மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 14.37
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.37.1
तदव्यक्तमनुद्रिक्तं सर्वव्यापि ध्रुवं स्थिरम् ।
नवद्वारं पुरं विद्यात्त्रिगुणं पञ्चधातुकम् ॥ १४.३७.१ ॥
அது வெளிப்படாதது, மிகையற்றது, எங்கும் வியாபித்தது, நிலையானது, உறுதியானது. ஒன்பது வாயில்களையுடைய இந்த நகரத்தை மூன்று குணங்களாலும் ஐந்து தாதுக்களாலும் ஆனதென அறிய வேண்டும்.
14.37.2
एकादशपरिक्षेपं मनोव्याकरणात्मकम् ।
बुद्धिस्वामिकमित्येतत्परमेकादशं भवेत् ॥ १४.३७.२ ॥
பதினொரு மதில்களால் சூழப்பட்டது, மனமும் பகுத்தறிவும் அதன் இயல்பாகக் கொண்டது, புத்தியை அதிபதியாகக் கொண்டது; இதுவே உயர்ந்த பதினொன்றாவது ஆகும்.
14.37.3
त्रीणि स्रोतांसि यान्यस्मिन्नाप्यायन्ते पुनःपुनः ।
प्रनाड्यस्तिस्र एवैताः प्रवर्न्तते गुणात्मिकाः ॥ १४.३७.३ ॥
இதில் உள்ள மூன்று ஓடைகள், அவற்றால் இது மீண்டும் மீண்டும் வளர்க்கப்படுகிறது—இவையே மூன்று முக்கிய நாடிகள்; குணங்களின் இயல்பு கொண்டவையாக இவை இயங்குகின்றன.
14.37.4
तमो रजस्तथा सत्वं गुणानेतान्प्रचक्षते ।
अन्योन्यमिथुनाः सर्वे तथाऽन्योन्यानुजीविनः ॥ १४.३७.४ ॥
தமஸ், ரஜஸ், சத்துவம் ஆகிய இவையே குணங்கள் எனப்படுகின்றன. இவை எல்லாம் ஒன்றுக்கொன்று இணையானவை; ஒன்றையொன்று சார்ந்து வாழ்பவை.
14.37.5
अन्योन्यापाश्रयाश्चापि तथाऽन्योन्यानुवर्तिनः ।
अन्योन्यव्यतिषक्ताश्च त्रिगुणाः पञ्चधातवः ॥ १४.३७.५ ॥
அவை ஒன்றையொன்று சார்ந்தவை, ஒன்றையொன்று பின்தொடர்பவை, ஒன்றோடொன்று கலந்தவை; மூன்று குணங்களுடைய ஐந்து தாதுக்களும் அவ்வாறே.
14.37.6
तमसो मिथुनं सत्वं सत्वस्य मिथुनं रजः ।
रजसश्चापि सत्वं स्यात्सत्वस्य मिथुनं तमः ॥ १४.३७.६ ॥
தமஸின் இணை சத்துவம்; சத்துவத்தின் இணை ரஜஸ்; ரஜஸின் இணையும் சத்துவமே; சத்துவத்தின் இணை தமஸ்.
14.37.7
नियम्यते तमो यत्र रजस्तत्र निवर्तते ।
नियम्यते रजो यत्र सत्वं तत्र प्रवर्तते ॥ १४.३७.७ ॥
எங்கு தமஸ் அடக்கப்படுகிறதோ அங்கே ரஜஸ் பின்வாங்குகிறது. எங்கு ரஜஸ் அடக்கப்படுகிறதோ அங்கே சத்துவம் மேலெழுகிறது.
14.37.8
नैशात्मकं तमो विद्यात्त्रिगुणं मोहसंज्ञितम् ।
अधर्मलक्षणं चैव नियतं पापकर्मसु।
तामसं रूपमेतत्तु दृश्यते चापि सङ्गतम् ॥ १४.३७.८ ॥
தமஸ் இரவுத் தன்மை கொண்டது என்று அறிக; அது மூன்று குணங்களால் ஆனது, மோகம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. அது அதர்மத்தின் அடையாளம்; பாவச் செயல்களில் நிலையாக இருக்கிறது. இதுவே தாமஸ வடிவம்; இது காணப்படுவதும் பொருத்தமானதே.
