மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.263
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.263.1
ब्राह्मणानर्चसे राजन्सततं संशितव्रतान् ।
कं तु धर्मोदयं दृष्ट्वा तानर्चसि जनाधिप ॥ १३.२६३.१ ॥
அரசே, கடுமையான விரதங்களைக் கொண்ட அந்தணர்களை நீ எப்போதும் வணங்குகிறாய். மக்களின் தலைவனே, தர்மத்தின் எந்த எழுச்சியைக் கண்டு அவர்களை நீ வழிபடுகிறாய்?
13.263.2
कां वा ब्राह्मणपूजायां व्युष्टिं दृष्ट्वा महाव्रत ।
तानर्चसि महाबाहो सर्वमेतद्वदस्व मे ॥ १३.२६३.२ ॥
மகாவிரதனே, அந்தணர் வழிபாட்டில் எந்தப் பயனைக் கண்டு நீ அவர்களை வணங்குகிறாய்? மகாபாஹுவே, இவை அனைத்தையும் எனக்குச் சொல்வாயாக.
13.263.3
एष ते केशवः सर्वमाख्यास्यति महामतिः ।
व्युष्टिं ब्राह्मणपूजायां दृष्ट्वा व्युष्टिं महाव्रत ॥ १३.२६३.३ ॥
இந்த மகாமதியான கேசவன் உனக்கு எல்லாவற்றையும் சொல்வான். மகாவிரதனே, அந்தணர் வழிபாட்டில் காணப்படும் பயனை அவனே சொல்வான்.
13.263.4
बलं श्रोत्रे वाङ्मनश्चक्षुषी च ।
ज्ञानं तथा नविशुद्धं ममाद्य।
देहन्यासो नातिचिरान्मतो मे ।
न चातितूर्णं सविताऽद्य याति ॥ १३.२६३.४ ॥
என் வலிமை, காதுகள், பேச்சு, மனம், கண்கள், ஞானம் ஆகியவை இன்று தூய்மையாக இல்லை. என் உடலை விடுவது அதிக காலம் தாழ்ந்து நடக்காது என்று நான் கருதுகிறேன்; இன்று சூரியனும் மிக விரைவாகச் செல்லவில்லை.
13.263.5
उक्ता धर्मा ये पुराणे महान्तो ।
राजन्विप्राणां क्षत्रियाणां विशां च।
येये शूद्राणां धर्ममुपासते ते ।
तानेव कृष्णदुपशिक्षस्व पार्थः ॥ १३.२६३.५ ॥
அரசே, பழைய புராணங்களில் பெரியோர்களால் சொல்லப்பட்ட தர்மங்களையும், அந்தணர், க்ஷத்திரியர், வைசியர், சூத்திரர் ஆகியோர் கடைப்பிடிக்கும் தர்மங்களையும், பிருதையின் மகனே, கிருஷ்ணனிடமிருந்தே கற்றுக்கொள்.
13.263.6
अहं ह्येनं वेद्मि तत्त्वेन कृष्णं ।
योऽयं हि यच्चास्य बलं पुराणम्।
अमेयात्मा केशवः कौरवेन्द्र ।
सोयं धर्मं वक्ष्यति सर्वमेतत् ॥ १३.२६३.६ ॥
நான் இந்தக் கிருஷ்ணரை உண்மையாக அறிவேன்; இவரது பழமையான வலிமையையும் அறிவேன். கௌரவேந்திரா, அளவற்ற ஆன்மா கொண்ட கேசவர் இவை அனைத்தையும் தர்மமாக உரைப்பார்.
13.263.7
कृष्णः पृथ्वीमसृजत्स्वं दिवं च ।
कृष्णस्यि देहान्मेदिनी सम्बभूव।
वराहोऽयं भीमबलः पुराणः ।
स पर्वतान्व्यसृजद्वै दिशश्च ॥ १३.२६३.७ ॥
கிருஷ்ணர் பூமியையும் தமது சொர்க்கத்தையும் படைத்தார். கிருஷ்ணரின் உடலிலிருந்தே மேதினி (பூமி) தோன்றியது. பயங்கர வலிமை கொண்ட இந்தப் பழமையான வராகர் மலைகளையும் திசைகளையும் படைத்தார்.
