மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.1

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

3.1.1

नारायणं नमस्कृत्य नरं चैव नरोत्तमम् ।
देवीं सरस्वतीं व्यासं ततो जयमुदीरयेत्
एवं द्यूतजिताः पार्थाः कोपिताश्च दुरात्मभिः ।
धार्तराष्ट्रैः सहामात्यैर्निकृत्या द्विजसत्तम ॥ ३.१.१ ॥

நாராயணனையும், நரனையும், நரோத்தமனையும் வணங்கி, தேவி சரஸ்வதியையும் வியாசரையும் வணங்கிய பின் 'ஜய'த்தை ஓத வேண்டும். இவ்வாறு சூதாட்டத்தில் தோற்ற பார்த்தர்கள், தீய மனமுடைய திருதராஷ்டிரனின் மகன்களாலும் அமைச்சர்களாலும் வஞ்சனையால் கோபமடைந்தனர். ஓ, த்விஜர்களில் சிறந்தவரே!

3.1.2

श्राविताः परुषा वाचः सृजन्तीर्वैरमुत्तमम् ।
किमकुर्वत कौरव्या मम पूर्वपितामहाः ॥ ३.१.२ ॥

கடுமையான சொற்கள் கேட்கச் செய்யப்பட்டு, மிகப்பெரிய பகையை உருவாக்கியபோது, என் முன்னோர்களான கௌரவர்கள் என்ன செய்தனர்?

3.1.3

कथं चैश्वर्यभूयिष्ठाः सहसा दुःखमेयुषः ।
वने विजह्रिरे पार्थाः शक्रप्रतिमतेजसः ॥ ३.१.३ ॥

எவ்வாறு, செல்வம் நிறைந்திருந்த, திடீரென துன்பத்தை அடைந்த, இந்திரனுக்கு நிகரான ஒளியுடைய பார்த்தர்கள் காட்டில் உலவினர்?

3.1.4

के चैतानन्ववर्तन्त प्राप्तान्व्यसनमुत्तमम् ।
किमाचाराः किमाहाराः क्वच वासो महात्मनाम् ॥ ३.१.४ ॥

இந்தப் பெரும் இடரை அடைந்தவர்களைப் பின்தொடர்ந்தவர்கள் யார்? அந்த மகாத்மாக்களின் நடத்தை எப்படி இருந்தது, உணவு என்ன, வசிப்பிடம் எங்கே?

3.1.5

कथं द्वादश वर्षाणि वने तेषां महात्मनाम् ।
व्यतीयुर्ब्राह्मणश्रेष्ठ शूराणामनिवर्तिनाम् ॥ ३.१.५ ॥

பிராமணர்களில் சிறந்தவரே, பின்வாங்காத அந்த மகாத்மாவான வீரர்களின் பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் காட்டில் எவ்வாறு கழிந்தன?

3.1.6

कथं च राजपुत्री सा प्रवरा सर्वयोषिताम् ।
पतिव्रता महाभागा सततं प्रियवादिनी ॥ ३.१.६ ॥

எல்லாப் பெண்களிலும் சிறந்தவளும், கணவனுக்கு உண்மையானவளும், மிகுந்த பாக்கியம் உடையவளும், எப்போதும் இனிய சொல் பேசுபவளுமான அந்த இளவரசி எவ்வாறு இருந்தாள்?

3.1.7

वनवासमदुःखार्हा दारुणं प्रत्यपद्यत ।
एतदाचक्ष्व मे सर्वं विस्तरेण तपोधन ॥ ३.१.७ ॥

துன்பத்திற்கு உரியவரல்லாத அவர் கொடிய வனவாசத்தை அடைந்தார். தவச்செல்வரே, இவையனைத்தையும் விரிவாக எனக்குச் சொல்லுங்கள்.

3.1.8

श्रोतुमिच्छामि तत्सर्वं भूरिद्रविणतेजसाम् ।
कथ्यमानं त्वया विप्र परं कौतूहलं हि मे ॥ ३.१.८ ॥

அதிக செல்வமும் தேஜஸும் கொண்ட அவர்கள் அனைவரைப் பற்றியும் அனைத்தையும் கேட்க விரும்புகிறேன். அந்தணரே, நீர் சொல்லச் சொல்ல கேட்பதில் எனக்கு பெரும் ஆர்வம் உள்ளது.

