Mahābhārata · Adhyāya 14.45
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.45.1
बुद्धिसारं मनस्तम्भमिन्द्रियग्रामबन्धनम् ।
महाभूतारविष्कम्भं निमेषपरिवेष्टनम् ॥ १४.४५.१ ॥
Es ist das Wesen des Intellekts, die Säule des Geistes, die Fessel der Schar der Sinne, die Stütze der Speichen der großen Elemente, umschlossen vom Augenblick.
14.45.2
जराशोकसमाविष्टं व्याधिव्यसनसञ्चरम् ।
देशकालविचारीदं श्रमव्यायामनिःस्वनम् ॥ १४.४५.२ ॥
Es ist von Alter und Kummer umfangen, bewegt sich zwischen Krankheit und Unglück, erwägt Ort und Zeit und tönt vom Laut der Mühe und Anstrengung.
14.45.3
अहोरात्रपरिक्षेपं शीतोष्णपरिमण्डलम् ।
सुखदुःखान्तसंश्लेषं क्षुत्पिपासावकीलकम् ॥ १४.४५.३ ॥
Es ist von Tag und Nacht umschlossen, von Kälte und Hitze umkreist, mit den Enden von Freude und Leid verbunden und durch den Nagel von Hunger und Durst befestigt.
14.45.4
छायातपविलेखं च निमेषोन्मेषविह्वलम् ।
शोकमोहजराकीर्णं वर्तमानमचेतनम् ॥ १४.४५.४ ॥
Es ist von Linien aus Schatten und Sonnenlicht gezeichnet, von Blinzeln und Öffnen der Augen verwirrt, mit Kummer, Verblendung und Alter übersät, gegenwärtig und doch unbewusst.
14.45.5
मासार्धमासगुणितं विषमं लोकसञ्चरम् ।
तमोनिचयपङ्कं च रजोवेगप्रवर्तकम् ॥ १४.४५.५ ॥
Vervielfacht durch Monate und Halbmonate, ungleich, durch die Welten wandernd, ein Sumpf aus aufgehäufter Finsternis und der Antreiber des Ungestüms der Leidenschaft.
14.45.6
सत्त्वालङ्कारदीप्तं च गुणसंघातमण्डलम् ।
विरतिग्रहणाभीकं शोकसंहारवर्तनम् ॥ १४.४५.६ ॥
Strahlend im Schmuck des Guten, der Kreis der Gesamtheit der Eigenschaften, furchtsam vor Aufhören und Ergreifen, und der Lauf der Vernichtung des Kummers.
14.45.8
भयमोहपरीवारं भूतसंमोहकारकम् ।
आनन्दप्रीतिचारं च कामक्रोधपरिग्रहम् ॥ १४.४५.८ ॥
Von Furcht und Verblendung umgeben, die Verwirrung unter den Wesen bewirkend, sich in Freude und Wonne bewegend und Begierde und Zorn ergreifend.
14.45.9
महदादिविशेषान्तमव्यक्तं प्रभवाप्ययम् ।
मनोजवनमश्रान्तं कालचक्रं प्रवर्तते ॥ १४.४५.९ ॥
Das Unmanifeste, das sich bis zu den besonderen Formen erstreckt, die mit dem großen Prinzip beginnen, Ursprung und Auflösung, schnell wie der Geist und unermüdlich — das Rad der Zeit dreht sich.
14.45.10
एतद्द्वन्द्वसमायुक्तं कालचक्रमचेतनम् ।
विसृजेत्संक्षिपेच्चापि बोधयेत्स्वापयेज्जगम् ॥ १४.४५.१० ॥
Verbunden mit diesen Gegensatzpaaren, mag das bewusstlose Rad der Zeit hervorbringen, zurückziehen, und die Welt erwecken oder in Schlaf versenken.
14.45.11
कालचक्रप्रवृत्तिं च निवृत्तिं चैव तत्त्वतः ।
यस्तु वेद नरो नित्यं न स भूतेषु मुह्यति ॥ १४.४५.११ ॥
Der Mensch, der das Vorwärtsdrehen und das Zurückdrehen des Zeitrades wahrhaft und stets erkennt, wird unter den Wesen nicht verwirrt.
14.45.12
विमुक्तः सर्वसङ्क्लेशैः सर्वद्वन्द्वातिगो मुनिः ।
विमुक्तः सर्वपापेभ्यः प्राप्नोति परमां गतिम् ॥ १४.४५.१२ ॥
Von allen Qualen befreit, der Weise, der alle Gegensatzpaare überschritten hat, von allen Sünden befreit, erreicht das höchste Ziel.
14.45.13
गृहस्थो ब्रह्मचारी च वानप्रस्थोऽथ भिक्षुकः ।
चत्वार आश्रमाः प्रोक्ताः सर्वे गार्हस्थ्यमूलकाः ॥ १४.४५.१३ ॥
Der Hausvater, der zölibatäre Schüler, der Waldbewohner und dann der Bettelmönch — vier Lebensstufen werden genannt, alle wurzeln im Leben des Hausvaters.
