Mahābhārata · Adhyāya 14.96

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Mit Wortbedeutungen lesen

14.96.1

अश्वमेधे पुरावृत्ते केशवं केशिसूदनम् ।
धर्मसंशयमुद्दिश्य किमपृच्छत्पितामहः ॥ १४.९६.१ ॥

Was fragte der Großvater beim Pferdeopfer der Vorzeit, mit Blick auf einen Zweifel über den Dharma, den Keśava, den Töter des Keśin, ?

14.96.2

पश्चिमेनाश्वमेधेन यदा स्नातो युधिष्ठिरः ।
तदा राजा नमस्कृत्य केशवं पुनरब्रवीत् ॥ १४.९६.२ ॥

Als Yudhiṣṭhira nach dem letzten Pferdeopfer gebadet hatte, verneigte sich der König vor Keśava und sprach wieder.

14.96.3

भववन्वैष्णवा धर्माः किंफलाः किंपरायणाः ।
किं धर्ममधिकृत्याथ भवतोत्पादिताः पुरा ॥ १४.९६.३ ॥

Über welchen Dharma habt Ihr einst diese vaiṣṇavischen Pflichten gelehrt? Welche Frucht tragen sie, und was ist ihr höchstes Ziel?

14.96.4

यदि तेहमनुग्राह्यः प्रियोस्मि मधुसूदन ।
श्रोतव्या यदि मे कृष्ण तन्मे कथय सुव्रत ॥ १४.९६.४ ॥

O Madhusūdana, wenn ich deiner Gunst würdig und dir lieb bin, und wenn es zu hören wert ist, o Kṛṣṇa, dann sage es mir, o Gelübdetreuer.

14.96.5

पवित्रा किल ते धर्माः सर्वपापप्रणाशनाः ।
सर्वधर्मोत्तमाः पुण्या भगवंस्त्वन्मुखोद्गताः ॥ १४.९६.५ ॥

Deine Dharmas sind wahrlich rein, vernichten alle Sünden, sind die besten aller Dharmas und verdienstvoll, o Erhabener, hervorgegangen aus deinem eigenen Mund.

14.96.6

याञ्श्रुत्वा ब्रह्महा गोघ्नो मातृहा गुरुतल्पगः ।
पाकर्भेदी कृतघ्नश्च सुरापो ब्रह्मविक्रयी ॥ १४.९६.६ ॥

Diejenigen, die sie gehört haben: der Brahmanenmörder, der Kuhmörder, der Mutteroerder, der mit der Frau des Lehrers Liegende, der Verräter, der Undankbare, der Trinker berauschender Getränke und der Verkäufer des heiligen Wissens—

14.96.7

मित्रविश्वासघाती च वीरहा भ्रूणहा तथा ।
तपोविक्रयिणश्चैव दानविक्रयिणस्तथा ॥ १४.९६.७ ॥

Verräter am Vertrauen eines Freundes, Töter von Helden, Töter eines Embryos, Verkäufer der Askese und ebenso Verkäufer von Gaben.

14.96.8

आत्मविक्रमयिणो मूढा जीवेद्यश्च विकर्मभिः ।
पापाः शठा नैकृतिका डांभिका दूषकास्तथा ॥ १४.९६.८ ॥

Verblendete Selbstverkäufer, jene, die von bösen Taten leben, Sünder, Betrüger, Ränkeschmiede, Heuchler und Verleumder.

14.96.9

रसभेदकरा ये च ये च स्युर्ब्रह्मघातकाः ।
शूद्रप्रेष्यकराश्चोरा विप्रा ये च पुरोहिताः ॥ १४.९६.९ ॥

Verderber der Geschmäcke, Töter von Brahmanen, jene, die Śūdras als Diener dienen, Diebe und die Brahmanen, die Hauspriester sind.

14.96.10

निक्षेपहारिणः स्त्रीघ्नास्तथा ये पारदारिकाः ।
एते चान्ये च पापा ये मुच्यन्तेतेऽपि किल्बिषात् ॥ १४.९६.१० ॥

Diebe anvertrauten Gutes, Frauenmörder und Ehebrecher: diese und andere Sünder werden ebenfalls von der Sünde befreit.

14.96.11

तानाचक्ष्व सुरश्रेष्ठ त्वद्भक्तस्य ममाच्युत ॥ १४.९६.११ ॥

Beschreibe sie mir, o Bester der Götter, o Acyuta, mir, deinem Verehrer.

