Mahābhārata · Adhyāya 13.96
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.96.1
दानं यज्ञः क्रिया चेह किंस्वित्प्रेत्य महाफलम् ।
कस्य ज्यायः फलं प्रोक्तं कीदृशेभ्यः कथं कदा ॥ १३.९६.१ ॥
Welche Gabe, welches Opfer oder welche rituelle Handlung trägt hier nach dem Tod die größte Frucht? Wessen Lohn wird als der höchste erklärt, für welche Art von Menschen, wie und wann?
13.96.2
एतदिच्छामि विज्ञातुं याथातथ्येनि भारत ।
विद्वञ्जिज्ञासमानाय दानधर्मान्प्रचक्ष्व मे ॥ १३.९६.२ ॥
O Bhārata, ich möchte dies wahrhaftig so erkennen, wie es ist. O Weiser, lehre mich, der ich wissen will, die Pflichten der Gabe.
13.96.3
अन्तर्वेद्यां च यद्दत्तं श्रद्धया चानृशंस्यतः ।
किंस्विन्नैःश्रेयसं तात तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १३.९६.३ ॥
Was, das innerhalb des Opferplatzes mit Glauben und Milde gegeben wird, führt wohl zum höchsten Heil? Sag mir das, lieber Großvater.
13.96.4
रौद्रं कर्म क्षत्रियस्य सततं तात वर्तते ।
नास्य वैतानिकफलं विना दानं सुपावनम् ॥ १३.९६.४ ॥
Lieber Sohn, das Tun eines Kshatriya ist stets grimmig. Ohne die sehr reinigende Gabe erlangt er nicht die Frucht des Opferfeuers.
13.96.5
न तु पापकृतां राज्ञां याजका द्विजसत्तमाः ।
धने सत्यप्रदातॄणां प्रतिगृह्णन्ति साधवः ॥ १३.९६.५ ॥
Doch die Priester der Könige, die Böses tun, sind nicht die besten der Zweimalgeborenen. Die Guten nehmen nur von denen an, die wahrhaftig Reichtum geben.
13.96.6
प्रतिगृह्णन्ति न तु चेद्यद्रोषादाप्तदक्षिणैः ।
एतस्मात्कारणाद्यज्ञैर्यजेद्राजाऽऽप्तदक्षिणैः ॥ १३.९६.६ ॥
Wird die Dakṣiṇā im Zorn gegeben, nehmen sie sie nicht an. Aus diesem Grund soll der König Opfer mit angemessenen Gaben vollziehen.
13.96.7
अथ चेत्प्रतिगृह्णीयुर्दद्यादहरहर्नृपः ।
श्रद्धामास्थाय परमां पावनं ह्येतुदुत्तमम् ॥ १३.९६.७ ॥
Wenn sie annehmen, soll der König täglich geben, in höchstem Vertrauen; wahrlich, dies ist die höchste reinigende Handlung.
13.96.8
ब्राह्मणांस्तर्पयन्द्रव्यैः स वै यज्ञोऽनुपद्रवः ।
मैत्रान्साधून्वेदविदः शीलवृत्ततपोर्जितान् ॥ १३.९६.८ ॥
Jenes Opfer, bei dem die Brahmanen mit Gütern zufriedengestellt werden, ist wahrlich ungestört; die freundlichen, guten, veda-kundigen, durch Charakter, Lebenswandel und Askese Erworbenen.
13.96.9
यत्ते ते न करिष्यन्ति कृतं ते न भविष्यति ।
यज्ञान्साधय साधुभ्यः स्वाद्वन्नान्दक्षिणावतः ॥ १३.९६.९ ॥
Was sie nicht für dich tun werden, wird nicht von dir getan sein; vollende die Opfer für die Guten, mit süßer Speise und Dakṣiṇā.
13.96.10
इष्टं दत्तं च मन्येथा आत्मानं दानकर्मणा ।
पूजयेथा यायजूकांस्तवाप्यंशो भवेद्यथा ॥ १३.९६.१० ॥
Durch die Tat des Gebens halte dich selbst für einen, der geopfert und gegeben hat; ehre die Opfernden, damit auch dir ein Anteil davon zukomme.
