Mahābhārata · Adhyāya 14.40
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.40.1
नैव शक्या गुणा वक्तुं पृथक्त्वेनैव सर्वशः ।
अविच्छिन्नानि दृश्यन्ते रजः सत्वं तमस्तथा ॥ १४.४०.१ ॥
As qualidades não podem ser descritas completamente uma a uma, pois rajas, sattva e tamas aparecem inseparáveis.
14.40.2
अन्योन्यमनुरज्यन्ते ह्यन्योन्येनानुजीविनः ।
अन्योन्यापाश्रयाः सर्वे तथाऽन्योन्यानुवर्तिनः ॥ १४.४०.२ ॥
Apegam-se uns aos outros, vivem do apoio mútuo; todos dependem uns dos outros e se seguem.
14.40.3
यावत्सत्वं रजस्तावद्वर्तते नात्र संशयः ।
यावत्तमश्च सत्वं च रजस्तावदिहोच्यते ॥ १४.४०.३ ॥
Enquanto existir sattva, existe também rajas — não há dúvida; e enquanto existirem tamas e sattva, fala-se aqui de rajas.
14.40.4
संहत्य कुर्वते यात्रां सहिताः सङ्घचारिणः ।
सङ्घातवृत्तयो ह्येते वर्तन्ते हेत्वहेतुभिः ॥ १४.४०.४ ॥
Unidos e movendo-se em companhia, empreendem seu curso; a agregação é seu modo, e agem por causa e sem causa.
14.40.5
उद्रेकव्यतिरिक्तानां तेषामन्योन्यवर्तिनाम् ।
वक्ष्यते तद्यथाऽन्यूनं व्यतिरिक्तं च सर्वशः ॥ १४.४०.५ ॥
Sobre aqueles, distinguidos pela predominância e pela diferenciação, que atuam uns sobre os outros, será explicado como não são deficientes, mas inteiramente distintos em todos os sentidos.
14.40.6
व्यतिरिक्तं तमो यत्र तिर्यग्भावगतं भवेत् ।
अल्पं तत्रथ रजो ज्ञेयं सत्वमल्पतरं तथा ॥ १४.४०.६ ॥
Onde o tamas, distinguido e entrado em estado transversal, estiver presente, o rajas deve ser conhecido como pequeno, e o sattva ainda menor.
14.40.7
उद्रिक्तं च रजो यत्र मध्यस्रोतोगतं भवेत् ।
अल्पं तत्र तमो ज्ञेयं सत्वमल्पतरं तथा ॥ १४.४०.७ ॥
Onde o rajas é abundante e entrou na corrente intermediária, o tamas deve ser conhecido como pequeno, e o sattva ainda menor.
14.40.8
उद्रिक्तं च यदा सत्वमूर्ध्वस्रोतोगतं भवेत् ।
अल्पं तत्र तमो ज्ञेयं रजश्चाल्पतरं तथा ॥ १४.४०.८ ॥
Quando o sattva é abundante e entrou na corrente ascendente, o tamas deve ser conhecido como pequeno ali, e o rajas ainda menor.
14.40.9
सत्वं वैकारिकी योनिरिन्द्रियाणां प्रकाशिका ।
न हि सत्वात्परो भावः कश्चिदन्यो विधीयते ॥ १४.४०.९ ॥
O sattva é a matriz das transformações e o iluminador dos sentidos; nenhum outro estado superior ao sattva é prescrito.
14.40.10
ऊर्ध्वं गच्छन्ति सत्वस्था मध्ये तिष्ठन्ति राजसाः ।
जघन्यगुणसंयुक्ता यान्त्यधस्तामसा जनाः ॥ १४.४०.१० ॥
Os estabelecidos no sattva sobem, os do rajas permanecem no meio, e os do tamas, unidos às qualidades mais baixas, descem.
14.40.11
तमः शूद्रे रजः क्षत्रे ब्राह्मणे सत्वमुत्तमम् ।
इत्येवं त्रिषु वर्णेषु विवर्तन्ते गुणास्त्रयः ॥ १४.४०.११ ॥
O tamas está no śūdra, o rajas no kṣatriya, e o sattva supremo no brāhmaṇa; assim, as três qualidades se manifestam nas três classes.
14.40.12
दूरादपि हि दृश्यनते सहिताः सङ्घचारिणः ।
तमः सत्वं रजश्चैव पृथक्त्वेनानुशुश्रुम ॥ १४.४०.१२ ॥
Mesmo de longe vemos os que se movem juntos em grupo; ouvimos falar do tamas, do sattva e do rajas como separados.
14.40.13
दृष्ट्वा त्वादित्यमुद्यन्तं कुचोराणां भयं भवेत् ।
अध्वगाः परितप्येयुरुष्णतो दुःखभागिनः ॥ १४.४०.१३ ॥
Ao ver o sol nascer, os ladrões temem, e os viajantes, queimados pelo calor, partilham do sofrimento.
