மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.211
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.211.1
उक्तस्त्वया त्रिवर्गस्य धर्मश्च परमः शुभः ।
सर्वव्यापी तु यो धर्मो भगवंस्तं ब्रवीतु मे। ॥ १३.२११.१ ॥
நீர் மூன்று புருஷார்த்தங்களின் உயர்ந்த, மங்கலமான தர்மத்தைச் சொன்னீர். ஓ பகவானே, எங்கும் வியாபித்திருக்கும் அந்த தர்மத்தை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
13.211.2
ब्रह्मणा लोकसंसारे सृष्टा धात्रा गुणार्थिना ।
लोकांस्तारयितुं युक्ता मर्त्येषु क्षितिदेवताः ॥ १३.२११.२ ॥
உலக வாழ்க்கையில், குணங்களை விரும்பும் படைப்பாளியான பிரம்மாவால், உலகங்களைக் கடத்தும் பொருட்டு மனிதர்களிடையே பூதேவர்கள் (அந்தணர்கள்) படைக்கப்பட்டனர்.
13.211.3
तेषु तावत्प्रवक्ष्यामि धर्मं शुभफलोदयम् ।
ब्राह्मणेष्वभयो धर्मः परमः शुभलक्षणः ॥ १३.२११.३ ॥
அவர்களில் முதலில், நல்ல பலனைத் தோற்றுவிக்கும் தர்மத்தைச் சொல்வேன். அந்தணர்களிடம் அபயமே மங்கலக் குணமுடைய உயர்ந்த தர்மம்.
13.211.4
इमे च धर्मा लोकानां पूर्वं सृष्टाः स्वयंभुवा ।
पृथिव्यां सद्द्विजैर्नित्यं कीर्त्यमानं निबोध मे ॥ १३.२११.४ ॥
உலகங்களின் இந்த தர்மங்கள் முன்பு சுயம்பு (பிரம்மா) படைத்தவை. பூமியில் நல்ல த்விஜர்கள் எப்போதும் இவற்றைப் புகழ்ந்து சொல்கின்றனர். என்னிடமிருந்து இவற்றை அறிந்துகொள்ளுங்கள்.
13.211.5
स्वदारनिरतिर्धर्मो नित्यं जप्यं तथैव च ।
सर्वातिथ्यं त्रिवर्गस्य यथाशक्ति दिवानिशम् ॥ १३.२११.५ ॥
தன் மனைவியிடம் பற்றுறுதி தர்மம்; அவ்வாறே நித்ய ஜபமும். மூன்று புருஷார்த்தங்களுக்காக அனைவருக்கும் விருந்தோம்பல், சக்திக்கேற்ப இரவும் பகலும் செய்யப்பட வேண்டும்.
13.211.6
शूद्रो धर्मपरो नित्यं शुश्रूषानिरतो भवेत् ॥ १३.२११.६ ॥
சூத்திரன் எப்போதும் தர்மத்தில் நிலைத்தவனாகவும், பணிவிடையில் ஈடுபட்டவனாகவும் இருக்க வேண்டும்.
13.211.7
त्रैविद्यो ब्राह्मणो वृद्धो न चाध्ययनजीवकः ।
त्रिवर्गस्य व्यतिक्रान्तं तस्य धर्मः सनातनः ॥ १३.२११.७ ॥
மூன்று வேதங்களை அறிந்தவனும், முதியவனுமான அந்தணன், கல்வியை வாழ்வாதாரமாகக் கொள்ளாதவன், மும்மூன்று நோக்கங்களைக் கடந்தவன்; அவனுடைய தர்மம் நித்தியமானது.
13.211.8
षट् कर्माणि च प्रोक्तानि सृष्टानि ब्रह्मणा पुरा ।
धर्मिष्ठानि वरिष्ठानि तानितानि शृणूत्तमे ॥ १३.२११.८ ॥
ஆறு கர்மங்கள் சொல்லப்பட்டுள்ளன; பண்டைய காலத்தில் பிரம்மனால் படைக்கப்பட்டவை. அவை மிகவும் தர்மமானவை, சிறந்தவை; உத்தமையே, அவற்றைக் கேள்.
