மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.161

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

13.161.1

शतायुरुक्तः पुरुषः शतवीर्यश्चि वैदिके ।
कस्मान्म्रियन्ते पुरुषा बाला अपि पितामह ॥ १३.१६१.१ ॥

வேதத்தில் மனிதன் நூறு ஆண்டுகள் வாழ்வான், நூறு மடங்கு வீரியமுடையவன் என்று கூறப்பட்டுள்ளது; பின் ஏன் மனிதர்கள் இறக்கிறார்கள், குழந்தைகள்கூட, பிதாமகரே?

13.161.2

आयुष्मान्केन भवति अल्पायुर्वाऽपि मानवः ।
केन वा लभते कीर्तिं केन वा लभते श्रियम् ॥ १३.१६१.२ ॥

மனிதன் எதனால் நீண்ட ஆயுள் உடையவனாகிறான், அல்லது குறுகிய ஆயுள் உடையவனாகிறான்? எதனால் புகழை அடைகிறான், எதனால் செல்வத்தை அடைகிறான்?

13.161.3

तपसा ब्रह्मचर्येण जपैर्होमैस्तथा परैः ।
जन्मना यदि वाऽचारात्तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १३.१६१.३ ॥

தவத்தாலா, பிரம்மச்சரியத்தாலா, ஜபத்தாலா, ஹோமத்தாலா, அல்லது பிற வழிகளாலா, பிறப்பாலா, அல்லது நடத்தையாலா — அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள், பிதாமகரே.

13.161.4

अत्र तेऽहं प्रवक्ष्यामि यन्मां त्वमनुपृच्छसि ।
अल्पायुर्येन भवति दीर्घायुर्येनि मानवः ॥ १३.१६१.४ ॥

இங்கே நீ என்னிடம் கேட்பதை நான் உனக்குச் சொல்வேன் — எதனால் மனிதன் குறுகிய ஆயுள் உடையவனாகிறான், எதனால் நீண்ட ஆயுள் உடையவனாகிறான்.

13.161.5

येन वा लभते कीर्तिं येन वा लभते श्रियम् ।
यथा च वर्तयन्पुरुषः श्रेयसा सम्प्रयुज्यते ॥ १३.१६१.५ ॥

எதனால் புகழ் கிடைக்கிறது, எதனால் செல்வம் கிடைக்கிறது, எவ்வாறு நடந்துகொள்ளும் மனிதன் நலனுடன் இணைகிறான்.

13.161.6

आचाराल्लभते ह्यायुराचाराल्लभते श्रियम् ।
आचारात्कीर्तिमाप्नोति पुरुषः प्रेत्य चेह च ॥ १३.१६१.६ ॥

நல்லொழுக்கத்தாலேயே மனிதன் ஆயுளைப் பெறுகிறான், நல்லொழுக்கத்தாலேயே செல்வத்தைப் பெறுகிறான், நல்லொழுக்கத்தாலேயே புகழை அடைகிறான் — இறந்த பின்னும் இவ்வுலகிலும்.

13.161.7

दुराचारो हि पुरुषो नेहायुर्विन्दते महत् ।
त्रसन्ति चास्य भूतानि तथा परिभवन्ति च ॥ १३.१६१.७ ॥

தீய ஒழுக்கமுள்ள மனிதன் இவ்வுலகில் நீண்ட ஆயுளைப் பெறுவதில்லை. உயிரினங்கள் அவனுக்கு அஞ்சுகின்றன, அவனை அவமதிக்கின்றன.

13.161.8

तस्मात्कुर्यादिहाचारं य इच्छेद्भूतिमात्मनः ।
अपि पापशरीरस्य आचारो हन्त्यलक्षणम् ॥ १३.१६१.८ ॥

ஆகவே தனது நலனை விரும்புபவன் இங்கு நல்லொழுக்கத்தைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும். பாவமுள்ள உடலுடையவனின் தீய அடையாளத்தையும் நல்லொழுக்கம் அழிக்கிறது.

13.161.9

आचारलक्षणो धर्मः सन्तश्चारित्रलक्षणाः ।
साधूनां च यथावृत्तमेतदाचारलक्षणम् ॥ १३.१६१.९ ॥

ஒழுக்கத்தால் அறியப்படுவதே தர்மம்; நல்லோர் நல்லொழுக்கத்தால் அறியப்படுகிறார்கள். சாதுக்களின் நடத்தை எவ்வாறோ, அதுவே ஒழுக்கத்தின் அடையாளம்.

13.161.10

अप्यदृष्टं श्रवादेव पुरुषं धर्मचारिणम् ।
स्वानि कर्माणि कुर्वाणं तं जनाः कुर्वते प्रियम् ॥ १३.१६१.१० ॥

தர்மத்தைப் பின்பற்றி தனது கடமைகளைச் செய்யும் மனிதனை, பார்க்காதிருந்தாலும் கேள்வியாலேயே மக்கள் அவனை விரும்புகிறார்கள்.

13.161.11

ये नास्तिका निष्क्रियाश्च गुरुशास्त्रातिलङ्घिनः ।
अधर्मज्ञा दुराचारास्ते भवन्ति गतायुषः ॥ १३.१६१.११ ॥

நாத்திகர்களும், செயலற்றவர்களும், குருவையும் சாஸ்திரத்தையும் மீறுபவர்களும், அதர்மத்தை அறிந்தவர்களும், தீய ஒழுக்கமுள்ளவர்களுமானவர்கள் குறுகிய ஆயுளுடையவர்களாகிறார்கள்.

13.161.12

विशीला भिन्नमर्यादा नित्यं सङ्कीर्णमैथुनाः ।
अल्पायुषो भवन्तीह नरा निरयगामिनः ॥ १३.१६१.१२ ॥

ஒழுக்கமற்றவர்களும், வரம்புகளை மீறுபவர்களும், எப்போதும் கலப்பு காம நடத்தையுடையவர்களுமான மனிதர்கள் இங்கு குறுகிய ஆயுளுடையவர்களாகி நரகத்திற்குச் செல்கிறார்கள்.

13.161.13

सर्वलक्षणहीनोऽपि समुदाचारवान्नरः ।
श्रद्दधानोऽनसूयुश्च शतं वर्षाणि जीवति ॥ १३.१६१.१३ ॥

அனைத்து நல்ல அடையாளங்களும் இல்லாதவனாக இருந்தாலும், நல்ல ஒழுக்கமுடையவனும், நம்பிக்கையுடையவனும், பொறாமையற்றவனுமான மனிதன் நூறு ஆண்டுகள் வாழ்வான்.

13.161.14

अक्रोधनः सत्यवादी भूतानामविहिंसकः ।
अनसूयुरजिह्मश्च शतं वर्षाणि जीवति ॥ १३.१६१.१४ ॥

கோபமற்றவனும், உண்மை பேசுபவனும், உயிரினங்களுக்குத் தீங்கு செய்யாதவனும், பொறாமையற்றவனும், நேர்மையானவனுமான மனிதன் நூறு ஆண்டுகள் வாழ்வான்.

13.161.15

लोष्ठमर्दी तृणच्छेदी नखखादी च यो नरः ।
नित्योच्छिष्टः सङ्कुसुको नेहायुर्विन्दते महत् ॥ १३.१६१.१५ ॥

மண்கட்டிகளை நசுக்குபவனும், புல்லை வெட்டுபவனும், நகம் கடிப்பவனும், எப்போதும் எச்சில்பட்டவனும், அழுக்கானவனுமான மனிதன் இங்கு நீண்ட ஆயுளைப் பெறமாட்டான்.

13.161.16

ब्राह्मे मुहूर्ते बुध्येत धर्मार्थौ चानुचिन्तयेत् ।
उत्थाय चोपतिष्ठेत पूर्वां सन्ध्यां कृताञ्जलिः।
एवमेवापरां सन्ध्यां समुपासीत वाग्यतः ॥ १३.१६१.१६ ॥

பிரம்ம முகூர்த்தத்தில் விழித்தெழ வேண்டும்; தர்மத்தையும் அர்த்தத்தையும் சிந்திக்க வேண்டும். எழுந்து கைகூப்பி முன்னிரவு சந்தியாவைத் தொழ வேண்டும்; அவ்வாறே பின்னிரவு சந்தியாவையும் பேச்சை அடக்கிய நிலையில் வழிபட வேண்டும்.

13.161.17

नेक्षेतादित्यमुद्यन्तं नास्तं यन्तं कदाचन ।
नोपसृष्टं न वारिस्थं न मध्यं नभसो गतम् ॥ १३.१६१.१७ ॥

உதிக்கும் சூரியனையும், அஸ்தமிக்கும் சூரியனையும் ஒருபோதும் பார்க்கக் கூடாது; கிரகணத்தால் மறைக்கப்பட்ட சூரியனையும், நீரில் தெரியும் சூரியனையும், வானின் நடுவில் உள்ள சூரியனையும் பார்க்கக் கூடாது.

13.161.18

ऋषयो नित्यसन्ध्यत्वाद्दीर्घमायुरवाप्नुवन् ॥ १३.१६१.१८ ॥

ரிஷிகள் நித்திய சந்தியா வழிபாட்டின் காரணமாக நீண்ட ஆயுளைப் பெற்றனர்.

13.161.19

सदर्भपाणिस्तत्कुर्वन्वाग्यतस्तन्मनाः शुचिः ।
तस्मात्तिष्ठेत्सदा पूर्वां पश्चिमां चैव वाग्यतः ॥ १३.१६१.१९ ॥

கையில் தர்ப்பையுடன், அதையே செய்து, பேச்சை அடக்கி, மனதை அதில் நிறுத்தி, தூய்மையுடன் — ஆகையால் எப்போதும் காலைச் சந்தியையும் மாலைச் சந்தியையும் பேச்சை அடக்கி நின்று செய்ய வேண்டும்.

13.161.20

ये न पूर्वामुपासन्ते द्विजाः संध्यां न पश्चिमाम् ।
सर्वांस्तान्धार्मिको राजा शूद्रकर्माणि कारयेत् ॥ १३.१६१.२० ॥

காலைச் சந்தியையோ மாலைச் சந்தியையோ வழிபடாத இருபிறப்பாளர்கள் அனைவரையும், அறம் சார்ந்த அரசன் சூத்திரரின் வேலைகளைச் செய்யச் செய்ய வேண்டும்.

13.161.21

परदारा न गन्तव्याः सर्ववर्णेषु कर्हिचित् ।
नहीदृशमनायुष्यं लोके किञ्चन विद्यते ॥ १३.१६१.२१ ॥

எந்த வருணத்திலும் எப்போதும் பிறர் மனைவியரிடம் செல்லக்கூடாது; உலகில் இத்தகைய ஆயுளைக் குறைக்கும் வேறொன்றும் இல்லை.

