மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.60
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.60.1
किमाहुर्भरतश्रेष्ठ पात्रं विप्राः सनातनम् ।
ब्राह्मणं लिङ्गिनं चैव ब्राह्मणं वाऽप्यलिङ्गिनम् ॥ १३.६०.१ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவரே, அந்தணர்கள் நிலையான தகுதியுள்ள பாத்திரம் என்று யாரைச் சொல்கிறார்கள் — அடையாளம் கொண்ட பிராமணனையா, அல்லது அடையாளம் இல்லாத பிராமணனையா?
13.60.2
स्ववृत्तिमभिपन्नाय लिङ्गिने चेतराय च ।
देयमाहुर्महाराज उभावेतौ तपस्विनौ ॥ १३.६०.२ ॥
தன் வாழ்வாதாரம் இழந்து துயரில் இருப்பவனுக்கும், அடையாளம் கொண்டவனுக்கும், மற்றவனுக்கும் கொடுக்கவேண்டும் என்கிறார்கள் — மகாராஜனே, அவ்விருவரும் தபஸ்விகள்.
13.60.3
श्रद्धया परयाऽपूतो यः प्रयच्छेद्द्विजातये ।
हव्यं कव्यं तथा दानं को दोषः स्यात्पितामह ॥ १३.६०.३ ॥
சிறந்த சிரத்தையால் தூய்மையானவன் இருபிறப்பாளனுக்கு ஹவ்யம், கவ்யம், மற்றும் தானம் கொடுத்தால் — பிதாமகரே, அதில் என்ன குற்றம் ஏற்படும்?
13.60.4
श्रद्धापूतो नरस्तात दुर्दान्तोऽपि न संशयः ।
पूतो भवति सर्वत्र किमुत त्वं महाद्युते ॥ १३.६०.४ ॥
சிரத்தையால் தூய்மையானவன், மகனே, கடுமையான இயல்புடையவனாக இருந்தாலும், சந்தேகமில்லை — அவன் எங்கும் தூயவனாகிறான்; மகாதீப்தியே, உன்னைப்பற்றி சொல்லவே வேண்டுமா.
13.60.5
न ब्राह्मणं परिक्षेत दैवेषु सततं नरः ।
कव्यप्रदाने तु बुधाः परीक्ष्यं ब्राह्मणं विदुः ॥ १३.६०.५ ॥
தேவ கார்யங்களில் மனிதன் பிராமணனை எப்போதும் சோதிக்கக் கூடாது; ஆனால் கவ்ய தானத்தில் அறிஞர்கள் பிராமணனைச் சோதிக்க வேண்டும் என்று அறிவர்.
13.60.6
न ब्राह्मणः साधयते हव्यं दैवात्प्रसिद्ध्यति ।
देवप्रसादादिज्यन्ते यजमानैर्न संशयः ॥ १३.६०.६ ॥
பிராமணன் ஹவ்யத்தை நிறைவேற்றுவதில்லை; அது தெய்வத்தால் நிறைவுபெறுகிறது. தேவர்களின் அருளால் யஜமானர்களால் யாகம் செய்யப்படுகிறது — இதில் சந்தேகமில்லை.
13.60.7
ब्राह्मणान्भरतश्रेष्ठ सततं ब्रह्मवादिनः ।
मार्कण्डेयः पुरा प्राह इति लोकेषु बुद्धिमान्।
ब्राह्मणाः पात्रभूताश्च शुद्धा नैवं पितृष्विह ॥ १३.६०.७ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, பிராமணர்கள் எப்போதும் பிரம்மத்தைப் பேசுபவர்கள் என்று முன்பு அறிவுள்ள மார்க்கண்டேயர் உலகங்களில் கூறினார். பிராமணர்கள் தகுதியான பாத்திரங்களும் தூய்மையானவர்களும் ஆவர்; இங்கே முன்னோர்களைப் பற்றி இவ்வாறு இல்லை.
13.60.8
अपर्वोऽप्यथवा विद्वान्सम्बन्धी वा यथा भवेत् ।
तपस्वी यज्ञशीलो वा कथं पात्रं भवेत्तु सः ॥ १३.६०.८ ॥
அவன் வேதம் அறியாதவனாக இருந்தாலும், அல்லது கற்றவனாக, உறவினனாக, தவசியாக அல்லது யாகங்களில் ஈடுபடுபவனாக இருந்தாலும், அவன் எவ்வாறு தகுதியான பாத்திரமாக இருக்க முடியும்?
