Mahābhārata · Adhyāya 3.1

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Ler com significados

3.1.1

नारायणं नमस्कृत्य नरं चैव नरोत्तमम् ।
देवीं सरस्वतीं व्यासं ततो जयमुदीरयेत्
एवं द्यूतजिताः पार्थाः कोपिताश्च दुरात्मभिः ।
धार्तराष्ट्रैः सहामात्यैर्निकृत्या द्विजसत्तम ॥ ३.१.१ ॥

Tendo prestado homenagem a Nārāyaṇa, a Nara, o melhor dos homens, à deusa Sarasvatī e a Vyāsa, deve-se então recitar o Jaya. Assim, os Pārthas, derrotados no jogo de dados, foram irados pelos filhos de Dhṛtarāṣṭra, de mente perversa, junto com seus ministros, por engano, ó melhor dos brâmanes.

3.1.2

श्राविताः परुषा वाचः सृजन्तीर्वैरमुत्तमम् ।
किमकुर्वत कौरव्या मम पूर्वपितामहाः ॥ ३.१.२ ॥

Quando palavras duras foram ouvidas, gerando grande inimizade, o que fizeram meus antigos avós, os Kauravas?

3.1.3

कथं चैश्वर्यभूयिष्ठाः सहसा दुःखमेयुषः ।
वने विजह्रिरे पार्थाः शक्रप्रतिमतेजसः ॥ ३.१.३ ॥

Como os Pārthas, ricos em soberania, caíram de repente no sofrimento e vagaram pela floresta, iguais a Indra em esplendor?

3.1.4

के चैतानन्ववर्तन्त प्राप्तान्व्यसनमुत्तमम् ।
किमाचाराः किमाहाराः क्वच वासो महात्मनाम् ॥ ३.१.४ ॥

Quem seguiu aqueles que haviam alcançado tão grande calamidade? Qual era a conduta desses magnânimos, qual o seu alimento, e onde era a sua morada?

3.1.5

कथं द्वादश वर्षाणि वने तेषां महात्मनाम् ।
व्यतीयुर्ब्राह्मणश्रेष्ठ शूराणामनिवर्तिनाम् ॥ ३.१.५ ॥

Como se passaram doze anos na floresta para aqueles heróis magnânimos que nunca recuavam, ó melhor dos brâmanes?

3.1.6

कथं च राजपुत्री सा प्रवरा सर्वयोषिताम् ।
पतिव्रता महाभागा सततं प्रियवादिनी ॥ ३.१.६ ॥

E como foi aquela princesa, a primeira entre todas as mulheres, fiel ao marido, muito afortunada e sempre de fala agradável?

3.1.7

वनवासमदुःखार्हा दारुणं प्रत्यपद्यत ।
एतदाचक्ष्व मे सर्वं विस्तरेण तपोधन ॥ ३.१.७ ॥

Ela, que não merecia sofrimento, enfrentou o duro exílio na floresta. Ó tesouro de austeridade, conta-me tudo isso em detalhes.

3.1.8

श्रोतुमिच्छामि तत्सर्वं भूरिद्रविणतेजसाम् ।
कथ्यमानं त्वया विप्र परं कौतूहलं हि मे ॥ ३.१.८ ॥

Desejo ouvir tudo sobre aqueles de grande riqueza e esplendor. Ó brâmane, minha curiosidade em ouvir o que relatas é de fato grande.

3.1.9

एवं द्यूतजिताः पार्थाः कोयिताश्च दुरात्मभिः ।
धार्तराष्ट्रैः सहामात्यैर्निर्ययुर्गजसाह्वयात् ॥ ३.१.९ ॥

Assim, os filhos de Pṛthā, derrotados no jogo de dados e atormentados pelos filhos malvados de Dhṛtarāṣṭra com seus ministros, saíram de Gajasāhvaya.

3.1.10

वर्धमानपुरद्वारादभिनिष्क्रम्य ते तदा ।
उदङ्मुखाः शस्त्रभृतः प्रययुः सह कृष्णया ॥ ३.१.१० ॥

Saindo pelo portão da cidade de Vardhamāna, puseram-se então a caminho rumo ao norte, portando armas, junto com Kṛṣṇā.