13.96.11
विद्वद्भ्यः सम्प्रदानेन तत्राप्यंशोऽस्य पूजया ।
यज्वभ्यश्चाथ विद्वद्भ्यो दत्त्वा लोकं प्रदापयेत्।
प्रदद्याज्ज्ञानदातॄणां ज्ञानदानांशभाग्यभवेत् ॥ १३.९६.११ ॥
Durch Gaben an die Gelehrten und deren Ehrung kommt auch dort ein Anteil zustande; indem man den Opfernden und Gelehrten gibt, soll man die Welt geben lassen; man soll den Gebern des Wissens geben und Anteil am Geschenk des Wissens erhalten.
13.96.12
प्रजावतो भरेथाश्च ब्राह्मणान्बहुभारिणः ।
प्रजावांस्तेन भवति यथा जनयिता तथा ॥ १३.९६.१२ ॥
Unterstütze die Brahmanen, die Kinder haben und viele Lasten tragen; dadurch wird der Mensch mit Nachkommen gesegnet, wie es der Erzeuger ist.
13.96.13
यावतः साधुधर्मान्वै सन्तः संवर्धयन्त्युत ।
सर्वस्वैश्चापि भर्तव्या नरा ये बहुकारिणः ॥ १३.९६.१३ ॥
So viele gute Pflichten die Weisen mehren, und die Menschen, die vielfältig wirken, sollen mit all ihrem Besitz unterstützt werden.
13.96.14
समृद्धः सम्प्रयच्छ त्वं ब्राह्म्णेभ्यो युधिष्ठिर ।
धेनूरनडुहोऽन्नानि च्छत्रं वासांस्युपानहौ ॥ १३.९६.१४ ॥
O Yudhiṣṭhira, du bist wohlhabend; gib den Brahmanen reichlich Kühe, Ochsen, Speisen, Schirme, Gewänder und Sandalen.
13.96.15
आज्यानि यजमानेभ्यस्तथाऽन्नानि च भारत ।
अश्ववन्ति च यानानि वेश्मानि शयनानि च ॥ १३.९६.१५ ॥
O Nachkomme Bharatas, gib den Opfernden geklärte Butter und Speise, ebenso Fahrzeuge mit Pferden, Häuser und Betten.
13.96.16
एते देयाः पुष्टिमद्भिर्लघूपायाश्च भारत ।
अजुगुप्सांश्च विज्ञाय ब्राह्मणान्वृत्तिकर्शितान् ॥ १३.९६.१६ ॥
O Nachkomme Bharatas, dies sollen die Wohlhabenden geben, und es gibt auch einfache Mittel; die Brahmanen, durch Mangel an Lebensunterhalt abgemagert und nicht zu verachten, soll man erkennen und unterstützen.
13.96.17
उपच्छन्नं प्रकाशं वा वृत्त्या तान्प्रतिपालय ।
राजसूयाश्वमेधाभ्यां श्रेयस्तत्क्षत्रियान्प्रति ॥ १३.९६.१७ ॥
Ob heimlich oder offen, erhalte sie durch Unterhalt; für die Kṣatriyas ist dies besser noch als die Opfer Rājasūya und Aśvamedha.
13.96.18
एवं पापैर्विनिर्मुक्तस्त्वं पूतः स्वर्गमाप्स्यसि ।
सञ्चयित्वा पुनः कोशं यद्राष्ट्रं पालयिष्यसि ॥ १३.९६.१८ ॥
So von Sünden befreit und gereinigt wirst du den Himmel erlangen; wenn du den Schatz wieder gefüllt hast, wirst du das Reich beschützen.
13.96.19
तेन त्वं ब्रह्मभूयत्वमवाप्स्यसि धनानि च ।
आत्मनश्च परेषां च वृत्तिं संरक्ष भारत ॥ १३.९६.१९ ॥
Dadurch wirst du den Zustand Brahmans und Reichtum erlangen. O Bhārata, schütze den Lebensunterhalt deiner selbst und anderer.
13.96.20
पुत्रवच्चापि भृत्यान्स्वान्प्रजाश्च परिपालय ।
योगः क्षेमश्च ते नित्यं ब्राह्मणेष्वस्तु भारत ॥ १३.९६.२० ॥
Schütze auch deine Diener und Untertanen wie Söhne. O Bhārata, möge dein Wohl und deine Sicherheit stets bei den Brahmanen ruhen.
