Mahābhārata · Adhyāya 13.61
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.61.1
श्राद्धकाले च दैवे च पित्र्येऽपि च पितामह ।
इच्छामीह त्वयाऽऽख्यातं विहितं यत्सुरर्षिभिः ॥ १३.६१.१ ॥
Großvater, zur Zeit des Śrāddha, im Opfer für die Götter und im Opfer für die Ahnen, wünsche ich zu wissen, was du hier als von Göttern und Weisen vorgeschrieben dargelegt hast.
13.61.2
दैवं पौर्वाह्णिके कुर्यादपराह्णे तु पैतृकम् ।
मङ्गलाचारसम्पन्नः कृतशौचः प्रयत्नवान् ॥ १३.६१.२ ॥
Das Opfer für die Götter soll er am Vormittag vollziehen, das für die Ahnen am Nachmittag, mit glückverheißendem Verhalten, gereinigt und sorgfältig.
13.61.3
मनुष्याणां तु मध्याह्ने प्रदद्यादुपपत्तिभिः ।
कालहीनं तु यद्दानं तं भागं रक्षसां विदुः ॥ १३.६१.३ ॥
Für die Menschen soll man am Mittag mit geziemenden Mitteln geben; doch die Gabe, die zur falschen Zeit erfolgt, diesen Anteil kennt man als den der Rākṣasas.
13.61.4
लङ्घितं चावलीढं च लाकपूर्वं च यत्कृतम् ।
रजस्वलाभिदृष्टं च तं भागं रक्षसां विदुः ॥ १३.६१.४ ॥
Den Anteil, der übersprungen, geleckt, zuerst von einer Krähe berührt und von einer menstruierenden Frau gesehen wurde, diesen Anteil kennt man als den der Rākṣasas.
13.61.5
अवघुष्टं च यद्भुक्तमव्रतेन च भारत ।
परामृष्टं शुना चैव तं भागं रक्षसां विदुः ॥ १३.६१.५ ॥
O Nachkomme Bharatas, den Anteil, der laut verkündet, von einem Gelübdelosen gegessen und von einem Hund berührt wurde, diesen Anteil kennt man als den der Rākṣasas.
13.61.6
केशकीटावपतितं क्षुतं श्वभिरवेक्षितम् ।
रुदितं चावधूतं च तं भागं रक्षसां विदुः ॥ १३.६१.६ ॥
Den Anteil, der auf Haare und Insekten fiel, auf den geniest wurde, den Hunde angesehen haben, der durch Weinen befleckt und abgeschüttelt wurde, diesen Anteil kennt man als den der Rākṣasas.
13.61.7
निरोङ्कारेण यद्भुक्तं सशस्त्रेण च भारत ।
दुरात्मना च यद्भुक्तं तं भागं रक्षसां विदुः ॥ १३.६१.७ ॥
Was ohne die Silbe oṃ, mit einer Waffe in der Hand, o Bhārata, und was von einem bösen Geist gegessen wird, diesen Anteil kennt man als den der Rākṣasas.
13.61.8
परोच्छिष्टं च यद्भुक्तं परिभुक्तं च यद्भवेत् ।
दैवे पित्र्ये च सततं तं भागं रक्षसां विदुः ॥ १३.६१.८ ॥
Was als Rest eines anderen gegessen wird, was bereits verzehrt wurde, und was stets in den Riten für die Götter und Ahnen vorkommt, diesen Anteil kennt man als den der Rākṣasas.
13.61.9
मन्त्रहीनं क्रियाहीनं यच्छ्राद्धं परिविष्यते ।
त्रिभिर्वर्णैर्नरश्रेष्ठ तं भागं रक्षसां विदुः ॥ १३.६१.९ ॥
Ein Śrāddha, das ohne Mantras und ohne rechten Ritus von den drei Ständen aufgetragen wird, o bester der Menschen, diesen Anteil kennt man als den der Rākṣasas.
13.61.10
आज्याहुतिं विना चैव यत्किञ्चित्परिविष्यते ।
दुराचारैश्च यद्भुक्तं तं भागं रक्षसां विदुः ॥ १३.६१.१० ॥
Was ohne Ghee-Opfer aufgetragen wird, und was von den Übeltätern gegessen wird, diesen Anteil kennt man als den der Rākṣasas.