13.161.22

यादृशं पुरुषस्येह परदारोपसेवनम् ।
तादृशं विद्यते किञ्चिदनायुष्यं नृणामिह ॥ १३.१६१.२२ ॥

இங்கே மனிதனுக்கு பிறர் மனைவியுடன் கூடுவது எத்தகைய ஆயுளைக் குறைக்குமோ, அத்தகையது இங்கே வேறெதுவும் இல்லை.

13.161.23

यावन्तो रोमकूपाः स्युः स्त्रीणां गात्रेषु निर्मिताः ।
तावद्वर्षसहस्राणि नरकं पर्युपासते ॥ १३.१६१.२३ ॥

பெண்களின் உடல்களில் எத்தனை மயிர்த்துளைகள் அமைந்துள்ளனவோ, அத்தனை ஆயிரம் ஆண்டுகள் அவர்கள் நரகத்தில் வசிக்கின்றனர்.

13.161.24

मैत्रं प्रसाधनं स्नानमञ्जनं दन्तधावनम् ।
पूर्वाह्ण एव कुर्वीत देवतानां च पूजनम् ॥ १३.१६१.२४ ॥

மைத்ரம் (நட்பு நடைமுறை), அலங்காரம், நீராடுதல், மையிடுதல், பல் துலக்குதல் — இவற்றை முற்பகலிலேயே செய்ய வேண்டும்; தெய்வ வழிபாட்டையும் அப்போதே செய்ய வேண்டும்.

13.161.25

पुरीषमूत्रे नोदीक्षेन्नाधितिष्ठेत्कदाचन ।
नातिकल्यं नातिसायं न च मध्यंदिने स्थिते।
नाज्ञातैः सह गच्छेत नैको न वृषलैः सह ॥ १३.१६१.२५ ॥

மலம் மற்றும் சிறுநீரை பார்க்கக் கூடாது; அவற்றின் மேல் ஒருபோதும் நிற்கக் கூடாது. மிகவும் விடியற்காலையிலோ, மிகவும் மாலையிலோ, சூரியன் நிற்கும் நண்பகலிலோ செல்லக் கூடாது. தெரியாதவர்களுடனும், தனியாகவும், வ்ருஷலர்களுடனும் செல்லக் கூடாது.

13.161.26

पन्था देयो ब्राह्मणाय गोभ्यो राजभ्य एव च ।
वृद्धाय भारतप्ताय गर्भिण्यै दुर्बलाय च ॥ १३.१६१.२६ ॥

வழியை பிராமணருக்கும், பசுக்களுக்கும், அரசர்களுக்கும் விட்டுக்கொடுக்க வேண்டும். முதியவருக்கும், சுமையால் வாடியவருக்கும், கர்ப்பிணிப் பெண்ணுக்கும், பலவீனருக்கும் விட்டுக்கொடுக்க வேண்டும்.

13.161.27

प्रदक्षिणं च कुर्वीत परिज्ञातान्वनस्पतीन् ।
चतुष्पदान्मङ्गलांश्च मान्यान्वृद्धान्द्विजानपि ॥ १३.१६१.२७ ॥

பிரதட்சிணம் செய்ய வேண்டும்; நன்கு அறியப்பட்ட மரங்கள், மங்கலமான நால்கால் விலங்குகள், மதிக்கத்தக்க முதியோர் மற்றும் துவிஜர்களையும் வலம் வர வேண்டும்.

13.161.28

मध्यंदिने निशाकाले अर्धरात्रे च सर्वदा ।
चतुष्पथं न सेवेत उभे सन्ध्ये तथैव च ॥ १३.१६१.२८ ॥

நண்பகலிலும், இரவிலும், நள்ளிரவிலும், எப்போதும் நாற்சந்தியைச் சேரக் கூடாது; இரு சந்தியாகாலங்களிலும் அவ்வாறே.

13.161.29

उपानहौ न वस्त्रं च धृतमन्यैर्न धारयेत् ।
ब्रह्मचारी च नित्यं स्यात्पादं पादेन नाक्रमेत् ॥ १३.१६१.२९ ॥

பிறர் அணிந்த காலணிகளையும் ஆடையையும் அணியக் கூடாது. பிரம்மசாரி எப்போதும் இருக்க வேண்டும்; ஒரு பாதத்தை மற்றொரு பாதத்தின் மேல் வைக்கக் கூடாது.

13.161.30

अमावास्यां पौर्णमास्यां चतुर्दश्यां च जन्मनि ।
अष्टम्यामथ द्वादश्यां ब्रह्मचारी सदा भवेत् ॥ १३.१६१.३० ॥

அமாவாசை, பௌர்ணமி, சதுர்தசி, பிறந்த நாள், அஷ்டமி, துவாதசி நாட்களில் பிரம்மசாரி எப்போதும் பிரம்மசரியத்தைக் காக்க வேண்டும்.

13.161.31

वृथा मांसं न खादेनि पृष्ठमांसं तथैव च ।
आक्रोशं परिवादं च पैशुन्यं च विवर्जयेत् ॥ १३.१६१.३१ ॥

வீணாக இறைச்சியை உண்ணக் கூடாது; அவ்வாறே முதுகுக்குப் பின் புறம் பேசுவதையும் (கோள் சொல்வதையும்) விட்டுவிட வேண்டும். ஏசுதலையும், பழிசுமத்துதலையும், கோள் சொல்லுதலையும் விலக்க வேண்டும்.

13.161.32

नारुन्तुदः स्यान्न नृशंसवादी ।
न हीनतो वरमभ्याददीत।
ययाऽस्य वाचा पर उद्विजेत ।
न तां वदेद्रुशतीं पापलोक्याम् ॥ १३.१६१.३२ ॥

பிறருக்கு துன்பம் தருபவனாக இருக்கக் கூடாது; கொடுஞ்சொல் பேசுபவனாகவும் இருக்கக் கூடாது. தாழ்ந்தவனிடமிருந்து எதையும் ஏற்கக் கூடாது. எந்த வார்த்தையால் பிறர் மனம் கலங்குமோ, அத்தகைய துன்பந்தரும், பாவம் சேர்க்கும் சொல்லைச் சொல்லக் கூடாது.

13.161.33

अतिवादबाणा मुखतो निःसरन्ति ।
यैराहतः शोचति रात्र्यहानि।
परस्य वा मर्मसु ये पतन्ति ।
तान्पण्डितो नावसृजेत्परेषु ॥ १३.१६१.३३ ॥

கடுஞ்சொல் என்னும் அம்புகள் வாயிலிருந்து புறப்படுகின்றன; அவற்றால் தாக்கப்பட்டவன் இரவும் பகலும் துயருறுகிறான். பிறரது மர்ம இடங்களில் விழுகின்ற அத்தகைய சொற்களை அறிஞன் பிறர்மேல் எய்யக் கூடாது.

13.161.34

संरोहत्यग्निना दग्धं वनं परशुना हतम् ।
वाचा दुरुक्तं बीभत्सं न संरोहति वाक्क्षतम् ॥ १३.१६१.३४ ॥

நெருப்பால் எரிந்த காடு மீண்டும் தளிர்க்கிறது; கோடரியால் வெட்டப்பட்ட காடும் தளிர்க்கிறது. ஆனால் சொல்லால் சொல்லப்பட்ட இழிவான கடுஞ்சொல்லின் புண் ஆறுவதில்லை.

13.161.35

कर्णिनालीकनाराचान्निर्हरन्ति शरीरतः ।
वाक्शल्यस्तु न निर्हर्तुं शक्यो हृदिशयो हि सः ॥ १३.१६१.३५ ॥

முள்ளுள்ள அம்புகளையும் இரும்பு அம்புகளையும் உடம்பிலிருந்து எடுத்துவிட முடியும். ஆனால் சொல்லின் முள் அகற்ற முடியாதது; ஏனெனில் அது இதயத்திலேயே தங்கிவிடுகிறது.

13.161.36

हीनाङ्गानतिरिक्ताङ्गान्विद्याहीनान्वयोधिकान् ।
रूपद्रविणहीनांश्च सत्यहीनांश्च नाक्षिपेत् ॥ १३.१६१.३६ ॥

குறையுடைய உறுப்புகளையுடையவர்களையோ, அதிக உறுப்புகளையுடையவர்களையோ, கல்வியில்லாதவர்களையோ, முதியவர்களையோ, அழகும் செல்வமும் இல்லாதவர்களையோ, உண்மையில்லாதவர்களையோ இகழக் கூடாது.

13.161.37

नास्तिक्यं वेदनिन्दां च परनिन्दां च कुत्सनम् ।
द्वेषस्तम्भाभिमानं च तैक्ष्ण्यं च परिवर्जयेत् ॥ १३.१६१.३७ ॥

நாத்திகம், வேதங்களை இகழ்தல், பிறரை இகழ்தல், பழித்தல், வெறுப்பு, பிடிவாதம், செருக்கு, கடுமை ஆகியவற்றை விலக்க வேண்டும்.

13.161.38

परस्य दण्डं नोद्यच्छेत्क्रुद्धो नैनं निपातयेत् ।
अन्यत्रि पुत्राच्छिष्याच्च शिक्षार्थं ताडनं स्मृतं ॥ १३.१६१.३८ ॥

பிறர் மீது கோலை ஓங்கக்கூடாது; சினத்தால் அவரை வீழ்த்தவும் கூடாது. மகன் அல்லது சீடன் மீது கற்பிப்பதற்காக அடிப்பது மட்டுமே நினைவில் கூறப்பட்டுள்ளது.

13.161.39

न ब्राह्म्णान्परिवदेन्नक्षत्राणि न निर्दिशेत् ।
तिथिं पक्षस्य न ब्रूयात्तथाऽस्यायुर्न रिष्यते ॥ १३.१६१.३९ ॥

பிராமணர்களை இகழக்கூடாது; நட்சத்திரங்களைச் சுட்டிக்காட்டக்கூடாது; பக்ஷத்தின் திதியைக் கூறக்கூடாது. அவ்வாறு செய்தால் அவனது ஆயுள் குறையாது.

13.161.40

अमावास्यामृते नित्यं दन्तधावनमाचरेत् ।
इतिहासपुराणानि दानं वेदं च नित्यशः।
गायत्रीमननं नित्यं कुर्यात्सन्ध्यां समाहितः ॥ १३.१६१.४० ॥

அமாவாசை தவிர நாள்தோறும் பல் துலக்க வேண்டும். இதிகாச புராணங்கள், தானம், வேதம் ஆகியவற்றை நாள்தோறும் பயில வேண்டும்; காயத்ரி ஜபத்தை நாள்தோறும் செய்து, ஒருமனதுடன் சந்தியா வழிபாடு செய்ய வேண்டும்.

13.161.41

कृत्वा मूत्रपुरीषे तु रथ्यामाक्रम्य वा पुनः ।
पादप्रक्षालनं कुर्यात्स्वाध्याये भोजने तथा ॥ १३.१६१.४१ ॥

சிறுநீர் மலம் கழித்த பின்னரும், தெருவில் நடந்த பின்னரும் மீண்டும் கால்களைக் கழுவ வேண்டும்; அவ்வாறே ஓதுதலின்போதும் உணவின்போதும்.