13.211.9
यजनं याजनं चैव दानं पात्रे प्रतिग्रहः ।
अध्यापनमध्ययनं षट्कर्मा धर्मभागृजुः ॥ १३.२११.९ ॥
யஜனம், யாஜனம், தானம், தகுந்தவரிடம் பிரதிக்ரஹம், அத்யாபனம், அத்யயனம் — இவையே ஆறு கர்மங்கள்; நேர்மையான மனிதன் தர்மத்தின் பங்குதாரன்.
13.211.10
नित्यः स्वाध्यायतो धर्मः नित्ययज्ञः सनातनः ।
दानं प्रशंसते नित्यं ब्राह्मणेषु त्रिकर्मसु ॥ १३.२११.१० ॥
சுவாத்யாயத்தால் நித்தியமான தர்மம் உண்டாகிறது; நித்திய யக்ஞம் சனாதனமானது. மூன்று கர்மங்களில் பிராமணர்களுக்கு தானம் எப்போதும் புகழப்படுகிறது.
13.211.11
अयमेव परो धर्मः संवृतः सत्सु विद्यते ।
गर्भस्थाने विशुद्धानां धर्मस्य नियमो महान् ॥ १३.२११.११ ॥
இதுவே உயர்ந்த தர்மம்; நல்லோரிடையே மறைந்து நிற்கிறது. தூய்மையானவர்களின் கர்ப்பஸ்தானத்தில் தர்மத்தின் பெரிய நியமம் உள்ளது.
13.211.12
पञ्चयज्ञविशुद्धात्मा ऋतुनित्योऽनसूयकः ।
दान्तो ब्राह्मणसत्कर्ता सुसंमृष्टनिवेशनः ॥ १३.२११.१२ ॥
ஐந்து யக்ஞங்களால் ஆத்மா தூய்மையடைந்தவன், ருதுக்களில் நித்தியமாக ஈடுபடுபவன், பொறாமையற்றவன், அடக்கமுள்ளவன், பிராமணர்களை மதிப்பவன், நன்கு கூட்டப்பட்ட இல்லத்தை உடையவன்.
13.211.13
चक्षुःश्रोत्रमनोजिह्वास्निग्धवर्णप्रदः सदा ।
अतिथ्यभ्यागतरतः शेषान्नकृतभोजनः ॥ १३.२११.१३ ॥
எப்போதும் கண், காது, மனம், நாக்கு ஆகியவற்றுக்கு இனிமையான தோற்றத்தை அளிப்பவனும், விருந்தினரிலும் வந்தவர்களிலும் மகிழ்ச்சி கொண்டவனும், விருந்தினர் உண்ட பின் எஞ்சிய உணவை மட்டுமே உண்பவனுமானவன்.
13.211.14
पाद्यमर्घ्यं यथान्यायमासनं शयनं तथा ।
दीपं प्रतिश्रयं चैव यो ददाति स धार्मिकः ॥ १३.२११.१४ ॥
முறைப்படி பாத்ய நீர், அர்க்ய மரியாதை, ஆசனம், படுக்கை, விளக்கு, தங்குமிடம் ஆகியவற்றைக் கொடுப்பவன் தர்மவான்.
13.211.15
प्रातरुत्थाय वै पश्चाद्भोजने तु निमन्त्रयेत् ।
सत्कृत्याऽनुव्रजेद्यश्च तस्य धर्मः सनातनः ॥ १३.२११.१५ ॥
காலையில் எழுந்து, பின்னர் உணவு வேளையில் அழைக்க வேண்டும்; மரியாதையுடன் வழியனுப்பவும் வேண்டும். அவனது தர்மம் நித்தியமானது.