13.60.9
कुलीनः कर्मकृद्वैद्यस्तथैवाप्यनृशंस्यवान् ।
ह्रीमानृजुः सत्यवादी पात्रं पूर्वे च ये त्रयः ॥ १३.६०.९ ॥
நல்ல குலத்தவனும், கடமைகளைச் செய்பவனும், கற்றவனும், அதுபோலவே இரக்கமுள்ளவனும், நாணமுள்ளவனும், நேர்மையானவனும், சத்தியம் பேசுபவனும் ஆகியோர்—முந்தைய மூவரும்—தகுதியான பாத்திரங்கள்.
13.60.10
तत्रेमं शृणु मे पार्थ चतुर्णां तेजसां मतम् ।
पृथिव्याः काश्यपस्याग्नेर्मार्कण्डेयस्य चैव हि ॥ १३.६०.१० ॥
பிருதையின் மகனே, இதில் நான்கு ஒளிகளின் கருத்தை என்னிடமிருந்து கேள்—பூமியின், காசியபரின், அக்னியின், மார்க்கண்டேயரின் கருத்தை.
13.60.11
पृथिव्युवाच ।
यथा महार्णवे क्षिप्तः क्षिप्रं नेष्टुर्विनश्यति।
तथा दुश्चरितं सर्वं त्रयीनित्ये निमज्जति ॥ १३.६०.११ ॥
பூமி கூறினாள்: பெரிய கடலில் எறியப்பட்ட யாக அவிப்பொருள் விரைவில் அழிவது போல, எல்லா தீய நடத்தையும் நித்திய த்ரயியில் மூழ்கிவிடுகிறது.
13.60.12
सर्वे च वेदाः सह षङ्भिरङ्गैः ।
साङ्ख्यं पुराणं च कुले च जन्म।
नैतानि सर्वाणि गतिर्भवन्ति ।
शीलव्यपेतस्य नृप द्विजस्य ॥ १३.६०.१२ ॥
அனைத்து வேதங்களும், ஆறு அங்கங்களுடன், சாங்கியமும், புராணங்களும், உயர்குலப் பிறப்பும் — இவையனைத்தும், ஓ அரசே, நற்குணம் இல்லாத துவிஜனுக்குப் புகலிடமாவதில்லை.
13.60.13
अधीयानः पण्डितम्मन्यमानो ।
यो विद्यया हन्ति यशः परेषाम्।
ब्रह्मन्स तेन लभते ब्रह्मवध्यां ।
लोकास्तस्य ह्यन्तवन्तो भवन्ति ॥ १३.६०.१३ ॥
கற்று தன்னைப் பண்டிதன் என்று எண்ணி, தன் கல்வியால் பிறருடைய புகழை அழிப்பவன் — ஓ பிராமணா, அவன் அதனால் பிரம்மஹத்தி பாவத்தை அடைகிறான்; அவனுடைய உலகங்களும் அழிவுடையவையாகின்றன.
13.60.14
अश्वमेधसहस्रं च सत्यं च तुलया धृतम् ।
नाभिजानामि यज्ञं तु सत्यस्यार्धमवाप्नुयात् ॥ १३.६०.१४ ॥
ஓராயிரம் அஸ்வமேத யாகங்களும் சத்தியமும் தராசில் நிறுக்கப்பட்டன; நான் யாகத்தை அறியேன், ஆனால் சத்தியத்தின் பாதியை அடையலாம்.
13.60.15
इत्युक्त्वा ते जग्मुराशु चत्वारोऽमिततेजसः ।
पृथिवी काश्यपोऽग्निश्च प्रकृष्टायुश्च भार्गवः ॥ १३.६०.१५ ॥
இவ்வாறு சொல்லி அவர்கள் நால்வரும் — அளவற்ற ஒளிபடைத்த பூமி, காசியபர், அக்னி, மற்றும் பார்கவர் பிரகிருஷ்டாயு — விரைவில் சென்றனர்.
13.60.16
यदि ते ब्राह्मणा लोके व्रतिनो भुञ्जते हविः ।
दत्तं ब्राह्मणकामाय कथं तत्सुकृतं भवेत् ॥ १३.६०.१६ ॥
உலகில் விரதமிருக்கும் பிராமணர்கள் ஹவிஸ் உண்கிறார்கள் என்றால், பிராமணர்களின் விருப்பத்திற்காகக் கொடுக்கப்பட்டது எப்படி நற்செயலாகும்?
