மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 14.43
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.43.1
मनुष्याणां तु राज्यः क्षत्रियो मध्यमो गुणः ।
कुञ्जरो वाहनानां च सिंहश्चारण्यवासिनाम् ॥ १४.४३.१ ॥
மனிதர்களில் அரசன் க்ஷத்திரியன், நடுத்தரமான குணமுடையவன்; வாகனங்களில் யானை, காட்டில் வாழ்வனவற்றில் சிங்கம்.
14.43.2
अविः पशूनां सर्वेषामहिस्तु बिलवासिनाम् ।
गवां गोवृषभश्चैव स्त्रीणां पुरुष एव च ॥ १४.४३.२ ॥
எல்லாக் கால்நடைகளிலும் ஆடு, வளைகளில் வாழ்வனவற்றில் பாம்பு; பசுக்களில் காளை, பெண்களில் ஆண்.
14.43.3
न्यग्रोधो जम्बुवृक्षश्च पिप्पलः शाल्मलिस्तथा ।
शिंशपा मेषशृङ्गश्च तथा कीचकवेणवः ॥ १४.४३.३ ॥
ஆலமரம், நாவல் மரம், அரச மரம், இலவு, அதுபோல் சீசம், மேஷசிருங்கம், கீசக வேணு (மூங்கில்).
14.43.4
एते द्रुमाणां राजानो गणानां मरुतस्तथा ।
हिमवान्पारियात्रश्च सह्यो विन्ध्यस्त्रिकूटवान् ॥ १४.४३.४ ॥
இவையே மரங்களின் அரசர்கள்; கணங்களில் மருத்துகள்; அதுபோல் இமயம், பாரியாத்திரம், சஹ்யம், விந்தியம், த்ரிகூடம்.
14.43.5
श्वेतो नीलश्च भासश्च राष्ट्रवांश्चैव पर्वतः ।
भृशस्कन्धो महेन्द्रश्च माल्यवान्पर्वतस्तथा ॥ १४.४३.५ ॥
ஸ்வேதம், நீலம், பாசம், ராஷ்டிரவான் மலை; பிருசஸ்கந்தம், மகேந்திரம், மால்யவான் மலையும் அவ்வாறே.
14.43.6
एते पर्वतराजानो गणानां मरुतस्तथा ।
सूर्यो ग्रहाणामधिपो नक्षत्राणां च चन्द्रमाः ॥ १४.४३.६ ॥
இவையே மலைகளின் அரசர்கள்; கணங்களில் மருத்துகள்; அதுபோல் சூரியன் கிரகங்களுக்கு அதிபதி, சந்திரன் நட்சத்திரங்களுக்கு.
14.43.7
यमः पितॄणामधिपः सरितामथ सागरः ।
अंभसां वरुणो राजा मरुतामिन्द्र उच्यते ॥ १४.४३.७ ॥
பித்ருக்களின் தலைவன் யமன்; நதிகளின் தலைவன் கடல். நீர்நிலைகளின் அரசன் வருணன்; மருத்துக்களின் தலைவன் இந்திரன் என்று சொல்லப்படுகிறது.
14.43.8
अर्कोऽधिपतिरुष्णानां ज्योतिषामिन्दुरुच्यते ।
अग्निर्भूतपतिर्नित्यं ब्राह्मणानां बृहस्पतिः ॥ १४.४३.८ ॥
சூரியன் வெப்பமானவற்றின் தலைவன்; சந்திரன் ஒளிகளின் தலைவன் என்று சொல்லப்படுகிறது. அக்னி எப்போதும் உயிரினங்களின் தலைவன்; பிராமணர்களின் தலைவன் பிருஹஸ்பதி.
14.43.9
ओषधीनां पतिः सोमो विष्णुर्बलवतां वरः ।
त्वष्टाऽधिनां पतिः सोमो विष्णुर्बलवतां वरः। ॥ १४.४३.९ ॥
சோமன் மூலிகைகளின் தலைவன்; விஷ்ணு வலிமையுடையோரில் சிறந்தவன். த்வஷ்டா செல்வர்களின் தலைவன்; சோமனே மீண்டும் செல்வர்களின் தலைவன்; விஷ்ணு வலிமையுடையோரில் சிறந்தவன்.