13.263.8
अस्माद्वायुश्चान्तरिक्षं दिवं च ।
दिशश्चतस्रो विदिशश्चतस्रः।
सृष्टिस्तथैवेयमनुप्रसूता ।
स निर्ममे विश्वमिदं पुराणः ॥ १३.२६३.८ ॥
இதிலிருந்து காற்றும் அந்தரிக்ஷமும் சொர்க்கமும் தோன்றின; நான்கு திசைகளும் நான்கு துணைத்திசைகளும். இவ்வாறே இந்தப் படைப்பு தொடர்ந்து தோன்றியது. அந்தப் பழமையானவர் இந்த உலகம் முழுவதையும் உருவாக்கினார்.
13.263.9
अस्य नाभ्यां पुष्करं सम्प्रसूतं ।
यत्रोत्पन्नः स्वयमेवामितौजाः।
येनाच्छिन्नं तत्तमः पार्थ घोरं ।
यत्र तिष्ठन्त्यर्णवास्तच्छयानाः ॥ १३.२६३.९ ॥
அவரது தொப்புளிலிருந்து தாமரை தோன்றியது; அதில் அளவற்ற ஒளி கொண்டவர் தாமே பிறந்தார். அதனால் அந்த பயங்கர இருள் நீக்கப்பட்டது, பார்த்தா; அங்கே அந்தக் கடல்கள் அதன்மேல் படுத்தவாறு நிலைத்திருக்கின்றன.
13.263.10
कृते युगे धर्म आसीत्समग्र-
स्त्रेताकाले यज्ञमनुप्रपन्नः।
बलं त्वासीद्द्वापरे पार्थ कृष्णः ।
कलौ त्वधर्मः क्षितिमेवाजगाम ॥ १३.२६३.१० ॥
கிருத யுகத்தில் தர்மம் முழுமையாக இருந்தது; திரேதாயுகத்தில் அது யாகத்தை ஏற்றது. ஹே பார்த்தா, துவாபரயுகத்தில் பலம் இருந்தது; கலியுகத்தில் அதர்மம் பூமியை வந்தடைந்தது.
13.263.11
स एव पूर्वं निजघान दैत्या-
न्स एव देवश्च बभूव सम्राट्।
स भूतानां भावनो भूतभव्यः ।
स विश्वस्यास्य जगतश्चाभिगोप्ताः ॥ १३.२६३.११ ॥
முன்பு அவரே தைத்தியர்களை அழித்தார்; அவரே தேவனாகவும் சம்ராட்டாகவும் ஆனார். அவரே உயிர்களின் உற்பத்திக்கு காரணர், கடந்தவையும் வருபவையும் ஆனவர்; இந்த அனைத்து உலகத்தின் காவலரும் அவரே.
13.263.12
यदा धर्मो ग्लाति वंशे सुराणां ।
तदा कृष्णो जायते मानुषेषु।
धर्मे स्थित्वा स तु वै भावितात्मा ।
परांश्च लोकानपराश्च पाति ॥ १३.२६३.१२ ॥
தேவர்களின் வம்சத்தில் தர்மம் தேய்ந்தபோது, கிருஷ்ணர் மனிதர்களிடையே பிறக்கிறார். தர்மத்தில் நிலைபெற்ற அந்த தூய ஆன்மா உயர்ந்த மற்றும் கீழ் உலகங்கள் இரண்டையும் காக்கிறார்.
13.263.13
त्याज्यांस्त्यक्त्वा चासुराणां वधेन ।
कार्याकार्ये कारणं चैव पाति।
कृतं करिष्यत्क्रियते च देवो ।
राहुं सोमं विद्धि च शक्रमेनम् ॥ १३.२६३.१३ ॥
அசுரர்களை வதைத்து, விலக்கத்தக்கவற்றை விலக்கி, அவர் செயலுக்கும் செயலின்மைக்கும் காரணமும் ஆகி காக்கிறார். செய்யப்பட்டதும், செய்யப்படுவதும், செய்யப்படும் என்பதும் தேவனே; அவரை ராகு, சோமன், சக்ரன் என்று அறிக.
