മഹാഭാരതം · അധ്യായം 13.60
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.60.1
किमाहुर्भरतश्रेष्ठ पात्रं विप्राः सनातनम् ।
ब्राह्मणं लिङ्गिनं चैव ब्राह्मणं वाऽप्यलिङ्गिनम् ॥ १३.६०.१ ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, ബ്രാഹ്മണർ നിത്യമായ യോഗ്യപാത്രമായി ആരെ പറയുന്നു — ലിംഗധാരിയായ ബ്രാഹ്മണനെയോ, ലിംഗമില്ലാത്ത ബ്രാഹ്മണനെയോ?
13.60.2
स्ववृत्तिमभिपन्नाय लिङ्गिने चेतराय च ।
देयमाहुर्महाराज उभावेतौ तपस्विनौ ॥ १३.६०.२ ॥
സ്വജീവനോപായം നഷ്ടപ്പെട്ട് ആപത്തിലായവനും, ലിംഗധാരിക്കും, മറ്റൊരാൾക്കും ദാനം നൽകണമെന്ന് പറയുന്നു — മഹാരാജാവേ, ആ ഇരുവരും തപസ്വികളാണ്.
13.60.3
श्रद्धया परयाऽपूतो यः प्रयच्छेद्द्विजातये ।
हव्यं कव्यं तथा दानं को दोषः स्यात्पितामह ॥ १३.६०.३ ॥
പരമമായ ശ്രദ്ധയാൽ ശുദ്ധനായവൻ ദ്വിജന് ഹവ്യവും കവ്യവും ദാനവും നൽകിയാൽ — പിതാമഹാ, അതിൽ എന്ത് ദോഷമുണ്ടാകും?
13.60.4
श्रद्धापूतो नरस्तात दुर्दान्तोऽपि न संशयः ।
पूतो भवति सर्वत्र किमुत त्वं महाद्युते ॥ १३.६०.४ ॥
ശ്രദ്ധയാൽ ശുദ്ധനായ മനുഷ്യൻ, കുഞ്ഞേ, പരുഷസ്വഭാവിയായിരുന്നാലും സംശയമില്ല — അവൻ എല്ലായിടത്തും ശുദ്ധനാകുന്നു; മഹാദ്യുതേ, നിന്നെക്കുറിച്ച് പറയേണ്ടതുണ്ടോ.
13.60.5
न ब्राह्मणं परिक्षेत दैवेषु सततं नरः ।
कव्यप्रदाने तु बुधाः परीक्ष्यं ब्राह्मणं विदुः ॥ १३.६०.५ ॥
ദൈവകാര്യങ്ങളിൽ മനുഷ്യൻ ബ്രാഹ്മണനെ നിരന്തരം പരിശോധിക്കരുത്; എന്നാൽ കവ്യദാനത്തിൽ ജ്ഞാനികൾ ബ്രാഹ്മണനെ പരിശോധിക്കണമെന്ന് അറിയുന്നു.
13.60.6
न ब्राह्मणः साधयते हव्यं दैवात्प्रसिद्ध्यति ।
देवप्रसादादिज्यन्ते यजमानैर्न संशयः ॥ १३.६०.६ ॥
ബ്രാഹ്മണൻ ഹവ്യം സാധിക്കുന്നില്ല; അത് ദൈവത്താൽ സിദ്ധിക്കുന്നു. ദേവന്മാരുടെ പ്രസാദത്താൽ യജമാനന്മാരാൽ യജ്ഞം ചെയ്യപ്പെടുന്നു — സംശയമില്ല.
13.60.7
ब्राह्मणान्भरतश्रेष्ठ सततं ब्रह्मवादिनः ।
मार्कण्डेयः पुरा प्राह इति लोकेषु बुद्धिमान्।
ब्राह्मणाः पात्रभूताश्च शुद्धा नैवं पितृष्विह ॥ १३.६०.७ ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, ബ്രാഹ്മണർ എപ്പോഴും ബ്രഹ്മവാദികളാണെന്ന് പണ്ട് ബുദ്ധിമാനായ മാർക്കണ്ഡേയൻ ലോകങ്ങളിൽ പറഞ്ഞു. ബ്രാഹ്മണർ പാത്രയോഗ്യരും ശുദ്ധരുമാണ്; പിതൃക്കളുടെ കാര്യത്തിൽ ഇവിടെ അങ്ങനെയല്ല.
