மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 14.108
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.108.1
अनेकान्तं बहुद्वारं धर्ममाहुर्मनीपिणः ।
किंलक्षणोसौ भति तन्मे ब्रूहि जनार्दन ॥ १४.१०८.१ ॥
யுதிஷ்டிரர் கூறினார்: ஞானிகள் தர்மத்தை பல முனைகளும் பல வாயில்களும் கொண்டதென்று கூறுகிறார்கள். ஜனார்தனா, அது எந்த இலக்கணம் கொண்டது, அது எவ்வாறு விளங்குகிறது? எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
14.108.2
शृणु राजन्समासेन धर्मशौचविधिक्रमम् ।
अहिंसा शौचमक्रोधमानृशंस्यं दमः शमः।
आर्जवं चैव राजेन्द्र निश्चितं धर्मलक्षणम् ॥ १४.१०८.२ ॥
பகவான் கூறினார்: ராஜனே, தர்மமும் தூய்மையும் கொண்ட வழிமுறையைச் சுருக்கமாகக் கேள். அகிம்சை, தூய்மை, கோபமின்மை, கருணை, அடக்கம், அமைதி, நேர்மை ஆகியவையே, ராஜேந்திரா, உறுதியான தர்மத்தின் அடையாளங்கள்.
14.108.3
ब्रह्मचर्यं तपः क्षान्तिर्मधुमांसस्य वर्जनम् ।
मर्यादायां स्थितिश्चैव शमः शौचस्य लक्षणम् ॥ १४.१०८.३ ॥
பிரம்மச்சரியம், தவம், பொறுமை, தேன் மற்றும் இறைச்சியை விலக்குதல், ஒழுக்க வரம்புகளில் நிலைத்திருத்தல், அமைதி ஆகியவையே தூய்மையின் அடையாளங்கள்.
14.108.4
बाल्ये विद्यां निषेवेत यौवने दारसंग्रहम् ।
वार्धके मौनमातिष्ठेत्सर्वदा धर्ममाचरेत् ॥ १४.१०८.४ ॥
இளமையில் கல்வியைப் பின்பற்ற வேண்டும்; இளம் வயதில் மனைவியை ஏற்க வேண்டும்; முதுமையில் மௌனத்தை மேற்கொள்ள வேண்டும்; எப்போதும் தர்மத்தை கடைப்பிடிக்க வேண்டும்.
14.108.5
ब्राह्मणान्नावमन्येत गुरुन्परिवदेन्न च ।
यतीनामनुकूलः स्यादेष धर्मः सनातनः ॥ १४.१०८.५ ॥
பிராமணர்களை அவமதிக்கக் கூடாது, குருக்களை இகழக் கூடாது; துறவிகளிடம் அன்பாக இருக்க வேண்டும் — இதுவே நித்திய தர்மம்.
14.108.6
यतिर्गुरुर्द्विजातीनां वर्णानां ब्राह्मणो गुरुः ।
पतिरेव गुरुः स्त्रीणां सर्वेषां पार्थिवो गुरुः ॥ १४.१०८.६ ॥
இருபிறப்பாளர்களுக்கு குரு துறவி; வருணங்களுக்கு குரு பிராமணன்; பெண்களுக்கு குரு கணவனே; எல்லோருக்கும் குரு அரசன்.
14.108.7
यद्गृहस्तार्जितं पापं ज्ञानतोऽज्ञानतोपि वा ।
निर्दहिष्यति तत्सर्वमेकरात्रोषितो यतिः ॥ १४.१०८.७ ॥
ஒரு இல்லறத்தான் அறிந்தோ அறியாமலோ சேர்த்த பாவம் எதுவாயினும், ஒரே இரவு தங்கிய துறவி அனைத்தையும் எரித்துவிடுவான்.
14.108.8
दुर्वृत्ता वा सुवृत्ता वा ज्ञानिनोऽज्ञानिनोपि वा ।
गृहस्थैर्यतयः पूज्याः परत्र हितकाङ्क्षिभिः ॥ १४.१०८.८ ॥
தீய நடத்தை உடையவர்களோ நல்ல நடத்தை உடையவர்களோ, அறிவுடையவர்களோ அறிவில்லாதவர்களோ ஆயினும், மறுவுலக நன்மையை விரும்பும் இல்லறத்தார் துறவிகளை வணங்க வேண்டும்.
