Mahābhārata · Adhyāya 14.108
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.108.1
अनेकान्तं बहुद्वारं धर्ममाहुर्मनीपिणः ।
किंलक्षणोसौ भति तन्मे ब्रूहि जनार्दन ॥ १४.१०८.१ ॥
Yudhiṣṭhira sprach: Die Weisen sagen, dharma habe viele Seiten und viele Tore. O Janārdana, welches ist sein Kennzeichen, und wie leuchtet er? Sag es mir.
14.108.2
शृणु राजन्समासेन धर्मशौचविधिक्रमम् ।
अहिंसा शौचमक्रोधमानृशंस्यं दमः शमः।
आर्जवं चैव राजेन्द्र निश्चितं धर्मलक्षणम् ॥ १४.१०८.२ ॥
Der Erhabene sprach: Höre, o König, kurz die Ordnung der Regeln von dharma und Reinheit. Gewaltlosigkeit, Reinheit, Zornlosigkeit, Güte, Selbstbeherrschung, Ruhe und Aufrichtigkeit — dies, o Herr der Könige, sind die festen Kennzeichen des dharma.
14.108.3
ब्रह्मचर्यं तपः क्षान्तिर्मधुमांसस्य वर्जनम् ।
मर्यादायां स्थितिश्चैव शमः शौचस्य लक्षणम् ॥ १४.१०८.३ ॥
Keuscher Wandel, Askese, Geduld, Enthaltung von Honig und Fleisch, Verharren in den Grenzen des Anstands und Ruhe — dies sind die Kennzeichen der Reinheit.
14.108.4
बाल्ये विद्यां निषेवेत यौवने दारसंग्रहम् ।
वार्धके मौनमातिष्ठेत्सर्वदा धर्ममाचरेत् ॥ १४.१०८.४ ॥
In der Kindheit soll man sich dem Lernen widmen, in der Jugend eine Frau nehmen, im Alter Schweigen ergreifen und stets dharma üben.
14.108.5
ब्राह्मणान्नावमन्येत गुरुन्परिवदेन्न च ।
यतीनामनुकूलः स्यादेष धर्मः सनातनः ॥ १४.१०८.५ ॥
Man soll Brahmanen nicht verachten, Lehrer nicht schmähen; den Asketen soll man wohlgesinnt sein — dies ist der ewige dharma.
14.108.6
यतिर्गुरुर्द्विजातीनां वर्णानां ब्राह्मणो गुरुः ।
पतिरेव गुरुः स्त्रीणां सर्वेषां पार्थिवो गुरुः ॥ १४.१०८.६ ॥
Für die zweimal Geborenen ist der Asket der Lehrer; für die Stände ist der Brahmane der Lehrer; für die Frauen ist nur der Gatte der Lehrer; und für alle ist der König der Lehrer.
14.108.7
यद्गृहस्तार्जितं पापं ज्ञानतोऽज्ञानतोपि वा ।
निर्दहिष्यति तत्सर्वमेकरात्रोषितो यतिः ॥ १४.१०८.७ ॥
Jede Sünde, die der Hausvater angehäuft hat, wissentlich oder unwissentlich, wird der Asket, der eine einzige Nacht verweilt, gänzlich verbrennen.
14.108.8
दुर्वृत्ता वा सुवृत्ता वा ज्ञानिनोऽज्ञानिनोपि वा ।
गृहस्थैर्यतयः पूज्याः परत्र हितकाङ्क्षिभिः ॥ १४.१०८.८ ॥
Ob von schlechtem oder gutem Wandel, gelehrt oder ungelehrt, die Asketen sollen von den Hausvätern verehrt werden, die das Wohl im Jenseits wünschen.
14.108.9
एकदण्डी त्रिदण्डी वा शिखी वा मुण्डितोपि वा ।
काषायदण्डधारोपि यतिः पूज्यो न संशयः ॥ १४.१०८.९ ॥
Ob er einen oder drei Stäbe trägt, einen Haarschopf oder kahlen Kopf hat, auch wer einen safranfarbenen Stab trägt, ist ein Yati, der Verehrung verdient, ohne Zweifel.