3.1.9

एवं द्यूतजिताः पार्थाः कोयिताश्च दुरात्मभिः ।
धार्तराष्ट्रैः सहामात्यैर्निर्ययुर्गजसाह्वयात् ॥ ३.१.९ ॥

இவ்வாறு சூதாட்டத்தில் தோற்ற பாண்டவர்கள், தீய மனமுடைய திருதராஷ்டிரன் மகன்களால் துன்புறுத்தப்பட்டு, அமைச்சர்களுடன் கஜசாஹ்வயத்திலிருந்து புறப்பட்டனர்.

3.1.10

वर्धमानपुरद्वारादभिनिष्क्रम्य ते तदा ।
उदङ्मुखाः शस्त्रभृतः प्रययुः सह कृष्णया ॥ ३.१.१० ॥

வர்த்தமானபுர வாயிலிலிருந்து வெளியேறி, அவர்கள் அப்போது வடக்கு நோக்கி, ஆயுதங்கள் ஏந்தி, கிருஷ்ணையுடன் சென்றனர்.

3.1.11

इन्द्रसेनादयश्चैतान्भृत्याः परिचतुर्दश ।
रथैरनुययुः शीघ्रैः स्त्रिय आदाय सर्वशः ॥ ३.१.११ ॥

இந்திரசேனன் முதலான பதினான்கு ஏவலர்களும் விரைவான தேர்களில் இவர்களைப் பின்தொடர்ந்தனர்; அனைத்து பெண்களையும் அழைத்துக்கொண்டு சென்றனர்.

3.1.12

ततस्ते पुरुषव्याघ्रा रथानास्थाय भारत ।
ददृशुर्जाह्नवीतीरे प्रमाणाख्यं महावटम् ॥ ३.१.१२ ॥

பின்னர் அந்த நரவியாக்ரர்கள் தேர்களில் ஏறி, பரதனின் வழிவந்தவரே, கங்கைக் கரையில் பிரமாணம் எனப்படும் பெரிய ஆலமரத்தைக் கண்டனர்.

3.1.13

व्रजतस्तान्विदित्वा तु पौराः शोकाभिपीडिताः ।
गर्हयन्तोऽसकृद्भीष्मविदुरद्रोणगौतमान्।
ऊचुर्वै समयं कृत्वा समागम्य परस्परम् ॥ ३.१.१३ ॥

அவர்கள் செல்வதைக் கண்டு துயரால் வாட்டப்பட்ட நகரவாசிகள், பீஷ்மர், விதுரர், துரோணர், கௌதமர் ஆகியோரை மீண்டும் மீண்டும் பழித்துக்கொண்டு, ஒருவரை ஒருவர் சந்தித்து ஓர் உடன்பாடு செய்துகொண்டு பேசினார்கள்.

3.1.14

नेदमस्ति कुलं सर्वं न वयं नच नो गृहाः ।
यत्रदुर्योधनः पापः सौबलेयेन पालितः।
कर्णदुःशासनाद्यैश्च राज्यमेतच्चिकीर्षति ॥ ३.१.१४ ॥

இந்தக் குலம் முழுவதும் இல்லை; நாமும் இல்லை, நம் இல்லங்களும் இல்லை — சௌபலேயனால் (சகுனியால்) வழிநடத்தப்பட்ட பாவி துரியோதனன், கர்ணன், துச்சாசனன் முதலியோரின் துணையுடன் இந்த அரசை ஆள விரும்புகிறான்.

3.1.15

न तत्कुलं न चाचारो न धर्मोऽर्थः कुतः सुखम् ।
यत्र पापसहायोऽयं पापो राज्यं चिकीर्षति ॥ ३.१.१५ ॥

அந்தக் குலமும் இல்லை, ஒழுக்கமும் இல்லை, தர்மமும் இல்லை, அர்த்தமும் இல்லை; பாவிகளைத் துணையாகக் கொண்ட இந்தப் பாவி அரசை விரும்பும் இடத்தில் சுகம் எங்கிருந்து வரும்?

