மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.166
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.166.1
तत्वसङ्ख्या श्रुता चैषा येषां ब्रह्मविदांवर ।
सर्गसङ्ख्या मया प्रोक्ता नवानामानुपूर्व्यशः।
प्रवक्ष्यामि तु तेऽध्यात्ममधिभूताधिदैवतम् ॥ १३.१६६.१ ॥
பிரம்மம் அறிந்தவர்களில் சிறந்தவனே, தத்துவ எண்ணிக்கை கேட்கப்பட்டது; ஒன்பது சர்க்கங்களின் எண்ணிக்கையை நான் முறையாகச் சொன்னேன். இப்போது உனக்கு அத்யாத்மம், அதிபூதம், அதிதெய்வதத்தைச் சொல்வேன்.
13.166.2
स्वभावसत्वस्थमनीशमीशम् ॥ १३.१६६.२ ॥
இயல்பாகவும் சத்துவத்திலும் நிலைத்திருப்பவன்; தலைவன் இல்லாதவன், ஆனாலும் தலைவனும் ஆனவன்.
13.166.3
कैवल्यतां प्राप्य महासुरोत्तम ।
तवैतदाख्यामि मुनीन्द्रवृत्त्या।
रहस्यमेवान्यदवाप्य दिव्यं ।
पवित्रपूतस्तव मृत्युजालम् ॥ १३.१६६.३ ॥
அசுரர்களில் சிறந்தவனே, கைவல்யத்தை அடைந்து, முனிவர்களின் முறையில் இதை உனக்குச் சொல்கிறேன். வேறொரு தெய்வீக ரகசியத்தைப் பெற்று, உன் மரண வலை தூய்மையாகும்.
13.166.4
पृथ्वीमिमां यद्यपि रत्नपूर्णां ।
दद्यान्न देयं त्वपरीक्षिताय।
नाश्रद्दधानाय न चान्यबुद्धे ।
र्नाज्ञानयुक्ताय न विस्मिताय ॥ १३.१६६.४ ॥
இந்தப் பூமி இரத்தினங்கள் நிறைந்ததாக இருந்தாலும், சோதிக்கப்படாதவனுக்கும், நம்பிக்கை இல்லாதவனுக்கும், பிளவுபட்ட மனமுள்ளவனுக்கும், அறியாமை கொண்டவனுக்கும், திகைத்தவனுக்கும் கொடுக்கக்கூடாது.
13.166.5
स्वाध्याययुक्ताय गुणान्विताय ।
प्रदेयमेतन्नियतेन्द्रियाय ॥ १३.१६६.५ ॥
சுய படிப்பில் ஈடுபட்டவனுக்கும், நற்குணங்களுடையவனுக்கும், புலன்களை அடக்கியவனுக்கும் இதைக் கொடுக்க வேண்டும்.
13.166.6
संक्षेपं चाप्यथैतेषां तत्वानां वृषभध्वज ।
अनुलोमानुजातानां प्रतिलोमप्रमीयतम् ॥ १३.१६६.६ ॥
விருஷபத்வஜனே, இந்தத் தத்துவங்களின் சுருக்கத்தையும் கேள்; நேர் வரிசையில் பிறந்தவர்களையும், எதிர் வரிசையில் அளக்கப்படுபவர்களையும் பற்றி.
13.166.7
प्रवक्ष्यामि तमध्यात्मं साधिभूताधिदैवतम् ।
यथांशुजालमर्कस्य तथैतत्प्रवदन्ति वै ॥ १३.१६६.७ ॥
அதிபூதம் மற்றும் அதிதைவதத்துடன் கூடிய அத்தியாத்மத்தை நான் கூறுவேன். சூரியனின் ஒளிக்கதிர் வலை போலவே இவை கூறப்படுகின்றன.
13.166.8
संक्षीणे ब्रह्मदिवसे जगज्जलधिमाविशेत् ।
प्रलीयते जले भूमिर्जलमग्नौ प्रलीयते ॥ १३.१६६.८ ॥
பிரம்மாவின் நாள் முடிவுறும்போது உலகம் நீர்க்கடலுக்குள் புகுகிறது. நிலம் நீரில் ஒடுங்குகிறது; நீர் நெருப்பில் ஒடுங்குகிறது.
