Mahābhārata · Adhyāya 13.239
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.239.1
एवं कृतस्य धर्मस्य श्रोतुमिच्छाम्यहं प्रभो ।
प्रमाणं फलमानानां तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२३९.१ ॥
Umā disse: Ó senhor, desejo ouvir a medida e o fruto do dharma assim praticado; és tu quem deve declará-lo.
13.239.2
प्रमाणकल्पनां देवि दानस्य शृणु भामिनि ॥ १३.२३९.२ ॥
Maheśvara disse: Ó deusa, ó bela, ouve a determinação da medida da dádiva.
13.239.3
यत्सारस्तु नरो लोके तद्दानं चोत्तमं स्मृतम् ।
सर्वदानविधिं प्राहुस्तदेव भुवि शोभने ॥ १३.२३९.३ ॥
O que é a essência de um homem no mundo, esse dom é tido como o supremo; dizem que essa é a regra de todas as dádivas na terra, ó radiante.
13.239.4
प्रस्थं सारं दरिद्रस्य शतं कोटिधनस्य च ।
प्रस्थसारस्तु तत्प्रस्थं ददन्महदषाप्नुयात् ॥ १३.२३९.४ ॥
Para o pobre a essência é um prastha; para o de dez milhões, cem; mas quem dá uma porção de um prastha, dando esse prastha, obtém grande fruto.
13.239.5
कोटिसारस्तु तां कोटिं ददान्महदवाप्नुयात् ।
उभयं तन्महत्तच्च फलेनैव समं स्मृतम् ॥ १३.२३९.५ ॥
Mas quem dá uma porção de um koṭi, dando esse koṭi, obtém grande fruto; esses dois — aquele grande e este — são considerados iguais em fruto.
13.239.6
धर्मार्थकामभोगेषु शक्त्यभावस्तु मध्यमम् ।
स्वद्रव्यादतिहीनं तु तद्दानमधमं स्मृतम् ॥ १३.२३९.६ ॥
Quando falta capacidade para o dharma, a riqueza, o desejo e o gozo, isso é o dom mediano; mas um dom de bens próprios que é demasiado escasso é considerado o mais baixo.
13.239.7
शृणु दत्तस्य वै देवि पञ्चधा फलकल्पनाम् ।
आनन्त्यं च महच्चैव समं हीनं हि पातकम् ॥ १३.२३९.७ ॥
Ouve, deusa, a reckoning em cinco partes do fruto de uma dádiva: infinitude, grandeza, igualdade, inferioridade e pecado.
13.239.8
तेषां विशेषं वक्ष्यामि शृणु देवि समाहिता ।
दुस्त्यजस्य च वै दानं पात्र आनन्त्यमुच्यते ॥ १३.२३९.८ ॥
Direi a distinção entre eles; ouve atentamente, deusa. Uma dádiva do que é difícil de largar e uma dádiva a um merecedor dizem trazer fruto infinito.
13.239.9
दानं षङ्गुणयुक्तं तु महदित्यभिधीयते ।
यथाश्रद्धं तु वै दानं यथार्हं सममुच्यते ॥ १३.२३९.९ ॥
Uma dádiva dotada de seis qualidades é chamada grande. Uma dádiva dada segundo a fé, e uma dádiva dada segundo o que é apropriado, são chamadas iguais.
13.239.10
गुणतस्तु तथा हीनं दानं हीनमिति स्मृतम् ।
दानं पातकमित्याहुः षड्गुणानां विपर्यये ॥ १३.२३९.१० ॥
Uma dádiva inferior em qualidade é lembrada como inferior. Quando as seis qualidades estão invertidas, dizem que a dádiva é pecado.
13.239.11
देवलोके महत्कालमान्त्यस्य फलं विदुः ।
महतस्तु तथा कालं स्वर्गलोके तु पूज्यते ॥ १३.२३९.११ ॥
No mundo dos deuses, sabem eles, o fruto de uma dádiva infinita dura muito tempo. Uma grande dádiva é igualmente honrada por longo tempo no mundo celeste.
13.239.12
समस्य तु तदा दानं मानुष्यं भोगमावहेत् ।
दानं निष्फलमित्याहुर्विहीनं क्रियया शुभे ॥ १३.२३९.१२ ॥
Uma dádiva igual traz então o nascimento humano e o gozo. Uma dádiva sem ação correta, ó auspiciosa, dizem ser infrutífera.
13.239.13
अथवा म्लेच्छदेशेषु तत्र तत्फलतां व्रजेत् ।
नरकं प्रेत्य तिर्यक्षु गच्छेदशुभदानतः ॥ १३.२३९.१३ ॥
Ou, em terras bárbaras, obtém ali o seu fruto; por uma dádiva inauspiciosa, após a morte vai ao inferno ou entre os animais.
13.239.14
अशुभस्यापि दानस्य शुभं स्याच्च फलं कथम् ॥ १३.२३९.१४ ॥
Como pode uma dádiva inauspiciosa também ter um fruto auspicioso?
13.239.15
मनसा तत्वतः शुद्धमानृशंस्यपुरःसरम् ।
प्रीत्या तु सर्वदानानि दत्त्वा फलमवाप्नुयात् ॥ १३.२३९.१५ ॥
Purificado de mente em verdade, com a não-crueldade à frente, dando todas as dádivas com afeto, obtém-se o fruto.
