மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 14.98

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

14.98.1

एवं श्रुत्वा वचस्तस्य धर्मपुत्रोऽच्युतस्य तु ।
पप्रच्छ पुनरप्यन्यं धर्मं धर्मात्मजो हरिम् ॥ १४.९८.१ ॥

இவ்வாறு அவருடைய சொற்களைக் கேட்ட தர்மத்தின் மகன் அச்யுதனிடம் (கிருஷ்ணனிடம்) மீண்டும் வேறொரு தர்மக் கேள்வியைக் கேட்டான்.

14.98.2

वृथा च कति जन्मानि वृथा दानानि कानि च ।
वृथा च जीवितं केषां नराणां पुरुषोत्तम ॥ १४.९८.२ ॥

புருஷோத்தமா! எத்தனை பிறவிகள் வீணாகின்றன, எந்தெந்த தானங்கள் வீணாகின்றன, மனிதர்களில் எவர்களுடைய வாழ்க்கை வீணாகிறது?

14.98.3

कीदृशासु ह्यवस्थासु दानं दत्तं जनार्दन ।
इह लोकेऽनुभवति पुरुषः पुरुषोत्तम ॥ १४.९८.३ ॥

ஜனார்தனா! எத்தகைய நிலைகளில் கொடுக்கப்பட்ட தானத்தின் பலனை மனிதன் இவ்வுலகில் அனுபவிக்கிறான், புருஷோத்தமா?

14.98.4

गर्भस्थः किं समश्नाति किं बाल्ये वाऽपि केशव ।
यौवनस्थेऽपि किं कृष्ण वार्धके वाऽपि किं भवेत् ॥ १४.९८.४ ॥

கேசவா! கருவில் இருக்கும்போது என்ன அனுபவிக்கிறான், அல்லது சிறுவயதில் என்ன? கிருஷ்ணா! இளமையில் என்ன, அல்லது முதுமையில் என்ன ஆகிறது?

14.98.5

सात्विकं कीदृशं दानं राजसं कीदृशं भवेत् ।
तामसं कीदृशं देव तर्पयिष्यति किं प्रभो ॥ १४.९८.५ ॥

தேவா! சாத்விக தானம் எத்தகையது, ராஜச தானம் எத்தகையது? தாமச தானம் எத்தகையது, பிரபுவே, அது எதை திருப்தி செய்யும்?

14.98.6

उत्तमं कीदृशं दानं तेषां वा किं फलं भवेत् ।
किं दानं नयति ह्यूर्ध्वं किं गतिं मध्यमां नयेत्।
गतिं जघन्यामथवा देवदेव ब्रवीहि मे ॥ १४.९८.६ ॥

உயர்ந்த தானம் எத்தகையது, அதன் பலன் என்ன? எந்த தானம் மேல்நோக்கி அழைத்துச் செல்லும், எது நடுத்தர நிலைக்கும், அல்லது தாழ்ந்த நிலைக்கும் அழைத்துச் செல்லும்? தேவதேவா, எனக்குச் சொல்லுங்கள்.

14.98.7

एतदिच्छामि विज्ञातुं परं कौतूहलं हि मे ।
त्वदीयं वचनं सत्यं पुण्यं च मधुसूदन ॥ १४.९८.७ ॥

இதை அறிய விரும்புகிறேன்; இதில் எனக்கு மிகுந்த ஆர்வம் உள்ளது. மதுசூதனா, உமது சொல் உண்மையும் புண்ணியமும் ஆனது.

14.98.8

एवं धर्मं प्रयत्नेन पृष्टः पाण्डुसुतेन वै ।
उवाच वासुदेवोऽथ धर्मान्धर्मात्मजस्य तु ॥ १४.९८.८ ॥

இவ்வாறு பாண்டுவின் மகன் முயற்சியுடன் தர்மத்தைப் பற்றி கேட்டபோது, வாசுதேவர் தர்மாத்மாவின் மகனுக்கு தர்மங்களைக் கூறினார்.

14.98.9

शृणु राजन्यथान्यायं वचनं तथ्यमुत्तमम् ।
कथ्यमानं मया पुण्यं सर्वपापव्यपोहनम् ॥ १४.९८.९ ॥

அரசே, முறைப்படி கேள். நான் கூறும் இந்த உண்மையும் உயர்ந்ததுமான சொல் புண்ணியமானது; எல்லாப் பாவங்களையும் போக்கவல்லது.

14.98.10

वृथा च दश जन्मानि चत्वारि च नराधिप ।
वृथा दानानि पञ्चाशत्पञ्चैव च यथाक्रमम् ॥ १४.९८.१० ॥

மன்னா, பத்தும் நான்கும் பிறவிகள் வீணானவை; ஐம்பத்தைந்து தானங்களும் முறையாக வீணானவை.

14.98.11

वृथा च जीवितं येषां ते च षट् परिकीर्तिताः ।
अनुक्रमेण वक्ष्यामि तानि सर्वाणि पार्थिव ॥ १४.९८.११ ॥

எவர்களுடைய வாழ்க்கை வீணானதோ, அவர்கள் ஆறு வகையினர் எனக் கூறப்பட்டுள்ளனர். அரசே, அவற்றை எல்லாம் முறைப்படி நான் சொல்வேன்.

14.98.12

धर्मघ्नानां वृथा जन्म लुब्धानां पापिनां तथा ।
वृथा पाकं च येऽश्नन्ति परदाररताश्च ये।
पाकभेदकरा ये च ये च स्युः सत्यवर्जिताः ॥ १४.९८.१२ ॥

தர்மத்தை அழிப்பவர்கள், பேராசையுள்ளவர்கள், பாவிகள் ஆகியோரின் பிறவி வீணானது. சமைத்த உணவை உண்பவர்களும், பிறர் மனைவியில் ஈடுபடுபவர்களும், உணவில் பிளவு உண்டாக்குபவர்களும், சத்தியம் இல்லாதவர்களும் வீணானவர்கள்.