14.45.14
क्रियाकारणसंयुक्तं रागविस्तारमायतम् ।
लोभेप्सापरिविक्षोभं विविक्तज्ञानसम्भवम्
यः कश्चिदिह लोकेऽस्मिन्नाश्रमः परिकीर्तितः ।
तस्यान्तगमनं श्रेयः कीर्तिरेषा सनातनी ॥ १४.४५.१४ ॥
Welche Lebensstufe in dieser Welt auch verkündet wird, verbunden mit Handlung und Ursache, ausgedehnt durch die Ausbreitung der Anhaftung, erregt von Gier und Verlangen und geboren aus reinem Wissen – zu ihrem Ende zu gelangen ist das höchste Gut; dies ist der ewige Ruhm.
14.45.15
संस्कारैः संस्कृतः पूर्वं यथावच्चरितव्रतः ।
जातौ गुणविशिष्टायां समावर्तेत वेदवित् ॥ १४.४५.१५ ॥
Nachdem er zuvor durch die Reinigungsriten ordnungsgemäß geläutert wurde und die Gelübde recht gehalten hat, in einer durch Tugenden ausgezeichneten Familie geboren, soll der Kenner der Veden heimkehren.
14.45.16
स्वदारनिरतो नित्यं शिष्टाचारो जितेन्द्रियः ।
पञ्चभिश्च महायज्ञैः श्रद्दधानो यजेदिह ॥ १४.४५.१६ ॥
Stets seiner eigenen Gattin hingegeben, dem Verhalten der Edlen folgend, seiner Sinne Herr und voller Glauben, soll er hier mit den fünf großen Opfern opfern.
14.45.17
देवतातिथिशिष्टाशी निरतो वेदकर्मसु ।
इज्याप्रदानयुक्तश्च यथाशक्ति यथाविधि ॥ १४.४५.१७ ॥
Der isst, was nach den Göttern und Gästen übrigbleibt, den vedischen Riten hingegeben, dem Opfer und dem Geben zugewandt, nach seinen Kräften und nach der Vorschrift.
14.45.18
न पाणिपादचपलो न नेत्रचपलो मुनिः ।
न च वागङ्गचपल इति शिष्टस्य गोचरः ॥ १४.४५.१८ ॥
Der Weise ist weder unruhig in Händen und Füßen, noch unruhig in den Augen, noch unruhig in Rede oder Gliedern; so ist das Feld des Verhaltens der Edlen.
14.45.19
नित्यं यज्ञोपवीती स्याच्छुक्लवासाः शुचिव्रतः ।
नियतो यमदानाभ्यां सदा शिष्टैश्च संविशेत् ॥ १४.४५.१९ ॥
Er soll stets die heilige Schnur tragen, weiß gekleidet sein, reine Gelübde halten, durch Zucht und Geben gezügelt sein und stets mit den Edlen verkehren.
14.45.20
जितशिश्नोदरो मैत्रः शिष्टाचारसमन्वितः ।
वैणवीं धारयेद्यष्टिं सोदकं च कमण्डलुम् ॥ १४.४५.२० ॥
Wer Begierde und Bauch besiegt hat, freundlich ist und dem Wandel der Weisen folgt, soll einen Bambusstab und einen Wasserkrug tragen.
14.45.21
त्रीणि धारयते नित्यं कमण्डलुमतन्द्रितः ।
एकमाचमनार्थाय एकं वै पादधावनम्।
एकं शौचविधानार्थमित्येतत्त्रितयं तथा ॥ १४.४५.२१ ॥
Der Unermüdliche soll stets drei Wasserkrüge tragen: einen zum Nippen, einen zum Waschen der Füße und einen für das Reinigungsritual; dies sind die drei.
14.45.22
अधीत्याध्यापनं कुर्यात्तथा यजनयाजने ।
दानं प्रतिग्रहं वाऽपि षङ्गुणां वृत्तिमाचरेत् ॥ १४.४५.२२ ॥
Nach dem Studium soll er lehren; ebenso soll er Opfer vollziehen und dabei amtieren, geben und empfangen; so soll er den sechsfachen Lebenswandel führen.
14.45.23
त्रीणि कर्माणि जानीत ब्राह्मणानां तु जीविकाः ।
याजनाध्यापने चोभे शुद्धाच्चापि प्रतिग्रहः ॥ १४.४५.२३ ॥
Wisse, dass der Lebensunterhalt der Brahmanen aus drei Pflichten besteht: Opfer leiten und lehren, beides, und Gaben von Reinen annehmen.
14.45.24
अथ शेषाणि चान्यानि त्रीणि कर्माणि यानि तु ।
दानमध्ययनं यज्ञो धर्मयुक्तानि तानि तु ॥ १४.४५.२४ ॥
Nun sind die übrigen drei Pflichten — Geben, Studium und Opfer — jene, die mit dem Dharma verbunden sind.
14.45.25
तेष्वप्रमादं कुर्वीत त्रिषु कर्मसु धर्मवित् ।
दान्तो मैत्रः क्षमायुक्तः सर्वभूतसमो मुनिः ॥ १४.४५.२५ ॥
Der Kenner des Dharma soll in diesen drei Pflichten wachsam sein, selbstbeherrscht, freundlich, mit Geduld begabt und ein Weiser, der allen Wesen gleich ist.
14.45.26
सर्वमेतद्यथाशक्ति विप्रो निर्वर्तयञ्शुचिः ।
एवं युक्तो जयेत्स्वर्गं गृहस्थः संशितव्रतः ॥ १४.४५.२६ ॥
Der Brahmane, der rein alles dies gemäß seiner Kraft vollbringt, so verbunden, der Hausvater mit festen Gelübden gewinnt den Himmel.