13.166.9
लीयतेऽग्निस्तथा वायौ वायुराकाश एव तु ।
मनसि प्रलीयते खं तु मनोऽहंकार एव च ॥ १३.१६६.९ ॥
நெருப்பு காற்றில் ஒடுங்குகிறது; காற்று ஆகாயத்திலேயே ஒடுங்குகிறது. ஆகாயம் மனதில் ஒடுங்குகிறது; மனம் அகங்காரத்தில் ஒடுங்குகிறது.
13.166.10
अहङ्कारस्तथा तस्मिन्महति प्रविलीयते ।
महानव्यक्त इत्याहुस्तदेकत्वं प्रचक्षते ॥ १३.१६६.१० ॥
அகங்காரமும் அவ்வாறே அந்த மகத்தில் முழுமையாக ஒடுங்குகிறது. மகத்தை அவ்யக்தம் என்கிறார்கள்; அதுவே ஏகத்துவம் என்று சொல்லப்படுகிறது.
13.166.11
अव्यक्तस्य महादेव प्रलयं विद्धि ब्रह्म्णि ।
एवमस्यासकृत्क्रीडामाहुस्तत्वविदो जनाः ॥ १३.१६६.११ ॥
மகாதேவரே, அவ்யக்தத்தின் பிரளயத்தை பிரம்மத்தில் அறிவாயாக. இவ்வாறு தத்துவம் அறிந்தோர் இதை மீண்டும் மீண்டும் நிகழும் விளையாட்டு என்கிறார்கள்.
13.166.12
अध्यात्ममधिभूतं च तथैवाप्यधिदैवतम् ।
यथावदुदितं शास्त्रं योगे तु सुमहात्मभिः ॥ १३.१६६.१२ ॥
அத்தியாத்மம், அதிபூதம், அவ்வாறே அதிதைவதம் — சாஸ்திரம் கூறியபடியே, மகாத்மாக்களால் யோகத்தில் கூறப்பட்டது.
13.166.13
तथैव चेह साङ्ख्ये तु परिसंख्यात्मचिन्तकैः ।
प्रपञ्चितार्थमेतावन्महादेव महात्मभिः ॥ १३.१६६.१३ ॥
அதேபோல் இங்கு சாங்கியத்திலும், ஆன்மாவை எண்ணிக்கையால் சிந்திக்கும் மகாத்மாக்களால் இப்பொருள் இவ்வளவு விரிவாக விளக்கப்பட்டது, ஓ மகாதேவா.
13.166.14
ब्रह्मेति विद्यादध्यात्मं पुरुषं चाधिदैवतम् ।
प्रभवं सर्वभूतानां रक्षणं तत्र कर्म च ॥ १३.१६६.१४ ॥
பிரம்மத்தை அத்யாத்மம் என்றும், புருஷனை அதிதைவதம் என்றும் அறிய வேண்டும்; அங்கே எல்லா உயிர்களின் தோற்றம், பாதுகாப்பு, செயல் ஆகியவையும் உள்ளன.
13.166.15
अध्यात्मं प्राणमित्याहुः क्रतुमप्यधिदैवतम् ।
रथं च यज्ञवाहोऽत्र कर्माहङ्कारमेव च ॥ १३.१६६.१५ ॥
பிராணனை அத்யாத்மம் என்கிறார்கள்; யாகத்தை அதிதைவதம் என்றும் சொல்கிறார்கள். இங்கே தேர், யக்ஞவாஹன், செயல், அகங்காரம் ஆகியவையும் (இவ்வாறே).
13.166.16
अध्यात्मं तु मनो विद्याच्चन्द्रमाश्चाधिदैवतम् ।
दैवं च प्रभवश्चैव कर्म व्याहृतयस्तथा ॥ १३.१६६.१६ ॥
மனதை அத்யாத்மம் என்று அறிய வேண்டும்; சந்திரனை அதிதைவதம் என்றும். தெய்வம், தோற்றம், செயல், வியாஹிருதிகள் அவ்வாறே (அறியப்பட வேண்டும்).
13.166.17
विद्यात्तु श्रोत्रमध्यात्ममाकाशमधिदैवतम् ।
सर्वभावाभिधानार्थं शब्दः कर्म सदा स्मृतं ॥ १३.१६६.१७ ॥
செவியை அத்யாத்மம் என்றும், ஆகாசத்தை அதிதைவதம் என்றும் அறிய வேண்டும்; எல்லா நிலைகளுக்கும் பெயரிடுவதற்காக, ஒலியே எப்போதும் செயலாக நினைவுகூரப்படுகிறது.