13.161.42

त्रीणि देवाः पवित्राणि ब्राह्मणानामकल्पयन् ।
अदृष्टमद्भिर्निर्णिक्तं यच्च वाचा प्रशस्यते ॥ १३.१६१.४२ ॥

தேவர்கள் பிராமணர்களுக்கு மூன்று தூய்மைப்படுத்திகளை அமைத்தனர்: கண்ணுக்குத் தெரியாத அழுக்கு நீரால் கழுவப்பட்டது, வாக்கால் போற்றப்படுவது.

13.161.43

यावकं कृसरं मांसं शष्कुलीं पायसं तथा ।
आत्मार्थंतं न प्रकर्तव्यं देवार्थं तु प्रकल्पयेत् ॥ १३.१६१.४३ ॥

யாவகம், கிருசரம், மாமிசம், சஷ்குலீ, பாயசம் ஆகியவற்றை தனக்காகத் தயாரிக்கக் கூடாது; தேவர்களுக்காகவே தயாரிக்க வேண்டும்.

13.161.44

नित्यमग्निं परिचरेद्भिक्षां दद्याच्च नित्यदा ।
दन्तकाष्ठे च सन्ध्यायां मलोत्सर्गे च मौनगः ॥ १३.१६१.४४ ॥

எப்போதும் அக்கினியைப் பேணி, தினமும் பிச்சை கொடுக்க வேண்டும்; பல்குச்சி எடுக்கும்போது, சந்தியாவேளையில், மலம் கழிக்கும்போது மௌனமாக இருக்க வேண்டும்.

13.161.45

न चाभ्युदितसायी स्यात्प्रायश्चित्ती तथा भवेत् ।
मातापितरमुत्थाय पूर्वमेवाभिवादयेत्।
आचार्यमथवाऽप्यन्तं तथाऽऽयुर्विदन्ते महत् ॥ १३.१६१.४५ ॥

சூரியன் உதித்த பின் உறங்கக் கூடாது; இல்லையெனில் பிராயச்சித்தம் செய்ய வேண்டும். தாய் தந்தையரை எழுந்து முதலில் வணங்க வேண்டும்; அல்லது ஆசிரியரையும் வணங்கலாம்; இதனால் பெரிய ஆயுள் கிடைக்கும்.

13.161.46

वर्जयेद्दन्तकाष्ठानि वर्जनीयानि नित्यशः ।
भक्षयेच्छास्त्रदृष्टानि पर्वस्वपि विवर्जयेत्।
उदङ्मुखश्च सततं शौचं कुर्यात्समाहितः ॥ १३.१६१.४६ ॥

நித்தியமும் விலக்கப்பட வேண்டிய பல்குச்சிகளை விட்டுவிட வேண்டும்; சாஸ்திரத்தில் சொல்லப்பட்டவற்றை உண்ணலாம், பண்டிகை நாட்களில் அவற்றையும் விட வேண்டும். எப்போதும் வடக்கு நோக்கி, ஒருமனத்துடன் சுத்தி செய்ய வேண்டும்.

13.161.47

अकृत्वा देवपूजां च नाचरेद्दन्तधावनम् ।
अकृत्वा देवपूजां च नान्यं गच्छेत्कदाचन।
अन्यत्र तु गुरुं वृद्धं धार्मिकं वा विचक्षणम् ॥ १३.१६१.४७ ॥

தேவ பூஜை செய்யாமல் பல் துலக்கக் கூடாது; தேவ பூஜை செய்யாமல் எங்கும் போகக் கூடாது; ஆனால் குரு, பெரியோர், தர்மிஷ்டர் அல்லது அறிவாளி ஆகியோரிடம் போகலாம்.

13.161.48

अवलोक्यो न चादर्शो मलिनो बुद्धिमत्तरैः ।
न चाज्ञातां स्त्रियं गच्छेद्गर्भिणीं वा कदाचन ॥ १३.१६१.४८ ॥

அறிவுடையோர் அழுக்கடைந்த கண்ணாடியைப் பார்க்கக் கூடாது; அறியப்படாத பெண்ணிடமோ கர்ப்பிணியிடமோ ஒருபோதும் செல்லக் கூடாது.

13.161.49

दारसङ्ग्रहणात्पूर्वं नाचरेन्मैथुनं बुधः ।
अन्यथा त्ववकीर्णः स्यात्प्रायश्चित्तं सदाऽऽचरेत् ॥ १३.१६१.४९ ॥

அறிவுடையவன் மனைவியை ஏற்பதற்கு முன் புணர்ச்சி செய்யக் கூடாது; இல்லையெனில் அவன் களங்கமடைவான், எனவே எப்போதும் பிராயச்சித்தம் செய்ய வேண்டும்.

13.161.50

नीदीक्षेत्परदारांश्च रहस्येकासनो भवेत् ।
इन्द्रियाणि सदा यच्छेत्स्वग्ने शुद्धमना भवेत् ॥ १३.१६१.५० ॥

பிறர் மனைவியரை ஆசையுடன் நோக்கக் கூடாது; தனிமையில் தனியாக அமர வேண்டும்; எப்போதும் புலன்களை அடக்க வேண்டும்; தன் அக்னியின் அருகில் தூய மனத்துடன் இருக்க வேண்டும்.

13.161.51

उदक्शिरा न स्वपेत तथा प्रत्यक्शिरा न च ।
प्राक्शिरास्तु स्वपेद्विद्वांस्तथा वै दक्षिणाशिराः ॥ १३.१६१.५१ ॥

அறிவுடையோர் வடக்கே தலை வைத்துப் படுக்கக் கூடாது; மேற்கே தலை வைத்தும் படுக்கக் கூடாது; கிழக்கே தலை வைத்தே படுக்க வேண்டும், அதுபோலவே தெற்கே தலை வைத்தும்.

13.161.52

न भग्ने नावशीर्णो च शयने प्रस्वपीत च ।
नान्तर्धानेन संयुक्ते न च तिर्यक्कदाचन ॥ १३.१६१.५२ ॥

உடைந்த அல்லது சிதிலமான படுக்கையில் படுக்கக் கூடாது; மறைக்கும் திரையுடன் கூடிய படுக்கையிலும் படுக்கக் கூடாது; குறுக்காக ஒருபோதும் படுக்கக் கூடாது.

13.161.53

न चापि गच्छेत्कार्येण समयाद्वाऽपि नास्तिकैः ।
आसनं तु पदाऽऽकृष्य न प्रसज्जेत्तथा नरः ॥ १३.१६१.५३ ॥

காரியத்திற்காகவோ ஒப்பந்தத்தின் காரணமாகவோ நாத்திகர்களிடம் செல்லக் கூடாது; மனிதன் காலால் ஆசனத்தை இழுத்து அதில் பற்றுடன் அமரக் கூடாது.

13.161.54

न नग्नः कर्हिचित्स्नायान्न निशायां कदाचन ।
स्नात्वा च नावमृज्येत गात्राणि सुविचक्षणः।
न निशायां पुनः स्नायादापद्यग्निद्विजान्तिके ॥ १३.१६१.५४ ॥

நிர்வாணமாக ஒருபோதும் குளிக்கக் கூடாது; இரவிலும் ஒருபோதும் குளிக்கக் கூடாது. குளித்த பின் அறிவுள்ளவன் தன் உடலை துடைக்கக் கூடாது. ஆபத்திலும் இரவில் மீண்டும் குளிக்கக் கூடாது, அக்னியும் அந்தணர்களும் அருகில் இருந்தால் தவிர.

13.161.55

न चानुलिम्पेदस्नात्वा वासश्चापि न निर्धुनेत् ।
आर्द्र एव तु वासांसि नित्यं सेवेत मानवः ॥ १३.१६१.५५ ॥

குளிக்காமல் பூசக் கூடாது; ஆடைகளையும் உதறக் கூடாது. மனிதன் எப்போதும் ஈரமான ஆடைகளையே அணிய வேண்டும்.

13.161.56

स्रजश्च नावकृष्येत न बहिर्धारयीत च ।
उदक्यया च सम्भाषां न कुर्वीत कदाचन ॥ १३.१६१.५६ ॥

மாலையை இழுக்கக் கூடாது; அதை வெளியில் அணியக் கூடாது. தீட்டுள்ள பெண்ணுடன் ஒருபோதும் பேசக் கூடாது.

13.161.57

नोत्सृजेत पुरिषं च क्षेत्रे मार्गस्य चान्तिके ।
उभे मूत्रपुरीषे तु नाप्सु कुर्यात्कदाचन ॥ १३.१६१.५७ ॥

வயலிலோ அல்லது பாதையின் அருகிலோ மலம் கழிக்கக் கூடாது. சிறுநீரையும் மலத்தையும் நீரில் ஒருபோதும் செய்யக் கூடாது.

13.161.58

देवालयेऽथ गोवृन्दे चैत्ये सस्येषु विश्रमे ।
भोक्ष्यं भुक्त्वा क्षुतेऽध्वानं गत्वा मूत्रपुरीषयोः।
द्विराचामेद्यथान्यायं हृद्गतं तु पिबन्नपः ॥ १३.१६१.५८ ॥

கோயிலிலோ, பசுக் கூட்டத்திலோ, சைத்தியத்திலோ, பயிர்களின் நடுவிலோ, ஓய்விடத்திலோ, உணவு உண்ட பின், தும்மலுக்குப் பின், வழி நடந்த பின், சிறுநீர் மலம் கழித்த பின் முறைப்படி இருமுறை ஆசமனம் செய்ய வேண்டும்; இதயம் வரை செல்லும்படி நீர் பருக வேண்டும்.

13.161.59

अन्नं बुभुक्षमाणस्तु त्रिमुखेन स्पृशेदपः ।
भुक्त्वा चान्नं तथैव त्रिर्द्विः पुनः परिमार्जयेत् ॥ १३.१६१.५९ ॥

பசியுடன் உணவைத் தொடங்குபவர் மூன்று முறை நீரைத் தொட வேண்டும். உணவை உண்ட பின்னும் அவ்வாறே மூன்று முறையும், மீண்டும் இரண்டு முறையும் நீரால் துடைக்க வேண்டும்.

13.161.60

प्राङ्मुखो नित्यमश्नीयाद्वाग्यतोऽन्नमकुत्सयन् ।
प्रस्कन्दयेच्च मनसा भुक्त्वा चाग्निमुपस्पृशेत् ॥ १३.१६१.६० ॥

எப்போதும் கிழக்கு நோக்கி அமர்ந்து உண்ண வேண்டும்; பேச்சை அடக்கி, உணவை இகழாமல் உண்ண வேண்டும். மனத்தால் (குற்றங்களை) நீக்கி, உண்ட பின் நெருப்பைத் தொட வேண்டும்.