3.1.16

दुर्योधनो गुरुद्वेषी त्यक्तधर्मः प्रियानृतः ।
अर्तलुब्धोऽभिमानी च नीचः प्रकृतिनिर्घृणः ॥ ३.१.१६ ॥

துரியோதனன் பெரியோரை வெறுப்பவன், தர்மத்தைக் கைவிட்டவன், பொய்யை விரும்புபவன், செல்வப் பேராசை கொண்டவன், அகந்தையுள்ளவன், கீழ்மையானவன், இயல்பிலேயே இரக்கமற்றவன்.

3.1.17

नेयमस्ति मही कृत्स्ना यत्र दुर्योधनो नृपः ।
साधु गच्छामहे सर्वे यत्र गच्छन्ति पाण्डवाः ॥ ३.१.१७ ॥

துரியோதனன் அரசனாக இருக்கும் இடம் என இந்த முழு பூமியும் இல்லை; ஆகவே பாண்டவர்கள் செல்லும் இடத்திற்கு நாம் அனைவரும் நல்லபடியாகச் செல்வோம்.

3.1.18

सानुक्रोशा महात्मानो विजितेन्द्रियशत्रवः ।
हीमन्तः कीर्तिमन्तश्च धर्माचारपरायणाः ॥ ३.१.१८ ॥

இரக்கமுள்ள, மகாத்மாக்கள், புலன்களாகிய பகைவர்களை வென்றவர்கள், நாணமுள்ளவர்கள், புகழ் பெற்றவர்கள், தர்ம ஒழுக்கத்தில் ஈடுபட்டவர்கள்.

3.1.19

एवमुक्त्वाऽनुजग्मुस्ते पाण्डवांस्तान्समेत्य च ।
ऊचुः प्राञ्जलयः सर्वे तान्कुन्तीमाद्रिनन्दनान् ॥ ३.१.१९ ॥

இவ்வாறு கூறி அவர்கள் பாண்டவர்களைப் பின்தொடர்ந்து சென்று, அவர்களைச் சந்தித்து, அனைவரும் கைகூப்பி குந்தியின் அந்த ஆத்ரி-புதல்வர்களிடம் பேசினர்.

3.1.20

क्वगमिष्यथ भद्रंवस्त्यक्त्वाऽस्मान्दुःखभागिनः ।
वयमप्यनुयास्यामो यत्र यूयं गमिष्यथ ॥ ३.१.२० ॥

நீங்கள் எங்கே போவீர்கள்? உங்களுக்கு நலம் உண்டாகட்டும்! துன்பத்தைப் பகிர்ந்துகொள்ளும் எங்களை விட்டுவிட்டு; நீங்கள் எங்கே செல்வீர்களோ, அங்கே நாங்களும் பின்தொடர்வோம்.

3.1.21

अधर्मेण जिताञ्श्रुत्वा युष्मांस्त्यक्तघृणैः परैः ।
उद्विग्नाः स्मो भृशं सर्वे नास्मान्हातुमिहार्हथ ॥ ३.१.२१ ॥

அதர்மத்தால் நீங்கள் தோற்கடிக்கப்பட்டீர்கள் என்று, இரக்கமற்ற பகைவர்களால் என்று கேட்டு, நாங்கள் அனைவரும் மிகவும் கலங்கியுள்ளோம்; இங்கே எங்களை விட்டுச் செல்வது உங்களுக்குத் தகாது.

3.1.22

भक्तानुरक्तान्सुहृदः सदा प्रियहिते रतान् ।
कुराजाघिष्ठिते राज्ये न विनश्येम सर्वशः ॥ ३.१.२२ ॥

பக்தியும் அன்பும் கொண்ட, எப்போதும் நலனிலும் பிரியத்திலும் ஈடுபட்ட நண்பர்களாகிய நாம், கெட்ட அரசனால் ஆளப்படும் ராஜ்யத்தில் முழுவதுமாக அழியக்கூடாது.

3.1.23

श्रूयतां चाभिधास्यामो गुणदोषान्नरर्षभाः ।
शुभाशुभाधिवासेन संसर्गः कुरुते यथा ॥ ३.१.२३ ॥

ஓ மனிதர்களில் சிறந்தவர்களே, கேளுங்கள்; நற்குணங்களையும் குறைகளையும் நாங்கள் விளக்குவோம் — நல்லதும் தீயதுமான வாசத்தால் சேர்க்கை எவ்வாறு விளைவிக்கிறது என்பதை.