14.43.10
दक्षिणानां तथा यज्ञो वेदानामृच एव च ।
दिशामुदीची विप्राणां सोमो राजा प्रतापवान् ॥ १४.४३.१० ॥
தக்ஷிணைகளின் தலைவன் யாகமே; வேதங்களின் தலைவன் ரிக்குகளே. திசைகளில் வடக்கு; பிராமணர்களின் பெருமைமிக்க அரசன் சோமன்.
14.43.11
कुबेरः सर्वरत्नानां देवतानां पुरंदरः ।
एष भूताधिपः सर्गः प्रजानां च प्रजापतिः ॥ १४.४३.११ ॥
குபேரன் எல்லா ரத்தினங்களுக்கும் தலைவன்; புரந்தரன் (இந்திரன்) தேவர்களின் தலைவன். இந்தப் படைப்பு உயிரினங்களின் தலைவன்; படைப்புகளின் தலைவன் பிரஜாபதி.
14.43.12
सर्वेषामेव भूतानामहं ब्रह्ममयो महान् ।
भूतं परतरं मत्तो विष्णोर्वाऽपि न विद्यते ॥ १४.४३.१२ ॥
நான், பிரம்மமயமான மகத்தானவன், எல்லா உயிரினங்களுக்கும் ஆதாரம். என்னைவிடவோ விஷ்ணுவைவிடவோ உயர்ந்த உயிர் எதுவும் இல்லை.
14.43.13
राजाधिराजः सर्वेषां विष्णुर्ब्रह्ममयो महान् ।
ईश्वरं तं विजानीमः स विभुः स प्रजापतिः ॥ १४.४३.१३ ॥
அனைவருக்கும் அரசர்களின் அரசனான விஷ்ணு, பிரம்மமயமும் மகத்தானவரும் ஆவார். அவரையே நாம் ஈசுவரன் என்று அறிகிறோம். அவர் எங்கும் வியாபித்தவர்; அவரே பிரஜாபதி.
14.43.14
नरकिन्नरयक्षाणां गन्धर्वोरगरक्षसाम् ।
देवदानवनागानां सर्वेषामीश्वरो हि सः ॥ १४.४३.१४ ॥
மனிதர்கள், கின்னரர்கள், யக்ஷர்கள், கந்தர்வர்கள், உரகர்கள், ராக்ஷசர்கள், தேவர்கள், தானவர்கள், நாகர்கள் ஆகிய அனைவருக்கும் அவரே ஈசுவரன்.
14.43.15
भगदेवानुयातानां सर्वासां वामलोचना ।
माहेश्वरी महादेवी प्रोच्यते पार्वती हि सा ॥ १४.४३.१५ ॥
பகதேவியைப் பின்பற்றும் அனைத்துப் பெண்களிலும் அழகிய கண்களை உடையவளாக இருப்பவள் மாஹேஸ்வரி, மகாதேவி என்று அழைக்கப்படுகிறாள்; அவளே பார்வதி.
14.43.16
उमां देवीं विजानीध्वं नारीणामुत्तमां शुभाम् ।
रतीनां वसुमत्यस्तु स्त्रीणामप्सरसस्तथा ॥ १४.४३.१६ ॥
தேவி உமையை பெண்களில் உத்தமமும் சுபமுமானவளாக அறியுங்கள். இன்பங்களில் வசுமதிகள்; பெண்களில் அப்சரசுகளும் அவ்வாறே.
14.43.17
धर्मिकामाश्च राजानो ब्राह्मणा धर्मसेतवः ।
तस्माद्राजा द्विजातीनां प्रयतेतेह रक्षणे ॥ १४.४३.१७ ॥
தர்மத்தை விரும்பும் அரசர்களும் பிராமணர்களும் தர்மத்தின் பாலங்கள். ஆகையால் அரசன் இவ்வுலகில் துவிஜர்களைக் காப்பதில் முயல வேண்டும்.
