മഹാഭാരതം · അധ്യായം 13.226
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.226.1
देवदेव महादेव श्रुतं मे भगवन्निदम् ।
आत्मनो जातिसम्बन्धं ब्रूहि स्त्रीपुरुषान्तरम् ॥ १३.२२६.१ ॥
ദേവദേവാ, മഹാദേവാ, ഭഗവാനേ, ഇത് ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ആത്മാവിന് ജന്മവുമായുള്ള ബന്ധവും സ്ത്രീപുരുഷ വ്യത്യാസവും പറഞ്ഞുതരിക.
13.226.2
स्त्रीप्राणाः पुरुषप्राणा एकतः पृथगेव वा ।
एष मे संशयो देव तं मे छेत्तुं त्वमर्हसि ॥ १३.२२६.२ ॥
സ്ത്രീയുടെ പ്രാണനും പുരുഷന്റെ പ്രാണനും ഒന്നാണോ വേറെയാണോ? ദേവാ, ഇതാണ് എന്റെ സംശയം; അത് നീക്കുന്നത് നിനക്കു യോഗ്യമാണ്.
13.226.3
तदहं ते प्रवक्ष्यामि शृणु सर्वं समाहिता ।
स्त्रीत्वं पुंस्त्वमिति प्राणे स्थितिर्नास्ति शुभेक्षणे ॥ १३.२२६.३ ॥
അതിനാൽ ഞാൻ നിനക്കു പറയാം; ഏകാഗ്രമനസ്സോടെ എല്ലാം കേൾക്കുക. ശുഭനേത്രേ, സ്ത്രീത്വവും പുരുഷത്വവും പ്രാണനിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നില്ല.
13.226.4
निर्विकारः सदैवात्मा स्त्रीत्वं पुंस्त्वं न चात्मनि ।
कर्मप्रकारेण तथा जात्यां जात्यां प्रजायते ॥ १३.२२६.४ ॥
ആത്മാവ് എപ്പോഴും വികാരരഹിതമാണ്; സ്ത്രീത്വവും പുരുഷത്വവും ആത്മാവിൽ ഇല്ല. കർമ്മത്തിന്റെ രീതിയനുസരിച്ച് ഓരോ ജന്മത്തിലും അത് ജനിക്കുന്നു.
13.226.5
कृत्वा कर्म पुमान्स्त्री वा स्त्री पुमानपि जायते ।
स्त्रीभावं यत्पुमान्कृत्वा कर्मणा प्रमदा भवेत् ॥ १३.२२६.५ ॥
കർമ്മം ചെയ്ത പുരുഷൻ സ്ത്രീയായും സ്ത്രീ പുരുഷനായും ജനിക്കുന്നു. കർമ്മത്താൽ സ്ത്രീഭാവം നേടിയ പുരുഷൻ സ്ത്രീയാകുന്നു.
13.226.6
भगवन्सर्वलोकेश कर्मात्मा न करोति चेत् ।
कोऽन्यः कर्मकरो देहे तन्मे त्वं वक्तुमर्हसि ॥ १३.२२६.६ ॥
ഭഗവാനേ, സർവലോകേശാ! കർമ്മാത്മാവ് കർമ്മം ചെയ്യുന്നില്ലെങ്കിൽ, ദേഹത്തിൽ കർമ്മം ചെയ്യുന്നവൻ മറ്റാരാണ്? അത് നീ എനിക്കു പറയണം.
13.226.7
शृणु भामिनि कर्तारमात्मा हि न च कर्मकृत् ।
प्रकृत्या गुणयुक्तेन क्रियते कर्म नित्यशः ॥ १३.२२६.७ ॥
കേൾക്കൂ, ഹേ ഭാമിനീ! ആത്മാവ് കർത്താവല്ല; കർമ്മം ചെയ്യുന്നവനുമല്ല. പ്രകൃതിയാൽ, ഗുണങ്ങളോടുകൂടി, കർമ്മം എപ്പോഴും ചെയ്യപ്പെടുന്നു.
