Mahābhārata · Adhyāya 13.38
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.38.1
क्लिश्यमानेषु भूतेषु जातीमरणसागरे ।
यत्प्राप्य क्लेशं नाप्नोति तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १३.३८.१ ॥
Während die Wesen im Ozean von Geburt und Tod gequält werden, sag mir, Großvater, was man erlangen muss, damit man nicht in Leid gerät.
13.38.2
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
सनत्कुमारस्य सतः संवादं नारदस्य च ॥ १३.३८.२ ॥
Zu diesem Thema erzählt man auch diese alte Geschichte: den Dialog des ehrwürdigen Sanatkumāra mit Nārada.
13.38.3
सनत्कुमारो भगवान्ब्रह्मपुत्रो महायशाः ।
पूर्वजातास्त्रयस्तस्य कथ्यन्ते ब्रह्मवादिनः ॥ १३.३८.३ ॥
Der erhabene Sanatkumāra, Sohn Brahmās, von großem Ruhm — von den drei Veda-Verkündern, die vor ihm geboren wurden, wird berichtet.
13.38.4
सनकः सनन्दनश्चैव तृतीयश्च सनातनः ।
जातमात्राश्च ते सर्वे प्रतिबुद्धा इति श्रुतिः ॥ १३.३८.४ ॥
Sanaka, Sanandana und der dritte, Sanātana — sie alle erwachten sogleich nach ihrer Geburt, so lehrt die Offenbarung.
13.38.5
चतुर्थश्चैव तेषां स भगवान्योगवित्तमः ।
सनत्कुमार इति वै कथयन्ति महर्षयः ॥ १३.३८.५ ॥
Der vierte unter ihnen ist der erhabene Sanatkumāra, der größte unter den Yogins — so nennen ihn die großen Weisen.
13.38.6
हैरण्यगर्भः स मुनिर्वसिष्ठः पञ्चमः स्मृतः ।
षष्ठः स्थाणुः स भगवानमेयात्मा त्रिशूलधृत् ॥ १३.३८.६ ॥
Jener Weise Vasiṣṭha, geboren aus dem goldenen Mutterschoß, gilt als der fünfte; der sechste ist der erhabene Sthāṇu, von unermesslichem Selbst, Träger des Dreizacks.
13.38.7
ततोऽपरे समुत्पन्नाः पावकादारुणे क्रतौ ।
मनसा स्वयंभुवो हीमे मरीचिप्रमुखास्तथा ॥ १३.३८.७ ॥
Danach entstanden andere aus dem Feuer beim rötlichen Opfer, und aus dem Geist des Selbstexistierenden Marīci und die anderen Vorderen ebenso.
13.38.8
भुगुर्मरीचेरनुजो भृगोरप्यङ्गिरास्तथा ।
अनुजोङ्गिरसोऽथात्रिः पुलस्त्योत्रेस्तथाऽनुजः ॥ १३.३८.८ ॥
Bhṛgu war der jüngere Bruder Marīcis; der jüngere Bruder Bhṛgus war Aṅgiras; der jüngere Bruder Aṅgiras' war Atri; und der jüngere Bruder Atris war Pulastya.
13.38.9
पुलस्त्यस्यानुजो विद्वान्पुलहो न महाद्युतिः ।
पठ्यन्ते ब्रह्मजा ह्येते विद्वद्बिरमितौजसः ॥ १३.३८.९ ॥
Der jüngere Bruder Pulastyas war der gelehrte Pulaha, der nicht sehr strahlend war. Diese werden von den Gelehrten als Söhne Brahmās von unermesslicher Kraft aufgezählt.
13.38.10
सर्वमेतन्महाराज कुर्वन्नादिगुरुर्महान् ।
प्रभुर्विभुरनन्तश्रीर्ब्रह्मा लोकपितामहः ॥ १३.३८.१० ॥
O großer König, Brahmā, der ursprüngliche Lehrer, der große Herr, der Allgegenwärtige von endloser Herrlichkeit, der Großvater der Welten, der dies alles tut.
13.38.11
मूर्तिमन्तोऽमृतीभूतास्तेजसाऽतितपोन्विताः ।
सनकप्रभृतयस्तत्र ये च प्राप्ताः परं पदम्।
कृत्स्नं क्षयमनुप्राप्य विमुक्ता मूर्तिबन्धनात् ॥ १३.३८.११ ॥
Die verkörperten, durch Strahlkraft unsterblich gewordenen, mit großer Askese begabten Sanaka und die anderen, die dort den höchsten Zustand erreichten. Nachdem sie die vollständige Auflösung erlangt hatten, wurden sie von der Fessel der Gestalt befreit.