14.108.10
अपूजितो गृहस्थैर्वा तथा चाप्यवमानितः ।
यतिर्वाऽप्यतिथिर्वाऽपि नरके पातयिष्यतः ॥ १४.१०८.१० ॥
Ein Asket oder Gast, der von den Hausvätern nicht geehrt oder sogar geschmäht wird, wird sie in die Hölle stürzen.
14.108.11
तस्मात्तु यत्नतः पूज्या मद्भक्ता मत्परायणाः ।
मयि संन्यस्तकर्माणः परत्र हितकाङ्क्षिभिः ॥ १४.१०८.११ ॥
Darum sollen die Hausväter, die das Wohl im Jenseits wünschen, meine Verehrer sorgfältig ehren, die sich mir hingeben und ihre Handlungen in mir aufgegeben haben.
14.108.12
प्रहरेन्न द्विजान्विप्रो गां न हन्यात्कदाचन ।
भ्रूणहत्यासमं चैव उभयं यो निषेवते ॥ १४.१०८.१२ ॥
Ein Brahmane soll keinen Zweimalgeborenen schlagen und niemals eine Kuh töten; wer beides tut, begeht eine Sünde gleich der Tötung eines Embryos.
14.108.13
नाग्निं मुखेनोपधमेन्न च पादौ प्रतापयेत् ।
नाधः कुर्यात्कदाचित्तु न पृष्ठं परितापयेत् ॥ १४.१०८.१३ ॥
Man soll das Feuer nicht mit dem Mund anblasen und die Füße nicht daran wärmen. Niemals soll man das Feuer nach unten richten, noch den Rücken erhitzen.
14.108.14
नान्तरा गमनं कुर्यान्न चामेध्यं विनिक्षिपेत् ।
उच्छिष्टो न स्पृशेदग्निमाशौचस्थो न जातुचित् ॥ १४.१०८.१४ ॥
Man soll nicht zwischen Feuern hindurchgehen noch Unreines hineinwerfen. Wer durch Speisereste befleckt ist, soll das Feuer nicht berühren; wer im Zustand der Unreinheit ist, soll es niemals berühren.
14.108.15
श्वचण्डालादिभिः स्पृष्टो नाङ्गमग्नौ प्रतापयेत् ।
सर्वदेवमयो वह्निस्तस्माच्छुद्धः सदा स्पृशेत् ॥ १४.१०८.१५ ॥
Wer von einem Hund, einem Candala oder dergleichen berührt wurde, soll keinen Körperteil am Feuer erwärmen. Das Feuer besteht aus allen Göttern; daher soll man es stets nur im Zustand der Reinheit berühren.
14.108.16
प्राप्तमूत्रपुरीषस्तु न स्पृशेद्वह्निमात्मवान् ।
यावत्तु धारयेद्वेगं तावदप्रयतो भवेत् ॥ १४.१०८.१६ ॥
Der Selbstbeherrschte, der den Drang zu Urin oder Kot verspürt, soll das Feuer nicht berühren. Solange er diesen Drang zurückhält, bleibt er unrein.
14.108.17
पचनाग्निं न गृह्णीयात्परवेश्मनि जातुचित् ।
तस्मिन्पक्वेन चान्नेन यत्कर्म कुरुते शुभम् ॥ १४.१०८.१७ ॥
Das Kochfeuer soll man niemals aus dem Haus eines anderen nehmen. Jede verdienstvolle Handlung, die man mit der an diesem Feuer gekochten Speise vollzieht...
14.108.18
तस्यैव तच्छुभस्यार्धमग्निदस्य भवेन्नृप ।
तस्माद्गृहगतं वह्निं प्रकुर्यादविनाशितम् ॥ १४.१०८.१८ ॥
O König, die Hälfte des Verdienstes jener guten Tat gehört dem, der das Feuer gegeben hat. Darum soll man das Feuer im Hause unvergänglich halten.
14.108.19
प्रमादाद्यदि वाऽज्ञानात्तस्य नाशो भविष्यति ।
गृह्णीयात्तु मथित्वा वा श्रोत्रियागारतोपि वा ॥ १४.१०८.१९ ॥
Geht es aus Nachlässigkeit oder Unwissenheit verloren, so soll man das Feuer durch Reiben erzeugen oder aus dem Haus eines kundigen Brahmanen holen.
