Mahābhārata · Adhyāya 13.96
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.96.1
दानं यज्ञः क्रिया चेह किंस्वित्प्रेत्य महाफलम् ।
कस्य ज्यायः फलं प्रोक्तं कीदृशेभ्यः कथं कदा ॥ १३.९६.१ ॥
Aqui, de dádiva, sacrifício e ato ritual, qual produz grande fruto após a morte? O fruto de quem é declarado o maior, para que tipo de pessoas, como e quando?
13.96.2
एतदिच्छामि विज्ञातुं याथातथ्येनि भारत ।
विद्वञ्जिज्ञासमानाय दानधर्मान्प्रचक्ष्व मे ॥ १३.९६.२ ॥
Ó Bhārata, desejo conhecer isto verdadeiramente como é. Ó sábio, a mim, que desejo saber, expõe os deveres da dádiva.
13.96.3
अन्तर्वेद्यां च यद्दत्तं श्रद्धया चानृशंस्यतः ।
किंस्विन्नैःश्रेयसं तात तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १३.९६.३ ॥
O que é dado dentro do recinto do sacrifício com fé e bondade, o que de fato conduz ao supremo bem? Diz-me isso, querido avô.
13.96.4
रौद्रं कर्म क्षत्रियस्य सततं तात वर्तते ।
नास्य वैतानिकफलं विना दानं सुपावनम् ॥ १३.९६.४ ॥
Querido, a ação do kṣatriya é sempre feroz. Sem a dádiva, muito purificadora, ele não obtém o fruto do fogo sacrificial.
13.96.5
न तु पापकृतां राज्ञां याजका द्विजसत्तमाः ।
धने सत्यप्रदातॄणां प्रतिगृह्णन्ति साधवः ॥ १३.९६.५ ॥
Mas os sacerdotes dos reis que praticam o mal não são os melhores dos duas vezes nascidos. Os bons aceitam apenas de quem verdadeiramente dá riquezas.
13.96.6
प्रतिगृह्णन्ति न तु चेद्यद्रोषादाप्तदक्षिणैः ।
एतस्मात्कारणाद्यज्ञैर्यजेद्राजाऽऽप्तदक्षिणैः ॥ १३.९६.६ ॥
Se for dada com ira, eles não aceitam a dakṣiṇā. Por esta razão, o rei deve sacrificar com oferendas e honorários adequados.
13.96.7
अथ चेत्प्रतिगृह्णीयुर्दद्यादहरहर्नृपः ।
श्रद्धामास्थाय परमां पावनं ह्येतुदुत्तमम् ॥ १३.९६.७ ॥
Se eles aceitarem, o rei deve dar diariamente, sustentando a suprema fé; de fato, este é o ato purificador mais elevado.
13.96.8
ब्राह्मणांस्तर्पयन्द्रव्यैः स वै यज्ञोऽनुपद्रवः ।
मैत्रान्साधून्वेदविदः शीलवृत्ततपोर्जितान् ॥ १३.९६.८ ॥
Aquele sacrifício em que os brâmanes são satisfeitos com bens é verdadeiramente livre de dano; os amigáveis, bons, conhecedores dos Vedas, conquistados por caráter, conduta e austeridade.
13.96.9
यत्ते ते न करिष्यन्ति कृतं ते न भविष्यति ।
यज्ञान्साधय साधुभ्यः स्वाद्वन्नान्दक्षिणावतः ॥ १३.९६.९ ॥
O que eles não fizerem por ti não será feito por ti; realiza os sacrifícios para os bons, com comida doce e dakṣiṇā.
13.96.10
इष्टं दत्तं च मन्येथा आत्मानं दानकर्मणा ।
पूजयेथा यायजूकांस्तवाप्यंशो भवेद्यथा ॥ १३.९६.१० ॥
Pelo ato de dar, considera-te alguém que sacrificou e deu; honra os que realizam sacrifícios, para que também te caiba uma parte.
