Mahābhārata · Adhyāya 14.98

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Ler com significados

14.98.1

एवं श्रुत्वा वचस्तस्य धर्मपुत्रोऽच्युतस्य तु ।
पप्रच्छ पुनरप्यन्यं धर्मं धर्मात्मजो हरिम् ॥ १४.९८.१ ॥

Tendo ouvido as palavras dele, o filho de Dharma perguntou de novo a Acyuta (Kṛṣṇa) outra questão sobre o dharma.

14.98.2

वृथा च कति जन्मानि वृथा दानानि कानि च ।
वृथा च जीवितं केषां नराणां पुरुषोत्तम ॥ १४.९८.२ ॥

Ó melhor dos homens! Quantos nascimentos são vãos, quais doações são vãs e cuja vida entre os homens é vã?

14.98.3

कीदृशासु ह्यवस्थासु दानं दत्तं जनार्दन ।
इह लोकेऽनुभवति पुरुषः पुरुषोत्तम ॥ १४.९८.३ ॥

Ó Janārdana, em que tipos de condições, tendo feito uma doação, o homem experimenta seu fruto neste mundo, ó melhor dos homens?

14.98.4

गर्भस्थः किं समश्नाति किं बाल्ये वाऽपि केशव ।
यौवनस्थेऽपि किं कृष्ण वार्धके वाऽपि किं भवेत् ॥ १४.९८.४ ॥

Ó Keśava, o que experimenta o ser no ventre, ou na infância? Ó Kṛṣṇa, o que acontece na juventude, ou na velhice?

14.98.5

सात्विकं कीदृशं दानं राजसं कीदृशं भवेत् ।
तामसं कीदृशं देव तर्पयिष्यति किं प्रभो ॥ १४.९८.५ ॥

Ó deus, como é o dom de natureza sáttvica, e como é o de natureza rájica? Como é o dom támico, e a quem, ó senhor, ele satisfará?

14.98.6

उत्तमं कीदृशं दानं तेषां वा किं फलं भवेत् ।
किं दानं नयति ह्यूर्ध्वं किं गतिं मध्यमां नयेत्।
गतिं जघन्यामथवा देवदेव ब्रवीहि मे ॥ १४.९८.६ ॥

Como é o dom supremo e qual é o seu fruto? Qual dom conduz para cima, qual para um destino intermediário ou o mais baixo? Ó deus dos deuses, diga-me.

14.98.7

एतदिच्छामि विज्ञातुं परं कौतूहलं हि मे ।
त्वदीयं वचनं सत्यं पुण्यं च मधुसूदन ॥ १४.९८.७ ॥

Desejo saber isto, pois a minha curiosidade é grande. Ó Madhusūdana, as tuas palavras são verdadeiras e meritórias.

14.98.8

एवं धर्मं प्रयत्नेन पृष्टः पाण्डुसुतेन वै ।
उवाच वासुदेवोऽथ धर्मान्धर्मात्मजस्य तु ॥ १४.९८.८ ॥

Assim, quando o filho de Pāṇḍu perguntou com empenho sobre o dharma, Vāsudeva então falou sobre os dharmas ao filho do justo.

14.98.9

शृणु राजन्यथान्यायं वचनं तथ्यमुत्तमम् ।
कथ्यमानं मया पुण्यं सर्वपापव्यपोहनम् ॥ १४.९८.९ ॥

Ó rei, ouve como convém. Esta palavra verdadeira e suprema, dita por mim, é meritória e dissipa todos os pecados.

14.98.10

वृथा च दश जन्मानि चत्वारि च नराधिप ।
वृथा दानानि पञ्चाशत्पञ्चैव च यथाक्रमम् ॥ १४.९८.१० ॥

Ó senhor dos homens, dez e quatro nascimentos são vãos; e cinquenta e cinco doações também são vãs, em ordem.

14.98.11

वृथा च जीवितं येषां ते च षट् परिकीर्तिताः ।
अनुक्रमेण वक्ष्यामि तानि सर्वाणि पार्थिव ॥ १४.९८.११ ॥

Aqueles cuja vida é vã são declarados seis. Ó rei, dir-te-ei todos eles em ordem.

14.98.12

धर्मघ्नानां वृथा जन्म लुब्धानां पापिनां तथा ।
वृथा पाकं च येऽश्नन्ति परदाररताश्च ये।
पाकभेदकरा ये च ये च स्युः सत्यवर्जिताः ॥ १४.९८.१२ ॥

Vão é o nascimento dos que destroem o dharma, dos gananciosos e dos pecadores. Vãos são também os que comem a comida cozida em vão, os que se deleitam com as esposas alheias, os que causam divisão na refeição e os que são desprovidos de verdade.