13.60.8
अपर्वोऽप्यथवा विद्वान्सम्बन्धी वा यथा भवेत् ।
तपस्वी यज्ञशीलो वा कथं पात्रं भवेत्तु सः ॥ १३.६०.८ ॥
അവൻ വേദം പഠിക്കാത്തവനോ, പണ്ഡിതനോ, ബന്ധുവോ, തപസ്വിയോ, യജ്ഞശീലനോ ആയാലും അവൻ എങ്ങനെ പാത്രമാകും?
13.60.9
कुलीनः कर्मकृद्वैद्यस्तथैवाप्यनृशंस्यवान् ।
ह्रीमानृजुः सत्यवादी पात्रं पूर्वे च ये त्रयः ॥ १३.६०.९ ॥
കുലീനനും കർമ്മം ചെയ്യുന്നവനും വൈദ്യനും, അതുപോലെ ദയയുള്ളവനും ലജ്ജാശീലനും ഋജുവും സത്യവാദിയുമായവർ—മുമ്പുള്ള മൂവരും—പാത്രങ്ങളാണ്.
13.60.10
तत्रेमं शृणु मे पार्थ चतुर्णां तेजसां मतम् ।
पृथिव्याः काश्यपस्याग्नेर्मार्कण्डेयस्य चैव हि ॥ १३.६०.१० ॥
പാർത്ഥാ, ഇതിൽ നാല് തേജസ്സുകളുടെ അഭിപ്രായം എന്നിൽനിന്ന് കേൾക്കുക—ഭൂമിയുടെയും കശ്യപന്റെയും അഗ്നിയുടെയും മാർക്കണ്ഡേയന്റെയും.
13.60.11
पृथिव्युवाच ।
यथा महार्णवे क्षिप्तः क्षिप्रं नेष्टुर्विनश्यति।
तथा दुश्चरितं सर्वं त्रयीनित्ये निमज्जति ॥ १३.६०.११ ॥
ഭൂമി പറഞ്ഞു: മഹാസമുദ്രത്തിൽ എറിയപ്പെട്ട യജ്ഞഹവിസ്സ് വേഗം നശിക്കുന്നതുപോലെ, എല്ലാ ദുശ്ചരിതവും ത്രയിയുടെ നിത്യമായ വേദത്തിൽ മുങ്ങിപ്പോകുന്നു.
13.60.12
सर्वे च वेदाः सह षङ्भिरङ्गैः ।
साङ्ख्यं पुराणं च कुले च जन्म।
नैतानि सर्वाणि गतिर्भवन्ति ।
शीलव्यपेतस्य नृप द्विजस्य ॥ १३.६०.१२ ॥
എല്ലാ വേദങ്ങളും ആറ് അംഗങ്ങളോടുകൂടിയ വേദാംഗങ്ങളും സാംഖ്യവും പുരാണങ്ങളും ഉത്തമകുലത്തിലെ ജന്മവും — ഇവയെല്ലാം, ഹേ രാജാവേ, സദാചാരമില്ലാത്ത ദ്വിജന് ഗതിയാകുന്നില്ല.
13.60.13
अधीयानः पण्डितम्मन्यमानो ।
यो विद्यया हन्ति यशः परेषाम्।
ब्रह्मन्स तेन लभते ब्रह्मवध्यां ।
लोकास्तस्य ह्यन्तवन्तो भवन्ति ॥ १३.६०.१३ ॥
പഠിച്ച് താൻ പണ്ഡിതനാണെന്ന് കരുതി, തന്റെ വിദ്യകൊണ്ട് മറ്റുള്ളവരുടെ യശസ്സ് നശിപ്പിക്കുന്നവൻ — ഹേ ബ്രാഹ്മണാ, അതിനാൽ അവൻ ബ്രഹ്മഹത്യാപാപം നേടുന്നു; അവന്റെ ലോകങ്ങളും നശ്വരമാകുന്നു.