14.96.12

इत्येवं कथिते देवे धर्मपुत्रेण संसदि ।
वसिष्ठाद्यास्तपोयुक्ता मुनयस्तत्वदर्शिनः ॥ १४.९६.१२ ॥

Als der Gott so in der Versammlung des Dharma-Sohnes gesprochen hatte, waren die asketischen Weisen, die die Wahrheit schauen, angeführt von Vasiṣṭha, anwesend.

14.96.13

श्रोतुकामाः परं गुह्यं वैष्णवं धर्ममुत्तमम् ।
तथा भागवताश्चैव ततस्तं पर्यवारयन् ॥ १४.९६.१३ ॥

Begierig, die höchste Geheimlehre, das erhabenste vaiṣṇava dharma zu hören, umringten ihn die Bhāgavatas.

14.96.14

तत्वतस्तव भावेन पादमूलमुपागतम् ।
यदि जानासि मां भक्तं स्निग्धं वा भक्तवत्सल ॥ १४.९६.१४ ॥

O Liebhaber der Verehrer, wenn du mich in Wahrheit durch deine Hingabe als einen Verehrer, der zu deinen Fußwurzeln gekommen ist, oder als Lieben kennst...

14.96.15

धर्मगुह्यानि सर्वाणि वेत्तुमिच्छामि तत्वतः ।
धर्मान्कथय मे देव यद्यनुग्रहभागहम् ॥ १४.९६.१५ ॥

Ich wünsche, alle Geheimnisse des dharma in Wahrheit zu erkennen. O Gott, wenn ich deiner Gnade würdig bin, lehre mich die dharmas.

14.96.16

श्रुता मे मानवा धर्मा वासिष्ठाः काश्यपास्तथा ।
गार्गीया गौतमीयाश्च तथा गोपालकस्य च ॥ १४.९६.१६ ॥

Ich habe die dharmas des Manu gehört, die des Vasiṣṭha und des Kāśyapa, die der Gārgīyas und Gautamīyas sowie die des Gopālaka.

14.96.17

पराशरकृताः पूर्वा मैत्रेयस्य च धीमतः ।
औमा माहेश्वराश्चैव नन्दिधर्माश्च पावनाः ॥ १४.९६.१७ ॥

Die früheren, von Parāśara verfassten dharmas, die des weisen Maitreya, und die reinigenden dharmas der Umā, des Maheśvara und des Nandin.

14.96.18

ब्रह्मणा कथिता ये च कौमाराश्च श्रुता मया ।
धूमायनकृता धर्माः काण्डवैश्वानरा अपि ॥ १४.९६.१८ ॥

Die von Brahmā verkündeten dharmas, die des Kumāra, die ich gehört habe, die von Dhūmāyana verfassten dharmas und auch die des Kāṇḍa und Vaiśvānara.

14.96.19

भार्गवा याज्ञवल्क्याश्च मार्कण्डेयकृता अपि ।
भारद्वाजकृता ये च बृहस्पतिकृताश्च ये ॥ १४.९६.१९ ॥

Die Lehren des Bhṛgu-Geschlechts, des Yājñavalkya, die von Mārkaṇḍeya verfassten, die von Bhāradvāja verfassten und die von Bṛhaspati verfassten — auch diese habe ich gehört.

14.96.20

कुणेश्च कुणिबाहोश्च विश्वामित्रकृताश्च ये ।
सुमन्तुजैमिनिकृताः शाकुनेयास्तथैव च ॥ १४.९६.२० ॥

Die des Kuṇi und des Kuṇibāhu, die von Viśvāmitra verfassten, die von Sumantu und Jaimini verfassten und ebenso die des Śākuneya — auch diese habe ich gehört.

14.96.21

पुलस्त्यपुलहोद्गीताः पावकीयास्तथैव च ।
अगस्त्यगीता मौद्गल्याः शाण्डिल्याः शलभायनाः ॥ १४.९६.२१ ॥

Die von Pulastya und Pulaha gesungenen, die der Pāvakīya, ebenso die von Agastya gesungenen, die des Maudgalya, des Śāṇḍilya und des Śalabhāyana — auch diese habe ich gehört.

14.96.22

वालखिल्यकृता ये च ये च सप्तर्षिभिस्तथा ।
आपस्तंबकृता धर्माः शङ्खस्य लिखितस्य च ॥ १४.९६.२२ ॥

Die von den Vālakhilya verfassten und die der sieben Weisen, ebenso die von Āpastamba verfassten Lehren des dharma sowie die des Śaṅkha und des Likhita — auch diese habe ich gehört.