3.1.11

इन्द्रसेनादयश्चैतान्भृत्याः परिचतुर्दश ।
रथैरनुययुः शीघ्रैः स्त्रिय आदाय सर्वशः ॥ ३.१.११ ॥

Indrasena e os outros, catorze servidores ao todo, seguiram-nos com carros velozes, levando todas as mulheres consigo.

3.1.12

ततस्ते पुरुषव्याघ्रा रथानास्थाय भारत ।
ददृशुर्जाह्नवीतीरे प्रमाणाख्यं महावटम् ॥ ३.१.१२ ॥

Então aqueles tigres entre os homens, subindo em seus carros, ó Bhārata, viram na margem do Ganges a grande figueira-de-bengala chamada Pramāṇa.

3.1.13

व्रजतस्तान्विदित्वा तु पौराः शोकाभिपीडिताः ।
गर्हयन्तोऽसकृद्भीष्मविदुरद्रोणगौतमान्।
ऊचुर्वै समयं कृत्वा समागम्य परस्परम् ॥ ३.१.१३ ॥

Ao vê-los partir, os cidadãos, atormentados pela dor, censuravam repetidamente Bhīṣma, Vidura, Droṇa e Gautama; reunidos uns com os outros e tendo feito um acordo, falaram.

3.1.14

नेदमस्ति कुलं सर्वं न वयं नच नो गृहाः ।
यत्रदुर्योधनः पापः सौबलेयेन पालितः।
कर्णदुःशासनाद्यैश्च राज्यमेतच्चिकीर्षति ॥ ३.१.१४ ॥

Esta família inteira já não existe, nem nós, nem nossas casas — onde o perverso Duryodhana, guiado pelo filho de Subala (Śakuni), com Karṇa, Duḥśāsana e outros, deseja tomar este reino.

3.1.15

न तत्कुलं न चाचारो न धर्मोऽर्थः कुतः सुखम् ।
यत्र पापसहायोऽयं पापो राज्यं चिकीर्षति ॥ ३.१.१५ ॥

Essa família não permanece, nem a conduta, nem o dharma, nem a riqueza; onde este perverso, com companheiros perversos, deseja o reino, de onde virá a felicidade?

3.1.16

दुर्योधनो गुरुद्वेषी त्यक्तधर्मः प्रियानृतः ।
अर्तलुब्धोऽभिमानी च नीचः प्रकृतिनिर्घृणः ॥ ३.१.१६ ॥

Duryodhana odeia os mais velhos, abandonou o dharma, preza a mentira, é ganancioso por riquezas, arrogante, vil e impiedoso por natureza.

3.1.17

नेयमस्ति मही कृत्स्ना यत्र दुर्योधनो नृपः ।
साधु गच्छामहे सर्वे यत्र गच्छन्ति पाण्डवाः ॥ ३.१.१७ ॥

Esta terra inteira não é aquela onde Duryodhana é rei; vamos todos bem para onde vão os Pāṇḍava.

3.1.18

सानुक्रोशा महात्मानो विजितेन्द्रियशत्रवः ।
हीमन्तः कीर्तिमन्तश्च धर्माचारपरायणाः ॥ ३.१.१८ ॥

Compassivos, magnânimos, tendo vencido os inimigos dos sentidos, modestos, renomados e devotados à prática do dharma.

3.1.19

एवमुक्त्वाऽनुजग्मुस्ते पाण्डवांस्तान्समेत्य च ।
ऊचुः प्राञ्जलयः सर्वे तान्कुन्तीमाद्रिनन्दनान् ॥ ३.१.१९ ॥

Assim falando, seguiram os Pāṇḍavas; encontrando-os, todos, de mãos postas, falaram àqueles filhos de Ādri, os filhos de Kuntī.

3.1.20

क्वगमिष्यथ भद्रंवस्त्यक्त्वाऽस्मान्दुःखभागिनः ।
वयमप्यनुयास्यामो यत्र यूयं गमिष्यथ ॥ ३.१.२० ॥

Para onde ireis? Que estejais bem! Deixando-nos, nós que partilhamos a vossa dor; aonde quer que vades, também nós vos seguiremos.