14.98.13

मृष्टमश्नाति यश्चैकः क्लिस्यमानैस्तु बान्धवैः ।
पितरं मातरं चैव उपाध्यायं गुरुं तथा।
मातुलं मातुलानीं च यो निहन्याच्छपेत वा ॥ १४.९८.१३ ॥

Aquele que come iguarias sozinho enquanto seus parentes sofrem, e aquele que mata ou amaldiçoa seu pai, mãe, upādhyāya, guru, tio materno ou tia materna.

14.98.14

ब्राह्मणश्चैव यो भूत्वा सन्ध्योपासनवर्जितः ।
निस्स्वाहो निस्स्वधश्चैव शूद्राणामन्नभुग्द्विजः ॥ १४.९८.१४ ॥

Um dvija que, sendo brâmane, está privado da adoração do crepúsculo, sem as oferendas svāhā e svadhā, e come o alimento dos śūdras.

14.98.15

मम वा शंकरस्याथ ब्रह्मणो वा युधिष्ठिर ।
अथवा ब्राह्मणानां तु ये न भक्ता नराधमाः।
वृथाजन्मान्यथैतेषां पापिनां विद्धि डव ॥ १४.९८.१५ ॥

Ó Yudhiṣṭhira, saiba que o nascimento daqueles pecadores, os piores dos homens, que não são devotos de mim, de Śaṅkara, de Brahmā ou dos brâmanes, é vão, ……

14.98.16

अश्रद्धयाऽपि यद्दत्तमवामानेन वाऽपि यत् ।
डंभार्थमपि यद्दत्तं यत्पाषण्डिहृतं नृप ॥ १४.९८.१६ ॥

Ó rei, a dádiva dada sem fé, dada com desprezo, dada por ostentação, ou tomada por hereges.

14.98.17

शूद्राचाराय यद्दत्तं यद्दत्त्वा चानुकीर्तितम् ।
रोषयुक्तं तु यद्दत्तं यद्दत्तमनुशोचितम् ॥ १४.९८.१७ ॥

A dádiva dada a quem tem conduta de śūdra, a proclamada após dar, a dada com ira, e a lamentada depois.

14.98.18

डंभार्जितं च यद्दत्तं यच्च वाऽप्यनृतार्जितम् ।
ब्राह्मणस्वं च यद्दत्तं चौर्येणाप्यार्जितं च यत् ॥ १४.९८.१८ ॥

A dádiva dada de riqueza ganha com hipocrisia, ganha com mentira, a propriedade de um brâmane dada, e a riqueza adquirida até por roubo.

14.98.19

अभिशास्ताहृतं यत्तु यद्दत्तं पतिते द्विजे ।
निर्ब्रह्माभिहृतं यत्तु यद्दत्तं सर्वयाचकैः ॥ १४.९८.१९ ॥

O que é tomado de um acusado, o que é dado a um dvija caído, o que é tomado por quem abandonou o Veda, e o que todos os mendigos dão—

14.98.20

व्राप्यैस्तु यद्धृतं दानमारूढपतितैश्च यत् ।
यद्दत्तं स्वैरिणीभर्तुः श्वशुराननुवर्तिने ॥ १४.९८.२० ॥

A dádiva aceita pelos vrātyas, o que é tomado pelos caídos de alta condição, o que é dado ao marido de uma mulher infiel, e o que é dado a quem segue o sogro—

14.98.21

यद्ग्रामयाचकहृतं यत्कृतघ्नहृतं तथा ।
उपपातकिने दत्तं देवविक्रयिणे च यत् ॥ १४.९८.२१ ॥

O que é tomado por um mendigo da aldeia, o que é tomado por um ingrato, assim como o que é dado a quem cometeu faltas secundárias, e o que é dado a quem vende coisas divinas—

14.98.22

स्त्रीजिताय च यद्दत्तं यद्दत्तं राजसेविने ।
गणकाय च यद्दत्तं यच्च कारणिकाय च ॥ १४.९८.२२ ॥

O que é dado a quem é dominado por mulheres, o que é dado a um servidor do rei, o que é dado a um contador, e o que é dado a um funcionário da corte—

14.98.23

वृषलीपतये दत्तं यद्दत्तं शस्त्रजीविने ।
भृतकाय च यद्दत्तं व्यालग्राहिहृतं च यत् ॥ १४.९८.२३ ॥

O que é dado ao marido de uma mulher śūdra, o que é dado a quem vive das armas, o que é dado a um servo assalariado, e o que é tomado por um encantador de serpentes—

14.98.24

पुरोहिताय यद्दत्तं चिकित्सकहृतं च यत् ।
यद्वणिंक्कर्मिणे दत्तं क्षुद्रमन्त्रोपजीविने ॥ १४.९८.२४ ॥

O que é dado a um sacerdote doméstico, o que é tomado por um médico, o que é dado a um comerciante, e o que é dado a quem vive de pequenos encantamentos—

14.98.25

यच्छूद्रजीविने दत्तं यच्च देवलकाय च ।
देवद्रव्याशिने यच्च यद्दत्तं चित्रकर्मिणे ॥ १४.९८.२५ ॥

O que é dado a quem vive servindo um śūdra, o que é dado a um sacerdote de templo (devalaka), o que é dado a quem come bens do templo, e o que é dado a um pintor.