13.263.14
स विश्वकर्मा स हि विश्वरूपः ।
स विश्वबुग्विश्वसृग्विश्वजिच्च।
स शूलभृच्छोणितभृत्कराल-
स्तं कर्मभिर्विदितं वै स्तुवन्ति ॥ १३.२६३.१४ ॥
அவரே விஸ்வகர்மா, அவரே விஸ்வரூபர். அவரே உலகை அறிபவர், உலகைப் படைப்பவர், உலகை வெல்பவர்; அவரே சூலம் தாங்குபவர், இரத்தம் தாங்குபவர், பயங்கரர். செயல்களால் அறியப்பட்ட அவரையே மக்கள் துதிக்கின்றனர்.
13.263.15
तं गन्धर्वाणामप्सरसां च नित्य-
मुपतिष्ठन्ते विबुधानां शतानि।
तं राक्षसाश्च परिसंवदन्ति ।
राजन्यानां स विजिगीषुरेकः ॥ १३.२६३.१५ ॥
கந்தர்வர்களும் அப்சரஸ்களும் தேவர்களின் நூற்றுக்கணக்கான கூட்டங்களும் எப்போதும் அவரை வணங்கிச் சேவிக்கின்றனர். ராட்சசர்களும் அவரைப் பற்றிப் பேசுகின்றனர்; அரசர்களில் வெல்ல விரும்புபவர் அவர் ஒருவரே.
13.263.16
तमध्वरे शंसितारः स्तुवन्ति ।
रथन्तरे सामगाश्च स्तुवन्ति।
तं ब्राह्मणा ब्रह्ममन्त्रैः स्तुवन्ति ।
तस्मै हविरध्वर्यवः कल्पयन्ति ॥ १३.२६३.१६ ॥
யாகத்தில் சம்சிதாரர்கள் அவரைத் துதிக்கின்றனர்; ரதந்தர சாமத்தில் சாமகானம் பாடுவோரும் அவரைத் துதிக்கின்றனர். பிராமணர்கள் வேத மந்திரங்களால் அவரைத் துதிக்கின்றனர்; அத்வர்யுக்கள் அவருக்கு ஹவிஸ் தயாரிக்கின்றனர்.
13.263.17
स पौराणीं ब्रह्मगुहां प्रविष्टो ।
महीसत्रं भारताग्रे ददर्श।
स चैव गामुद्दधाराग्र्यकर्मा ।
विक्षोभ्य दैत्यानुरगान्दानवांश्च ॥ १३.२६३.१७ ॥
அவர் பழமையான பிரம்மகுகையில் புகுந்து, பாரதர்களில் முதன்மையாக மகி-சத்திரத்தைக் கண்டார். உயர்ந்த செயல்களைச் செய்தவரான அவரே பூமியைத் தூக்கினார்; தைத்தியர்களையும் நாகங்களையும் தானவர்களையும் கலக்கினார்.
13.263.18
तं घोषार्थे गीर्भिरिन्द्राः स्तुवन्ति ।
स चापीशो भारतैकः पशूनाम्।
तस्य भक्षान्विविधान्वेदयन्ति ।
तमेवाजौ वाहनं वेदयन्ति ॥ १३.२६३.१८ ॥
பசுக்களின் நலனுக்காக இந்திரர்கள் அவரைத் துதிக்கின்றனர் பாடல்களால். அவரே கால்நடைகளின் ஈசுவரன், பாரதர்களில் ஒருவரே. அவருடைய பலவகை உணவுகள் அறிவிக்கப்படுகின்றன; போரில் அவரையே வாகனமாக அறிவிக்கின்றனர்.
13.263.19
तस्यान्तरिक्षं पृथिवी दिवं च ।
सर्वं वशे तिष्ठति शाश्वतस्य।
स कुम्भे रेतः ससृजे सुराणां ।
यत्रोत्पन्नमृषिमाहुर्वसिष्ठम् ॥ १३.२६३.१९ ॥
அந்த நித்தியரின் வசத்தில் ஆகாயமும் பூமியும் சுவர்க்கமும் அனைத்தும் நிற்கின்றன. அவர் குடத்தில் தேவர்களின் வீரியத்தைச் சொரிந்தார்; அதிலிருந்து தோன்றிய ரிஷியை வசிஷ்டர் என்கின்றனர்.