14.96.23

प्राजापत्यास्तथा याम्या माहेन्द्राश्च श्रुता मया ।
वैयाघ्रव्यासकीयाश्च विभण्डककृताश्च ये ॥ १४.९६.२३ ॥

Ich habe die Lehren des Prajāpati gehört, ebenso die des Yama und die des Indra; die des Vaiyāghra und des Vyāsaka sowie die von Vibhaṇḍaka verfassten — auch diese.

14.96.24

नारदीयाः श्रुता धर्माः कापोताश्च श्रुता मया ।
तथा विदुरवाक्यानि भृगोरङ्गिरसस्तथा ॥ १४.९६.२४ ॥

Ich habe die Lehren des Nārada gehört und die der Kāpota; ebenso die Worte des Vidura sowie die des Bhṛgu und des Aṅgiras.

14.96.25

क्रौञ्चा मृदङ्गगीताश्च सौर्या हारीतकाश्च ये ।
ये पिशङ्गकृताश्चापि कातपायाः सुवालकाः ॥ १४.९६.२५ ॥

Die zur Mṛdaṅga gesungenen Krauñcas, die Sauryas und Hārītakas, die von Piśaṅga verfassten, sowie die Kātapāyas und Suvālakas.

14.96.26

उद्दालककृता धर्मा औशनस्यास्तथैव च ।
वैशंपायनगीताश्च ये चान्येऽप्येवमादितः ॥ १४.९६.२६ ॥

Die von Uddālaka verfassten Dharmas, ebenso die des Uśanas, die von Vaiśampāyana gesungenen und die anderen, die so beginnen.

14.96.27

एतेभ्यः सर्वधर्मेभ्यो देव त्वन्मुखनिस्सृताः ।
पावनात्वात्पवित्रत्वाद्विशिष्टा इति मे मतिः ॥ १४.९६.२७ ॥

Über allen diesen Dharmas, o Gott, sind die aus deinem Mund hervorgegangenen überlegen, weil sie reinigend und heilig sind – so ist meine Ansicht.

14.96.28

तस्माद्धि त्वां प्रपन्नस्य त्वद्भक्तस्य च केशव ।
युष्मदीयान्वरान्धर्मान्पुण्यान्कथय मेच्युत ॥ १४.९६.२८ ॥

Daher, o Keśava, sag mir, der ich bei dir Zuflucht gesucht habe und dein Verehrer bin, o Acyuta, die verdienstvollen Segens-Dharmas, die dir gehören.

14.96.29

एवं पृष्टस्तु धर्मज्ञो धर्मपुत्रेण केशवः ।
उवाच धर्मान्सूक्ष्मार्थान्धर्मपुत्रस्य हर्षितः ॥ १४.९६.२९ ॥

So gefragt vom Sohn des Dharma, begann Keśava, der Kenner des Dharma, erfreut, dem Sohn des Dharma die Dharmas von feinem Sinn zu lehren.

14.96.30

एवं ते यस्य कौन्तेय यत्नो धर्मेषु सुव्रत ।
तस्य ते दुर्लभो लोके न कश्चिदपि विद्येत ॥ १४.९६.३० ॥

Sohn der Kuntī, du von guten Gelübden, für den, dessen Bemühen um die Dharmas so ist wie deines, bist du in der Welt selten; niemand würde gefunden.

14.96.31

धर्मः श्रुतो वा दृष्टो वा कथितो वा कृतोपि वा ।
अनुमोदितो वा राजेन्द्र नयतीन्द्रपदं नरम् ॥ १४.९६.३१ ॥

O Herr der Könige, das Dharma führt den Menschen zur Stufe Indras, sei es gehört, gesehen, verkündet, getan oder gebilligt.

14.96.32

धर्मः पिता च माता च धर्मो नाथः सुहृत्तथा ।
धर्मो भ्राता सखा चैव धर्मः स्वामी परंतप ॥ १४.९६.३२ ॥

Dharma ist Vater und Dharma ist Mutter; Dharma ist Beschützer und ebenso Freund. Dharma ist Bruder, Dharma ist Gefährte; o Feindesverbrenner, Dharma ist Herr.

14.96.33

धर्मादर्थश्च कामश्च धर्माद्भोगाः सुखानि च ।
धर्मार्दैश्वर्यमेवाग्र्यं धर्मात्स्वर्गगतिः परा ॥ १४.९६.३३ ॥

Aus dem Dharma entstehen Reichtum und Begehren; aus dem Dharma entstehen Genüsse und Freuden. Aus dem Dharma kommt höchste Herrschaft, und aus dem Dharma der höchste Weg zum Himmel.