13.38.12
सनत्कुमारस्तु विभुर्योगमास्थाय योगवित् ।
त्रीँल्लोकानचरच्छश्वदैर्येण परेण हि ॥ १३.३८.१२ ॥
Aber Sanatkumāra, der allgegenwärtige Kenner des Yoga, wanderte, nachdem er den Yoga angenommen hatte, ständig durch die drei Welten in höchster und ewiger Weise.
13.38.13
रुद्रश्चाप्यष्टगुणितं योगं प्राप्तो महायशाः ।
सूक्ष्ममष्टगुणं राजन्नितरे नृपसत्तम ॥ १३.३८.१३ ॥
Auch der überaus ruhmreiche Rudra erlangte das achtfache Yoga. O König, bester der Könige, die anderen erlangten das feine achtfache (Yoga).
13.38.14
मरीचिप्रमुखास्तात सर्वे सृष्ट्यर्थमेव ते ।
नियुक्ता राजशार्दूल तेषां सृष्टिं शृणुष्व मे ॥ १३.३८.१४ ॥
Lieber Sohn, sie alle, angeführt von Marīci, wurden allein zur Schöpfung bestimmt. O Tiger unter den Königen, höre von mir über ihre Schöpfung.
13.38.15
सप्त ब्रह्मण इत्येते पुराणे निश्चयं गताः ।
सर्वे वेदेषु चैवोक्ताः खिलेषु च न संशयः ॥ १३.३८.१५ ॥
Diese sieben gelten in den Purāṇa mit Gewissheit als Söhne Brahmās. Alle werden in den Veden und auch in den Ergänzungen genannt; daran besteht kein Zweifel.
13.38.16
इतिहासपुराणे च श्रुतिरेषा सनातनी ।
ब्राह्मणा वरदानेतान्प्राहुर्वेदान्तपारगाः ॥ १३.३८.१६ ॥
Auch in den Itihāsa und Purāṇa ist diese Offenbarung ewig. Brahmanen, die im Vedānta bewandert sind, nennen diese im Zusammenhang mit der Gewährung von Gaben so.
13.38.17
एतेषां पितरस्तात पुत्रा इत्यनुचक्षते ।
गणाः सप्त महाराज मूर्तयोऽमूर्तयस्तथा ॥ १३.३८.१७ ॥
Lieber Sohn, ihre Väter werden als ihre Söhne bezeichnet. O großer König, die sieben Scharen, sowohl verkörpert als auch unverkörpert.
13.38.18
पितृणां चैव राजेन्द्र पुत्रा देवा इति श्रुतिः ।
देवैर्व्याप्ता इमे लोका इत्येवमनुशुश्रुम ॥ १३.३८.१८ ॥
O Herr der Könige, die Śruti lehrt, dass die Söhne der Ahnen die Götter sind. So haben wir gehört, dass diese Welten von den Göttern durchdrungen sind.
13.38.19
कृष्णद्वैपायनाच्चैव देवस्थानात्तथैव त ।
देवलाच्च नरश्रेष्ठ काश्यपाच्च मया श्रुतम् ॥ १३.३८.१९ ॥
O Bester der Menschen, dies habe ich von Kṛṣṇa Dvaipāyana, von Devasthāna, ebenso von Devala und von Kāśyapa gehört.
13.38.20
गौतमादपि कौण्डिन्याद्बारद्वाजात्तथैव च ।
मार्कण्डेयात्तथैवैतदृषेर्देवमतादपि ॥ १३.३८.२० ॥
Ebenso von Gautama, von Kauṇḍinya, von Bhāradvāja, von Mārkaṇḍeya und vom Weisen Devamata.
13.38.21
पित्रा च मम राजेन्द्र श्राद्धकाले प्रभाषितम् ।
परं रहस्यं वेदान्तं प्रियं हि परमात्मनः ॥ १३.३८.२१ ॥
O Herr der Könige, bei der Śrāddha-Feier sprach auch mein Vater das höchste geheime Vedānta, das dem Höchsten Selbst wahrhaft lieb ist.