14.108.9
एकदण्डी त्रिदण्डी वा शिखी वा मुण्डितोपि वा ।
काषायदण्डधारोपि यतिः पूज्यो न संशयः ॥ १४.१०८.९ ॥
ஒரு தண்டியோ மூன்று தண்டியோ, குடுமி உடையவரோ தலை மழித்தவரோ, காவித் தண்டு ஏந்தியவரும் துறவியே; அவர் வணங்கத் தகுந்தவர், இதில் ஐயமில்லை.
14.108.10
अपूजितो गृहस्थैर्वा तथा चाप्यवमानितः ।
यतिर्वाऽप्यतिथिर्वाऽपि नरके पातयिष्यतः ॥ १४.१०८.१० ॥
இல்லறத்தாரால் வணங்கப்படாத அல்லது அவமதிக்கப்பட்ட துறவியும், விருந்தினரும், நரகத்தில் தள்ளுவார்கள்.
14.108.11
तस्मात्तु यत्नतः पूज्या मद्भक्ता मत्परायणाः ।
मयि संन्यस्तकर्माणः परत्र हितकाङ्क्षिभिः ॥ १४.१०८.११ ॥
ஆகையால், மறுவுலக நன்மையை விரும்பும் இல்லறத்தார் என் பக்தர்களையும் என்னையே சரணடைந்தவர்களையும் கவனமாக வணங்க வேண்டும்; அவர்கள் தம் செயல்களை என்னிடம் துறந்தவர்கள்.
14.108.12
प्रहरेन्न द्विजान्विप्रो गां न हन्यात्कदाचन ।
भ्रूणहत्यासमं चैव उभयं यो निषेवते ॥ १४.१०८.१२ ॥
ஒரு பிராமணன் இரு பிறப்பாளரை அடிக்கக் கூடாது; பசுவையும் ஒருபோதும் கொல்லக் கூடாது. இவ்விரண்டையும் செய்பவன் கருக்கொலைக்கு சமமான பாவத்தைச் செய்கிறான்.
14.108.13
नाग्निं मुखेनोपधमेन्न च पादौ प्रतापयेत् ।
नाधः कुर्यात्कदाचित्तु न पृष्ठं परितापयेत् ॥ १४.१०८.१३ ॥
வாயால் நெருப்பை ஊதக்கூடாது; கால்களையும் காய்ச்சக்கூடாது. எப்போதும் நெருப்பை கீழ்நோக்கி வைக்கக்கூடாது; முதுகையும் சூடாக்கக்கூடாது.
14.108.14
नान्तरा गमनं कुर्यान्न चामेध्यं विनिक्षिपेत् ।
उच्छिष्टो न स्पृशेदग्निमाशौचस्थो न जातुचित् ॥ १४.१०८.१४ ॥
நெருப்புக்கு நடுவே கடந்து செல்லக்கூடாது; அசுத்தமானதை அதில் போடக்கூடாது. எச்சில்பட்டவன் நெருப்பைத் தொடக்கூடாது; தீட்டிலிருப்பவன் ஒருபோதும் தொடக்கூடாது.
14.108.15
श्वचण्डालादिभिः स्पृष्टो नाङ्गमग्नौ प्रतापयेत् ।
सर्वदेवमयो वह्निस्तस्माच्छुद्धः सदा स्पृशेत् ॥ १४.१०८.१५ ॥
நாய், சண்டாளர் போன்றோரால் தொடப்பட்டவன் நெருப்பில் தன் உடலைச் சூடாக்கக்கூடாது. நெருப்பு எல்லா தேவர்களும் நிறைந்தது; ஆகவே எப்போதும் தூய்மையுடன் அதைத் தொட வேண்டும்.
14.108.16
प्राप्तमूत्रपुरीषस्तु न स्पृशेद्वह्निमात्मवान् ।
यावत्तु धारयेद्वेगं तावदप्रयतो भवेत् ॥ १४.१०८.१६ ॥
சிறுநீரும் மலமும் வந்தவன், தன்னடக்கமுள்ளவன் நெருப்பைத் தொடக்கூடாது. வேகத்தை அடக்கும் வரை அவன் தூய்மையற்றவனாகவே இருக்க வேண்டும்.
