Mahābhārata · Adhyāya 13.49
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.49.1
महायोगी तु तं प्राह कृष्णद्वैपायनो मुनिः ।
पठस्व पुत्र भद्रं ते प्रीयतां ते महेश्वरः ॥ १३.४९.१ ॥
O grande iogue, o sábio Kṛṣṇa Dvaipāyana, disse-lhe: Filho, que a boa fortuna seja tua; recita, e que o Grande Senhor se agrade de ti.
13.49.2
पुरा पुत्र मया मेरौ तप्यता परमं तपः ।
पुत्रहेतोर्महाराज स्तव एषोऽनुकीर्तितः ॥ १३.४९.२ ॥
Filho, outrora, no monte Meru, enquanto eu praticava o supremo tapas pelo desejo de um filho, grande rei, este hino foi por mim recitado.
13.49.3
लब्धवानीप्सितं काममहं वै पाण्डुनन्दन ।
तथा त्वमपि शर्वाद्धि सर्वान्कामानवाप्स्यसि ॥ १३.४९.३ ॥
Ó filho de Pāṇḍu, obtive o desejo que almejava; igualmente, tu também obterás todos os teus desejos de Śarva.
13.49.4
कपिलश्च ततः प्राह साङ्ख्यर्षिर्देवसम्मतः ।
मया जन्मान्यनेकानि भक्त्या चाराधितो भवः।
प्रीतश्च भगवाञ्ज्ञानं ददौ मम भवान्तकम् ॥ १३.४९.४ ॥
Então o sábio sāṅkhya Kapila, aprovado pelos deuses, disse: Em muitos nascimentos adorei Bhava com devoção; satisfeito, o Senhor bendito deu-me o conhecimento que põe fim ao renascimento.
13.49.5
चारुशीर्षस्ततः प्राह शक्रस्य दयितः सखा ।
आलम्बायन इत्येवं विश्रुतः करुणात्मकः ॥ १३.४९.५ ॥
Então Cāruśīrṣa, o amado amigo de Śakra (Indra), falou; conhecido assim como Ālambāyana, era de natureza compassiva.
13.49.6
मया गोकर्णमासाद्य तपस्तप्त्वा शतं समाः ।
अयोनिजानां दान्तानां धर्मज्ञानां सुवर्चसाम् ॥ १३.४९.६ ॥
Tendo chegado a Gokarṇa, pratiquei austeridades durante cem anos, junto aos não nascidos do ventre, aos dominados, aos conhecedores do dharma e aos resplandecentes.
13.49.7
अजराणामदुःखानां शतवर्षसहस्रिणाम् ।
लब्धं पुत्र शतं शर्वात्पुरा पाण्डुनृपात्मज ॥ १३.४९.७ ॥
Daqueles que são imortais de velhice e livres de sofrimento, que vivem cem mil anos, ó filho do rei Pāṇḍu, outrora foram obtidos cem filhos de Śarva (Śiva).
13.49.8
वाल्मीकिश्चाह भगवान्युधिष्ठिरमिदं वचः ।
विवादे साग्निमुनिभिर्ब्रह्मघ्नो वै भवानिति ॥ १३.४९.८ ॥
O venerável Vālmīki disse estas palavras a Yudhiṣṭhira: que, numa disputa com Agni e os sábios, foste declarado assassino de um brâmane.
13.49.9
उक्तः क्षणेन चाविष्टस्तेनाधर्मेण भारत ।
सोऽहमीशानमनघममोघं शरणं गतः ॥ १३.४९.९ ॥
Ó descendente de Bharata! Assim declarado num instante, e tomado por aquela injustiça, busquei refúgio junto ao imaculado e infalível Īśāna.
13.49.10
मुक्तश्चास्मि ततः पापैस्ततो दुःखविनाशनः ।
आह मां त्रिपुरघ्नो वै यशस्तेऽग्र्यं भविष्यति ॥ १३.४९.१० ॥
Fui então libertado dos pecados; depois o destruidor da dor, o vencedor das três cidades, disse-me: a tua fama será a mais elevada.
