மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 14.40
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.40.1
नैव शक्या गुणा वक्तुं पृथक्त्वेनैव सर्वशः ।
अविच्छिन्नानि दृश्यन्ते रजः सत्वं तमस्तथा ॥ १४.४०.१ ॥
குணங்களை ஒவ்வொன்றாகத் முழுமையாக விவரிப்பது உண்மையில் இயலாது; ரஜஸ், சத்துவம், தமஸ் ஆகியவை பிரிக்க முடியாதபடி காணப்படுகின்றன.
14.40.2
अन्योन्यमनुरज्यन्ते ह्यन्योन्येनानुजीविनः ।
अन्योन्यापाश्रयाः सर्वे तथाऽन्योन्यानुवर्तिनः ॥ १४.४०.२ ॥
அவை ஒன்றுக்கொன்று பற்றுக்கொண்டு, ஒன்றையொன்று சார்ந்து வாழ்கின்றன; அனைத்தும் ஒன்றையொன்று சார்ந்து பின்தொடர்கின்றன.
14.40.3
यावत्सत्वं रजस्तावद्वर्तते नात्र संशयः ।
यावत्तमश्च सत्वं च रजस्तावदिहोच्यते ॥ १४.४०.३ ॥
சத்துவம் உள்ளவரை ரஜஸ் இருக்கிறது; இதில் ஐயமில்லை. தமஸும் சத்துவமும் உள்ளவரை இங்கே ரஜஸ் என்று கூறப்படுகிறது.
14.40.4
संहत्य कुर्वते यात्रां सहिताः सङ्घचारिणः ।
सङ्घातवृत्तयो ह्येते वर्तन्ते हेत्वहेतुभिः ॥ १४.४०.४ ॥
ஒன்றுசேர்ந்து, இணைந்து நகர்பவை இவை பயணத்தை மேற்கொள்கின்றன; சேர்க்கையே இவற்றின் இயல்பு; இவை காரணத்தாலும் அகாரணத்தாலும் செயல்படுகின்றன.
14.40.5
उद्रेकव्यतिरिक्तानां तेषामन्योन्यवर्तिनाम् ।
वक्ष्यते तद्यथाऽन्यूनं व्यतिरिक्तं च सर्वशः ॥ १४.४०.५ ॥
மேலோங்குதலாலும் வேறுபடுதலாலும் வேறுபட்டு, ஒன்றுக்கொன்று செயல்படும் அவற்றைப் பற்றி, அவை எவ்வாறு குறையாமலும் எல்லா வகையிலும் வேறுபட்டும் இருக்கின்றன என்பது கூறப்படும்.
14.40.6
व्यतिरिक्तं तमो यत्र तिर्यग्भावगतं भवेत् ।
अल्पं तत्रथ रजो ज्ञेयं सत्वमल्पतरं तथा ॥ १४.४०.६ ॥
தமஸ் தனித்து மேலோங்கி குறுக்கு நிலையை அடையும் இடத்தில் ரஜஸ் குறைவானதாக அறியப்பட வேண்டும்; சத்துவம் அதைவிட இன்னும் குறைவானது.
14.40.7
उद्रिक्तं च रजो यत्र मध्यस्रोतोगतं भवेत् ।
अल्पं तत्र तमो ज्ञेयं सत्वमल्पतरं तथा ॥ १४.४०.७ ॥
ரஜஸ் மிகுந்து நடுப் பாதையில் சென்றிருக்கும் இடத்தில், தமஸ் குறைவானதென்று அறிய வேண்டும்; சத்துவம் அதைவிடவும் குறைவு.
14.40.8
उद्रिक्तं च यदा सत्वमूर्ध्वस्रोतोगतं भवेत् ।
अल्पं तत्र तमो ज्ञेयं रजश्चाल्पतरं तथा ॥ १४.४०.८ ॥
சத்துவம் மிகுந்து மேல்நோக்கிய பாதையில் சென்றிருக்கும்போது, அங்கே தமஸ் குறைவென்றும், ரஜஸ் அதைவிடவும் குறைவென்றும் அறிய வேண்டும்.
14.40.9
सत्वं वैकारिकी योनिरिन्द्रियाणां प्रकाशिका ।
न हि सत्वात्परो भावः कश्चिदन्यो विधीयते ॥ १४.४०.९ ॥
சத்துவம் புலன்களை ஒளிரச் செய்யும், மாற்றங்களின் மூலம்; சத்துவத்தைவிடச் சிறந்த வேறு நிலை எதுவும் விதிக்கப்படவில்லை.