13.38.22
अतः परं प्रवक्ष्यामि यन्मां पृच्छसि भारतः ।
तदिहैकमनोबुद्धिः शृणुष्वावहितो नृप।
स्वायंभुवस्य संवादं नारदस्य च धीमतः ॥ १३.३८.२२ ॥
Nun werde ich dir sagen, wonach du fragst, o Bhārata. O König, höre aufmerksam mit einem Geist und einem Verstand auf den Dialog zwischen Svāyaṃbhuva (Manu) und dem weisen Nārada.
13.38.23
सनत्कुमारो भगवान्दिव्यं जज्वाल तेजसा ।
अङ्गुष्ठमात्रो भूत्वा वै विचचार महाद्युतिः ॥ १३.३८.२३ ॥
Der ehrwürdige Sanatkumāra erstrahlte in göttlichem Glanz; zur Größe eines Daumens geworden, wanderte der überaus strahlende umher.
13.38.24
स कदाचिन्महाभागो मेरुपृष्ठं समागमत् ।
नारदेन नरश्रेष्ठ मुनिना ब्रह्मवादिना ॥ १३.३८.२४ ॥
Einmal kam jener Hochbegünstigte auf den Rücken des Berges Meru, o Bester der Menschen, zusammen mit dem Weisen Nārada, dem Verkünder des Brahman.
13.38.25
जिज्ञासमानावन्योन्यं सकाशे ब्रह्मणस्ततः ।
ब्रह्म भागवतौ तात परमार्थार्थचिन्तकौ ॥ १३.३८.२५ ॥
Lieber, einander erkennen wollend, dann in Gegenwart Brahmās, betrachteten jene beiden Verehrer, über den Sinn der höchsten Wahrheit nachsinnend, das Brahman.
13.38.26
मतिमान्मतिमच्छ्रेष्ठं बुद्धिमान्बुद्धिमत्तरम् ।
क्षेत्रवित्क्षेत्रविच्छ्रेष्ठं ज्ञानविज्ज्ञानमत्तमम् ॥ १३.३८.२६ ॥
Der Weiseste unter den Weisen, weiser noch als die Weisen; der Beste unter den Kennern des Feldes, der Wissendste unter den Wissenden.
13.38.27
सनत्कुमारं तत्वज्ञं भगवन्तमरिंदम ।
लोकविल्लोकविच्छ्रेष्ठमात्मविच्चात्मवित्तमम्।
सर्ववेदार्थकुशलं सर्वशास्त्रविशारदम् ॥ १३.३८.२७ ॥
Sanatkumāra, Kenner der Wahrheiten, Erhabener, Bezwinger der Feinde; der Beste unter den Kennern der Welten, der Wissendste unter den Kennern des Selbst, geschickt im Sinn aller Veden, erfahren in allen Schriften.
13.38.28
साङ्ख्ययोगं च यो वेद पाणावामलकं यथा ।
नारदोऽथ नरश्रेष्ठ तं पप्रच्छ महाद्युतिः ॥ १३.३८.२८ ॥
Der die Sāṅkhya- und Yoga-Lehre kennt wie eine Amalaka-Frucht in der Hand; da befragte ihn Nārada, der Großglänzende, Bester der Menschen.
13.38.29
त्रयोविंशतितत्वस्य अव्यक्तस्य महामुने ।
प्रभवं चाप्ययं चैव श्रोतुमिच्छामि तत्वतः ॥ १३.३८.२९ ॥
O großer Weiser, ich möchte den Ursprung und die Auflösung der dreiundzwanzig Prinzipien und des Unmanifestierten der Wahrheit gemäß hören.
13.38.30
अध्यात्ममधिभूतं च अधिदैवं तथैव च ।
कालसङ्ख्याश्च सर्गं च स्रष्टारं पुरुषं प्रभुम्। ॥ १३.३८.३० ॥
Das innere Selbst, die Elemente, ebenso das Göttliche, die Zeitrechnungen, die Schöpfung und der Puruṣa, Herr und Schöpfer.
13.38.31
यं विस्वमुपजीवन्ति येन सर्वमिदं ततम् ।
यं प्राप्य न निवर्तन्ते तद्भवान्वक्तुमर्हति ॥ १३.३८.३१ ॥
Ihr seid würdig, von dem zu sprechen, von dem die Welt lebt, durch den all dies durchdrungen ist und zu dem, wer ihn erreicht, nicht zurückkehrt.