13.49.11
जामदग्न्यश्च कौन्तेयमिदं धर्मभृतांवरः ।
ऋषिमध्ये स्थितः प्राह ज्वलन्निव दिवाकरः ॥ १३.४९.११ ॥
Jāmadagnya (Paraśurāma), o melhor dos guardiões do dharma, de pé no meio dos sábios e resplandecente como o sol, disse estas palavras ao filho de Kuntī.
13.49.12
पितृविप्रवधेनाहमार्तो वै पाण्डवाग्रज ।
शुचिर्भूत्वा महादेवं गतोस्मि शरणं नृप ॥ १३.४९.१२ ॥
Afligido de fato pela morte de um pai e de um brâmane, ó irmão mais velho dos Pāṇḍava, purificado, fui buscar refúgio junto de Mahādeva, ó rei.
13.49.13
नामभिश्चास्तुवं देवं ततस्तुष्टोऽभवद्भवः ।
परशुं च ततो देवो दिव्यान्यस्त्राणि चैव मे ॥ १३.४९.१३ ॥
Louvei o deus pelos seus nomes, e então Bhava ficou satisfeito. Depois o deus me deu um machado e armas divinas.
13.49.14
पापं च ते न भविता अजेयश्च भविष्यसि ।
न ते प्रभविता मृत्युरजरश्च भविष्यसि ॥ १३.४९.१४ ॥
O pecado não te alcançará, e serás invencível. A morte não terá poder sobre ti, e serás sem velhice.
13.49.15
आह मां भगवानेवं शिखण्डी शिवविग्रहः ।
तदवाप्तं च मे सर्वं प्रसादात्तस्य धीमतः ॥ १३.४९.१५ ॥
O bem-aventurado Śikhaṇḍin, cuja forma é Śiva, falou-me assim; pela graça daquele sábio obtive tudo isso.
13.49.16
विश्वामित्रस्तदोवाच क्षत्रियोऽहं तदाऽभवम् ।
ब्राह्मणोऽहं भवानीति मया चाराधितो भवः।
तत्प्रसादान्मया प्राप्तं ब्राह्मण्यं दुर्लभं महत् ॥ १३.४९.१६ ॥
Então Viśvāmitra disse: 'Eu era então um kṣatriya. Desejando tornar-me brâmane, adorei Bhava; por sua graça obtive a rara e grande condição de brâmane.'
13.49.17
असितो देवलश्चैव प्राह पाण्डुसुतं नृपम् ॥ १३.४९.१७ ॥
Asita e Devala também falaram ao rei, filho de Pāṇḍu.
13.49.18
शापाच्छक्रस्य कौन्तेय विभो धर्मोऽनशत्तदा ।
तन्मे धर्मं यशश्चाग्र्यमायुश्चैवाददत्प्रभुः ॥ १३.४९.१८ ॥
Ó filho de Kuntī, ó poderoso, por causa da maldição de Indra o Dharma se perdera então; aquele senhor concedeu-me dharma, fama e a mais alta longevidade.
13.49.19
ऋषिर्गृत्समदो नाम शक्रस्य दयितः सखा ।
प्राहाजमीढं भगवान्बृहस्पतिसमद्युतिः ॥ १३.४९.१९ ॥
O sábio chamado Gṛtsamada, amado amigo de Indra, falou a Ajamīḍha; o venerável era tão brilhante quanto Bṛhaspati.
13.49.20
वरिष्ठो नाम भगवांश्चाक्षुषस्य मनोः सुतः ।
शतक्रतोरचिन्त्यस्य सत्रे वर्षसहस्रिके ॥ १३.४९.२० ॥
O venerável Variṣṭha, filho de Manu Cākṣuṣa, esteve presente na sessão sacrificial de mil anos do inconcebível Śatakratu (Indra).
13.49.21
वर्तमानेऽब्रवीद्वाक्यं साम्नि ह्युच्चारिते मया ।
रथन्तरे द्विजश्रेष्ठ न सम्यगिति वर्तते ॥ १३.४९.२१ ॥
Enquanto o rito decorria, ao eu entoar o Sāman, ele disse estas palavras: «Ó melhor dos duas vezes nascidos, no Rathantara isto não está correto.»