14.98.26

रङ्गोपजीविने दत्तं यच्च मांसोपजीविने ।
सेवकाय च यद्दत्तं यद्दत्तं ब्राह्मणब्रुवे ॥ १४.९८.२६ ॥

O que é dado a quem vive do palco, o que é dado a quem vive da venda de carne, o que é dado a um servo, e o que é dado a quem se diz brâmane.

14.98.27

अदेशिने च यद्दत्तं दत्तं वार्धुषिकाय च ।
यदनाचारिणे दत्तं यत्तु दत्तमनग्रये ॥ १४.९८.२७ ॥

O que é dado a quem não tem morada fixa, o que é dado a um usurário, o que é dado a quem tem conduta má, e o que é dado a quem não tem fogo sagrado.

14.98.28

असन्ध्योपासिने दत्तं यच्छूद्रग्रामवासिने ।
यन्मिथ्यालिङ्गिने दत्तं दत्तं सर्वाशिने च यत् ॥ १४.९८.२८ ॥

O que é dado a quem não realiza os ritos do crepúsculo, o que é dado a quem vive numa aldeia de śūdras, o que é dado a quem ostenta falsamente os sinais, e o que é dado a quem come de tudo.

14.98.29

नास्तिकाया च यद्दत्तं धर्मविक्रयिणे च यत् ।
वराकाय च यद्दत्तं यद्दत्तं कूटसाक्षिणे ॥ १४.९८.२९ ॥

O que é dado a um nāstika (quem nega a escritura), o que é dado a quem vende o dharma, o que é dado a um miserável, e o que é dado a uma falsa testemunha.

14.98.30

ग्रामकूटाय यद्दत्तं दानं पार्तिवपुङ्गव ।
वृथा भवति तत्सर्वं नात्र कार्या विचारणा ॥ १४.९८.३० ॥

Ó melhor dos reis, a dádiva dada a um enganador da aldeia torna-se totalmente vã; não há o que deliberar sobre isso.

14.98.31

विप्राणामधरा एते लोलुपा ब्राह्मणाधमाः ।
नात्मानं तारयन्त्येते न दातारं युधिष्ठिर ॥ १४.९८.३१ ॥

Ó Yudhiṣṭhira, estes são os mais baixos dos brâmanes, gananciosos. Não salvam a si mesmos nem ao doador.

14.98.32

एतेभ्यो दत्तमात्राणि दानानि सुबहून्यपि ।
वृथा भवन्ति राजेन्द्र भस्मन्याज्याहुतिर्यथा ॥ १४.९८.३२ ॥

Ó senhor dos reis, mesmo muitas doações feitas a estes tornam-se vãs, como uma oferenda de ghee derramada sobre cinzas.

14.98.33

एतेषु यत्फलं किंचिद्भविष्यति कथंचन ।
राक्षसाश्च पिशाचाश्च तद्विलुंपन्ति हर्षिताः ॥ १४.९८.३३ ॥

Qualquer fruto que, de algum modo, surja destes, os rākṣasas e os piśācas, alegres, o roubam.

14.98.34

वृथा ह्येतानि दत्तानि कथितानि समासतः ।
जीवितं तु वृथा येषां चच्छृणुष्व युधिष्ठिर ॥ १४.९८.३४ ॥

Declarei brevemente que as doações feitas a estes são vãs. Agora ouve, Yudhiṣṭhira, sobre aqueles cuja própria vida é vã.

14.98.35

ये मां न प्रतिपद्यन्ते शङ्करं वा नराधमाः ।
ब्रैह्मणान्वा महीदेवान्वृथा जीवन्ति ते नराः ॥ १४.९८.३५ ॥

Aqueles homens vis que não me honram, nem a Śaṅkara, nem aos brâmanes, deuses na terra, vivem em vão.

14.98.36

हेतुशास्त्रेषु ये सक्ताः कुदृष्टिपथमाश्रिताः ।
देवान्निन्दन्त्यनाचारा वृथा जीवन्ति ते नराः ॥ १४.९८.३६ ॥

Aqueles homens que, apegados aos tratados de lógica, seguem o caminho das falsas visões e, de conduta perversa, difamam os deuses, vivem em vão.