14.108.17
पचनाग्निं न गृह्णीयात्परवेश्मनि जातुचित् ।
तस्मिन्पक्वेन चान्नेन यत्कर्म कुरुते शुभम् ॥ १४.१०८.१७ ॥
சமையல் நெருப்பை அயலார் வீட்டில் ஒருபோதும் எடுத்துச் செல்லக்கூடாது. அதில் சமைத்த உணவைக் கொண்டு எந்த நல்ல செயலைச் செய்கிறானோ...
14.108.18
तस्यैव तच्छुभस्यार्धमग्निदस्य भवेन्नृप ।
तस्माद्गृहगतं वह्निं प्रकुर्यादविनाशितम् ॥ १४.१०८.१८ ॥
அரசே, அந்த நல்ல செயலின் பாதிப் பலன் நெருப்பைக் கொடுத்தவனுக்கே கிடைக்கும். ஆகவே வீட்டில் இருக்கும் நெருப்பை அணையாமல் வைத்திருக்க வேண்டும்.
14.108.19
प्रमादाद्यदि वाऽज्ञानात्तस्य नाशो भविष्यति ।
गृह्णीयात्तु मथित्वा वा श्रोत्रियागारतोपि वा ॥ १४.१०८.१९ ॥
கவனக்குறைவாலோ அறியாமையாலோ அது அழிந்துவிட்டால், கடைந்தோ அல்லது ஒரு வேதவிற்பன்ன பிராமணரின் இல்லத்திலிருந்தோ அதை எடுக்க வேண்டும்.
14.108.20
कीदृशाः साधवो विप्रास्तेभ्यो दत्तं महाफलम् ।
कीदृशेभ्यो हि दातव्यं तन्मे ब्रूहि जनार्दन ॥ १४.१०८.२० ॥
ஜனார்தனா, எத்தகைய சாதுவான பிராமணர்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்டது பெரும் பலனைத் தருகிறது? எத்தகையோருக்குக் கொடுக்க வேண்டும்? அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
14.108.21
अक्रोधनाः सत्यपरा धर्मनित्या जितेन्द्रियाः ।
तादृशाः साधवो विप्रास्तेभ्यो दत्तं महाफलम् ॥ १४.१०८.२१ ॥
கோபமற்றவர்களும், சத்தியத்தில் நிலைத்தவர்களும், தர்மத்தில் நிலையானவர்களும், புலன்களை வென்றவர்களுமான அத்தகைய சாதுவான பிராமணர்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்டது பெரும் பலனைத் தரும்.
14.108.22
अमानिनः सर्वसहा दृष्टार्था विजितेन्द्रियाः ।
सर्वभूतहिता मैत्रास्तेभ्यो दत्तं महाफलम् ॥ १४.१०८.२२ ॥
கர்வமற்றவர்களும், அனைத்தையும் பொறுப்பவர்களும், பரமார்த்தத்தைக் காண்பவர்களும், புலன்களை வென்றவர்களும், எல்லா உயிர்களுக்கும் நன்மை செய்பவர்களும், நட்புடையவர்களுமான அவர்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்டது பெரும் பலனைத் தரும்.
14.108.23
अलुब्धाः शुचयो वैद्या हीमन्तः सत्यवादिनः ।
स्वधर्मनिरता ये तु तेभ्यो दत्तं महाफलम् ॥ १४.१०८.२३ ॥
பேராசையற்றவர்களும், தூய்மையானவர்களும், கற்றறிந்தவர்களும், நாணமுடையவர்களும், சத்தியம் பேசுபவர்களும், தங்கள் தர்மத்தில் ஈடுபட்டவர்களுமானவர்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்டது பெரும் பலனைத் தரும்.
14.108.24
साङ्गंश्च चतुरो वेदान्योऽधीयेत दिनेदिने ।
शूद्रान्नं यस्य नो देहे तत्पात्रमृषयो विदुः ॥ १४.१०८.२४ ॥
அங்கங்களுடன் கூடிய நான்கு வேதங்களையும் நாள்தோறும் ஓதுபவரும், எவருடைய உடலில் சூத்திரரின் உணவு சேரவில்லையோ, அவரே தகுதியுடைய பாத்திரம் என்று முனிவர்கள் அறிந்தனர்.