13.49.22
समीक्षस्व पुनर्बुद्ध्या पापं त्यक्त्वा द्विजोत्तम ।
अयज्ञवाहिनं पापमकार्षीस्त्वं सुदुर्मते ॥ १३.४९.२२ ॥
Ó melhor dos duas vezes nascidos, abandona o pecado e reflete de novo com o teu intelecto. Ó mal-intencionado, cometeste um pecado que afasta do sacrifício.
13.49.23
एवमुक्त्वा महाक्रोधः प्राह शम्भुं पुनर्वचः ।
प्रज्ञया रहितो दुःखी नित्यभीतो वनेचरः ॥ १३.४९.२३ ॥
Tendo dito isto, grandemente irado, falou de novo a Śambhu estas palavras — privado de sabedoria, infeliz, sempre temeroso, um andarilho da floresta.
13.49.24
दशवर्षसहस्राणि दशाष्टौ च शतानि च ।
नष्टपानीयपवने मृगैरन्यैश्च वर्जिते ॥ १३.४९.२४ ॥
Durante dez mil anos e mais mil e oitocentos, num lugar açoitado pelo vento, sem água, evitado pelos veados e outras criaturas.
13.49.25
अयज्ञीयद्रुमे देशे रुरुसिंहनिषेविते ।
भविता त्वं मृगः क्रूरो महादुःखसमन्वितः ॥ १३.४९.२५ ॥
Numa terra sem árvores de sacrifício, frequentada por veados ruru e leões, serás um veado cruel, cheio de grande sofrimento.
13.49.26
तस्य वाक्यस्य निधने पार्थ जातो ह्यहं मृगः ।
ततो मां शरणं प्राप्तं प्राह योगी महेश्वरः ॥ १३.४९.२६ ॥
Ao cumprimento daquelas palavras, ó filho de Pṛthā, nasci como veado. Então o iogue Maheśvara falou comigo, que tinha vindo buscar refúgio.
13.49.27
अजरश्चामरश्चैव भविता दुखवर्जितः ।
साम्यं ममास्तु ते सौख्यं युवयोर्वर्धतां क्रतुः ॥ १३.४९.२७ ॥
Serás sem velhice e imortal, livre do sofrimento. Que tenhas igualdade comigo, e que a felicidade e o sacrifício cresçam para ambos.
13.49.28
अनुग्रहानेवमेष करोति भगवान्विभुः ।
अयं धाता विधाता च सुखदुःखे च सर्वदा ॥ १३.४९.२८ ॥
Assim o bem-aventurado Senhor onipresente concede seus favores. Ele é o criador e o ordenador, e sempre concede felicidade e sofrimento.
13.49.29
अचिन्त्य एष भगवान्कर्मणा मनसा गिरा ।
न मे तात युधिश्रेष्ठ विद्यया पण्डितः समः ॥ १३.४९.२९ ॥
Este bem-aventurado Senhor é inconcebível por ação, mente ou palavra. Querido filho, o melhor dos reis Yudhiṣṭhira, nem mesmo em saber sou igual a ele.
13.49.30
वासुदेवस्तदोवाच पुनर्मतिमतांवरः ।
सुवर्णाक्षो महादेवस्तपसा तोषितो मया ॥ १३.४९.३० ॥
Então Vāsudeva, o melhor dos sábios, falou novamente: Mahādeva, o de olhos dourados, foi agradado pela minha austeridade.
13.49.31
ततोऽथ भगवानाह प्रीतो मा वै युधिष्ठिर ।
अर्थात्प्रियतरः कृष्ण मत्प्रसादाद्भविष्यसि ॥ १३.४९.३१ ॥
Então o Senhor, satisfeito, disse: Ó Yudhiṣṭhira, ó Kṛṣṇa, pela minha graça serás mais querido que a riqueza.
13.49.32
अपराजितश्च युद्धेषु तेजश्चैवानलोपमम् ।
एवं सहस्रशश्चान्यान्महादेवो वरं ददौ ॥ १३.४९.३२ ॥
Invencível nas batalhas e com um brilho como o fogo; assim Mahādeva concedeu milhares de outras graças.