14.98.37

कुशलैः कृतशास्त्राणि पठित्वा ये नराधमाः ।
विप्रान्निन्दन्ति यज्ञांश्च वृथा जीवन्ति ते नराः ॥ १४.९८.३७ ॥

Aqueles homens ínfimos que, depois de estudar os tratados compostos por sábios hábeis, difamam os brāhmaṇas e os sacrifícios — esses homens vivem em vão.

14.98.38

ये दुर्गां वा कुमारं वा वायुमग्निं जलं रविम् ।
पितरं मातरं चैव गुरुमिन्द्रं निशाकरम्।
मूढा निन्दन्त्यनाचारा वृथा जीवन्ति ते नराः ॥ १४.९८.३८ ॥

Aqueles homens insensatos e de conduta imprópria que difamam Durgā, Kumāra, Vāyu, Agni, a água, o Sol, pai e mãe, o mestre, Indra ou a Lua — esses homens vivem em vão.

14.98.39

विद्यमाने धने यस्तु दानधर्मविवर्जितः ।
मृष्टमश्नाति यश्चैको वृथा जीवति सोपि च ॥ १४.९८.३९ ॥

Quem, tendo riqueza, carece do dever da doação e come sozinho iguarias finas — também esse vive em vão.

14.98.40

वृथा जीवितमाख्यातं दानकालं ब्रवीमि ते ॥ १४.९८.४० ॥

A vida vivida em vão foi declarada; agora te digo o tempo de dar.

14.98.41

तमोनिविष्टचित्तेन दत्तं दानं तु यद्भवेत् ।
तदस्य फलमश्नाति नरो गर्भगतो नृप ॥ १४.९८.४१ ॥

Qualquer dom dado com a mente mergulhada na escuridão, ó rei — seu fruto o homem desfruta mesmo estando no ventre.

14.98.42

ईर्ष्यामत्सरसंयुक्तो डंभार्थं चार्थकारणात् ।
ददाति दानं यो मर्त्यो बालभावे तदश्नुते ॥ १४.९८.४२ ॥

O mortal que dá um dom, cheio de inveja e ciúme, por ostentação ou por algum proveito — disso ele desfruta na infância.

14.98.43

भोक्तं भोगमशक्तस्तु व्याधिभिः पीडितो भृशम् ।
ददाति दानं यो मर्त्यो वृद्धभावे तदश्नुते ॥ १४.९८.४३ ॥

O mortal que, muito afligido por doenças e incapaz de desfrutar dos prazeres, dá um presente na velhice, obtém o seu fruto.

14.98.44

श्रद्धायुक्तः शुचिः स्नातः प्रसन्नेन्द्रियमानसः ।
ददाति दानं यो मर्त्यो यौवने स तदश्नुते ॥ १४.९८.४४ ॥

O mortal que dá um presente na juventude, cheio de fé, puro, banhado, com os sentidos e a mente serenos, obtém o seu fruto.

14.98.45

स्वयं नीत्वा तु यद्दानं भक्त्या पात्रे प्रदीयते ।
तत्सार्वकालिकं विद्धि दानमामरणान्तिकम् ॥ १४.९८.४५ ॥

Saiba que o dom que alguém traz pessoalmente e entrega com devoção a um recipiente digno é um dom para todos os tempos, que dura até a morte.

14.98.46

राजसं सात्विकं चापि तामसं च युधिष्ठिर ।
दानं दानफलं चैव गतिं च त्रिविधां शृणु ॥ १४.९८.४६ ॥

Ó Yudhiṣṭhira, ouve sobre os dons de natureza rajas, sattva e tamas, seu fruto e o destino triplo.

14.98.47

दानं दातव्यमित्येव मतिं कृत्वा द्विजाय वै ।
उपकारवियुक्ताय यद्दत्तं तद्धि सात्विकम् ॥ १४.९८.४७ ॥

O dom dado a um brâmane com a resolução de que deve ser dado, livre de qualquer expectativa de retorno, é um dom de natureza sattva.

14.98.48

श्रोत्रियाय दरिद्राय बहुभृत्याय पाण्डव ।
दीयते यत्प्रहृष्टेन तत्सात्विकमुदाहृतम् ॥ १४.९८.४८ ॥

Ó filho de Pāṇḍu, o que é dado com alegria a um brâmane erudito, pobre e com muitos dependentes, é declarado um dom de natureza sattva.