13.166.18
त्वगध्यात्ममथो विद्याद्वायुरत्राधिदैवतम् ।
सन्निपातय विज्ञानं सर्वकर्म च तत्र ह ॥ १३.१६६.१८ ॥
தோலை அத்யாத்மம் என்று அறிய வேண்டும்; இங்கு காற்றை அதிதைவதம் என்றும். அங்கே அறிவின் சேர்க்கையும், எல்லா செயல்களும் உள்ளன.
13.166.19
अध्यात्मं चक्षुरित्याहुर्भास्करोऽत्राधिदैवतम् ।
ज्ञापतं सर्ववर्णानां रूपं कर्म सदा स्मृतम् ॥ १३.१६६.१९ ॥
கண் அத்யாத்மம் எனப்படுகிறது; இங்கு அதிதெய்வம் சூரியன். எல்லா நிறங்களையும் அறிவிப்பது அதன் வடிவம்; அதன் செயல் எப்போதும் நினைவுகூரப்படுகிறது.
13.166.20
जिह्वेति विद्यादध्यात्ममापश्चात्राधिदैवतम् ॥ १३.१६६.२० ॥
நாக்கு அத்யாத்மம் என அறிய வேண்டும்; இங்கு அதிதெய்வம் நீர்.
13.166.21
पायुरध्यात्ममित्याहुर्यथावद्यतिसत्तमाः ।
विसर्गमधिभूतं च मित्रं चाप्यधिदैवतम् ॥ १३.१६६.२१ ॥
ஆசனவாயை அத்யாத்மம் என்கின்றனர், ஓ சிறந்த துறவிகளே, முறையாக. கழிவு அதிபூதம்; மித்ரனும் அதிதெய்வம்.
13.166.22
उपस्थोऽध्यात्ममित्याहुर्देवदेव पिनाकधृक् ।
अनुभावोऽधिभूतं तु दैवतं च प्रजापतिः ॥ १३.१६६.२२ ॥
உபஸ்தம் அத்யாத்மம் என்கின்றனர், தேவதேவரே, பினாகத்தை ஏந்தியவரே. அனுபவம் அதிபூதம்; தெய்வம் பிரஜாபதி.
13.166.23
पादावध्यात्ममित्याहुस्त्रिशूलाङ्क मनीषिणः ।
गन्तव्यमधिभूतं तु विष्णुस्तत्राधिदैवतम् ॥ १३.१६६.२३ ॥
இரு கால்களை அத்யாத்மம் என்கின்றனர், திரிசூல அடையாளம் கொண்ட ஞானிகள். செல்லப்பட வேண்டியது அதிபூதம்; அங்கு அதிதெய்வம் விஷ்ணு.
13.166.24
वागध्यात्मं तथैवाहुः पिनाकिंस्तत्वदर्शिनः ।
वक्तव्यमधिभूतं तु वह्निस्तत्राधिदैवतम् ॥ १३.१६६.२४ ॥
பேச்சும் அத்யாத்மம் என்கின்றனர், பினாகியர்களான தத்துவ தரிசிகள். சொல்லப்பட வேண்டியது அதிபூதம்; அங்கு அதிதெய்வம் அக்னி.
13.166.25
एतदध्यात्ममतुलं साधिभूताधिदैवतम् ।
मया तु वर्णितं सम्यग्देहिनाममरर्षभ ॥ १३.१६६.२५ ॥
தேவர்களில் சிறந்தவனே, உடல் தரித்த உயிர்களுக்காக நான் இந்த ஒப்பற்ற அத்யாத்மத்தையும், அதிபூதத்தையும், அதிதைவத்தையும் நன்கு விவரித்தேன்.
13.166.26
एतत्कीटपतङ्गे च श्वपाके शुनि हस्तिनि ।
पुत्रिकादंशमशके ब्राह्मणे गवि पार्थिवे ॥ १३.१६६.२६ ॥
இது புழுவிலும் விட்டிலிலும், சண்டாளனிலும், நாயிலும், யானையிலும், பூச்சி, கொசு, ஈ ஆகியவற்றிலும், பிராமணனிலும், பசுவிலும், அரசனிலும் ஒன்றே.