13.161.61

आयुष्यं प्राङ्मुखो भुङ्क्ते यशस्यं दक्षिणामुखः ।
धन्यं पश्चान्मुखो भुङ्क्त ऋतं भुङ्क्त उदङ्मुखः ॥ १३.१६१.६१ ॥

கிழக்கு நோக்கி உண்பவன் நீண்ட ஆயுளைப் பெறுகிறான்; தெற்கு நோக்கி உண்பவன் புகழ் பெறுகிறான். மேற்கு நோக்கி உண்பவன் செல்வம் பெறுகிறான்; வடக்கு நோக்கி உண்பவன் ருதத்தைப் (ஒழுங்கை) பின்பற்றுகிறான்.

13.161.62

अग्रासनो जितक्रोधो बालपूर्वस्त्वलङ्कृतः ।
घृताहुतिविशुद्धान्नं हुताग्निश्च क्षिपन्ग्रसेत् ॥ १३.१६१.६२ ॥

முதலில் இருக்கையில் அமர்ந்து, கோபத்தை வென்று, குழந்தைகளுக்கு முதலில் அளித்து, நல்ல ஆடை அணிந்து, நெய் ஆகுதிகளால் தூய்மைப்படுத்தப்பட்ட உணவை, நெருப்பில் ஆகுதி செய்த பின் உருண்டைகளை வீசி வீசி உண்ண வேண்டும்.

13.161.63

अग्निमालभ्य तोयेन सर्वान्प्राणानुपस्पृशेत् ।
गात्राणि चैव सर्वाणि नाभिं पाणितले तथा ॥ १३.१६१.६३ ॥

நெருப்பைத் தொட்டு, நீரால் அனைத்துப் பிராணன்களையும் (புலன்களையும்) தொட வேண்டும். அனைத்து உறுப்புகளையும், நாபியையும், உள்ளங்கையில் (நீர் எடுத்து) அவ்வாறே தொட வேண்டும்.

13.161.64

नाधितिष्ठेत्तुषं जातु केशभस्मकपालिकाः ।
अन्यस्य चाप्यवस्नातं दूरतः परिवर्जयेत् ॥ १३.१६१.६४ ॥

உமி, முடி, சாம்பல், ஓட்டுத் துண்டுகள் ஆகியவற்றின் மேல் ஒருபோதும் நிற்கக் கூடாது. பிறர் நீராடிய பொருளை வெகு தூரத்திலிருந்தே விலக்க வேண்டும்.

13.161.65

शान्तिहोमांश्च कुर्वीत सावित्राणि च धारयेत् ।
निषष्णश्चापि खादेन न तु गच्छन्कदाचन ॥ १३.१६१.६५ ॥

சாந்தி ஹோமங்களைச் செய்ய வேண்டும்; சாவித்திரி மந்திரங்களை ஓத வேண்டும். அமர்ந்தே உண்ண வேண்டும்; நடந்துகொண்டே ஒருபோதும் உண்ணக்கூடாது.

13.161.66

मूत्रं नोत्तिष्ठता कार्यं न भस्मनि न गोव्रजे ।
आर्द्रपादस्तु भुञ्जीत नार्द्रपादस्तु संविशेत् ॥ १३.१६१.६६ ॥

நின்றுகொண்டு சிறுநீர் கழிக்கக்கூடாது; சாம்பலிலோ மாட்டுத் தொழுவத்திலோ கழிக்கக்கூடாது. ஈரமான கால்களுடன் உண்ணலாம்; ஈரமான கால்களுடன் படுக்கக்கூடாது.

13.161.67

आर्द्रपादस्तु भुञ्जानो वर्षाणां जीवते शतम् ।
त्रीणि तेजांसि नोच्छिष्ट आलभेत कदाचन।
अग्निं गां ब्राह्मणं चैव तता ह्यायुर्न रिष्यते ॥ १३.१६१.६७ ॥

ஈரமான கால்களுடன் உண்பவன் நூறு ஆண்டுகள் வாழ்வான். எச்சில் வாயுடன் நெருப்பு, பசு, பிராமணன் ஆகிய மூன்று தேஜஸ்வி பொருட்களையும் ஒருபோதும் தொடக்கூடாது; அப்படி இருந்தால் ஆயுள் குறையாது.

13.161.68

त्रीणि ज्योतींषि नोच्छिष्ट उदीक्षेत कदाचन ।
सूर्याचन्द्रमसौ चैव नक्षत्राणि च सर्वशः ॥ १३.१६१.६८ ॥

எச்சில் வாயுடன் மூன்று ஒளிகளை ஒருபோதும் நோக்கக்கூடாது — சூரியனையும், சந்திரனையும், எல்லா நட்சத்திரங்களையும்.

13.161.69

ऊर्ध्वं प्राणा ह्युत्क्रमन्ति यूनः स्थविर आगते ।
प्रत्युत्थानाभिवादाभ्यां पुनस्तान्प्रतिपद्यते ॥ १३.१६१.६९ ॥

ஒரு முதியவர் வரும்போது இளைஞனின் உயிர்மூச்சுகள் மேல்நோக்கிச் செல்கின்றன; எழுந்து நின்று வணங்குவதால் அவை மீண்டும் திரும்பி வருகின்றன.

13.161.70

अभिवादयीत वृद्धांश्च दद्याच्चैवासनं स्वयम् ।
कृताञ्जलिरुपासीत गच्छन्तं पृष्ठतोऽन्वियात् ॥ १३.१६१.७० ॥

முதியோரை வணங்க வேண்டும்; தாமே அவர்களுக்கு ஆசனம் அளிக்க வேண்டும். கைகூப்பி அருகில் அமர வேண்டும்; அவர்கள் செல்லும்போது பின்தொடர வேண்டும்.

13.161.71

न चासीतासने भिन्ने भिन्नकांस्यं च वर्जयेत् ।
नैकवस्त्रेण भोक्तव्यं न नग्नः स्नातुमर्हति ॥ १३.१६१.७१ ॥

உடைந்த இருக்கையில் அமரக் கூடாது; உடைந்த வெண்கலப் பாத்திரத்தையும் விட்டுவிட வேண்டும். ஒரே ஆடையுடன் உண்ணக் கூடாது; நிர்வாணமாக நீராடுவதும் தகாது.

13.161.72

स्पप्तव्यं नैव नग्नेन न चोच्छिष्टोपि संविशेत् ।
उच्छिष्टो न स्पृशेच्छीर्षं सर्वे प्राणास्तदाश्रयाः ॥ १३.१६१.७२ ॥

நிர்வாணமாகத் தூங்கக் கூடாது; எச்சில் பட்டிருக்கும்போதும் படுக்கக் கூடாது. எச்சில் கையால் தலையைத் தொடக் கூடாது; உயிர்களின் அனைத்துப் பிராணன்களும் அதையே சார்ந்திருக்கின்றன.

13.161.73

केशग्रहं प्रहारांश्च सिरस्येतान्विवर्जयेत् ।
न संहाताभ्यां पाणिभ्यां कण्डूयेदात्मनः शिरः।
न चाभीक्ष्णं शिरःस्नायात्तथा स्यायुर्न रिष्यते ॥ १३.१६१.७३ ॥

முடியைப் பிடித்து இழுப்பதும் தலையில் அடிப்பதும் இவற்றைத் தவிர்க்க வேண்டும். கைகளை இணைத்து தன் தலையைச் சொறியக் கூடாது; அடிக்கடி தலைக்கு நீராடக் கூடாது; அதனால் ஆயுள் குறையாது.

13.161.74

शिरःस्नातस्तु तैलैश्च नाङ्गं किञ्चिदपि स्पृशेत् ।
तिलपिष्टं न चाश्नीयाद्गतसर्वरसं तथा ॥ १३.१६१.७४ ॥

தலைக்கு நீராடிய பின் எண்ணெயால் உடலின் எந்த உறுப்பையும் தொடக் கூடாது. எள் அரைத்தது உண்ணக் கூடாது; சுவை முற்றிலும் போன உணவையும் உண்ணக் கூடாது.

13.161.75

नाध्यापयेत्तथोच्छिष्टो नाधीयीत कदाचन ।
वाते च पूतिगन्धे च मनसाऽपि न चिन्तयेत् ॥ १३.१६१.७५ ॥

எச்சில் பட்டிருக்கும்போது கற்பிக்கக் கூடாது; எப்போதும் தானும் ஓதக் கூடாது. காற்றிலும் துர்நாற்றத்திலும், மனத்தாலும் அதைச் சிந்திக்கக் கூடாது.

13.161.76

अत्र गाथा यमोद्गीताः कीर्तयन्ति पुराविदः ।
आयुरस्य निकृन्तामि प्रज्ञामस्याददे तथा ॥ १३.१६१.७६ ॥

இங்கு பழங்கால அறிஞர்கள் யமன் பாடிய பாடல்களைக் கூறுகின்றனர்: 'இவனது ஆயுளை நான் அறுப்பேன், இவனது அறிவையும் கவர்வேன்.'

13.161.77

उच्छिष्टो यः प्राद्रवति स्वाध्यायं चाधिगच्छति ।
यश्चानध्यायकालेऽपि मोहादभ्यस्यति द्विजः ॥ १३.१६१.७७ ॥

எச்சில் உண்டவனாய் ஓடித் திரிந்து, சுவாத்யாயத்தை மேற்கொள்ளும் துவிஜன், அநத்யாய காலத்திலும் மயக்கத்தால் ஓதிப் பயிலும் துவிஜன்—

13.161.78

तस्य वेदः प्रणश्येत आयुश्चि परिहीयते ।
तस्माद्युक्तो ह्यनध्याये नाधीयीत कदाचन ॥ १३.१६१.७८ ॥

அவனுடைய வேதம் அழியும்; ஆயுளும் குறையும். ஆகையால் அநத்யாயத்தில் அடக்கமுள்ளவன் ஒருபோதும் ஓதலாகாது.

13.161.79

प्रत्यादित्यं प्रत्यनलं प्रतिगां च प्रतिद्विजान् ।
ये मेहन्ति च पन्थानं ते भवन्ति गतायुषः ॥ १३.१६१.७९ ॥

சூரியனுக்கு எதிரிலும், அக்னிக்கு எதிரிலும், பசுவுக்கு எதிரிலும், துவிஜர்களுக்கு எதிரிலும், பாதையிலும் சிறுநீர் கழிப்பவர்கள் ஆயுள் குன்றியவர்களாவர்.

13.161.80

उभे मूत्रपुरीषे तु दिवा कुर्यादुदङ्मुखः ।
दक्षिणाभिमुखो रात्रौ तथा हन्युर्न रिष्यते ॥ १३.१६१.८० ॥

பகலில் மலமும் சிறுநீரும் வடக்கு முகமாகக் கழிக்கவேண்டும்; இரவில் தெற்கு முகமாக. இவ்வாறு செய்தால் அவனுக்குக் கேடு உண்டாகாது.