13.38.32
यं विश्वमुपजीवन्ति यमाहुः पुरुषं परम् ।
तं वै शृणु महाबुद्धे नारायणमनामयम् ॥ १३.३८.३२ ॥
Höre, o du von großem Geist, von jenem, von dem die Welt lebt und den man den höchsten Puruṣa nennt: Nārāyaṇa, den Makellosen.
13.38.33
एष नारायणो नाम यं विश्वमुपजीवति ।
एष स्रष्टा विधाता च भर्ता पालयिता प्रभुः ॥ १३.३८.३३ ॥
Dieser, Nārāyaṇa genannt, ist derjenige, von dem die Welt lebt. Er ist der Schöpfer, der Ordner, der Erhalter, der Beschützer, der Herr.
13.38.34
प्राप्यैनं न निवर्तन्ते यतयोऽध्यात्मचिन्तकाः ।
एतावदेव वक्तव्यं मया नारद पृच्छते ॥ १३.३८.३४ ॥
Wer ihn erreicht, dem Asketen, der über das Selbst meditiert, kehrt nicht zurück. Nur dies muss ich dir, o Nārada, als Fragendem sagen.
13.38.35
परं न वेद्मि तत्सर्गं यावांश्चायं यथाप्यहम् ।
श्रूयतामानुपूर्व्येण न च सर्गः प्रयत्नतः ॥ १३.३८.३५ ॥
Jene Schöpfung und wie weit sie reicht, kenne ich nicht vollständig, nur soweit ich sie kenne. Höre es der Reihe nach; die Schöpfung ist nicht durch Anstrengung zu erfassen.
13.38.36
यथा कालपरीमाणं तत्वानामृषिसत्तम ।
अध्यात्ममधिभूतं च अधिदैवं तथैव च।
कालसंख्यां च सर्गं च सर्वमेव महामुने ॥ १३.३८.३६ ॥
O bester der Weisen, wie das Zeitmaß der Prinzipien, so auch das innere Selbst, die materielle Welt und das Göttliche; ebenso die Zeitrechnung und die Schöpfung — o großer Weiser, all dies (werde ich sagen).
13.38.37
तमसः कुर्वतः सर्गं तामसो ह्यभिधीयते ।
ब्रह्मविद्भिर्द्विजैर्नित्यं नित्यमध्यात्मचिन्तकैः ॥ १३.३८.३७ ॥
Wer die Schöpfung der Finsternis hervorbringt, heißt tāmasa, so sagen es stets die Brahmankenner und die Zweimalgeborenen, die stets über das innere Selbst nachsinnen.
13.38.38
पर्यायनामान्येतस्य कथयन्ति मनीषिणः ।
तानि ते सम्प्रवक्ष्यामि तदिहैकमनाः शृणु ॥ १३.३८.३८ ॥
Die Weisen nennen seine synonymen Namen; ich werde sie dir nennen. Höre hier mit ungeteiltem Geist zu.
13.38.39
महार्णवोऽर्णवश्चैव सलिलं च गुणास्तथा ।
वेदास्तपांसि यज्ञाश्च धर्माश्च भगवान्विभुः।
प्राणः सांवर्तकोग्निश्च व्योम कालस्तथैव च ॥ १३.३८.३९ ॥
Das große Meer, das Meer, das Wasser, die Qualitäten, die Veden, die Askesen, die Opfer und die Pflichten, der allgegenwärtige gesegnete Herr, der Atem, das Feuer der Auflösung, der Himmel und die Zeit, ebenso.
13.38.40
नामान्येतानि ब्रह्मर्षे शरीरस्येश्वरस्य वै ।
कीर्तितानि द्विजश्रेष्ठ मया शास्त्रानुसारतः ॥ १३.३८.४० ॥
Diese sind Namen des Körpers des Herrn, o Brahmarṣi; o Bester der Zweimalgeborenen, ich habe sie gemäß den Schriften dargelegt.
13.38.41
चतुर्युगसहस्राणि चतुर्युगमरिंदम ।
प्राहुः कल्पसहस्रं वै ब्राह्मणास्तत्वदर्शिनः ॥ १३.३८.४१ ॥
O Bezwinger der Feinde, die Brahmanen, die die Wirklichkeit sehen, nennen tausend Vierer-Yuga-Zyklen ein Vierer-Yuga und sagen, dass es tausend Kalpas gleicht.