13.49.33
मणिमन्थेऽथ शैले वै पुरा सम्पूजितो मया ।
वर्षायुतासहस्राणां सहस्रं शतमेव च ॥ १३.४९.३३ ॥
Outrora, na montanha Maṇimantha, eu o adorei por dezenas de milhares de anos: mil vezes mil e cem.
13.49.34
ततो मां भगवान्प्रीत इदं वचनमब्रवीत् ।
वरं वृणीष्व भद्रं ते यस्ते मनसि वर्तते ॥ १३.४९.३४ ॥
Então o Senhor, satisfeito, me disse estas palavras: Escolhe uma graça — que o bem esteja contigo — o que estiver em tua mente.
13.49.35
ततः प्रणम्य शिरसा इदं वचनमब्रवम् ।
यदि प्रीतो महादेवो भक्त्या परमया प्रभुः ॥ १३.४९.३५ ॥
Então, inclinando a cabeça, disse estas palavras: Ó Mahādeva, ó Senhor, se estás satisfeito com minha suprema devoção,
13.49.36
नित्यकालं तवेशान भक्तिर्भवतु मे स्थिरा ।
एवमस्त्विति भगवांस्तत्रोक्त्वान्तरधीयत ॥ १३.४९.३६ ॥
Ó Īśāna, que minha devoção a ti seja firme para sempre. "Assim seja", disse o Senhor bem-aventurado, e ali desapareceu.
13.49.37
ममाष्टगुणमैश्वर्यं दत्तं भगवता पुरा ।
यत्नेनान्येन बलिना वाराणस्यां युधिष्ठिर ॥ १३.४९.३७ ॥
Yudhiṣṭhira, outrora em Vārāṇasī, o Senhor bendito concedeu-me um poder de oito qualidades; outro poderoso o obteve com esforço.
13.49.38
चतुःषष्ट्यङ्गमददत्कलाज्ञानं ममाद्भुतम् ।
सरस्वत्यास्तटे तुष्टो मनोयज्ञेन पाण्डव ॥ १३.४९.३८ ॥
Ó Pāṇḍava, satisfeito com meu sacrifício mental na margem do Sarasvatī, ele me concedeu o maravilhoso conhecimento das artes de sessenta e quatro partes.
13.49.39
तुल्यं मम सहस्रं तु सुतानां ब्रह्मवादिनाम् ।
आयुश्चैव सपुत्रस्य संवत्सरशतायुतम् ॥ १३.४९.३९ ॥
Mil filhos iguais a mim, expositores do Brahman, serão meus; e minha vida, junto com meus filhos, será de dez mil vezes cem anos.
13.49.40
प्रसाद्येह पुरा शर्वं मनसाऽचिन्तयं नृप ।
महातपा महातेजा महायोगी महायशाः ॥ १३.४९.४० ॥
Ó rei, aqui outrora, tendo apaziguado Śarva, pensei em minha mente: o grande asceta, de grande esplendor, grande iogue, de grande fama.
13.49.41
वेदव्यासः श्रियावासो ब्राह्मणः करुणान्वितः ।
अप्यसावीप्सितः पुत्रो मम स्याद्वै महेश्वरात् ॥ १३.४९.४१ ॥
Vedavyāsa, morada do esplendor, brâmane dotado de compaixão — poderia ele ser o filho que desejo, vindo de Maheśvara?
13.49.42
इति मत्वा हृदि मतं प्राह मां सुरसत्तमः ।
मयि सम्भावना यास्याः फलात्कृष्णो भविष्यति ॥ १३.४९.४२ ॥
Tendo pensado assim em seu coração e percebido minha intenção, o melhor dos deuses me falou: do fruto da expectativa depositada em mim, Kṛṣṇa nascerá.
13.49.43
सावर्णस्य मनोः सर्गे सप्तर्षिश्च भविष्यति ।
वेदानां च स वै वक्ता कुरुवंशकरस्तथा ॥ १३.४९.४३ ॥
Na criação do Manu Sāvarṇa ele será um dos sete videntes; ele será o proclamador dos Vedas e também o fundador da linhagem Kuru.