13.61.11
ये भागा रक्षसां प्राप्तास्त उक्ता भरतर्षभ ।
अत ऊर्ध्वं विसर्गस्य परीक्षां ब्राह्मणे शृणु ॥ १३.६१.११ ॥
Die Anteile, die den Rākṣasas zufallen, wurden nun dargelegt. Nun, o Stier der Bharatas, höre die Prüfung des visarga in Bezug auf den Brahmanen.
13.61.12
यावन्तः पतिता विप्रा जडोन्मत्तास्तथैव च ।
दैवे वाऽप्यथ पित्र्ये वा राजन्नार्हन्ति केतनम् ॥ १३.६१.१२ ॥
Wie viele gefallene, stumpfe und verwirrte Brahmanen es auch gibt, o König, sie sind nicht würdig des Ehrenplatzes bei den Riten für die Götter oder die Ahnen.
13.61.13
श्वित्री क्लीबश्च कुष्ठी च तता यक्ष्महतश्च यः ।
अपस्मारी च यश्चान्धो राजन्नार्हन्ति केतनम् ॥ १३.६१.१३ ॥
Der Aussätzige mit weißen Flecken, der Eunuch, der Hautkranke, der von Schwindsucht Befallene, der Epileptiker und der Blinde — o König, sie verdienen die Einladung nicht.
13.61.14
चिकित्सका देवलका वृथा नियमधारिणः ।
सोमविक्रयिणश्चैव श्राद्धे नार्हन्ति केतनम् ॥ १३.६१.१४ ॥
Die Ärzte, die Devalakas, die vergeblich Gelübde halten, und die Verkäufer von Soma — auch sie verdienen die Einladung zum Śrāddha nicht.
13.61.15
गायना नर्तकाश्चैव प्लवका वादकास्तथा ।
कथका योधकाश्चैव राजन्नार्हन्ति केतनम् ॥ १३.६१.१५ ॥
Sänger, Tänzer, Akrobaten, Musiker, Erzähler und Krieger — o König, sie verdienen die Einladung nicht.
13.61.16
होतारो वृषलानां च वृषलाध्यापकास्तथा ।
तथा वृषलशिष्याश्च राजन्नार्हन्ति केतनम् ॥ १३.६१.१६ ॥
Die Opferpriester der Niedriggeborenen, die Lehrer der Niedriggeborenen und deren Schüler — o König, sie verdienen die Einladung nicht.
13.61.17
अनुयोक्ता च यो विप्रो अनुयुक्तश्च भारत ।
नार्हतस्तावपि श्राद्धं ब्रह्मविक्रयिणौ हि तौ ॥ १३.६१.१७ ॥
O Bhārata, der Brahmane, der befragt, und der Brahmane, der befragt wird — keiner von beiden verdient das Śrāddha, denn beide verkaufen das Brahman (das heilige Wissen).
13.61.18
अग्रणीर्यः कृतः पूर्वं वर्णावरपरिग्रहः ।
ब्राह्मणः सर्वविद्योऽपि राजन्नार्हति केतनम् ॥ १३.६१.१८ ॥
Der Brahmane, der einst zum Anführer der niederen Stände gemacht wurde und die niederen Stände aufnimmt — mag er auch alles Wissen kennen, o König, er verdient die Einladung nicht.
13.61.19
अनग्नयश्च ये विप्रा मृतनिर्यातकाश्च ये ।
स्तेनाश्च पतिताश्चैव राजन्नार्हन्ति केतनम् ॥ १३.६१.१९ ॥
Brahmanen, die kein heiliges Feuer unterhalten, die Toten hinaustragen, Diebe und Gefallene, o König, verdienen das Ehrenzeichen (ketana) nicht.
13.61.20
अपरिज्ञातपूर्वाश्च गणपूर्वाश्च भारत ।
पुत्रिकापूर्वपुत्राश्च श्राद्धे नार्हन्ति केतनम् ॥ १३.६१.२० ॥
Wer unbekannter Abstammung ist, Mitglieder einer Zunft, o Nachkomme Bharatas, und Söhne des Tochtersohnes verdienen beim śrāddha-Ritus das Zeichen nicht.