14.43.18
राज्ञां हि विषये येषामवसीदन्ति साधवः ।
हीनास्ते स्वगुणैः सर्वैः प्रेत्यावाङ्मार्गगामिनः ॥ १४.४३.१८ ॥
எந்த அரசர்களின் நாட்டில் சாதுக்கள் துன்புறுகிறார்களோ, அவர்கள் தம் நற்குணங்கள் அனைத்தையும் இழந்து, இறந்த பின் கீழ்நோக்கிய வழியில் செல்வார்கள்.
14.43.19
राज्ञां हि विषये येषां साधवः परिरक्षिताः ।
तेऽस्मिँल्लोके प्रमोदन्ते प्रेत्य चानन्दमेव च ॥ १४.४३.१९ ॥
எந்த அரசர்களின் நாட்டில் நல்லோர் பாதுகாக்கப்படுகிறார்களோ, அவர்கள் இவ்வுலகில் மகிழ்ச்சியடைவர்; இறந்த பின்னரும் ஆனந்தத்தையே அடைவர்.
14.43.20
प्राप्नुवन्ति महात्मान इति वित्त द्विजर्षभाः ।
अत ऊर्ध्वं प्रवक्ष्यामि नियतं धर्मलक्षणम् ॥ १४.४३.२० ॥
ஓ இருபிறப்பாளரில் சிறந்தவர்களே, மகாத்மாக்கள் இவ்வாறு பலனை அடைகின்றனர் என்று அறிவீராக. இதற்குப் பின் நிலையான தர்மத்தின் லக்ஷணங்களை நான் கூறுவேன்.
14.43.21
अहिंसालक्षणो धर्मो हिंसा चाधर्मलक्षणा ।
प्रकाशलक्षणा देवा मनुष्याः कर्मलक्षणाः ॥ १४.४३.२१ ॥
அகிம்சையே தர்மத்தின் லக்ஷணம்; ஹிம்சையோ அதர்மத்தின் லக்ஷணம். தேவர்கள் ஒளியால் அறியப்படுவர்; மனிதர்கள் செயலால் அறியப்படுவர்.
14.43.22
शब्दलक्षणमाकाशं वायुस्तु स्पर्शलक्षणः ।
ज्योतिषां लक्षणं रूपमापश्च रसलक्षणाः ॥ १४.४३.२२ ॥
ஆகாயத்தின் லக்ஷணம் ஒலி; வாயுவின் லக்ஷணம் தொடுதல். ஒளியுள்ளவற்றின் லக்ஷணம் உருவம்; நீரின் லக்ஷணம் சுவை.
14.43.23
धारिणी सर्वभूतानां पृथिवी गन्धलक्षणा ।
स्वरव्यञ्जनसंस्कारा भारती शब्दलक्षणा ॥ १४.४३.२३ ॥
எல்லா உயிர்களையும் தாங்கும் பூமியின் லக்ஷணம் மணம். ஸ்வரம், வ்யஞ்சனங்களால் அமைந்த வாக்கின் (பாரதியின்) லக்ஷணம் சொல்.
14.43.24
मनसो लक्षणं चिन्ता तथोक्ता बुद्धिरन्वयात् ।
मनसा चिन्तितानर्थान्बुद्ध्या चेह व्यवस्यति ॥ १४.४३.२४ ॥
மனத்தின் லக்ஷணம் சிந்தனை; அவ்வாறே அன்வயத்தால் புத்தியும் லக்ஷணமாகச் சொல்லப்பட்டது. மனத்தால் சிந்திக்கப்பட்ட பொருள்களை இங்கு புத்தி தீர்மானிக்கிறது.
14.43.25
बुद्धिर्हि व्यवसायेन लक्ष्यते नात्र संशयः ।
लक्षणं मनसो ध्यानमव्यक्तं साधुलक्षणम् ॥ १४.४३.२५ ॥
சந்தேகமில்லை, புத்தி உறுதியான தீர்மானத்தால் அறியப்படுகிறது. மனத்தின் அடையாளம் தியானம்; அது அவ்யக்தமானது, நல்லோரின் அடையாளம்.
14.43.26
प्रवृत्तिलक्षणो योगो ज्ञानं संन्यासलक्षणम् ।
तस्माज्ज्ञानं पुरस्कृत्य संन्यसेदिह बुद्धिमान् ॥ १४.४३.२६ ॥
யோகத்தின் அடையாளம் செயல்பாடு; ஞானம் துறவின் அடையாளம். ஆகையால் அறிவுள்ளவன் ஞானத்தை முன்னிறுத்தி இங்கே துறவு பூணட்டும்.