13.60.17
आदिष्टिनो ये राजेन्द्र ब्राह्मणा वेदपारगाः ।
भुञ्जते ब्रह्मकामाय व्रतलुप्ता भवन्ति ते ॥ १३.६०.१७ ॥
ஓ அரசர்களின் தலைவா, ஆணையிடப்பட்ட, வேதங்களில் தேர்ந்த பிராமணர்கள், பிரம்ம நோக்கத்திற்காக உண்பவர்கள், அவர்கள் விரதத்தை இழந்தவர்களாகின்றனர்.
13.60.18
अनेकान्तं बहुद्वारं धर्ममाहुर्मनीषिणः ।
किं निमित्तं भवेदत्र तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १३.६०.१८ ॥
அறிவுடையோர் தர்மத்தை ஒருபக்கமற்றது, பல வாயில்கள் கொண்டது என்கிறார்கள். இதற்குக் காரணம் என்ன? பிதாமகரே, அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
13.60.19
अहिंसा सत्यमकोध आनृशंस्यं दमस्तथा ।
आर्जवं चैव राजेन्द्र निश्चितं धर्मलक्षणम् ॥ १३.६०.१९ ॥
அகிம்சை, சத்தியம், கோபமின்மை, கருணை, அடக்கம், நேர்மை ஆகியவையே, ஓ அரசர்களின் அரசே, தர்மத்தின் உறுதியான அடையாளங்கள்.
13.60.20
ये तु धर्मं प्रशंसन्तश्चरन्ति पृथिवीमिमाम् ।
अनाचरन्तस्तद्धर्म सङ्करेऽभिरता प्रभो ॥ १३.६०.२० ॥
ஆனால் தர்மத்தைப் புகழ்ந்துகொண்டு இந்தப் பூமியில் திரிகின்றவர்கள், அந்த தர்மத்தை நடைமுறைப்படுத்தாமல், கலப்பான நடத்தையில் மகிழ்கிறார்கள், ஓ பிரபுவே.
13.60.21
तेभ्यो हिरण्यं रत्नं वा गामश्वं वा ददाति यः ।
दशवर्षाणि विष्ठां स भुङ्क्ते निरयमास्थितः ॥ १३.६०.२१ ॥
அவர்களுக்குத் தங்கம், ரத்தினம், பசு அல்லது குதிரை கொடுப்பவன் பத்து ஆண்டுகள் மலத்தை உண்டு நரகத்தில் நிற்பான்.
13.60.22
धनेन पुल्कसानां च तथैवान्तेवसायिनाम् ।
कृतं कर्माकृतं वाऽपि रागमोहेन जल्पताम् ॥ १३.६०.२२ ॥
பணத்தால் புல்கசர்களுக்கும், அதைப்போலவே அந்தேவாசிகளுக்கும், செய்த செயலோ செய்யாத செயலோ, ஆசையாலும் மயக்கத்தாலும் வீண் பேசுபவர்களுக்கு —
13.60.23
वैश्वदेवं च ये मूढा विप्राय ब्रह्मचारिणे ।
न ददन्तीह राजेन्द्र ते लोकान्भुञ्जतेऽशुभान् ॥ १३.६०.२३ ॥
ஓ அரசர்களின் அரசே, இங்கே அறிவிலிகள் பிராமணனுக்கும் பிரம்மச்சாரிக்கும் வைஸ்வதேவ பலியை அளிக்காமல் இருக்கிறார்களோ, அவர்கள் அசுபமான உலகங்களை அனுபவிக்கிறார்கள்.
13.60.24
किं परं ब्रह्मचर्यं च किं परं धर्मलक्षणम् ।
किञ्च श्रेष्ठतमं शौचं तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १३.६०.२४ ॥
பிரம்மச்சரியத்தில் மேலானது எது? தர்மத்தின் மேலான அடையாளம் எது? தூய்மையில் மிகச் சிறந்தது எது? பிதாமகரே, அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
13.60.25
ब्रह्मचर्यं परं तात मधुमांसस्य वर्जनम् ।
मर्यादायां स्थितो धर्मः शमः शौचस्य लक्षणम् ॥ १३.६०.२५ ॥
பிரம்மச்சரியமே மேலானது, அன்பு மகனே; தேன் மற்றும் இறைச்சியை விலக்குவதும் அவ்வாறே. நெறிக்குள் நிலைத்திருப்பதே தர்மம்; அமைதியே தூய்மையின் அடையாளம்.