14.96.34

धर्मोयं सेवितः शुद्धस्त्रायते महतो भयात् ।
धर्माद्द्विजत्वं देवत्वं धर्मः पावयते नरम् ॥ १४.९६.३४ ॥

Dieses reine Dharma schützt, wenn es geübt wird, vor großer Furcht. Aus dem Dharma kommen der Zustand des Zweimalgeborenen und das Göttliche; das Dharma reinigt den Menschen.

14.96.35

यदा च क्षीयते पापं कालेन पुरुषस्य तु ।
तदा संजायते बुद्धिर्धर्मं कर्तुं युधिष्ठिर ॥ १४.९६.३५ ॥

Und wenn die Sünde eines Menschen mit der Zeit schwindet, dann, o Yudhiṣṭhira, entsteht die Einsicht, das Dharma zu üben.

14.96.36

जन्मान्तरसहस्रैस्तु मनुष्यत्वं हि दुर्लभम् ।
तद्गत्वापीह यो धर्मं न करोति स्ववञ्चितः ॥ १४.९६.३६ ॥

Die menschliche Geburt ist selbst nach tausend anderen Geburten schwer zu erlangen; wer sie hier erlangt und dennoch nicht das Dharma übt, betrügt sich selbst.

14.96.37

कुत्सिता ये दरिद्राश्च विरूपा व्याधितास्तथा ।
परद्वेष्याश्च मूर्खाश्च न तैर्धर्मः कृतः पुरा ॥ १४.९६.३७ ॥

Die Verachteten, Armen, Missgestalteten, Kranken, von anderen Gehassten und Toren haben in der Vorzeit das Dharma nicht geübt.

14.96.38

ये च दीर्घायुषः शूराः पण्डिता भोगिनस्तथा ।
नीरोगा रूपसंपन्नास्तैर्धर्मः सुकृतः पुरा ॥ १४.९६.३८ ॥

Die Langlebigen, Helden, Gelehrten, Genießenden, Gesunden und Schönen haben in der Vorzeit das Dharma gut geübt.

14.96.39

एवं धर्मः कृतः शुद्धो नयते गतिमुत्तमाम् ।
अधर्मं सेवते यस्तु तिर्यग्योन्यां पतत्यसौ ॥ १४.९६.३९ ॥

So rein geübt, führt das Dharma zum höchsten Ziel; wer aber dem Adharma dient, fällt in tierische Schöße.

14.96.40

इदं रहस्यं कौन्तेय शृणु धर्ममनुत्तमम् ।
कथयिष्ये परं धर्मं तव भक्तस्य पाण्डव ॥ १४.९६.४० ॥

Höre, Sohn der Kuntī, dieses Geheimnis und das höchste Dharma. Pāṇḍava, da du mein Verehrer bist, werde ich dir das höchste Dharma verkünden.

14.96.41

इष्टस्त्वमसि मेऽत्यर्थं प्रपन्नश्चापि मां सदा ।
परमार्थमपि ब्रूयां किं पुनर्धर्मसंहिताम् ॥ १४.९६.४१ ॥

Du bist mir überaus lieb und nimmst stets deine Zuflucht zu mir. Ich könnte sogar die höchste Wahrheit sagen; wie viel mehr die Dharma-Lehre.

14.96.42

इदं मे मानुषं जन्म कृतमात्मनि मायया ।
धर्मसंस्थापनार्थाय दुष्टानां नाशनाय च ॥ १४.९६.४२ ॥

Diese menschliche Geburt habe ich durch meine Māyā in mir selbst angenommen, zur Festigung des Dharma und zur Vernichtung der Frevler.

14.96.43

मानुष्यं भावमापन्नं ये मां गृह्णन्त्यवज्ञया ।
संसारान्तर्हि ते मूढास्तिर्यग्योनिष्वनेकशः ॥ १४.९६.४३ ॥

Wer mich, der ich menschliche Gestalt angenommen habe, mit Verachtung behandelt, ist verblendet; im saṃsāra wird er viele Male in tierischen Schößen geboren.

14.96.44

ये च मां सर्वभूतस्थं पश्यन्ति ज्ञानचक्षुषा ।
मद्भक्तांस्तान्सदा युक्तान्मत्समीपं नयाम्यहम् ॥ १४.९६.४४ ॥

Diejenigen, die mich in allen Wesen wohnend mit dem Auge der Erkenntnis sehen, meine stets im Yoga versunkenen Verehrer, führe ich in meine Nähe.