13.60.14
अश्वमेधसहस्रं च सत्यं च तुलया धृतम् ।
नाभिजानामि यज्ञं तु सत्यस्यार्धमवाप्नुयात् ॥ १३.६०.१४ ॥
ആയിരം അശ്വമേധങ്ങളും സത്യവും തുലാസിൽ തൂക്കപ്പെട്ടു; യജ്ഞത്തെ ഞാൻ അറിയുന്നില്ല, എന്നാൽ സത്യത്തിന്റെ പകുതി ലഭിക്കാം.
13.60.15
इत्युक्त्वा ते जग्मुराशु चत्वारोऽमिततेजसः ।
पृथिवी काश्यपोऽग्निश्च प्रकृष्टायुश्च भार्गवः ॥ १३.६०.१५ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ട് അളവില്ലാത്ത തേജസ്സുള്ള ആ നാലുപേർ വേഗം പോയി — ഭൂമി, കാശ്യപൻ, അഗ്നി, ഭാർഗവൻ പ്രകൃഷ്ടായുസ്സ്.
13.60.16
यदि ते ब्राह्मणा लोके व्रतिनो भुञ्जते हविः ।
दत्तं ब्राह्मणकामाय कथं तत्सुकृतं भवेत् ॥ १३.६०.१६ ॥
ലോകത്തിൽ വ്രതമെടുത്ത ബ്രാഹ്മണർ ഹവിസ്സ് ഭുജിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, ബ്രാഹ്മണരുടെ ആഗ്രഹത്തിനായി നൽകിയത് എങ്ങനെ സുകൃതമാകും?
13.60.17
आदिष्टिनो ये राजेन्द्र ब्राह्मणा वेदपारगाः ।
भुञ्जते ब्रह्मकामाय व्रतलुप्ता भवन्ति ते ॥ १३.६०.१७ ॥
ഹേ രാജേന്ദ്രാ, നിയോഗിക്കപ്പെട്ട, വേദപാരംഗതരായ ബ്രാഹ്മണർ ബ്രഹ്മകാമനയ്ക്കായി ഭുജിക്കുന്നുവെങ്കിൽ അവർ വ്രതഭ്രഷ്ടരാകുന്നു.
13.60.18
अनेकान्तं बहुद्वारं धर्ममाहुर्मनीषिणः ।
किं निमित्तं भवेदत्र तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १३.६०.१८ ॥
ബുദ്ധിമാന്മാർ ധർമ്മത്തെ ഏകാന്തമല്ലാത്തതെന്നും ബഹുദ്വാരമെന്നും പറയുന്നു. അതിന് കാരണമെന്ത്? പിതാമഹാ, അത് എന്നോട് പറഞ്ഞാലും.
13.60.19
अहिंसा सत्यमकोध आनृशंस्यं दमस्तथा ।
आर्जवं चैव राजेन्द्र निश्चितं धर्मलक्षणम् ॥ १३.६०.१९ ॥
അഹിംസ, സത്യം, ക്രോധമില്ലായ്മ, ദയ, ദമം, ഋജുത്വം — ഇവയാണ് ഹേ രാജേന്ദ്ര, ധർമ്മത്തിന്റെ നിശ്ചിത ലക്ഷണങ്ങൾ.
13.60.20
ये तु धर्मं प्रशंसन्तश्चरन्ति पृथिवीमिमाम् ।
अनाचरन्तस्तद्धर्म सङ्करेऽभिरता प्रभो ॥ १३.६०.२० ॥
എന്നാൽ ധർമ്മത്തെ പുകഴ്ത്തിക്കൊണ്ട് ഈ ഭൂമിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവർ, ആ ധർമ്മം ആചരിക്കാതെ സങ്കരത്തിൽ രമിക്കുന്നവർ, ഹേ പ്രഭോ.