14.98.13

मृष्टमश्नाति यश्चैकः क्लिस्यमानैस्तु बान्धवैः ।
पितरं मातरं चैव उपाध्यायं गुरुं तथा।
मातुलं मातुलानीं च यो निहन्याच्छपेत वा ॥ १४.९८.१३ ॥

தன் உறவினர்கள் துன்புறும்போது தனியாக இனிய உணவை உண்பவனும், தந்தை, தாய், ஆசிரியர், குரு, மாமன், மாமி ஆகியோரைக் கொல்பவனும் அல்லது சபிப்பவனும்.

14.98.14

ब्राह्मणश्चैव यो भूत्वा सन्ध्योपासनवर्जितः ।
निस्स्वाहो निस्स्वधश्चैव शूद्राणामन्नभुग्द्विजः ॥ १४.९८.१४ ॥

பிராமணனாகப் பிறந்தும் சந்தியா வழிபாடு இல்லாதவனும், ஸ்வாகா, ஸ்வதா இல்லாதவனும், சூத்திரர் உணவை உண்ணும் இருபிறப்பாளனும்.

14.98.15

मम वा शंकरस्याथ ब्रह्मणो वा युधिष्ठिर ।
अथवा ब्राह्मणानां तु ये न भक्ता नराधमाः।
वृथाजन्मान्यथैतेषां पापिनां विद्धि डव ॥ १४.९८.१५ ॥

யுதிஷ்டிரா! என்னிடமோ, சங்கரனிடமோ, பிரம்மாவிடமோ, அல்லது பிராமணர்களிடமோ பக்தி இல்லாத அதம மனிதர்களின் பிறப்பு வீணானது, அந்தப் பாவிகளை அப்படியே அறிக, ……

14.98.16

अश्रद्धयाऽपि यद्दत्तमवामानेन वाऽपि यत् ।
डंभार्थमपि यद्दत्तं यत्पाषण्डिहृतं नृप ॥ १४.९८.१६ ॥

அரசனே! நம்பிக்கையின்றி கொடுக்கப்பட்டதும், அவமானத்துடன் கொடுக்கப்பட்டதும், ஆடம்பரத்திற்காகக் கொடுக்கப்பட்டதும், பாஷண்டிகளால் எடுக்கப்பட்டதுமான தானம்.

14.98.17

शूद्राचाराय यद्दत्तं यद्दत्त्वा चानुकीर्तितम् ।
रोषयुक्तं तु यद्दत्तं यद्दत्तमनुशोचितम् ॥ १४.९८.१७ ॥

சூத்திர ஒழுக்கமுடையவனுக்குக் கொடுக்கப்பட்டதும், கொடுத்துவிட்டுப் பின்னர் புகழ்ந்து பேசப்பட்டதும், கோபத்துடன் கொடுக்கப்பட்டதும், கொடுத்துவிட்டுப் பின்னர் வருந்தப்பட்டதுமான தானம்.

14.98.18

डंभार्जितं च यद्दत्तं यच्च वाऽप्यनृतार्जितम् ।
ब्राह्मणस्वं च यद्दत्तं चौर्येणाप्यार्जितं च यत् ॥ १४.९८.१८ ॥

ஆடம்பரத்தால் ஈட்டப்பட்டுக் கொடுக்கப்பட்டதும், பொய்யால் ஈட்டப்பட்டதும், பிராமணனின் செல்வமாகக் கொடுக்கப்பட்டதும், திருட்டால் ஈட்டப்பட்டுக் கொடுக்கப்பட்டதுமான தானம்.

14.98.19

अभिशास्ताहृतं यत्तु यद्दत्तं पतिते द्विजे ।
निर्ब्रह्माभिहृतं यत्तु यद्दत्तं सर्वयाचकैः ॥ १४.९८.१९ ॥

குற்றஞ்சாட்டப்பட்டவனிடமிருந்து கவர்ந்தது, வீழ்ந்த துவிஜனுக்குக் கொடுத்தது, வேதத்தைத் துறந்தவனால் கவரப்பட்டது, எல்லா யாசகர்களும் கொடுத்தது—

14.98.20

व्राप्यैस्तु यद्धृतं दानमारूढपतितैश्च यत् ।
यद्दत्तं स्वैरिणीभर्तुः श्वशुराननुवर्तिने ॥ १४.९८.२० ॥

வ்ராத்யர்கள் பெற்ற தானம், ஆரூடபதிதர்கள் கவர்ந்தது, சுவைரிணியின் கணவனுக்குக் கொடுத்தது, மாமனாரைப் பின்பற்றுபவனுக்குக் கொடுத்தது—

14.98.21

यद्ग्रामयाचकहृतं यत्कृतघ्नहृतं तथा ।
उपपातकिने दत्तं देवविक्रयिणे च यत् ॥ १४.९८.२१ ॥

கிராம யாசகன் கவர்ந்தது, நன்றிகெட்டவன் கவர்ந்தது, உபபாதகிக்குக் கொடுத்தது, தெய்வப் பொருளை விற்பவனுக்குக் கொடுத்தது—

14.98.22

स्त्रीजिताय च यद्दत्तं यद्दत्तं राजसेविने ।
गणकाय च यद्दत्तं यच्च कारणिकाय च ॥ १४.९८.२२ ॥

பெண்களால் அடக்கப்பட்டவனுக்குக் கொடுத்தது, அரசசேவகனுக்குக் கொடுத்தது, கணக்கனுக்குக் கொடுத்தது, அதிகாரிக்குக் கொடுத்தது—

14.98.23

वृषलीपतये दत्तं यद्दत्तं शस्त्रजीविने ।
भृतकाय च यद्दत्तं व्यालग्राहिहृतं च यत् ॥ १४.९८.२३ ॥

வ்ருஷலியின் கணவனுக்குக் கொடுத்தது, ஆயுதத்தால் வாழ்பவனுக்குக் கொடுத்தது, கூலியாளுக்குக் கொடுத்தது, பாம்பு பிடிப்பவனால் கவரப்பட்டது—

14.98.24

पुरोहिताय यद्दत्तं चिकित्सकहृतं च यत् ।
यद्वणिंक्कर्मिणे दत्तं क्षुद्रमन्त्रोपजीविने ॥ १४.९८.२४ ॥

புரோகிதனுக்குக் கொடுத்தது, மருத்துவன் கவர்ந்தது, வணிகனுக்குக் கொடுத்தது, சிறு மந்திரத்தால் வாழ்பவனுக்குக் கொடுத்தது—

14.98.25

यच्छूद्रजीविने दत्तं यच्च देवलकाय च ।
देवद्रव्याशिने यच्च यद्दत्तं चित्रकर्मिणे ॥ १४.९८.२५ ॥

சூத்திரருக்கு சேவை செய்து வாழ்பவனுக்கும், கோயில் பூசாரிக்கும், தேவ சொத்தை உண்பவனுக்கும், ஓவியனுக்கும் கொடுக்கப்பட்டது.

