மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.183
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.183.1
भवानेतादृशो लोके वेदवेदाङ्गपारगः ।
ब्रूहि किं कुर्वतः कर्म भवेद्गतिरनुत्तमा ॥ ३.१८३.१ ॥
நீர் உலகில் வேதங்களையும் வேதாங்கங்களையும் அறிந்த பாரங்கதர். எந்தச் செயலைச் செய்வதால் உயர்ந்த கதி கிடைக்கும் என்று சொல்லுங்கள்.
3.183.2
पात्रे दत्त्वा प्रियाण्युक्त्वा सत्यमुक्त्वा च भारत ।
अहिंसानिरतः स्वर्गं गच्छेदिति मतिर्मम ॥ ३.१८३.२ ॥
பாரதனே, தகுந்தவருக்குத் தானம் செய்தும், இனிய சொற்களைச் சொல்லியும், உண்மை பேசியும், அகிம்சையில் நிலைத்தும் நின்றால் சொர்க்கத்தை அடைவான் என்பது என் கருத்து.
3.183.3
दानाद्वा सर्प सत्याद्वा किमतो गुरु दृश्यते ।
अहिंसाप्रिययोश्चैव गुरुलाघवमुच्यताम् ॥ ३.१८३.३ ॥
பாம்பே, தானத்தால் அல்லது உண்மையால்—இவற்றில் எது பெரியது? அகிம்சை, இனிய சொல் இவற்றில் எது பெரியது என்ற எடை வேறுபாட்டைச் சொல்லுங்கள்.
3.183.4
दानं च सत्यं तत्त्वं वा अहिंसा प्रियमेव च ।
एषां कार्यगरीयस्त्वाद्दृश्यते गुरुलाघवम् ॥ ३.१८३.४ ॥
தானம், உண்மை, தத்துவம், அகிம்சை, இனிய சொல்—இவற்றின் செயலின் பெருமையால்தான் எடை வேறுபாடு தெரிகிறது.
3.183.5
क्वचिद्दानप्रयोगाद्धि सत्यमेव विशिष्यते ।
सत्यवाक्याच्च राजेनद्र क्वचिद्दानं विशिष्यते ॥ ३.१८३.५ ॥
சில சமயம் தானம் செய்வதால் உண்மையே சிறந்ததாகிறது; ராஜேந்திரனே, சில சமயம் உண்மைச் சொல்லால் தானமே சிறந்ததாகிறது.
3.183.6
एवमेव महेष्वास प्रियवाक्यान्महीपते ।
अहिंसा दृश्यते गुर्वी ततश्च प्रियमिष्यते ॥ ३.१८३.६ ॥
இவ்வாறே, மாபெரும் வில்லாளியே, பூபதியே, இனிய சொல்லினால் அகிம்சை பெரிதாகத் தெரிகிறது; ஆகையால் இனிய சொல்லும் விரும்பப்படுகிறது.
3.183.7
एवमेतद्भवेद्राजन्कार्यापेक्षमनन्तरम् ।
यदभिप्रेतमन्यत्ते ब्रूहि यावद्ब्रवीम्यहम् ॥ ३.१८३.७ ॥
அப்படியே ஆகட்டும், அரசே; செயலைப் பொறுத்தது. உனக்கு வேறு ஏதேனும் சொல்ல விருப்பமிருந்தால் சொல், நான் சொல்லக்கூடியது வரை சொல்கிறேன்.
3.183.8
कथं स्वर्गे गतिः सर्प कर्मणां च फलं ध्रुवम् ।
अशरीरस्य दृश्येत प्रब्रूहि विषयांश्च मे ॥ ३.१८३.८ ॥
பாம்பே, சுவர்க்கத்தில் செல்கை எவ்வாறு, செயல்களின் பலன் உறுதியாக எவ்வாறு காணப்படும், உடலற்றவனுக்கு? இவற்றையும் எனக்கு விளக்கு.
3.183.9
तिस्रो वै गतयो राजन्परिदृष्टाः स्वकर्मभिः ।
मानुषं स्वर्गवासश्च तिर्यग्योनिश्च तत्रिधा ॥ ३.१८३.९ ॥
அரசே, தம் செயல்களால் மூன்று கதிகள் காணப்பட்டுள்ளன: மனிதப் பிறவி, சுவர்க்க வாழ்வு, விலங்குப் பிறவி. இவை மூன்று வகை.
3.183.10
तत्र वै मानुषाल्लोकाद्दानादिभिरनादिभिः ।
अहिंसार्थसमायुक्तैः कारणैः स्वर्गमश्नुते ॥ ३.१८३.१० ॥
அங்கே, மனிதலோகத்திலிருந்து, தானம் முதலியவற்றாலும், அகிம்சையின் நோக்கம் கொண்ட காரணங்களாலும் மனிதன் சுவர்க்கத்தை அடைகிறான்.