13.60.21
तेभ्यो हिरण्यं रत्नं वा गामश्वं वा ददाति यः ।
दशवर्षाणि विष्ठां स भुङ्क्ते निरयमास्थितः ॥ १३.६०.२१ ॥
അവർക്ക് സ്വർണ്ണമോ രത്നമോ പശുവോ കുതിരയോ നൽകുന്നവൻ പത്തുവർഷം വിഷ്ഠ ഭക്ഷിച്ച് നരകത്തിൽ കഴിയും.
13.60.22
धनेन पुल्कसानां च तथैवान्तेवसायिनाम् ।
कृतं कर्माकृतं वाऽपि रागमोहेन जल्पताम् ॥ १३.६०.२२ ॥
ധനംകൊണ്ട് പുൽക്കസർക്കും അതുപോലെ അന്തേവാസികൾക്കും, ചെയ്ത കർമ്മമോ ചെയ്യാത്ത കർമ്മമോ, രാഗമോഹത്താൽ വൃഥാ സംസാരിക്കുന്നവർക്കും —
13.60.23
वैश्वदेवं च ये मूढा विप्राय ब्रह्मचारिणे ।
न ददन्तीह राजेन्द्र ते लोकान्भुञ्जतेऽशुभान् ॥ १३.६०.२३ ॥
ഹേ രാജേന്ദ്ര, ഇവിടെ മൂഢന്മാർ വിപ്രനും ബ്രഹ്മചാരിക്കും വൈശ്വദേവം നൽകുന്നില്ലയോ, അവർ അശുഭലോകങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നു.
13.60.24
किं परं ब्रह्मचर्यं च किं परं धर्मलक्षणम् ।
किञ्च श्रेष्ठतमं शौचं तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १३.६०.२४ ॥
ബ്രഹ്മചര്യത്തിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമായത് എന്ത്? ധർമ്മത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമായത് എന്ത്? ഏറ്റവും ഉത്തമമായ ശൗചം എന്ത്? പിതാമഹാ, അത് എന്നോട് പറഞ്ഞാലും.
13.60.25
ब्रह्मचर्यं परं तात मधुमांसस्य वर्जनम् ।
मर्यादायां स्थितो धर्मः शमः शौचस्य लक्षणम् ॥ १३.६०.२५ ॥
ബ്രഹ്മചര്യമാണ് ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠം, പ്രിയ മകനേ; തേനും മാംസവും വർജ്ജിക്കുന്നതും അങ്ങനെതന്നെ. മര്യാദയിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നതാണ് ധർമ്മം; ശമമാണ് ശൗചത്തിന്റെ ലക്ഷണം.
13.60.26
कस्मिन्काले चरेद्धर्म कस्मिन्कालेऽर्थमाचरेत् ।
कस्मिन्काले सुखी च स्यात्तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १३.६०.२६ ॥
ഏത് കാലത്ത് ധർമ്മം ആചരിക്കണം, ഏത് കാലത്ത് അർത്ഥം നേടണം, ഏത് കാലത്ത് സുഖിയായിരിക്കണം? പിതാമഹാ, അത് എന്നോട് പറഞ്ഞാലും.
13.60.27
काल्यमर्थं निषेवेत ततो धर्ममनन्तरम् ।
पश्चात्कामं निषेवेत न च गच्छेत्प्रसङ्गिताम् ॥ १३.६०.२७ ॥
രാവിലെ അർത്ഥം സേവിക്കണം, അതിനുശേഷം ധർമ്മം, പിന്നീട് കാമം സേവിക്കണം; ആസക്തിയിൽ വീഴരുത്.
13.60.28
ब्राह्मणांश्चैव मन्येत गुरूंश्चाप्यभिपूजयेत् ।
सर्वभूतानुलोमश्च मृदुशीलः प्रियंवदः ॥ १३.६०.२८ ॥
ബ്രാഹ്മണരെ ആദരിക്കണം, ഗുരുക്കന്മാരെയും നന്നായി പൂജിക്കണം; സകല ജീവജാലങ്ങളോടും അനുകൂലനായിരിക്കണം, മൃദുസ്വഭാവിയും പ്രിയം പറയുന്നവനുമായിരിക്കണം.