13.61.21
ऋणकर्ता च यो राजन्यश्च वार्धुषिको नरः ।
प्राणिविक्रयवृत्तिश्च राजन्नार्हन्ति केतनम् ॥ १३.६१.२१ ॥
Wer Schulden macht, ein Angehöriger der Kriegerkaste, der Wucherer und wer vom Verkauf lebender Wesen lebt, o König, verdienen das Ehrenzeichen (ketana) nicht.
13.61.22
स्त्रीपूर्वाः काण्डपृष्ठाश्च यावन्तो भरतर्षभ ।
आजपा ब्राह्मणाश्चैव श्राद्धे नार्हन्ति केतनम् ॥ १३.६१.२२ ॥
Wer unter der Herrschaft seiner Frau lebt, wer Bogenspuren auf dem Rücken trägt, alle solche, o Bester der Bharatas, und Brahmanen, die Ziegen hüten, verdienen beim śrāddha-Ritus das Zeichen nicht.
13.61.23
श्राद्धे दैवे च निर्दिष्टो ब्राह्मणो भरतर्षभ ।
दातुः प्रतिग्रहीतुश्च शृणुष्वानुग्रहं पुनः ॥ १३.६१.२३ ॥
O Stier der Bharatas, der für śrāddha und das Götteropfer bestimmte Brahmane gehört sowohl dem Geber als auch dem Empfänger; höre nun nochmals von ihrer Gunst.
13.61.24
चीर्णव्रता गुणैर्युक्ता भवेयुर्येऽपि कर्षकाः ।
सावित्रीज्ञाः क्रियावन्तस्ते राजन्केतनक्षमाः ॥ १३.६१.२४ ॥
Wer seine Gelübde erfüllt hat, mit Tugenden begabt ist, auch wenn er Bauer ist, die Sāvitrī-Formel kennt und die Riten vollzieht, o König, ist des Zeichens würdig.
13.61.25
क्षात्रधर्मिणमप्याजौ केतयेत्कुलजं द्विजम् ।
न त्वेव वणिजं तात श्राद्धे च परिकल्पयेत् ॥ १३.६१.२५ ॥
Selbst ein zweimal Geborener aus gutem Hause, der die Pflicht des Kriegers befolgt, kann im Kampf als Fahnenträger bestimmt werden; doch, lieber Sohn, ein Kaufmann sollte beim Ahnenopfer nicht eingesetzt werden.
13.61.26
अग्निहोत्री च यो विप्रो ग्रामवासी च यो भवेत् ।
अस्तेनश्चातिथिज्ञश्च स राजन्केतनक्षमः ॥ १३.६१.२६ ॥
Der Brahmane, der das Feueropfer vollzieht, im Dorf wohnt, kein Dieb ist und die Pflichten gegenüber Gästen kennt – er, o König, ist geeignet, Fahnenträger zu sein.
13.61.27
सावित्रीं जपते यस्तु त्रिकालं भरतर्षभ ।
भिक्षावृत्तिः क्रियावांश्च स राजन्केतनक्षमः ॥ १३.६१.२७ ॥
Wer den Sāvitrī-Vers zu den drei Tageszeiten rezitiert, vom Betteln lebt und den Riten eifrig nachgeht – er, o Stier der Bharatas, o König, ist geeignet, Fahnenträger zu sein.
13.61.28
उदितास्तमितो यश्च तथैवास्तमितोदितः ।
अहिंस्रश्चाल्पदोषश्च स राजन्केतनक्षमः ॥ १३.६१.२८ ॥
Wer die Dämmerungsriten vor Sonnenaufgang und nach Sonnenuntergang vollzieht, gewaltlos ist und wenige Fehler hat – er, o König, ist geeignet, Fahnenträger zu sein.
13.61.29
अकल्कको ह्यतर्कश्च ब्राह्मणो भरतर्षभ ।
संसर्ग भैक्ष्यवृत्तिश्च स राजन्केतनक्षमः ॥ १३.६१.२९ ॥
Der Brahmane, der makellos ist, sich nicht in Streitgespräche verliert, in seinem Umgang maßvoll ist und von Almosen lebt – er, o Stier der Bharatas, o König, ist geeignet, Fahnenträger zu sein.
13.61.30
अव्रती कितवः स्तेनः प्राणिविक्रयिको वणिक् ।
सनिष्कृतिः पुनः सोमं पीतवान्केतनक्षमः ॥ १३.६१.३० ॥
Wer keine Gelübde hält, ein Spieler, ein Dieb, ein Kaufmann, der Lebewesen verkauft, oder wer, obwohl durch Sühne gereinigt, erneut Soma getrunken hat – diese sind nicht geeignet, Fahnenträger zu sein.