13.161.81

त्रीन्कृशान्नावजानीयाद्दीर्घमायुर्जिजीविषु ।
ब्राह्मणं क्षत्रियं सर्पं सर्वे ह्याशीविषास्त्रयः ॥ १३.१६१.८१ ॥

நீண்ட ஆயுளை விரும்புபவன் பலவீனமாகத் தோன்றும் மூவரை அவமதிக்கக்கூடாது: பிராமணன், க்ஷத்திரியன், பாம்பு; இம்மூவரும் ஆசீவிஷர்கள்.

13.161.82

दहत्याशीविषः क्रुद्धो यावत्पश्यति चक्षुषा ।
क्षत्रियोपि दहेत्क्रुद्धो यावत्स्पृशति तेजसा ॥ १३.१६१.८२ ॥

கோபமுற்ற ஆசீவிஷன் கண்ணால் பார்க்கும் வரை சுட்டெரிக்கிறான். கோபமுற்ற க்ஷத்திரியனும் தன் தேஜஸால் தொடும் வரை சுட்டெரிக்கிறான்.

13.161.83

ब्राह्म्णिस्तु कुलं हन्याद्ध्यानेनावेक्षितेन च ।
तस्मादेतत्त्रयं यत्नादुपसेवेत पण्डितः ॥ १३.१६१.८३ ॥

அந்தணர் தியானத்தாலும் பார்வையாலும் ஒரு குலத்தையே அழிக்கக்கூடும். ஆகையால் அறிஞன் இம்மூன்றையும் முயற்சியுடன் பேணவேண்டும்.

13.161.84

गुरुणा वैरनिर्बन्धो न कर्तव्यः कदाचन ।
अनुमान्यः प्रसाद्यश्च गुरुः क्रुद्धो युदिष्ठिर ॥ १३.१६१.८४ ॥

குருவிடம் பகைமையில் பிடிவாதம் கொள்ளக்கூடாது. யுதிஷ்டிரா, கோபமுற்ற குருவை சமாதானப்படுத்தி மகிழ்விக்க வேண்டும்.

13.161.85

सम्यङ्मिथ्याप्रवृत्तेऽपि वर्तितव्यं गुराविह ।
गुरुनिन्दा दहत्यायुर्मनुष्याणां न संशयः ॥ १३.१६१.८५ ॥

குருவிடம் அவர் சரியாக நடந்தாலும் தவறாக நடந்தாலும், இவ்வுலகில் மரியாதையுடன் நடக்கவேண்டும். குருவை நிந்திப்பது மனிதர்களின் ஆயுளை எரிக்கும்; இதில் ஐயமில்லை.

13.161.86

दूरादावसथान्मूत्रं दूरात्पादावसेचनम् ।
उच्छिष्टोत्सर्जनं चैव दूरे कार्यं हितैषिणा ॥ १३.१६१.८६ ॥

நன்மை விரும்புபவன் வீட்டிலிருந்து தூரத்தில் சிறுநீர் கழிக்கவேண்டும்; தூரத்தில் கால் கழுவவேண்டும்; மிச்சமான உணவையும் தூரத்திலேயே எறியவேண்டும்.

13.161.87

रक्तमाल्यं न धार्यं स्याच्छुक्लं धार्यं तु पण्डितैः ।
वर्जयित्वा तु कमलं तथा कुवलयं प्रभो ॥ १३.१६१.८७ ॥

சிவப்பு மாலை அணியக்கூடாது; அறிஞர்கள் வெள்ளை மாலையை அணிவர். பிரபுவே, தாமரையையும் நீலத் தாமரையையும் தவிர்த்து.

13.161.88

रक्तं शिरसि धार्यं तु तथा वानेयमित्यपि ।
काञ्चनीयाऽपि माला या न सा दुष्यति कर्हिचित् ॥ १३.१६१.८८ ॥

சிவப்பு மலர்களை தலையில் அணியலாம்; அவ்வாறே காட்டில் பிறந்தவையும். பொன்னால் செய்த மாலையும் எப்போதும் தீட்டுப்படாது.

13.161.89

स्नातस्य वर्णकं नित्यमार्द्रं दद्याद्विशांपते ॥ १३.१६१.८९ ॥

மக்களின் தலைவனே, நீராடியவனுக்கு எப்போதும் ஈரமான வண்ணப்பூச்சைத் தர வேண்டும்.

13.161.90

विपर्ययं न कुर्वीत वाससो बुद्धिमान्नरः ।
तथा नान्यधृतं धार्यं न चातिविकृतं तथा ॥ १३.१६१.९० ॥

அறிவுள்ள மனிதன் ஆடையை தலைகீழாக அணியக் கூடாது; மற்றவர் அணிந்ததையும், மிகவும் கிழிந்ததையும் அணியக் கூடாது.

13.161.91

अन्यदेव भवेद्वासः शयनीये नरोत्तम ।
अन्यद्रथ्यासु देवानामर्चायामन्यदेव हि ॥ १३.१६१.९१ ॥

நரசிரேஷ்டனே, படுக்கைக்கு வேறு ஆடை, தெருக்களில் அணிய வேறு, தேவர்களின் வழிபாட்டிற்கு வேறேதான் வேண்டும்.

13.161.92

प्रियङ्गुचन्दनाभ्यां च बिल्वेन स्थगरेण च ।
पृथगेवानुलिम्पेत केसरेण च बुद्धिमान् ॥ १३.१६१.९२ ॥

அறிவுள்ளவன் பிரியங்கு, சந்தனம், வில்வம், ஸ்தகரம், மற்றும் குங்குமப்பூ ஆகியவற்றைத் தனித்தனியாகவே பூச வேண்டும்.

13.161.93

उपवासं च कुर्वीत स्नातः शुचिरलङ्कृतः ।
नोपवासं वृथा कुर्याद्धनं नापहरेदिह ॥ १३.१६१.९३ ॥

நீராடி, தூய்மையாகி, அலங்கரித்துக்கொண்டு விரதம் இருக்க வேண்டும்; வீணாக விரதம் இருக்கக் கூடாது, இங்கு பிறர் செல்வத்தைப் பறிக்கவும் கூடாது.

13.161.94

पर्वकालेषु सर्वेषु ब्रह्मचारी सदा भवेत् ।
समानमेकपात्रे तु भुञ्जेन्नान्नं जनेश्वर ॥ १३.१६१.९४ ॥

எல்லா பண்டிகை நாட்களிலும் மனிதன் எப்போதும் பிரம்மச்சாரியாக இருக்க வேண்டும்; மக்களின் தலைவனே, ஒரே பாத்திரத்தில் அன்னத்தை சமமாக உண்ணக் கூடாது.

13.161.95

नावलीढमवज्ञातमाघ्रातुं भक्षयेदपि ।
तथा नोद्धृतसाराणि प्रेक्षतामप्रदाय च ॥ १३.१६१.९५ ॥

நக்கப்பட்டதையும், அவமதிக்கப்பட்டதையும், முகர்ந்து பார்க்கப்பட்டதையும் உண்ணக்கூடாது; அதேபோல் சாரம் எடுக்கப்பட்டதையும், பார்ப்பவர்களுக்குக் கொடுக்காமல் உண்ணக்கூடாது.

13.161.96

नासंनिविष्टो मेधावी नाशुचिर्नि च सत्यु च ।
प्रतिषिद्धान्नं धर्मेषु भक्ष्यान्भुञ्जीत पृष्ठतः ॥ १३.१६१.९६ ॥

அறிவுள்ளவன் ஒழுங்காக அமராமலும், தூய்மையற்றவனாகவும், தடை செய்யப்பட்ட உணவையும் உண்ணக்கூடாது; உண்ணத்தக்கவற்றை பின்புறமாக உண்ண வேண்டும்.

13.161.97

पिप्पलं च वटं चैव शणशाकं तथैव च ।
उदुम्बरं न खादेश्च भवार्थी पुरुषो नृप ॥ १३.१६१.९७ ॥

அரசே, நல்வாழ்வை விரும்பும் மனிதன் அரசமரம், ஆலமரம், சண்சாகம், அத்திப்பழம் ஆகியவற்றை உண்ணக்கூடாது.

13.161.98

आजं गव्यं च यन्मांसं मायूरं चैव वर्जयेत् ।
वर्जयेच्छुष्कमांसं च तथा पर्युषितं च यत् ॥ १३.१६१.९८ ॥

ஆட்டு, பசுவின் மாமிசம், மயிலின் மாமிசம் ஆகியவற்றையும் தவிர்க்க வேண்டும்; உலர்ந்த மாமிசத்தையும், பழைய உணவையும் தவிர்க்க வேண்டும்.

13.161.99

न पाणौ लवणं विद्वान्प्राश्नीयान्न च रात्रिषु ।
दधिसक्तून्न दोषायां पिबेन्मधु च नित्यशः ॥ १३.१६१.९९ ॥

அறிவுள்ளவன் கையில் உப்பை உண்ணக்கூடாது, இரவில் உண்ணக்கூடாது; இரவில் தயிர்-சத்து உண்ணக்கூடாது, எப்போதும் தேன் அருந்த வேண்டும்.

13.161.100

सायं प्रातश्च भुञ्जीत नान्तराले समाहितः ।
वालेन तु न भुञ्जीत परश्राद्धं तथैव च ॥ १३.१६१.१०० ॥

மாலையிலும் காலையிலும் உண்ண வேண்டும், இடையில் கவனமாக உண்ணக்கூடாது; முடி கலந்த உணவை உண்ணக்கூடாது; பிறரின் சிராத்த உணவையும் உண்ணக்கூடாது.

13.161.101

वाग्यतो नैकवस्त्रश्च नासंविष्टः कदाचन ।
भूमौ सदैव नाश्नीयान्नाशौचं न च शब्दवत् ॥ १३.१६१.१०१ ॥

அமைதியாக, ஒரே ஆடையுடன், ஒருபோதும் படுத்துக்கொண்டு அல்ல, எப்போதும் நிலத்தின் மீது அமர்ந்து உண்ணக்கூடாது; அசுத்த நிலையிலும், ஒலி எழுப்பியவாறும் உண்ணக்கூடாது.

13.161.102

तोयपूर्वं प्रदायान्नमतिथिभ्यो विशाम्पते ।
पश्चाद्भुञ्जीत मेधावी न चाप्यन्यमना नरः ॥ १३.१६१.१०२ ॥

மன்னனே, நீரோடு முன்னதாக அன்னத்தை விருந்தினர்களுக்குக் கொடுத்துவிட்டு, அறிவுள்ள மனிதன் பின்னர் உண்ண வேண்டும்; மனம் வேறெங்கோ இருக்கும் நிலையிலும் உண்ணக்கூடாது.

13.161.103

समानमेकपङ्क्त्यां तु भोज्यमन्नं नरेश्वर ।
विषं हालाहलं भुङ्क्ते योऽप्रदाय सुहृज्जने ॥ १३.१६१.१०३ ॥

மன்னர் தலைவனே, ஒரே வரிசையில் அமர்ந்து உணவை சமமாகப் பகிர்ந்து உண்ண வேண்டும்; நண்பர்களுக்குக் கொடுக்காமல் உண்பவன் ஹாலாஹல விஷத்தை உண்பவனாவான்.