13.60.26
कस्मिन्काले चरेद्धर्म कस्मिन्कालेऽर्थमाचरेत् ।
कस्मिन्काले सुखी च स्यात्तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १३.६०.२६ ॥
எந்தக் காலத்தில் தர்மத்தைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும், எந்தக் காலத்தில் அர்த்தத்தைத் தேட வேண்டும், எந்தக் காலத்தில் மனிதன் இன்பமாக இருக்கிறான்? பிதாமகரே, அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
13.60.27
काल्यमर्थं निषेवेत ततो धर्ममनन्तरम् ।
पश्चात्कामं निषेवेत न च गच्छेत्प्रसङ्गिताम् ॥ १३.६०.२७ ॥
காலையில் அர்த்தத்தைத் தேட வேண்டும், அதன் பின் தர்மத்தை, பின்னர் காமத்தை அனுபவிக்க வேண்டும்; பற்றுதலில் வீழக் கூடாது.
13.60.28
ब्राह्मणांश्चैव मन्येत गुरूंश्चाप्यभिपूजयेत् ।
सर्वभूतानुलोमश्च मृदुशीलः प्रियंवदः ॥ १३.६०.२८ ॥
பிராமணர்களை மதிக்க வேண்டும், ஆசிரியர்களையும் நன்கு வணங்க வேண்டும்; எல்லா உயிர்களுக்கும் இணக்கமாக இருக்க வேண்டும், மென்மையான இயல்பும் இனிய சொல்லும் உடையவனாக இருக்க வேண்டும்.
13.60.29
अधिकारे यदनृतं यच्च राजसु पैशुनम् ।
गुरोश्चालीकनिर्बन्धः समानि ब्रह्महत्यया ॥ १३.६०.२९ ॥
ஒரு பதவிப் பொறுப்பில் பொய் சொல்வதும், அரசர்களைப் பற்றி கோள் சொல்வதும், குருவிடம் பொய்யான பிடிவாதம் கொள்வதும் — இவை பிராமண கொலைக்குச் சமம்.
13.60.30
प्रहरेन्न नरेन्द्रेषु न हन्याद्गां तथैव च ।
भ्रूणहत्यासमं चैतदुभयं ये निषेधते ॥ १३.६०.३० ॥
அரசர்கள் மீது தாக்குதல் செய்யக்கூடாது; பசுவையும் கொல்லக்கூடாது. இவ்விரண்டையும் தடுப்பவர்கள் கருவைக் கொல்லுவதற்கு ஒப்பான பாவத்தை விலக்குகிறார்கள்.
13.60.31
नाग्निं परित्यजेज्जातु न च वेदान्परित्यजेत् ।
न च ब्राह्मणमाक्रोशेत्समं तद्ब्रह्महत्यया ॥ १३.६०.३१ ॥
அக்கினியை ஒருபோதும் விடக்கூடாது; வேதங்களையும் கைவிடக்கூடாது; பிராமணனை நிந்திக்கவும் கூடாது. அது பிராமணக் கொலைக்கு சமம்.
13.60.32
कीदृशाः साधवो विप्राः केभ्यो दत्तं महाफलम् ।
कीदृशानां च भोक्तव्यं तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १३.६०.३२ ॥
எப்படிப்பட்ட நல்ல பிராமணர்கள்? யாருக்குக் கொடுத்த தானம் மிகுந்த பலனைத் தரும்? எத்தகையோருக்கு உணவளிக்க வேண்டும்? பிதாமகரே, அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
13.60.33
अक्रोधना धर्मपराः सत्यनित्या दमे रताः ।
तादृशाः साधवो विप्रास्तेभ्यो दत्तं महाफलम् ॥ १३.६०.३३ ॥
கோபமற்றவர்கள், தர்மத்தில் ஈடுபட்டவர்கள், எப்போதும் சத்தியத்தில் நிலைத்தவர்கள், அடக்கத்தில் மகிழ்பவர்கள் — அத்தகையோரே நல்ல பிராமணர்கள்; அவர்களுக்குக் கொடுத்த தானம் மிகுந்த பலனைத் தரும்.