14.37.9
प्रकृत्यात्मकमेवाहू रजः पर्यायकारकम् ।
सत्त्वे तु सर्वभूतेषु दृश्यमुत्पत्तिलक्षणम् ॥ १४.३७.९ ॥
ரஜஸ் பிரகிருதியின் இயல்புடையது என்றே கூறுவர்; அது மாற்றங்களை உண்டாக்குவது. ஆனால் சத்துவத்தில், எல்லா உயிர்களிலும் உற்பத்தியின் அடையாளம் காணப்படுகிறது.
14.37.10
प्रकाशं सर्वभूतेषु लाघवं श्रद्धधानता ।
सात्विकं रूपमेवं तु लाघवं साधुसंमितम् ॥ १४.३७.१० ॥
எல்லா உயிர்களிலும் ஒளி, லேசான தன்மை, நம்பிக்கை ஆகியவை உள்ளன. இவ்வாறே இது சாத்துவிக வடிவம்; லேசான தன்மை நல்லோருக்கு ஏற்றது.
14.37.11
एतेषां गुणतत्त्वानि वक्ष्यन्ते तत्त्वहेतुभिः ।
समासव्यासयुक्तानि तत्त्वतस्तानि बोधत ॥ १४.३७.११ ॥
இந்தக் குணங்களின் உண்மைத் தன்மைகள் தத்துவம் அறிந்த வாதிகளால் கூறப்படும்; சுருக்கமாகவும் விரிவாகவும். அவற்றை உண்மையாக அறிந்து கொள்ளுங்கள்.
14.37.12
सम्मोहो ज्ञानमत्यागः कर्मणामविनिर्णयः ।
स्वप्नः स्तंभो भयं लोभः शोकः सुकृतदूषणम् ॥ १४.३७.१२ ॥
மயக்கம், ஞானத்தைக் கைவிடுதல், செயல்களில் தெளிவின்மை, தூக்கம், மந்தம், பயம், பேராசை, துக்கம், நல்ல செயல்களின் கெடுதல்.
14.37.13
अस्मृतिश्चाविपाकश्च नास्तिक्यं भिन्नवृत्तिता ।
निर्विशेषत्वमन्धत्वं जघन्यगुणवृत्तिता ॥ १४.३७.१३ ॥
நினைவின்மை, முதிர்ச்சியின்மை, நாத்திகம், பிளவுபட்ட நடத்தை, பாகுபாடின்மை, குருட்டுத்தன்மை, தாழ்ந்த குணங்களின் நடத்தை.
14.37.14
अकृते कृतमानित्वमज्ञाने ज्ञानमानिता ।
अमैत्री विकृतो भावो ह्यश्रद्धा मूढभावना ॥ १४.३७.१४ ॥
செய்யாததில் செய்ததாகப் பெருமிதம், அறியாமையில் அறிஞனென்ற செருக்கு, நட்பின்மை, சிதைந்த மனநிலை, நம்பிக்கையின்மை, மயங்கிய கற்பனை.
14.37.15
अनार्जवमसंज्ञत्वं कर्म पापमचेतना ।
गुरुत्वं सन्नभावत्वमवशित्वमवाग्गतिः ॥ १४.३७.१५ ॥
வஞ்சகம், உணர்வின்மை, பாவச் செயல், மயக்கம், கனம், சோர்வு, கட்டுப்பாடின்மை, கீழ்நோக்கிய கதி.
14.37.16
सर्व एते गुणा वृत्तास्तामसाः सम्प्रकीर्तिताः ।
ये चान्ये विहिता भावा लोकेऽस्मिन्भावसंज्ञिताः ॥ १४.३७.१६ ॥
இந்த உலகில் 'பாவம்' என்று அழைக்கப்படும் பிற நிலைகளும், இந்த அனைத்துக் குணங்களும் தாமச குணங்களென்று அறிவிக்கப்பட்டுள்ளன.
14.37.17
तत्रतत्र नियम्यन्ते सर्वे ते तामसा गुणाः ।
परिवादकथा नित्यं मेवब्राह्मणवैरिता ॥ १४.३७.१७ ॥
அந்த தாமச குணங்கள் அனைத்தும் அங்கங்கே கட்டுப்படுத்தப்படுகின்றன; எப்போதும் பழிச்சொல் பேச்சும், பிராமணர்களிடம் பகைமையும்.
14.37.18
अत्यागश्चातिमानश्च मोहो मन्युस्तथाऽक्षमा ।
मत्सरश्चैव भूतेषु तामसं वृत्तमिष्यते ॥ १४.३७.१८ ॥
விடாமை, மிகுந்த செருக்கு, மயக்கம், சினம், அதுபோல் பொறுக்காமை, உயிர்களிடத்துப் பொறாமை — இவையே தாமச நடத்தை எனக் கருதப்படுகிறது.