13.96.21
तदर्थं जीवितं तेऽस्तु मा तेभ्योऽप्रतिपालनम् ।
अनर्थो ब्राह्मणस्यैष यद्वित्तनिचयो महान् ॥ १३.९६.२१ ॥
Dafür möge dein Leben sein, und es möge kein Versäumnis im Schutz für sie geben. Für einen Brahmanen ist dies ein großes Unglück: die Anhäufung großen Reichtums.
13.96.22
क्षिया ह्यभीक्ष्णं संवासो दर्पयेत्सम्प्रमोहयेत् ।
ब्राह्मणेषु प्रमूढेषु धर्मो विप्रणशेद्धुवम्।
धर्मप्रणाशे भूतानामभावः स्यान्न संशयः ॥ १३.९६.२२ ॥
Durch ständigen Umgang verzehrt er sich und erzeugt Hochmut und große Verblendung. Wenn die Brahmanen verblendet sind, wird das Dharma gewiss zugrunde gehen. Mit dem Untergang des Dharma werden die Wesen nicht mehr sein – daran besteht kein Zweifel.
13.96.23
यो रक्षिभ्यः सम्प्रदाय राजा राष्ट्रं विलुम्पति ।
यज्ञे राष्ट्राद्धनं तस्मादानयध्वमिति ब्रुवन् ॥ १३.९६.२३ ॥
Der König, der es den Hütern übergibt und das Reich plündert, indem er sagt: 'Bringt Reichtum aus dem Reich für das Opfer' —
13.96.24
यच्चादाय तदाज्ञप्तं भीतं दत्तं सुदारुणम् ।
यजेद्राजा न तं यज्ञं प्रशंसन्त्यस्य साधवः ॥ १३.९६.२४ ॥
Und der König, der ein Opfer mit Reichtum vollzieht, der aus Furcht gegeben und unter grausamstem Befehl genommen wurde – die Guten preisen dieses Opfer von ihm nicht.
13.96.25
अपीडिताः सुसंवृद्धा ये ददत्यनुकूलतः ।
तादृशेनाप्युपायेन यष्टव्यं नोद्यमाहृतैः ॥ १३.९६.२५ ॥
Wer, ungedrängt und wohlhabend, gern gibt — durch ein solches Mittel soll man opfern, nicht mit mühsam Erworbenem.
13.96.26
यदा परिनिषिच्येत निहितो वै यथाविधि ।
तदा राजा महायज्ञैर्यजेत बहुदक्षिणैः ॥ १३.९६.२६ ॥
Wenn es gemäß der Vorschrift niedergelegt und wohl gegründet ist, dann soll der König mit großen Opfern und reichen Opfergaben opfern.
13.96.27
वृद्धबालधनं रक्ष्यमन्धस्य कृपणस्य च ।
न खातपूर्वं कुर्वीत न रुदन्तीधनं हरेत् ॥ १३.९६.२७ ॥
Das Vermögen der Alten und Kinder, des Blinden und des Armen muss geschützt werden; man soll nicht ausgraben, was früher ausgegraben wurde, und nicht das Vermögen des Weinenden nehmen.
13.96.28
हृतं कृपणवित्तं हि राष्ट्रं हन्ति नृप श्रियम् ।
दद्याच्च महतो भोगान्क्षुद्भयं प्रणुदेत्सताम् ॥ १३.९६.२८ ॥
O König, das den Armen entrissene Gut vernichtet das Reich und seinen Wohlstand. Man soll große Genüsse gewähren und den Hunger-Schrecken von den Guten vertreiben.
13.96.29
येषां स्वादूनि भोज्यानि समवेक्ष्यन्ति बालकाः ।
नाश्नन्ति विधिवत्तानि किन्नु पापतरं ततः ॥ १३.९६.२९ ॥
Wessen köstliche Speisen die Kinder sehnsüchtig anschauen, während sie diese nicht nach Vorschrift essen — welche Sünde könnte größer sein als diese?
13.96.30
यदि ते तादृशो राष्ट्रे विद्वान्त्सीदेत्क्षुधा द्विजः ।
भ्रूणहत्यां च गच्छेथाः कृत्वा पापमिवोत्तमम् ॥ १३.९६.३० ॥
Wenn in deinem Reich ein so gelehrter Brahmane vor Hunger leidet, würdest du die Sünde der Embryotötung auf dich laden, die größte der Sünden.
