Mahābhārata · Adhyāya 14.44
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.44.1
यदादिमध्यपर्यन्तं ग्रहणोपायमेव च ।
नामलक्षणसंयुक्तं सर्वं वक्ष्यामि तत्त्वतः ॥ १४.४४.१ ॥
Ich werde wahrhaftig alles darlegen, was Anfang, Mitte und Ende hat, das Mittel seines Erfassens und alles, was mit Name und Merkmal versehen ist.
14.44.2
अहः पूर्वं ततो रात्रिर्मासाः शुक्लादयः स्मृताः ।
श्रवणादीनि ऋक्षाणि ऋतवः शिशिरादयः ॥ १४.४४.२ ॥
Zuerst der Tag, dann die Nacht; die Monate, beginnend mit der hellen Hälfte, werden überliefert; die Mondhäuser beginnend mit Śravaṇa und die Jahreszeiten beginnend mit Śiśira.
14.44.3
भूमिरादिस्तु गन्धानां रसानामाप एव च ।
रूपाणामादिरग्निस्तु स्पर्शादिर्वायुरुच्यते ॥ १४.४४.३ ॥
Die Erde ist der Ursprung der Gerüche, das Wasser der Geschmäcker; das Feuer ist der Ursprung der Gestalten, und die Luft, deren erste Eigenschaft der Tastsinn ist, wird genannt.
14.44.4
शब्दस्यादिस्तथाऽऽकाशमेष भूतकृतो गुणः ।
अतः परं प्रवक्ष्यामि भूतानामादिमुत्तमम् ॥ १४.४४.४ ॥
Ebenso ist der Ursprung des Klanges der Raum; dies ist die von den Elementen hervorgebrachte Eigenschaft. Danach werde ich den höchsten Ursprung der Wesen darlegen.
14.44.5
आदित्यो ज्योतिषामादिरग्निर्भूतादिरुच्यते ।
सावित्री सर्वविद्यानां देवतानां प्रजापतिः ॥ १४.४४.५ ॥
Die Sonne ist der Ursprung der Lichter, und das Feuer heißt der Ursprung der Wesen; Sāvitrī ist der Ursprung allen Wissens, und Prajāpati der Ursprung der Götter.
14.44.6
ओङ्कारः सर्ववेदानां वचसां प्राण एव च ।
यदस्मिन्नियतं लोके सर्वं सावित्रमुच्यते ॥ १४.४४.६ ॥
Oṃ ist der Atem aller Veden und der Rede; alles, was in dieser Welt festgelegt ist, heißt Sāvitrī zugehörig.
14.44.7
गायत्री च्छन्दसामादिः प्रजानां सर्ग उच्यते ।
गावश्चतुष्पदामादिर्मनुष्याणां द्विजातयः ॥ १४.४४.७ ॥
Unter den Versmaßen ist das Gāyatrī das erste; unter den Geschöpfen wird die Schöpfung als das erste bezeichnet. Unter den Vierfüßlern sind die Kühe die ersten; unter den Menschen die Dvijāti (Zweimalgeborenen).
14.44.8
श्येनः पतत्रिणामादिर्यज्ञानां हुतमुत्तमम् ।
प्रसर्पिणां तु सर्वेषां ज्येष्ठः सर्पो द्विजोत्तमाः ॥ १४.४४.८ ॥
Unter den Vögeln ist der Falke der erste; unter den Opfern ist die beste Spende die erste. Unter allen Kriechtieren ist die Schlange die älteste, o Bester der Zweimalgeborenen.
14.44.9
कृतमादिर्युगानां च सर्वेषां नात्र संशयः ।
हिरण्यं सर्वरत्नानामोषधीनां यवास्तथा ॥ १४.४४.९ ॥
Unter den Zeitaltern ist das Kṛta-Zeitalter das erste, daran besteht kein Zweifel. Unter allen Edelsteinen ist das Gold das erste, und unter den Heilkräutern ebenso die Gerste.
14.44.10
सर्वेषां भक्ष्यभोज्यानामन्नं परममुच्यते ।
द्रवाणां चैव सर्वेषां पेयानामाप उत्तमाः ॥ १४.४४.१० ॥
Unter allen Speisen und Nahrungsmitteln gilt das Getreide als das höchste; und unter allen Flüssigkeiten und Getränken ist das Wasser das beste.
14.44.11
स्थावराणां तु भूतानां सर्वेषामविशेषतः ।
ब्रह्मक्षेत्रं सदा पुण्यं प्लक्षः प्रवरजः स्मृतः ॥ १४.४४.११ ॥
Unter den unbeweglichen Wesen, ohne Unterschied unter allen, ist das Feld Brahmans stets heilig; der Plakṣa-Baum gilt als der vornehmste Geborene.