14.98.49

वेदाक्षरविहीनाय यत्तु पूर्वोपकारिणे ।
समृद्धाय च यद्दत्तं तद्दानं राजसं स्मृतम् ॥ १४.९८.४९ ॥

A doação dada a quem desconhece as sílabas do Veda, a quem prestou um serviço antes, ou ao próspero, é lembrada como doação de paixão (rājasa).

14.98.50

संबन्धिने च यद्दत्तं प्रमत्ताय च पाण्डव ।
फलार्थिभिरपात्राय तद्दानं राजसं स्मृतम् ॥ १४.९८.५० ॥

Ó Pāṇḍava, a doação dada a um parente, a quem está desatento, ou a um indigno por quem busca recompensa, é lembrada como doação de paixão (rājasa).

14.98.51

वैश्वदेवविहीनाय दानमश्रोत्रियाय च ।
दीयते तस्करायापि तद्दानं तामसं स्मृतम् ॥ १४.९८.५१ ॥

A doação dada a quem não cumpre o rito Vaiśvadeva, a quem não é versado no Veda, e mesmo a um ladrão, é lembrada como doação de escuridão (tāmasa).

14.98.52

सरोषमवधूतं च क्लेशयुक्तमवज्ञया ।
सेवकाय च यद्दतं तत्तामसमुदाहृतम् ॥ १४.९८.५२ ॥

O que é dado a um servo com ira, desprezo, aflição e desdém é declarado doação de escuridão (tāmasa).

14.98.53

देवाः पितृगणाश्चैव मुनयश्चाग्नयस्तथा ।
सात्विकं दानमश्नन्ति तुष्यन्ति च नरेश्वर ॥ १४.९८.५३ ॥

Os deuses, as hostes de ancestrais, os sábios e também os fogos recebem a doação da bondade (sāttvika) e se alegram, ó senhor dos homens.

14.98.54

दानवा दैत्यसङ्गाश्च ग्रहा यक्षाः सराक्षसाः ।
राजसं दानमश्नन्ति वर्जितं पितृदैवतैः ॥ १४.९८.५४ ॥

Os dānavas, as hostes de daityas, os espíritos planetários, os yakṣas junto com os rākṣasas consomem o dom da paixão (rājasa), que é rejeitado pelos ancestrais e pelos deuses.

14.98.55

पिशाचाः प्रेतसङ्घाश्च कश्मला ये मलीमसाः ।
तामसं दानमश्नन्ति गतिं च त्रिविधां शृणु ॥ १४.९८.५५ ॥

Os piśācas, as hostes de espíritos dos mortos e os kaśmalas impuros e corrompidos consomem a dádiva da qualidade tāmasa. Ouve agora o destino triplo.

14.98.56

सात्विकानां तु दानानामुत्तमं फलमश्नुते ।
मध्यमं राजसानां तु तामसानां तु पश्चिमम् ॥ १४.९८.५६ ॥

Dos dons sáttvicos obtém-se o fruto mais elevado; dos rājásicos, o mediano; e dos tāmásicos, o último.

14.98.57

अभिगम्योपनीतानां दानानामुत्तमं फलम् ।
मध्यमं तु समाहूय जघन्यं याचते फलम् ॥ १४.९८.५७ ॥

O fruto dos dons trazidos aproximando-se é o mais elevado; o dos dons dados após convocar, o mediano; mas quem dá quando solicitado obtém o fruto mais baixo.

14.98.58

अयाचितप्रदाता यः स याति गतिमुत्तमाम् ।
समाहूय तु यो दद्यान्मध्यमां स गतिं व्रजेत्।
याचितो यश्च वै दद्याज्जघन्यां स गतिं व्रजेत् ॥ १४.९८.५८ ॥

Quem dá sem ser pedido vai ao destino mais elevado; quem dá após convocar vai ao destino mediano; e quem dá quando implorado vai ao destino mais baixo.

14.98.59

उत्तमा दैविकी ज्ञेया मध्यमा मानुषी गतिः ।
गतिर्जघन्या तिर्यक्षु गतिरेषा त्रिधा स्मृता ॥ १४.९८.५९ ॥

O destino mais elevado deve ser conhecido como divino, o mediano como humano; o mais baixo está entre os animais. Este destino é lembrado como triplo.

14.98.60

पात्रभूतेषु विप्रेषु संस्थितेष्वाहिताग्निषु ।
यत्तु निक्षिप्यते दानमक्षयं संप्रकीर्तितम् ॥ १४.९८.६० ॥

O dom depositado em brâmanes dignos, estabelecidos, que mantêm os fogos sagrados, é proclamado imperecível.

