Mahābhārata · Adhyāya 13.219
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.219.1
भगवन्देवदेवेश मानुषेष्वेव केचन ।
ज्ञानविज्ञानसम्पन्ना बुद्धिमन्तो विचक्षणाः ॥ १३.२१९.१ ॥
Ó bem-aventurado, deus dos deuses, entre os humanos há alguns dotados de conhecimento e discernimento, inteligentes e perspicazes.
13.219.2
दुर्गतास्तु प्रदृश्यन्ते यतमाना यथाविधि ।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२१९.२ ॥
No entanto, são vistos caídos na miséria, embora se esforcem segundo a regra. Pela maturação de qual ação isso acontece? Deves declará-lo a mim.
13.219.3
तदहं ते प्रवक्ष्यामि शृणु कल्याणि कारणम् ॥ १३.२१९.३ ॥
Portanto, eu te direi a causa. Escuta, ó auspiciosa!
13.219.4
ये पुरा मनुजा देवि श्रुतवन्तोपि केवलम् ।
निरा निरन्नाद्या भृशमात्मपरायणाः ॥ १३.२१९.४ ॥
Ó deusa, aqueles homens que outrora apenas ouviam, eram pobres e sem alimento e coisas afins, e estavam muito voltados para si mesmos,
13.219.5
ते पुनर्जन्मनि शुभे ज्ञानबुद्धियुता अपि ।
निष्किञ्चना भवन्त्येव अनुप्तं हि न रोहति ॥ १३.२१९.५ ॥
Ó auspiciosa, em seu novo nascimento tornam-se destituídos, ainda que dotados de conhecimento e inteligência; pois o que não foi semeado não brota.
13.219.6
मूर्खा लोके प्रदृश्यन्ते वृथा मूढा विचेतसः ।
ज्ञानविज्ञानरहिताः समृद्धाश्च समन्ततः।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२१९.६ ॥
No mundo veem-se por toda parte tolos, vãmente iludidos e confusos de mente, carentes de conhecimento e discernimento, prósperos. Pela maturação de qual ação isso acontece? Deves declará-lo a mim.
13.219.7
ये पुरा मनुजा देवि बालिशा अपि सर्वतः ।
समाचरन्ति दानानि दीनानुग्रहकारणात् ॥ १३.२१९.७ ॥
Ó deusa, aqueles homens que outrora, embora tolos, praticam doações por toda parte por compaixão aos desvalidos,
13.219.8
अबुद्धिपूर्वं वा दानं ददत्येव यतस्ततः ।
ते पुनर्जन्मनि शुभे प्राप्नुवन्त्येव तत्तथा ॥ १३.२१९.८ ॥
Os que dão doações sem intenção deliberada, ou aqui e ali, obtêm certamente o mesmo fruto em um renascimento auspicioso.
13.219.9
पण्डितोऽपण्डितो वाऽपि भुङ्क्ते दानफलं नरः ।
बुद्ध्याऽनपेक्षितं दानं सर्वथा तत्फलत्युत ॥ १३.२१९.९ ॥
Seja sábio ou ignorante, o homem desfruta do fruto da doação; uma doação não considerada pelo intelecto produz esse fruto de todo modo.
13.219.10
भगवन्देवदेवेश मानुषेष्वेव केचन ।
मेधाविनः श्रुतधरा भवन्ति विशदाक्षराः।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२१९.१० ॥
Ó bem-aventurado, senhor dos deuses, entre os homens alguns tornam-se inteligentes, guardiães do saber, de letras claras. Pela maturação de qual ação isso acontece? Deverias declarar-mo.
13.219.11
ये पुरा मनुजा देवि गुरुशुश्रूषका भृशम् ।
ज्ञानार्थं ते तु सङ्गृह्य तीर्थतो विधिपूर्वकम् ॥ १३.२१९.११ ॥
Ó deusa, aqueles homens que outrora serviram muito a seus mestres, para o conhecimento, tendo colhido (o ensino) de uma fonte sagrada segundo o rito,
13.219.12
विधिनैव परांश्चैव ग्राहयन्ति च नान्यथा ।
अश्लाघमाना ज्ञानेन प्रशान्ता यतवाचकाः।
विद्यास्थानानि ये लोके स्थापयन्ति च यत्नतः ॥ १३.२१९.१२ ॥
Segundo a regra, também fazem outros recebê-lo, e não de outro modo. Não se vangloriando do saber, serenos e de fala contida, são os que no mundo estabelecem com cuidado os centros do saber,
13.219.13
तादृश मरणं प्राप्ताः पुनर्जन्मनि शोभने ।
मेधाविनः श्रुतधरा भवन्ति विशदाक्षराः ॥ १३.२१९.१३ ॥
Tendo encontrado tal morte, em um renascimento auspicioso tornam-se sábios, guardiões do ouvido e de sílabas claras.