14.98.26

रङ्गोपजीविने दत्तं यच्च मांसोपजीविने ।
सेवकाय च यद्दत्तं यद्दत्तं ब्राह्मणब्रुवे ॥ १४.९८.२६ ॥

நாடக மேடையால் வாழ்பவனுக்கும், இறைச்சி விற்று வாழ்பவனுக்கும், ஊழியனுக்கும், பிராமணன் என்று சொல்பவனுக்கும் கொடுக்கப்பட்டது.

14.98.27

अदेशिने च यद्दत्तं दत्तं वार्धुषिकाय च ।
यदनाचारिणे दत्तं यत्तु दत्तमनग्रये ॥ १४.९८.२७ ॥

நிலையான இருப்பிடம் இல்லாதவனுக்கும், வட்டிக்காரனுக்கும், ஒழுக்கமற்றவனுக்கும், அக்னி இல்லாதவனுக்கும் கொடுக்கப்பட்டது.

14.98.28

असन्ध्योपासिने दत्तं यच्छूद्रग्रामवासिने ।
यन्मिथ्यालिङ्गिने दत्तं दत्तं सर्वाशिने च यत् ॥ १४.९८.२८ ॥

சந்தியா வழிபாடு செய்யாதவனுக்கும், சூத்திர கிராமத்தில் வசிப்பவனுக்கும், பொய்யான அடையாளம் அணிபவனுக்கும், எல்லாவற்றையும் உண்பவனுக்கும் கொடுக்கப்பட்டது.

14.98.29

नास्तिकाया च यद्दत्तं धर्मविक्रयिणे च यत् ।
वराकाय च यद्दत्तं यद्दत्तं कूटसाक्षिणे ॥ १४.९८.२९ ॥

நாத்திகனுக்கும், தர்மத்தை விற்பவனுக்கும், ஏழைக்கும், பொய்ச்சாட்சி சொல்பவனுக்கும் கொடுக்கப்பட்டது.

14.98.30

ग्रामकूटाय यद्दत्तं दानं पार्तिवपुङ्गव ।
वृथा भवति तत्सर्वं नात्र कार्या विचारणा ॥ १४.९८.३० ॥

அரசர்களில் சிறந்தவனே, கிராமத்தின் வஞ்சகனுக்குக் கொடுக்கப்படும் தானம் அனைத்தும் வீணாகிறது; இதில் ஆராய்ச்சி தேவையில்லை.

14.98.31

विप्राणामधरा एते लोलुपा ब्राह्मणाधमाः ।
नात्मानं तारयन्त्येते न दातारं युधिष्ठिर ॥ १४.९८.३१ ॥

யுதிஷ்ठிரரே, இவர்கள் பிராமணர்களில் கீழானவர்கள், பேராசை கொண்டவர்கள். இவர்கள் தங்களையும் காப்பதில்லை, தானம் செய்பவரையும் காப்பதில்லை.

14.98.32

एतेभ्यो दत्तमात्राणि दानानि सुबहून्यपि ।
वृथा भवन्ति राजेन्द्र भस्मन्याज्याहुतिर्यथा ॥ १४.९८.३२ ॥

அரசர்களின் தலைவரே, இவர்களுக்குக் கொடுக்கப்படும் பல தானங்களும் வீணாகின்றன, சாம்பலில் சொரியப்பட்ட நெய்யின் ஆகுதியைப் போல.

14.98.33

एतेषु यत्फलं किंचिद्भविष्यति कथंचन ।
राक्षसाश्च पिशाचाश्च तद्विलुंपन्ति हर्षिताः ॥ १४.९८.३३ ॥

இவர்களிடம் ஏதேனும் ஒரு பலன் எப்படியாவது விளைந்தால், அதை ராட்சசர்களும் பிசாசுகளும் மகிழ்ச்சியுடன் கவர்ந்து கொள்கின்றனர்.

14.98.34

वृथा ह्येतानि दत्तानि कथितानि समासतः ।
जीवितं तु वृथा येषां चच्छृणुष्व युधिष्ठिर ॥ १४.९८.३४ ॥

இவர்களுக்குக் கொடுக்கப்படும் தானங்கள் வீணாகும் என்று சுருக்கமாகச் சொன்னேன். யுதிஷ்ठிரரே, எவர்களுடைய வாழ்க்கை வீணோ அவர்களைப் பற்றியும் கேள்.

14.98.35

ये मां न प्रतिपद्यन्ते शङ्करं वा नराधमाः ।
ब्रैह्मणान्वा महीदेवान्वृथा जीवन्ति ते नराः ॥ १४.९८.३५ ॥

என்னையோ, சங்கரரையோ, அல்லது பூமியின் தேவர்களான பிராமணர்களையோ ஏற்காத கீழான மனிதர்கள் வீணாக வாழ்கின்றனர்.

14.98.36

हेतुशास्त्रेषु ये सक्ताः कुदृष्टिपथमाश्रिताः ।
देवान्निन्दन्त्यनाचारा वृथा जीवन्ति ते नराः ॥ १४.९८.३६ ॥

தர்க்க சாஸ்திரங்களில் பற்றுக்கொண்டு, தவறான பார்வையின் வழியைப் பற்றி, ஒழுக்கமற்றவர்களாய்த் தேவர்களை நிந்திப்பவர்கள் வீணாக வாழ்கின்றனர்.

