மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.198
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.198.1
के भोज्या ब्राह्मणस्येह के भोज्याः क्षत्रियस्य ह ।
तथा वैश्यस्य के भोज्याः के शूद्रस्य च भारत ॥ १३.१९८.१ ॥
பாரதா! இங்கு பிராமணனுடன் யார் உண்ணத் தகுந்தவர்கள்? க்ஷத்திரியனுடன் யார்? அவ்வாறே வைசியனுடன் யார்? சூத்திரனுடன் யார்?
13.198.2
ब्राह्मणा ब्राह्मणस्येह भोज्या ये चैव क्षत्रियाः ।
वैश्याश्चापि तथा भोज्याः शूद्राश्च परिवर्जिताः ॥ १३.१९८.२ ॥
பிராமணனுடன் இங்கு பிராமணர்கள் உண்ணத் தகுந்தவர்கள்; க்ஷத்திரியரும் அவ்வாறே. வைசியரும் அவ்வாறே உண்ணத் தகுந்தவர்கள்; சூத்திரர்கள் விலக்கப்பட்டவர்கள்.
13.198.3
ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्या भोज्या वै क्षत्रियस्य ह ।
वर्जनीयास्तु वै शूद्राः सर्वभक्षा विकर्मिणः ॥ १३.१९८.३ ॥
க்ஷத்திரியனுடன் பிராமணர், க்ஷத்திரியர், வைசியர் ஆகியோர் உண்ணத் தகுந்தவர்கள்; ஆனால் எல்லாவற்றையும் உண்பவர்களும் விலக்கப்பட்ட செயல் செய்பவர்களுமான சூத்திரர்கள் நிச்சயமாக விலக்கத்தக்கவர்கள்.
13.198.4
वैश्यास्तु भोज्या विप्राणां क्षत्रियाणां तथैव च ।
नित्याग्नयो विविक्ताश्च चातुर्मास्यरताश्च ये ॥ १३.१९८.४ ॥
ஆனால் வைசியர் பிராமணர்களுடனும் க்ஷத்திரியர்களுடனும் உண்ணத் தகுந்தவர்கள்; நித்திய அக்னி வழிபடுபவர்களும், தனிமையில் வாழ்பவர்களும், சாதுர்மாஸ்ய விரதத்தில் ஈடுபட்டவர்களுமானவர்களும் அவ்வாறே.
13.198.5
शूद्राणामथ यो भुङ्क्ते स भुङ्क्ते पृथिवीमलम् ।
मलं नृणां स पिबति मलं भुङ्क्ते जनस्य च ॥ १३.१९८.५ ॥
சூத்திரர்களின் உணவை உண்பவன் பூமியின் அழுக்கை உண்கிறான்; அவன் மனிதர்களின் அழுக்கைப் பருகுகிறான், மக்களின் அழுக்கை உண்கிறான்.
13.198.6
शूद्राणां यस्तथा भुङ्क्ते स भुङ्क्ते पृथिवीमलम् ।
पृथिवीमलमश्नन्ति ये द्विजाः शूद्रभोजिनः ॥ १३.१९८.६ ॥
அதுபோல் சூத்திரர்களின் உணவை உண்பவன் பூமியின் அழுக்கை உண்கிறான்; சூத்திரர் உணவை உண்ணும் துவிஜர்கள் பூமியின் அழுக்கையே உண்கிறார்கள்.
13.198.7
शूद्रस्य कर्मनिष्ठायां विकर्मस्थोपि पच्यते ।
ब्राह्मणः क्षत्रियो वैश्यो विकर्मस्थश्च पच्यते ॥ १३.१९८.७ ॥
சூத்திரனின் தன் கர்மத்தில் நிலைபெற்றிருந்தாலும், விகர்மத்தில் நிற்பவன் வேதனைப்படுகிறான். பிராமணன், க்ஷத்திரியன், வைசியன் ஆகியோரில் விகர்மத்தில் நிற்பவனும் வேதனைப்படுகிறான்.
13.198.8
स्वाध्यायनिरता विप्रास्तथा स्वस्त्ययने नृणाम् ।
रक्षणे क्षत्रियं प्राहुर्वैश्यं पुष्ट्यर्थमेव च ॥ १३.१९८.८ ॥
வேத ஓதலில் ஈடுபட்ட பிராமணர்கள், மனிதர்களின் நலனுக்கான சடங்குகளில் ஈடுபட்டோர்; பாதுகாப்புக்காக க்ஷத்திரியனையும், ஊட்டத்துக்காகவே வைசியனையும் கூறுகின்றனர்.
13.198.9
करोति कर्म यद्वैश्यस्तद्गत्वा ह्युपजीवति ।
कृषिगोरक्ष्यवाणिज्यमकुत्सा वैश्यकर्मणि ॥ १३.१९८.९ ॥
வைசியன் செய்யும் கர்மத்தையே பற்றி அதனால் வாழ்கிறான். உழவு, பசு காத்தல், வாணிபம் — வைசியன் கர்மத்தில் இவை நிந்தையற்றவை.
13.198.10
शूद्रकर्म तु यः कुर्यादवहाय स्वकर्म च ।
स विज्ञेयो यथा शूद्रो न च भोज्यः कदाचन ॥ १३.१९८.१० ॥
தன் கர்மத்தை விட்டுவிட்டு சூத்திரனின் கர்மத்தைச் செய்பவனை சூத்திரனாகவே அறிய வேண்டும்; அவனுடன் ஒருபோதும் உண்ணக்கூடாது.
