२१ ॥

சுயம்புவால் விதிக்கப்பட்ட இந்தத் தர்மத்தை நீ சங்கல்பித்தாய். சுயம்புவைத் தவிர, ஸ்ராத்தத்தின் முறையை வேறு யார் கூற இயலும்?

13.138.22

अथाख्यास्यामि ते पुत्र श्राद्दे यं विधिमुत्तमम् ।
स्वयम्भुविहितं पुत्र तत्कुरुष्व निबोध मे ॥ १३.१३८.२२ ॥

இப்போது மகனே, சுயம்புவால் விதிக்கப்பட்ட அந்த உயர்ந்த ஸ்ராத்த விதியை உனக்குக் கூறுவேன். மகனே, அதைச் செய்; என்னிடமிருந்து கேள்.

13.138.23

कृत्वाऽग्निशरणं पूर्वं मन्त्रपूर्वं तपोधन ।
ततोऽग्नयेऽथ सोमाय वरुणाय च नित्यशः ॥ १३.१३८.२३ ॥

தவவளமிக்கவனே! முதலில் மந்திரத்துடன் அக்னியைச் சரணடைந்து, பின்னர் அக்னிக்கும் சோமனுக்கும் வருணனுக்கும் தினமும் (ஆகுதி அளிக்க வேண்டும்).

13.138.24

विश्वेदवाश्च यि नित्यं पितृभिः सह गोचराः ।
तेभ्यः सङ्कल्पिता भागाः स्वयमेव स्वयम्भुवा ॥ १३.१३८.२४ ॥

விஸ்வதேவர்களும் (…) பித்ருக்களுடன் எப்போதும் தம் களத்தில் உள்ளனர். அவர்களுக்கான பங்குகளை சுயம்பு தானே நியமித்தார்.

13.138.25

स्तोतव्या चेह पृथिवी लोकस्यैव तु धारिणी ।
वैष्णवी काश्यपि चेति तथैवेहाक्षयेति च ॥ १३.१३८.२५ ॥

இங்கு உலகைத் தாங்கும் பூமியைத் துதிக்க வேண்டும்; அவளை வைஷ்ணவி, காஷ்யபி என்றும், இங்கு அக்ஷயா என்றும் கூறுவர்.

13.138.26

उदकानयने चैव स्तोतव्यो वरुणो विभुः ।
ततोऽग्निश्चैव सोमश्च आराध्याविह तेऽनघ ॥ १३.१३८.२६ ॥

நீர் கொண்டு வரும் வேளையிலும் எங்கும் நிறைந்த வருணனைத் துதிக்க வேண்டும்; பின்னர், பாவமற்றவனே, இங்கு அக்னியையும் சோமனையும் ஆராதிக்க வேண்டும்.

13.138.27

देवास्तु पितरो नाम निर्मिता ये स्वयम्भुवा ।
ऊष्मपा ये महाभागास्तेषां भागः प्रकल्पितः ॥ १३.१३८.२७ ॥

சுயம்புவால் படைக்கப்பட்ட தேவர்கள், பிதிர்கள் என்ற பெயர் கொண்டவர்கள்; ஊஷ்மபர் என்னும் மகாபாக்கியவான்களுக்கு அவர்களின் பங்கு நியமிக்கப்பட்டுள்ளது.

13.138.28

ते श्राद्धेनार्च्यमाना वै विमुच्यन्ते ह किल्बिषात् ।
सप्तकाः पितृवंशास्तु पूर्वदृष्टाः स्वयंभुवा ॥ १३.१३८.२८ ॥

சிராத்தத்தால் வழிபடப்படும்போது அவர்கள் பாவத்திலிருந்து விடுதலை பெறுகிறார்கள்; சுயம்புவால் முன்பு கண்ட ஏழு பிதிர்வம்சங்களும் அவ்வாறே.