13.263.20
स मातरिश्वा विभुरश्ववाजी ।
स रश्मिवान्सविता चादिदेवः।
तेनासुरा विजिताः सर्व एव ।
तद्विक्रान्तैर्विजितानीह त्रीणि ॥ १३.२६३.२० ॥
அவரே மாதரிஸ்வன், விபு, குதிரையைப் போல் வேகமானவர். அவரே கிரணங்களுடையவரும் சவிதாவும் ஆதிதேவரும் ஆவார். அவரால் அசுரர்கள் அனைவரும் வெல்லப்பட்டனர்; அவருடைய பராக்கிரமத்தால் இங்கே மூன்று உலகங்களும் வெல்லப்பட்டன.
13.263.21
स देवानां मानुषाणां पितॄणां ।
तमेवाहुर्यज्ञविदां वितानम्।
स एव कालं विभजन्नुदेति ।
तस्योत्तरं दक्षिणं चायने द्वे ॥ १३.२६३.२१ ॥
அவரே தேவர்கள், மனிதர்கள், பித்ருக்களுடையவர். யாகம் அறிந்தவர்கள் அவரையே யாகப் பந்தல் என்கின்றனர். அவரே காலத்தைப் பகுத்துக்கொண்டு உதிக்கிறார்; அவருடைய உத்தராயணம், தக்ஷிணாயனம் என்ற இரண்டு பாதைகளும் அவருடையவை.
13.263.22
तस्यैवोर्ध्वं तिर्यगधश्चरन्ति ।
गभस्तयो मेदिनीं भासयन्तः।
तं ब्राह्मणा वेदविदो जुषन्ति ।
तस्यादित्यो गामुपयुज्य भाति ॥ १३.२६३.२२ ॥
அவருடைய கிரணங்களே மேலும், குறுக்கும், கீழும் செல்கின்றன; பூமியை ஒளிரச் செய்கின்றன. வேதம் அறிந்த பிராமணர்கள் அவரையே வணங்குகின்றனர்; அவருடைய ஆதித்யன் பூமியோடு இணைந்து பிரகாசிக்கிறான்.
13.263.23
स मासिमास्यध्वरकृद्विधत्ते ।
तमध्वरे वेदविदः पठन्ति।
स एवोक्तश्चक्रमिदं त्रिनाभि ।
सप्ताश्वयुक्तं वहते वै त्रिधामा ॥ १३.२६३.२३ ॥
அவரே மாதந்தோறும் யாகம் செய்பவராக நியமிக்கப்படுகிறார்; யாகத்தில் வேதம் அறிந்தோர் அவரையே ஓதுகின்றனர். அவரே இந்த மூன்று நாபி கொண்ட சக்கரம் என்று கூறப்படுகிறார்; ஏழு குதிரைகளால் பூட்டப்பட்டு அவர் அதை இழுக்கிறார் — அவர் திரிதாமா.
13.263.24
कृष्णं सदा पार्थ कर्तारमेहि ॥ १३.२६३.२४ ॥
பார்த்தா, எப்போதும் கிருஷ்ணரைச் செயல் செய்பவராக அறிந்து அவரிடம் வா.
13.263.25
स एकदा कक्षगतो महात्मा ।
तुष्टो विभुः खाण्डवे धूमकेतुः।
स राक्षसानुरगांश्चावजित्य ।
सर्वत्रगः सर्वमग्नौ जुहोति ॥ १३.२६३.२५ ॥
அந்த மகாத்மா ஒருமுறை காட்டில் சென்றார்; மகிழ்ந்த விபுவாகிய தூமகேது (அக்கினி) காண்டவத்தில் ராட்சசர்களையும் பாம்புகளையும் வென்று, எங்கும் சஞ்சரித்து, அக்கினியில் அனைத்தையும் ஆகுதி செய்கிறார்.
13.263.26
स एव पार्थाय श्वेतमश्वं प्रायच्छ-
त्स एवाश्वानथ सर्वांश्चकार।
सबन्धुरस्तस्य रथस्त्रिचक्र-
स्त्रिवृच्छिराश्चतुरश्वस्त्रिनाभिः ॥ १३.२६३.२६ ॥
அவரே பார்த்தனுக்கு வெள்ளைக் குதிரையைக் கொடுத்தார்; அவரே எல்லாக் குதிரைகளையும் உண்டாக்கினார். அவருடைய தேர் மூன்று சக்கரங்களும், மூன்று பகுதி உச்சியும், நான்கு குதிரைகளும், மூன்று நாபிகளும் கொண்டது.
13.263.27
स विहायो व्यदधात्पञ्चनाभिः ।
स निर्ममे गां दिवमन्तरिक्षम्।
सोऽरण्यानि व्यसृजत्पर्वतांश्च ।
हृषीकेशोऽमितदीप्ताग्नितेजाः ॥ १३.२६३.२७ ॥
அவரே ஆகாயத்தை ஐந்து நாபிகளுடன் அமைத்தார்; அவரே பூமியையும் சொர்க்கத்தையும் அந்தரிக்ஷத்தையும் படைத்தார். அவரே காடுகளையும் மலைகளையும் உருவாக்கினார்; அவர் ஹ்ருஷீகேசர், அளவற்ற பிரகாசமான அக்னியின் தேஜஸ் கொண்டவர்.
13.263.28
अलङ्घयद्वै सरितो जिघांस-
ञ्शक्रं वज्रं प्रहरन्तं निरास।
स महेन्द्रः स्तूयते वै महाध्वरे ।
विप्रैरेको ऋक्सहस्रैः पुराणैः ॥ १३.२६३.२८ ॥
அவர் நதிகளைக் கடந்தார், வஜ்ரத்தால் தாக்கவந்த சக்ரனைக் கொல்ல விரும்பி; அவரை விரட்டினார். அவரே மகேந்திரன்; மகா யாகத்தில் பிராமணர்களால் ஆயிரம் ரிக் மந்திரங்களுடனும் பழைய துதிகளுடனும் தனியாகப் புகழப்படுகிறார்.
13.263.29
दुर्वासा वै तेन नान्येन शक्यो ।
गृहे राजन्वासयितुं महौजाः।
तमेवाहुर्ऋषिमेकं पुराणं ।
स विश्वकृद्विदधात्यात्मभावान् ॥ १३.२६३.२९ ॥
ராஜனே, துர்வாசரை அவரைத் தவிர வேறு யாராலும் வீட்டில் தங்கவைக்க முடியாது; அவர் மகா ஓஜஸ்வி. அவரையே ஒரு பழைய ரிஷி என்று அழைக்கிறார்கள்; அவர் பிரபஞ்சத்தின் படைப்பாளர், தம் சொந்த நிலைகளை நிறுவுகிறார்.
13.263.30
वेदांश्च यो वेदयतेऽधिदेवो ।
विधींश्च यश्चाश्रयते पुराणान्।
कामे वेदे लौकिके यत्फलं च ।
विष्वक्सेनः सर्वमेतत्प्रतीहि ॥ १३.२६३.३० ॥
வேதங்களை வெளிப்படுத்தும் அதிதேவர் யார், பழைய விதிகளைப் பற்றிக்கொள்பவர் யார், காமத்திலும் வேதத்திலும் லௌகிக வாழ்விலும் உள்ள பலன் எது — அந்த விஷ்வக்சேனரே. இதையெல்லாம் அறிந்துகொள்.
13.263.31
ज्योतींषि शुक्लानि हि सर्वलोके ।
त्रयो लोका लोकपालास्त्रयश्च।
त्रयोऽग्रयो व्याहृतयश्च तिस्रः ।
सर्वे देवा देवकीपुत्र एव ॥ १३.२६३.३१ ॥
எல்லா உலகங்களிலும் தூய ஒளிகள் உள்ளன; மூன்று உலகங்கள், மூன்று லோகபாலர்கள், மூன்று முதன்மையானவர்கள், மூன்று வ்யாஹ்ருதிகள் — இவை அனைத்து தேவர்களும் தேவகியின் மகனே.
13.263.32
स क्त्सरः स ऋतुः सोऽर्धमासः ।
सोऽहोरात्रः स कला वै स काष्ठाः।
मात्रा मुहूर्ताश्च लवाः क्षणाश्च ।
विष्वक्सेनः सर्वमेतत्प्रतीहि ॥ १३.२६३.३२ ॥
அவரே ஆண்டு, அவரே ருது, அவரே அரைமாதம்; அவரே பகலும் இரவும், அவரே கலைகள், அவரே காஷ்டைகள். மாத்திரைகள், முஹூர்த்தங்கள், லவங்கள், க்ஷணங்களும் அவரே — விஷ்வக்சேனரே இவை அனைத்தும் என்று அறிக.
13.263.33
चन्द्रादित्यौ ग्रहनक्षत्रताराः ।
सर्वाणि दर्शान्यथ पौर्णमासम्।
चन्द्रादित्यौ ग्रहनक्षत्रताराः ।
सर्वाणि दर्शान्यथ पौर्णमासम्। ॥ १३.२६३.३३ ॥
சந்திரனும் ஆதித்யனும், கிரகங்களும் நட்சத்திரங்களும் தாரகைகளும்; எல்லா தர்ச யாகங்களும், பின்னர் பௌர்ணமாசமும் — சந்திரனும் ஆதித்யனும், கிரகங்களும் நட்சத்திரங்களும் தாரகைகளும்; எல்லா தர்ச யாகங்களும், பின்னர் பௌர்ணமாசமும்.
13.263.34
सर्व कृष्णादृषयश्चैव सप्त ॥ १३.२६३.३४ ॥
எல்லாம் கிருஷ்ணனிடமிருந்தே — முனிவர்களும், ஏழும்.
13.263.35
वायुर्भूत्वा विक्षिपते च विश्व-
मग्निर्भूत्वा दहते विश्वरूपः।
आपो भूत्वा मज्जयते च सर्वं ।
ब्रह्म भूत्वा सृजते विश्वसङ्घान् ॥ १३.२६३.३५ ॥
காற்றாக ஆகி அவர் உலகை சிதறடிக்கிறார்; விஸ்வரூபமான அக்னியாக ஆகி எரிக்கிறார்; நீராக ஆகி எல்லாவற்றையும் மூழ்கடிக்கிறார்; பிரம்மமாக ஆகி உலகக் கூட்டங்களைப் படைக்கிறார்.
13.263.36
वेद्यं च यद्वेदयते च वेद्यं ।
विधिश्च यश्च श्रयते विधेयम्।
धर्मे च वेदे च बले च सर्वं ।
चराचरं केशवं त्वं प्रतीहि ॥ १३.२६३.३६ ॥
அறியப்படுவதை வெளிப்படுத்துபவனும், அறியப்படுவதுமானவன்; விதியும், விதிக்கப்படுவதை ஏற்பவனும்; தர்மத்திலும் வேதத்திலும் பலத்திலும் உள்ள அனைத்து அசையும் அசையாதவையையும் கேசவனாக அறிக.
13.263.37
ज्योतिर्भूतः परमोसौ पुरस्ता-
त्प्रकाशते यत्प्रभया विश्वरूपः।
अपः सृष्ट्वा सर्वभूतात्मयोनिः ।
पुराऽकरोत्सर्वमेवाथ विश्वम् ॥ १३.२६३.३७ ॥
ஒளியாக ஆன அந்த மேலானவன் முன்னே ஒளிர்கிறான்; அவனுடைய ஒளியால் விசுவரூபம் விளங்குகிறது. நீரைப் படைத்து, எல்லா உயிர்களின் ஆன்மாவின் மூலமாக அவன் முன்பு அனைத்து உலகத்தையும் உண்டாக்கினான்.
13.263.38
ऋतूनुत्पातान्विविधान्यद्भुतानि ।
मेघान्विद्युत्सर्वमैरावतं च।
सर्वं कृष्णात्स्थावरं जङ्गं च ।
विश्वात्मानं विष्णुमेनं प्रतीहि ॥ १३.२६३.३८ ॥
பருவங்கள், பல்வேறு உற்பாதங்கள், அற்புதங்கள், மேகங்கள், மின்னல், எல்லாம், ஐராவதம்; கிருஷ்ணனிடமிருந்தே அசையும் அசையாதவை அனைத்தும். இந்த விசுவாத்மாவாகிய விஷ்ணுவை அறிக.
13.263.39
विश्वावासं निर्गुणं वासुदेवं ।
सङ्कर्षणं जीवभूतं वदन्ति।
ततः प्रद्युम्नमनिरुद्धं चतुर्थ-
माज्ञापयत्यात्मयोनिर्महात्मा ॥ १३.२६३.३९ ॥
விசுவத்தின் வாசமாகிய, குணமற்ற வாசுதேவனை, உயிர்வடிவான சங்கர்ஷணன் என்று சொல்கின்றனர். பின்னர் ஆன்மயோனியாகிய மகாத்மா பிரத்யும்னனையும் நான்காவதாக அநிருத்தனையும் ஆணையிட்டான்.