13.211.16
प्रवृत्तिलक्षणो धर्मो गृहस्थेषु विधीयते ।
तदहं कीर्तयिष्यामि त्रिवर्गेषु च यद्यथा ॥ १३.२११.१६ ॥
இல்லறத்தாருக்கு உலகியல் ஈடுபாட்டை அடையாளமாகக் கொண்ட தர்மம் விதிக்கப்படுகிறது. ஆகவே மூன்று புருஷார்த்தங்களில் அது எப்படியோ அப்படியே நான் விவரிப்பேன்.
13.211.17
एकेनांशेन धर्मार्थः कर्तव्यो हितमिच्छता ।
एकेनांशेन कामार्थमेकमंशं विवर्धयेत् ॥ १३.२११.१७ ॥
நலம் விரும்புபவன் ஒரு பங்கால் தர்மமும் அர்த்தமும் செய்ய வேண்டும்; ஒரு பங்கால் காமத்துக்கும் அர்த்தத்துக்கும் ஒரு பங்கை வளர்க்க வேண்டும்.
13.211.18
निवृत्तिलक्षणः पुण्यो धर्मो मोक्षो विधीयते ।
तस्य वृत्तिं प्रवक्ष्यामि तां शृणुष्व समाहिता ॥ १३.२११.१८ ॥
துறவு அடையாளம் கொண்ட புண்ணிய தர்மம், மோட்சத்துக்கு விதிக்கப்படுகிறது. அதன் நடைமுறையை நான் சொல்வேன்; ஒருமனதுடன் அதைக் கேள்.
13.211.19
सर्वभूतदया धर्मो निवृत्तेः परम सदा ।
बुभुक्षितं पिपासार्तमतिथिं श्रान्तमागतम्।
अर्चयन्ति वरारोहे तेषामपि फलं महत् ॥ १३.२११.१९ ॥
அனைத்து உயிர்களிடத்தும் கருணை காட்டுவதே துறவின் உயர்ந்த தர்மம், எப்போதும். பசியும் தாகமும் வருத்தமும் கொண்டு வந்த விருந்தினரை உபசரிப்பவர்களுக்கும் பெரிய பலன் கிடைக்கிறது, அழகிய இடையுடையவளே.
13.211.20
पात्रमित्येव दातव्यं सर्वस्मै धर्मकाङ्क्षिभिः ।
आगमिष्यति यत्पात्रं तत्पात्रं तारयिष्यति ॥ १३.२११.२० ॥
தர்மத்தை விரும்புபவர்கள் எவருக்கும் தகுதியானவர் என்றே தானம் கொடுக்க வேண்டும். எந்த தகுதியானவர் வருவாரோ, அந்த தகுதியானவரே கரையேற்றுவார்.
13.211.21
काले सम्प्राप्तमतिथिं भोक्तुकाममुपस्थितम् ।
यस्तं सम्भावयेत्तत्र व्यासोऽयं समुपस्थितः ॥ १३.२११.२१ ॥
சரியான நேரத்தில் வந்து உணவு உண்ண விரும்பி நிற்கும் விருந்தினரை எவன் உபசரிக்கிறானோ, அவனிடத்தில் இதோ வ்யாசரே வந்து நின்றிருக்கிறார்.
13.211.22
तस्य पूजां यथाशक्त्या सौम्यचित्तः प्रयोजयेत् ।
चित्तमूलो भवेद्धर्मो धर्ममूलं भवेद्यशः ॥ १३.२११.२२ ॥
அவரை அவரது சக்திக்கேற்ப இனிய மனத்துடன் உபசரிக்க வேண்டும். தர்மம் மனத்தின் அடிப்படையில் நிற்கும்; புகழ் தர்மத்தின் அடிப்படையில் நிற்கும்.
13.211.23
तस्मात्सौम्येन चित्तेन दातव्यं देवि सर्वथा ।
सौम्यचित्तस्तु यो दद्यात्तद्धि दानमनुत्तमम् ॥ १३.२११.२३ ॥
ஆகையால், தேவி, இனிய மனத்துடன் எல்லா வகையிலும் தானம் கொடுக்க வேண்டும். இனிய மனத்துடன் கொடுப்பவனின் தானமே மிகச் சிறந்த தானம்.
