Mahābhārata · Adhyāya 13.219
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.219.1
भगवन्देवदेवेश मानुषेष्वेव केचन ।
ज्ञानविज्ञानसम्पन्ना बुद्धिमन्तो विचक्षणाः ॥ १३.२१९.१ ॥
O Gesegneter, Gott der Götter, unter den Menschen gibt es einige, die mit Wissen und Einsicht begabt, klug und scharfsinnig sind.
13.219.2
दुर्गतास्तु प्रदृश्यन्ते यतमाना यथाविधि ।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२१९.२ ॥
Doch sieht man sie im Elend versunken, obwohl sie sich gemäß der Vorschrift bemühen. Durch die Reifung welcher Handlung geschieht dies? Du solltest es mir erklären.
13.219.3
तदहं ते प्रवक्ष्यामि शृणु कल्याणि कारणम् ॥ १३.२१९.३ ॥
Daher werde ich dir den Grund nennen. Höre, o Glückverheißende!
13.219.4
ये पुरा मनुजा देवि श्रुतवन्तोपि केवलम् ।
निरा निरन्नाद्या भृशमात्मपरायणाः ॥ १३.२१९.४ ॥
O Göttin, jene Menschen, die früher nur hörten, arm und ohne Nahrung und dergleichen waren und sehr auf sich selbst bedacht waren,
13.219.5
ते पुनर्जन्मनि शुभे ज्ञानबुद्धियुता अपि ।
निष्किञ्चना भवन्त्येव अनुप्तं हि न रोहति ॥ १३.२१९.५ ॥
O Glückverheißende, in ihrer neuen Geburt werden sie mittellos, obwohl sie mit Wissen und Verstand begabt sind; denn was nicht gesät wurde, keimt nicht.
13.219.6
मूर्खा लोके प्रदृश्यन्ते वृथा मूढा विचेतसः ।
ज्ञानविज्ञानरहिताः समृद्धाश्च समन्ततः।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२१९.६ ॥
In der Welt sieht man überall Toren, vergeblich verblendet und verwirrten Geistes, ohne Wissen und Einsicht, wohlhabend. Durch die Reifung welcher Handlung geschieht dies? Du solltest es mir erklären.
13.219.7
ये पुरा मनुजा देवि बालिशा अपि सर्वतः ।
समाचरन्ति दानानि दीनानुग्रहकारणात् ॥ १३.२१९.७ ॥
O Göttin, jene Menschen, die einst, obwohl töricht, überall Gaben spenden aus Mitgefühl für die Elenden,
13.219.8
अबुद्धिपूर्वं वा दानं ददत्येव यतस्ततः ।
ते पुनर्जन्मनि शुभे प्राप्नुवन्त्येव तत्तथा ॥ १३.२१९.८ ॥
Wer ohne bewusste Absicht oder hier und dort Gaben gibt, erlangt eben dieselbe Frucht in einer glücklichen Wiedergeburt.
13.219.9
पण्डितोऽपण्डितो वाऽपि भुङ्क्ते दानफलं नरः ।
बुद्ध्याऽनपेक्षितं दानं सर्वथा तत्फलत्युत ॥ १३.२१९.९ ॥
Ob gelehrt oder ungelehrt, der Mensch genießt die Frucht der Gabe; eine vom Verstand nicht erwogene Gabe trägt jene Frucht auf jede Weise.
13.219.10
भगवन्देवदेवेश मानुषेष्वेव केचन ।
मेधाविनः श्रुतधरा भवन्ति विशदाक्षराः।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२१९.१० ॥
O Erhabener, Herr der Götter, unter den Menschen werden einige verständig, Bewahrer der Lehre, mit klaren Buchstaben. Durch die Reifung welcher Tat geschieht das? Das solltest du mir verkünden.
13.219.11
ये पुरा मनुजा देवि गुरुशुश्रूषका भृशम् ।
ज्ञानार्थं ते तु सङ्गृह्य तीर्थतो विधिपूर्वकम् ॥ १३.२१९.११ ॥
O Göttin, jene Menschen, die einst ihre Lehrer sehr verehrten, für das Wissen, nachdem sie (die Belehrung) nach der Vorschrift aus heiliger Quelle empfangen haben,
13.219.12
विधिनैव परांश्चैव ग्राहयन्ति च नान्यथा ।
अश्लाघमाना ज्ञानेन प्रशान्ता यतवाचकाः।
विद्यास्थानानि ये लोके स्थापयन्ति च यत्नतः ॥ १३.२१९.१२ ॥
Nach der Vorschrift lassen sie es auch andere empfangen, und nicht anders. Ohne sich ihres Wissens zu rühmen, ruhig und in der Rede gezügelt, sind es die, die in der Welt die Stätten der Gelehrsamkeit sorgfältig gründen,
13.219.13
तादृश मरणं प्राप्ताः पुनर्जन्मनि शोभने ।
मेधाविनः श्रुतधरा भवन्ति विशदाक्षराः ॥ १३.२१९.१३ ॥
Nachdem sie einen solchen Tod gefunden haben, werden sie in einer glücklichen Wiedergeburt weise, behalten das Gehörte und haben klare Silben.