13.226.8
शरीरं प्राणिनां लोके यथा पित्तकफानिलैः ।
व्याप्तमेभिस्त्रिभिर्दोषैस्तथा व्याप्तं त्रिभिर्गुणैः ॥ १३.२२६.८ ॥
ലോകത്തിൽ ജീവികളുടെ ശരീരം പിത്തം, കഫം, വാതം എന്നീ മൂന്ന് ദോഷങ്ങളാൽ വ്യാപ്തമായിരിക്കുന്നതുപോലെ, അത് മൂന്ന് ഗുണങ്ങളാലും വ്യാപ്തമാണ്.
13.226.9
सत्वं रजस्तमश्चैव गुणास्त्वेते शरीरिणः ।
प्रकाशात्मकमेतेषां सत्वं सततमिष्यते ॥ १३.२२६.९ ॥
സത്വം, രജസ്, തമസ് ഇവതന്നെ ദേഹധാരികളുടെ ഗുണങ്ങൾ. ഇവയിൽ സത്വം പ്രകാശസ്വഭാവമുള്ളതെന്ന് എപ്പോഴും കരുതപ്പെടുന്നു.
13.226.10
रजो दुःखत्मकं तत्र तमो मोहात्मकं स्मृतम् ।
त्रिभिरेतैर्गुणैर्युक्तं लोके कर्म प्रवर्तते ॥ १३.२२६.१० ॥
രജസ് ദുഃഖസ്വഭാവമുള്ളതാണ്; തമസ് മോഹസ്വഭാവമുള്ളതെന്ന് സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു. ഈ മൂന്നു ഗുണങ്ങളോടുകൂടി ലോകത്തിൽ കർമ്മം പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
13.226.11
सत्यं प्राणिदया शौचं श्रेयः प्रीतिः क्षमा दमः ।
एवमादि तथाऽन्यश्च कर्म सात्विकमुच्यते ॥ १३.२२६.११ ॥
സത്യം, ജീവികളോടുള്ള ദയ, ശൗചം, ശ്രേയസ്സ്, പ്രീതി, ക്ഷമ, ദമം എന്നിവയും ഇവയെപ്പോലുള്ളവയും മറ്റുള്ളവയും സാത്വിക കർമ്മമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
13.226.12
दाक्ष्यं कर्मपरत्वं च लोभो मोहो विधिं प्रति ।
कलत्रसङ्गो माधुर्यं नित्यमैश्वर्यलुब्धता।
रजसश्चोद्भवं चैतत्कर्म नानाविधं सदा ॥ १३.२२६.१२ ॥
സാമർത്ഥ്യം, കർമ്മത്തിലുള്ള ഉത്സാഹം, ലോഭം, വിധിയോടുള്ള മോഹം, ഭാര്യയോടുള്ള ആസക്തി, സുഖത്തിനായുള്ള ആഗ്രഹം, എപ്പോഴും ഐശ്വര്യത്തിനായുള്ള അത്യാഗ്രഹം—ഇവ രജസ്സിൽനിന്ന് ഉണ്ടാകുന്നു; ഇത്തരം കർമ്മം എപ്പോഴും പലവിധമാണ്.
13.226.13
अनृतं चैव पारुष्यं धृतिर्विद्वेषिता भृशम् ।
हिंसाऽसत्यं च नास्तिक्यं निद्रालस्यभयानि च।
तमसश्चोद्भवं चैतत्कर्म पापयुतं तथा ॥ १३.२२६.१३ ॥
അസത്യവും പരുഷതയും, അതിശയമായ വിദ്വേഷവും ദൃഢവൈരവും, ഹിംസയും, അസത്യവും നാസ്തികതയും, ഉറക്കം, അലസത, ഭയം എന്നിവയും — ഇവ തമസ്സിൽ നിന്ന് ഉണ്ടാകുന്നു; ഇവയോടു കൂടിയ കർമ്മം പാപപൂർണ്ണമാണ്.