14.44.12
अहं प्रजापतीनां च सर्वेषां नात्र संशयः ।
मम विष्णुरचिन्त्यात्मा स्वयंभूरिति संस्मृतः ॥ १४.४४.१२ ॥
Unter allen Herren der Geschöpfe bin ich der erste; daran besteht kein Zweifel. Mein unfassbares Selbst, Viṣṇu, gilt als der Selbstexistierende.
14.44.13
पर्वतानां महामेरुः सर्वेषामग्रजः स्मृतः ।
दिशां च प्रदिशां चोर्ध्वं दिक्पूर्वा प्रथमा तथा ॥ १४.४४.१३ ॥
Unter den Bergen gilt der große Meru als der Erstgeborene aller. Unter den Richtungen, Zwischenrichtungen und dem Zenit ist der Osten der erste.
14.44.14
तथा त्रिपथगा गङ्गा नदीनामग्रजा स्मृता ।
तथा सरोदपाननां सर्वेषां सागरोऽग्रजः ॥ १४.४४.१४ ॥
Ebenso gilt die Gaṅgā, die auf drei Wegen fließt, als die Erstgeborene unter den Flüssen. Und unter Seen und Brunnen ist der Ozean der Erstgeborene aller.
14.44.15
देवदानवभूतानां पिशाचोरगरक्षसाम् ।
नरकिन्नरयक्षाणां सर्वेषामीश्वरः प्रभुः ॥ १४.४४.१५ ॥
Von Göttern, Dānavas, Bhūtas, Piśācas, Uragas, Rākṣasas, Menschen, Kinnaras und Yakṣas — er ist der Herr und Gebieter aller.
14.44.16
आदिर्विश्वस्य जगतो विष्णुर्ब्रह्ममयो महान् ।
ततः परतरं यस्मात्त्रैलोक्ये नेह विद्यते ॥ १४.४४.१६ ॥
Viṣṇu ist der Ursprung des Weltalls und der Welt, aus Brahman bestehend und groß. Nichts Höheres als er findet sich in den drei Welten.
14.44.17
आश्रमाणां च सर्वेषां गार्हस्थ्यं नात्र संशयः ।
लोकानामादिरव्यक्तं सर्वस्यान्तस्तदेव च ॥ १४.४४.१७ ॥
Unter allen Lebensstadien ist das des Haushalters das höchste, ohne Zweifel. Der Ursprung der Welten ist das Unmanifeste, und ebendieses ist das Ende von allem.
14.44.18
अहान्यस्तमयान्तानि उदयान्ता च शर्वरी ।
सुखस्यान्तं सदा दुःखं दुःखस्यान्तं सदा सुखम ॥ १४.४४.१८ ॥
Die Tage enden mit dem Sonnenuntergang, und die Nächte enden mit dem Sonnenaufgang. Das Ende des Glücks ist stets Leid, und das Ende des Leids ist stets Glück.
14.44.19
सर्वे क्षयान्ता निचयाः पतनान्ताः समुच्छ्रयाः ।
संयोगाश्च वियोगान्ता मरणान्तं च जीवितम् ॥ १४.४४.१९ ॥
Alle Anhäufungen enden im Verfall, alle Erhebungen enden im Sturz; Verbindungen enden in Trennung, und das Leben endet im Tod.
14.44.20
सर्वं कृतं विनाशान्तं जातस्य मरणं ध्रुवम् ।
अशाश्वतं हि लोकेऽस्मिन्सदा स्थावरजङ्गमम् ॥ १४.४४.२० ॥
Alles Gemachte endet in Vernichtung; für den Geborenen ist der Tod gewiss. In dieser Welt ist das Unbewegliche und das Bewegliche stets unbeständig.
14.44.21
इष्टं दत्तं तपोऽधीतं व्रतानि नियमाश्च ये ।
सर्वमेतद्विनाशान्तं ज्ञानस्यान्तो न विद्यते ॥ १४.४४.२१ ॥
Opfer, Gabe, Askese, Studium, Gelübde und Observanzen — all dies endet in Vernichtung; das Wissen hat kein Ende.
14.44.22
तस्माज्ज्ञानेन शुद्धेन प्रशान्तात्मा जितेन्द्रियः ।
निर्ममो निरहंकारो मुच्यते सर्वपाप्मभिः ॥ १४.४४.२२ ॥
Daher wird, durch reines Wissen, mit beruhigter Seele und bezwungenen Sinnen, frei von »mein« und Ich-Sucht, der Mensch von allen Sünden befreit.