14.40.10
ऊर्ध्वं गच्छन्ति सत्वस्था मध्ये तिष्ठन्ति राजसाः ।
जघन्यगुणसंयुक्ता यान्त्यधस्तामसा जनाः ॥ १४.४०.१० ॥
சத்துவத்தில் நிலைபெற்றோர் மேலே செல்கின்றனர்; ரஜஸ் உடையோர் நடுவில் நிற்கின்றனர்; தாழ்ந்த குணங்களோடு கூடிய தாமசர் கீழே செல்கின்றனர்.
14.40.11
तमः शूद्रे रजः क्षत्रे ब्राह्मणे सत्वमुत्तमम् ।
इत्येवं त्रिषु वर्णेषु विवर्तन्ते गुणास्त्रयः ॥ १४.४०.११ ॥
சூத்திரனில் தமஸ், க்ஷத்திரியனில் ரஜஸ், பிராமணனில் உயர்ந்த சத்துவம்; இவ்வாறு மூன்று வருணங்களிலும் மூன்று குணங்களும் வெளிப்படுகின்றன.
14.40.12
दूरादपि हि दृश्यनते सहिताः सङ्घचारिणः ।
तमः सत्वं रजश्चैव पृथक्त्वेनानुशुश्रुम ॥ १४.४०.१२ ॥
தொலைவிலிருந்தும் கூட்டமாகச் செல்பவை காணப்படுகின்றன; தமஸ், சத்துவம், ரஜஸ் ஆகியவற்றைத் தனித்தனியாக நாம் கேட்டிருக்கிறோம்.
14.40.13
दृष्ट्वा त्वादित्यमुद्यन्तं कुचोराणां भयं भवेत् ।
अध्वगाः परितप्येयुरुष्णतो दुःखभागिनः ॥ १४.४०.१३ ॥
உதிக்கும் சூரியனைக் கண்டால் திருடர்களுக்கு அச்சம் உண்டாகும்; வழிப்போக்கர்கள் வெப்பத்தால் துன்புற்று துயரத்தை அடைவார்கள்.
14.40.14
आदित्यः सत्वमुद्दिष्टः कुचोरास्तु तथा तमः ।
परितापोऽध्वगानां च रजसो गुण उच्यते ॥ १४.४०.१४ ॥
சூரியன் சத்துவ குணத்தின் அடையாளமாகக் கூறப்படுகிறான்; திருடர்கள் தமஸின் அடையாளம்; வழிப்போக்கர்களின் வெப்ப வேதனை ரஜஸின் குணம் எனப்படுகிறது.
14.40.15
प्राकाश्यं सत्वमादित्यः संतापो रजसो गुणः ।
उपप्लवस्तु विज्ञेयस्तामसस्तस्य पर्वसु ॥ १४.४०.१५ ॥
ஒளி சத்துவமே; அது சூரியனில் உள்ளது. வெப்பம் ரஜஸின் குணம்; அதன் பருவங்களில் தோன்றும் கிரகணம் தமஸின் குணம் என அறிய வேண்டும்.
14.40.16
एवं ज्योतिष्षु सर्वेषु प्रवर्तन्ते गुणास्त्रयः ।
पर्यायेण च वर्न्तते तत्रतत्र तथातथा ॥ १४.४०.१६ ॥
இவ்வாறே எல்லா ஒளிப்பொருட்களிலும் மூன்று குணங்களும் செயல்படுகின்றன; அவை முறைக்கேற்ப இங்கும் அங்கும் அவ்வாறே நிலைபெறுகின்றன.
14.40.17
स्थावरेषु तु भावेषु तिर्यग्भावगतं तमः ।
राजसास्तु विवर्तन्ते स्नेहभावस्तु सात्विकैः ॥ १४.४०.१७ ॥
நிலையான பொருட்களில் தமஸ் விலங்குத் தன்மையை அடைகிறது; ரஜஸ் சுழன்று செல்கிறது; அன்பின் தன்மை சாத்துவிகரால் வெளிப்படுகிறது.