14.108.20
कीदृशाः साधवो विप्रास्तेभ्यो दत्तं महाफलम् ।
कीदृशेभ्यो हि दातव्यं तन्मे ब्रूहि जनार्दन ॥ १४.१०८.२० ॥
O Janārdana, welche Art tugendhafter Brahmanen bringt eine Gabe großen Lohn? Wem soll man geben? Sag mir das.
14.108.21
अक्रोधनाः सत्यपरा धर्मनित्या जितेन्द्रियाः ।
तादृशाः साधवो विप्रास्तेभ्यो दत्तं महाफलम् ॥ १४.१०८.२१ ॥
Eine Gabe an solche tugendhaften Brahmanen — frei von Zorn, der Wahrheit ergeben, beständig im Dharma und Herr über ihre Sinne — bringt große Frucht.
14.108.22
अमानिनः सर्वसहा दृष्टार्था विजितेन्द्रियाः ।
सर्वभूतहिता मैत्रास्तेभ्यो दत्तं महाफलम् ॥ १४.१०८.२२ ॥
Eine Gabe an jene, die frei von Stolz sind, alles ertragen, das wahre Ziel sehen, Herren ihrer Sinne sind, dem Wohl aller Wesen dienen und freundlich gesinnt sind, bringt große Frucht.
14.108.23
अलुब्धाः शुचयो वैद्या हीमन्तः सत्यवादिनः ।
स्वधर्मनिरता ये तु तेभ्यो दत्तं महाफलम् ॥ १४.१०८.२३ ॥
Eine Gabe an jene, die frei von Gier, rein, gelehrt, bescheiden, wahrhaftig sind und ihrer eigenen Pflicht hingegeben, bringt große Frucht.
14.108.24
साङ्गंश्च चतुरो वेदान्योऽधीयेत दिनेदिने ।
शूद्रान्नं यस्य नो देहे तत्पात्रमृषयो विदुः ॥ १४.१०८.२४ ॥
Die Weisen halten jenen für einen würdigen Empfänger, der täglich die vier Veden samt ihren Gliedern studiert und in dessen Körper keine Speise eines Śūdra gelangt ist.
14.108.25
प्रज्ञाश्रुताभ्यां वृत्तेन शीलेन च समन्वितः ।
तारयेत्तत्कुलं सर्वमेकोपीह युधिष्ठिर ॥ १४.१०८.२५ ॥
O Yudhiṣṭhira, schon ein einziger Mensch, der mit Weisheit, Gelehrsamkeit, Wandel und Charakter begabt ist, rettet hier seine ganze Sippe.
14.108.26
गामश्वमन्नं वित्तं वा तद्विधे प्रतिपादयेत् ।
निशम्य तु गुणोपेतं ब्राह्मअणं साधुसंमतम्।
दूरादाहृत्य सत्कृत्य तं प्रयत्नेन पूजयेत् ॥ १४.१०८.२६ ॥
Man soll einer solchen Person eine Kuh, ein Pferd, Speise oder Reichtum geben; nachdem man einen mit Tugenden begabten, von den Guten gebilligten Brahmanen erkannt, ihn sogar aus der Ferne herbeigerufen und geehrt hat, soll man ihn sorgfältig verehren.
14.108.27
धर्माधर्मविधिस्त्वेवं भीमं भीष्मेण भाषितम् ।
भीष्मवाक्यात्सारभूतं वद धर्मं सुरेश्वर ॥ १४.१०८.२७ ॥
So furchtbar ist die Regel von Dharma und Adharma, wie sie Bhīṣma dargelegt hat; o Herr der Götter, sprich das Wesentliche des Dharma aus Bhīṣmas Worten.
14.108.28
अन्नेन धार्यते सर्वं जगदेतच्चराचरम् ।
अन्नात्प्रभवति प्राणः प्रत्यक्षं नास्ति संशयः ॥ १४.१०८.२८ ॥
Durch Speise wird diese ganze Welt, die bewegliche und die unbewegliche, getragen; aus der Speise entsteht der Lebensatem; das ist offensichtlich, es gibt keinen Zweifel.
