மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.239
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.239.1
एवं कृतस्य धर्मस्य श्रोतुमिच्छाम्यहं प्रभो ।
प्रमाणं फलमानानां तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२३९.१ ॥
உமா கூறினாள்: ஓ prabhō, இவ்வாறு செய்யப்பட்ட தர்மத்தின் பலனையும் அளவையும் நான் கேட்க விரும்புகிறேன்; அதை எனக்கு அறிவிக்கத் தகுதியுடையவர் நீரே.
13.239.2
प्रमाणकल्पनां देवि दानस्य शृणु भामिनि ॥ १३.२३९.२ ॥
மகேஸ்வரர் கூறினார்: ஓ தேவி, தானத்தின் அளவைக் கணக்கிடுவதைக் கேள், ஓ பாமினி.
13.239.3
यत्सारस्तु नरो लोके तद्दानं चोत्तमं स्मृतम् ।
सर्वदानविधिं प्राहुस्तदेव भुवि शोभने ॥ १३.२३९.३ ॥
உலகில் மனிதனின் சாரமாக எது உள்ளதோ, அதுவே உத்தமமான தானம் என நினைவுகூரப்படுகிறது; ஓ சோபனே, பூமியில் எல்லா தானங்களின் விதியும் அதுவே என்று சொல்லப்படுகிறது.
13.239.4
प्रस्थं सारं दरिद्रस्य शतं कोटिधनस्य च ।
प्रस्थसारस्तु तत्प्रस्थं ददन्महदषाप्नुयात् ॥ १३.२३९.४ ॥
ஏழையின் சாரம் ஒரு பிரஸ்தம்; கோடி செல்வனின் சாரம் நூறு (பிரஸ்தம்); ஆனால் ஒரு பிரஸ்த அளவு சாரத்தைக் கொடுப்பவன் அந்த பிரஸ்தத்தைக் கொடுத்து பெரும் பலனை அடைவான்.
13.239.5
कोटिसारस्तु तां कोटिं ददान्महदवाप्नुयात् ।
उभयं तन्महत्तच्च फलेनैव समं स्मृतम् ॥ १३.२३९.५ ॥
ஆனால் கோடி-சாரம் கொடுப்பவன் அந்த கோடியைக் கொடுத்து பெரும் பலனை அடைவான்; அவ்விரண்டும் — அந்த பெரிய தானமும் இதுவும் — பலனில் சமமாகவே நினைவுகூரப்படுகின்றன.
13.239.6
धर्मार्थकामभोगेषु शक्त्यभावस्तु मध्यमम् ।
स्वद्रव्यादतिहीनं तु तद्दानमधमं स्मृतम् ॥ १३.२३९.६ ॥
தர்மம், அர்த்தம், காமம், போகம் ஆகியவற்றில் சக்தி இல்லாமை இருந்தால் அது மத்திமம்; ஆனால் தன் பொருளிலிருந்து மிகவும் குறைவாகக் கொடுக்கும் தானம் அதமம் என நினைவுகூரப்படுகிறது.
13.239.7
शृणु दत्तस्य वै देवि पञ्चधा फलकल्पनाम् ।
आनन्त्यं च महच्चैव समं हीनं हि पातकम् ॥ १३.२३९.७ ॥
தேவியே, கொடையின் பயனை ஐந்து வகையாகக் கணக்கிடுவதைக் கேள். முடிவின்மை, பெருமை, சமம், குறைவு, பாவம்.
13.239.8
तेषां विशेषं वक्ष्यामि शृणु देवि समाहिता ।
दुस्त्यजस्य च वै दानं पात्र आनन्त्यमुच्यते ॥ १३.२३९.८ ॥
அவற்றின் வேறுபாட்டைச் சொல்வேன்; தேவியே, ஒருமனதோடு கேள். கைவிட அரிதானதைக் கொடுப்பதும், தகுதியுள்ளவருக்குக் கொடுப்பதுமே முடிவற்ற பயன் தருவதாகச் சொல்லப்படுகிறது.
13.239.9
दानं षङ्गुणयुक्तं तु महदित्यभिधीयते ।
यथाश्रद्धं तु वै दानं यथार्हं सममुच्यते ॥ १३.२३९.९ ॥
ஆறு குணங்களுடன் கூடிய கொடை பெரியது எனப்படுகிறது. நம்பிக்கைக்கேற்ப கொடுப்பதும், தகுதிக்கேற்ப கொடுப்பதும் சமமானது எனச் சொல்லப்படுகிறது.