14.98.37

कुशलैः कृतशास्त्राणि पठित्वा ये नराधमाः ।
विप्रान्निन्दन्ति यज्ञांश्च वृथा जीवन्ति ते नराः ॥ १४.९८.३७ ॥

திறமையான அறிஞர்களால் இயற்றப்பட்ட சாஸ்திரங்களைக் கற்றுவிட்டு, பிராமணர்களையும் யज்ஞங்களையும் இகழும் அதம மனிதர்கள் வீணாகவே வாழ்கிறார்கள்.

14.98.38

ये दुर्गां वा कुमारं वा वायुमग्निं जलं रविम् ।
पितरं मातरं चैव गुरुमिन्द्रं निशाकरम्।
मूढा निन्दन्त्यनाचारा वृथा जीवन्ति ते नराः ॥ १४.९८.३८ ॥

துர்க்கை, குமாரன், வாயு, அக்னி, நீர், சூரியன், தாய், தந்தை, குரு, இந்திரன், சந்திரன் ஆகியோரை இகழும் மூடர்களும் ஒழுக்கமற்றவர்களும் வீணாகவே வாழ்கிறார்கள்.

14.98.39

विद्यमाने धने यस्तु दानधर्मविवर्जितः ।
मृष्टमश्नाति यश्चैको वृथा जीवति सोपि च ॥ १४.९८.३९ ॥

செல்வம் இருந்தும் தான தர்மம் இல்லாமல், தனியாகவே சுவையான உணவை உண்ணுபவனும் வீணாகவே வாழ்கிறான்.

14.98.40

वृथा जीवितमाख्यातं दानकालं ब्रवीमि ते ॥ १४.९८.४० ॥

வீண் வாழ்க்கை பற்றி கூறப்பட்டது; இப்போது உனக்கு தானத்தின் காலத்தைச் சொல்கிறேன்.

14.98.41

तमोनिविष्टचित्तेन दत्तं दानं तु यद्भवेत् ।
तदस्य फलमश्नाति नरो गर्भगतो नृप ॥ १४.९८.४१ ॥

அறியாமையில் மூழ்கிய மனத்துடன் கொடுக்கப்படும் தானம் எதுவோ, அதன் பலனை ஓ அரசே, மனிதன் கருவில் புகுந்தே அனுபவிக்கிறான்.

14.98.42

ईर्ष्यामत्सरसंयुक्तो डंभार्थं चार्थकारणात् ।
ददाति दानं यो मर्त्यो बालभावे तदश्नुते ॥ १४.९८.४२ ॥

பொறாமையும் மாச்சரியமும் நிறைந்து, ஆடம்பரத்துக்காகவோ பயனுக்காகவோ தானம் கொடுக்கும் மனிதன், அதன் பலனை குழந்தைப் பருவத்தில் அனுபவிக்கிறான்.

14.98.43

भोक्तं भोगमशक्तस्तु व्याधिभिः पीडितो भृशम् ।
ददाति दानं यो मर्त्यो वृद्धभावे तदश्नुते ॥ १४.९८.४३ ॥

நோய்களால் மிகவும் வேதனைப்பட்டு இன்பங்களை அனுபவிக்க இயலாதவனாய், முதுமைப் பருவத்தில் தானம் செய்யும் மனிதன் அதன் பலனை அடைகிறான்.

14.98.44

श्रद्धायुक्तः शुचिः स्नातः प्रसन्नेन्द्रियमानसः ।
ददाति दानं यो मर्त्यो यौवने स तदश्नुते ॥ १४.९८.४४ ॥

நம்பிக்கை நிறைந்தவனாய், தூய்மையாய், நீராடி, புலன்களும் மனமும் தெளிவுற்றவனாய், இளமையில் தானம் செய்யும் மனிதன் அதன் பலனை அடைகிறான்.

14.98.45

स्वयं नीत्वा तु यद्दानं भक्त्या पात्रे प्रदीयते ।
तत्सार्वकालिकं विद्धि दानमामरणान्तिकम् ॥ १४.९८.४५ ॥

தானே கொண்டுவந்து பக்தியுடன் தகுதியுள்ளவனுக்குக் கொடுக்கப்படும் தானம் எக்காலத்துக்கும் உரியது என்று அறிவாயாக; அது மரணம் வரை நிலைக்கும் தானம்.

14.98.46

राजसं सात्विकं चापि तामसं च युधिष्ठिर ।
दानं दानफलं चैव गतिं च त्रिविधां शृणु ॥ १४.९८.४६ ॥

யுதிஷ்டிரா! ராஜஸ, சாத்துவிக, தாமஸ தானங்களையும், அவற்றின் பலனையும், மூன்று வகையான கதியையும் கேள்.

14.98.47

दानं दातव्यमित्येव मतिं कृत्वा द्विजाय वै ।
उपकारवियुक्ताय यद्दत्तं तद्धि सात्विकम् ॥ १४.९८.४७ ॥

'தானம் கொடுக்கவேண்டும்' என்ற நிச்சயத்துடன் பிராமணனுக்கு, எந்தப் பிரதிபலனையும் எதிர்பாராமல் கொடுக்கப்படுவதே சாத்துவிக தானம்.

14.98.48

श्रोत्रियाय दरिद्राय बहुभृत्याय पाण्डव ।
दीयते यत्प्रहृष्टेन तत्सात्विकमुदाहृतम् ॥ १४.९८.४८ ॥

பாண்டவனே! வேதம் கற்றவனும், ஏழையும், பலரைக் காப்பாற்றுபவனுமான பிராமணனுக்கு மகிழ்ச்சியுடன் கொடுக்கப்படுவது சாத்துவிக தானம் எனப்படும்.

14.98.49

वेदाक्षरविहीनाय यत्तु पूर्वोपकारिणे ।
समृद्धाय च यद्दत्तं तद्दानं राजसं स्मृतम् ॥ १४.९८.४९ ॥

வேத எழுத்தறிவு இல்லாதவனுக்கும், முன்பு உதவி செய்தவனுக்கும், செல்வம் நிறைந்தவனுக்கும் கொடுக்கப்படும் தானம் ராஜஸம் என்று நினைவுகூரப்படுகிறது.