14.43.27
संन्यासी ज्ञानसंयुक्तः प्राप्नोति परमां गतिम् ।
अतीतो द्वन्द्वमभ्येति तमोमृत्युजरातिगः ॥ १४.४३.२७ ॥
ஞானத்தோடு கூடிய துறவி உயர்ந்த கதியை அடைகிறான். இருமைகளைக் கடந்து, இருள், மரணம், மூப்பு ஆகியவற்றைத் தாண்டி அவன் அடைகிறான்.
14.43.28
धर्मलक्षणसंयुक्तमुक्तं वो विधिवन्मया ।
गुणानां ग्रहणं सम्यग्वक्ष्याम्यहमतः परम् ॥ १४.४३.२८ ॥
தர்மத்தின் அடையாளங்களோடு கூடியதை நான் உங்களுக்கு முறைப்படி கூறினேன். இனி குணங்களை ஏற்கும் முறையை நான் நன்கு விளக்குவேன்.
14.43.29
पार्तिवो यस्तु गन्धो वै घ्राणेन हि स गृह्यते ।
प्राणस्यश्च तथा वायुर्गन्धज्ञाने विधीयते ॥ १४.४३.२९ ॥
பூமியின் மணம் மூக்கால்தான் உணரப்படுகிறது. பிராணனும் வாயுவும் மணத்தை அறிவதில் நியமிக்கப்பட்டுள்ளன.
14.43.30
अपां धातू रसो नित्यं जिह्वया स तु गृह्यते ।
जिह्वास्थश्च तथा सोमो रसज्ञाने विधीयते ॥ १४.४३.३० ॥
நீரின் தாதுவான சுவை எப்போதும் நாக்கால் உணரப்படுகிறது. நாக்கில் நிலைத்திருக்கும் சோமனும் சுவை அறிவில் நியமிக்கப்பட்டுள்ளான்.
14.43.31
तेजसस्तु गुणो रूपं चक्षुषा तच्च गृह्यते ।
चक्षुःस्थश्च ततादित्यो रूपज्ञाने विधीयते ॥ १४.४३.३१ ॥
நெருப்பின் குணம் வடிவம்; அது கண்ணால் உணரப்படுகிறது. கண்ணில் நிலைகொண்ட ஆதித்யன் (சூரியன்) வடிவ அறிவில் நியமிக்கப்பட்டவன்.
14.43.32
वायव्यस्तु सदा स्पर्शस्त्वचा प्रज्ञायते च सः ।
त्वक्स्थश्चैव सदा वायुः स्पर्सने स विधीयते ॥ १४.४३.३२ ॥
காற்றின் குணம் எப்போதும் தொடுதல்; அது தோலால் அறியப்படுகிறது. தோலில் எப்போதும் நிலைகொண்ட வாயுவே தொடு உணர்வில் நியமிக்கப்பட்டவன்.
14.43.33
आकाशस्य गुणो घोषः श्रोत्रेण च स गृह्यते ।
श्रोत्रस्थाश्च दिशः सर्वाः शब्दज्ञाने प्रकीर्तिताः ॥ १४.४३.३३ ॥
ஆகாயத்தின் குணம் ஒலி; அது காதால் உணரப்படுகிறது. காதில் நிலைகொண்ட எல்லாத் திசைகளும் ஒலி அறிவில் கூறப்பட்டுள்ளன.
14.43.34
मनसश्च गुणश्चिन्ता प्रज्ञया स तु गृह्यते ।
हृदिस्थश्चेतनो धातुर्मनोज्ञाने विधीयते ॥ १४.४३.३४ ॥
மனத்தின் குணம் சிந்தனை; அது அறிவால் உணரப்படுகிறது. இதயத்தில் நிலைகொண்ட சேதனத் தாதுவே மன அறிவில் நியமிக்கப்பட்டது.