13.239.10
गुणतस्तु तथा हीनं दानं हीनमिति स्मृतम् ।
दानं पातकमित्याहुः षड्गुणानां विपर्यये ॥ १३.२३९.१० ॥
குணத்தின் அடிப்படையில் குறைந்த கொடை குறைந்தது எனக் கருதப்படுகிறது. ஆறு குணங்கள் தலைகீழானால் அந்தக் கொடை பாவம் எனச் சொல்கிறார்கள்.
13.239.11
देवलोके महत्कालमान्त्यस्य फलं विदुः ।
महतस्तु तथा कालं स्वर्गलोके तु पूज्यते ॥ १३.२३९.११ ॥
தேவலோகத்தில் முடிவற்ற கொடையின் பயன் நீண்ட காலம் நிலைக்கும் என அறிவார்கள். பெரிய கொடையும் சொர்க்கலோகத்தில் நீண்ட காலம் போற்றப்படுகிறது.
13.239.12
समस्य तु तदा दानं मानुष्यं भोगमावहेत् ।
दानं निष्फलमित्याहुर्विहीनं क्रियया शुभे ॥ १३.२३९.१२ ॥
சமமான கொடை அப்போது மனித பிறப்பையும் இன்பத்தையும் தரும். கொடை நற்செயல் இல்லாததாக இருந்தால் அது பயனற்றது என்கிறார்கள், சுபையே.
13.239.13
अथवा म्लेच्छदेशेषु तत्र तत्फलतां व्रजेत् ।
नरकं प्रेत्य तिर्यक्षु गच्छेदशुभदानतः ॥ १३.२३९.१३ ॥
அல்லது மிலேச்ச நாடுகளில், அங்கே அதன் பலனைப் பெறுவான். அசுப தானத்தால் இறந்த பின் நரகத்திற்கோ விலங்குப் பிறவிகளுக்கோ செல்வான்.
13.239.14
अशुभस्यापि दानस्य शुभं स्याच्च फलं कथम् ॥ १३.२३९.१४ ॥
அசுப தானத்திற்கும் சுப பலன் எவ்வாறு உண்டாகும்?
13.239.15
मनसा तत्वतः शुद्धमानृशंस्यपुरःसरम् ।
प्रीत्या तु सर्वदानानि दत्त्वा फलमवाप्नुयात् ॥ १३.२३९.१५ ॥
மனதால் உண்மையில் தூய்மையாகி, இரக்கத்தை முன்னிறுத்தி, அன்புடன் எல்லா தானங்களையும் கொடுத்து பலனைப் பெற வேண்டும்.
13.239.16
रहस्यं सर्वदानानामेतद्विद्धि शुभेक्षणे ।
अन्यानि धर्मकार्याणि शृणु सद्भिः कृतानि च ॥ १३.२३९.१६ ॥
சுபமான கண்களை உடையவளே, இதுவே எல்லா தானங்களின் இரகசியம் என்று அறி. சான்றோர் செய்த பிற தர்மச் செயல்களையும் கேள்.
13.239.17
आरामदेवगोष्ठानि संक्रमाः कूप एव च ।
गोवाटश्च तटाकश्च सभा शाला च सर्वशः ॥ १३.२३९.१७ ॥
பூங்காக்கள், தேவாலயங்கள், மாட்டுத் தொழுவங்கள், பாலங்கள், கிணறு, மாட்டுக் கொட்டில், குளம், சபை மற்றும் மண்டபம் ஆகியவை எல்லாவற்றிலும் தர்மச் செயல்களே.
13.239.18
पाषण्डावसथश्चैव पानीयं गोतृणानि च ।
व्याधितानां च भैषज्यमनाथानां च पोषणम् ॥ १३.२३९.१८ ॥
பாஷண்டிகளின் தங்குமிடம், குடிநீர், மாடுகளுக்கான புல், நோயாளிகளுக்கான மருந்து, அனாதைகளின் பராமரிப்பு.
13.239.19
अनाथशवसंस्कारस्तीर्थमार्गविशोधनम् ।
व्यसनाभ्यवपत्तिश्च सर्वेषां च स्वशक्तितः ॥ १३.२३९.१९ ॥
அனாதை சடலத்தின் சடங்கு, புனித வழியைச் சுத்தம் செய்தல், அனைவரின் துன்பத்தில் உதவுதல் — ஒருவரின் சக்திக்கு ஏற்ப.
13.239.20
एतत्सर्वं समासेन धर्मकार्यमिति स्मृतम् ।
तत्कर्तव्यं मनुष्येण स्वशक्त्या श्रद्धया शुभे ॥ १३.२३९.२० ॥
சுருக்கமாகச் சொன்னால் இவை அனைத்தும் தர்மச் செயல்கள் எனப்படுகின்றன. மனிதன் தன் சக்தியாலும் நம்பிக்கையாலும் இவற்றைச் செய்ய வேண்டும், ஓ சுபையே.