13.61.31
अर्जयित्वा धनं पूर्वं दारुणैरपि कर्मभिः ।
भवेत्सर्वातिथिः पश्चात्स राजन्केतनक्षमः ॥ १३.६१.३१ ॥
Nachdem er zuerst Reichtum auch durch grausame Taten erworben hat, mag er danach Gastgeber aller Gäste werden; o König, er mag fähig sein, Zeugnis abzulegen oder eine Gabe anzunehmen.
13.61.32
ब्रह्मविक्रयनिर्दिष्टं स्त्रिया यच्चार्जितं धनम् ।
अदेयं पितृविप्रेभ्यो यच्च क्लैब्यादुपार्जितम् ॥ १३.६१.३२ ॥
Reichtum, der als durch den Verkauf eines Brahmanen gewonnen bezeichnet wird, Reichtum, den eine Frau erworben hat, und Reichtum aus Feigheit darf den Ahnen und Brahmanen nicht gegeben werden.
13.61.33
क्रियमाणेऽपवर्गे च यो द्विजो भरतर्षभ ।
न व्याहरति यद्युक्तं तस्याधर्मो गवानृतम् ॥ १३.६१.३३ ॥
O Stier der Bharatas, der Zweimalgeborene, der beim Abschluss eines Ritus nicht das Angemessene spricht, dessen Sünde gleicht einer Lüge über eine Kuh.
13.61.34
श्राद्धस्य ब्राह्मणः कालः प्राप्तं दधि घृतं तथा ।
सोमक्षयश्च मांसं च यदारण्यं युधिष्ठिर ॥ १३.६१.३४ ॥
Die Zeit des Śrāddha gehört dem Brahmanen; ebenso werden Quark und Ghee erhalten, und das Schwinden des Soma sowie Fleisch aus dem Wald, o Yudhiṣṭhira.
13.61.35
मुहूर्तानां त्रयं पूर्वमह्नः प्रातरिति स्मृतम् ।
जपध्यानादिभिस्तस्मिन्विप्रैः कार्यं शुभव्रतम् ॥ १३.६१.३५ ॥
Die ersten drei Muhūrtas des Tages gelten als Morgen; in dieser Zeit sollen die Brahmanen das heilbringende Gelübde von Rezitation, Meditation und dergleichen vollziehen.
13.61.36
सङ्गवाख्यं त्रिभागं तु मध्याह्नस्त्रिमुहूर्तकः ।
लौकिकं सङ्गवेऽर्धं च स्नानादि ह्यथ मध्यमे ॥ १३.६१.३६ ॥
Der dritte Teil namens Saṅgava; der Mittag dauert drei Muhūrtas; weltliche Angelegenheiten nehmen die Hälfte der Saṅgava-Zeit ein, und Baden und ähnliches gehören zum Mittag.
13.61.37
चतुर्थमपराह्णं तु त्रिमुहूर्तं तु पित्र्यकम् ।
सायाह्नस्त्रिमुहूर्तं च मध्यमं कविभिः स्मृतम् ॥ १३.६१.३७ ॥
Der vierte Teil ist der Nachmittag (aparāhṇa), drei Muhūrtas lang und den Ahnen geweiht. Der Abend (sāyāhna) dauert ebenfalls drei Muhūrtas; die mittlere Zeit haben die Weisen so bestimmt.
13.61.38
चतुर्थ त्वपराह्णाख्ये श्राद्धं कुर्यात्सदा नृप ॥ १३.६१.३८ ॥
O König, im vierten Teil, Aparāhṇa genannt, soll man stets das Śrāddha vollziehen.
13.61.39
प्रागुदीचीमुखा विप्राः विश्वेदेवे च दक्षिणाः ।
श्रावितेषु सुतृप्तेषु पिण्डं दद्यात्सदक्षिणम् ॥ १३.६१.३९ ॥
Beim Viśvedeva-Ritus sollen die Brahmanen nach Osten oder Norden und nach Süden gewandt sitzen; wenn die Mantras rezitiert wurden und sie vollständig zufrieden sind, soll man den Piṇḍa mit einer Dakṣiṇā darbringen.