14.108.29
कलत्रं पीडयित्वा तु देशे काले च शक्तितः ।
दातव्यं भिक्षवे चान्नमात्मनो भूतिमिच्छता ॥ १४.१०८.२९ ॥
Ohne den eigenen Leib (die Familie) zu bedrängen, sollte man dem Bettler nach Ort, Zeit und eigenem Vermögen Speise geben, wer das eigene Wohl wünscht.
14.108.30
विप्रमध्वपरिश्रान्तं बालं वृद्धमथापि वा ।
अर्चयेद्गुरुवत्प्रीतो गृहस्थो गृहमागतम् ॥ १४.१०८.३० ॥
Der Hausvater soll erfreut den vom Weg ermüdeten Brahmanen, das Kind oder den Alten, oder wer immer ins Haus gekommen ist, wie einen Lehrer verehren.
14.108.31
क्रोधमुत्पतितं हित्वा सुशीलो वीतमत्सरः ।
अर्चयेदतिथिं प्रीतः परत्र हितभूतये ॥ १४.१०८.३१ ॥
Nachdem er den aufgestiegenen Zorn abgelegt hat, von gutem Wesen und frei von Neid, soll man den Gast freudig ehren; dies bringt Wohl und Gedeihen in der jenseitigen Welt.
14.108.32
अतिथिं नावमन्येत नानृतां गिरमीरयेत् ।
न पृच्छेद्गोत्रचरणं नाधीतं वा कदाचन ॥ १४.१०८.३२ ॥
Man soll den Gast nicht verachten, kein unwahres Wort sprechen; man soll nicht nach seinem Geschlecht und Veda-Zweig fragen, noch jemals, was er gelernt hat.
14.108.33
चण्डालो वा श्वपाको वा काले यः कश्चिदागतः ।
अन्नेन पूजनीयः स्यात्परत्र हितमिच्छता ॥ १४.१०८.३३ ॥
Ob Caṇḍāla oder Śvapāka, wer zur rechten Zeit kommt, soll mit Speise geehrt werden von dem, der das Wohl im Jenseits wünscht.
14.108.34
पिधाय तु गृहद्वारं भुक्ते योऽन्नं प्रहृष्टवान् ।
स्वर्गद्वारपिधानं वै कृतं तेन युधिष्ठिर ॥ १४.१०८.३४ ॥
Wer die Tür seines Hauses verschließt und freudig seine Speise isst, o Yudhiṣṭhira, hat in der Tat das Tor des Himmels verschlossen.
14.108.35
पितॄन्देवानृषीन्विप्रानतिथींश्च निराश्रयान् ।
यो नरः प्रीणयत्यन्नैस्तस्य पुण्यफलं महत् ॥ १४.१०८.३५ ॥
Der Mensch, der Ahnen, Götter, Weise, Brahmanen, Gäste und die Hilflosen mit Speise erfreut, dessen Frucht des Verdienstes ist groß.
14.108.36
कृत्वा तु पापं बहुशो यो दद्यादन्नमर्थिने ।
ब्राह्मणाय विशेषेण सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ १४.१०८.३६ ॥
Wer, nachdem er vielfach Sünde begangen hat, einem Bittsteller Speise gibt, besonders einem Brahmanen, wird von allen Sünden befreit.
14.108.37
अन्नदः प्राणदो लोके प्राणदः सर्वदो भवेत् ।
तस्मादन्नं विशेषेण दातव्यं भूतिमिच्छता ॥ १४.१०८.३७ ॥
Wer in der Welt Speise gibt, gibt Leben; wer Leben gibt, wird Geber von allem. Darum soll, wer Wohlergehen wünscht, besonders Speise geben.
14.108.38
अन्नं ह्यमृतमित्याहुरन्नं प्रजननं स्मृतम् ।
अन्नप्रणाशो सीदन्ति शरीरे पञ्च धातवः ॥ १४.१०८.३८ ॥
Speise heißt Nektar, und Speise gilt als Erzeugerin der Nachkommenschaft. Wenn die Speise schwindet, verfallen die fünf Grundstoffe des Körpers.