13.211.24
यथाम्बुबिन्दुभिः सूक्ष्मैः पतद्भिर्मेदिनीतले ।
केदाराश्च तटाकानि सरांसि सरितस्तथा ॥ १३.२११.२४ ॥
நிலப்பரப்பில் விழும் நுண்ணிய நீர்த்துளிகளால் வயல்களும், குளங்களும், ஏரிகளும், ஆறுகளும் நிரம்புவது போல்,
13.211.25
तोयपूर्णानि दृश्यन्ते अप्रतर्क्योऽतिशोभने ।
अल्पमल्पमपि ह्येकं दीयमानं विवर्धते ॥ १३.२११.२५ ॥
நீர் நிறைந்தவை காணப்படுகின்றன; ஓ மிக அழகானவளே, (அதன் பலன்) அளவிடமுடியாதது. சிறிதளவு, ஒவ்வொன்றாகக் கொடுக்கப்பட்டாலும் அது பெருகுகிறது.
13.211.26
पीडयाऽपि च भृत्यानां दानमेव विशिष्यते ।
पुत्रदारधनं धान्यं न मृताननुगच्छति ॥ १३.२११.२६ ॥
பணியாளர்களுக்கு துன்பத்திலும் கொடுக்கப்படும் தானமே சிறந்தது. மகன், மனைவி, செல்வம், தானியம் ஆகியவை இறந்தவனைப் பின்தொடர்வதில்லை.
13.211.27
श्रेयो दानं च भोगश्च धनं प्राप्य यशस्विनि ।
दानेन हि महाभागा भवन्ति मनुजाधिपाः ॥ १३.२११.२७ ॥
ஓ புகழ்மிக்கவளே, செல்வத்தைப் பெற்று தானமும் அனுபவமும் உயர்ந்த நன்மையாகும். தானத்தினால்தான் மிகுந்த பாக்கியமுள்ள மனிதத் தலைவர்கள் ஆகிறார்கள்.
13.211.28
नास्ति भूमौ दानसमं नास्ति दानसमो निधिः ।
नास्ति सत्यात्परो धर्मो नानृतात्पातकं परम् ॥ १३.२११.२८ ॥
பூமியில் தானத்திற்கு நிகரானது எதுவுமில்லை; தானத்திற்கு நிகரான செல்வமும் இல்லை. சத்தியத்தைவிட உயர்ந்த தர்மம் இல்லை; பொய்யைவிட பெரிய பாவம் இல்லை.
13.211.29
आश्रमे यस्तु तप्येत तपो मूलफलाशनः ।
आदित्याभिमुखो भूत्वा जटावल्कलसंवृतः।
मण्डूकशायी हेमन्ते ग्रीष्मे पञ्चतपा भवेत् ॥ १३.२११.२९ ॥
ஆசிரமத்தில் தவம் செய்பவன், வேர்களும் பழங்களும் உண்பவன், சூரியனை நோக்கி நின்று, சடையும் மரவுரியும் அணிந்து, குளிரில் தவளை போல் படுப்பவன், கோடையில் ஐந்து நெருப்புகளின் நடுவில் தவம் செய்பவன்.
13.211.30
सम्यक्तपश्चरन्तीह श्रद्दधाना वनाश्रमे ।
गृहाश्रमस्य ते देवि कलां नार्हन्ति षोडशीम् ॥ १३.२११.३० ॥
இங்கே நம்பிக்கையுடன் வனாசிரமத்தில் நன்றாகத் தவம் செய்பவர்கள், ஓ தேவியே, இல்லறத்தின் பதினாறில் ஒரு பங்கிற்கும் தகுதியற்றவர்கள்.