13.49.44
इतिहासस्य कर्ता च पुत्रस्ते जगतो हितः ।
भविष्यति महेन्द्रस्य दयितः स महामुनिः ॥ १३.४९.४४ ॥
Ele será o autor do Itihāsa e, como teu filho, benéfico para o mundo; esse grande sábio será querido por Mahendra.
13.49.45
अजरश्चामरश्चैव पराशर सुतस्तव ।
एवमुक्त्वा स भगवांस्तत्रैवान्तरधीयत।
युधिष्ठिर महायोगी वीर्यवानक्षयोऽव्ययः ॥ १३.४९.४५ ॥
Parāśara, teu filho será sem velhice e imortal. Tendo dito isso, o bem-aventurado desapareceu ali mesmo. Yudhiṣṭhira, esse grande iogue será poderoso, imperecível e imutável.
13.49.46
अचोरश्चोरशङ्कायां शूले भिन्नो ह्यहं तदा ॥ १३.४९.४६ ॥
Não sendo eu ladrão, sob suspeita de roubo fui então trespassado na estaca.
13.49.47
तत्रस्थेन स्तुतो देवः प्राह मां वै नरेश्वर ।
मोक्षं प्राप्स्यसि शूलाच्च जीविष्यसि समार्बुदम् ॥ १३.४९.४७ ॥
Enquanto eu permanecia ali e o louvava, o deus me disse: "Ó senhor dos homens, alcançarás a libertação da estaca e viverás por cem milhões de anos."
13.49.48
रुजा शूलकृता चैव न ते विप्र भविष्यति ।
आधिभिर्व्याधिभिश्चैव वर्जितस्त्वं भविष्यति ॥ १३.४९.४८ ॥
Ó brâmane, a dor causada pela estaca não será tua. Estarás livre dos sofrimentos da mente e das doenças do corpo.
13.49.49
पादाच्चतुर्थात्सम्भूत आत्मा यस्मान्मुने तव ।
त्वं भविष्यस्यनुपमो जन्म वै सफलं कुरु ॥ १३.४९.४९ ॥
Ó sábio, visto que o teu ātman nasceu do quarto quarto, serás incomparável; torna fecundo o teu nascimento.
13.49.50
तीर्थाभिषेकं सकलं त्वमविघ्नेन चाप्स्यसि ।
स्वर्गं चैवाक्षयं विप्र विदधामि तवोर्जितम् ॥ १३.४९.५० ॥
Obterás abluções completas em todos os vaus sagrados sem obstáculo; e concedo-te, ó brâmane, um céu imperecível e poderoso.
13.49.51
एवमुक्त्वा तु भगवान्वरेण्यो वृषवाहनः ।
महेश्वरो महाराजः कृत्तिवासा महाद्युतिः।
सगणो दैवतश्रेष्ठस्तत्रैवान्तरधीयत ॥ १३.४९.५१ ॥
Tendo assim falado, o bem-aventurado e excelso Senhor, Maheśvara montado no touro, grande rei, vestido de pele, de grande esplendor, o melhor dos deuses, junto com os seus séquitos, desapareceu ali mesmo.
13.49.52
विश्वामित्राभ्यनुज्ञातो ह्यहं पितरमागतः ।
अब्रवीन्मां ततो माता दुःखिता रुदती भृशम् ॥ १३.४९.५२ ॥
Com a permissão de Viśvāmitra, voltei ao meu pai; então minha mãe, aflita e chorando muito, falou-me.
13.49.53
कौशिकेनाभ्यनुज्ञातं पुत्रं देवविभूषितम् ।
न तात तरुणं दान्तं पिता त्वां पश्यतेऽनघ ॥ १३.४९.५३ ॥
Ó filho, permitido por Kauśika e adornado como um deus — o teu pai não te vê, querido; és jovem e senhor de ti, ó irrepreensível.
13.49.54
श्रुत्वा जनन्या वचनं निराशो गुरुदर्शने ।
नियतात्मा महादेवमपश्यं सोऽब्रवीच्च माम् ॥ १३.४९.५४ ॥
Ouvidas as palavras de minha mãe e sem esperança de ver o meu mestre, com a mente controlada contemplei Mahādeva; e ele falou-me.