13.60.29
अधिकारे यदनृतं यच्च राजसु पैशुनम् ।
गुरोश्चालीकनिर्बन्धः समानि ब्रह्महत्यया ॥ १३.६०.२९ ॥
അധികാരകാര്യത്തിൽ നുണ പറയുന്നതും, രാജാക്കന്മാരോട് പരദൂഷണം പറയുന്നതും, ഗുരുവിനോട് കള്ളം ഉറപ്പിച്ചു പിടിക്കുന്നതും — ഇവ ബ്രാഹ്മണഹത്യയ്ക്ക് തുല്യമാണ്.
13.60.30
प्रहरेन्न नरेन्द्रेषु न हन्याद्गां तथैव च ।
भ्रूणहत्यासमं चैतदुभयं ये निषेधते ॥ १३.६०.३० ॥
രാജാക്കന്മാരെ പ്രഹരിക്കരുത്; പശുവിനെയും കൊല്ലരുത്. ഈ രണ്ടിനെയും വിലക്കുന്നവർ ഭ്രൂണഹത്യയ്ക്കു തുല്യമായ പാപത്തെ തടയുന്നു.
13.60.31
नाग्निं परित्यजेज्जातु न च वेदान्परित्यजेत् ।
न च ब्राह्मणमाक्रोशेत्समं तद्ब्रह्महत्यया ॥ १३.६०.३१ ॥
അഗ്നിയെ ഒരിക്കലും ഉപേക്ഷിക്കരുത്, വേദങ്ങളെയും ഉപേക്ഷിക്കരുത്, ബ്രാഹ്മണനെ ആക്ഷേപിക്കുകയും അരുത്. അത് ബ്രഹ്മഹത്യയ്ക്കു തുല്യമാണ്.
13.60.32
कीदृशाः साधवो विप्राः केभ्यो दत्तं महाफलम् ।
कीदृशानां च भोक्तव्यं तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १३.६०.३२ ॥
എത്തരം സാധുബ്രാഹ്മണർ? ആർക്കു നൽകിയ ദാനം മഹാഫലം നൽകും? ആർക്കാണ് ഭക്ഷണം നൽകേണ്ടത്? പിതാമഹാ, അത് എനിക്ക് പറഞ്ഞുതരൂ.
13.60.33
अक्रोधना धर्मपराः सत्यनित्या दमे रताः ।
तादृशाः साधवो विप्रास्तेभ्यो दत्तं महाफलम् ॥ १३.६०.३३ ॥
ക്രോധമില്ലാത്തവർ, ധർമ്മനിഷ്ഠർ, എന്നും സത്യത്തിൽ ഉറച്ചവർ, ഇന്ദ്രിയനിഗ്രഹത്തിൽ രമിക്കുന്നവർ — അത്തരക്കാരാണ് സാധുബ്രാഹ്മണർ; അവർക്കു നൽകിയ ദാനം മഹാഫലം നൽകും.
13.60.34
अमानिनः सर्वसहा दृढार्था विजितेन्द्रियाः ।
सर्वभूतहिता मैत्रास्तेभ्यो दत्तं महाफलम् ॥ १३.६०.३४ ॥
അഭിമാനമില്ലാത്തവർ, എല്ലാം സഹിക്കുന്നവർ, ഉറച്ച ലക്ഷ്യമുള്ളവർ, ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ ജയിച്ചവർ, സർവഭൂതഹിതർ, സൗഹൃദമുള്ളവർ — അവർക്കു നൽകിയ ദാനം മഹാഫലം നൽകും.