13.138.29

विश्वे चाग्निमुखा देवाः संख्याताः पूर्वमेव ते ।
तेषां नामानि वक्ष्यामि भागार्हाणां महात्मनाम् ॥ १३.१३८.२९ ॥

அக்னிமுகமுடைய விச்வேதேவர்கள் முன்பே எண்ணப்பட்டவர்கள்; பங்குக்குத் தகுதியுள்ள அந்த மகாத்மாக்களின் பெயர்களை நான் சொல்வேன்.

13.138.30

सहः कृतिर्विपाप्मा च पुण्यकृत्पावनस्तथा ।
ग्राम्यः क्षेम्यः समूहश्च दिव्यसानुस्तथैव च ॥ १३.१३८.३० ॥

சஹன், கிருதி, விபாப்மா, புண்யகிருத், பாவனன், அதுபோல் கிராம்யன், க்ஷேம்யன், சமூஹன், திவ்யசானு ஆகியோரும்.

13.138.31

विवस्वान्वीर्यवाञ्श्रीमान्कीर्तिमान्कृत एव च ।
जितात्मा मुनिवीर्यश्च दीप्तरोमा भयङ्करः ॥ १३.१३८.३१ ॥

விவஸ்வான், வீர்யவான், ஸ்ரீமான், கீர்த்திமான், கிருதர், ஜிதாத்மா, முனிவீர்யர், தீப்த ரோமர், பயங்கரர்.

13.138.32

अनुकर्मा प्रतीतश्च प्रदाताऽप्यंशुमांस्तथा ।
शैलाभः परमक्रोधी धीरोष्णी भूपतिस्तथा ॥ १३.१३८.३२ ॥

அனுகர்மா, பிரதீதர், ப்ரதாதா, அம்சுமான், சைலாபர், பரமக்ரோதி, தீரர், உஷ்ணீ, பூபதி.

13.138.33

स्रजो वज्रीवरी चैव विश्वेदेवाः सनातनाः ।
विद्युद्वर्चाः सोमवर्चाः सूर्यश्रीश्चेति नामतः ॥ १३.१३८.३३ ॥

ஸ்ருஜ், வஜ்ரீ, வரீ, விஸ்வதேவர்கள் நித்தியர்கள்; வித்யுத்வர்சர், சோமவர்சர், சூரியஸ்ரீ என்று பெயர்களால்.

13.138.34

सोमपः सूर्यसावित्रो दत्तात्मा पुण्डरीयकः ।
उष्णीनाभो नभोदश्च विश्वायुर्दीप्तिरेव च ॥ १३.१३८.३४ ॥

சோமபர், சூர்ய-சாவித்ரர், தத்தாத்மா, புண்டரீயகர், உஷ்ணீநாபர், நபோதர், விஸ்வாயு, தீப்தி.

13.138.35

चमूहरः सुरेशश्च व्योमारिः शङ्करो भवः ।
ईशः कर्ता कृतिर्दक्षो भुवनो दिव्यकर्मकृत् ॥ १३.१३८.३५ ॥

சமூஹரர், சுரேசர், வ்யோமாரி, சங்கரர், பவர், ஈசர், கர்த்தா, கிருதி, தக்ஷர், புவனர், தெய்வ கர்மங்களைச் செய்பவர்.

13.138.36

गणितः पञ्चवीर्यश्च आदित्यो रश्मिवांस्तथा ।
सप्तकृत्सोमवर्चाश्च विश्वकृत्कविरेव च ॥ १३.१३८.३६ ॥

கணிதர், பஞ்சவீர்யர், ஆதித்யர், ரச்மிவான், சப்தக்ருத், சோமவர்சர், விஸ்வக்ருத், கவி.

13.138.37

अनुगोप्ता सुगोप्ता च नप्ता चेश्वर एव च ।
कीर्तितास्ते महाभागाः कालस्य गतिगोचराः ॥ १३.१३८.३७ ॥

அனுகோப்தா, சுகோப்தா, நப்தா, ஈஸ்வரன் ஆகியோரும் — இவர்கள் மஹாபாக்கியசாலிகள் என்று கூறப்பட்டவர்கள்; காலத்தின் போக்கிற்குள் அடங்குபவர்கள்.