13.226.14
तस्माद्गुणमयः सर्वः कार्यारम्भः शुभाशुभः ।
तस्मादात्मानमव्यग्रं विद्ध्यकर्तारमव्ययम् ॥ १३.२२६.१४ ॥
അതിനാൽ എല്ലാ കർമ്മാരംഭങ്ങളും, ശുഭവും അശുഭവുമായവ, ഗുണമയമാണ്. അതിനാൽ ആത്മാവിനെ ഇളക്കമില്ലാത്തവനും കർത്താവല്ലാത്തവനും അനശ്വരനുമായി അറിയുക.
13.226.15
सात्विकाः पुण्यलोकेषु राजसा मानुषे पदे ।
तिर्यग्योनौ च नरके तिष्ठेयुस्तामसा नराः ॥ १३.२२६.१५ ॥
സാത്ത്വികർ പുണ്യലോകങ്ങളിലും, രാജസർ മനുഷ്യാവസ്ഥയിലും, താമസർ തിര്യഗ്യോനിയിലും നരകത്തിലും നിലനിൽക്കും.
13.226.16
किमर्थमात्मा भिन्नेऽस्मिन्देहे शस्त्रेण वा हते ।
स्वयं प्रयास्यति तदा तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२६.१६ ॥
ഈ ശരീരം ഭിന്നമാകുമ്പോഴോ ആയുധത്താൽ ഹതമാകുമ്പോഴോ ആത്മാവ് എന്തിനു വേണ്ടി സ്വയം പോകുന്നു? അത് എനിക്ക് പറഞ്ഞുതരുന്നത് നിനക്ക് യോഗ്യമാണ്.
13.226.17
तदहं ते प्रक्ष्यामि शृणु कल्याणि कारणम् ।
एतन्निर्णायकैश्चापि मुह्यन्ते सूक्ष्मबुद्धिभिः ॥ १३.२२६.१७ ॥
അതിനാൽ ആ കാരണം ഞാൻ നിന്നോട് പറയാം; കേൾക്കുക, കല്യാണീ. ഇതു നിർണയിക്കുന്നവർപോലും സൂക്ഷ്മബുദ്ധികളായിരുന്നിട്ടും ഇതിൽ മോഹിക്കുന്നു.
13.226.18
कर्मक्षये तु सम्प्राप्ते प्राणिनां जन्मधारिणाम् ।
उपद्रवो भवेद्देहे येन केनापि हेतुना ॥ १३.२२६.१८ ॥
ജന്മമെടുത്ത ജീവികളുടെ കർമ്മം ക്ഷയിക്കുമ്പോൾ, ഏതെങ്കിലും കാരണത്താൽ ശരീരത്തിൽ ഉപദ്രവം ഉണ്ടാകാം.
13.226.19
तन्निमित्तं शरीरी तु शरीरं प्राप्य संक्षयम् ।
अपयाति परित्यज्य ततः कर्मवशेन सः ॥ १३.२२६.१९ ॥
ആ കാരണത്താൽ ദേഹധാരി ശരീരം നശിച്ചപ്പോൾ അതിനെ ഉപേക്ഷിച്ച് കർമ്മവശത്താൽ പോയ്‌പോകുന്നു.
13.226.20
देहक्षयेपि नैवात्मा वेदनाभिर्न चाल्यते ।
तिष्ठेत्कर्मफलं यावद्व्रजेत्कर्मक्षये पुनः ॥ १३.२२६.२० ॥
ദേഹം നശിച്ചാലും ആത്മാവ് വേദനകളാൽ ഇളക്കപ്പെടുന്നില്ല; കർമ്മഫലം ശേഷിക്കുന്നിടത്തോളം നിൽക്കുന്നു, കർമ്മം ക്ഷയിച്ചാൽ വീണ്ടും പോകുന്നു.
13.226.21
आदिप्रभृति लोकेऽस्मिन्नेवमात्मगतिः स्मृता ।
एतत्ते कथितं देवि किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ॥ १३.२२६.२१ ॥
ഈ ലോകത്തിൽ ആദി മുതൽ ആത്മാവിന്റെ ഗതി ഇങ്ങനെ തന്നെ സ്മരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ദേവീ, ഇത് നിന്നോട് പറഞ്ഞു; ഇനി എന്ത് കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു?