Mahābhārata · Adhyāya 13.263
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.263.1
ब्राह्मणानर्चसे राजन्सततं संशितव्रतान् ।
कं तु धर्मोदयं दृष्ट्वा तानर्चसि जनाधिप ॥ १३.२६३.१ ॥
Ó rei, honras constantemente os brâmanes de votos firmes. Ó senhor dos povos, ao ver que ascensão do dharma os honras?
13.263.2
कां वा ब्राह्मणपूजायां व्युष्टिं दृष्ट्वा महाव्रत ।
तानर्चसि महाबाहो सर्वमेतद्वदस्व मे ॥ १३.२६३.२ ॥
Ó de grande voto, na veneração dos brâmanes, que fruto viste para os honrares? Ó de braços poderosos, conta-me tudo isto.
13.263.3
एष ते केशवः सर्वमाख्यास्यति महामतिः ।
व्युष्टिं ब्राह्मणपूजायां दृष्ट्वा व्युष्टिं महाव्रत ॥ १३.२६३.३ ॥
Este Keśava de grande mente dir-te-á tudo. Ó de grande voto, tendo visto o fruto da veneração dos brâmanes, ele o explicará.
13.263.4
बलं श्रोत्रे वाङ्मनश्चक्षुषी च ।
ज्ञानं तथा नविशुद्धं ममाद्य।
देहन्यासो नातिचिरान्मतो मे ।
न चातितूर्णं सविताऽद्य याति ॥ १३.२६३.४ ॥
A minha força, os meus ouvidos, a fala, a mente, os olhos e o saber não estão hoje límpidos. Penso que o abandono do meu corpo não tardará muito, e hoje o sol não se move depressa demais.
13.263.5
उक्ता धर्मा ये पुराणे महान्तो ।
राजन्विप्राणां क्षत्रियाणां विशां च।
येये शूद्राणां धर्ममुपासते ते ।
तानेव कृष्णदुपशिक्षस्व पार्थः ॥ १३.२६३.५ ॥
Ó rei, os dharmas declarados nas antigas tradições pelos grandes, e os que os brâmanes, kshatriyas, vaishyas e shudras seguem — ó Pārtha, aprende-os com Kṛṣṇa.
13.263.6
अहं ह्येनं वेद्मि तत्त्वेन कृष्णं ।
योऽयं हि यच्चास्य बलं पुराणम्।
अमेयात्मा केशवः कौरवेन्द्र ।
सोयं धर्मं वक्ष्यति सर्वमेतत् ॥ १३.२६३.६ ॥
Conheço Kṛṣṇa em verdade, e seu antigo poder. Ó senhor dos Kurus, Keśava de alma imensurável expondo todo este dharma.
13.263.7
कृष्णः पृथ्वीमसृजत्स्वं दिवं च ।
कृष्णस्यि देहान्मेदिनी सम्बभूव।
वराहोऽयं भीमबलः पुराणः ।
स पर्वतान्व्यसृजद्वै दिशश्च ॥ १३.२६३.७ ॥
Kṛṣṇa criou a terra e seu próprio céu; do corpo de Kṛṣṇa surgiu a terra Medinī. Este antigo Javali de força terrível emitiu as montanhas e as direções.
13.263.8
अस्माद्वायुश्चान्तरिक्षं दिवं च ।
दिशश्चतस्रो विदिशश्चतस्रः।
सृष्टिस्तथैवेयमनुप्रसूता ।
स निर्ममे विश्वमिदं पुराणः ॥ १३.२६३.८ ॥
Disto surgiram o vento, a atmosfera e o céu, as quatro direções e as quatro direções intermediárias. Assim esta criação brotou em sucessão. Aquele antigo formou este universo inteiro.
13.263.9
अस्य नाभ्यां पुष्करं सम्प्रसूतं ।
यत्रोत्पन्नः स्वयमेवामितौजाः।
येनाच्छिन्नं तत्तमः पार्थ घोरं ।
यत्र तिष्ठन्त्यर्णवास्तच्छयानाः ॥ १३.२६३.९ ॥
De seu umbigo brotou um lótus, no qual nasceu aquele de poder imensurável. Por ele foi cortada aquela terrível escuridão, ó Pārtha; onde os oceanos permanecem, deitados sobre ele.
13.263.10
कृते युगे धर्म आसीत्समग्र-
स्त्रेताकाले यज्ञमनुप्रपन्नः।
बलं त्वासीद्द्वापरे पार्थ कृष्णः ।
कलौ त्वधर्मः क्षितिमेवाजगाम ॥ १३.२६३.१० ॥
Na era Kṛta o dharma era completo; na Tretā refugiou-se no sacrifício. Ó Pārtha, na Dvāpara houve força; mas na era Kali o adharma chegou à terra.
13.263.11
स एव पूर्वं निजघान दैत्या-
न्स एव देवश्च बभूव सम्राट्।
स भूतानां भावनो भूतभव्यः ।
स विश्वस्यास्य जगतश्चाभिगोप्ताः ॥ १३.२६३.११ ॥
Foi ele quem outrora matou os Daityas; ele tornou-se deus e soberano supremo. Ele é o originador dos seres, o passado e o futuro; ele é o protetor deste universo inteiro e do mundo.
13.263.12
यदा धर्मो ग्लाति वंशे सुराणां ।
तदा कृष्णो जायते मानुषेषु।
धर्मे स्थित्वा स तु वै भावितात्मा ।
परांश्च लोकानपराश्च पाति ॥ १३.२६३.१२ ॥
Quando o dharma declina na linhagem dos deuses, então Kṛṣṇa nasce entre os homens. Firme no dharma, esse eu purificado de fato protege tanto os mundos superiores quanto os inferiores.
13.263.13
त्याज्यांस्त्यक्त्वा चासुराणां वधेन ।
कार्याकार्ये कारणं चैव पाति।
कृतं करिष्यत्क्रियते च देवो ।
राहुं सोमं विद्धि च शक्रमेनम् ॥ १३.२६३.१३ ॥
Tendo matado os asuras e abandonado o que deve ser abandonado, ele protege como causa do que deve ser feito e do que não deve. O que foi feito, o que será feito e o que se faz é o deus; saiba que ele é Rāhu, Soma e Śakra.
13.263.14
स विश्वकर्मा स हि विश्वरूपः ।
स विश्वबुग्विश्वसृग्विश्वजिच्च।
स शूलभृच्छोणितभृत्कराल-
स्तं कर्मभिर्विदितं वै स्तुवन्ति ॥ १३.२६३.१४ ॥
Ele é Viśvakarmā, ele é de fato de todas as formas. Ele conhece tudo, cria tudo e conquista tudo; porta o tridente, porta sangue e é temível. Conhecido por seus feitos, é a ele que de fato os homens louvam.
13.263.15
तं गन्धर्वाणामप्सरसां च नित्य-
मुपतिष्ठन्ते विबुधानां शतानि।
तं राक्षसाश्च परिसंवदन्ति ।
राजन्यानां स विजिगीषुरेकः ॥ १३.२६३.१५ ॥
Gandharvas e apsarases, e centenas de comitivas de deuses, o servem constantemente. Os rākṣasas também falam dele; entre os reis, ele é o único que deseja a conquista.
13.263.16
तमध्वरे शंसितारः स्तुवन्ति ।
रथन्तरे सामगाश्च स्तुवन्ति।
तं ब्राह्मणा ब्रह्ममन्त्रैः स्तुवन्ति ।
तस्मै हविरध्वर्यवः कल्पयन्ति ॥ १३.२६३.१६ ॥
No sacrifício, os recitadores de louvor o exaltam; no canto Rathantara, os cantores de sāman também o louvam. Os brāhmaṇas o louvam com mantras sagrados; os sacerdotes adhvaryu preparam a oferenda para ele.
13.263.17
स पौराणीं ब्रह्मगुहां प्रविष्टो ।
महीसत्रं भारताग्रे ददर्श।
स चैव गामुद्दधाराग्र्यकर्मा ।
विक्षोभ्य दैत्यानुरगान्दानवांश्च ॥ १३.२६३.१७ ॥
Ele entrou na antiga caverna de Brahman e contemplou o sacrifício da terra, o primeiro entre os Bhāratas. Aquele de feitos supremos ergueu a terra e, abalando os daityas, as serpentes e os dānavas,
13.263.18
तं घोषार्थे गीर्भिरिन्द्राः स्तुवन्ति ।
स चापीशो भारतैकः पशूनाम्।
तस्य भक्षान्विविधान्वेदयन्ति ।
तमेवाजौ वाहनं वेदयन्ति ॥ १३.२६३.१८ ॥
Pelo bem do gado, os Indras o louvam com hinos. Ele é o senhor do gado, o único Bhārata; seus diversos alimentos são proclamados, e na batalha ele é conhecido como a própria montaria.
13.263.19
तस्यान्तरिक्षं पृथिवी दिवं च ।
सर्वं वशे तिष्ठति शाश्वतस्य।
स कुम्भे रेतः ससृजे सुराणां ।
यत्रोत्पन्नमृषिमाहुर्वसिष्ठम् ॥ १३.२६३.१९ ॥
Sob o controle daquele eterno estão o céu, a terra, o paraíso e todas as coisas. Ele derramou a semente dos deuses numa vasilha, e o sábio ali nascido é chamado Vasiṣṭha.
13.263.20
स मातरिश्वा विभुरश्ववाजी ।
स रश्मिवान्सविता चादिदेवः।
तेनासुरा विजिताः सर्व एव ।
तद्विक्रान्तैर्विजितानीह त्रीणि ॥ १३.२६३.२० ॥
Ele é Mātariśvan, o onipresente, veloz como um corcel; é Savitṛ, o portador de raios, e o deus primordial. Por ele foram vencidos todos os asuras, e por seu valor foram conquistados aqui os três mundos.
13.263.21
स देवानां मानुषाणां पितॄणां ।
तमेवाहुर्यज्ञविदां वितानम्।
स एव कालं विभजन्नुदेति ।
तस्योत्तरं दक्षिणं चायने द्वे ॥ १३.२६३.२१ ॥
Ele pertence aos deuses, aos homens e aos ancestrais; os conhecedores do sacrifício o chamam de dossel do sacrifício. Ele se ergue dividindo o tempo; seus dois caminhos são o percurso do norte e o do sul.
13.263.22
तस्यैवोर्ध्वं तिर्यगधश्चरन्ति ।
गभस्तयो मेदिनीं भासयन्तः।
तं ब्राह्मणा वेदविदो जुषन्ति ।
तस्यादित्यो गामुपयुज्य भाति ॥ १३.२६३.२२ ॥
Seus raios se movem para cima, para os lados e para baixo, iluminando a terra. Os brâmanes que conhecem o Veda o honram; seu Āditya brilha, unido à terra.
13.263.23
स मासिमास्यध्वरकृद्विधत्ते ।
तमध्वरे वेदविदः पठन्ति।
स एवोक्तश्चक्रमिदं त्रिनाभि ।
सप्ताश्वयुक्तं वहते वै त्रिधामा ॥ १३.२६३.२३ ॥
Ele é quem ordena o sacrifício mês a mês, e os conhecedores do Veda o recitam no sacrifício. Ele é chamado esta roda de três cubos, que carrega atrelada a sete cavalos — ele é o das três moradas.
13.263.24
कृष्णं सदा पार्थ कर्तारमेहि ॥ १३.२६३.२४ ॥
Pārtha, considerando sempre Kṛṣṇa como o agente, vem a ele.
13.263.25
स एकदा कक्षगतो महात्मा ।
तुष्टो विभुः खाण्डवे धूमकेतुः।
स राक्षसानुरगांश्चावजित्य ।
सर्वत्रगः सर्वमग्नौ जुहोति ॥ १३.२६३.२५ ॥
Certa vez aquele magnânimo entrou na mata; satisfeito, o onipresente de estandarte de fumaça (Agni), tendo vencido no Khāṇḍava os rākṣasas e as serpentes, movendo-se por toda parte, oferece tudo ao fogo.
13.263.26
स एव पार्थाय श्वेतमश्वं प्रायच्छ-
त्स एवाश्वानथ सर्वांश्चकार।
सबन्धुरस्तस्य रथस्त्रिचक्र-
स्त्रिवृच्छिराश्चतुरश्वस्त्रिनाभिः ॥ १३.२६३.२६ ॥
Ele mesmo deu o cavalo branco a Pārtha, e ele mesmo fez todos os cavalos. Seu carro tinha três rodas, um topo triplo, quatro cavalos e três cubos, com sua correia de jugo.
13.263.27
स विहायो व्यदधात्पञ्चनाभिः ।
स निर्ममे गां दिवमन्तरिक्षम्।
सोऽरण्यानि व्यसृजत्पर्वतांश्च ।
हृषीकेशोऽमितदीप्ताग्नितेजाः ॥ १३.२६३.२७ ॥
Ele estabeleceu o céu com cinco cubos; criou a terra, o céu e a atmosfera. Ele fez surgir as florestas e as montanhas; é Hṛṣīkeśa, de um esplendor de fogo ardente e imensurável.
13.263.28
अलङ्घयद्वै सरितो जिघांस-
ञ्शक्रं वज्रं प्रहरन्तं निरास।
स महेन्द्रः स्तूयते वै महाध्वरे ।
विप्रैरेको ऋक्सहस्रैः पुराणैः ॥ १३.२६३.२८ ॥
Ele atravessou os rios, desejando matar Śakra, que golpeava com o raio; ele o afastou. Esse grande Indra é louvado sozinho no grande sacrifício pelos brâmanes com milhares de versos ṛk e os antigos hinos.
13.263.29
दुर्वासा वै तेन नान्येन शक्यो ।
गृहे राजन्वासयितुं महौजाः।
तमेवाहुर्ऋषिमेकं पुराणं ।
स विश्वकृद्विदधात्यात्मभावान् ॥ १३.२६३.२९ ॥
Ó rei, Durvāsas não pode ser levado a habitar uma casa por nenhum outro senão ele; é de grande poder. Chamam-no o único sábio antigo; esse criador do universo estabelece seus próprios estados de ser.
13.263.30
वेदांश्च यो वेदयतेऽधिदेवो ।
विधींश्च यश्चाश्रयते पुराणान्।
कामे वेदे लौकिके यत्फलं च ।
विष्वक्सेनः सर्वमेतत्प्रतीहि ॥ १३.२६३.३० ॥
O deus supremo que faz conhecer os Vedas, e que se apoia nas antigas regras; qualquer fruto que haja no desejo, no Veda e na vida mundana — isso é Viṣvaksena. Compreende tudo isso.
13.263.31
ज्योतींषि शुक्लानि हि सर्वलोके ।
त्रयो लोका लोकपालास्त्रयश्च।
त्रयोऽग्रयो व्याहृतयश्च तिस्रः ।
सर्वे देवा देवकीपुत्र एव ॥ १३.२६३.३१ ॥
Em todos os mundos há luzes puras: três mundos, três guardiões do mundo, três primeiros e três vyāhṛtis; todos esses deuses são apenas o filho de Devakī.
13.263.32
स क्त्सरः स ऋतुः सोऽर्धमासः ।
सोऽहोरात्रः स कला वै स काष्ठाः।
मात्रा मुहूर्ताश्च लवाः क्षणाश्च ।
विष्वक्सेनः सर्वमेतत्प्रतीहि ॥ १३.२६३.३२ ॥
Ele é o ano, ele é a estação, ele é a quinzena; ele é o dia e a noite, ele são as kalās e as kāṣṭhās. As medidas, os muhūrtas, os instantes e os momentos também são ele — saiba que Viṣvaksena é tudo isso.
13.263.33
चन्द्रादित्यौ ग्रहनक्षत्रताराः ।
सर्वाणि दर्शान्यथ पौर्णमासम्।
चन्द्रादित्यौ ग्रहनक्षत्रताराः ।
सर्वाणि दर्शान्यथ पौर्णमासम्। ॥ १३.२६३.३३ ॥
A lua e o sol, os planetas, as constelações e as estrelas; todos os ritos da lua nova e depois o da lua cheia — a lua e o sol, os planetas, as constelações e as estrelas; todos os ritos da lua nova e depois o da lua cheia.
13.263.34
सर्व कृष्णादृषयश्चैव सप्त ॥ १३.२६३.३४ ॥
Tudo vem de Kṛṣṇa — os videntes e também os sete.
13.263.35
वायुर्भूत्वा विक्षिपते च विश्व-
मग्निर्भूत्वा दहते विश्वरूपः।
आपो भूत्वा मज्जयते च सर्वं ।
ब्रह्म भूत्वा सृजते विश्वसङ्घान् ॥ १३.२६३.३५ ॥
Tornando-se vento, ele dispersa o universo; tornando-se o fogo de todas as formas, ele queima; tornando-se água, submerge tudo; tornando-se Brahman, cria as assembleias do universo.
13.263.36
वेद्यं च यद्वेदयते च वेद्यं ।
विधिश्च यश्च श्रयते विधेयम्।
धर्मे च वेदे च बले च सर्वं ।
चराचरं केशवं त्वं प्रतीहि ॥ १३.२६३.३६ ॥
Aquele que torna conhecido o cognoscível e é ele mesmo o cognoscível; aquele que é a regra e se apoia no que deve ser feito; no dharma, no Veda e na força, tudo o que se move e o que não se move — reconhece-o como Keśava.
13.263.37
ज्योतिर्भूतः परमोसौ पुरस्ता-
त्प्रकाशते यत्प्रभया विश्वरूपः।
अपः सृष्ट्वा सर्वभूतात्मयोनिः ।
पुराऽकरोत्सर्वमेवाथ विश्वम् ॥ १३.२६३.३७ ॥
Tornado luz, aquele supremo resplandece à frente; por seu brilho resplandece a forma universal. Tendo criado as águas, ele, origem do eu de todos os seres, fez outrora todo o universo.
13.263.38
ऋतूनुत्पातान्विविधान्यद्भुतानि ।
मेघान्विद्युत्सर्वमैरावतं च।
सर्वं कृष्णात्स्थावरं जङ्गं च ।
विश्वात्मानं विष्णुमेनं प्रतीहि ॥ १३.२६३.३८ ॥
As estações, os diversos presságios e maravilhas, as nuvens, o relâmpago, tudo, e Airāvata; de Kṛṣṇa vem tudo o que é imóvel e móvel. Reconhece este Viṣṇu como o eu do universo.
13.263.39
विश्वावासं निर्गुणं वासुदेवं ।
सङ्कर्षणं जीवभूतं वदन्ति।
ततः प्रद्युम्नमनिरुद्धं चतुर्थ-
माज्ञापयत्यात्मयोनिर्महात्मा ॥ १३.२६३.३९ ॥
Chamam Vāsudeva, morada do universo e sem qualidades, de Saṅkarṣaṇa, tornado ser vivo. Então a grande alma, nascida de si mesma, ordenou Pradyumna e, como quarto, Aniruddha.
13.263.40
स पञ्चधा पञ्चगुणोपपन्नं ।
सञ्चोदयन्विश्वमिदं सिसृक्षुः।
ततश्चकारावनिमारुतौ च ।
खं ज्योतिरम्भश्चि तथैव पार्थ ॥ १३.२६३.४० ॥
Quíntuplo, dotado das cinco qualidades, impulsionando este universo e desejando criar, então fez a terra e o vento, o espaço, a luz e a água, igualmente, ó Pārtha.
13.263.41
स स्थावरं जङ्गमं चैवमेत-
च्चतुर्विधं लोकमिमं च कृत्वा।
ततो भूमिं व्यदधात्पञ्चबीजां ।
द्यावापृथिव्यग्निरथाम्बुवायू ॥ १३.२६३.४१ ॥
Tendo criado este mundo quádruplo, do imóvel e do móvel, estabeleceu então a terra de cinco sementes, e o céu e a terra, o fogo, a roda do carro, a água e o vento.
13.263.42
न्सर्वान्सदा भूतपतिः सिसृक्षुः ॥ १३.२६३.४२ ॥
…sempre, o senhor dos seres, desejando criar…
13.263.43
शुभाशुभं स्थावरं जङ्गमं च ।
विष्वक्सेनात्सर्वमेतत्प्रतीहि।
यद्वर्तते यच्च भविष्यतीह ।
सर्वं ह्येतत्केशवं त्वं प्रतीहि ॥ १३.२६३.४३ ॥
Sabe que tudo isto, o auspicioso e o inauspicioso, o imóvel e o móvel, provém de Viṣvaksena. Sabe que tudo o que existe aqui e o que existirá aqui pertence a Keśava.
13.263.44
मृत्युश्चैव प्राणिनामन्तकाले ।
साक्षात्कृष्णः केशवो देहभाजाम्।
भूतं च यच्चेह न विद्म किञ्चि-
द्विष्वक्सेनात्सर्वमेतत्प्रतीहि ॥ १३.२६३.४४ ॥
A própria morte, no momento final dos seres vivos, é diretamente Kṛṣṇa Keśava. Não sabemos nada do que foi aqui; sabe que tudo isto procede de Viṣvaksena.
13.263.45
यत्प्रशस्तं च लोकेषु पुण्यं यच्च शुभाशुभम् ।
तत्सर्वं केशवोऽचिन्त्यो विपरीतमतः परम् ॥ १३.२६३.४५ ॥
Tudo o que é louvado nos mundos, tudo o que é meritório, o auspicioso e o inauspicioso, tudo isso é o inconcebível Keśava; e além disto, e o seu oposto, também é ele.
13.263.46
एतादृशः केशवोऽतश्च भूयो ।
नारायणः परमश्चाव्ययश्च।
मध्याद्यन्तस्य जगतस्तस्तुषश्च ।
बुभूषतां प्रभवश्चाव्ययश्च ॥ १३.२६३.४६ ॥
Tal é Keśava, e novamente ele é Nārāyaṇa, o supremo e imperecível; do início, do meio e do fim do mundo, e dos que desejam existir, ele é a origem, e ele é imperecível.