14.108.25
प्रज्ञाश्रुताभ्यां वृत्तेन शीलेन च समन्वितः ।
तारयेत्तत्कुलं सर्वमेकोपीह युधिष्ठिर ॥ १४.१०८.२५ ॥
யுதிஷ்டிரா, ஞானமும் கல்வியும், நல்ல ஒழுக்கமும் நற்பண்பும் கொண்ட ஒருவன் கூட இவ்வுலகில் தன் முழு குலத்தையும் கரையேற்றுவான்.
14.108.26
गामश्वमन्नं वित्तं वा तद्विधे प्रतिपादयेत् ।
निशम्य तु गुणोपेतं ब्राह्मअणं साधुसंमतम्।
दूरादाहृत्य सत्कृत्य तं प्रयत्नेन पूजयेत् ॥ १४.१०८.२६ ॥
பசுவையோ, குதிரையையோ, உணவையோ, செல்வத்தையோ, அத்தகையவருக்குக் கொடுக்க வேண்டும்; நற்குணமுள்ள, நல்லோரால் மதிக்கப்படும் பிராமணனை அறிந்து, தொலைவிலிருந்தும் அழைத்து, மரியாதை செய்து, முயற்சியுடன் வழிபட வேண்டும்.
14.108.27
धर्माधर्मविधिस्त्वेवं भीमं भीष्मेण भाषितम् ।
भीष्मवाक्यात्सारभूतं वद धर्मं सुरेश्वर ॥ १४.१०८.२७ ॥
பீஷ்மரால் சொல்லப்பட்ட தர்மமும் அதர்மமும் பற்றிய விதி இவ்வாறு கடினமானது; தேவர்களின் தலைவரே, பீஷ்மரின் சொற்களிலிருந்து சாரமான தர்மத்தைச் சொல்லுங்கள்.
14.108.28
अन्नेन धार्यते सर्वं जगदेतच्चराचरम् ।
अन्नात्प्रभवति प्राणः प्रत्यक्षं नास्ति संशयः ॥ १४.१०८.२८ ॥
உணவினால் இந்த அசையும் அசையாத உலகம் அனைத்தும் தாங்கப்படுகிறது; உணவிலிருந்தே உயிர் தோன்றுகிறது; இது கண்கூடு, இதில் ஐயமில்லை.
14.108.29
कलत्रं पीडयित्वा तु देशे काले च शक्तितः ।
दातव्यं भिक्षवे चान्नमात्मनो भूतिमिच्छता ॥ १४.१०८.२९ ॥
தன் உடலை (குடும்பத்தை) வருத்தாமல், இடம் மற்றும் காலத்திற்கேற்ப, தன் சக்திக்குத் தக்கபடி, தன் செழிப்பை விரும்புபவன் பிச்சைக்காரனுக்கு உணவு கொடுக்க வேண்டும்.
14.108.30
विप्रमध्वपरिश्रान्तं बालं वृद्धमथापि वा ।
अर्चयेद्गुरुवत्प्रीतो गृहस्थो गृहमागतम् ॥ १४.१०८.३० ॥
வழிநடையால் களைத்த பிராமணரையோ, சிறுவரையோ, முதியவரையோ, வீட்டிற்கு வந்த எவரையும், மகிழ்ச்சியுடன் குருவைப் போல் கௌரவிக்க வேண்டும்.
14.108.31
क्रोधमुत्पतितं हित्वा सुशीलो वीतमत्सरः ।
अर्चयेदतिथिं प्रीतः परत्र हितभूतये ॥ १४.१०८.३१ ॥
எழுந்த கோபத்தை விட்டு, நல்ல நடத்தையுடனும் பொறாமையின்றியும், மகிழ்ச்சியுடன் விருந்தினரை வழிபட வேண்டும்; அது மறுமையில் நலத்திற்கும் செழிப்பிற்கும் ஆகும்.
14.108.32
अतिथिं नावमन्येत नानृतां गिरमीरयेत् ।
न पृच्छेद्गोत्रचरणं नाधीतं वा कदाचन ॥ १४.१०८.३२ ॥
விருந்தினரை அவமதிக்கக் கூடாது, பொய்ச் சொல்லைப் பேசக் கூடாது; அவருடைய கோத்திரத்தையும் சரணத்தையும் கேட்கக் கூடாது, அவர் படித்ததையும் எப்போதும் கேட்கக் கூடாது.
