மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 14.24
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.24.1
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
सुभगे पञ्चहोतॄणां विधानमिह यादृशम् ॥ १४.२४.१ ॥
இங்கு மக்கள் இந்தப் பழைய கதையைச் சொல்கின்றனர்: அழகியே, இங்கே ஐந்து ஹோதாக்களின் விதி எத்தகையது என்பதை.
14.24.2
प्राणापानवुदानश्च समानो व्यान एव च ।
पञ्चहोतॄंस्तथैतान्वै परं भावं विदुर्बुधाः ॥ १४.२४.२ ॥
பிராணன், அபானன், உதானன், சமானன் மற்றும் வியானன் — இந்த ஐந்து ஹோதாக்களையே ஞானிகள் உயர்ந்த நிலையாக அறிவர்.
14.24.3
ब्राह्मण्युवाच ।
स्वभावात्सप्तहोतार इति मे पूर्विका मतिः।
यथा वै पञ्च होतारः परो भावस्तदुच्यताम् ॥ १४.२४.३ ॥
பிராமணி சொன்னாள்: இயல்பாக, முன்பு என் கருத்து ஹோதாக்கள் ஏழு என்பதே; ஐந்து ஹோதாக்களின் உயர்ந்த நிலையை அதைச் சொல்லுங்கள்.
14.24.4
प्राणेन सम्भृतो वायुरपानो जायते ततः ।
अपाने सम्भृतो वायुस्ततो व्यानः प्रवर्तते ॥ १४.२४.४ ॥
பிராணனால் வாயு தோன்றுகிறது; பின் அதிலிருந்து அபானன் பிறக்கிறது. அபானத்தில் தோன்றிய வாயுவிலிருந்து பின் வியானன் செயல்படுகிறது.
14.24.5
व्यानेन सम्भृतो वायुस्ततोदानः प्रवर्तते ।
उदाने सम्भृतो वायुः समानो नाम जायते ॥ १४.२४.५ ॥
வியானத்தால் தோன்றிய வாயுவிலிருந்து பின் உதானன் செயல்படுகிறது. உதானத்தில் தோன்றிய வாயுவிலிருந்து சமானன் எனப் பெயர்பெற்றது பிறக்கிறது.
14.24.6
तेऽपृच्छन्त पुरो गत्वा पूर्वजातं पितामहम् ।
यो नः श्रेष्ठस्तमाचक्ष्व स नः श्रेष्ठो भविष्यति ॥ १४.२४.६ ॥
அவர்கள் முன்னே சென்று முதற்பிறந்த பிதாமகரிடம் கேட்டனர்: எங்களில் யார் சிறந்தவரோ அவரைச் சொல்லுங்கள்; அவரே எங்களில் சிறந்தவராவார்.
14.24.7
ब्रह्मोवाच ।
यस्मिन्प्रलीने प्रलयं व्रजन्ति
सर्वे प्राणाः प्राणभृतां शरीरे ।
यस्मिन्प्रवृत्ते च पुनश्चरन्ति
स वै श्रेष्ठो गच्छत यत्र कामः ॥ १४.२४.७ ॥
பிரம்மா கூறினார்: எதில் ஒடுங்கும்போது உயிரினங்களின் உடலிலுள்ள அனைத்துப் பிராணன்களும் ஒடுங்குகின்றனவோ, எதில் மீண்டும் செயல்படும்போது அவை மீண்டும் இயங்குகின்றனவோ, அதுவே சிறந்தது. விருப்பம் எங்கு செலுத்துகிறதோ அங்கே செல்லுங்கள்.
14.24.8
मयि प्रलीने प्रलयं व्रजन्ति ।
सर्वे प्राणाः प्राणभृतां शरीरे।
मयि प्रवृत्ते च पुनश्चरन्ति ।
श्रेष्ठो ह्यहं पश्यत मां प्रलीनम् ॥ १४.२४.८ ॥
பிராணன் கூறினார்: நான் ஒடுங்கும்போது உடலிலுள்ள அனைத்து உயிர்ப் பிராணன்களும் ஒடுங்குகின்றன; நான் செயல்படும்போது அவை மீண்டும் இயங்குகின்றன. நானே சிறந்தவன். என் ஒடுங்குதலைப் பாருங்கள்.