14.98.61

श्रोत्रियाणां दरिद्राणां भरणं कुरु पार्थिव ।
समृद्धानां द्विजातीनां कुर्यास्तेषां तु रक्षणम् ॥ १४.९८.६१ ॥

Vaiśampāyana: Ó rei, sustenta os śrotriyas pobres versados nos Vedas; e protege os dvijas prósperos.

14.98.62

दरिद्रान्वित्तहीनांश्च प्रदानैः सुष्ठु पूजय ।
आतुरस्यैषधैः कार्यं नीरुजस्य किमौषधैः ॥ १४.९८.६२ ॥

Vaiśampāyana: Honra bem os pobres e os desprovidos de riqueza com dádivas. Ao doente deve-se tratar com remédios; que necessidade tem de remédios o que não está doente?

14.98.63

पापं प्रतिग्रहीतारं प्रदातुरपगच्छति ।
प्रतिग्रहीतुर्यत्पुण्यं प्रदातारमुपैति तत्।
तस्माद्दानं सदा कार्यं परत्र हितमिच्छता ॥ १४.९८.६३ ॥

O pecado do doador passa ao receptor, e o mérito do receptor chega ao doador. Portanto, quem deseja o bem no outro mundo deve sempre dar.

14.98.64

वेदविद्यावदातेषु सदा शूद्रान्नवर्जिषु ।
प्रयत्नेन विधातव्यो महादानमयो निधिः ॥ १४.९८.६४ ॥

Aos brâmanes purificados pelo conhecimento do Veda, que recusam a comida de um śūdra, deve-se sempre dar com esforço; é um tesouro feito de grandes dádivas.

14.98.65

येषां दाराः प्रतीक्षन्ते सहस्रस्येव लम्भनम् ।
भुक्तशेषस्य भक्तस्य तान्निमन्त्रय पाण्डव ॥ १४.९८.६५ ॥

Aqueles cujas esposas aguardam as sobras da refeição como se fossem um ganho mil vezes maior, ó Pāṇḍava, convida esses devotos.

14.98.66

आमन्त्र्य तु निराशानि न कर्तव्यानि भारत ।
कुलानि सुदरिद्राणि तेषामाशा हता भवेत् ॥ १४.९८.६६ ॥

Ó Bhārata, depois de os convidar, não se deve deixá-los desapontados; a esperança das famílias muito pobres seria destruída.

14.98.67

मद्भक्ता ये नरश्रेष्ठ मद्गता मत्परायणाः ।
मद्याजिनो मन्नियमास्तान्प्रयत्नेन पूजयेत् ॥ १४.९८.६७ ॥

Ó melhor dos homens, aqueles que são meus devotos, que chegaram a mim, que se dedicam a mim como meta suprema, que me oferecem sacrifícios e seguem minhas observâncias, devem ser honrados com cuidado.

14.98.68

तेषां तु पावनायाहं नित्यमेव युधिष्ठिर ।
उभे सन्ध्येऽधितिष्ठामि ह्यस्कन्नं तद्व्रतं मम ॥ १४.९८.६८ ॥

Ó Yudhiṣṭhira, para a purificação deles, estou sempre presente nos dois crepúsculos, pois meu voto é infalível.

14.98.69

तस्मादष्टाक्षरं मन्त्रं मद्भक्तैर्वीतकल्मषैः ।
सन्ध्याकाले तु जप्तव्यं सततं चात्मशुद्धये ॥ १४.९८.६९ ॥

Portanto, meus devotos livres de pecado devem recitar constantemente o mantra de oito sílabas no crepúsculo, também para a purificação do eu.

14.98.70

अन्येषामपि विप्राणां किल्बिषं हि विनश्यति ।
उभे सन्ध्येप्युपासीत तस्माद्विप्रो विशुद्धये। ॥ १४.९८.७० ॥

Também o pecado de outros brâmanes é destruído; por isso o brâmane deve praticar a devoção nos dois crepúsculos para sua purificação.

14.98.71

दैवे श्राद्धेपि विप्रः स नियोक्तव्योऽजुगुप्सया ।
जुगुप्सितस्तु यः श्राद्धं दहत्यग्निरिवेन्धनम् ॥ १४.९८.७१ ॥

Mesmo na oferenda aos deuses e no rito dos ancestrais, tal brâmane deve ser designado sem desprezo; mas o desprezado queima o rito ancestral como o fogo queima o combustível.

14.98.72

भारतं मानवो धर्मो वेदाः साङ्गाश्चिकित्सितम् ।
आज्ञासिद्धानि चत्वारि न हन्तव्यानि हेतुभिः ॥ १४.९८.७२ ॥

O Mahābhārata, o dharma de Manu, os Vedas com seus membros e a medicina — estes quatro são estabelecidos por mandamento e não devem ser rejeitados por argumentos.