13.198.11
चिकित्सकः काण्डपृष्ठः पुराऽध्यक्षः पुरोहितः ।
सांवत्सरो वृथाध्यायी सर्वे ते शूद्रसंमिताः ॥ १३.१९८.११ ॥
மருத்துவர், காண்டபிருஷ்டர், நகரத் தலைவர், புரோகிதர், சாம்வத்சரர், வீண் ஓதுபவர் — இவர்கள் அனைவரும் சூத்திரருக்கு ஒப்பாகக் கருதப்படுகின்றனர்.
13.198.12
शूद्रकर्मस्वथैतेषु यो भुङ्क्ते निरपत्रपः ।
अभोज्यभोजनं भुक्त्वा भयं प्राप्नोति दारुणम् ॥ १३.१९८.१२ ॥
மேலும், இவர்களில் சூத்திர கர்மங்கள் செய்பவர்களிடம் வெட்கமின்றி உண்பவன், உண்ணக்கூடாதைச் சாப்பிட்டு கொடிய பயத்தை அடைகிறான்.
13.198.13
कुलं वीर्यं च तेजश्च तिर्यग्योनित्वमेव च ।
स प्रयाति यथा श्वा वै निष्क्रियो धर्मवर्जितः ॥ १३.१९८.१३ ॥
குலம், வீர்யம், தேஜஸ் ஆகியவற்றை இழந்து, விலங்கு பிறவியையே அவன் அடைகிறான்; நாயைப் போல செயலற்றவனும் தர்மமற்றவனுமாக அவன் செல்கிறான்.
13.198.14
भुङ्क्ते चिकित्सकस्यान्नं तदन्नं च पुरीषवत् ।
पुंश्चल्यन्नं च मूत्रं स्यात्कारुकान्नं च शोणितम् ॥ १३.१९८.१४ ॥
மருத்துவனின் உணவை உண்பவன்; அந்த உணவு மலம் போன்றது. விலைமகளின் உணவு சிறுநீர்; கைவினைஞரின் உணவு இரத்தம்.
13.198.15
विद्योपजीविनोऽन्नं च यो भुङ्क्ते साधुसम्मतः ।
तदप्यन्नं यथा शौद्रं तत्साधुः परिवर्जयेत् ॥ १३.१९८.१५ ॥
கல்வியால் வாழ்பவரின் உணவை உண்பவன், நல்லோரால் மதிக்கப்பட்டாலும், அந்த உணவும் சூத்திரனின் உணவு போன்றது; ஆகவே நல்லவன் அதைத் தவிர்க்கவேண்டும்.
13.198.16
वचनीयस्य यो भुङ्क्ते तमाहुः शोणितं ह्रदम् ।
पिशुनं भोजनं भुङ्क्ते ब्रह्महत्यासमं विदुः ॥ १३.१९८.१६ ॥
பழிக்கப்படுபவனின் உணவை உண்பவனை இரத்தக் குளம் என்கின்றனர்; கோள் சொல்பவனின் உணவை உண்பவனை பிராமண கொலைக்கு சமமென்று அறிவர்.
13.198.17
असत्कृतमवज्ञातं न भोक्तव्यं कदाचन ॥ १३.१९८.१७ ॥
அவமதிக்கப்பட்டு இகழப்பட்டவனின் உணவை ஒருபோதும் உண்ணக்கூடாது.
13.198.18
व्याधिं कुलक्षयं चैव क्षिप्रं प्राप्नोति ब्राह्मणः ।
नगरीरक्षिणो भुङ्क्ते श्वपचप्रवणो भवेत् ॥ १३.१९८.१८ ॥
பிராமணன் விரைவில் நோயையும் குலநாசத்தையும் அடைகிறான்; நகரக் காவலனின் உணவை உண்பவன் சண்டாளனைப் போல ஆகிறான்.
13.198.19
गोघ्ने च ब्राह्मणघ्ने च सुरापे गुरुतल्पगे ।
भुक्त्वाऽन्नं जायते विप्रो रक्षसां कुलवर्धनः ॥ १३.१९८.१९ ॥
பசுக்கொலையாளி, பிராமணக்கொலையாளி, மதுவருந்துபவன், குருபத்தினியுடன் உறவு கொள்பவன் ஆகியோரின் உணவை உண்டால், பிராமணன் அரக்கர்களின் குலத்தைப் பெருக்குபவனாகப் பிறக்கிறான்.
13.198.20
न्यासापहारिणो भुक्त्वा कृतघ्ने क्लीबवर्तिनि ।
जायते शबरावासे मध्यदेशबहिष्कृते ॥ १३.१९८.२० ॥
அடைக்கலப் பொருளைக் கவர்ந்தவன், நன்றிகெட்டவன், கோழை வாழ்க்கை வாழ்பவன் ஆகியோரின் உணவை உண்டால், மத்தியதேசத்திலிருந்து விலக்கப்பட்டு சபரர்களின் குடியிருப்பில் பிறக்கிறான்.
13.198.21
अभोज्याश्चैव भोज्याश्च मया प्रोक्ता यथाविधि ।
किमन्यदद्य कौन्तेय मत्तस्त्वं श्रोतुमिच्छसि ॥ १३.१९८.२१ ॥
உண்ணத்தகாதவர்களும் உண்ணத்தகுந்தவர்களும் நான் முறைப்படி கூறிவிட்டேன். ஓ குந்தியின் மகனே, இன்று என்னிடமிருந்து வேறு எதைக் கேட்க விரும்புகிறாய்?