14.98.50

संबन्धिने च यद्दत्तं प्रमत्ताय च पाण्डव ।
फलार्थिभिरपात्राय तद्दानं राजसं स्मृतम् ॥ १४.९८.५० ॥

பாண்டவனே, உறவினனுக்கும், கவனமற்றவனுக்கும், பலனை விரும்பி தகுதியற்றவனுக்கும் கொடுக்கப்படும் தானம் ராஜஸம் என்று நினைவுகூரப்படுகிறது.

14.98.51

वैश्वदेवविहीनाय दानमश्रोत्रियाय च ।
दीयते तस्करायापि तद्दानं तामसं स्मृतम् ॥ १४.९८.५१ ॥

வைஸ்வதேவ யாகம் இல்லாதவனுக்கும், வேதம் கற்காதவனுக்கும், திருடனுக்கும் கொடுக்கப்படும் தானம் தாமஸம் என்று நினைவுகூரப்படுகிறது.

14.98.52

सरोषमवधूतं च क्लेशयुक्तमवज्ञया ।
सेवकाय च यद्दतं तत्तामसमुदाहृतम् ॥ १४.९८.५२ ॥

கோபத்துடனும், அவமதிப்புடனும், வேதனையுடனும், அலட்சியத்துடனும் வேலைக்காரனுக்குக் கொடுக்கப்படுவது தாமஸம் என்று கூறப்படுகிறது.

14.98.53

देवाः पितृगणाश्चैव मुनयश्चाग्नयस्तथा ।
सात्विकं दानमश्नन्ति तुष्यन्ति च नरेश्वर ॥ १४.९८.५३ ॥

தேவர்களும், பித்ருக்களும், முனிவர்களும், அக்னிகளும் சாத்விக தானத்தை ஏற்று மகிழ்கின்றனர், ஓ மன்னர்களின் தலைவனே.

14.98.54

दानवा दैत्यसङ्गाश्च ग्रहा यक्षाः सराक्षसाः ।
राजसं दानमश्नन्ति वर्जितं पितृदैवतैः ॥ १४.९८.५४ ॥

தானவர்களும், தைத்யக் கூட்டங்களும், கிரகங்களும், யக்ஷர்களும், ராக்ஷசர்களும் பித்ருக்களும் தேவர்களும் தவிர்க்கும் ராஜஸ தானத்தை உண்கின்றனர்.

14.98.55

पिशाचाः प्रेतसङ्घाश्च कश्मला ये मलीमसाः ।
तामसं दानमश्नन्ति गतिं च त्रिविधां शृणु ॥ १४.९८.५५ ॥

பிசாசங்களும், பிரேதக் கூட்டங்களும், அசுத்தமான கஷ்மலர்களும் தாமச தானத்தை அனுபவிக்கின்றனர். மூன்று வகையான கதியைக் கேள்.

14.98.56

सात्विकानां तु दानानामुत्तमं फलमश्नुते ।
मध्यमं राजसानां तु तामसानां तु पश्चिमम् ॥ १४.९८.५६ ॥

சாத்விக தானங்களால் உயர்ந்த பலனைப் பெறுகிறான்; ராஜச தானங்களால் நடுத்தரப் பலனையும், தாமச தானங்களால் கடைசிப் பலனையும் பெறுகிறான்.

14.98.57

अभिगम्योपनीतानां दानानामुत्तमं फलम् ।
मध्यमं तु समाहूय जघन्यं याचते फलम् ॥ १४.९८.५७ ॥

தானே அணுகிக் கொடுக்கப்படும் தானங்களின் பலன் உயர்ந்தது; அழைத்துக் கொடுக்கும் தானத்தின் பலன் நடுத்தரமானது; யாசகம் பெற்று அளிக்கும் தானத்தின் பலன் தாழ்ந்தது.

14.98.58

अयाचितप्रदाता यः स याति गतिमुत्तमाम् ।
समाहूय तु यो दद्यान्मध्यमां स गतिं व्रजेत्।
याचितो यश्च वै दद्याज्जघन्यां स गतिं व्रजेत् ॥ १४.९८.५८ ॥

கேட்காமல் கொடுப்பவன் உயர்ந்த கதியை அடைகிறான்; அழைத்துக் கொடுப்பவன் நடுத்தரக் கதியை அடைகிறான்; யாசிக்கப்பட்டுக் கொடுப்பவன் தாழ்ந்த கதியை அடைகிறான்.

14.98.59

उत्तमा दैविकी ज्ञेया मध्यमा मानुषी गतिः ।
गतिर्जघन्या तिर्यक्षु गतिरेषा त्रिधा स्मृता ॥ १४.९८.५९ ॥

உயர்ந்த கதி தெய்வீகம் என அறிய வேண்டும்; நடுத்தரக் கதி மானுடம்; தாழ்ந்த கதி விலங்குகளில். இந்தக் கதி மூன்று வகையாகக் கூறப்பட்டுள்ளது.

14.98.60

पात्रभूतेषु विप्रेषु संस्थितेष्वाहिताग्निषु ।
यत्तु निक्षिप्यते दानमक्षयं संप्रकीर्तितम् ॥ १४.९८.६० ॥

தகுதியான, நிலைபெற்ற, அக்னி வளர்க்கும் பிராமணர்களுக்கு அளிக்கப்படும் தானம் அழியாதது என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

14.98.61

श्रोत्रियाणां दरिद्राणां भरणं कुरु पार्थिव ।
समृद्धानां द्विजातीनां कुर्यास्तेषां तु रक्षणम् ॥ १४.९८.६१ ॥

அரசே! வேதம் கற்ற ஏழை சோத்திரியர்களைப் போஷிப்பாயாக; செல்வம் பெற்ற த்விஜர்களை அவர்களின் பாதுகாப்பில் வைப்பாயாக.