13.219.14
अपरे मानुषा देव यतन्तोपि यतस्ततः ।
बहिष्कृताः प्रदृश्यन्ते श्रुतविज्ञानबुद्धितः।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२१९.१४ ॥
O Gott, andere Menschen, obwohl sie sich bemühen, werden hierhin und dorthin irrend gesehen, aus Gelehrsamkeit, Wissen und Verstand ausgeschlossen. Durch welche Reifung des Handelns geschieht dies? Du solltest es mir erklären.
13.219.15
ये पुरा मनुजा देवि ज्ञानदर्पसमन्विताः ।
श्लाघमानाश्च तत्प्राप्य ज्ञानाहङ्कारमोहिताः ॥ १३.२१९.१५ ॥
O Göttin, jene Menschen von einst, die mit dem Stolz des Wissens begabt waren, priesen sich selbst, nachdem sie es erlangt hatten, vom Ich-Dünkel des Wissens verblendet,
13.219.16
वदन्ति ये परान्नित्यं ज्ञानाधिक्येन दर्पिताः ।
ज्ञानादसूयां कुर्वन्ति न सहन्ते च चापरान् ॥ १३.२१९.१६ ॥
Jene, die stets durch Überfluss an Wissen stolz gemacht, die anderen (herabsetzend) sprechen, aus Wissen Neid empfinden und andere nicht ertragen,
13.219.17
तादृशा मरणं प्राप्ताः पुनर्जन्मनि शोभने ।
मानुष्यं सुचिरात्प्राप्य तत्र बोधविवर्जिताः।
भवन्ति सततं देवि यतन्तो हीनमेधसः ॥ १३.२१९.१७ ॥
Solche Menschen, die den Tod gefunden haben, werden in einer glücklichen Wiedergeburt, nachdem sie lange danach die menschliche Geburt erlangt haben, dort ohne Verständnis. O Göttin, obwohl sie sich bemühen, sind sie ständig von vermindertem Verstand.
13.219.18
भगवन्मानुषाः केचित्सर्वकल्याणसंयुताः ।
पुत्रैर्दारैर्गुणयुतैर्दासीदासपरिच्छदैः ॥ १३.२१९.१८ ॥
O gesegneter Herr, manche Menschen sind mit allem Segen begabt, mit tugendhaften Söhnen, Frauen und einem Gefolge von Dienern und Dienerinnen.
13.219.19
परमं बुद्धिसंयुक्ताः स्थानैश्वर्यपरिग्रहैः ।
व्याधिहीना नबाधाश्च रूपारोग्यबलैर्युताः ॥ १३.२१९.१९ ॥
Mit höchster Weisheit begabt, im Besitz von Rang und Macht, frei von Krankheit und Leid, mit Schönheit, Gesundheit und Kraft ausgestattet.
13.219.20
धनधान्येन सम्पन्नाः प्रासादैर्यानवाहनैः ।
सर्वोपभोगसंयुक्ता नानाचित्रैर्मनोहरैः ॥ १३.२१९.२० ॥
Reich an Gütern und Getreide, im Besitz von Palästen und Fahrzeugen, mit allen Genüssen ausgestattet, mit vielerlei herrlichen Dingen.
13.219.21
ज्ञातिभिः सह मोदन्ते अविघ्नं तु दिनेदिने ।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२१९.२१ ॥
Sie erfreuen sich mit ihren Verwandten, Tag für Tag, ungehindert. Durch die Frucht welcher Tat geschieht dies? Das sollst du mir sagen.
13.219.22
तदहं ते प्रवक्ष्यामि शृणु सर्वं समाहिता ॥ १३.२१९.२२ ॥
Darum werde ich es dir verkünden. Höre alles mit gesammeltem Geist.
13.219.23
ये पुरा मनुजा देवि आढ्या वा इतरेऽपि वा ।
श्रुतवृत्तसमायुक्ता दानकामाः श्रुतप्रियाः ॥ १३.२१९.२३ ॥
O Göttin, jene Menschen der Vorzeit, ob reich oder nicht, die mit Gelehrsamkeit und gutem Wandel begabt waren, nach Geben verlangend und dem Wissen zugetan.
13.219.24
परेङ्गितपरा नित्यं दातव्यमिति निश्चिताः ।
सत्यसन्धाः क्षमाशीला लोभमोहविवर्जिताः ॥ १३.२१९.२४ ॥
Achtsam auf die Zeichen anderer, fest entschlossen, stets geben zu müssen, ihren Eiden treu, von geduldigem Wesen, frei von Gier und Verblendung.