14.98.73

न ब्राह्मणान्परीक्षेत दैवे कर्मणि धर्मवित् ।
महान्भवेत्परीवादो ब्राह्मणानां परीक्षणे ॥ १४.९८.७३ ॥

O conhecedor do dharma não deve testar os brâmanes num rito divino; testar os brâmanes traz grande censura.

14.98.74

ब्राह्मणानां परीवादं यः कुर्यात्स नराधमः ।
रासभानां शुनां योनिं गच्छेत्पुरुषदूषकः ॥ १४.९८.७४ ॥

Quem calunia os brâmanes é o mais baixo dos homens; o corruptor de homens vai ao ventre de asnos e cães.

14.98.75

श्वत्वं प्राप्नोति निन्दित्वा परीवादात्खरो भवेत् ।
कृमिर्भवत्यभिभवात्कीटो भवति मत्सरात् ॥ १४.९८.७५ ॥

Pelo insulto alcança a condição de cão; pela calúnia torna-se asno. Pelo desprezo torna-se verme, e pela inveja, inseto.

14.98.76

दुर्वृत्ता वा सुवृत्ता वा प्राकृता वा सुसंस्कृताः ।
ब्राह्मणा नावमन्तव्या भस्मच्छन्ना इवाग्नयः ॥ १४.९८.७६ ॥

Sejam de conduta má ou boa, comuns ou bem formados, os brâmanes não devem ser desrespeitados; são como fogos cobertos de cinza.

14.98.77

क्षत्रियं चैव सर्पं च ब्राह्मणं च बहुश्रुतम् ।
नावमन्येत मेधावी कृशानपि कदाचन ॥ १४.९८.७७ ॥

O sábio nunca deve desdenhar um kṣatriya, uma serpente ou um brâmane muito instruído, mesmo que estejam fracos.

14.98.78

एतत्त्रयं हि पुरुषं निर्दहेदवमानितम् ।
तस्मादेतत्प्रयत्नेन नावमन्येत बुद्धिमान् ॥ १४.९८.७८ ॥

Estes três, quando desprezados, queimam o homem até as cinzas; por isso o sábio deve cuidar de nunca os desprezar.

14.98.79

यथा सर्वास्ववस्थासु पावको दैवतं महत् ।
तथा सर्वास्ववस्थासु ब्राह्मणो दैवतं महत् ॥ १४.९८.७९ ॥

Assim como o fogo é uma grande divindade em todas as condições, o brâmane é uma grande divindade em todas as condições.

14.98.80

व्यङ्गाः काणाश्च कुब्जाश्च वामनाङ्गास्तथैव च ।
सर्वे दैवे नियोक्तव्या व्यामिश्रा वेदपारगैः ॥ १४.९८.८० ॥

Os mutilados, os caolhos, os corcundas e os anões devem todos ser empregados na obra divina, misturados entre outros, por aqueles que dominam os Vedas.

14.98.81

मन्युं नोत्पादयेत्तेषां न चारिष्टं समाचरेत् ।
मन्युप्रहरणा विप्रा न विप्राः शश्त्रपाणयः ॥ १४.९८.८१ ॥

Não se deve despertar ira contra eles, nem causar-lhes dano. Os brâmanes têm a ira como arma, e não armas nas mãos.

14.98.82

मन्युना घ्नन्ति ते शत्रून्वज्रेणेन्द्र इवासुरान् ।
ब्राह्मणो हि महद्दैवं जातिमात्रेण जायते ॥ १४.९८.८२ ॥

Com a ira derrubam os seus inimigos, como Indra derruba os asuras com o raio. O brâmane, de fato, nasce grande divindade apenas pelo nascimento.

14.98.83

ब्राह्मणः सर्वभूतानां धर्मकोशस्य गुप्तये ।
किं पुनर्ये च कौन्तेय सन्ध्यां नित्यमुपासते ॥ १४.९८.८३ ॥

O brâmane existe para a proteção de todos os seres e do tesouro do dharma. O que dizer, então, filho de Kuntī, daqueles que constantemente praticam a adoração do crepúsculo!

14.98.84

यस्यास्येन समश्नन्ति हव्यानि त्रिदिवौकसः ।
कव्यानि चैव पितरः किं भूतमधिकं ततः ॥ १४.९८.८४ ॥

Pela boca de quem os habitantes do céu consomem as oblações e os antepassados as suas ofertas — que ser poderia ser superior a esse?

14.98.85

उत्पत्तिरेव विप्रस्य मूर्तिधर्मस्य शाश्वती ।
स हि धर्मार्थमुत्पन्नो ब्रह्मभूयाय कल्पते ॥ १४.९८.८५ ॥

O próprio nascimento do brâmane é o dharma eterno encarnado. Nascido para o dharma, ele é apto a alcançar o estado de Brahman.