13.96.11
विद्वद्भ्यः सम्प्रदानेन तत्राप्यंशोऽस्य पूजया ।
यज्वभ्यश्चाथ विद्वद्भ्यो दत्त्वा लोकं प्रदापयेत्।
प्रदद्याज्ज्ञानदातॄणां ज्ञानदानांशभाग्यभवेत् ॥ १३.९६.११ ॥
Pela doação aos sábios e pela honra, também há ali uma parte; dando aos sacrificadores e aos sábios, que se faça o mundo dar; deve-se dar aos doadores do conhecimento e tornar-se partícipe da dádiva do conhecimento.
13.96.12
प्रजावतो भरेथाश्च ब्राह्मणान्बहुभारिणः ।
प्रजावांस्तेन भवति यथा जनयिता तथा ॥ १३.९६.१२ ॥
Sustenta os brâmanes que têm filhos e carregam muitos fardos; por isso o homem torna-se dotado de descendência, como o genitor.
13.96.13
यावतः साधुधर्मान्वै सन्तः संवर्धयन्त्युत ।
सर्वस्वैश्चापि भर्तव्या नरा ये बहुकारिणः ॥ १३.९६.१३ ॥
Quantos deveres virtuosos os sábios fomentam, e os homens que realizam muitas obras devem ser sustentados com toda a sua riqueza.
13.96.14
समृद्धः सम्प्रयच्छ त्वं ब्राह्म्णेभ्यो युधिष्ठिर ।
धेनूरनडुहोऽन्नानि च्छत्रं वासांस्युपानहौ ॥ १३.९६.१४ ॥
Ó Yudhiṣṭhira, tu és próspero; dá aos brâmanes, com generosidade, vacas, bois, alimentos, guarda-sóis, vestes e sandálias.
13.96.15
आज्यानि यजमानेभ्यस्तथाऽन्नानि च भारत ।
अश्ववन्ति च यानानि वेश्मानि शयनानि च ॥ १३.९६.१५ ॥
Ó descendente de Bharata, dá aos que oferecem sacrifícios manteiga clarificada e alimentos, e também veículos com cavalos, casas e leitos.
13.96.16
एते देयाः पुष्टिमद्भिर्लघूपायाश्च भारत ।
अजुगुप्सांश्च विज्ञाय ब्राह्मणान्वृत्तिकर्शितान् ॥ १३.९६.१६ ॥
Ó descendente de Bharata, estas coisas devem ser dadas pelos prósperos, e há também meios simples; reconhecendo os brâmanes debilitados pela falta de sustento, que não são desprezíveis, deve-se ajudá-los.
13.96.17
उपच्छन्नं प्रकाशं वा वृत्त्या तान्प्रतिपालय ।
राजसूयाश्वमेधाभ्यां श्रेयस्तत्क्षत्रियान्प्रति ॥ १३.९६.१७ ॥
Seja em segredo ou em público, sustenta-os com meios de vida; para os kṣatriyas isso é melhor até que os sacrifícios Rājasūya e Aśvamedha.
13.96.18
एवं पापैर्विनिर्मुक्तस्त्वं पूतः स्वर्गमाप्स्यसि ।
सञ्चयित्वा पुनः कोशं यद्राष्ट्रं पालयिष्यसि ॥ १३.९६.१८ ॥
Assim, livre dos pecados e purificado, alcançarás o céu; tendo novamente reunido o tesouro, protegerás o reino.
13.96.19
तेन त्वं ब्रह्मभूयत्वमवाप्स्यसि धनानि च ।
आत्मनश्च परेषां च वृत्तिं संरक्ष भारत ॥ १३.९६.१९ ॥
Por isso alcançarás o estado de Brahman e a riqueza. Ó Bhārata, protege o sustento de ti mesmo e dos outros.
13.96.20
पुत्रवच्चापि भृत्यान्स्वान्प्रजाश्च परिपालय ।
योगः क्षेमश्च ते नित्यं ब्राह्मणेष्वस्तु भारत ॥ १३.९६.२० ॥
Protege também os teus servos e súbditos como filhos. Ó Bhārata, que o teu bem-estar e segurança estejam sempre com os brâmanes.