13.219.25
दातारः पात्रतो दानं व्रतैर्नियमसंयुताः ।
स्वदुःखमिव संस्मृत्य परदुःखविवर्जिताः।
सौम्यशीलाः शुभाचारा देवब्राह्मणपूजकाः ॥ १३.२१९.२५ ॥
Die Geber, die nach Würdigkeit des Empfängers geben, mit Gelübden und Disziplinen verbunden, die fremdes Leid wie das eigene bedenken und es nicht verursachen, sanften Wesens, von heilsamem Verhalten, die Götter und Brahmanen verehrend.
13.219.26
एवंशीलसमाचाराः पुनर्जन्मनि शोभने ।
दिवि वा भुवि वा देवि जायन्ते कर्मभोगिनः ॥ १३.२१९.२६ ॥
Wer solchen Charakter und solches Verhalten hat, wird, o Göttin, in einer glücklichen Wiedergeburt geboren, im Himmel oder auf Erden, die Früchte seiner Taten genießend.
13.219.27
मानुषेष्वपि ये जातास्तादृशाः सम्भवन्ति ते ।
यादृशास्तु तथा प्रोक्ताः सर्वे कल्याणसंयुताः ॥ १३.२१९.२७ ॥
Die unter den Menschen Geborenen werden ebenfalls so; wie beschrieben, sind sie alle mit Gutem begabt.
13.219.28
रूपं द्रव्यं बलं चायुर्भोगैश्वर्यं बलं श्रुतम् ।
इत्येतत्सर्वसाद्गुण्यं दानाद्भवति नान्यथा।
तपोदानमयं सर्वमिति विद्धि शुभानने ॥ १३.२१९.२८ ॥
Schönheit, Reichtum, Kraft, langes Leben, Genuss und Herrschaft, Macht und Wissen – all diese Vorzüge entstehen durch das Geben und nicht anders. Wisse, o Schönantlitzige, dass all dies aus Askese und Gabe besteht.
13.219.29
अथ केचित्प्रदृश्यन्ते मानुषेष्वेव मानुषाः ।
दुर्गताः क्लेशभूयिष्ठा दानभोगविवर्जिताः ॥ १३.२१९.२९ ॥
Nun sieht man unter den Menschen selbst einige, die im Elend sind, voller Qual und ohne Geben und Genuss.
13.219.30
भयैस्त्रिभिः समाजुष्टा व्याधिक्षुद्भयसंयुताः ।
दुष्कलत्राभिभूताश्च सततं विघ्नदर्शकाः।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२१९.३० ॥
Von drei Arten der Furcht heimgesucht, von Krankheit, Hunger und Angst begleitet, von schlechten Ehefrauen überwältigt und stets Hindernisse sehend: Durch die Reifung welcher Tat geschieht das? Das solltest du mir sagen.
13.219.31
ये पुरा मनुजा देवि आसुरं भावमाश्रिताः ।
क्रोधलोभसमायुक्ता निरन्नाद्याश्च निष्क्रियाः ॥ १३.२१९.३१ ॥
Jene Menschen einst, o Göttin, die in die dämonische Natur Zuflucht nahmen, mit Zorn und Gier behaftet, ohne Speise und dergleichen und untätig:
13.219.32
नास्तिकाश्चैव धूर्ताश्च मूर्खाश्चात्मपरायणाः ।
परोपतापिनो देवि प्रायशः प्राणिनिर्दयाः ॥ १३.२१९.३२ ॥
Ungläubige, Betrüger, Narren und auf sich selbst bedachte, Peiniger anderer — o Göttin, meist unbarmherzig gegen die lebenden Wesen.
13.219.33
एवंयुक्तसमाचाराः पुनर्जन्मनि शोभने ।
कथंचित्प्राप्य मानुष्यं तत्र ते दुःखपीडिताः ॥ १३.२१९.३३ ॥
Solche, die so handeln, o Schöne, erlangen zwar bei der Wiedergeburt irgendwie die menschliche Geburt, doch dort sind sie vom Leid gequält.
13.219.34
सर्वतः सम्भवन्त्येव पूर्वमात्मप्रमादतः ।
यथा ते पूर्वकथितास्तथा ते सम्भवन्त्युत ॥ १३.२१९.३४ ॥
Von allen Seiten entstehen sie wahrlich, durch ihre eigene frühere Nachlässigkeit; so wie sie zuvor beschrieben wurden, so entstehen sie auch.
13.219.35
शुभाशुभं कृतं कर्म सुखदुःखफलोदयम् ।
इति ते कथितं देवि भूयः श्रोतुं किमिच्छसि ॥ १३.२१९.३५ ॥
Die gute und die böse Tat, deren Frucht das Aufsteigen von Freude und Leid ist — so ist es dir gesagt worden, o Göttin. Was möchtest du noch einmal hören?