14.108.39
बलं बलवतो नश्येदन्नहीनस्य देहिनः ।
तस्मादन्नं विशेषेण श्रद्धयाऽश्रद्धयापि वा ॥ १४.१०८.३९ ॥
Auch die Kraft eines starken Verkörperten vergeht, wenn ihm Speise fehlt. Darum soll Speise besonders gegeben werden, mit Vertrauen oder auch ohne Vertrauen.
14.108.40
आदत्ते हि रसं सर्वमादित्यः स्वगभस्तिभिः ।
वायुस्तस्मात्समादाय रसं मेधेषु धारयेत् ॥ १४.१०८.४० ॥
Die Sonne zieht alle Feuchtigkeit mit ihren eigenen Strahlen empor. Dann soll der Wind sie aufnehmen und in den Wolken halten.
14.108.41
तत्तु मेघगतं भूमौ शक्रो वर्षति तादृशम् ।
तेन दिग्धा भवेद्देवी मही प्रीता च ॥ १४.१०८.४१ ॥
Dieses Wasser, das in die Wolke gegangen ist, lässt Indra so auf die Erde regnen. Von ihm benetzt, wird die Göttin Erde erfreut.
14.108.42
तस्यां सस्यानि रोहन्ति यैर्जीवन्त्यखिलाः प्रजाः ।
मांसमेदोस्थिमज्जानां सम्भवस्तेभ्य एव हि ॥ १४.१०८.४२ ॥
Auf dieser Erde wachsen die Feldfrüchte, von denen alle Geschöpfe leben. Aus ihnen allein stammt der Ursprung von Fleisch, Fett, Knochen und Mark.
14.108.43
एवं सूर्यश्च पवनो मेघः शक्रस्तथैव च ।
एक एव स्थितो राशिर्यतो भूतानि जज्ञिरे ॥ १४.१०८.४३ ॥
So bleiben Sonne, Wind, Wolke und Indra ebenfalls in einer einzigen Masse, aus der die Wesen geboren wurden.
14.108.44
भवनानि च दिव्यानि दिवि तेषां महात्मनाम् ।
नानासंस्थानि भूतानि नानाभूमिगतानि च ॥ १४.१०८.४४ ॥
Im Himmel gibt es göttliche Wohnstätten jener Großherzigen; und Wesen vielfältiger Gestalt befinden sich auf verschiedenen Ländern.
14.108.45
चन्द्रमण्डलशुभ्राणि किङ्किणीजालवन्ति च ।
तरुणादित्यवर्णानि स्थावराणि चराणि च ॥ १४.१०८.४५ ॥
Hell wie die Mondscheibe, mit Netzen kleiner Glöckchen geschmückt, von der Farbe der jungen Sonne, gibt es unbewegliche und bewegliche Dinge.
14.108.46
अनेकशतसङ्ख्यानि सान्तर्जलवनानि च ।
तत्र पुष्पफलोपेताः कामदाः सुरपादपाः ॥ १४.१०८.४६ ॥
Hunderte über Hunderte an Zahl sind Wälder mit Wasser in ihrem Inneren; dort gibt es göttliche Bäume, voller Blüten und Früchte, die Wünsche erfüllen.
14.108.47
वाप्यो बद्धसभाः कूपा दीर्घिकाश्च सहस्रशः ।
भक्ष्यभोज्यमयाः शैला वासांस्याभरणानि च ॥ १४.१०८.४७ ॥
Stufenbrunnen, Brunnen mit festen Versammlungshallen und langgestreckte Teiche in Tausenden; Berge aus Speise und Trank, auch Gewänder und Schmuck.
14.108.48
क्षीरस्रवन्त्यः सरितस्तथा चैवान्नपर्वताः ।
घोषवन्ति च यानानि युक्तान्यथ सहस्रशः ॥ १४.१०८.४८ ॥
Flüsse, die von Milch strömen, und ebenso Berge aus Speise; und angespannte Fahrzeuge in Tausenden, die tönen.
14.108.49
प्रासादप्रवराः शुभ्राः शय्याश्च कनकोज्ज्वलाः ।
अन्नदास्तत्र तिष्ठन्ति तस्मादन्नप्रदो भवेत् ॥ १४.१०८.४९ ॥
Dort stehen herrliche weiße Paläste und goldglänzende Lager für die Spender von Speise. Darum soll man ein Spender von Speise sein.