13.61.40
श्राद्धापवर्गे विप्रस्य दातारो वोस्त्वितीरयेत् ।
क्षत्रियस्यापि यो ब्रूयात्प्रीयन्तां पितरस्त्विति ॥ १३.६१.४० ॥
Am Ende des Śrāddha soll man dem Brahmanen sagen: „Möge es euch, den Gebern, wohlergehen“; und dem Kṣatriya soll man sagen: „Mögen die Ahnen zufrieden sein.“
13.61.41
अपवर्गे तु वैश्यस्य श्राद्धकर्मणि भारत ।
अक्षय्यमभिधातव्यं स्वस्ति शूद्रस्य भारत ॥ १३.६१.४१ ॥
Am Ende des Śrāddha-Ritus soll man dem Vaiśya „unvergänglich“ verkünden; und dem Śūdra, o Nachfahre des Bharata, soll man „Heil“ wünschen.
13.61.42
पुण्याहवाचनं दैवं ब्राह्मणस्य विधीयते ।
एतदेव निरोङ्कारं क्षत्रियस्य विधीयते ॥ १३.६१.४२ ॥
Für den Brahmanen wird die Rezitation des glücklichen Tages (puṇyāhavācana) als göttlicher Ritus vorgeschrieben; für den Kṣatriya wird genau dies vorgeschrieben, jedoch ohne die Silbe oṃ.
13.61.43
वैश्यस्य दैवे वक्तव्यं प्रीयन्तां देवता इति ।
गोर्हिसायां चतुर्भागं पूर्वं विप्रातिकेतिनः ॥ १३.६१.४३ ॥
Ein Vaiśya soll im göttlichen Ritus sagen: »Mögen die Götter zufrieden sein.« Bei der Tötung einer Kuh gebührt zuerst ein Viertel dem geladenen Brahmanen.
13.61.44
वर्णावरेषु भुञ्जानं क्रमाच्छूद्रे चतुर्गुणम् ।
नान्यत्र ब्राह्मणो ब्रूयात्पूर्वं विप्रेण केतितः ॥ १३.६१.४४ ॥
Für den, der unter den niederen Varṇas isst, der Reihe nach viermal bei den Śūdras. Anderswo soll der Brahmane nicht sprechen, wenn er zuvor von einem Brahmanen eingeladen wurde.
13.61.45
अभोजने च दोषः स्याद्वर्जयेच्छूद्रकेतनम् ।
शूद्रान्नरसपुष्टाङ्गो द्विजो नोर्ध्वां गतिं लभेत् ॥ १३.६१.४५ ॥
Auch Nichtessen bringt Schuld; die Einladung eines Śūdra soll man meiden. Ein Zweimalgeborener, dessen Glieder vom Saft der Speise eines Śūdra genährt sind, erlangt nicht den höheren Weg.
13.61.46
अशुचिर्नैव चाश्नीयान्नास्तिको मानवर्जितः ।
न पूर्वं लङ्घयेल्लोभादेकवर्णोऽपि पार्थिव ॥ १३.६१.४६ ॥
Ein Unreiner, ein Ungläubiger oder ein Ehrloser soll nicht essen. Aus Gier soll man die frühere Regel nicht übertreten, o König, auch nicht bei einem Gleichen im Varṇa.
13.61.47
विप्राः स्मृता भूमिदेवा उपकुर्वाणवर्जिताः ।
कर्मणामानुपूर्व्येण विदिपूर्वं कृतं शृणु ॥ १३.६१.४७ ॥
Die Brahmanen gelten als Erdgötter, frei vom Upakurvāṇa-Ritus. Höre die Reihenfolge der Riten, wie sie nach dem Veda zuerst vollzogen werden.
13.61.48
जातकर्मादिकाः सर्वास्त्रिषु वर्णेषु भारत ।
ब्रह्मक्षत्रे हि मन्त्रोक्ता वैश्यस्य च युधिष्ठिर ॥ १३.६१.४८ ॥
Alle Riten beginnend mit dem Geburtsritus, o Nachkomme Bharatas, bestehen in den drei Varṇas. Für Brahmane und Kṣatriya sind sie mit Mantras vorgeschrieben, und auch für den Vaiśya, o Yudhiṣṭhira.