14.40.18
अहस्त्रिधा तु विज्ञेयं त्रिधा रात्रिर्विधीयते ।
मासार्दमासवर्षाणि ऋतवः सन्धयस्तथा ॥ १४.४०.१८ ॥
பகலை மூன்று வகையாக அறிய வேண்டும்; இரவும் மூன்று வகையாக விதிக்கப்படுகிறது; மாதங்கள், அரைமாதங்கள், ஆண்டுகள், பருவங்கள், சந்திகள் ஆகியவையும் அவ்வாறே.
14.40.19
त्रिधा दानानि दीयन्ते त्रिधा यज्ञः प्रवर्तते ।
त्रिधा लोकास्त्रिधा देवास्त्रिधा विद्यास्त्रिधा गतिः ॥ १४.४०.१९ ॥
தானங்கள் மூன்று வகையாகக் கொடுக்கப்படுகின்றன; யாகம் மூன்று வகையாக நடைபெறுகிறது. உலகங்கள் மூன்று, தேவர்கள் மூன்று, வித்தைகள் மூன்று, கதியும் மூன்று.
14.40.20
भूतं भव्यं भविष्यं च धर्मोऽर्थः काम एव च ।
प्राणापानावुदानश्चाप्येत एव त्रयो गुणाः ॥ १४.४०.२० ॥
இறந்தது, நிகழ்வது, வருவது; தர்மம், அர்த்தம், காமம்; பிராணன், அபானன், உதானன்—இவையே மூன்று குணங்கள்.
14.40.21
पर्यायेण प्रवर्तन्ते तत्रतत्र तथातथा ।
यत्किञ्चिदिह लोकेऽस्मिन्सर्वमेते त्रयो गुणाः ॥ १४.४०.२१ ॥
அவை ஒன்றன்பின் ஒன்றாக அங்கங்கே அவ்வவ்வாறு செயல்படுகின்றன; இவ்வுலகில் உள்ள அனைத்தும் இம்மூன்று குணங்களே.
14.40.22
त्रयो गुणाः प्रवर्तन्ते ह्यव्यक्ता नित्यमेव तु ।
सत्वं रजस्तमश्चैव गुणसर्गः सनातनः ॥ १४.४०.२२ ॥
மூன்று குணங்களும் எப்போதும் வெளிப்படாமல் செயல்படுகின்றன; சத்துவம், ரஜஸ், தமஸ் ஆகிய குணங்களின் படைப்பு நித்தியமானது.
14.40.23
तमोऽव्यक्तं शिवं धाम रजो योनिः सनातनः ।
प्रकृतिर्विकारः प्रलयः प्रधानं प्रभवाप्ययौ ॥ १४.४०.२३ ॥
தமஸ் அவ்யக்தம், சிவனின் இருப்பிடம்; ரஜஸ் நித்திய யோனி. பிரகிருதி, விகாரம், பிரளயம், பிரதானம்—தோற்றமும் ஒடுக்கமும் இவையே.
14.40.24
अनुद्रिक्तमनूनं वाऽप्यकम्पमचलं ध्रुवम् ।
सदसच्चैव तत्सर्वमव्यक्तं त्रिगुणं स्मृतम्।
ज्ञेयानि नामधेयानि नरैरद्यात्मचिन्तकैः ॥ १४.४०.२४ ॥
அதிகமில்லாததும் குறைவில்லாததும், அசையாததும், நிலையானதும்; சத், அசத் ஆகியனவும்—அனைத்தும் அவ்யக்தம், முக்குணமுடையது எனப்படும். இன்று ஆத்மசிந்தனை செய்யும் மனிதர்களால் அதன் பெயர்கள் அறியப்பட வேண்டும்.
14.40.25
अव्यक्तनामानि गुणांश्च तत्त्वतो ।
यो वेद सर्वाणि गतीश्च केवलाः।
विमुक्तदेहः प्रविभागतत्त्ववि-
त्स मुच्यते सर्वगुणैर्निरामयः ॥ १४.४०.२५ ॥
அவ்யக்தத்தின் பெயர்களையும் குணங்களையும் உண்மையில் அறிந்து, அனைத்து கதிகளையும் தூய்மையாக அறிபவன், உடலை விட்டு, வேறுபாட்டின் தத்துவத்தை அறிந்தவனாய், எல்லாக் குணங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு, பிணியற்றவனாய் விடுதலை அடைகிறான்.