மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 15.16
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.16.1
ततः प्रभाते राजा स धृतराष्ट्रोंऽबिकासुतः ।
आनाय्य पाण्डवान्वीरान्वनषासे कृतक्षणः ॥ १५.१६.१ ॥
பின்பு விடியற்காலையில் அம்பிகையின் மகனாகிய மன்னன் திருதராஷ்டிரன் வீரர்களான பாண்டவர்களை அழைத்து, வனப்பிரஸ்தத்திற்குப் புறப்படத் தீர்மானித்தான்.
15.16.2
गान्धारीसहितो धीमानभ्यनन्दद्यथाविधि ।
कार्तिक्यां कारयित्वेष्टिं ब्राह्मणैर्वेदपारगैः ॥ १५.१६.२ ॥
அறிவுள்ள திருதராஷ்டிரன் காந்தாரியுடன் சேர்ந்து முறைப்படி அதற்கு இசைவளித்தான்; கார்த்திகை மாதத்தில் வேதம் அறிந்த அந்தணர்களைக் கொண்டு இஷ்டி யாகம் நடத்தினான்.
15.16.3
अग्निहोत्रं पुरस्कृत्य वल्कलाजिनसंवृतः ।
वधूजनवृतो राजा निर्ययौ भवनात्ततः ॥ १५.१६.३ ॥
அக்னிஹோத்ரத்தை முன்னிறுத்தி, மரவுரியும் மான்தோலும் அணிந்து, பெண்களால் சூழப்பட்ட அரசன் அப்போது அரண்மனையிலிருந்து புறப்பட்டான்.
15.16.4
ततः स्त्रियः कौरवपाण्डवानां ।
याञ्चापराः कौरवराजवंश्याः।
तासां नादः प्रादुरासीत्तदानीं ।
वैचित्रिवीर्ये नृपतौ प्रयाते ॥ १५.१६.४ ॥
பின்பு கௌரவ பாண்டவ குலப் பெண்டிர், கௌரவ அரச வம்சத்தவர்களாய், மன்றாடும் நிலையில் இருந்தனர்; விசித்திரவீரியனின் மன்னன் புறப்பட்டபோது அவர்களின் ஒலி எழுந்தது.
15.16.5
ततो लाजैः सुमनोभिश्च राजा ।
विचित्राभिस्तद्गृहं पूजयित्वा।
संयोज्याश्वैर्भृत्यवर्गं च सर्वं ।
ततः समुत्सृज्य ययौ नरेन्द्रः ॥ १५.१६.५ ॥
பின்பு அரசன் பொரி, மலர்கள் மற்றும் பல்வேறு பொருட்களால் அந்த மாளிகையை வழிபட்டான்; குதிரைகளுடன் பணியாளர்களை இணைத்து, அனைத்தையும் விட்டுவிட்டு நரேந்திரன் சென்றான்.
15.16.6
ततो राजा प्राञ्जलिर्वेपमानो ।
युधिष्ठिरः सस्वरं बाष्पकण्ठः।
विनद्योच्चैर्गां महाराज साधो ।
क्व यास्यसीत्यपतत्ताति भूमौ ॥ १५.१६.६ ॥
பின்பு கைகூப்பி, நடுங்கிய யுதிஷ்டிரன், கண்ணீர் தொண்டையை அடைக்க, குரல் தழுதழுக்க உரக்கக் கூவி, "மஹாராஜனே, நல்லவரே, எங்கே செல்வீர்?" என்று கூறி தரையில் விழுந்தான்.
15.16.7
तथाऽर्जुनस्तीव्रदुःखाभितप्तो ।
मुहुर्मुहुर्निः श्वसन्भारताग्र्यः।
युधिष्ठिरं मैवमित्येवमुक्त्वा ।
निगृह्याथो दीनतरो बभूव ॥ १५.१६.७ ॥
அதேபோல் அர்ஜுனன் கடுமையான துயரால் தாக்கப்பட்டு, மீண்டும் மீண்டும் பெருமூச்சு விட்டு, பாரதர்களில் சிறந்தவன், யுதிஷ்டிரரிடம் 'இவ்வாறு செய்யாதே' என்று கூறி, பின்பு தன்னை அடக்கிக்கொண்டு மிகவும் துயருற்றான்.