14.24.9
प्रामः प्रालीयत ततः पुनश्च प्रचचार ह ।
समानश्चाप्युदानश्च वचो ब्रूतां पुनः शुभे ॥ १४.२४.९ ॥
பிராணன் ஒடுங்கினான், பின்னர் மீண்டும் இயங்கினான். சமானனும் உதானனும் கூறினர்: ஓ சுபையே, மீண்டும் சொல்லுங்கள்.
14.24.10
न त्वं सर्वमिदं व्याप्य तिष्ठसीह यथा वयम् ।
न त्वं श्रेष्ठो हि नः प्राण अपानो हि वशे तव।
प्रचचार पुनः प्राणस्ततोऽपानोऽभ्यभाषत ॥ १४.२४.१० ॥
இவை அனைத்தையும் வியாபித்து நீ இங்கு நிற்பதில்லை, நாங்கள் நிற்பதுபோல. ஓ பிராணா, நீ எங்களில் சிறந்தவன் அல்ல; அபானன் உன் கட்டுப்பாட்டில் இருக்கிறான். பிராணன் மீண்டும் இயங்கினான், பின்னர் அபானன் பேசினான்.
14.24.11
उपान उवाच। ॥ १४.२४.११ ॥
அபானன் கூறினான்.
14.24.12
ब्राह्मण उवाच। ॥ १४.२४.१२ ॥
பிராமணன் கூறினான்.
14.24.13
अपानः प्रचचाराथ व्यानस्तं पुनरब्रवीत् ।
श्रेष्ठोऽहमस्मि सर्वेषां श्रूयतां येन हेतुना ॥ १४.२४.१३ ॥
அபானன் பின்னர் சென்றான்; அப்போது வியானன் அவனிடம் மீண்டும் கூறினான்: நான் அனைவரிலும் சிறந்தவன், அதற்கான காரணத்தைக் கேள்.
14.24.14
मयि प्रलीने प्रलयं व्रजन्ति ।
सर्वे प्राणाः प्राणभृतां शरीरे।
मयि प्रवृत्ते च पुनश्चरन्ति ।
श्रेष्ठो ह्यहं पश्यत मां प्रलीनम् ॥ १४.२४.१४ ॥
நான் ஒடுங்கும்போது உடலில் வாழும் உயிரினங்களின் அனைத்து பிராணன்களும் அழிவை அடைகின்றன; நான் செயல்படும்போது அவை மீண்டும் இயங்குகின்றன. நானே சிறந்தவன்; என் ஒடுக்கத்தைப் பாருங்கள்.
14.24.15
प्रालीयत ततो व्यानः पुनश्च प्रचचार ह ।
प्राणापानावुदानस्च समानश्च तमब्रुवन् ॥ १४.२४.१५ ॥
அப்போது வியானன் ஒடுங்கினான்; பின்னர் மீண்டும் சென்றான். பிராணன், அபானன், உதானன், சமானன் ஆகியோர் அவனிடம் கூறினர்.
14.24.16
न त्वं श्रेष्ठोसि नो व्यान समानस्तु वशे तव ।
प्रचचार पुनर्व्यानः समानः पुनरब्रवीत्।
श्रेष्ठोऽहमस्मि सर्वेषां श्रूयतां येन हेतुना ॥ १४.२४.१६ ॥
வியானா, நீ எங்களில் சிறந்தவன் அல்ல; சமானன் உன் கட்டுப்பாட்டில் இருக்கிறான். வியானன் மீண்டும் சென்றான்; சமானன் மீண்டும் கூறினான்: நான் அனைவரிலும் சிறந்தவன், அதற்கான காரணத்தைக் கேள்.
14.24.17
मयि प्रलीने प्रलयं व्रजन्ति ।
सर्वे प्राणाः प्राणभृतां शरीरे।
मयि प्रवृत्ते च पुनश्चरन्ति ।
श्रेष्ठो ह्यहं पश्यत मां प्रलीनम् ॥ १४.२४.१७ ॥
நான் ஒடுங்கும்போது உடலில் வாழும் உயிரினங்களின் அனைத்து பிராணன்களும் அழிவை அடைகின்றன; நான் செயல்படும்போது அவை மீண்டும் இயங்குகின்றன. நானே சிறந்தவன்; என் ஒடுக்கத்தைப் பாருங்கள்.
14.24.18
ततः समानः प्रालिल्ये पुनश्च प्रचचार ह ।
प्राणापानावुदानस्च व्यानश्चैव तमब्रवीत्।
न त्वं समान श्रेष्ठोसि व्यान एव वशे तव ॥ १४.२४.१८ ॥
அப்போது சமானன் ஒடுங்கினான்; பின்னர் மீண்டும் இயங்கினான். பிராணன், அபானன், உதானன், வ்யானன் ஆகியோர் அவனிடம் கூறினர்: ஹே சமானா, நீ சிறந்தவன் அல்லை; வ்யானனே உன்னை அடக்குகிறான்.