14.98.62

दरिद्रान्वित्तहीनांश्च प्रदानैः सुष्ठु पूजय ।
आतुरस्यैषधैः कार्यं नीरुजस्य किमौषधैः ॥ १४.९८.६२ ॥

ஏழைகளையும் செல்வமற்றவர்களையும் தானங்களால் நன்கு கௌரவிப்பாயாக. நோயாளிக்கு மருந்து தர வேண்டும்; நோயற்றவனுக்கு மருந்தால் என்ன பயன்?

14.98.63

पापं प्रतिग्रहीतारं प्रदातुरपगच्छति ।
प्रतिग्रहीतुर्यत्पुण्यं प्रदातारमुपैति तत्।
तस्माद्दानं सदा कार्यं परत्र हितमिच्छता ॥ १४.९८.६३ ॥

கொடுப்பவரின் பாவம் பெறுபவரிடம் செல்லும்; பெறுபவரின் புண்ணியம் கொடுப்பவரை அடையும். ஆகையால் மறுமைக்கு நன்மை விரும்புபவன் எப்போதும் தானம் செய்ய வேண்டும்.

14.98.64

वेदविद्यावदातेषु सदा शूद्रान्नवर्जिषु ।
प्रयत्नेन विधातव्यो महादानमयो निधिः ॥ १४.९८.६४ ॥

வேத கல்வியால் தூய்மையானவர்களும் சூத்திரனின் உணவை விலக்குபவர்களுமான அந்தணர்களுக்கு எப்போதும் முயற்சியுடன் கொடுக்க வேண்டும்; அது மகாதானங்களால் நிறைந்த பொக்கிஷம்.

14.98.65

येषां दाराः प्रतीक्षन्ते सहस्रस्येव लम्भनम् ।
भुक्तशेषस्य भक्तस्य तान्निमन्त्रय पाण्डव ॥ १४.९८.६५ ॥

எவர்களுடைய மனைவிகள் ஆயிரம் மடங்கு பலனைப் போல், உண்ட மிச்சத்திற்காக காத்திருக்கிறார்களோ, பாண்டவா! அந்த பக்தர்களை அழைப்பாயாக.

14.98.66

आमन्त्र्य तु निराशानि न कर्तव्यानि भारत ।
कुलानि सुदरिद्राणि तेषामाशा हता भवेत् ॥ १४.९८.६६ ॥

பாரதா! அழைத்துவிட்டு அவர்களை ஏமாற்றமடையச் செய்யக்கூடாது. மிகவும் ஏழ்மையான குடும்பங்களின் நம்பிக்கை அழிந்துவிடும்.

14.98.67

मद्भक्ता ये नरश्रेष्ठ मद्गता मत्परायणाः ।
मद्याजिनो मन्नियमास्तान्प्रयत्नेन पूजयेत् ॥ १४.९८.६७ ॥

நரசிறந்தவனே, என் பக்தர்கள், என்னை அடைந்தவர்கள், என்னையே பரமமாகக் கொண்டவர்கள், எனக்கு யாகம் செய்பவர்கள், என் நியமங்களைக் கடைப்பிடிப்பவர்கள் — அவர்களை முயற்சியுடன் வழிபட வேண்டும்.

14.98.68

तेषां तु पावनायाहं नित्यमेव युधिष्ठिर ।
उभे सन्ध्येऽधितिष्ठामि ह्यस्कन्नं तद्व्रतं मम ॥ १४.९८.६८ ॥

யுதிஷ்டிரா, அவர்களைத் தூய்மைப்படுத்துவதற்காக நான் எப்போதும் இரு சந்தியாக்களிலும் அவர்களுடன் இருக்கிறேன்; என் அந்த விரதம் தவறாதது.

14.98.69

तस्मादष्टाक्षरं मन्त्रं मद्भक्तैर्वीतकल्मषैः ।
सन्ध्याकाले तु जप्तव्यं सततं चात्मशुद्धये ॥ १४.९८.६९ ॥

ஆகையால், பாவமற்ற என் பக்தர்கள் சந்தியா காலத்தில் எட்டெழுத்து மந்திரத்தை இடைவிடாமல் ஜபிக்க வேண்டும்; ஆத்ம சுத்திக்காகவும் அவ்வாறே.

14.98.70

अन्येषामपि विप्राणां किल्बिषं हि विनश्यति ।
उभे सन्ध्येप्युपासीत तस्माद्विप्रो विशुद्धये। ॥ १४.९८.७० ॥

மற்ற அந்தணர்களின் பாவமும் அழிந்துவிடும்; ஆகையால் அந்தணன் தூய்மைக்காக இரு சந்தியாக்களிலும் உபாசனை செய்ய வேண்டும்.

14.98.71

दैवे श्राद्धेपि विप्रः स नियोक्तव्योऽजुगुप्सया ।
जुगुप्सितस्तु यः श्राद्धं दहत्यग्निरिवेन्धनम् ॥ १४.९८.७१ ॥

தேவ கார்யத்திலும் சிராத்தத்திலும் அத்தகைய அந்தணனை இகழ்ச்சியின்றி நியமிக்க வேண்டும்; ஆனால் இகழத்தக்கவன் சிராத்தத்தை நெருப்பு விறகை எரிப்பதுபோல் எரித்துவிடுவான்.

14.98.72

भारतं मानवो धर्मो वेदाः साङ्गाश्चिकित्सितम् ।
आज्ञासिद्धानि चत्वारि न हन्तव्यानि हेतुभिः ॥ १४.९८.७२ ॥

மகாபாரதம், மனுவின் தர்மம், அங்கங்களுடன் கூடிய வேதங்கள், மருத்துவம் — இந்த நான்கும் ஆணையால் நிறுவப்பட்டவை; இவற்றை தர்க்கங்களால் நிராகரிக்கக் கூடாது.

14.98.73

न ब्राह्मणान्परीक्षेत दैवे कर्मणि धर्मवित् ।
महान्भवेत्परीवादो ब्राह्मणानां परीक्षणे ॥ १४.९८.७३ ॥

தர்மம் அறிந்தவன் தெய்வ கர்மத்தில் பிராமணர்களைச் சோதிக்கக் கூடாது. பிராமணர்களைச் சோதிப்பதில் பெரும் பழிச்சொல் உண்டாகும்.