14.108.33
चण्डालो वा श्वपाको वा काले यः कश्चिदागतः ।
अन्नेन पूजनीयः स्यात्परत्र हितमिच्छता ॥ १४.१०८.३३ ॥
சண்டாளனோ சுவபாகனோ, சரியான நேரத்தில் யார் வந்தாலும், மறுமையில் நலம் விரும்புபவன் அன்னத்தால் அவரை வழிபட வேண்டும்.
14.108.34
पिधाय तु गृहद्वारं भुक्ते योऽन्नं प्रहृष्टवान् ।
स्वर्गद्वारपिधानं वै कृतं तेन युधिष्ठिर ॥ १४.१०८.३४ ॥
வீட்டின் வாசலை மூடிவிட்டு மகிழ்ச்சியுடன் உணவு உண்பவன், யுதிஷ்ठிரா, அவன் தானே சுவர்க்கத்தின் வாசலை அடைத்துவிட்டான்.
14.108.35
पितॄन्देवानृषीन्विप्रानतिथींश्च निराश्रयान् ।
यो नरः प्रीणयत्यन्नैस्तस्य पुण्यफलं महत् ॥ १४.१०८.३५ ॥
முன்னோர், தேவர், ரிஷிகள், அந்தணர், விருந்தினர், ஆதரவற்றோர் ஆகியோரை அன்னத்தால் மகிழ்விக்கும் மனிதனுக்கு, அவனுடைய புண்ணியத்தின் பயன் பெரியது.
14.108.36
कृत्वा तु पापं बहुशो यो दद्यादन्नमर्थिने ।
ब्राह्मणाय विशेषेण सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ १४.१०८.३६ ॥
பலமுறை பாவம் செய்திருந்தாலும், யாசிப்பவருக்கு, குறிப்பாக அந்தணருக்கு அன்னம் கொடுப்பவன் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுகிறான்.
14.108.37
अन्नदः प्राणदो लोके प्राणदः सर्वदो भवेत् ।
तस्मादन्नं विशेषेण दातव्यं भूतिमिच्छता ॥ १४.१०८.३७ ॥
உலகில் அன்னம் அளிப்பவன் உயிர் அளிப்பவன்; உயிர் அளிப்பவன் அனைத்தையும் அளிப்பவனாவான். எனவே நலத்தை விரும்புபவன் சிறப்பாக அன்னம் அளிக்க வேண்டும்.
14.108.38
अन्नं ह्यमृतमित्याहुरन्नं प्रजननं स्मृतम् ।
अन्नप्रणाशो सीदन्ति शरीरे पञ्च धातवः ॥ १४.१०८.३८ ॥
அன்னம் அமிர்தம் என்று சொல்லப்படுகிறது; அன்னம் உற்பத்தி செய்வதாக நினைக்கப்படுகிறது. அன்னம் அழிந்தால் உடலின் ஐந்து தாதுக்கள் தளர்கின்றன.
14.108.39
बलं बलवतो नश्येदन्नहीनस्य देहिनः ।
तस्मादन्नं विशेषेण श्रद्धयाऽश्रद्धयापि वा ॥ १४.१०८.३९ ॥
அன்னமின்றி இருக்கும் உடலுடையவனின் பலமும், பலவானுடையதும் அழியும். எனவே சிறப்பாக அன்னம் அளிக்க வேண்டும், நம்பிக்கையுடனோ நம்பிக்கையின்றியோ கூட.
14.108.40
आदत्ते हि रसं सर्वमादित्यः स्वगभस्तिभिः ।
वायुस्तस्मात्समादाय रसं मेधेषु धारयेत् ॥ १४.१०८.४० ॥
சூரியன் தனது கதிர்களால் அனைத்து ரசத்தையும் இழுக்கிறான். பின்பு காற்று அந்த ரசத்தை எடுத்து மேகங்களில் தாங்கட்டும்.
14.108.41
तत्तु मेघगतं भूमौ शक्रो वर्षति तादृशम् ।
तेन दिग्धा भवेद्देवी मही प्रीता च ॥ १४.१०८.४१ ॥
மேகத்தில் சென்ற அந்த ரசத்தை இந்திரன் அதுபோல பூமியில் பெய்விக்கிறான். அதனால் தேவியான பூமி நனைந்து மகிழ்ச்சியடைகிறாள்.