13.96.31
धिक्तस्य जीवितं राज्ञो राष्ट्रे यस्यावसीदति ।
द्विजोऽन्यो वा मनुष्योपि शिबिराह वचो यथा ॥ १३.९६.३१ ॥
Schmach sei dem Leben jenes Königs, in dessen Reich ein Brahmane oder ein anderer Mensch verkümmert, wie Śibi sprach.
13.96.32
यस्य स्म विषये राज्ञः स्नातकः सीदति क्षुधा ।
अवृद्धिमेति तद्राष्ट्रं विन्दते सह राजकम् ॥ १३.९६.३२ ॥
In dessen Reich ein Vedenabsolvent vor Hunger leidet, dessen Reich verfällt und geht mit dem Königshaus zugrunde.
13.96.33
क्रोशन्त्यो यस्य वै राष्ट्राद्ध्रियन्ते तरसा स्त्रियः ।
क्रोशतां पतिपुत्राणां मृतोऽसौ न च जीवति ॥ १३.९६.३३ ॥
Wenn aus dessen Reich die Frauen schreiend mit Gewalt verschleppt werden, während Gatten und Söhne klagen, so ist jener König tot und nicht lebendig.
13.96.34
अरक्षितारं हर्तारं विलोप्तारमनायकम् ।
तं वै राजकलिं हन्युः प्रजाः सन्नह्य निर्घृणं ॥ १३.९६.३४ ॥
Die Untertanen sollen, gewappnet und ohne Mitleid, jenen königlichen Kali erschlagen, der nicht beschützt, ein Dieb und Plünderer ist und ohne Führer.
13.96.35
अहं वो रक्षितेत्युक्त्वा यो न रक्षति भूमिपः ।
स संहत्य निहन्तव्यः श्वेव सोन्माद आतुरः ॥ १३.९६.३५ ॥
Ein Herrscher, der sagt »Ich bin euer Beschützer«, aber nicht beschützt, soll gemeinsam erschlagen werden wie ein toller, kranker Hund.
13.96.36
पापं कुर्वन्ति यत्किञ्चित्प्रजा राज्ञा ह्यरक्षिताः ।
चतुर्थं तस्य पापस्य राजा विन्दति भारत ॥ १३.९६.३६ ॥
Welche Sünde die Untertanen auch begehen, wenn sie vom König nicht beschützt werden, o Bhārata, der König erhält davon einen vierten Teil.
13.96.37
अथाहुः सर्वमेवैति भूयोऽर्धमिति निश्चयः ।
चतुर्थं मतमस्माकं मनोः श्रुत्वानुशासनम् ॥ १३.९६.३७ ॥
Dann sagen sie, alles kehre wieder nur als Hälfte zurück; das ist die Gewissheit. Doch nach Manus Unterweisung ist unsere Ansicht der vierte Teil.
13.96.38
शुभं वा यच्च कुर्वन्ति प्रजा राज्ञा सुरक्षिताः ।
चतुर्थं तस्य पुण्यस्य राजा चाप्नोति भारत ॥ १३.९६.३८ ॥
Welche guten Taten die vom König wohl beschützten Untertanen auch vollbringen, o Bhārata, der König erlangt davon den vierten Teil des Verdienstes.
13.96.39
जीवन्तं त्वानुजीवन्तु प्रजाः सर्वा युधिष्ठिर ।
पर्जन्यमिव भूतानि महाद्रुममिवाण्डजाः ॥ १३.९६.३९ ॥
Mögen alle Untertanen vom lebenden König leben, o Yudhiṣṭhira, wie die Lebewesen von der Regenwolke und die Vögel von einem großen Baum leben.
13.96.40
कुबेरमिव रक्षांसि शतक्रतुमिवामराः ।
ज्ञातयस्त्वाऽनुजीवन्तु सुहृदश्च परन्तप ॥ १३.९६.४० ॥
Wie die Rākṣasas von Kubera und die Unsterblichen von Śatakratu leben, so mögen deine Verwandten und Freunde von dir leben, o Feindebezwinger.