13.138.38

अश्राद्धेयानि धान्यानि कोद्रवाः पुलकास्तथा ।
हिङ्गुद्रवेषु शाकेषु मूलानां लशुनं तथा ॥ १३.१३८.३८ ॥

சிராத்தத்திற்குத் தகாத தானியங்கள் — கொத்ரவம், புலகம் ஆகியவை; பெருங்காய நீரிட்ட கறிகளிலும் கீரைகளிலும்; வேர்களில் பூண்டும்.

13.138.39

पलाण्डुः सौभाञ्जनकस्तथा गृञ्जनकादयः ।
कूश्माण्डजात्यलाबुं च कृष्णं लवणमेव च ॥ १३.१३८.३९ ॥

வெங்காயம், சௌபாஞ்ஜனகம், கிருஞ்சனகம் முதலியவை; பூசணி வகை, சுரைக்காய்; கருப்பு உப்பும் உப்பும்.

13.138.40

ग्राम्यवाराहमांसं च यच्चैवाप्रोक्षितं भवेत् ।
कृष्णाजं जीरकं चैव शीतपाकी तथैव च।
अङ्कुराद्यास्तथा वर्ज्या इह शृङ्गाटकानि च ॥ १३.१३८.४० ॥

நாட்டு காட்டுப்பன்றி இறைச்சியும், பிரோக்ஷணம் செய்யப்படாத எதுவும்; கருப்பு ஆட்டு இறைச்சி, சீரகமும், சீதபாகியும்; அங்குரம் முதலியவையும்; இங்கே நீர்க்கொட்டைகளும் — இவை விலக்கப்பட வேண்டியவை.

13.138.41

वर्जयेल्लवणं सर्वं तथा जम्बूफलानि च ।
अवक्षुतावरुदितं तथा श्राद्धे च वर्जयेत्। ॥ १३.१३८.४१ ॥

எல்லா உப்பையும் விலக்க வேண்டும்; நாவல் பழங்களையும். தும்மலின்போதும் அழுகையின்போதும், சிராத்தத்திலும் விலக்க வேண்டும்.

13.138.42

निवापे हव्यकव्ये वा गर्हितं च सुदर्शनम् ।
पितरश्च हि देवाश्च नाभिनन्दन्ति तद्धविः ॥ १३.१३८.४२ ॥

நிவாபத்திலும் ஹவ்ய-கவ்ய யாகத்திலும் இகழப்பட்ட பொருளும், சுதர்சனமும்; பித்ருக்களும் தேவர்களும் அந்த ஹவிஸை மகிழ்ந்து ஏற்பதில்லை.

13.138.43

चण्डालश्वपचौ वर्ज्यौ निवापे समुपस्थिते ।
काषायवासाः कुष्ठी वा पतितो ब्रह्महाऽपि वा ॥ १३.१३८.४३ ॥

சிராத்த நேரம் வந்தபோது சண்டாளனும் நாயை சமைப்பவனும் விலக்கப்பட வேண்டும்; காவி உடை அணிந்தவனும், தொழுநோயாளியும், பதிதனும், அல்லது பிரம்மஹத்தி செய்தவனும் கூட.

13.138.44

सङ्कीर्णयोनिर्विप्रश्च सम्बन्धी पतितश्च यः ।
वर्जनीय बुधैरेते निवापे समुपस्थिते ॥ १३.१३८.४४ ॥

கலப்புப் பிறப்பினனான அந்தணன், பதிதனான உறவினன், இன்னும் யாரும்—இவர்களை சிராத்த நேரம் வந்தபோது அறிவுடையோர் விலக்க வேண்டும்.

13.138.45

इत्येवमुक्त्वा भगवान्स्ववंश्यं तमृषिं पुरा ।
पितामहसभां दिव्या जगामात्रिस्तपोधनः ॥ १३.१३८.४५ ॥

இவ்வாறு கூறிவிட்டு, தவமே செல்வமாகக் கொண்ட பகவான் அத்திரி, தம் வழிமரபில் வந்த அந்த ரிஷியிடம் சொல்லி, முன்பு பிதாமகரின் திவ்ய சபைக்குச் சென்றார்.