13.38.42
दशकल्पसहस्राणि अव्ययस्य महानिशा ।
तथैव दिवसं प्राहुर्योगाः सांख्याश्च तत्वतः ॥ १३.३८.४२ ॥
Die große Nacht des Unvergänglichen dauert zehntausend Kalpas; ebenso nennen die Yogins und Sāṃkhyas sie in Wahrheit einen Tag.
13.38.43
निशासुप्तोथ भगवान्क्षपान्ते प्रत्यबुध्यत ।
पश्चाद्बुद्ध्वा ससर्जापस्तासु वीर्यमवासृजत् ॥ १३.३८.४३ ॥
Der Erhabene, während der Nacht schlafend, erwachte am Ende der Nacht. Nach dem Erwachen erschuf er die Wasser und ließ seinen Samen in sie fließen.
13.38.44
तदण्डमभवद्धैमं सहस्रांशुसमप्रभम् ।
अहंकृत्वा ततस्तस्मिन्ससर्ज प्रभुरीश्वरः ॥ १३.३८.४४ ॥
Es wurde zu einem goldenen Ei, das wie tausend Sonnen strahlte. Dann, das Ich-Prinzip annehmend, erschuf der Herr Īśvara darin.
13.38.45
हिरण्यगर्भं विस्वात्मा ब्रह्माणां जलवन्मुनिम् ।
भूतभव्यभविष्यस्य कर्तारमनघं विभुम्।
मूर्तिमन्तं महात्मानं विश्वशभुं स्वयंभुवम् ॥ १३.३८.४५ ॥
Die Weltseele brachte Hiraṇyagarbha hervor, einen Weisen unter den Brahmās, dem Wasser gleich, Schöpfer des Gewesenen, Gegenwärtigen und Künftigen, makellos, allgegenwärtig, verkörpert, große Seele, dem Weltall heilsam, selbstexistent.
13.38.46
अणिमा लघिमा प्राप्तिरीशानो ज्योतिषां नरम् ।
चक्रे तिरोधां भगवानेत्कृत्वा महायशाः ॥ १३.३८.४६ ॥
Der Herr Īśāna, Herr der Kräfte der Feinheit, Leichtigkeit und Erlangung, schuf den Menschen der Lichter; nachdem er dies getan hatte, verbarg ihn der erhabene Herr von großem Ruhm.
13.38.47
एतस्यापि निशामाहुर्वेदवेदाङ्गपारगाः ।
पञ्चकल्पसहस्राणि अहरेतावदेव च ॥ १३.३८.४७ ॥
Die Meister der Veden und ihrer Hilfswissenschaften nennen auch seine Nacht fünftausend Kalpas; und sein Tag ist ebenso lang.
13.38.48
स सर्गं कुरुत ब्रह्मा तामसश्चानुपूर्व्यशः ।
सृजतेऽहं त्वहंकारं परमेष्ठिनमव्ययम् ॥ १३.३८.४८ ॥
Jener Brahmā erschafft die Schöpfung der Reihe nach, von tamasischer Natur; ich aber erschaffe das Ich-Prinzip, den höchsten und unvergänglichen Herrn.
13.38.49
अहङ्कारेणैव लोका व्याप्ताः साहंकृतेन वै ।
येनाविष्टानि भूतानि मज्जन्त्यव्यक्तसागरे ॥ १३.३८.४९ ॥
Durch Ich-Sucht allein sind diese Welten durchdrungen, fürwahr durch das, was mit Selbstbehauptung behaftet ist; von ihm besessen, versinken die Wesen im Ozean des Unoffenbaren.
13.38.50
देवर्षिदानवनरा यक्षगन्धर्वकिन्नराः ।
उन्मज्जन्ति निमज्जन्ति ऊर्ध्वाधस्तिर्यगेव च ॥ १३.३८.५० ॥
Götter, Seher, Dānavas, Menschen, Yakṣas, Gandharvas und Kinnaras tauchen auf und versinken, nach oben, nach unten und auch seitwärts.
13.38.51
एतस्यापि निशामाहुस्तृतीयामथ कुर्वतः ।
त्रीणि कल्पसहस्राणि अहरेतावदेव तु ॥ १३.३८.५१ ॥
Auch seine Nacht nennen sie die dritte; für den Schöpfer sind dreitausend Kalpas der Tag, genau so viel.