14.24.19
समानः प्रचचाराथ उदानस्तमुवाच ह ।
श्रेष्ठोऽहमस्मि सर्वेषां श्रूयतां येन हेतुना ॥ १४.२४.१९ ॥
சமானன் இயங்கிக்கொண்டிருந்தபோது, உதானன் அவனிடம் கூறினான்: நான் அனைவரிலும் சிறந்தவன்; அதற்கான காரணத்தைக் கேள்.
14.24.20
मयि प्रलीने प्रलयं व्रजन्ति ।
सर्वे प्राणाः प्राणभृतां शरीरे।
मयि प्रवृत्ते च पुनश्चरन्ति ।
श्रेष्ठो ह्यहं पश्यत मां प्रलीनम् ॥ १४.२४.२० ॥
நான் ஒடுங்கும்போது உயிரினங்களின் உடலிலுள்ள அனைத்துப் பிராணன்களும் ஒடுங்கிவிடுகின்றன; நான் செயல்படும்போது அவை மீண்டும் இயங்குகின்றன. நானே சிறந்தவன்; இதோ, நான் ஒடுங்கியிருப்பதைப் பாருங்கள்.
14.24.21
ततः प्रालीयतोदानः पुनश्च प्रचचार ह ।
प्राणापानौ समानश्च व्यानश्चैव तमब्रुवन्।
उदानि न त्वं श्रेष्ठोसि व्यानि एव वशे तव ॥ १४.२४.२१ ॥
அப்போது உதானன் ஒடுங்கினான்; பின்னர் மீண்டும் இயங்கினான். பிராணன், அபானன், சமானன், வ்யானன் ஆகியோர் அவனிடம் கூறினர்: ஹே உதானா, நீ சிறந்தவன் அல்லை; ஹே வ்யானா, உன் கட்டுப்பாட்டிலேயே எல்லாம் உள்ளது.
14.24.22
ततस्तानब्रवीत्सर्वान्स्मयमानः प्रजापतिः ।
सर्वे श्रेष्ठा न च श्रेष्ठाः सर्वे चान्योन्यकाङ्क्षिणः ॥ १४.२४.२२ ॥
அப்போது பிரஜாபதி புன்னகைத்துக்கொண்டு அவர்கள் அனைவரிடமும் கூறினார்: அனைவரும் சிறந்தவர்களும் அல்லர், சிறந்தவர்கள் அல்லாதவர்களும் அல்லர்; நீங்கள் அனைவரும் ஒருவரையொருவர் விரும்புகிறீர்கள்.
14.24.23
सर्वे स्वविषये श्रेष्ठाः सर्वे चान्योन्यधर्मिणः ।
इति तानब्रवीत्सर्वान्समवेतान्प्रजापतिः ॥ १४.२४.२३ ॥
அனைவரும் தங்கள் தங்கள் துறையில் சிறந்தவர்கள்; அனைவரும் ஒருவருக்கொருவர் தர்மத்தைக் கொண்டவர்கள். இவ்வாறு பிரஜாபதி அங்குக் கூடியிருந்த அவர்கள் அனைவரிடமும் கூறினார்.
14.24.24
एकः स्थिरश्चराश्चान्ये विशेषात्पञ्च वायवः ।
एक एव च सर्वात्मा बहुधाऽप्युपचीयते ॥ १४.२४.२४ ॥
ஒன்று நிலையானது, மற்றவை அசையும்; குறிப்பாக ஐந்து வாயுக்கள். ஒன்றே அனைத்தின் ஆத்மா; ஆயினும் அது பலவிதமாகப் பெருகுகிறது.
14.24.25
परस्परस्य सुहृदो भावयन्तः परस्परम् ।
स्वस्ति व्रजत भद्रं वो धारयध्वं परस्परम् ॥ १४.२४.२५ ॥
ஒருவருக்கொருவர் நண்பர்களாக இருந்து, ஒருவரையொருவர் போற்றி, உங்களுக்கு நலம் உண்டாகட்டும், மங்கலம் உண்டாகட்டும்; செல்லுங்கள், ஒருவரையொருவர் தாங்கிக்கொள்ளுங்கள்.