14.98.74

ब्राह्मणानां परीवादं यः कुर्यात्स नराधमः ।
रासभानां शुनां योनिं गच्छेत्पुरुषदूषकः ॥ १४.९८.७४ ॥

பிராமணர்களைப் பழிப்பவன் கீழ்மையான மனிதன். மனிதர்களைக் கெடுப்பவன் கழுதை, நாய் பிறவியை அடைவான்.

14.98.75

श्वत्वं प्राप्नोति निन्दित्वा परीवादात्खरो भवेत् ।
कृमिर्भवत्यभिभवात्कीटो भवति मत्सरात् ॥ १४.९८.७५ ॥

இகழ்வதால் நாய்நிலையை அடைகிறான்; பழிப்பதால் கழுதையாகிறான். அவமதிப்பால் புழுவாகிறான்; பொறாமையால் பூச்சியாகிறான்.

14.98.76

दुर्वृत्ता वा सुवृत्ता वा प्राकृता वा सुसंस्कृताः ।
ब्राह्मणा नावमन्तव्या भस्मच्छन्ना इवाग्नयः ॥ १४.९८.७६ ॥

தீயொழுக்கமுள்ளவராயினும், நல்லொழுக்கமுள்ளவராயினும், சாதாரணமானவராயினும், நன்கு பண்பட்டவராயினும், பிராமணர்களை அவமதிக்கக் கூடாது; அவர்கள் சாம்பலால் மூடிய நெருப்புகள் போன்றவர்கள்.

14.98.77

क्षत्रियं चैव सर्पं च ब्राह्मणं च बहुश्रुतम् ।
नावमन्येत मेधावी कृशानपि कदाचन ॥ १४.९८.७७ ॥

க்ஷத்திரியனையும், பாம்பையும், பெரும் கல்வி கற்ற பிராமணனையும் அறிவாளி, மெலிந்தவர்களாயினும் எப்போதும் அவமதிக்கக் கூடாது.

14.98.78

एतत्त्रयं हि पुरुषं निर्दहेदवमानितम् ।
तस्मादेतत्प्रयत्नेन नावमन्येत बुद्धिमान् ॥ १४.९८.७८ ॥

இம்மூன்றும் அவமதிக்கப்பட்டால் மனிதனை எரித்துவிடும்; ஆகையால் அறிவாளி இவற்றை முயன்று அவமதிக்கக் கூடாது.

14.98.79

यथा सर्वास्ववस्थासु पावको दैवतं महत् ।
तथा सर्वास्ववस्थासु ब्राह्मणो दैवतं महत् ॥ १४.९८.७९ ॥

எல்லா நிலைகளிலும் நெருப்பு ஒரு பெரிய தெய்வமாக இருப்பது போல, எல்லா நிலைகளிலும் பிராமணன் ஒரு பெரிய தெய்வமாவான்.

14.98.80

व्यङ्गाः काणाश्च कुब्जाश्च वामनाङ्गास्तथैव च ।
सर्वे दैवे नियोक्तव्या व्यामिश्रा वेदपारगैः ॥ १४.९८.८० ॥

ஊனமுற்றவர்களும், ஒற்றைக் கண்ணர்களும், கூனர்களும், குள்ளர்களும் ஆகிய அனைவரையும் வேதம் தேர்ந்தவர்கள் தெய்வ காரியங்களில் கலந்து நியமிக்க வேண்டும்.

14.98.81

मन्युं नोत्पादयेत्तेषां न चारिष्टं समाचरेत् ।
मन्युप्रहरणा विप्रा न विप्राः शश्त्रपाणयः ॥ १४.९८.८१ ॥

அவர்கள் மீது சினத்தை எழுப்பக் கூடாது; தீங்கும் செய்யக் கூடாது. பிராமணர்கள் சினத்தையே ஆயுதமாகக் கொண்டவர்கள்; கையில் படையை ஏந்தியவர்கள் அல்ல.

14.98.82

मन्युना घ्नन्ति ते शत्रून्वज्रेणेन्द्र इवासुरान् ।
ब्राह्मणो हि महद्दैवं जातिमात्रेण जायते ॥ १४.९८.८२ ॥

அவர்கள் சினத்தால் பகைவரைத் தாக்குகிறார்கள்; இந்திரன் வஜ்ரத்தால் அசுரர்களைத் தாக்குவது போல. பிராமணன் பிறப்பாலேயே ஒரு பெரிய தெய்வமாகப் பிறக்கிறான்.

14.98.83

ब्राह्मणः सर्वभूतानां धर्मकोशस्य गुप्तये ।
किं पुनर्ये च कौन्तेय सन्ध्यां नित्यमुपासते ॥ १४.९८.८३ ॥

பிராமணன் எல்லா உயிர்களுக்கும், தர்மக் கருவூலத்தைக் காப்பதற்காகவே இருக்கிறான். குந்தியின் மகனே, நாள்தோறும் சந்தியா வழிபாடு செய்பவர்களைப் பற்றி என்ன சொல்வது!

14.98.84

यस्यास्येन समश्नन्ति हव्यानि त्रिदिवौकसः ।
कव्यानि चैव पितरः किं भूतमधिकं ततः ॥ १४.९८.८४ ॥

எவருடைய வாய் வழியாக விண்ணுலகவாசிகள் ஹவ்யத்தையும், முன்னோர்கள் கவ்யத்தையும் உண்கிறார்களோ, அவரைவிட உயர்ந்த உயிர் எது?

14.98.85

उत्पत्तिरेव विप्रस्य मूर्तिधर्मस्य शाश्वती ।
स हि धर्मार्थमुत्पन्नो ब्रह्मभूयाय कल्पते ॥ १४.९८.८५ ॥

அந்தணனின் பிறப்பே உருவெடுத்த நிலையான தர்மம். அவன் தர்மத்திற்காகப் பிறந்தவன்; பிரம்மநிலையை அடையத் தகுந்தவன்.