13.219.14
अपरे मानुषा देव यतन्तोपि यतस्ततः ।
बहिष्कृताः प्रदृश्यन्ते श्रुतविज्ञानबुद्धितः।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२१९.१४ ॥
Ó deus, outros homens, embora se esforcem, são vistos vagando de um lado para outro, afastados do saber, do conhecimento e do entendimento. Por qual amadurecimento da ação isso acontece? Deves declarar-mo.
13.219.15
ये पुरा मनुजा देवि ज्ञानदर्पसमन्विताः ।
श्लाघमानाश्च तत्प्राप्य ज्ञानाहङ्कारमोहिताः ॥ १३.२१९.१५ ॥
Ó deusa, aqueles homens de outrora, dotados do orgulho do saber, tendo-o obtido, gabavam-se, iludidos pelo egoísmo do conhecimento,
13.219.16
वदन्ति ये परान्नित्यं ज्ञानाधिक्येन दर्पिताः ।
ज्ञानादसूयां कुर्वन्ति न सहन्ते च चापरान् ॥ १३.२१९.१६ ॥
Aqueles que, sempre envaidecidos pelo excesso de saber, falam dos outros, sentem inveja pelo saber e não suportam os outros,
13.219.17
तादृशा मरणं प्राप्ताः पुनर्जन्मनि शोभने ।
मानुष्यं सुचिरात्प्राप्य तत्र बोधविवर्जिताः।
भवन्ति सततं देवि यतन्तो हीनमेधसः ॥ १३.२१९.१७ ॥
Tais homens, tendo encontrado a morte, em um renascimento auspicioso, após longo tempo tendo obtido o nascimento humano, tornam-se ali desprovidos de compreensão. Ó deusa, embora se esforcem, são constantemente de inteligência diminuída.
13.219.18
भगवन्मानुषाः केचित्सर्वकल्याणसंयुताः ।
पुत्रैर्दारैर्गुणयुतैर्दासीदासपरिच्छदैः ॥ १३.२१९.१८ ॥
Ó bem-aventurado senhor, alguns homens são dotados de todas as bênçãos, com filhos virtuosos, esposas e um séquito de servos e servas.
13.219.19
परमं बुद्धिसंयुक्ताः स्थानैश्वर्यपरिग्रहैः ।
व्याधिहीना नबाधाश्च रूपारोग्यबलैर्युताः ॥ १३.२१९.१९ ॥
Dotados de suprema sabedoria, possuidores de posição e domínio, livres de doença e aflição, dotados de beleza, saúde e força.
13.219.20
धनधान्येन सम्पन्नाः प्रासादैर्यानवाहनैः ।
सर्वोपभोगसंयुक्ता नानाचित्रैर्मनोहरैः ॥ १३.२१९.२० ॥
Abundantes em riqueza e grãos, possuidores de mansões e veículos, dotados de todos os prazeres, com diversas coisas encantadoras.
13.219.21
ज्ञातिभिः सह मोदन्ते अविघ्नं तु दिनेदिने ।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२१९.२१ ॥
Alegram-se com os seus parentes, dia após dia, sem obstáculos. Pelo fruto de que ação isto acontece? Deves dizer-me.
13.219.22
तदहं ते प्रवक्ष्यामि शृणु सर्वं समाहिता ॥ १३.२१९.२२ ॥
Por isso to declararei. Ouve tudo com a mente concentrada.
13.219.23
ये पुरा मनुजा देवि आढ्या वा इतरेऽपि वा ।
श्रुतवृत्तसमायुक्ता दानकामाः श्रुतप्रियाः ॥ १३.२१९.२३ ॥
Ó deusa, aqueles homens de outrora, fossem ricos ou não, que eram dotados de saber e boa conduta, desejosos de dar e amigos do saber.
13.219.24
परेङ्गितपरा नित्यं दातव्यमिति निश्चिताः ।
सत्यसन्धाः क्षमाशीला लोभमोहविवर्जिताः ॥ १३.२१९.२४ ॥
Atentos aos sinais dos outros, resolvidos a sempre dar, fiéis às suas promessas, de índole paciente, livres de cobiça e ilusão.