13.166.27
सर्वमेव हि द्रष्टव्यमन्यथा मा विचिन्तय ।
अतोऽन्यथा ये पश्यन्ति न सम्यक्तेषु दर्शनम् ॥ १३.१६६.२७ ॥
எல்லாவற்றையும் இவ்வாறே காண வேண்டும்; வேறுவிதமாக எண்ணாதே. இதற்கு மாறாகப் பார்ப்பவர்களுக்கு நற்பார்வை இல்லை.
13.166.28
देवदानवगन्धर्वयक्षराक्षसकिन्नराः ।
यन्न जानन्ति को ह्येष कुतो वा भगवानिति ॥ १३.१६६.२८ ॥
தேவர், தானவர், கந்தர்வர், யக்ஷர், ராட்சசர், கின்னரர் அறியாதவன் — இவன் யார்? எங்கிருந்து வந்த பகவான் இவர்?
13.166.29
ओमित्येकाक्षरं ब्रह्म यत्तत्सदसतः परम् ।
अनादिमध्यपर्यन्तं कूटस्थमचलं ध्रुवम् ॥ १३.१६६.२९ ॥
'ஓம்' என்னும் ஓரெழுத்து பிரம்மம்; அது சத், அசத் ஆகியவற்றைக் கடந்தது; ஆதி, நடு, முடிவு இல்லாதது; மாறாததும் அசைவற்றதும் நிலையானதும் ஆகும்.
13.166.30
योगेश्वरं पद्मनाभं विष्णुं जिष्णुं जगत्पतिम् ।
अनादिनिधं देवं देवदेवं सनातनम् ॥ १३.१६६.३० ॥
யோகேஸ்வரன், பத்மநாபன், விஷ்ணு, ஜிஷ்ணு, ஜகத்பதி, ஆதியும் முடிவும் இல்லாதவன், தேவன், தேவர்களின் தேவன், சனாதனன்.
13.166.31
अपमेयमविज्ञेयं हरिं नारायणं प्रभुम् ।
कृताञ्जलिः शुचिर्भूत्वा प्रणम्य प्रयतोऽर्चयेत् ॥ १३.१६६.३१ ॥
அளக்க முடியாதவரும், அறிய முடியாதவரும், ஹரியும், நாராயணனும், பிரபுவுமானவரை, கைகூப்பி, தூய்மையுடன், வணங்கி, அடக்கத்துடன் வழிபட வேண்டும்.
13.166.32
अनाद्यन्तं परं ब्रह्म न देवा ऋषयो विदुः ।
एकोयं वेद भगवांस्त्राता नारायणो हरिः ॥ १३.१६६.३२ ॥
தொடக்கமும் முடிவும் இல்லாத உயர்ந்த பிரம்மத்தை தேவர்களும் முனிவர்களும் அறிவதில்லை; ஒருவரே அதை அறிவார் — காப்பவரான பகவான் நாராயணன் ஹரி.
13.166.33
नारायणादृषिगणास्ततः सिद्धा महोरगाः ।
देवा देवर्षयश्चैव यं विदुर्दुःखभेषजम् ॥ १३.१६६.३३ ॥
நாராயணனிடமிருந்து முனிவர் குழுக்கள் தோன்றின; பின்னர் சித்தர்களும் பெரிய பாம்புகளும், தேவர்களும் தேவரிஷிகளும் — துன்பத்தின் மருந்தாக அவரை அறிவர்.
13.166.34
यमाहुर्विजितक्लेशं यस्मिंश्च विहिताः प्रजाः ।
यस्मिँल्लोकाः स्फुरन्तीमे जाले शकुनयो यथा ॥ १३.१६६.३४ ॥
துன்பங்களை வென்றவர் என்று அவரை அழைக்கின்றனர்; அவரில் உயிரினங்கள் நிறுவப்பட்டுள்ளன; அவரில் இவ்வுலகங்கள் வலையில் பறவைகள் போல் ஒளிர்கின்றன.
13.166.35
सप्तर्षयो मनः सप्त साङ्ख्यास्तु मुनिदर्शनात् ।
सप्तर्षयश्चेन्द्रियाणि पञ्च बुद्धीन्द्रियाणि च ॥ १३.१६६.३५ ॥
ஏழு முனிவர்களே மனம்; ஏழு என்பது சாங்கியர் முனிவர்களைக் கண்டதால் வந்தது; ஏழு முனிவர்களே புலன்கள், ஐந்து அறிவுப் புலன்களும்.