15.16.8
वृकोदरः फल्गुनश्चैव वीरौ ।
माद्रीपुत्रौ विदुरः संजयश्च।
वैश्यापुत्रः सहितो गौतमेन ।
धौम्यो विप्राश्चान्वयुर्बाष्पकण्ठाः ॥ १५.१६.८ ॥
வ்ருகோதரனும், பால்குனனும், அந்த இரு வீரர்களும், மாத்ரியின் இரு மகன்களும், விதுரரும், சஞ்சயனும், வைசிய மகனும், கௌதமருடன் சேர்ந்து, தௌம்யரும் பிராமணர்களும், கண்ணீரால் தொண்டை அடைக்கப்பட்டவர்களாய் பின்தொடர்ந்தனர்.
15.16.9
कुन्ती गान्धारीं बद्धनेत्रां व्रजन्तीं ।
स्कन्धासक्तं हस्तमथोद्वहन्ती।
राजा गान्धार्याः स्कन्धदेशेऽवसज्य ।
पाणिं ययौ धृतराष्ट्रः प्रतीतः ॥ १५.१६.९ ॥
குந்தி கண்கள் கட்டிய காந்தாரியை நடக்கும்போது கையால் தாங்கிக்கொண்டிருந்தாள். அரசன் திருதராஷ்டிரன் காந்தாரியின் தோளில் கையை வைத்து, அவளால் வழிநடத்தப்பட்டு சென்றான்.
15.16.10
तथा कृष्णा द्रौपदी यादवी च ।
बालापत्या चोत्तरा कौरवी च।
चित्राङ्गदा याश्च काश्चित्स्त्रियोऽन्याः ।
सार्धं राज्ञा प्रस्थितास्ता वधूभिः ॥ १५.१६.१० ॥
அதுபோல் கிருஷ்ணை திரௌபதி, யாதவ குலப் பெண், குழந்தையுடைய உத்தரை, கௌரவ மருமகள், சித்ராங்கதை, மற்றும் வேறு சில பெண்கள் மருமகள்களுடன் அரசனுடன் புறப்பட்டனர்.
15.16.11
तासां नादो रुदतीनां तदाऽऽसी-
द्राजन्दुःखात्कुररीणामिवोच्चैः।
ततो निष्पेतुर्ब्राह्मणक्षत्रियाणां ।
विट्शूद्राणां चैव भार्याः समन्तात् ॥ १५.१६.११ ॥
அரசே, துயரத்தால் குரரிப் பறவைகளைப் போல அவர்கள் அழும் ஓசை உரத்து எழுந்தது. பின்னர் பிராமண, க்ஷத்திரிய, வைசிய, சூத்திரப் பெண்கள் எல்லாப் பக்கங்களிலிருந்தும் வெளியே வந்தனர்.
15.16.12
तन्निर्याणे दुःखितः पौरवर्गो ।
गजाह्वये चैव बभूव राजन्।
यथापूर्वं गच्छतां पाण्डवानां ।
द्यूते राजन्कौरवाणां सभायाम् ॥ १५.१६.१२ ॥
அரசே, அவர்கள் புறப்பட்ட அந்த நேரத்தில் நகர மக்கள் துயருற்றனர்; கஜாஹ்வயத்திலும் அவ்வாறே ஆயிற்று. முன்பு பாண்டவர்கள் செல்லும்போது, அரசே, கௌரவர்களின் சபையில் சூதாட்டத்தின்போது மக்கள் துயருற்றது போலவே இப்போதும் ஆயிற்று.
15.16.13
या नापश्यच्चन्द्रमा नैव सूर्यो ।
रामाः काश्चित्ताः स्म तस्मिन्नरेन्द्रे।
महावनं गच्छति कौरवेन्द्रे ।
शोकेनार्ता राजमार्गं प्रपेदुः ॥ १५.१६.१३ ॥
சந்திரனையும் சூரியனையும் கூடப் பார்க்காத சில பெண்கள், அந்தக் கௌரவ மன்னன் மகாவனத்திற்குச் செல்லும்போது, துயரால் வருந்தி அரசவீதிக்கு வந்தனர்.