Mahābhārata · Adhyāya 15.16
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.16.1
ततः प्रभाते राजा स धृतराष्ट्रोंऽबिकासुतः ।
आनाय्य पाण्डवान्वीरान्वनषासे कृतक्षणः ॥ १५.१६.१ ॥
Dann rief am Morgen König Dhṛtarāṣṭra, der Sohn der Ambikā, die Helden Pāṇḍava herbei und fasste den Entschluss zum Waldrückzug.
15.16.2
गान्धारीसहितो धीमानभ्यनन्दद्यथाविधि ।
कार्तिक्यां कारयित्वेष्टिं ब्राह्मणैर्वेदपारगैः ॥ १५.१६.२ ॥
Der weise Dhṛtarāṣṭra stimmte mit Gāndhārī ordnungsgemäß zu und ließ im Monat Kārttika ein Iṣṭi-Opfer durch die Veda-kundigen Brahmanen vollziehen.
15.16.3
अग्निहोत्रं पुरस्कृत्य वल्कलाजिनसंवृतः ।
वधूजनवृतो राजा निर्ययौ भवनात्ततः ॥ १५.१६.३ ॥
Das Feuer des Agnihotra voran, in Rinde und Hirschfell gekleidet, umgeben von den Frauen, verließ der König dann den Palast.
15.16.4
ततः स्त्रियः कौरवपाण्डवानां ।
याञ्चापराः कौरवराजवंश्याः।
तासां नादः प्रादुरासीत्तदानीं ।
वैचित्रिवीर्ये नृपतौ प्रयाते ॥ १५.१६.४ ॥
Da erhoben die Frauen der Kaurava und Pāṇḍava, aus dem königlichen Kuru-Geschlecht, in Bitten versunken, ihr Klagegeschrei, als der König, Vicitravīryas Sohn, aufbrach.
15.16.5
ततो लाजैः सुमनोभिश्च राजा ।
विचित्राभिस्तद्गृहं पूजयित्वा।
संयोज्याश्वैर्भृत्यवर्गं च सर्वं ।
ततः समुत्सृज्य ययौ नरेन्द्रः ॥ १५.१६.५ ॥
Dann ehrte der König jenes Haus mit Röstreis, Blumen und mancherlei Gaben; nachdem er die Pferde angespannt und das ganze Gefolge geordnet hatte, ließ der Menschenherr alles zurück und zog fort.
15.16.6
ततो राजा प्राञ्जलिर्वेपमानो ।
युधिष्ठिरः सस्वरं बाष्पकण्ठः।
विनद्योच्चैर्गां महाराज साधो ।
क्व यास्यसीत्यपतत्ताति भूमौ ॥ १५.१६.६ ॥
Da rief König Yudhiṣṭhira, die Handflächen gefaltet und zitternd, mit tränenerstickter Kehle laut: »Wohin wirst du gehen, großer König, guter Herr?« und fiel zu Boden.
15.16.7
तथाऽर्जुनस्तीव्रदुःखाभितप्तो ।
मुहुर्मुहुर्निः श्वसन्भारताग्र्यः।
युधिष्ठिरं मैवमित्येवमुक्त्वा ।
निगृह्याथो दीनतरो बभूव ॥ १५.१६.७ ॥
Ebenso wurde Arjuna, von heftigem Schmerz gequält und immer wieder seufzend, der Vornehmste der Bhāratas, der zu Yudhiṣṭhira sagte: »Tu das nicht«, dann, sich zurückhaltend, äußerst niedergeschlagen.
15.16.8
वृकोदरः फल्गुनश्चैव वीरौ ।
माद्रीपुत्रौ विदुरः संजयश्च।
वैश्यापुत्रः सहितो गौतमेन ।
धौम्यो विप्राश्चान्वयुर्बाष्पकण्ठाः ॥ १५.१६.८ ॥
Vṛkodara und Phalguna, jene beiden Helden, die beiden Söhne Mādrīs, Vidura und Sañjaya, der Sohn einer Vaiśya-Frau zusammen mit Gautama, Dhaumya und die Brahmanen folgten, die Kehlen von Tränen erstickt.
15.16.9
कुन्ती गान्धारीं बद्धनेत्रां व्रजन्तीं ।
स्कन्धासक्तं हस्तमथोद्वहन्ती।
राजा गान्धार्याः स्कन्धदेशेऽवसज्य ।
पाणिं ययौ धृतराष्ट्रः प्रतीतः ॥ १५.१६.९ ॥
Kuntī stützte Gāndhārī, die mit verbundenen Augen ging, und der König Dhṛtarāṣṭra, geführt, ging, nachdem er seine Hand auf Gāndhārīs Schulter gelegt hatte.
15.16.10
तथा कृष्णा द्रौपदी यादवी च ।
बालापत्या चोत्तरा कौरवी च।
चित्राङ्गदा याश्च काश्चित्स्त्रियोऽन्याः ।
सार्धं राज्ञा प्रस्थितास्ता वधूभिः ॥ १५.१६.१० ॥
Ebenso brachen Kṛṣṇā Draupadī, die Yādava-Frau, Uttarā mit ihrem kleinen Kind, die kaurava-Schwiegertochter, Citrāṅgadā und einige andere Frauen mit dem König auf, zusammen mit ihren Schwiegertöchtern.
15.16.11
तासां नादो रुदतीनां तदाऽऽसी-
द्राजन्दुःखात्कुररीणामिवोच्चैः।
ततो निष्पेतुर्ब्राह्मणक्षत्रियाणां ।
विट्शूद्राणां चैव भार्याः समन्तात् ॥ १५.१६.११ ॥
O König, da erhob sich das Klagen der Weinenden, laut wie das Schreien der Fischadler vor Schmerz. Dann traten von allen Seiten die Gattinnen der Brāhmaṇen und Kṣatriyas sowie der Vaiśyas und Śūdras hervor.
15.16.12
तन्निर्याणे दुःखितः पौरवर्गो ।
गजाह्वये चैव बभूव राजन्।
यथापूर्वं गच्छतां पाण्डवानां ।
द्यूते राजन्कौरवाणां सभायाम् ॥ १५.१६.१२ ॥
Bei ihrem Aufbruch trauerten die Bürger, o König, und ebenso in Gajāhvaya (Hāstinapura). Wie zuvor, o König, als die Pāṇḍavas fortgingen, herrschte Trauer in der Versammlung der Kauravas beim Würfelspiel.
15.16.13
या नापश्यच्चन्द्रमा नैव सूर्यो ।
रामाः काश्चित्ताः स्म तस्मिन्नरेन्द्रे।
महावनं गच्छति कौरवेन्द्रे ।
शोकेनार्ता राजमार्गं प्रपेदुः ॥ १५.१६.१३ ॥
Einige Frauen, die nicht einmal den Mond oder die Sonne gesehen hatten, kamen, von Kummer gequält, als jener Herr der Menschen, der Herr der Kauravas, zum großen Wald zog, auf die Königsstraße hinaus.