14.37.19
वृथारम्भा हि ये केचिद्वृथा दानानि यानि च ।
वृथाभक्षणमित्येतत्तामसं वृत्तमिष्यते ॥ १४.३७.१९ ॥
வீணான செயல்களைத் தொடங்குபவர்களும், வீணான தானங்களைச் செய்பவர்களும், வீணாக உண்பதும் ஆகிய இவை தாமச நடத்தை எனப்படுகின்றன.
14.37.20
अतिवादोऽतितिक्षा च मात्सर्यमभिमानिता ।
अश्रद्दधानता चैव तामसं वृत्तमिष्यते ॥ १४.३७.२० ॥
அதிவாதம், அதிதிக்ஷை, பொறாமை, செருக்கு, நம்பிக்கையின்மை—இவையும் தாமச நடத்தை எனப்படுகின்றன.
14.37.21
एवंविधाश्च ये केचिल्लोकेऽस्मिन्पापकर्मिणः ।
मनुष्या भिन्नमर्यादास्ते सर्वे तामसाः स्मृताः ॥ १४.३७.२१ ॥
இவ்வுலகில் இத்தகைய பாவச்செயல் செய்பவர்களும், ஒழுக்க எல்லைகளை மீறிய மனிதர்களும் அனைவரும் தாமசர்கள் எனக் கருதப்படுகின்றனர்.
14.37.22
तेषां योनीः प्रवक्ष्यामि नियताः पापकर्मिणाम् ।
अवाङ्निरयभावा ये तिर्यङ्निरयगामिनः। ॥ १४.३७.२२ ॥
பாவச்செயல் செய்பவர்களுக்குரிய குறிப்பிட்ட பிறப்புகளை நான் கூறுவேன்—அவை கீழ் நரக நிலையுடையவை, விலங்கு மற்றும் நரகத்தை நோக்கிச் செல்பவை.
14.37.23
स्थावराणि च भूतानि पशवो वाहनानि च ।
क्रव्यादा दंदशूकाश्च कृमिकीटविहङ्गमाः ॥ १४.३७.२३ ॥
அசையாத உயிர்கள், கால்நடைகள், வாகனங்களாகும் விலங்குகள், ஊனுண்ணிகள், கடிக்கும் உயிர்கள், புழு-பூச்சி மற்றும் பறவைகள்.
14.37.24
अब्जाता जन्तवश्चैव सर्वे चापि चतुष्पदाः ।
उन्मत्ता बधिरा मूका ये चान्ये पापरोगिणः ॥ १४.३७.२४ ॥
நீரில் பிறந்த உயிர்கள், எல்லா நான்கு கால் விலங்குகள், பைத்தியமானவர்கள், செவிடர்கள், ஊமைகள், பாவநோயால் பீடிக்கப்பட்ட மற்றவர்கள்.
14.37.25
मग्नास्तमसि दुर्वृत्ताः स्वकर्मकृतलक्षणाः ।
अवाक्स्रोतस इत्येते मग्नास्तमसि तामसाः ॥ १४.३७.२५ ॥
தீய நடத்தை உடையவர்கள், தம் சொந்த செயல்களால் குறிக்கப்பட்டவர்கள், இருளில் மூழ்கியவர்கள். கீழ்நோக்கிய ஓட்டம் உடையவர்கள் இவர்கள், இருளில் மூழ்கிய தாமசர்கள்.
14.37.26
तेषामुत्कर्षमुद्रेकं वक्ष्याम्यहमतः परम् ।
यथा ते सुकृतां लोकाँल्लभन्ते पुण्यकर्मिणः ॥ १४.३७.२६ ॥
இனி அவர்களின் உயர்வையும் மேன்மையையும் நான் கூறுவேன்; புண்ணிய கர்மம் செய்பவர்கள் நல்லவர்களின் உலகங்களை எவ்வாறு அடைகிறார்கள் என்பதை.
14.37.27
अन्यथा प्रतिपन्नास्तु विवृद्धा ये च कर्मसु ।
स्वकर्मनिरतानां च ब्राह्मणानां शुभैषिणाम् ॥ १४.३७.२७ ॥
ஆனால் வேறுவிதமாக நடப்பவர்களும், கர்மங்களில் வளர்ச்சி பெற்றவர்களும், தம் சொந்த கடமைகளில் ஈடுபட்டிருக்கும், நலத்தை விரும்பும் பிராமணர்களும்.