3.1.24

वस्त्रमापस्तिलान्भूमिं गन्धो वासयते यथा ।
पुष्पाणामधिवासेन तथा संसर्गजा गुणाः ॥ ३.१.२४ ॥

மலர்களின் வாசத்தால் துணி, நீர், எள், நிலம் ஆகியவை மணம் பெறுவது போல, சேர்க்கையினால் பிறந்த குணங்களும் அமையும்.

3.1.25

मोहजालस्य योनिर्हि मूढैरेव समागमः ।
अहन्यहनि धर्मस्य योनिः साधुसमागमः ॥ ३.१.२५ ॥

மயக்க வலையின் மூலம் மூடர்களின் சேர்க்கையே; தர்மத்தின் மூலமோ நாள்தோறும் நல்லோருடன் கூடுவதே.

3.1.26

तस्मात्प्राज्ञैश्च वृद्धैश्च सुस्वभावैस्तपस्विभिः ।
सद्भिश्च सह संसर्गः कार्यः शमपरायणैः ॥ ३.१.२६ ॥

ஆகையால் அமைதியில் நிலைத்தவர்கள் ஞானிகள், பெரியோர், நற்குணமுள்ள தவசிகள் மற்றும் சான்றோருடன் சேர்க்கை கொள்ள வேண்டும்.

3.1.27

येषां त्रीण्यवदातानि विद्या योनिश्च कर्म च ।
ते सेव्यास्तैः समास्याहि शास्त्रेभ्योपि गरीयसी ॥ ३.१.२७ ॥

கல்வி, பிறப்பு, செயல் ஆகிய மூன்று தூய்மைகள் உடையவர்களே சேவிக்கத்தக்கவர்கள்; அவர்களுடன் சேர்க்கை கொள், அது சாத்திரங்களைவிடவும் பெரியது.

3.1.28

निरारम्भा ह्यपि वयं पुण्यशीलेषु साधुषु ।
पुण्यमेवाप्नुयामेह पापं पापोपसेवनात् ॥ ३.१.२८ ॥

நாங்கள் செயலற்றிருந்தாலும், புண்ணியசீலர்களான சான்றோர்களிடையே இங்கு புண்ணியத்தையே அடைவோம்; பாவிகளைச் சேவிப்பதால் பாவத்தையே அடைவோம்.

3.1.29

असतां दर्शनात्स्पर्शात्संजल्पाच्च सहासवात् ।
धर्माचाराः प्रहीयन्ते सिद्ध्यन्ति च न मानवाः ॥ ३.१.२९ ॥

தீயோரைக் காண்பதாலும், தொடுவதாலும், அவருடன் பேசுவதாலும், அவருடன் மது அருந்துவதாலும் மனிதர்களின் தர்ம நடத்தை குன்றுகிறது; அவர்கள் சித்தி அடைவதுமில்லை.

3.1.30

बुद्धिश्च हीयते पुंसां नीचैः सह समागमात् ।
मध्यमैर्मध्यतां याति श्रेष्ठैः श्रेष्ठत्वमाप्नुयुः ॥ ३.१.३० ॥

கீழோருடன் சேர்க்கையால் மனிதர்களின் அறிவு குன்றுகிறது; நடுத்தரரோடு நடுத்தர நிலையையும், சிறந்தோரோடு சிறந்த நிலையையும் அடைகிறார்கள்.

3.1.31

अनीचैर्नाप्यविषयैर्नाधर्मिष्ठैर्विशेषतः ।
ये गुणाः कीर्तिता लोके धर्मकामार्थसंभवाः।
लोकाचारेषु संभूता वेदोक्ताः शिष्टसंमताः ॥ ३.१.३१ ॥

நீசர்களுடனோ, புலனின்பத்தில் மூழ்கியவர்களுடனோ, குறிப்பாக மிகுந்த அதர்மிகளுடனோ சேராமல் இருப்பதால் உலகில் போற்றப்படும் குணங்கள், தர்மம், காமம், அர்த்தம் ஆகியவற்றிலிருந்து தோன்றுபவை, உலக நடைமுறையில் தோன்றியவை, வேதங்களில் கூறப்பட்டவை, சான்றோர் ஏற்றுக்கொண்டவை.