13.49.55
पिता माता च ते त्वं च पुत्र मृत्युविवर्जिताः ।
भविष्यथ विश क्षिप्रं द्रष्टासि पितरं क्षये ॥ १३.४९.५५ ॥
Teu pai, tua mãe e tu, filho, estareis livres da morte. Entra depressa; naquela morada verás teu pai.
13.49.56
अनुज्ञातो भगवता गृहं गत्वा युधिष्ठिर ।
अपश्यं पितरं तात इष्टिं कृत्वा विनिःसृतम्।
उपस्पृश्य गृहीत्वेध्मं कुशांश्च शरणाकुरून् ॥ १३.४९.५६ ॥
Tendo sido permitido pelo venerável, fui para casa, Yudhiṣṭhira. Querido, vi meu pai sair após completar o sacrifício; tendo bebido água ritual, tomando lenha, erva kuśa e a erva ākurū para abrigo.
13.49.57
तान्विसृज्य च मां प्राह पिता सास्राविलेक्षणः ।
प्रणमन्तं परिष्वज्य मूर्ध्न्युपाघ्राय पाण्डव ॥ १३.४९.५७ ॥
Pondo-os de lado, meu pai, com os olhos turvados de lágrimas, falou-me. Abraçando-me enquanto eu me curvava, beijando minha cabeça, Pāṇḍava.
13.49.58
दिष्ट्या दृष्टोसि मे पुत्र कृतविद्य इहागत ॥ १३.४९.५८ ॥
Por sorte te vi, filho — vieste aqui tendo completado teu aprendizado.
13.49.59
एतान्यत्यद्भुतान्येव कर्माण्यथ महात्मनः ।
प्रोक्तानि मुनिभिः श्रुत्वा विस्मयामास पाण्डवः ॥ १३.४९.५९ ॥
Os sábios relataram estes feitos extraordinariamente maravilhosos do magnânimo; ao ouvi-los, o Pāṇḍava ficou admirado.
13.49.60
ततः कृष्णोऽब्रवीद्वाक्यं पुनर्मतिमतांवरः ।
युधिष्ठिरं धर्मनिधिं पुरुहूतमिवेश्वरः ॥ १३.४९.६० ॥
Então Kṛṣṇa, o melhor dos sábios, falou de novo a Yudhiṣṭhira, tesouro do dharma, como o Senhor fala a Purūhūta (Indra).
13.49.61
उपमन्युर्मयि प्राह तपन्निव दिवाकरः ।
अशुभैः पापकर्माणो ये नराः कलुषीकृताः ॥ १३.४९.६१ ॥
Upamanyu, brilhando como o sol, disse-me: os homens que foram maculados por atos inauspiciosos e pecaminosos—
13.49.62
ईशानं न प्रपद्यन्ते तमोराजसवृत्तयः। ॥ १३.४९.६२ ॥
Aqueles cujas disposições são dominadas pela escuridão e pela paixão não se refugiam no Senhor Īśāna.
13.49.63
ईश्वरं सम्प्रपद्यन्ते द्विजा भावितभावनाः ॥ १३.४९.६३ ॥
Os duas vezes nascidos, cujas mentes foram purificadas pela reflexão, refugiam-se plenamente no Senhor.
13.49.64
सर्वथा वर्तमानोपि यो भक्तः परमेश्वरे ।
सदृशोऽरण्यवासीनां मुनीनां भावितात्मनाम् ॥ १३.४९.६४ ॥
Quem, de qualquer modo que viva, é devoto do Senhor Supremo, é igual aos sábios que vivem na floresta e têm o eu purificado.
13.49.65
ब्रह्मत्वं केशवत्वं वा शक्रत्वं वा सुरैः सह ।
त्रैलोक्यस्याधिपत्यं वा तुष्टो रुद्रः प्रयच्छति ॥ १३.४९.६५ ॥
A condição de Brahmā, a de Keśava, ou a de Indra junto aos deuses, ou o senhorio sobre os três mundos: tudo isso concede Rudra, quando satisfeito.
13.49.66
मनसाऽपि शिवं तात ये प्रपद्यन्ति मानवाः ।
विधूय सर्वपापानि देवैः सह वसन्ति ते ॥ १३.४९.६६ ॥
Querido filho, os homens que se refugiam em Śiva mesmo na mente, sacudindo todos os pecados, habitam junto aos deuses.
13.49.67
भित्त्वाभित्त्वा च कूलानि हुत्वा सर्वमिदं जगत् ।
जयेद्देवं विरूपाक्षं न स पापेन लिप्यते ॥ १३.४९.६७ ॥
Quem, tendo cortado as margens repetidas vezes e oferecido todo este mundo como oblação, vence o deus Virūpākṣa, não é manchado pelo pecado.
13.49.68
सर्वलक्षणहीनोपि युक्तो वा सर्वपातकैः ।
सर्वं तुदति तत्पापं भावयञ्शिवमात्मना ॥ १३.४९.६८ ॥
Mesmo que careça de todos os sinais auspiciosos ou esteja ligado a todos os grandes pecados, quem medita em Śiva com o próprio ser afasta todo esse pecado.
13.49.69
कीटपक्षिपतङ्गानां तिरश्चामपि केशव ।
महादेवप्रपन्नानां न भयं विद्यते क्वचित् ॥ १३.४९.६९ ॥
Ó Keśava, mesmo entre insetos, aves, mariposas e feras, os que se refugiaram em Mahādeva não têm medo em lugar algum.
13.49.70
एवमेव महादेवं भक्ता ये मानवा भुवि ।
न ते संसारवशगा इति मे निश्चिता मतिः।
ततः कृष्णोऽब्रवीद्वाक्यं धर्मपुत्रं युधिष्ठिरम् ॥ १३.४९.७० ॥
Do mesmo modo, os homens na terra que são devotos de Mahādeva não estão sujeitos ao saṁsāra; tal é a minha firme convicção. Então Kṛṣṇa disse estas palavras a Yudhiṣṭhira, o filho de Dharma.
13.49.71
आदित्यचन्द्रावनिलानलौ च ।
द्यौर्भूमिरापो वसवोऽथ विश्वे।
धाताऽर्यमा शुक्रबृहस्पती च ।
वेदा यज्ञा दक्षिणा वेदवाहाः। ॥ १३.४९.७१ ॥
O sol e a lua, o vento e o fogo, o céu, a terra e as águas, os Vasus e os Viśvedevas, Dhātṛ e Aryaman, Śukra e Bṛhaspati, os Vedas, os sacrifícios, as oferendas sacrificiais e os portadores dos Vedas.
13.49.72
सोमो यष्टा यच्च हव्यं हविश्च ।
रक्षा दीक्षा संयमा ये च केचित् ॥ १३.४९.७२ ॥
Soma, o sacrificador, a oblação e a oferenda, a proteção, a consagração, as disciplinas de autocontrole, e tudo o mais que houver.
13.49.73
स्वाहा वौषट् ब्राह्मणाः सौरभेयी ।
धर्मं चाग्र्यं कालचक्रं बलं च।
यशो दमो बुद्धिमतां स्थितिश्च ।
शुभाशुभं ये मुनयश्च सप्त ॥ १३.४९.७३ ॥
Svāhā, vauṣaṭ, os brāhmaṇas, Saurabheyī, o dharma supremo, a roda do tempo, a força e a fama; o domínio de si e a firmeza dos sábios; o bem e o mal, e os sete sábios.
13.49.74
अग्र्या बुद्धिर्मनसा दर्शने च ।
स्पर्शश्चाग्र्यः कर्मणां या च सिद्धिः।
गणा देवानामूष्मपाः सोमपाश्च ।
लेखाः सुयामास्तुषिता ब्रह्मकायाः ॥ १३.४९.७४ ॥
A inteligência suprema, pela mente e na visão; o toque supremo e a realização das ações; os grupos de deuses — os Ūṣmapas e Somapas; os Lekhas, Suyāmas, Tuṣitas, cujos corpos são Brahman.
13.49.75
आभासुरा गन्धपा धूमपाश्च ।
वाचा विरुद्धाश्च मनोविरुद्धाः।
शुद्धाश्च निर्माणरताश्च देवाः ।
स्पर्शाशना दर्शपा आज्यपाश्च ॥ १३.४९.७५ ॥
Os Ābhāsuras, os bebedores de fragrância e de fumaça; opostos na palavra e opostos na mente; os deuses puros que se deleitam na criação; os que se alimentam pelo toque, os bebedores de darśa e de ghee.