14.40.14
आदित्यः सत्वमुद्दिष्टः कुचोरास्तु तथा तमः ।
परितापोऽध्वगानां च रजसो गुण उच्यते ॥ १४.४०.१४ ॥
O sol é declarado de natureza sattva, e os ladrões de tamas; a aflição dos viajantes é dita qualidade de rajas.
14.40.15
प्राकाश्यं सत्वमादित्यः संतापो रजसो गुणः ।
उपप्लवस्तु विज्ञेयस्तामसस्तस्य पर्वसु ॥ १४.४०.१५ ॥
A luminosidade é a qualidade do sattva, que o sol possui; o calor é a qualidade do rajas; e o eclipse, que ocorre em suas fases, deve ser entendido como qualidade do tamas.
14.40.16
एवं ज्योतिष्षु सर्वेषु प्रवर्तन्ते गुणास्त्रयः ।
पर्यायेण च वर्न्तते तत्रतत्र तथातथा ॥ १४.४०.१६ ॥
Assim, em todos os astros surgem as três qualidades; alternadamente, manifestam-se aqui e ali, de um modo ou de outro.
14.40.17
स्थावरेषु तु भावेषु तिर्यग्भावगतं तमः ।
राजसास्तु विवर्तन्ते स्नेहभावस्तु सात्विकैः ॥ १४.४०.१७ ॥
Nos seres imóveis, o tamas assume a natureza dos animais; os rajásicos giram, e o afeto surge pelos sáttvicos.
14.40.18
अहस्त्रिधा तु विज्ञेयं त्रिधा रात्रिर्विधीयते ।
मासार्दमासवर्षाणि ऋतवः सन्धयस्तथा ॥ १४.४०.१८ ॥
O dia deve ser conhecido como triplo, e a noite é prescrita como tríplice; meses, quinzenas, anos, estações e junturas são igualmente divisões do tempo.
14.40.19
त्रिधा दानानि दीयन्ते त्रिधा यज्ञः प्रवर्तते ।
त्रिधा लोकास्त्रिधा देवास्त्रिधा विद्यास्त्रिधा गतिः ॥ १४.४०.१९ ॥
As dádivas são dadas de três maneiras, e o sacrifício prossegue de três maneiras. Os mundos são triplos, os deuses são triplos, os saberes são triplos e o destino é triplo.
14.40.20
भूतं भव्यं भविष्यं च धर्मोऽर्थः काम एव च ।
प्राणापानावुदानश्चाप्येत एव त्रयो गुणाः ॥ १४.४०.२० ॥
Passado, presente e futuro; dharma, riqueza e desejo; e o alento que entra, o que sai e o ascendente: estas são as três qualidades.
14.40.21
पर्यायेण प्रवर्तन्ते तत्रतत्र तथातथा ।
यत्किञ्चिदिह लोकेऽस्मिन्सर्वमेते त्रयो गुणाः ॥ १४.४०.२१ ॥
Alternadamente atuam, aqui e ali, de cada modo; tudo o que existe neste mundo é, todo, estas três qualidades.
14.40.22
त्रयो गुणाः प्रवर्तन्ते ह्यव्यक्ता नित्यमेव तु ।
सत्वं रजस्तमश्चैव गुणसर्गः सनातनः ॥ १४.४०.२२ ॥
As três qualidades atuam sempre de forma não manifesta; sattva, rajas e tamas — a criação das qualidades é eterna.
14.40.23
तमोऽव्यक्तं शिवं धाम रजो योनिः सनातनः ।
प्रकृतिर्विकारः प्रलयः प्रधानं प्रभवाप्ययौ ॥ १४.४०.२३ ॥
O tamas é o não manifesto, morada de Śiva; o rajas é o ventre eterno. Prakṛti, modificação, dissolução, o princípio primordial: estes são a origem e o fim.
14.40.24
अनुद्रिक्तमनूनं वाऽप्यकम्पमचलं ध्रुवम् ।
सदसच्चैव तत्सर्वमव्यक्तं त्रिगुणं स्मृतम्।
ज्ञेयानि नामधेयानि नरैरद्यात्मचिन्तकैः ॥ १४.४०.२४ ॥
Nem excesso nem falta, inabalável, imóvel, firme; o ser e o não-ser também: tudo isso é lembrado como não manifesto e de três qualidades. Seus nomes devem ser conhecidos hoje pelos homens que refletem sobre o eu.
14.40.25
अव्यक्तनामानि गुणांश्च तत्त्वतो ।
यो वेद सर्वाणि गतीश्च केवलाः।
विमुक्तदेहः प्रविभागतत्त्ववि-
त्स मुच्यते सर्वगुणैर्निरामयः ॥ १४.४०.२५ ॥
Aquele que conhece verdadeiramente os nomes e qualidades do não manifesto, e conhece puramente todos os caminhos, libertado do corpo e conhecedor da verdadeira natureza da distinção, é liberto de todas as qualidades, livre de aflição.