13.61.49
विप्रस्य रशना मौञ्जी मौर्वी राजन्यगामिनी ।
बाल्वजी ह्येव वैश्यस्य धर्म एष युधिष्ठिर ॥ १३.६१.४९ ॥
Der Gürtel des Brahmanen besteht aus Muñja-Gras, der des Kṣatriya aus Maurvā-Faser, der des Vaiśya aus Bālvaja-Gras. Dies, Yudhiṣṭhira, ist die Pflicht.
13.61.50
पालाशो द्विजदण्डः स्यादश्वत्थः क्षत्रियस्य तु ।
औदुम्बरश्च वैश्यस्य धर्म एष युधिष्ठिर ॥ १३.६१.५० ॥
Der Stab des Zweimalgeborenen soll aus Palāśa-Holz sein, der des Kṣatriya aus Aśvattha-Holz, der des Vaiśya aus Udumbara-Holz. Dies, Yudhiṣṭhira, ist die Pflicht.
13.61.51
दातुः प्रतिग्रहीतुश्च धर्माधर्माविमौ शृणु ।
ब्राह्मणस्यानृतेऽधर्मः प्रोक्तः पातकसंज्ञितः।
चतुर्गुणः क्षत्रियस्य वैश्यस्याष्टगुणः स्मृतः ॥ १३.६१.५१ ॥
Höre diese beiden, Verdienst und Unverdienst von Geber und Empfänger. Für einen Brahmanen wird die Unrechtmäßigkeit durch Lüge als Sünde bezeichnet; für einen Kṣatriya gilt sie als viermal, für einen Vaiśya als achtmal so schwer.
13.61.52
नान्यत्र ब्राह्मणोऽश्नीयात्पूर्वं विप्रेण केतितः ।
यवीयान्पशुहिंसायां तुल्यधर्मा भवेत्स हि ॥ १३.६१.५२ ॥
Ein Brahmane soll nicht anderswo essen, außer er wurde zuvor von einem Brahmanen eingeladen. Der Geringere wird bei der Tötung von Tieren einer mit gleicher Pflicht.
13.61.53
तथा राजन्यवैश्याभ्यां यद्यश्नीयात्तु केतितः ।
यवीयान्पशुहिंसायां भागार्धं समवाप्नुयात् ॥ १३.६१.५३ ॥
Ebenso erhält der Geringere bei der Tötung von Tieren die halbe Teilhabe, wenn er von einem Kṣatriya oder Vaiśya eingeladen ist und isst.
13.61.54
दैवं वाऽप्यथवा पित्र्यं योऽश्नीयाद्ब्राह्मणादिषु ।
अस्नातो ब्राह्मणो राजंस्तस्याधर्मोऽनृतं स्मृतम् ॥ १३.६१.५४ ॥
Ein Brahmane, der ungebadet Opfergaben für die Götter oder Ahnen oder Speisen im Hause von Brahmanen und anderen isst, o König, dessen Unrechtmäßigkeit wird als Lüge erklärt.
13.61.55
आशौचो ब्राह्मणो राजन्योऽश्नीयाद्ब्राह्मणादिषु ।
ज्ञानपूर्वमथो लोभात्तस्याधर्मो गवानृतम् ॥ १३.६१.५५ ॥
Wenn ein unreiner Brahmane oder Kṣatriya mit Brahmanen und anderen isst, wissentlich oder aus Gier, gilt sein Adharma als gleich dem Töten einer Kuh oder einer Lüge.
13.61.56
अर्थेनान्येन यो लिप्सेत्कर्मार्थं चैव भारत ।
आमन्त्रयति राजेन्द्र तस्याधर्मोऽनृतं स्मृतम् ॥ १३.६१.५६ ॥
O Nachkomme Bharatas, wer durch Reichtum oder eine andere Sache für ein Ritual erlangen will und einlädt, o Herr der Könige, dessen Adharma gilt als Lüge.
13.61.57
अवेदव्रतचारित्रास्त्रिभिर्वर्णैर्युधिष्ठिर ।
मन्त्रवत्परिविष्यन्ते तस्याधर्मो गवानृतम् ॥ १३.६१.५७ ॥
O Yudhiṣṭhira, wer ohne Veda und Gelübde lebt und den drei Ständen mit Mantras aufgetischt wird, dessen Adharma gilt als gleich dem Töten einer Kuh oder einer Lüge.