13.49.76
चिन्त्यद्योता ये च देवेषु मुख्या ।
ये चाप्यन्ते देवताश्चाजमीढ।
सुपर्णगन्धर्वपिशाचदानवा ।
यक्षास्तथा चारणपन्नगाश्च ॥ १३.४९.७६ ॥
Aqueles cujo esplendor deve ser contemplado, os principais entre os deuses, e os que no fim são chamados deidades — ó Ajamīḍha! Os Suparṇas, Gandharvas, Piśācas e Dānavas; também os Yakṣas, Cāraṇas e Pannagas.
13.49.77
स्थूलं सूक्ष्मं मृदु चाप्यसूक्ष्मं ।
दुःखं सुखं दुःखमनन्तरं च।
साङ्ख्यं योगं तत्पराणां परं च ।
शर्वाञ्जातं विद्धि य ॥ १३.४९.७७ ॥
O grosseiro e o sutil, o suave e também o não sutil; a dor, o prazer e depois de novo a dor; o Sāṅkhya e o yoga, e o supremo para os que a eles se dedicam; conhece tudo o que nasceu.
13.49.78
तत्सम्भूता भूतकृतो वरेण्या ।
सर्वे देवा भुवनस्यास्य गोपाः।
आविश्येमां धरणीं येऽभ्यरक्षन् ।
पुरातनीं तस्य देवस्य सृष्टिम् ॥ १३.४९.७८ ॥
Nascidos dele, os criadores dos seres, os deuses mais excelentes são todos guardiões deste mundo; tendo entrado nesta terra, protegeram a antiga criação daquele deus.
13.49.79
विचिन्वन्तस्तपसा तत्स्थवीयः ।
किञ्चित्तत्त्वं प्राणहेतोर्नतोस्मि।
ददातु वेदः स वरानिहेष्टा-
नभिष्टुतोः नः प्रभुरव्ययः सदा ॥ १३.४९.७९ ॥
Aos que buscam pela austeridade, àquele que está mais firmemente estabelecido nela, pelo bem da vida, me curvo diante de alguma verdade. Que aquele Senhor imperecível sempre conceda a nós, que o louvamos, o Veda e as bênçãos aqui desejadas.
13.49.80
इमं स्तवं सन्नियतेन्द्रियश्च ।
भूत्वा शुचिर्यः पुरुषः पठेत।
अभग्नयोगो नियतो मासमेकं ।
सम्प्राप्नुयादश्वमेधे फलं यत् ॥ १३.४९.८० ॥
O homem que, com os sentidos bem controlados, tornando-se puro, firme na disciplina ininterrupta, recitar este hino por um mês, obterá o fruto que se obtém no sacrifício do cavalo.
13.49.81
वेदान्कृत्स्नान्ब्राह्मणः प्राप्नुयात्तु ।
जयेन्नृपः पार्थ महीं च कृत्स्नाम्।
वैश्यो लाभं प्राप्नुयान्नैपुणं च ।
शूद्रो गतिं प्रेत्य तथा सुखं च ॥ १३.४९.८१ ॥
O brâmane deve obter todos os Vedas; ó filho de Pṛthā, o rei deve conquistar toda a terra. O comerciante deve obter lucro e habilidade; e o servidor, após a morte, obtém um destino e felicidade.
13.49.82
स्तवराजमिमं कृत्वा रुद्राय दधिरे मनः ।
सर्वदोषापहं पुण्यं पवित्रं च यशस्विनः ॥ १३.४९.८२ ॥
Tendo feito este rei dos hinos, fixaram a mente em Rudra; ele remove todas as faltas, é meritório e purificador, para os gloriosos.
13.49.83
यावन्त्यस्य शरीरेषु रोमकूपाणि भारतः ।
तावन्त्यब्दसहस्राणि स्वर्गे वसति मानवः ॥ १३.४९.८३ ॥
Ó Bhārata, tantos milhares de anos quantos poros de cabelo há em seu corpo, tantos anos o homem habita no céu.