13.60.35
अलुब्धाः शुचयो वैद्या ह्रीमन्तः सत्यवादिनः ।
स्वकर्मनिरता ये च तेभ्यो दत्तं महाफलम् ॥ १३.६०.३५ ॥
ലോഭമില്ലാത്തവർ, ശുദ്ധർ, പണ്ഡിതർ, ലജ്ജയുള്ളവർ, സത്യവാദികൾ, സ്വകർമ്മങ്ങളിൽ നിരതരായവർ — അവർക്കു നൽകിയ ദാനം മഹാഫലം നൽകും.
13.60.36
साङ्गांश्च चतुरो वेदानधीते यो द्विजर्षभः ।
षड्भ्यः प्रवृत्तः कर्मभ्यस्तं पात्रमृषयो विदुः ॥ १३.६०.३६ ॥
അംഗങ്ങളോടുകൂടിയ നാല് വേദങ്ങളും പഠിച്ച്, ആറു കർമ്മങ്ങളിൽ വ്യാപൃതനായ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനെ ഋഷിമാർ യോഗ്യപാത്രമായി അറിയുന്നു.
13.60.37
ये त्वेवंगुणजातीयास्तेभ्यो दत्तं महाफलम् ।
सहस्रगुणमाप्नोति गुणार्हाय प्रदायकः ॥ १३.६०.३७ ॥
എന്നാൽ ഇത്തരം ഗുണവും ജാതിയുമുള്ളവർക്ക് നൽകുന്ന ദാനം മഹാഫലം നൽകുന്നു; ഗുണത്തിന് അർഹനായവന് ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ ആയിരം ഇരട്ടി നേടുന്നു.
13.60.38
प्रज्ञाश्रुताभ्यां वृत्तेन शीलेन च समन्वितः ।
तारयेत कुलं सर्वमेकोऽपीह द्विजर्षभः।
तृप्ते तृप्ताः सर्वदेवाः पितरो मुनयोपि च ॥ १३.६०.३८ ॥
പ്രജ്ഞ, ശ്രുതി, വൃത്തം, ശീലം എന്നിവയോടുകൂടിയ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന് ഒരാൾ മാത്രമായാലും സമസ്ത കുലത്തെയും കരകയറ്റാം; അവൻ തൃപ്തനാകുമ്പോൾ എല്ലാ ദേവന്മാരും പിതൃക്കളും മുനിമാരും തൃപ്തരാകുന്നു.
13.60.39
गामश्वं वित्तमन्नं वा तद्विधे प्रतिपादयेत् ।
द्रव्याणि चान्यानि तथा प्रेत्यभावे न शोचति ॥ १३.६०.३९ ॥
പശു, കുതിര, സമ്പത്ത് അല്ലെങ്കിൽ അന്നം, അല്ലെങ്കിൽ അതുപോലുള്ള മറ്റു ദ്രവ്യങ്ങൾ അത്തരക്കാരന് നൽകണം; അങ്ങനെ നൽകുന്നവൻ മരണാനന്തരം ദുഃഖിക്കുന്നില്ല.
13.60.40
तारयेत कुलं सर्वमेकोपि ह द्विजोत्तमः ।
किमङ्ग पुनरेवैते तस्मात्पात्रं समाचरेत् ॥ १३.६०.४० ॥
ദ്വിജോത്തമന് ഒരാൾ മാത്രമായാലും സമസ്ത കുലത്തെയും കരകയറ്റാം; ഇവരെല്ലാവരെയും കുറിച്ച് പറയേണ്ടതുണ്ടോ! അതിനാൽ യോഗ്യപാത്രത്തെത്തന്നെ തേടണം.
13.60.41
निशाम्य च गुणोपेतं ब्राह्मणं साधुसम्मतम् ।
दूरादानाय्य सत्कृत्य सर्वतश्चापि पूजयेत् ॥ १३.६०.४१ ॥
ഗുണസമ്പന്നനും സജ്ജനങ്ങളാൽ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടവനുമായ ബ്രാഹ്മണനെ കണ്ട്, ദൂരെനിന്നുതന്നെ വിളിച്ച്, സത്കരിച്ച് എല്ലാവിധത്തിലും പൂജിക്കണം.