14.96.45

मद्भक्ता न विनश्यन्ति मद्भक्ता वीतकल्मषाः ।
मद्भाक्तानां तु मानुष्ये सफल जन्म पाण्डवा ॥ १४.९६.४५ ॥

Meine Verehrer gehen nicht zugrunde; meine Verehrer sind frei von Makel. O Pāṇḍavas, für meine Verehrer allein trägt die menschliche Geburt Frucht.

14.96.46

अपि पापेष्वभिरता मद्भक्ताः पाण्डुनन्दन ।
मुच्यन्ते पातकैः सर्वैः पद्मपत्रमिवांभसा ॥ १४.९६.४६ ॥

Selbst wer am Bösen Gefallen findet, meine Verehrer, o Sohn des Pāṇḍu, wird von allen Vergehen befreit, wie ein Lotusblatt vom Wasser unberührt bleibt.

14.96.47

जन्मान्तरसहस्रेषु तपसा भावितात्मनाम् ।
भक्तिरुत्पद्यते तात मनुष्याणां न संशयः ॥ १४.९६.४७ ॥

O Lieber, bei Menschen, deren Seele durch Askese gereinigt ist, entsteht Hingabe nach tausend Geburten — daran ist kein Zweifel.

14.96.48

यच्च रूपं परं गुह्यं कूटस्तमचलं ध्रुवम् ।
न दृश्यते तता देवैर्मद्भक्तैर्दृश्यते यथा ॥ १४.९६.४८ ॥

Jene höchste, verborgene Gestalt, die auf dem Gipfel verweilt, unbewegt und fest, wird von den Göttern nicht gesehen, wohl aber von meinen Verehrern, so wie sie ist.

14.96.49

अपरं यच्च मे रूपं पर्रादुर्भावेषु दृश्यते ।
तदर्चयन्ति सर्वार्थैः सर्वभूतानि पाण्डव ॥ १४.९६.४९ ॥

Eine andere meiner Gestalten, die in meinen späteren Erscheinungen gesehen wird, o Pāṇḍava, die verehren alle Wesen mit allerlei Gaben.

14.96.50

कल्पकोटिसहस्रेषु व्यतीतेष्वागते च ।
दर्शयामीह तद्रूपं यच्च पश्यन्ति मे सुराः ॥ १४.९६.५० ॥

Obwohl Tausende von Kroren von Kalpas vergangen sind und kommen werden, zeige ich hier jene Gestalt von mir, die die Götter sehen.

14.96.51

स्तित्युत्पत्त्यव्ययकरं यो मां ज्ञात्वा प्रपद्यते ।
अनुगृह्णाम्यहं तं वै संसारान्मोचयामि च ॥ १४.९६.५१ ॥

Wer mich als den Erhalter, Schöpfer und Vernichter erkennt und bei mir Zuflucht nimmt, dem erweise ich gewiss Gnade und befreie ihn aus dem saṃsāra.

14.96.52

अहमादिर्हि देवानां सृष्टा ब्रह्मादयो मया ।
प्रकृतिं स्वामवष्टभ्य जगत्सर्वं सृजाम्यहम् ॥ १४.९६.५२ ॥

Ich bin wahrlich der Ursprung der Götter; Brahmā und die übrigen wurden von mir geschaffen. Mich auf meine eigene Natur stützend, erschaffe ich allein die ganze Welt.

14.96.53

तमोमूलोहमव्यक्तो रजोमध्ये प्रतिष्ठितः ।
ऊर्ध्वं सत्त्वं विना लोभं ब्रह्मादिस्तंबपर्यतः ॥ १४.९६.५३ ॥

Meine Wurzel ist die Finsternis; ich bin unoffenbart, gegründet in der Mitte der Leidenschaft. Ohne die Güte oben, von Brahmā bis zum Grasbüschel.

14.96.54

मूर्धानं मे विद्धि दिवं चन्द्रादित्यौ च लोचने ।
गावोग्निर्बाह्मणो वक्त्रं मारुतः श्वसनं च मे ॥ १४.९६.५४ ॥

Wisse, dass der Himmel mein Haupt ist; Mond und Sonne sind meine beiden Augen. Die Kühe (die Erde), das Feuer und der Brahmane sind mein Mund; der Wind ist mein Atem.