3.1.21

अधर्मेण जिताञ्श्रुत्वा युष्मांस्त्यक्तघृणैः परैः ।
उद्विग्नाः स्मो भृशं सर्वे नास्मान्हातुमिहार्हथ ॥ ३.१.२१ ॥

Ao ouvir que fostes vencidos injustamente por inimigos sem piedade, todos estamos profundamente perturbados; não convém que nos abandoneis aqui.

3.1.22

भक्तानुरक्तान्सुहृदः सदा प्रियहिते रतान् ।
कुराजाघिष्ठिते राज्ये न विनश्येम सर्वशः ॥ ३.१.२२ ॥

Nós, devotos, afeiçoados e sempre dedicados ao que vos é caro e benéfico, não deveríamos perecer por completo num reino governado por um rei perverso.

3.1.23

श्रूयतां चाभिधास्यामो गुणदोषान्नरर्षभाः ।
शुभाशुभाधिवासेन संसर्गः कुरुते यथा ॥ ३.१.२३ ॥

Ouvi, ó touros entre os homens; exporemos as virtudes e os defeitos, como a companhia produz efeitos pela convivência com o bem ou com o mal.

3.1.24

वस्त्रमापस्तिलान्भूमिं गन्धो वासयते यथा ।
पुष्पाणामधिवासेन तथा संसर्गजा गुणाः ॥ ३.१.२४ ॥

Como o tecido, a água, o sésamo e a terra se perfumam pela presença das flores, assim também as qualidades nascidas da convivência.

3.1.25

मोहजालस्य योनिर्हि मूढैरेव समागमः ।
अहन्यहनि धर्मस्य योनिः साधुसमागमः ॥ ३.१.२५ ॥

A fonte da rede da ilusão é, de fato, apenas a companhia dos insensatos; a fonte do dharma, dia após dia, é a companhia dos bons.

3.1.26

तस्मात्प्राज्ञैश्च वृद्धैश्च सुस्वभावैस्तपस्विभिः ।
सद्भिश्च सह संसर्गः कार्यः शमपरायणैः ॥ ३.१.२६ ॥

Portanto, os que se dedicam à calma devem manter companhia com os sábios, os anciãos, os ascetas de boa índole e os virtuosos.

3.1.27

येषां त्रीण्यवदातानि विद्या योनिश्च कर्म च ।
ते सेव्यास्तैः समास्याहि शास्त्रेभ्योपि गरीयसी ॥ ३.१.२७ ॥

Aqueles em quem há três purezas — saber, linhagem e conduta — são os que devem ser servidos; frequenta-os, pois isso pesa mais que os escritos sagrados.

3.1.28

निरारम्भा ह्यपि वयं पुण्यशीलेषु साधुषु ।
पुण्यमेवाप्नुयामेह पापं पापोपसेवनात् ॥ ३.१.२८ ॥

Ainda que não empreendamos ação alguma, entre os bons de caráter virtuoso obteremos aqui somente mérito, e pelo serviço aos maus, somente pecado.

3.1.29

असतां दर्शनात्स्पर्शात्संजल्पाच्च सहासवात् ।
धर्माचाराः प्रहीयन्ते सिद्ध्यन्ति च न मानवाः ॥ ३.१.२९ ॥

Pelo ver os maus, tocá-los, conversar com eles e beber com eles, as práticas do dharma dos homens decaem, e eles não alcançam a realização.

3.1.30

बुद्धिश्च हीयते पुंसां नीचैः सह समागमात् ।
मध्यमैर्मध्यतां याति श्रेष्ठैः श्रेष्ठत्वमाप्नुयुः ॥ ३.१.३० ॥

Pela companhia dos vis, a inteligência dos homens declina; com os medianos alcançam um estado mediano, e com os excelentes alcançam a excelência.

3.1.31

अनीचैर्नाप्यविषयैर्नाधर्मिष्ठैर्विशेषतः ।
ये गुणाः कीर्तिता लोके धर्मकामार्थसंभवाः।
लोकाचारेषु संभूता वेदोक्ताः शिष्टसंमताः ॥ ३.१.३१ ॥

As qualidades louvadas no mundo — as que nascem do dharma, do desejo e da riqueza, surgem dos costumes do mundo, são ensinadas nos Vedas e aprovadas pelos sábios — são as que vêm de não se associar com os vis, nem com os sem freio, e sobretudo não com os muito adharmicos.