13.239.16
रहस्यं सर्वदानानामेतद्विद्धि शुभेक्षणे ।
अन्यानि धर्मकार्याणि शृणु सद्भिः कृतानि च ॥ १३.२३९.१६ ॥
Ó tu, de olhos auspiciosos, sabe que este é o segredo de todas as dádivas. Agora ouve as outras obras de dharma feitas pelos bons.
13.239.17
आरामदेवगोष्ठानि संक्रमाः कूप एव च ।
गोवाटश्च तटाकश्च सभा शाला च सर्वशः ॥ १३.२३९.१७ ॥
Jardins, santuários e currais, pontes, um poço, um curral, um tanque, uma sala de assembleia e uma sala — são obras de dharma em todos os sentidos.
13.239.18
पाषण्डावसथश्चैव पानीयं गोतृणानि च ।
व्याधितानां च भैषज्यमनाथानां च पोषणम् ॥ १३.२३९.१८ ॥
Um abrigo para ascetas heterodoxos, água potável, forragem para o gado, remédio para os doentes e o sustento dos desamparados.
13.239.19
अनाथशवसंस्कारस्तीर्थमार्गविशोधनम् ।
व्यसनाभ्यवपत्तिश्च सर्वेषां च स्वशक्तितः ॥ १३.२३९.१९ ॥
O rito fúnebre para quem não tem protetor, a purificação dos caminhos sagrados e o auxílio a todos na desgraça, cada um segundo a sua capacidade.
13.239.20
एतत्सर्वं समासेन धर्मकार्यमिति स्मृतम् ।
तत्कर्तव्यं मनुष्येण स्वशक्त्या श्रद्धया शुभे ॥ १३.२३९.२० ॥
Em resumo, tudo isto é lembrado como obra de dharma. O ser humano deve fazê-lo com as suas próprias forças e com fé, ó auspiciosa.
13.239.21
प्रेत्यभावे लभेत्पुण्यं नास्ति तत्र विचारणा ।
रूपं सौभाग्यमारोग्यं बलं सौख्यं लभेन्नरः।
स्वर्गो वा मानुषे वाऽपि तैस्तैराप्यायते हि सः ॥ १३.२३९.२१ ॥
Após a morte obtém-se mérito; não há dúvida disso. O homem ganha beleza, boa fortuna, saúde, força e felicidade; seja no céu ou no mundo humano, é nutrido por essas mesmas coisas.
13.239.22
भगवन्लोकपालेश धर्मस्तु कतिभेदकः ।
दृश्यते परितः सद्भिस्तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२३९.२२ ॥
Ó bem-aventurado senhor, senhor dos guardiões do mundo! De quantos tipos é o dharma que se vê por toda parte entre os bons? Deves revelá-lo a mim.
13.239.23
शृणु देवि समुद्देशान्नानात्वं धर्मसङ्कटे ।
धर्मा बहुविधा लोके श्रुतिभेदमुखोद्भवाः ॥ १३.२३९.२३ ॥
Ouve, ó deusa, brevemente a diversidade nos dilemas do dharma. No mundo os dharmas são de muitos tipos, surgidos das bocas das diversas divisões da śruti.
13.239.24
स्मृतिधर्मश्च बहुधा सद्भिराचार इष्यते ॥ १३.२३९.२४ ॥
O dharma da tradição lembrada também é múltiplo, e a conduta é aprovada pelos bons de muitas maneiras.
13.239.25
देशधर्माश्च दृश्यन्ते कुलधर्मास्तथैव च ।
जातिधर्माश्च वै धर्मा गणधर्माश्च शोभने ॥ १३.२३९.२५ ॥
Vêem-se os deveres regionais e, igualmente, os deveres familiares; também os deveres de casta e os deveres de grupo, ó bela.
13.239.26
शरीरकालवैषम्यादापद्धर्मश्च दृश्यते ।
एतद्धर्मस्य नानात्वं क्रियते लोकवासिभिः ॥ १३.२३९.२६ ॥
Pela diferença de corpo e de tempo, vê-se também o dever de aflição; esta variedade do dever é feita pelos habitantes do mundo.
13.239.27
कारणात्तत्रतत्रैव फलं धर्मस्य चेष्यते ।
तत्कारणसमायोगे लभेत्कुर्वन्फलं नरः ॥ १३.२३९.२७ ॥
Conforme a causa, o fruto do dharma é buscado aqui e ali; quando essa causa se une, o homem que age obtém o fruto.
13.239.28
अन्यथा न लभेत्पुण्यमतदर्हः समाविशेत् ।
एवं धर्मस्य नानात्वं फलं कुर्वल्लँभेन्नरः ॥ १३.२३९.२८ ॥
Caso contrário, o homem não obtém mérito; quem não é digno dele não deve nele entrar. Assim, a variedade do dharma, produzindo fruto, é obtida pelo homem.
13.239.29
श्रौतस्मार्तस्तु धर्माणां प्राकृतो धर्म उच्यते ।
इति ते कथितं देवि भूयः श्रोतुं किमिच्छसि ॥ १३.२३९.२९ ॥
Aquilo que se chama dharma comum, entre os deveres śrauta e smārta. Ó deusa, isto foi-te dito; que mais desejas ouvir?