14.108.42
तस्यां सस्यानि रोहन्ति यैर्जीवन्त्यखिलाः प्रजाः ।
मांसमेदोस्थिमज्जानां सम्भवस्तेभ्य एव हि ॥ १४.१०८.४२ ॥
அந்த பூமியில் பயிர்கள் முளைக்கின்றன; அவற்றால் எல்லா உயிர்களும் வாழ்கின்றன. சதை, கொழுப்பு, எலும்பு, மஜ்ஜை ஆகியவற்றின் தோற்றம் அவற்றிலிருந்தே வருகிறது.
14.108.43
एवं सूर्यश्च पवनो मेघः शक्रस्तथैव च ।
एक एव स्थितो राशिर्यतो भूतानि जज्ञिरे ॥ १४.१०८.४३ ॥
இவ்வாறு சூரியன், வாயு, மேகம், இந்திரன் ஆகியோரும் ஒரே தொகுப்பில் நிலைபெற்றுள்ளனர்; அதிலிருந்தே உயிரினங்கள் பிறந்தன.
14.108.44
भवनानि च दिव्यानि दिवि तेषां महात्मनाम् ।
नानासंस्थानि भूतानि नानाभूमिगतानि च ॥ १४.१०८.४४ ॥
அந்த மகாத்மாக்களுக்கு விண்ணில் தெய்வீக இல்லங்கள் உள்ளன; பல வடிவங்களுடைய உயிரினங்கள் பல நிலங்களிலும் உள்ளன.
14.108.45
चन्द्रमण्डलशुभ्राणि किङ्किणीजालवन्ति च ।
तरुणादित्यवर्णानि स्थावराणि चराणि च ॥ १४.१०८.४५ ॥
சந்திர மண்டலம் போல் ஒளிரும், சிறு மணி வலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட, இளஞ்சூரியனின் நிறமுடைய நிலையானவையும் அசையும் பொருட்களும் உள்ளன.
14.108.46
अनेकशतसङ्ख्यानि सान्तर्जलवनानि च ।
तत्र पुष्पफलोपेताः कामदाः सुरपादपाः ॥ १४.१०८.४६ ॥
நூற்றுக்கணக்கான எண்ணிக்கையில், உள்ளே நீருடைய காடுகளும் உள்ளன; அங்கே மலர்களும் கனிகளும் நிறைந்த, விருப்பங்களை நிறைவேற்றும் தேவ மரங்கள் உள்ளன.
14.108.47
वाप्यो बद्धसभाः कूपा दीर्घिकाश्च सहस्रशः ।
भक्ष्यभोज्यमयाः शैला वासांस्याभरणानि च ॥ १४.१०८.४७ ॥
படிக்கிணறுகளும், உறுதியான சபை மண்டபங்களுடைய கிணறுகளும், ஆயிரக்கணக்கான நீள் குளங்களும்; உணவும் பானமும் ஆன மலைகளும், ஆடைகளும் ஆபரணங்களும் உள்ளன.
14.108.48
क्षीरस्रवन्त्यः सरितस्तथा चैवान्नपर्वताः ।
घोषवन्ति च यानानि युक्तान्यथ सहस्रशः ॥ १४.१०८.४८ ॥
பால் ஓடும் ஆறுகளும், உணவு மலைகளும் உள்ளன; ஆயிரக்கணக்கில் ஒலியெழுப்பும், பூட்டப்பட்ட வாகனங்களும் உள்ளன.
14.108.49
प्रासादप्रवराः शुभ्राः शय्याश्च कनकोज्ज्वलाः ।
अन्नदास्तत्र तिष्ठन्ति तस्मादन्नप्रदो भवेत् ॥ १४.१०८.४९ ॥
சிறந்த மாளிகைகளும், பிரகாசமான, பொன்னொளி வீசும் படுக்கைகளும் உள்ளன; அங்கே அன்னம் அளிப்பவர்கள் வசிக்கிறார்கள். ஆகையால் ஒருவன் அன்னதானம் செய்பவனாக இருக்கவேண்டும்.