13.96.21
तदर्थं जीवितं तेऽस्तु मा तेभ्योऽप्रतिपालनम् ।
अनर्थो ब्राह्मणस्यैष यद्वित्तनिचयो महान् ॥ १३.९६.२१ ॥
Que a tua vida seja para isso, e que não falte proteção a eles. Para um brâmane, esta é uma grande desgraça: o acúmulo de grandes riquezas.
13.96.22
क्षिया ह्यभीक्ष्णं संवासो दर्पयेत्सम्प्रमोहयेत् ।
ब्राह्मणेषु प्रमूढेषु धर्मो विप्रणशेद्धुवम्।
धर्मप्रणाशे भूतानामभावः स्यान्न संशयः ॥ १३.९६.२२ ॥
Pela convivência constante, ele se desgasta e gera orgulho e grande confusão. Quando os brâmanes se confundem, o dharma certamente perecerá. Com a destruição do dharma, os seres deixarão de existir; não há dúvida.
13.96.23
यो रक्षिभ्यः सम्प्रदाय राजा राष्ट्रं विलुम्पति ।
यज्ञे राष्ट्राद्धनं तस्मादानयध्वमिति ब्रुवन् ॥ १३.९६.२३ ॥
O rei que, tendo-o entregue aos guardiões, pilha o reino dizendo: 'Trazei riqueza do reino para o sacrifício' —
13.96.24
यच्चादाय तदाज्ञप्तं भीतं दत्तं सुदारुणम् ।
यजेद्राजा न तं यज्ञं प्रशंसन्त्यस्य साधवः ॥ १३.९६.२४ ॥
E o rei que realiza um sacrifício com riqueza dada por medo e tomada sob a mais cruel ordem — os bons não louvam esse sacrifício dele.
13.96.25
अपीडिताः सुसंवृद्धा ये ददत्यनुकूलतः ।
तादृशेनाप्युपायेन यष्टव्यं नोद्यमाहृतैः ॥ १३.९६.२५ ॥
Aqueles que, não oprimidos e bem prósperos, dão de bom grado — por tal meio deve-se sacrificar, não com o que foi obtido com esforço.
13.96.26
यदा परिनिषिच्येत निहितो वै यथाविधि ।
तदा राजा महायज्ञैर्यजेत बहुदक्षिणैः ॥ १३.९६.२६ ॥
Quando (o que foi reunido) tiver sido colocado conforme a regra e estiver bem estabelecido, então o rei deve sacrificar com grandes sacrifícios de abundantes oferendas.
13.96.27
वृद्धबालधनं रक्ष्यमन्धस्य कृपणस्य च ।
न खातपूर्वं कुर्वीत न रुदन्तीधनं हरेत् ॥ १३.९६.२७ ॥
A riqueza dos velhos e das crianças, do cego e do pobre deve ser protegida; não se deve escavar o que foi escavado antes, nem tirar a riqueza de quem chora.
13.96.28
हृतं कृपणवित्तं हि राष्ट्रं हन्ति नृप श्रियम् ।
दद्याच्च महतो भोगान्क्षुद्भयं प्रणुदेत्सताम् ॥ १३.९६.२८ ॥
Ó rei, a riqueza tomada ao pobre destrói o reino e sua prosperidade. Deve-se conceder grandes prazeres e afastar o medo da fome dos justos.
13.96.29
येषां स्वादूनि भोज्यानि समवेक्ष्यन्ति बालकाः ।
नाश्नन्ति विधिवत्तानि किन्नु पापतरं ततः ॥ १३.९६.२९ ॥
Aqueles cujos alimentos saborosos as crianças contemplam com desejo, enquanto eles não os comem segundo a regra — que pecado poderia ser maior do que esse?