13.161.104

पानीयं पायसं सक्तून्दधि सर्पिर्मधून्यपि ।
निरस्य शेषमन्येषां न प्रदेयं तु कस्यचित् ॥ १३.१६१.१०४ ॥

குடிநீர், பாயசம், சத்து மாவு, தயிர், நெய், தேன் ஆகியவற்றையும் — மற்றவர்களுக்கான மீதத்தை ஒதுக்கிவிட்டு, எவருக்கும் (எச்சில்) கொடுக்கக்கூடாது.

13.161.105

भुञ्जानो मनुजव्याघ्र नैव शङ्कां समाचरेत् ।
दधि चाप्यनु पानं वै न कर्तव्यं भवार्थिना ॥ १३.१६१.१०५ ॥

மனிதர்களில் புலியே, உண்ணும்போது சந்தேகம் கொள்ளக்கூடாது; நலம் விரும்புபவன் உண்டபின் தயிரையும் குடிக்கக்கூடாது.

13.161.106

आचम्य चैकहस्तेन परिस्राव्य तथोदकम् ।
अङ्गुष्ठं चरणस्याथ दक्षिणस्यावसेचयेत् ॥ १३.१६१.१०६ ॥

ஆசமனம் செய்து, ஒரு கையால் நீரை வடிகட்டி, பின்னர் வலது காலின் பெருவிரலின் மீது நீரைத் தெளிக்க வேண்டும்.

13.161.107

पाणिं मूर्ध्नि समाधाय स्पृष्ट्वा चाग्निं समाहितः ।
ज्ञातिश्रैष्ठ्यमवाप्नोति प्रयोगकुशलो नरः ॥ १३.१६१.१०७ ॥

கையைத் தலையில் வைத்து, ஒருமுகமாக நெருப்பைத் தொட்டு, சடங்கில் திறமையுள்ள மனிதன் உறவினர்களிடையே சிறப்பைப் பெறுகிறான்.

13.161.108

अद्भिः प्राणान्समालभ्य नाभिं पाणितले तथा ।
स्पृशंश्चैव प्रतिष्ठेत न चाप्यार्द्रेण पाणिना ॥ १३.१६१.१०८ ॥

நீரால் பிராணங்களைத் தொட்டு, உள்ளங்கையால் தொப்புளைத் தொட்டு நிற்க வேண்டும்; ஈரக் கையால் அல்ல.

13.161.109

अङ्गुष्ठमूलस्य तले ब्राह्मं तीर्तमुदाहृतम् ।
कनिष्ठिकायाः पश्चात्तु देवतीर्थमिहोच्यते ॥ १३.१६१.१०९ ॥

கட்டைவிரலின் அடியில் உள்ளங்கையில் பிராம்ம தீர்த்தம் என்று கூறப்பட்டுள்ளது; சுண்டுவிரலுக்குப் பின்புறம் தேவ தீர்த்தம் என்று இங்கு சொல்லப்படுகிறது.

13.161.110

अङ्गुष्ठस्य च यन्मध्यं प्रदेशिन्याश्च भारत ।
तेन पित्र्याणि कुर्वीत स्पृष्ट्वाऽऽपो न्यायतः सदा ॥ १३.१६१.११० ॥

கட்டைவிரலுக்கும் ஆட்காட்டி விரலுக்கும் இடையிலுள்ள பகுதியால், பாரதா, முறைப்படி நீரைத் தொட்டு எப்போதும் பித்ரு கர்மங்களைச் செய்ய வேண்டும்.

13.161.111

परापवादं न ब्रूयान्नाप्रियं च कदाचन ।
न मन्युः कश्चिदुत्पाद्यः पुरुषेणि भवार्थिना ॥ १३.१६१.१११ ॥

பிறரைப் பழிக்கக் கூடாது, எப்போதும் விரும்பத்தகாத சொற்களைச் சொல்லக் கூடாது; நலம் விரும்பும் மனிதன் எந்தச் சினத்தையும் உண்டாக்கக் கூடாது.

13.161.112

एतितैस्तु कथां नेच्छेद्दर्शनं च विवर्जयेत् ।
संसर्गं च न गच्छेत तथाऽऽयुर्विन्दते महत् ॥ १३.१६१.११२ ॥

அத்தகையோருடன் உரையாடலை விரும்பக் கூடாது, அவர்களைக் காண்பதையும் விலக்க வேண்டும்; அவர்களுடன் சேரக் கூடாது; அப்படிச் செய்தால் நீண்ட ஆயுளை அடைகிறான்.

13.161.113

न दिवा मैथुनं गच्छेन्न कन्यां न च बन्धकीम् ।
न चास्नातां स्त्रियं गच्छेत्तथाऽऽयुर्विन्दते महत् ॥ १३.१६१.११३ ॥

பகலில் புணர்ச்சி செய்யக் கூடாது; கன்னிப் பெண்ணையோ விலைமகளையோ அணுகக் கூடாது; நீராடாத பெண்ணையும் அணுகக் கூடாது. இவ்வாறு மனிதன் நீண்ட ஆயுளை அடைகிறான்.

13.161.114

स्वेस्वे तीर्थे समाचम्य कार्ये समुपकल्पिते ।
त्रिः पीत्वाऽऽपो द्विः प्रमृज्य कृतशौचो भवेन्नरः ॥ १३.१६१.११४ ॥

அவரவர் தீர்த்தத்தால் ஆசமனம் செய்து, உரிய கருமத்திற்கு ஆயத்தமாகி, மூன்று முறை நீரைப் பருகி, இருமுறை துடைத்து, மனிதன் தூய்மை அடைய வேண்டும்.

13.161.115

इन्द्रियाणि सकृत्स्पृश्य त्रिरभ्युक्ष्य च मानवः ।
कुर्वीत पित्र्यं दैवं च वेददृष्टेन कर्मणा ॥ १३.१६१.११५ ॥

மனிதன் புலன்களை ஒருமுறை தொட்டு, மூன்று முறை தெளித்து, வேதம் கூறிய கருமத்தால் பித்ரு கருமத்தையும் தேவ கருமத்தையும் செய்ய வேண்டும்.

13.161.116

ब्राह्मणार्थे च यच्छौचं तच्च मे शृणु कौरव ।
प्रवृत्तं चाहितं चोक्त्वा बहुभोजनवत्तदा ॥ १३.१६१.११६ ॥

குருவின் வழித்தோன்றலே, பிராமணர்களுக்கான தூய்மையையும் என்னிடம் கேள்; முன்பு கூறியதும், தகாததும், அதிகமாக உண்பதைப் போன்றதுமான அதை அப்போது கூறினேன்.

13.161.117

सर्वशौचेषु ब्राह्मेण तीर्थेन समुपस्पृशेत् ।
निष्ठीव्य तु तथा क्षुत्वा स्पृश्यापो हि शुचिर्भवेत् ॥ १३.१६१.११७ ॥

எல்லா தூய்மைச் செயல்களிலும் பிராமண தீர்த்தத்தால் தொட வேண்டும்; எச்சில் துப்பிய பின்னும் தும்மிய பின்னும் நீரைத் தொட்டால் மனிதன் தூயவனாவான்.

13.161.118

निष्ठिवने मैथुने च क्षुते अक्ष्याविमेचने ।
उदक्या दर्शने तद्वन्नग्नस्याचमनं स्मृतम्।
स्पृशेत्कर्णं सप्रणवं सूर्यमीक्षेत्सदा तदा ॥ १३.१६१.११८ ॥

எச்சில் துப்புதல், புணர்ச்சி, தும்முதல், கண் திறத்தல், தீட்டுள்ள பெண்ணைக் காணுதல், நிர்வாணமாய் இருத்தல் ஆகியவற்றில் ஆசமனம் செய்ய வேண்டும் என்று நினைவுகூரப்படுகிறது; அப்போது ஓம் என்னும் பிரணவத்துடன் காதைத் தொட்டு, எப்போதும் சூரியனைப் பார்க்க வேண்டும்.

13.161.119

वृद्धो ज्ञातिस्तथा मित्रमनाथा च स्वसा गुरुः ।
कुलीनः पण्डित इति रक्ष्या निःस्वः स्वशक्तितः।
गृहे वासयितव्यास्ते धन्यमायुष्यमेव च ॥ १३.१६१.११९ ॥

முதியோர், உறவினர், நண்பர், ஆதரவற்ற சகோதரி, குரு, குலீனர், அறிஞர் ஆகியோரைக் காக்க வேண்டும்; ஏழைகளை தன் சக்திக்கேற்ப வீட்டில் தங்க வைக்க வேண்டும். அவர்களை வீட்டில் வசிக்கச் செய்வது செல்வத்தையும் ஆயுளையும் தரும்.

13.161.120

गृहे पारावता धार्याः शुकाश्च सहशारिकाः ।
देवताप्रतिमाऽऽदर्शश्चन्दनाः पुष्पवल्लिकाः ॥ १३.१६१.१२० ॥

வீட்டில் புறாக்களை வளர்க்க வேண்டும், கிளிகளும் சாரிகைகளும் கூட; தெய்வ உருவம், கண்ணாடி, சந்தனம் மற்றும் பூங்கொடிகளும் வைக்க வேண்டும்.

13.161.121

शुद्धं जलं सुवर्णं च रजतं गृहमङ्गलम् ।
गृहेष्वेते न पापाय यथा वै तैलपायिकाः ॥ १३.१६१.१२१ ॥

தூய நீர், பொன், வெள்ளி ஆகிய வீட்டு மங்களப் பொருட்கள் வீடுகளில் பாவத்திற்குக் காரணமாவதில்லை; எண்ணெய் குடிக்கும் விளக்குகளைப் போலவே.

13.161.122

उद्दीपकाश्च गृध्रास्च कपोता भ्रमरास्तथा ।
निविशेयुर्यदा तत्र शान्तिमेव तदाऽऽचरेत् ॥ १३.१६१.१२२ ॥

எரிப்பவை, கழுகுகள், புறாக்கள், வண்டுகள் ஆகியவை அங்கு நுழைந்தால், அப்போது சாந்தி கர்மமே செய்ய வேண்டும்.

13.161.123

अमङ्गल्यः सतां शापस्तथाऽऽक्रोशो महात्मनाम् ।
महात्मनोतिगुह्यानि न वक्तव्यानि कर्हिचित्। ॥ १३.१६१.१२३ ॥

நல்லோரின் சாபமும், மகான்களை நிந்திப்பதும் அமங்கலமானவை. மகான்களின் மிக ரகசியமான விஷயங்களை ஒருபோதும் சொல்லக்கூடாது.