14.98.86

स्वमेव ब्राह्मणो भुङ्क्ते स्वं वस्ते स्वं ददाति च ।
आनृशंस्याद्ब्राह्मणस्य भुञ्जते हीतरे जनाः।
तस्मात्ते नावमन्तव्या मद्भक्ता हि द्विजाः सदा ॥ १४.९८.८६ ॥

O brâmane come apenas o que é seu, habita no que é seu e dá o que é seu. As outras pessoas desfrutam pela compaixão do brâmane. Portanto, os dvijas que são meus devotos jamais devem ser desprezados.

14.98.87

आरण्यकोपनिषदि ये तु पश्यन्ति मां द्विजाः ।
निगूढं निष्कलावस्थं तान्प्रयत्नेन पूजय ॥ १४.९८.८७ ॥

Honra com esforço aqueles dvijas que, no Āraṇyaka e nas Upaniṣad, me veem oculto, no meu estado sem partes.

14.98.88

स्वगृहे वा प्रवासे वा दिवारात्रमथापि वा ।
श्रद्धया ब्राह्मणाः पूज्या मद्भक्ता ये च पाण्डव ॥ १४.९८.८८ ॥

Quer em casa ou em viagem, de dia ou de noite, os brâmanes devem ser honrados com fé; e aqueles que são meus devotos, ó Pāṇḍava, também são dignos de honra.

14.98.89

नास्ति विप्रसमं दैवं नास्ति विप्रसमो गुरुः ।
नास्ति विप्रात्परो बन्धुर्नास्ति विप्रात्परो निधिः।
नास्ति विप्रात्परं तीर्थं न पुण्यं ब्राह्मणात्परम्। ॥ १४.९८.८९ ॥

Não há deus igual a um brâmane, nem mestre igual a um brâmane. Não há parente superior a um brâmane, nem tesouro superior a um brâmane. Não há tīrtha superior a um brâmane, nem mérito superior a um brâmane.

14.98.90

न पवित्रं परं विप्रान्न द्विजात्पावनं परम् ।
नास्ति विप्राप्तरो धर्मो नास्ति विप्रात्परा गतिः ॥ १४.९८.९० ॥

Nada é mais puro que um brâmane, nada é mais purificador que um dvija. Não há dharma superior ao brâmane, nem meta superior ao brâmane.

14.98.91

पापकर्मसमाक्षिप्तं पतन्तं नरके नरम् ।
त्रायते पात्रमप्येकं पात्रभूते तु तद्द्विजे ॥ १४.९८.९१ ॥

Um homem que cai no inferno, lançado pelas suas obras pecaminosas, é salvo mesmo por um único receptor digno; e esse é um dvija.

14.98.92

बालाहिताग्नयो ये च शान्ताः शूद्रान्नवर्जिताः ।
मामर्चयन्ति तद्भक्तास्तेभ्यो दत्तमिहाक्षयम् ॥ १४.९८.९२ ॥

Aos que, devotos Meus, mantêm o fogo sagrado cuidado por rapazes, são calmos, se abstêm da comida de um śūdra e me adoram, o que aqui se dá é imperecível.

14.98.93

प्रदानैः पूजितो विप्रो वन्दितो वापि संस्कृतः ।
सम्भाषितो वा दृष्टो वा मद्भक्तो दिवमुन्नयेत् ॥ १४.९८.९३ ॥

Um brâmane honrado com dádivas, saudado, devidamente respeitado, com quem se conversa ou simplesmente visto—se for Meu devoto—eleva o homem até o céu.

14.98.94

ये पठन्ति नमस्यन्ति ध्यायन्ति पुरुषास्तु माम् ।
स तान्स्पृष्ट्वा च दृष्ट्वा च नरः पापैः प्रमुच्यते ॥ १४.९८.९४ ॥

Os homens que me recitam, me reverenciam e me meditam: um homem que os toca ou apenas os vê fica totalmente livre dos pecados.

14.98.95

मद्भक्ता मद्गतप्राणा मद्गीता मत्परायणाः ।
बीजयोनिविशुद्धा यै श्रोत्रियाः संयतेन्द्रियाः।
शूद्रान्नविरता नित्यं ते पुनन्तीह दर्शनात् ॥ १४.९८.९५ ॥

Meus devotos, cujo sopro vital está fixo em Mim, que cantam de Mim, inteiramente voltados para Mim, puros em semente e ventre, versados nos Vedas, de sentidos controlados, e que sempre se abstêm da comida de um śūdra: purificam apenas por serem vistos aqui.