13.96.30
यदि ते तादृशो राष्ट्रे विद्वान्त्सीदेत्क्षुधा द्विजः ।
भ्रूणहत्यां च गच्छेथाः कृत्वा पापमिवोत्तमम् ॥ १३.९६.३० ॥
Se no teu reino um brâmane tão sábio sofrer de fome, incorrerias no pecado de matar um embrião, o maior dos pecados.
13.96.31
धिक्तस्य जीवितं राज्ञो राष्ट्रे यस्यावसीदति ।
द्विजोऽन्यो वा मनुष्योपि शिबिराह वचो यथा ॥ १३.९६.३१ ॥
Maldita seja a vida daquele rei em cujo reino um brâmane ou outro homem definha, como disse Śibi.
13.96.32
यस्य स्म विषये राज्ञः स्नातकः सीदति क्षुधा ।
अवृद्धिमेति तद्राष्ट्रं विन्दते सह राजकम् ॥ १३.९६.३२ ॥
No reino daquele em cujo território um graduado védico sofre de fome, esse reino decai e encontra a ruína junto com a casa real.
13.96.33
क्रोशन्त्यो यस्य वै राष्ट्राद्ध्रियन्ते तरसा स्त्रियः ।
क्रोशतां पतिपुत्राणां मृतोऽसौ न च जीवति ॥ १३.९६.३३ ॥
Aquele rei de cujo reino as mulheres são arrebatadas à força, gritando, enquanto seus maridos e filhos choram, esse rei está morto e não vive.
13.96.34
अरक्षितारं हर्तारं विलोप्तारमनायकम् ।
तं वै राजकलिं हन्युः प्रजाः सन्नह्य निर्घृणं ॥ १३.९६.३४ ॥
Os súditos, armados e sem piedade, devem matar aquele Kali real que não protege, é ladrão e saqueador e está sem chefe.
13.96.35
अहं वो रक्षितेत्युक्त्वा यो न रक्षति भूमिपः ।
स संहत्य निहन्तव्यः श्वेव सोन्माद आतुरः ॥ १३.९६.३५ ॥
O soberano que diz "eu sou vosso protetor", mas não protege, deve ser abatido em conjunto, como um cão louco e doente.
13.96.36
पापं कुर्वन्ति यत्किञ्चित्प्रजा राज्ञा ह्यरक्षिताः ।
चतुर्थं तस्य पापस्य राजा विन्दति भारत ॥ १३.९६.३६ ॥
Qualquer pecado que os súditos cometam quando não são protegidos pelo rei, ó Bhārata, o rei obtém uma quarta parte desse pecado.
13.96.37
अथाहुः सर्वमेवैति भूयोऽर्धमिति निश्चयः ।
चतुर्थं मतमस्माकं मनोः श्रुत्वानुशासनम् ॥ १३.९६.३७ ॥
Então dizem que tudo retorna novamente como metade; essa é a certeza. Mas, tendo ouvido o ensinamento de Manu, nossa opinião é a quarta parte.
13.96.38
शुभं वा यच्च कुर्वन्ति प्रजा राज्ञा सुरक्षिताः ।
चतुर्थं तस्य पुण्यस्य राजा चाप्नोति भारत ॥ १३.९६.३८ ॥
Quaisquer boas ações que os súditos, bem protegidos pelo rei, realizem, ó Bhārata, o rei obtém a quarta parte desse mérito.
13.96.39
जीवन्तं त्वानुजीवन्तु प्रजाः सर्वा युधिष्ठिर ।
पर्जन्यमिव भूतानि महाद्रुममिवाण्डजाः ॥ १३.९६.३९ ॥
Que todos os súditos vivam do rei vivo, ó Yudhiṣṭhira, como os seres vivos vivem da nuvem de chuva e as aves de uma grande árvore.
13.96.40
कुबेरमिव रक्षांसि शतक्रतुमिवामराः ।
ज्ञातयस्त्वाऽनुजीवन्तु सुहृदश्च परन्तप ॥ १३.९६.४० ॥
Como os rākṣasas vivem de Kubera e os imortais de Śatakratu, assim vivam de ti os teus parentes e amigos, ó abrasador de inimigos.