13.161.124

अगम्याश्च न गच्छेत राज्ञः पत्नीं सखीस्तथा ।
वैद्यानां बालवृद्धानां भृत्यानां च युधिष्ठिर ॥ १३.१६१.१२४ ॥

அடையத் தகாதவர்களிடம் செல்லக்கூடாது — அரசனின் மனைவியிடமும் தோழிகளிடமும் கூடாது; மருத்துவர்கள், சிறுவர், முதியவர், ஊழியர்களின் (மனைவியரிடமும்) கூடாது, ஓ யுதிஷ்டிரா.

13.161.125

बन्धूनां ब्राह्मणानां च तथा शारणिकस्य च ।
सम्बन्धिनां च राजेन्द्र तथाऽऽयुर्विन्दते महत् ॥ १३.१६१.१२५ ॥

உறவினர்கள், பிராமணர்கள், அடைக்கலம் கேட்டு வந்தவர்கள், உறவுக்காரர்கள் ஆகியோரை மதிப்பவன், அரசர்களில் இந்திரனே, நீண்ட ஆயுளைப் பெறுகிறான்.

13.161.126

ब्राह्मणस्तपतिभ्यां च निर्मितं यन्निवेशनम् ।
तदा वसेत्सदा प्राज्ञो भवार्थी मनुजेश्वर ॥ १३.१६१.१२६ ॥

சூரியனின் வெப்பத்தாலும் நெருப்பாலும் நல்ல முறையில் அமைக்கப்பட்ட வீட்டில், மனிதர்களின் அரசே, செழிப்பை விரும்பும் ஞானி எப்போதும் வசிக்க வேண்டும்.

13.161.127

सन्ध्यायां न स्वपेद्राजन्विद्यां न च समाचरेत् ।
न भुञ्जीत च मेधावी तथाऽऽयुर्विन्दते महत् ॥ १३.१६१.१२७ ॥

அரசே, அந்தி வேளையில் உறங்கக் கூடாது, கல்வி பயிலக் கூடாது, உணவு உண்ணவும் கூடாது. இவ்வாறு அறிவுள்ளவன் நீண்ட ஆயுளைப் பெறுகிறான்.

13.161.128

नक्तं न कुर्यात्पित्र्याणि नक्तं चैव प्रसाधनम् ।
पानीयस्य क्रिया नक्तं न कार्या भूतिमिच्छता ॥ १३.१६१.१२८ ॥

இரவில் பித்ருக் கடன்களைச் செய்யக் கூடாது, இரவில் அலங்காரம் செய்யவும் கூடாது, இரவில் நீர்ச் சடங்குகளையும் செய்யக் கூடாது; செழிப்பை விரும்புபவன் இவ்வாறு செய்ய வேண்டும்.

13.161.129

वर्जनीयाश्चैव नित्यं सक्तवो निशि भारत ।
शेषाणि चावदातानि पानीयं चापि भोजने ॥ १३.१६१.१२९ ॥

பாரதா, இரவில் சத்து மாவை எப்போதும் தவிர்க்க வேண்டும்; உண்ணும் போது எஞ்சிய தூய பொருட்களும் நீரும் கூட (இரவில் தவிர்க்கப்பட வேண்டும்).

13.161.130

सौहित्यं न च कर्तव्यं रात्रौ न च समाचरेत् ।
न भुक्त्वा मैथुनं गच्छेन्न धावेन्नातिहासकम्।
द्विजच्छेदं न कुर्वीत भुक्त्वा न च समाचरेत् ॥ १३.१६१.१३० ॥

அதிகமாக உண்ணக் கூடாது; இரவில் அதைச் செய்யக் கூடாது. உண்ட பின் கூடலில் ஈடுபடக் கூடாது, ஓடக் கூடாது, அதிகமாகச் சிரிக்கவும் கூடாது. பிராமணருக்கு ஊறு செய்யக் கூடாது; உண்ட பின் (அத்தகைய செயல்களைச்) செய்யவும் கூடாது.

13.161.131

महाकुले प्रसूतां च प्रशस्तां लक्षणैस्तथा ।
वयसाऽवरां सुनक्षत्रां कन्यामावोढुमर्हति ॥ १३.१६१.१३१ ॥

பெரிய குலத்தில் பிறந்தவளும், நற்குணங்களைக் கொண்டவளும், அவ்வாறே நல்ல அடையாளங்களுடையவளும், வயதில் இளையவளும், நல்ல நட்சத்திரத்தில் பிறந்தவளுமான கன்னிகையை மணக்கத் தகும்.

13.161.132

अपत्यमुत्पाद्य ततः प्रतिष्ठाप्य कुलं तथा ।
पुत्राः प्रदेया जातेषु कुलधर्मेषु भारत ॥ १३.१६१.१३२ ॥

பிள்ளைகளைப் பெற்று, குலத்தை நிலைநிறுத்திய பின், பாரதனே, பிறந்த புதல்வர்களைக் குலதர்மங்களில் ஈடுபடுத்த வேண்டும்.

13.161.133

कन्या चोत्पाद्य दातव्या कुलपुत्राय धीमते ।
पुत्रा निवेश्याश्च कुलाद्भृत्या लभ्याश्च भारत ॥ १३.१६१.१३३ ॥

மகளைப் பெற்று, அறிவுள்ள நல்ல குலப் புதல்வனுக்குக் கொடுக்க வேண்டும். பாரதனே, புதல்வர்களை நிலைநிறுத்த வேண்டும்; குலத்திலிருந்து ஊழியர்களைப் பெற வேண்டும்.

13.161.134

शिरःस्नातोथ कुर्वीत दैवं पित्र्यमथापि च ॥ १३.१६१.१३४ ॥

தலைக்கு நீராடிய பின், தேவர்களுக்கும் பித்ருக்களுக்கும் உரிய கர்மத்தைச் செய்ய வேண்டும்.

13.161.135

तैलं जन्मदिनेऽष्टम्यां चतुर्दश्यां च पर्वसु ।
नक्षत्रे न च कुर्वीत यस्मिञ्जातो भवेन्नरः।
न प्रोष्ठपदयोः कार्यं तथाऽऽग्नेये च भारत ॥ १३.१६१.१३५ ॥

பிறந்தநாளிலும், அஷ்டமி, சதுர்தசி திதிகளிலும், பண்டிகை நாட்களிலும் எண்ணெய் தேய்க்கக் கூடாது. எந்த நட்சத்திரத்தில் மனிதன் பிறந்தானோ அதிலும் செய்யக் கூடாது. பாரதனே, பிரௌஷ்டபதங்களிலும், ஆக்னேய நட்சத்திரத்திலும் இதைச் செய்யக் கூடாது.

13.161.136

दारुणेषु च सर्वेषु प्रत्यरिं च विवर्जयेत् ।
ज्योतिषे यानि चोक्तानि तानि सर्वाणि वर्जयेत् ॥ १३.१६१.१३६ ॥

கொடிய காலங்களிலும் அனைத்திலும் பகைவரின் நட்சத்திரத்தையும் தவிர்க்க வேண்டும். ஜோதிடத்தில் எவை சொல்லப்பட்டுள்ளனவோ அவை அனைத்தையும் தவிர்க்க வேண்டும்.

13.161.137

प्राङ्मुखः श्मश्रुकर्माणि कारयेत्सुसमाहितः ।
उदङ्मुखो वा राजेन्द्र तथाऽऽयुर्विन्दते महत् ॥ १३.१६१.१३७ ॥

ராஜேந்திரா, ஒருமுகப்பட்ட மனதுடன் கிழக்கு நோக்கி முகம் வைத்து மீசை-தாடி சவரம் செய்யவேண்டும்; அல்லது வடக்கு நோக்கி; இதனால் பெரிய ஆயுள் கிடைக்கும்.

13.161.138

सामुद्रेणाम्यसा स्नानं क्षौरं श्राद्धेषु भोजनम् ।
अन्तर्वत्नीपतिः कुर्वन्न पुत्रफलमश्नुते ॥ १३.१६१.१३८ ॥

கடல்நீரால் குளிப்பது, சிராத்தங்களில் சவரம் செய்துகொள்வது, உணவருந்துவது — கர்ப்பிணி மனைவியின் கணவன் இவற்றைச் செய்தால், அவனுக்கு மகன் பலன் கிடைக்காது.

13.161.139

सतां गुरूणां वृद्धानां कुलस्त्रीणां विशेषतः ।
परिवादं न च ब्रूयात्परेषामात्मनस्तथा।
परिवादो ह्यधर्माय प्रोच्यते भरतर्षभ ॥ १३.१६१.१३९ ॥

நல்லோர், குருமார், பெரியோர், குலமகளிர் ஆகியோரை, சிறப்பாக, பழிக்கக் கூடாது; பிறரையும் தன்னையும் அவ்வாறே; ஏனெனில் பழி பேசுதல் அதர்மம் என்று சொல்லப்படுகிறது, பரதர்களின் காளையே.

13.161.140

वर्जयेद्व्यङ्गिनीं नारीं तथा कन्यां नरोत्तम ।
समार्षां व्यङ्गिकां श्चैव मातुः सकुलजां तथा ॥ १३.१६१.१४० ॥

நரோத்தமா, அங்கக் குறையுள்ள பெண்ணையும், கன்னிகையையும் விலக்க வேண்டும்; அதேபோல் ஒரே ஆர்ஷ குலத்தவளையும், அங்கக்குறையுடையவளையும், தாயின் குலத்தில் பிறந்தவளையும்.

13.161.141

वृद्धां प्रव्रजितां चैव तथैव च पतिव्रताम् ।
तथा निकृष्टवर्णा च वर्णोत्कृष्टां च वर्जयेत्। ॥ १३.१६१.१४१ ॥

முதியவளையும், துறவறம் பூண்டவளையும், அதேபோல் பதிவிரதையையும், தாழ்ந்த வர்ணத்தவளையும், உயர்ந்த வர்ணத்தவளையும் விலக்க வேண்டும்.

13.161.142

अयोनिं च वियोनिं च न गच्छेत विचक्षणः ।
पिङ्गलां कुष्ठिनीं नारीं न त्वमुद्वोढुमर्हसि ॥ १३.१६१.१४२ ॥

அறிவுள்ளவன் அயோனியையும் வியோனியையும் அணுகக் கூடாது; பிங்கலையையும் குஷ்டி பெண்ணையும் நீ மணக்கத் தகாது.

13.161.143

अपस्मारिकुले जातां निहीनां चापि वर्जयेत् ।
श्वित्रिणां च कुले जातां क्षयिणां मनुजेश्वर ॥ १३.१६१.१४३ ॥

மனுஜேஸ்வரா, வலிப்பு நோயாளிகளின் குலத்தில் பிறந்தவளையும், தாழ்ந்த குலத்தவளையும், குஷ்டரோகிகளின் குலத்தில் பிறந்தவளையும், காசநோயாளிகளின் குலத்தில் பிறந்தவளையும் விலக்க வேண்டும்.