13.166.36
श्रोत्रयोश्च दिशः प्राहुर्मनसि त्वथ चन्द्रमाः ॥ १३.१६६.३६ ॥
இரு செவிகளுக்கு திசைகள் என்று கூறுகின்றனர்; மனதிலோ சந்திரன் என்று.
13.166.37
मनः षष्ठं बुद्धिः सप्तमी ह्यात्मनि स्थापितानि ।
शरीरेषु नात्मनि तस्य हि कारणानि भन्ति सर्वा-
ण्यपि सर्वकर्मसु वा विषयेषुवा युञ्जन्ति यथात्म-
नि स्वानि कर्माणि प्रवृत्तानि सप्तस्वपि ॥ १३.१६६.३७ ॥
மனம் ஆறாவது, புத்தி ஏழாவது; இவை அனைத்தும் ஆத்மாவில் நிலைநிறுத்தப்பட்டவை. உடல்களில் உள்ளவை ஆத்மாவில் இல்லை, ஏனெனில் அதற்கு அவையே காரணங்கள். எல்லா கர்மங்களிலும் அல்லது விஷயங்களிலும் அவை தம் கர்மங்களை ஏழிலும் செலுத்துகின்றன.
13.166.38
विषयाणां व्यापकत्वानि तान्येव स्वपतो भूत ।
ग्रामस्याजमात्मानं देवलोकस्थानसंमितं देहान्तर।
गामिनं मुमुक्षुं वानुप्रतिशन्ति सूक्ष्माणि प्रलीयन्ते ॥ १३.१६६.३८ ॥
விஷயங்களின் பரவல்கள் அவையே, உறங்குபவனுக்கு, ஓ உயிரே. கிராமம் போன்ற பிறப்பற்ற ஆத்மா, தேவலோகத்தின் இடத்தால் அளக்கப்பட்டது, மறு உடலுக்குச் செல்வது, அல்லது விடுதலையை நாடுபவன்; நுண்ணியவை அதைத் தொடர்ந்து ஒடுங்குகின்றன.
13.166.39
मोक्षकाले तमेकं न कश्चिद्वेत्ति स्वपरम् ।
एवं प्रविष्टेषु भूतेषु को जागर्तीत्युच्यते ॥ १३.१६६.३९ ॥
விடுதலையின் காலத்தில் அவனை ஒருவரும் அறிவதில்லை, தன்னுடையவனையோ பிறருடையவனையோ. இவ்வாறு உயிர்கள் உள்ளே நுழைந்தபோது, யார் விழித்திருக்கிறான் என்று சொல்லப்படுகிறது?
13.166.40
निद्राप्रसुप्तेषु वाऽत्र जाग्रत्स्वप्नशीलोत्रसदनौ ।
च देवद्योतनो भगवांश्चात्र क्षत्रेज्ञो बुद्धिर्वाऽभिसुप्त।
स्यापि स्वप्नदर्शनानि पश्यन्ति ॥ १३.१६६.४० ॥
இங்கே ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் உறங்குபவர்களிடையே, அல்லது விழிப்பு-கனவு இயல்புள்ள இரு இருப்பிடங்களில், தேவர்களை ஒளிரச் செய்யும் பகவான், மேலும் இங்கே க்ஷேத்ரஜ்ஞன், அல்லது ஆழ்ந்து உறங்கும் புத்தி — அவர்களுக்கும் கனவுக் காட்சிகள் தெரிகின்றன.
13.166.41
अप्रतिबुद्धेषु लोकेषु स एव प्रतिबुध्यते। स ।
एष प्राज्ञः। अथ तैजसः कायाग्निः स हि सुप्तस्यात्मा वा ॥ १३.१६६.४१ ॥
விழிக்காத உலகங்களிலும் அவனே விழித்திருக்கிறான். இவன் பிராஜ்ஞன். பின்னர் தைஜஸம், உடலின் நெருப்பு; அவனே உறங்குபவனின் ஆத்மா, அல்லது…
13.166.42
अविदुषो वाऽप्रतिबुध्यमानस्यान्नं पचतीत्यन्ते ।
वै तिष्ठति एतदात्मानमधिकृत्यानुज्ञातमिति ॥ १३.१६६.४२ ॥
அறியாதவன் அல்லது விழிக்காதவனின் உணவை அது ஜீரணிக்கிறது என்று இறுதியில் கூறப்பட்டுள்ளது. உண்மையில் இது இந்த ஆத்மாவைச் சார்ந்து நிற்கிறது என்று அனுமதிக்கப்பட்டது.