14.37.28
संस्कारेणोर्ध्वमायान्ति यतमानाः सलोकताम् ।
स्वर्गे गच्छन्ति देवानामित्येषा वैदिकी श्रुतिः ॥ १४.३७.२८ ॥
சம்ஸ்காரத்தால் அவர்கள் மேலே ஏறுகிறார்கள்; முயன்று சமான உலகத்தை அடைகிறார்கள்; சொர்க்கத்தில் தேவர்களிடம் செல்கிறார்கள்; இது வைதிக ஸ்ருதி.
14.37.29
अन्यथा प्रतिपन्नास्ते विबुद्धाः स्वेषु कर्मसु ।
पुनरावृत्तिधर्माणस्ते भवन्तीह मानुषाः ॥ १४.३७.२९ ॥
வேறுவிதமாக நடந்தவர்கள், தம் சொந்த கர்மங்களில் விழிப்புடன் இருந்தாலும், மீண்டும் பிறக்கும் நியமத்திற்கு உட்பட்டு இங்கு மனிதர்களாகிறார்கள்.
14.37.30
पापयोनिं समापन्नाश्चण्डाला मूकचूचुकाः ।
वर्णान्पर्यायशश्चापि प्राप्नुवन्त्युत्तरोत्तरम् ॥ १४.३७.३० ॥
பாவ யோனியை அடைந்த சண்டாளர்களும் மூகசூசுகர்களும் முறையாக வர்ணங்களை அடைகிறார்கள், மேலும் மேலும் உயர்ந்தவற்றை.
14.37.31
शूद्रयोनिमतिक्रम्य ये चान्ये तामसा गुणाः ।
स्रोतोमध्ये समागम्य वर्तन्ते तामसे गुणे ॥ १४.३७.३१ ॥
சூத்திர யோனியைக் கடந்து, வேறு தாமச குணங்கள் ஓடையின் நடுவில் கூடி, தாமச குணத்தில் நிலைக்கின்றன.
14.37.32
अभिष्वङ्गस्तु कामेषु महामोह इति स्मृतः ।
ऋषयो मुनयो देवा मुह्यन्त्यत्र सुखेप्सवः ॥ १४.३७.३२ ॥
ஆசைகளில் பற்றுதலே மகா மோகம் எனப்படுகிறது. ரிஷிகளும் முனிவர்களும் தேவர்களும் இங்கே இன்பத்தை விரும்பி மயங்குகின்றனர்.
14.37.33
तमोमोहो महामोहस्तामिस्रो ह्यन्धसंज्ञितः ।
मरणं त्वन्धतामिस्रस्तामिस्रः क्रोध उच्यते ॥ १४.३७.३३ ॥
தமோமோகம், மகாமோகம், தாமிஸ்ரம், அந்தம் எனப்படுவது — மரணம் அந்ததாமிஸ்ரம்; கோபம் தாமிஸ்ரம் எனப்படுகிறது.
14.37.34
वर्णतो गुणतश्चैव योनितश्चैव तत्त्वतः ।
सर्वमेततमो विप्राः कीर्तितं वो यथाविधि ॥ १४.३७.३४ ॥
வர்ணத்தாலும், குணத்தாலும், யோனியாலும், தத்துவத்தாலும் — ஓ அந்தணர்களே, இவை அனைத்தும் தாமசம் என்று முறைப்படி உங்களுக்குச் சொல்லப்பட்டது.
14.37.35
को न्वेतद्बुध्यते साधु को न्वेतत्साधु पश्यति ।
अतत्त्वे तत्त्वदर्शी यस्तमसस्तच्च लक्षणम् ॥ १४.३७.३५ ॥
இதை யார் சரியாக அறிகிறார்? இதை யார் சரியாகக் காண்கிறார்? உண்மையற்றதில் உண்மையைக் காண்பவன் — அதுவே தாமசத்தின் அடையாளம்.
14.37.36
तमोगुणा बहुविधाः प्रकीर्तिता ।
यथावदुक्तं च तमः परावरम्।
नरो हि यो वेद गुणानिमान्सदा ।
स तामसैः सर्वगुणैः प्रमुच्यते ॥ १४.३७.३६ ॥
தாமசத்தின் குணங்கள் பலவகையாகச் சொல்லப்பட்டுள்ளன; உயர்ந்ததும் தாழ்ந்ததுமான தாமசம் முறையாகச் சொல்லப்பட்டது. இக்குணங்களை எப்போதும் அறிபவன் தாமசக் குணங்கள் அனைத்திலிருந்தும் விடுவிக்கப்படுகிறான்.