13.161.144

सुरोमशामतिस्थूलां कन्यां मातृपितृस्थिताम् ।
अलज्जां भ्रातृजां तुष्टां वर्जयेद्रक्तकेशिनीम् ॥ १३.१६१.१४४ ॥

மிகுந்த உரோமமுள்ளவளையும், மிகவும் பருத்தவளையும், தாய்தந்தையருடன் இருப்பவளையும், வெட்கமற்றவளையும், சகோதரனின் மகளையும், திருப்தியுள்ளவளையும், சிவந்த கேசமுள்ளவளையும் கன்னியாக விலக்க வேண்டும்.

13.161.145

लक्षणैरन्विता या च प्रशस्ता या च लक्षणैः ।
मनोज्ञां दर्शनीयां च तां भवान्वोढुमर्हति ॥ १३.१६१.१४५ ॥

நற்குறிகளால் கூடியவளும், குறிகளால் போற்றப்படுபவளும், மனங்கவர்பவளும், காண்பதற்கு அழகானவளுமான அவளையே நீ மணக்கத் தகுந்தவன்.

13.161.146

महाकुले निवेष्टव्यं सदृशे वा युधिष्ठिर ।
अवरा पतिता चैव न ग्राह्या भूतिमिच्छता ॥ १३.१६१.१४६ ॥

யுதிஷ்டிரா, பெரிய குலத்திலோ அல்லது சமமான குலத்திலோ மணம் செய்ய வேண்டும். வளம் விரும்புபவன் தாழ்ந்தவளையும் வீழ்ந்தவளையும் ஏற்கக்கூடாது.

13.161.147

अग्नीनुत्पाद्य यत्नेन क्रियाः सुविहिताश्च याः ।
वेदे च ब्राह्मणैः प्रोक्तास्ताश्च सर्वाः समाचरेत् ॥ १३.१६१.१४७ ॥

முயற்சியுடன் அக்நிகளை மூட்டி, நன்கு விதிக்கப்பட்டவையும், வேதத்தில் பிராமணர்களால் சொல்லப்பட்டவையுமான அனைத்துச் சடங்குகளையும் செய்ய வேண்டும்.

13.161.148

न चेर्ष्या स्त्रीषु कर्तव्या रक्ष्या दाराश्च सर्वशः ।
अनायुष्या भवेदीर्ष्या तस्मादीर्ष्यां विवर्जयेत् ॥ १३.१६१.१४८ ॥

பெண்களிடம் பொறாமை கொள்ளக்கூடாது; மனைவியரை எல்லா வகையிலும் காக்க வேண்டும். பொறாமை ஆயுளைக் குறைக்கும்; ஆகவே பொறாமையை விலக்க வேண்டும்.

13.161.149

अनायुष्यं दिवा स्वप्नं तथाऽभ्युदितशायिता ।
प्रातर्निशायां च तथा ये चोच्छिष्टा भवन्ति च ॥ १३.१६१.१४९ ॥

பகலில் உறங்குவதும், அவ்வாறே சூரியோதயத்திற்குப் பின் உறங்குவதும் ஆயுளைக் குறைக்கும்; காலையிலும் இரவிலும் அவ்வாறே, மேலும் எச்சில்பட்டவையும் அவ்வாறே.

13.161.150

पारदार्यमनायुष्यं नापितोच्छिष्टता तथा ।
यत्नतो वै न कर्तव्यमत्याशश्चैव भारत ॥ १३.१६१.१५० ॥

பிறன்மனை சேர்தல் ஆயுளைக் குறைக்கும், அவ்வாறே முடிதிருத்துபவரின் எச்சில்பட்டு தூய்மைகெடுதலும்; ஓ பாரதா, முயன்று இவற்றையும் மிகு ஆசையையும் செய்யக்கூடாது.

13.161.151

सन्ध्यां न भुञ्ज्यान्न स्नायेन्न पुरीषं समुत्सृजेत् ।
प्रयतश्च भवेत्तस्यां न च किञ्चित्समाचरेत् ॥ १३.१६१.१५१ ॥

சந்தியா வேளையில் உண்ணக்கூடாது, நீராடக்கூடாது, மலம் கழிக்கக்கூடாது; அப்போது அடக்கத்துடன் இருக்க வேண்டும், எதையும் செய்யக்கூடாது.

13.161.152

ब्राह्मणान्पूजयेच्चापि तथा स्नात्वा नराधिप ।
देवांश्च प्रणमेत्स्नातो गुरूंश्चाप्यभिवादयेत् ॥ १३.१६१.१५२ ॥

ஓ மன்னா, நீராடிய பின் பிராமணர்களையும் வணங்க வேண்டும்; நீராடியவன் தேவர்களை வணங்க வேண்டும், ஆசிரியர்களுக்கும் வணக்கம் செலுத்த வேண்டும்.

13.161.153

अनिमन्त्रितो न गच्छेत यज्ञं गच्छेत दर्शकः ।
अनर्चिते ह्यनायुष्यं गमनं तत्र भारत ॥ १३.१६१.१५३ ॥

அழைக்கப்படாமல் செல்லக்கூடாது; யாகத்திற்குப் பார்வையாளராகச் செல்லலாம். ஓ பாரதா, மரியாதை செய்யப்படாத இடத்திற்குச் செல்வது ஆயுளைக் குறைக்கும்.

13.161.154

न चैकेन परिव्रज्यं न गन्तव्यं तथा निशि ।
नानापदि परस्यान्नमनिमन्त्रितमाहरेत् ॥ १३.१६१.१५४ ॥

தனியாக அலையக்கூடாது, இரவிலும் செல்லக்கூடாது. பல ஆபத்துகளில் பிறருடைய உணவை அழைப்பின்றி எடுத்துக்கொள்ளக் கூடாது.

13.161.155

एकोद्दिष्टं न भुञ्जीत प्रथमं तु विशेषतः ।
सपिण्डीकरणं वर्ज्यं सविधानं च मासिकम् ॥ १३.१६१.१५५ ॥

ஏகோத்திஷ்டம் என்ற சிராத்தத்தின் உணவை, குறிப்பாக முதலில், உண்ணக்கூடாது. சபிண்டீகரணமும், விதிப்படியான மாதாந்திர சிராத்தமும் தவிர்க்கப்பட வேண்டும்.

13.161.156

अनागतायां सन्ध्यायां पश्चिमायां गृहे वसेत् ॥ १३.१६१.१५६ ॥

சந்தியா வருவதற்கு முன், மேற்குத் திசையில் (சூரியன் மறையும் நேரத்தில்) வீட்டிலேயே தங்க வேண்டும்.

13.161.157

मातुः पितुर्गुरूणां च कार्यमेवानुशासनम् ।
हितं चाप्यहितं चापि न विचार्यं नरर्षभ ॥ १३.१६१.१५७ ॥

தாய், தந்தை, குருக்கள் ஆகியோரின் கட்டளையே செய்யவேண்டிய கடமை. நன்மையோ தீமையோ என்று ஆராயக்கூடாது, ஓ நரர்களில் சிறந்தவனே.

13.161.158

क्षत्रियस्तु विशेषेण धनुर्वेदं समभ्यसेत् ।
धनुर्वेदे च वेदे च यत्नः कार्यो नाराधिप ॥ १३.१६१.१५८ ॥

க்ஷத்திரியன் சிறப்பாக தனுர்வேதத்தை முழுமையாகப் பயில வேண்டும். ஓ நராதிபனே, தனுர்வேதத்திலும் வேதத்திலும் முயற்சி செய்ய வேண்டும்.

13.161.159

हस्तिपृष्ठेऽश्वपृष्ठे च रथचर्यासु चैव ह ।
यत्नवान्भव राजेन्द्र यत्नवान्सुवमेधते ॥ १३.१६१.१५९ ॥

யானை முதுகிலும், குதிரை முதுகிலும், தேர் ஓட்டத்திலும் முயற்சியுடன் இரு. ஓ இராஜேந்திரா, முயற்சியுடையவன் நன்கு வளம் பெறுவான்.

13.161.160

अप्रधृष्यश्च शत्रूमां भृत्यानां स्वजनस्य च ।
प्रजापालनयुक्तश्च नारतिं लभते क्वचित् ॥ १३.१६१.१६० ॥

எதிரிகளுக்கும் ஊழியர்களுக்கும் உறவினர்களுக்கும் வெல்லப்பட முடியாதவனாய், குடிமக்களைக் காப்பதில் ஈடுபட்டவன் எப்போதும் அதிருப்தி அடைவதில்லை.

13.161.161

युक्तिशास्त्रं च ते ज्ञेयं शब्दशास्त्रं च भारत ।
गान्धर्वशास्त्रं च कलाः परिज्ञेया नराधिप ॥ १३.१६१.१६१ ॥

பாரதா, நீ யுக்திசாஸ்திரத்தையும் சப்தசாஸ்திரத்தையும் அறிய வேண்டும்; கந்தர்வசாஸ்திரத்தையும் கலைகளையும் நன்கு அறிய வேண்டும், மன்னா.

13.161.162

पुराणमितिहासाश्च तथाऽऽख्यानानि यानि च ।
महात्मनां च चरितं श्रोतव्यं नित्यमेव ते ॥ १३.१६१.१६२ ॥

புராணங்களும் இதிகாசங்களும், அவ்வாறே உள்ள ஆக்யானங்களும், மகாத்மாக்களின் சரிதங்களும் எப்போதும் நீ கேட்க வேண்டும்.

13.161.163

मान्यानां माननं कुर्यान्निन्द्यानां निन्दनं तथा ।
गोब्राह्मणार्थे युध्येत प्राणानपि परित्यजेत् ॥ १३.१६१.१६३ ॥

மதிக்கத்தக்கவர்களை மதிக்க வேண்டும்; இகழ்வுக்குரியவர்களை இகழ வேண்டும்; பசுக்களுக்காகவும் பிராமணர்களுக்காகவும் போர் செய்ய வேண்டும், உயிரையும் கூடத் தியாகம் செய்ய வேண்டும்.

13.161.164

न स्त्रीषु सज्जेद्द्रष्टव्यं शक्त्या दानरुचिर्भवेत् ।
न ब्राह्मणान्परिभवेत्कार्पण्यं ब्राह्मणैर्वृतम्।
पतितान्नाभिभाषेत नाह्वयेत रजस्वलाम् ॥ १३.१६१.१६४ ॥

பெண்களில் பற்றுக்கொள்ளக் கூடாது; அவர்களை வெறுமனே பார்க்கத்தக்கவராகக் கருத வேண்டும். சக்திக்கு ஏற்ப தானம் செய்வதில் விருப்பம் கொள்ள வேண்டும். பிராமணர்களை அவமதிக்கக் கூடாது; பிராமணர்களால் கடைப்பிடிக்கப்படும் கஞ்சத்தனத்தையும் அவ்வாறே. வீழ்ந்தவர்களிடம் பேசக் கூடாது; மாதவிடாய் உள்ள பெண்ணை அழைக்கக் கூடாது.