13.38.52
अहङ्कारस्तु सृजति महाभूतानि पञ्च वै ।
पृथिवी वायुराकाशमापो ज्योतिश्च पञ्चमम् ॥ १३.३८.५२ ॥
Die Ich-Sucht aber erschafft die fünf großen Elemente: Erde, Luft, Äther, Wasser und als fünftes das Licht des Feuers.
13.38.53
एतेषां गुणतत्वानि पञ्च प्राहुर्द्विजातयः ।
शब्दे स्पर्शे च रूपे च रसे गन्धे तथैव च ॥ १३.३८.५३ ॥
Die zweimal Geborenen erklären die Prinzipien ihrer Qualitäten als fünf: Klang, Berührung, Gestalt, Geschmack und ebenso Geruch.
13.38.54
गुणेष्वेतेष्वभिरताः पङ्कलग्ना इव द्विपाः ।
नोत्तिष्ठन्त्यवशीभूताः सक्ता अव्यक्तसागरे ॥ १३.३८.५४ ॥
An diesen Eigenschaften sich ergötzend, wie Elefanten, die im Schlamm stecken, überwältigt, erheben sie sich nicht; anhaftend im Ozean des Unoffenbaren.
13.38.55
एतेषामिह वै सर्वं चतुर्थमिह कुर्वतः ।
चतुर्युगसहस्रे वै अहोरात्रास्तथैव च ॥ १३.३८.५५ ॥
Für den, der hier das vierte davon vollzieht, geschieht alles innerhalb von tausend Zyklen zu je vier Yugas, und ebenso die Tage und Nächte.
13.38.56
अनन्त इति विख्यातः पञ्चमः सर्ग उच्यते ।
इन्द्रियाणि दशैकं च यथाश्रुतिनिदर्शनात् ॥ १३.३८.५६ ॥
Die fünfte Schöpfung, als Ananta bekannt, wird genannt; nach dem Hinweis der vedischen Überlieferung umfasst sie die zehn Sinne und eines (den Geist).
13.38.57
मनः सर्वमिदं तात विश्वं सर्वमिदं जगत् ।
न तथान्यानि भूतानि बलवन्ति यथा मनः ॥ १३.३८.५७ ॥
Lieber Sohn, der Geist selbst ist dieses ganze Universum, diese ganze Welt; die anderen Elemente sind nicht so mächtig wie der Geist.
13.38.58
एतस्यापि ह वै सर्गं षष्ठमाहुर्द्विजातयः ।
अहः कल्पसहस्रं वै रात्रिरेतावती तथा ॥ १३.३८.५८ ॥
Die Zweimalgeborenen sprechen auch von seiner sechsten Schöpfung: ihr Tag dauert tausend Kalpas, und ihre Nacht ist ebenso lang.
13.38.59
ऊर्ध्वस्रोतस्तु वै सर्गं सप्तमं ब्रह्मणो विदुः ।
अष्टमं चाप्यधःस्रोतस्तिर्यक्तु नवमः स्मृतः ॥ १३.३८.५९ ॥
Man kennt die siebte Schöpfung Brahmās als die aufwärtsströmende; die achte ist die abwärtsströmende, und die querlaufende wird als die neunte überliefert.
13.38.60
एतानि नव सर्गाणि तत्वानि च महामुने ।
चतुर्विंशतितत्वानि तत्वसंख्यानि तेऽनघ ॥ १३.३८.६० ॥
Dies sind die neun Schöpfungen und Prinzipien, o großer Weiser; die vierundzwanzig Prinzipien sind die Zählung der Prinzipien, o Makelloser.
13.38.61
सर्वस्य प्रभवः पूर्वमुक्तो नारायणः प्रभुः ।
अव्ययः प्रभवश्चैव अव्यक्तस्य महामुने।
प्रवक्ष्याम्यपरं तत्वं यस्य यस्येश्वरश्च यः ॥ १३.३८.६१ ॥
Zuvor wurde erklärt, dass Nārāyaṇa, der Herr, der Ursprung von allem ist. O großer Weiser, er ist unvergänglich und auch der Ursprung des Unmanifesten. Nun werde ich ein weiteres Prinzip darlegen: wessen Herr wer ist.
13.38.62
अध्यात्ममधिभूतं च अधिदैवं तथैव च ।
यथाश्रुतं यथादृष्टं तत्वतो वै निबोध मे ॥ १३.३८.६२ ॥
Das innere Selbst, die materiellen Elemente und die göttlichen Mächte, ebenso, wie gehört und wie gesehen, verstehe es in Wahrheit von mir.