13.263.40
स पञ्चधा पञ्चगुणोपपन्नं ।
सञ्चोदयन्विश्वमिदं सिसृक्षुः।
ततश्चकारावनिमारुतौ च ।
खं ज्योतिरम्भश्चि तथैव पार्थ ॥ १३.२६३.४० ॥
அவர் ஐந்து வடிவில், ஐந்து குணங்களுடன் கூடியவராக, இந்த உலகைச் செலுத்தி, படைக்க விரும்பி, பின்னர் நிலத்தையும் காற்றையும், ஆகாயத்தையும் ஒளியையும் நீரையும் படைத்தார், பார்த்தா.
13.263.41
स स्थावरं जङ्गमं चैवमेत-
च्चतुर्विधं लोकमिमं च कृत्वा।
ततो भूमिं व्यदधात्पञ्चबीजां ।
द्यावापृथिव्यग्निरथाम्बुवायू ॥ १३.२६३.४१ ॥
அவர் நிலையானவற்றையும் அசையும் உயிர்களையும் இந்த நான்கு வகையான உலகையும் படைத்த பின், ஐந்து விதைகளைக் கொண்ட பூமியை நிறுவினார்; வானத்தையும் பூமியையும், அக்னியையும், தேரையும், நீரையும், காற்றையும் நிறுவினார்.
13.263.42
न्सर्वान्सदा भूतपतिः सिसृक्षुः ॥ १३.२६३.४२ ॥
…எப்போதும் எல்லா உயிர்களுக்கும் தலைவரான அவர், படைக்க விரும்பி…
13.263.43
शुभाशुभं स्थावरं जङ्गमं च ।
विष्वक्सेनात्सर्वमेतत्प्रतीहि।
यद्वर्तते यच्च भविष्यतीह ।
सर्वं ह्येतत्केशवं त्वं प्रतीहि ॥ १३.२६३.४३ ॥
நல்லதும் தீயதும், நிலையானதும் அசைவதும், இவை அனைத்தும் விஷ்வக்சேனரிடமிருந்து என்று அறிவாயாக. இங்கு இருப்பதும் இனி இருக்கப்போவதும் அனைத்தும் கேசவனுடையது என்று நீ அறிவாயாக.
13.263.44
मृत्युश्चैव प्राणिनामन्तकाले ।
साक्षात्कृष्णः केशवो देहभाजाम्।
भूतं च यच्चेह न विद्म किञ्चि-
द्विष्वक्सेनात्सर्वमेतत्प्रतीहि ॥ १३.२६३.४४ ॥
உயிர்களுக்கு முடிவு காலத்தில் வரும் மரணமும் நேரடியாகக் கிருஷ்ணன் கேசவனே. இங்கு நடந்ததில் எதையும் நாம் அறியோம்; இவை அனைத்தும் விஷ்வக்சேனரிடமிருந்து என்று அறிவாயாக.
13.263.45
यत्प्रशस्तं च लोकेषु पुण्यं यच्च शुभाशुभम् ।
तत्सर्वं केशवोऽचिन्त्यो विपरीतमतः परम् ॥ १३.२६३.४५ ॥
உலகங்களில் போற்றப்படுவதும், புண்ணியமானதும், நல்லதும் தீயதுமாகியவை அனைத்தும் சிந்திக்க முடியாத கேசவனே; இதற்கு அப்பாற்பட்டு அதன் எதிரானதும் அவனே.
13.263.46
एतादृशः केशवोऽतश्च भूयो ।
नारायणः परमश्चाव्ययश्च।
मध्याद्यन्तस्य जगतस्तस्तुषश्च ।
बुभूषतां प्रभवश्चाव्ययश्च ॥ १३.२६३.४६ ॥
இத்தகையவன் கேசவனே; மீண்டும் அவனே நாராயணன், உயர்ந்தவன், அழியாதவன்; உலகின் ஆதி, நடு, முடிவுக்கும், இருக்க விரும்புவோருக்கு மூலமாகவும் அழியாதவனாகவும் அவனே.