14.43.35
बुद्धिरध्यवसायेन ध्यानेन च महांस्तथा ।
निश्चित्य ग्रहणाद्व्यक्तमव्यक्तं नात्र संशयः ॥ १४.४३.३५ ॥
புத்தி தீர்மானத்தாலும் தியானத்தாலும் (அறியப்படுகிறது); மகத்தான தத்துவமும் அவ்வாறே. உறுதி செய்து உணர்வதால் வெளிப்படுவதும் வெளிப்படாததும் அறியப்படும்; இதில் ஐயமில்லை.
14.43.36
अलिङ्गग्रहणो नित्यः क्षेत्रज्ञो निर्गुणात्मकः ।
तस्मादलिङ्गः क्षेत्रज्ञः केवलं ज्ञानलक्षणः ॥ १४.४३.३६ ॥
அடையாளத்தால் உணரப்படாத, நித்தியமான, குணமற்ற இயல்புடைய க்ஷேத்ரஜ்ஞன். ஆகையால் க்ஷேத்ரஜ்ஞன் அடையாளமற்றவன்; அறிவையே மட்டும் குறியாகக் கொண்டவன்.
14.43.37
अव्यक्तं क्षेत्रमुद्दिष्टं गुणानां प्रभवाप्ययम् ।
सदा पश्याम्यहं लीनं विजानामि शृणोमि च ॥ १४.४३.३७ ॥
அவ்யக்தம் க்ஷேத்ரம் என்று சொல்லப்படுகிறது; அது குணங்களின் தோற்றமும் ஒடுக்கமும் ஆகும். அதில் ஒளிந்திருப்பதை நான் எப்போதும் காண்கிறேன், அறிகிறேன், கேட்கிறேன்.
14.43.38
पुरुषस्तद्विजानीते तस्मात्क्षेत्रज्ञ उच्यते ।
गुणवृत्तं तथा कृत्स्नं क्षेत्रज्ञः परिपश्यति ॥ १४.४३.३८ ॥
புருஷன் அதை அறிகிறான்; ஆகையால் அவன் க்ஷேத்ரஜ்ஞன் எனப்படுகிறான். க்ஷேத்ரஜ்ஞன் குணங்களின் முழு செயலையும் நன்கு காண்கிறான்.
14.43.39
आदिमद्यावसानं तत्सृज्यमानमचेतनम् ।
न गुणा विदुरात्मानं सृज्यमानाः पुनःपुनः ॥ १४.४३.३९ ॥
அது தொடக்கமும் முடிவும் உடையது, படைக்கப்படுவது, உணர்வற்றது. படைக்கப்படும் குணங்கள் ஆன்மாவை அறிவதில்லை; மீண்டும் மீண்டும் அவை படைக்கப்படுகின்றன.
14.43.40
न सत्यं वेद वै कश्चित्क्षेत्रज्ञस्त्वेव विन्दति ।
गुणानां गुणभूतानां यत्परं परतो महत् ॥ १४.४३.४० ॥
எவரும் உண்மையை அறிவதில்லை; ஆனால் க்ஷேத்ரஜ்ஞன் அதை அடைகிறான். குணங்களுக்கும் குணங்களால் ஆன பொருட்களுக்கும் அப்பாற்பட்ட, உயர்ந்த மகத்தானது அதுவே.
14.43.41
तस्माद्गुणांश्च तत्वं च परित्यज्येह तत्ववित् ।
क्षीणदोषो गुणान्हित्वा क्षेत्रज्ञं प्रविशत्यथ ॥ १४.४३.४१ ॥
ஆகையால் இங்கே தத்துவம் அறிந்தவன் குணங்களையும் தத்துவங்களையும் கைவிட்டு, குற்றம் நீங்கியவனாய் குணங்களை விட்டு, பின்னர் க்ஷேத்ரஜ்ஞனுள் நுழைகிறான்.
14.43.42
निर्द्वन्द्वो निर्नमस्कारो निःस्वधाकार एव च ।
अचलश्चानिकेतश्च क्षेत्रज्ञः स परो विधिः ॥ १४.४३.४२ ॥
இருமைகளைக் கடந்தவன், வணக்கமும் ஸ்வதாகாரமும் இல்லாதவன், அசைவற்றவன், வீடற்றவன்; அவனே க்ஷேத்ரஜ்ஞன், அவனே உயர்ந்த விதி.