13.60.34
अमानिनः सर्वसहा दृढार्था विजितेन्द्रियाः ।
सर्वभूतहिता मैत्रास्तेभ्यो दत्तं महाफलम् ॥ १३.६०.३४ ॥
கர்வமற்றவர்கள், எல்லாவற்றையும் பொறுப்பவர்கள், உறுதியான குறிக்கோளுடையவர்கள், புலன்களை வென்றவர்கள், எல்லா உயிர்களுக்கும் நன்மை செய்பவர்கள், நட்புடையவர்கள் — அவர்களுக்குக் கொடுத்த தானம் மிகுந்த பலனைத் தரும்.
13.60.35
अलुब्धाः शुचयो वैद्या ह्रीमन्तः सत्यवादिनः ।
स्वकर्मनिरता ये च तेभ्यो दत्तं महाफलम् ॥ १३.६०.३५ ॥
பேராசையற்றவர்கள், தூய்மையானவர்கள், கற்றறிந்தவர்கள், நாணமுடையவர்கள், சத்தியம் பேசுபவர்கள், தம் கடமைகளில் ஈடுபட்டவர்கள் — அவர்களுக்குக் கொடுத்த தானம் மிகுந்த பலனைத் தரும்.
13.60.36
साङ्गांश्च चतुरो वेदानधीते यो द्विजर्षभः ।
षड्भ्यः प्रवृत्तः कर्मभ्यस्तं पात्रमृषयो विदुः ॥ १३.६०.३६ ॥
அங்கங்களுடன் நான்கு வேதங்களையும் ஓதி, ஆறு கர்மங்களில் ஈடுபடும் இரு பிறப்பாளர்களில் சிறந்தவனை ரிஷிகள் தகுதியுள்ள பாத்திரம் என்று அறிவர்.
13.60.37
ये त्वेवंगुणजातीयास्तेभ्यो दत्तं महाफलम् ।
सहस्रगुणमाप्नोति गुणार्हाय प्रदायकः ॥ १३.६०.३७ ॥
ஆனால் இத்தகைய குணமும் குலமும் கொண்டவர்களுக்குக் கொடுக்கப்படுவது பெரும் பலனைத் தரும்; குணத்திற்குத் தகுதியானவனுக்குக் கொடுப்பவன் ஆயிரம் மடங்கு பெறுகிறான்.
13.60.38
प्रज्ञाश्रुताभ्यां वृत्तेन शीलेन च समन्वितः ।
तारयेत कुलं सर्वमेकोऽपीह द्विजर्षभः।
तृप्ते तृप्ताः सर्वदेवाः पितरो मुनयोपि च ॥ १३.६०.३८ ॥
அறிவு, கேள்வி, நடத்தை, நற்பண்பு ஆகியவற்றோடு கூடிய இரு பிறப்பாளர்களில் சிறந்தவன் ஒருவனே தன் முழு குலத்தையும் கரையேற்ற முடியும்; அவன் திருப்தியுறும்போது எல்லா தேவர்களும் பிதிர்களும் முனிவர்களும் திருப்தியடைகின்றனர்.
13.60.39
गामश्वं वित्तमन्नं वा तद्विधे प्रतिपादयेत् ।
द्रव्याणि चान्यानि तथा प्रेत्यभावे न शोचति ॥ १३.६०.३९ ॥
பசு, குதிரை, செல்வம் அல்லது உணவு, அல்லது அது போன்ற பிற பொருட்களை அத்தகையவனுக்குக் கொடுக்க வேண்டும்; அவ்வாறு கொடுப்பவன் மறுமையில் துயருறுவதில்லை.
13.60.40
तारयेत कुलं सर्वमेकोपि ह द्विजोत्तमः ।
किमङ्ग पुनरेवैते तस्मात्पात्रं समाचरेत् ॥ १३.६०.४० ॥
சிறந்த இரு பிறப்பாளன் ஒருவனே முழு குலத்தையும் கரையேற்ற முடியும்; இவர்களைப் பற்றி என்ன சொல்வது! ஆகவே தகுதியுள்ள பாத்திரத்தையே நாட வேண்டும்.
13.60.41
निशाम्य च गुणोपेतं ब्राह्मणं साधुसम्मतम् ।
दूरादानाय्य सत्कृत्य सर्वतश्चापि पूजयेत् ॥ १३.६०.४१ ॥
குணங்கள் நிறைந்தவனும் நல்லோரால் மதிக்கப்படுபவனுமான பிராமணனைக் கண்டு, தொலைவிலிருந்தே அழைத்து, மரியாதையுடன் எல்லா வகையிலும் வழிபட வேண்டும்.