14.96.55

दिशो मे बाहवश्चाष्टौ नक्षत्राणि च भूषणम् ।
अन्तरिक्षमुरो विद्धि सर्वभूतावकाशकम्।
मार्गो मेघानिलाभ्यां तु यन्ममोदरमव्ययम् ॥ १४.९६.५५ ॥

Die Himmelsrichtungen sind meine acht Arme, die Sternbilder meine Schmuckstücke. Wisse, dass der Luftraum meine Brust ist, der allen Wesen Raum gibt; der Weg der Wolken und des Windes ist mein unvergänglicher Bauch.

14.96.56

पृथिवीमण्डलं यद्वै द्वीपार्णवनगैर्युतम् ।
सर्वसंधारणोपेतं पादौ मम युधिष्ठिर ॥ १४.९६.५६ ॥

O Yudhiṣṭhira, diese Erdscheibe mit ihren Inseln, Meeren und Bergen, mit der Kraft, alles zu tragen, sind meine Füße.

14.96.57

स्थितो ह्येकगुणः खेऽहं द्विगुणश्चास्मि मारुते ।
त्रिगुणोग्नौ स्थितोहं वै सलिले च चतुर्गुणः ॥ १४.९६.५७ ॥

Im Raum weile ich mit einer Eigenschaft, im Wind mit zweien; im Feuer weile ich mit dreien, und im Wasser mit vieren.

14.96.58

शब्दाद्या ये गुणाः पञ्च महाभूतेषु पञ्चसु ।
तन्मात्रासंस्थितः सोहं पृथिव्यां पञ्चधास्थितः ॥ १४.९६.५८ ॥

Die fünf Eigenschaften, beginnend mit dem Klang, die in den fünf großen Elementen sind: ich bin es, der in den feinen Elementen gründet; auf der Erde weile ich fünffach.

14.96.59

अहं सहस्रसीर्षस्तु सहस्रवदनेक्षणः ।
सहस्रबाहूदरधृक्सहस्रोरुः सहस्रपात् ॥ १४.९६.५९ ॥

Ich habe tausend Häupter, tausend Gesichter und Augen; tragend tausend Arme und Bäuche, mit tausend Schenkeln und tausend Füßen.

14.96.60

धृत्वोर्वीं सर्वतः सम्यगत्यतिष्ठं दशांगुलम् ।
सर्वभूतात्मभूतस्थः सर्वव्यापी ततोस्म्यहम् ॥ १४.९६.६० ॥

Nachdem ich die Erde allseits vollständig getragen habe, stehe ich zehn Fingerbreit über ihr. Als das Selbst aller Wesen weilend, bin ich daher allgegenwärtig.

14.96.61

अचिन्त्योहमनन्तोहमजरोहमजो ह्यहम् ।
अनाद्योऽहमवध्योहमप्रमेयोहमव्ययः ॥ १४.९६.६१ ॥

Ich bin unfassbar, ich bin endlos, ich bin alterslos, wahrlich, ich bin ungeboren. Ich bin anfangslos, ich bin unzerstörbar, ich bin unermesslich, ich bin unvergänglich.

14.96.62

निर्गुणोहं निगूढात्मा निर्द्वन्द्वो निर्ममो नृप ।
निष्कलो निर्विकारोहं निदानममृतस्य तु ॥ १४.९६.६२ ॥

Ich bin ohne Eigenschaften, mein Selbst ist verborgen; ich bin frei von Gegensätzen und frei von Besitzgier, o König. Ich bin ohne Teile und unveränderlich; ich bin wahrlich die Ursache der Unsterblichkeit.

14.96.63

सुधा चाहं स्वधा चाहं स्वाहा चाहं नराधिप ।
तेजसा तपसा चाहं भूतग्रामं चतुर्विधम् ॥ १४.९६.६३ ॥

Ich bin sudhā, ich bin svadhā, und ich bin auch svāhā, o Herr der Menschen. Durch Glanz und Askese bin ich die vierfache Schar der Wesen.

14.96.64

स्नेहपाशैर्गुणबद्ध्वा धारयाम्यात्ममायया ।
चातुराश्रमधर्मेहं चातुर्होत्रफलाशनः।
चतुर्मूर्तिश्चतुर्यज्ञश्चतुराश्रमभावनः ॥ १४.९६.६४ ॥

Gebunden an die Schlingen der Zuneigung und an die Eigenschaften, halte ich durch meine eigene Täuschungskraft alles aufrecht. Ich bin die Pflicht der vier Lebensstufen, ich bin der Genießer der Frucht der Opferriten der vier Priester. Ich bin vierfach gestaltet, das vierfache Opfer, der Pfleger der vier Lebensstufen.