13.219.25
दातारः पात्रतो दानं व्रतैर्नियमसंयुताः ।
स्वदुःखमिव संस्मृत्य परदुःखविवर्जिताः।
सौम्यशीलाः शुभाचारा देवब्राह्मणपूजकाः ॥ १३.२१९.२५ ॥
Os doadores que dão conforme o mérito do destinatário, dotados de votos e disciplinas, lembrando a dor alheia como a própria e livres de causá-la, de natureza gentil, de conduta auspiciosa, honrando os deuses e os brâmanes.
13.219.26
एवंशीलसमाचाराः पुनर्जन्मनि शोभने ।
दिवि वा भुवि वा देवि जायन्ते कर्मभोगिनः ॥ १३.२१९.२६ ॥
Os de tal caráter e conduta nascem, ó deusa, num bom renascimento, no céu ou na terra, fruindo os frutos de suas ações.
13.219.27
मानुषेष्वपि ये जातास्तादृशाः सम्भवन्ति ते ।
यादृशास्तु तथा प्रोक्ताः सर्वे कल्याणसंयुताः ॥ १३.२१९.२७ ॥
Os que nascem entre os homens também se tornam tais; como foi descrito, todos são dotados de bondade.
13.219.28
रूपं द्रव्यं बलं चायुर्भोगैश्वर्यं बलं श्रुतम् ।
इत्येतत्सर्वसाद्गुण्यं दानाद्भवति नान्यथा।
तपोदानमयं सर्वमिति विद्धि शुभानने ॥ १३.२१९.२८ ॥
Beleza, riqueza, força, longevidade, fruição e soberania, poder e saber: todas estas excelências provêm da dádiva, e não de outro modo. Sabe, ó de rosto auspicioso, que tudo isto é feito de austeridade e dádiva.
13.219.29
अथ केचित्प्रदृश्यन्ते मानुषेष्वेव मानुषाः ।
दुर्गताः क्लेशभूयिष्ठा दानभोगविवर्जिताः ॥ १३.२१९.२९ ॥
Ora, entre os próprios homens veem-se alguns que estão na desgraça, cheios de aflição e privados de dar e de fruir.
13.219.30
भयैस्त्रिभिः समाजुष्टा व्याधिक्षुद्भयसंयुताः ।
दुष्कलत्राभिभूताश्च सततं विघ्नदर्शकाः।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२१९.३० ॥
Afligidos por três tipos de temor, unidos à doença, à fome e ao medo, dominados por más esposas e sempre vendo obstáculos: pelo amadurecimento de qual ação isso acontece? Deverias dizer-me.
13.219.31
ये पुरा मनुजा देवि आसुरं भावमाश्रिताः ।
क्रोधलोभसमायुक्ता निरन्नाद्याश्च निष्क्रियाः ॥ १३.२१९.३१ ॥
Aqueles homens de outrora, ó deusa, que se refugiaram na natureza demoníaca, dotados de ira e cobiça, sem alimento e semelhantes, e inativos:
13.219.32
नास्तिकाश्चैव धूर्ताश्च मूर्खाश्चात्मपरायणाः ।
परोपतापिनो देवि प्रायशः प्राणिनिर्दयाः ॥ १३.२१९.३२ ॥
Os descrentes, os enganadores, os tolos e os voltados para si, atormentadores dos outros: ó deusa, na maioria implacáveis com os seres vivos.
13.219.33
एवंयुक्तसमाचाराः पुनर्जन्मनि शोभने ।
कथंचित्प्राप्य मानुष्यं तत्र ते दुःखपीडिताः ॥ १३.२१९.३३ ॥
Os que têm tal conduta, ó bela, embora de algum modo obtenham o nascimento humano na renascença, ali são afligidos pelo sofrimento.
13.219.34
सर्वतः सम्भवन्त्येव पूर्वमात्मप्रमादतः ।
यथा ते पूर्वकथितास्तथा ते सम्भवन्त्युत ॥ १३.२१९.३४ ॥
De todos os lados surgem, certamente, por sua própria negligência outrora; assim como foram descritos antes, assim também surgem.
13.219.35
शुभाशुभं कृतं कर्म सुखदुःखफलोदयम् ।
इति ते कथितं देवि भूयः श्रोतुं किमिच्छसि ॥ १३.२१९.३५ ॥
A ação boa e má realizada, cujo fruto é o surgir do prazer e da dor: assim te foi dito, ó deusa. O que mais desejas ouvir de novo?