13.239.21
प्रेत्यभावे लभेत्पुण्यं नास्ति तत्र विचारणा ।
रूपं सौभाग्यमारोग्यं बलं सौख्यं लभेन्नरः।
स्वर्गो वा मानुषे वाऽपि तैस्तैराप्यायते हि सः ॥ १३.२३९.२१ ॥
மரணத்திற்குப் பின் புண்ணியம் கிடைக்கும்; இதில் ஐயமில்லை. மனிதன் அழகு, நற்பேறு, ஆரோக்கியம், பலம், இன்பம் அடைகிறான்; அல்லது சொர்க்கத்திலும் மனித உலகிலும் அவற்றாலேயே அவன் வளர்க்கப்படுகிறான்.
13.239.22
भगवन्लोकपालेश धर्मस्तु कतिभेदकः ।
दृश्यते परितः सद्भिस्तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२३९.२२ ॥
ஓ பகவானே, உலகக் காவலர்களின் தலைவரே! சான்றோர்களிடையே எங்கும் காணப்படும் தர்மம் எத்தனை வகைப்பட்டது? அதை எனக்குச் சொல்லத் தகுதியுடையவர் நீரே.
13.239.23
शृणु देवि समुद्देशान्नानात्वं धर्मसङ्कटे ।
धर्मा बहुविधा लोके श्रुतिभेदमुखोद्भवाः ॥ १३.२३९.२३ ॥
கேள், ஓ தேவி, சுருக்கமாக தர்மக் கடமையின் பன்மைத்தன்மையை. உலகில் தர்மங்கள் பல வகைப்பட்டவை; அவை சுருதியின் பல்வேறு பிரிவுகளிலிருந்து தோன்றுகின்றன.
13.239.24
स्मृतिधर्मश्च बहुधा सद्भिराचार इष्यते ॥ १३.२३९.२४ ॥
ஸ்மிருதி-தர்மமும் பலவகைப்பட்டது; சான்றோர்களால் ஒழுக்கம் (ஆசாரம்) பல வழிகளில் ஏற்கப்படுகிறது.
13.239.25
देशधर्माश्च दृश्यन्ते कुलधर्मास्तथैव च ।
जातिधर्माश्च वै धर्मा गणधर्माश्च शोभने ॥ १३.२३९.२५ ॥
நாட்டு தர்மங்களும் காணப்படுகின்றன; அவ்வாறே குல தர்மங்களும்; ஜாதி தர்மங்களும், குழு தர்மங்களும், ஓ அழகியே.
13.239.26
शरीरकालवैषम्यादापद्धर्मश्च दृश्यते ।
एतद्धर्मस्य नानात्वं क्रियते लोकवासिभिः ॥ १३.२३९.२६ ॥
உடலும் காலமும் வேறுபடுவதால் ஆபத்து தர்மமும் காணப்படுகிறது. இந்த தர்மத்தின் பல்வேறு வடிவங்களை உலகவாசிகள் உருவாக்குகிறார்கள்.
13.239.27
कारणात्तत्रतत्रैव फलं धर्मस्य चेष्यते ।
तत्कारणसमायोगे लभेत्कुर्वन्फलं नरः ॥ १३.२३९.२७ ॥
காரணத்தால் இங்கும் அங்கும் தர்மத்தின் பலன் கருதப்படுகிறது. அந்தக் காரணம் கூடும்போது செயல் செய்யும் மனிதன் பலனை அடைகிறான்.
13.239.28
अन्यथा न लभेत्पुण्यमतदर्हः समाविशेत् ।
एवं धर्मस्य नानात्वं फलं कुर्वल्लँभेन्नरः ॥ १३.२३९.२८ ॥
இல்லையெனில் மனிதன் புண்ணியத்தைப் பெறுவதில்லை; அதற்குத் தகுதியற்றவன் அதில் நுழையக்கூடாது. இவ்வாறு தர்மத்தின் பல்வேறு வடிவங்கள் பலனை உண்டாக்கி மனிதன் அதைப் பெறுகிறான்.
13.239.29
श्रौतस्मार्तस्तु धर्माणां प्राकृतो धर्म उच्यते ।
इति ते कथितं देवि भूयः श्रोतुं किमिच्छसि ॥ १३.२३९.२९ ॥
ஸ்ரௌத, ஸ்மார்த்த தர்மங்களில் சாதாரண தர்மம் என்று சொல்லப்படுவது இதுவே. தேவி, இது உனக்குச் சொல்லப்பட்டது; இன்னும் எதைக் கேட்க விரும்புகிறாய்?