13.211.31
गृहाश्रमस्य या चर्या व्रतानि नियमाश्च ये ।
तथा च देवताः पूज्याः सततं गृहमेधिना ॥ १३.२११.३१ ॥
இல்லறத்தின் நடத்தையும், விரதங்களும், நியமங்களும் எவையோ, அவ்வாறே இல்லறத்தார் எப்பொழுதும் தேவர்களை வழிபட வேண்டும்.
13.211.32
यद्यच्च परिहर्तव्यं गृहीणातिथिपर्वसु ।
तत्सर्वं श्रोतुमिच्छामि कथ्यमानं त्वया विभो ॥ १३.२११.३२ ॥
இல்லறத்தார் விருந்தினர் நாட்களிலும் பண்டிகை நாட்களிலும் எவற்றை விலக்க வேண்டுமோ, அவை அனைத்தையும் நீர் சொல்லக் கேட்க விரும்புகிறேன், ஓ பிரபுவே.
13.211.33
गृहाश्रमस्य यन्मूलं फलं धर्मोऽयमुत्तमम् ।
पादैश्चतुर्भिः सततं धर्मो यत्र प्रतिष्ठितः ॥ १३.२११.३३ ॥
இல்லறத்தின் வேரும் பயனும் இதுவே, இதுவே உயர்ந்த தர்மம்; நான்கு பாதங்களைக் கொண்ட தர்மம் எங்கே எப்பொழுதும் நிலைபெற்றுள்ளதோ அதுவே.
13.211.34
सारभूतं वरारोहे दध्नो घृतमिवोद्धृतम् ।
तदहं ते प्रवक्ष्यामि श्रूयतां धर्मचारिणि ॥ १३.२११.३४ ॥
அழகிய பெண்ணே, தயிரிலிருந்து எடுக்கப்பட்ட நெய் போன்ற சாரமானது அதை நான் உனக்குச் சொல்லுவேன்; கேள், தர்மத்தைப் பின்பற்றுபவளே.
13.211.35
दंपत्यलङ्करिष्णुश्च गृहदानरतिर्नरः ।
कलत्रसौख्यं विन्देत नास्ति तत्र विचारणा ॥ १३.२११.३५ ॥
தம்பதியரை அலங்கரிப்பவனும், இல்லத்தில் தானம் செய்வதில் மகிழ்பவனுமான மனிதன் மனைவியின் இன்பத்தைப் பெறுவான்; இதில் ஐயமில்லை.
13.211.36
स्त्रियो वा पुरुषो वाऽपि दम्पतीन्पूजयन्ति ते ।
मनोभिलषितान्कामान्प्राप्नुवन्ति न संशयः ॥ १३.२११.३६ ॥
பெண்ணோ ஆணோ, தம்பதியரை வழிபடுபவர்கள் மனம் விரும்பிய விருப்பங்களை அடைவார்கள்; இதில் ஐயமில்லை.
13.211.37
शुश्रूषन्ते ये पितरं मातरं च गृहाश्रमे ।
भर्तारं चैव या नारी अग्निहोत्रं च ये द्विजाः ॥ १३.२११.३७ ॥
இல்லறத்தில் தந்தையையும் தாயையும் பணிவிடை செய்பவர்களும், கணவனைப் பணிவிடை செய்யும் பெண்களும், அக்னிஹோத்ரம் செய்யும் துவிஜர்களும்,
13.211.38
तेषुतेषु च प्रीणन्ति देवा इन्द्रपुरोगमाः ।
पितरः पितृलोकस्थाः स्वधर्मेण स रज्यते ॥ १३.२११.३८ ॥
அந்தந்த செயல்களால் இந்திரனை முன்னிட்ட தேவர்கள் மகிழ்கின்றனர்; பித்ருலோகத்தில் உள்ள பித்ருக்களும் மகிழ்கின்றனர்; தன் தர்மத்தால் அவனும் மகிழ்ச்சி அடைகிறான்.
13.211.39
मातापितृवियुक्तानां का चर्या गृहमेधिनाम् ।
विधवानां च नारीणां भवानेव ब्रवीतु मे ॥ १३.२११.३९ ॥
தாய் தந்தையரை இழந்த இல்லறத்தாரின் நடத்தை என்ன? விதவைப் பெண்களின் நடத்தை என்ன? நீங்களே எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
13.211.40
देवतातिथिशुश्रूषा गुरुवृद्धाभिवादनम् ।
अहिंसा सर्वभूतानामलोभः सत्यसन्धता ॥ १३.२११.४० ॥
தெய்வங்கள், விருந்தினர்களுக்குப் பணிவிடை; குரு, பெரியோருக்கு வணக்கம்; எல்லா உயிர்களிடத்தும் அகிம்சை; பேராசையின்மை; சத்தியத்தில் உறுதி.
13.211.41
ब्रह्मचर्यं शरण्यत्वाशौचं पूर्वाभिभाषणम् ।
कृतज्ञत्वमपैशुन्यं सततं धर्मशीलता ॥ १३.२११.४१ ॥
பிரம்மசரியம்; சரணடைந்தவருக்கு அடைக்கலம் தருதல்; தூய்மை; முதலில் இனிமையாகப் பேசுதல்; நன்றியுணர்வு; புறங்கூறாமை; எப்போதும் தர்மசீலமாக இருத்தல்.
13.211.42
दिने द्विरभिषेकं च पितृदैवतपूजनम् ।
गवाह्निकप्रदानं च संविभागोऽतिथिष्वपि ॥ १३.२११.४२ ॥
ஒரு நாளில் இருமுறை நீராடுதல்; பித்ருக்களையும் தேவர்களையும் பூஜித்தல்; நாள்தோறும் பசுதானம் செய்தல்; விருந்தினர்களுடனும் பகிர்ந்துண்ணுதல்.
13.211.43
दीपप्रतिश्रयं चैव दद्यात्पाद्यासनं तथा ।
पञ्चमेऽहनि षष्ठे वा द्वादशेऽप्यष्टमेऽथवा।
तदुर्दशे पञ्चदशे ब्रह्मचारी सदा भवेत् ॥ १३.२११.४३ ॥
விளக்கும் தங்குமிடமும் கொடுக்க வேண்டும்; பாத்யமும் ஆசனமும் அளிக்க வேண்டும். ஐந்தாம் நாளிலோ ஆறாம் நாளிலோ, பன்னிரண்டாம் நாளிலோ எட்டாம் நாளிலோ, அந்தப் பத்தாம் நாளிலோ பதினைந்தாம் நாளிலோ எப்போதும் பிரம்மசாரியாக இருக்க வேண்டும்.
13.211.44
श्मश्रुकर्म शिरोभ्यङ्गमञ्जनं दन्तधावनम् ।
नैतेष्वहस्तु कुर्वीत तेषु लक्ष्मीः प्रतिष्ठिता ॥ १३.२११.४४ ॥
இந்நாட்களில் தாடி மழிப்பதும், தலைக்கு எண்ணெய் தேய்ப்பதும், மையிடுவதும், பல் துலக்குவதும் செய்யக் கூடாது; ஏனெனில் அவற்றில் லக்ஷ்மி நிலைபெற்றிருக்கிறாள்.
13.211.45
व्रतोपवासनियमस्तपो दानं च शक्तितः ।
भरणं भृत्यवर्गस्य दीनानामनुकम्पनम् ॥ १३.२११.४५ ॥
நோன்பும் உபவாசமும் நியமமும்; தவமும் தன் சக்திக்கேற்ப தானமும்; ஊழியர் கூட்டத்தைப் போஷிப்பதும் ஏழைகளிடம் இரக்கம் காட்டுவதும்.
13.211.46
परदारान्निवृत्तिश्च स्वदारेषु रतिः सदा ।
शरीरमेकं दंपत्योर्विधात्रा पूर्वनिर्मितम्।
तस्मात्स्वदारनिरतो ब्रह्मचारी विधीयते ॥ १३.२११.४६ ॥
பிறன் மனைவியிலிருந்து விலகுதலும், தன் மனைவியிடம் எப்போதும் மகிழ்ச்சி கொள்வதும்; கணவன் மனைவியின் உடல் ஒன்றே, அதை முன்பே படைப்பாளன் உருவாக்கினான். ஆகவே தன் மனைவியில் ஈடுபட்டவனே பிரம்மசாரி என விதிக்கப்படுகிறான்.
13.211.47
शीलवृत्तविनीतस्य निगृहीतेन्द्रियस्य च ।
आर्जवे वर्तमानस्य सर्वभूतहितैषिणः ॥ १३.२११.४७ ॥
நல்லொழுக்கத்திலும் நடத்தையிலும் அடக்கமுடையவனும், புலன்கள் அடக்கப்பட்டவனும், நேர்மையில் நிலைத்தவனும், எல்லா உயிர்களின் நலனை விரும்புபவனுமான ஒருவனுக்கு.
13.211.48
प्रियातिथेश्च क्षान्तस्य धर्मार्जितधनस्य च ।
गृहाश्रमपदस्थस्य किमन्यैः कृत्यमाश्रमैः ॥ १३.२११.४८ ॥
விருந்தினரை நேசிப்பவனும், பொறுமையுடையவனும், தர்மத்தால் ஈட்டிய செல்வமுடையவனும், இல்லறத்தில் நிலைத்தவனுமானவனுக்கு, வேறு ஆசிரமங்களால் என்ன செய்ய வேண்டியிருக்கிறது?
13.211.49
यथा मातरमाश्रित्य सर्वे जीवन्ति जन्तवः ।
तथा गृहाश्रमं प्राप्य सर्वे जीवन्ति चाश्रमाः ॥ १३.२११.४९ ॥
தாயை அடைக்கலமாகக் கொண்டு எல்லா உயிரினங்களும் வாழ்வது போல, இல்லறத்தை அடைந்து எல்லா ஆசிரமங்களும் வாழ்கின்றன.
13.211.50
राजानः सर्वपाषण्डाः सर्वे रङ्गोपजीविनः ।
व्यालग्रहाश्च डम्याश्च चोरा राजभटास्तथा ॥ १३.२११.५० ॥
அரசர்கள், எல்லா பாஷண்டிகளும், அரங்கக் கலையால் பிழைப்பவர்களும், பாம்பாட்டிகளும் நடிகர்களும், திருடர்களும், அரச வீரர்களும் அவ்வாறே.
13.211.51
सविद्याः सर्वजीवज्ञाः सर्वे वै विचिकित्सकाः ।
दूराध्वानं प्रपन्नाश्च क्षीणपथ्योदना नराः।
एते चान्ये च बहवस्तर्कयन्ति गृहाश्रमम् ॥ १३.२११.५१ ॥
கல்வி பெற்றவர்கள், எல்லா உயிர்களையும் அறிந்தவர்கள், ஐயம் கொண்டவர்கள், நீண்ட வழி சென்றவர்கள், நல்ல உணவு தீர்ந்தவர்கள் ஆகிய மனிதர்களும், இவர்களும் பிறர் பலரும் இல்லறத்தை எண்ணுகிறார்கள்.
13.211.52
मार्जारा मूषिकाः श्वानः सूकराश्च शुकास्तथा ।
कपोतका कावटकाः सरीसृपनिषेवणाः।
अरण्यवासिनश्चान्ये सङ्घा ये मृगपक्षिणाम् ॥ १३.२११.५२ ॥
பூனைகள், எலிகள், நாய்கள், பன்றிகள், கிளிகள், புறாக்கள், காவடகங்கள், ஊர்வனவற்றை உண்பவை, காட்டில் வாழ்பவை, மற்றும் மான்கள், பறவைகளின் பிற கூட்டங்கள்—அவையும் அவ்வாறே.
13.211.53
एवं बहुविधा देवि लोकेऽस्मिन्सचराचराः ।
गृहे क्षेत्रे बिले चैव शतशोऽथ सहस्रशः ॥ १३.२११.५३ ॥
தேவியே, இவ்வாறு இவ்வுலகில் அசைவனவும் அசையாதனவுமான பல வகை உயிரினங்கள் வீட்டிலும், வயலிலும், வளையிலும் நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் உள்ளன.
13.211.54
गृहस्थेन कृतं कर्म सर्वैस्तैरिह भुज्यते ।
उपयुक्तं च यत्तेषां मतिमान्नानुशोचति ॥ १३.२११.५४ ॥
இல்லறத்தான் செய்த கருமத்தை அவை அனைத்தும் இங்கே துய்க்கின்றன; அவற்றால் பயன்படுத்தப்பட்டதற்காக அறிவுடையவன் வருந்துவதில்லை.
13.211.55
धर्म इत्येव सह्कल्प्य यस्तु तस्य फलं शृणु ।
सर्वयज्ञप्रणीतस्य हयमेधेन यत्फलम्।
वर्षे स द्वादशे देवि फलेनैतेन युज्यते ॥ १३.२११.५५ ॥
தர்மம் என்று உறுதியாக எண்ணி இதை மேற்கொள்பவனின் பலனைக் கேள். எல்லா யாகங்களையும் நடத்தியவனுக்கு அசுவமேதத்தால் கிடைக்கும் பலன், தேவி, பன்னிரண்டாம் ஆண்டில் இந்தப் பலனோடு அவன் சேர்கிறான்.
13.211.56
आशापाशविमोक्षं च विधिधर्ममनुत्तमम् ।
वृक्षमूलचरो नित्यं शून्यागारिनिवेशनमम् ॥ १३.२११.५६ ॥
ஆசை வலையிலிருந்து விடுதலையும், விதிப்படியான மிக உயர்ந்த தர்மமும். எப்போதும் மரத்தடியில் திரிபவனும், வெறுமையான வீட்டில் தங்குபவனும்.
13.211.57
नदीपुलिनशायी च नदीतीरमनुव्रजन् ।
विमुक्तः सर्वसङ्गेभ्यः स्नेहबन्धेन वै द्विजः। ॥ १३.२११.५७ ॥
ஆற்று மணல் திட்டில் படுத்துறங்குபவனும், ஆற்றங்கரையில் நடந்து செல்பவனும், எல்லாப் பற்றுகளிலிருந்தும், பாசப் பிணைப்பிலிருந்தும் விடுபட்ட இருபிறப்பாளனும்.
13.211.58
आत्मन्येवात्मना भावं समायोज्येह तेन वै ।
आत्मभूतो यताहारो मोक्षदृष्टेन कर्मणा ॥ १३.२११.५८ ॥
இங்கே ஆன்மாவிலேயே ஆன்மாவால் பாவனையை இணைத்து, அதனால் ஆன்மாவாகி, உணவில் அடக்கமுடையவனாய், மோட்சநோக்குடைய செயலால்.
13.211.59
पवित्रनित्यो युक्तश्च तस्य धर्मःक सनातनः ।
नैकत्र रमते सक्तो न चैकग्रामगोचरः।
युक्तोऽप्यटति यो युक्तो न चैकपुलिनाश्रयः ॥ १३.२११.५९ ॥
எப்போதும் தூய்மையும் அடக்கமும் உடையவனின் தர்மம் நிலையானது. அவன் ஓரிடத்தில் பற்றுடன் மகிழ்வதில்லை, ஒரே கிராமத்தில் மட்டும் திரிவதுமில்லை. அடக்கமுடையவனாயினும் அவன் அலைகிறான்; ஒரே மணல் திட்டை அடைக்கலமாகக் கொள்வதில்லை.
13.211.60
एष मोक्षविदां धर्मो वेदोक्तः सत्पथे स्थितः ॥ १३.२११.६० ॥
இதுவே மோட்சத்தை அறிந்தவர்களின் தர்மம்; வேதத்தில் கூறப்பட்டது, நல்ல வழியில் நிலைத்தது.