14.98.86

स्वमेव ब्राह्मणो भुङ्क्ते स्वं वस्ते स्वं ददाति च ।
आनृशंस्याद्ब्राह्मणस्य भुञ्जते हीतरे जनाः।
तस्मात्ते नावमन्तव्या मद्भक्ता हि द्विजाः सदा ॥ १४.९८.८६ ॥

அந்தணன் தனதையே உண்கிறான், தனதிலேயே வசிக்கிறான், தனதையே தானம் செய்கிறான். அந்தணனின் கருணையாலேயே மற்றவர்கள் அனுபவிக்கிறார்கள். ஆகையால் என் பக்தர்களான அந்த இருபிறப்பாளர்களை எப்போதும் இகழக்கூடாது.

14.98.87

आरण्यकोपनिषदि ये तु पश्यन्ति मां द्विजाः ।
निगूढं निष्कलावस्थं तान्प्रयत्नेन पूजय ॥ १४.९८.८७ ॥

ஆரண்யகம் மற்றும் உபநிடதங்களில் என்னை மறைந்தவனாக, அங்கமற்ற நிலையில் காணும் இருபிறப்பாளர்களை முயற்சியுடன் வழிபடு.

14.98.88

स्वगृहे वा प्रवासे वा दिवारात्रमथापि वा ।
श्रद्धया ब्राह्मणाः पूज्या मद्भक्ता ये च पाण्डव ॥ १४.९८.८८ ॥

தன் வீட்டிலிருந்தாலும் வெளியூரிலிருந்தாலும், பகலிலும் இரவிலும், நம்பிக்கையுடன் அந்தணர்களை வணங்க வேண்டும். ஓ பாண்டவா, என் பக்தர்களும் வணங்கத் தக்கவர்களே.

14.98.89

नास्ति विप्रसमं दैवं नास्ति विप्रसमो गुरुः ।
नास्ति विप्रात्परो बन्धुर्नास्ति विप्रात्परो निधिः।
नास्ति विप्रात्परं तीर्थं न पुण्यं ब्राह्मणात्परम्। ॥ १४.९८.८९ ॥

அந்தணருக்கு நிகரான தெய்வம் இல்லை; அந்தணருக்கு நிகரான குரு இல்லை. அந்தணரை விட உயர்ந்த உறவினன் இல்லை; அந்தணரை விட உயர்ந்த செல்வம் இல்லை. அந்தணரை விட உயர்ந்த தீர்த்தம் இல்லை; அந்தணரை விட உயர்ந்த புண்ணியம் இல்லை.

14.98.90

न पवित्रं परं विप्रान्न द्विजात्पावनं परम् ।
नास्ति विप्राप्तरो धर्मो नास्ति विप्रात्परा गतिः ॥ १४.९८.९० ॥

பிராமணரை விட உயர்ந்த தூய்மையானவர் எவரும் இல்லை; இரு பிறப்பாளரை விட உயர்ந்த புனிதர் எவரும் இல்லை. பிராமணரை விட உயர்ந்த தர்மம் இல்லை; பிராமணரை விட உயர்ந்த கதி இல்லை.

14.98.91

पापकर्मसमाक्षिप्तं पतन्तं नरके नरम् ।
त्रायते पात्रमप्येकं पात्रभूते तु तद्द्विजे ॥ १४.९८.९१ ॥

பாவச் செயல்களால் நரகத்தில் விழுந்துகொண்டிருக்கும் மனிதனை, ஒரே ஒரு தகுதியான இருபிறப்பாளன் காப்பாற்றுகிறான்.

14.98.92

बालाहिताग्नयो ये च शान्ताः शूद्रान्नवर्जिताः ।
मामर्चयन्ति तद्भक्तास्तेभ्यो दत्तमिहाक्षयम् ॥ १४.९८.९२ ॥

சிறுவர்களால் அக்னி பராமரிக்கப்படுபவர்களும், அமைதியானவர்களும், சூத்திரரின் உணவைத் தவிர்ப்பவர்களுமான, என்னை வழிபடும் என் பக்தர்களுக்கு இங்கு அளிக்கப்படுவது அழியாததாகும்.

14.98.93

प्रदानैः पूजितो विप्रो वन्दितो वापि संस्कृतः ।
सम्भाषितो वा दृष्टो वा मद्भक्तो दिवमुन्नयेत् ॥ १४.९८.९३ ॥

தானங்களால் வழிபடப்பட்டவன், வணங்கப்பட்டவன், முறையாக மரியாதை பெற்றவன், பேசப்பட்டவன், அல்லது கண்ணால் காணப்பட்டவன்—என் பக்தனான பிராமணன், அதை ஏற்படுத்துபவன் சொர்க்கத்திற்கு உயர்த்துவான்.

14.98.94

ये पठन्ति नमस्यन्ति ध्यायन्ति पुरुषास्तु माम् ।
स तान्स्पृष्ट्वा च दृष्ट्वा च नरः पापैः प्रमुच्यते ॥ १४.९८.९४ ॥

என்னைப் படித்து, வணங்கி, தியானிக்கும் மனிதர்களை, தொட்டும் பார்த்தும், மனிதன் பாவங்களிலிருந்து முழுமையாக விடுபடுகிறான்.

14.98.95

मद्भक्ता मद्गतप्राणा मद्गीता मत्परायणाः ।
बीजयोनिविशुद्धा यै श्रोत्रियाः संयतेन्द्रियाः।
शूद्रान्नविरता नित्यं ते पुनन्तीह दर्शनात् ॥ १४.९८.९५ ॥

என் பக்தர்கள், என்னிடம் உயிர் நிலைத்தவர்கள், என்னைப் பாடுபவர்கள், என்னையே பற்றுக்கோடாகக் கொண்டவர்கள், வித்திலும் கருப்பையிலும் தூய்மையானவர்கள், வேதம் அறிந்தவர்கள், புலன்களை அடக்கியவர்கள், சூத்திரரின் உணவை எப்போதும் விலக்குபவர்கள்—அவர்கள் இங்கு பார்வையாலேயே தூய்மைப்படுத்துகிறார்கள்.