3.183.11
विपरीतैश्च राजेन्द्र कारणैर्मानुषो भवेत् ।
तिर्यग्योनिस्तथा तात विशेषश्चात्र वक्ष्यते ॥ ३.१८३.११ ॥
அரசர்களின் தலைவனே, எதிரான காரணங்களால் மனிதப் பிறவி அமையும்; அப்படியே விலங்குப் பிறவியும், அன்பனே. இங்கே தனிச் சிறப்பும் சொல்லப்படும்.
3.183.12
क्रामक्रोधसमायुक्तो हिंसालोभसमनवितः ।
मनुष्यत्वात्परिब्रष्टस्तिर्यग्योनौ प्रसूयते ॥ ३.१८३.१२ ॥
காமமும் கோபமும் கொண்டவனும், வன்முறையும் பேராசையும் நிறைந்தவனும், மனிதத்தன்மையிலிருந்து வீழ்ந்தவனும் விலங்குப் பிறவியில் பிறக்கிறான்.
3.183.13
तिर्यग्योन्याः पृथग्भावो मनुष्यार्थे विधीयते ।
गवादिभ्यस्तथाऽश्वेभ्यो देवत्वमपि दृश्यते ॥ ३.१८३.१३ ॥
விலங்கு பிறவிகளின் தனிநிலை மனிதனுக்காக விதிக்கப்பட்டுள்ளது. பசு முதலானவற்றிலிருந்தும், குதிரைகளிலிருந்தும்கூட தேவநிலை காணப்படுகிறது.
3.183.14
सोयमेता गतीस्तात जन्तुश्चरति कार्यवान् ।
निम्ने महति चात्मानमवस्थाप्य च वै नृप ॥ ३.१८३.१४ ॥
அன்பே, கருமத்தால் கட்டுண்ட இந்த உயிர் இந்த நிலைகளில் அலைகிறது; அரசே, தாழ்ந்த இடத்திலும் உயர்ந்த இடத்திலும் தன்னை நிறுத்திக்கொண்டு.
3.183.15
जातो जातश्च बलवान्भुङ्क्ते नाम्नाऽथ देहवान् ।
फलार्थस्तात निष्पृक्तः प्रजालक्षणभावनः ॥ ३.१८३.१५ ॥
பிறந்து பிறந்து வலிமையுடையவனாய், உடலுடன், பெயரால் அனுபவிக்கிறான்; அன்பே, பலனை விரும்பினும் பற்றற்றவனாய், உயிர்களின் இயல்பை அடைந்தவனாய்.
3.183.16
शब्दे स्पर्शे च रूपे च तथैव रसगन्धयोः ।
तस्याधिष्ठानमव्यग्रो ब्रूहि सर्प यथातथम् ॥ ३.१८३.१६ ॥
ஒலியிலும், தொடுதலிலும், வடிவத்திலும், அவ்வாறே சுவை, மணம் ஆகியவற்றிலும்; அதன் அதிஷ்டானம் எது? பாம்பே, அமைதியுடன் உள்ளபடி சொல்லுங்கள்.
3.183.17
किं न गृह्णासि विषयान्युगपत्त्वं महामते ।
एतावदुच्यतां चोक्तं सर्वं पन्नगसत्तम ॥ ३.१८३.१७ ॥
நீ ஏன் புலன்பொருள்களை ஒரே நேரத்தில் பற்றிக்கொள்ளவில்லை? பெரும் அறிவுடையவனே, இவ்வளவு சொல்லப்படட்டும்; சொல்லப்பட்ட அனைத்தும், பாம்புகளில் சிறந்தவனே.
3.183.18
तदात्मद्रव्यमायुष्मन्देहसंश्रयणान्वितम् ।
करणाधिष्ठितं भोगानुपभुङ्क्ते यथाविथि ॥ ३.१८३.१८ ॥
அது, நீண்ட ஆயுளுடையவனே, உடலைச் சார்ந்த ஆன்மப்பொருள், புலன்களில் நிலைபெற்று, முறைப்படி போகங்களை அனுபவிக்கிறது.
3.183.19
ज्ञानं चैवात्र बुद्धिश्च कमश्च भरतर्षभ ।
तस्य भोगाधिकरणे करणानि निबोध मे ॥ ३.१८३.१९ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, இங்கு ஞானமும், புத்தியும், கர்மமும் உள்ளன. அதன் போக ஆதாரத்தில் உள்ள கரணங்களை என்னிடமிருந்து அறிந்துகொள்.
3.183.20
मनसा तात पर्येति क्रमशो विषयानिमान् ।
विषयायतनत्वेन भूतात्मा क्षेत्रविष्ठितः ॥ ३.१८३.२० ॥
அன்பனே, மனத்தாலேயே உயிர் இந்தப் புலன்களை வரிசையாகச் சுற்றி வருகிறது. உடலாகிய களத்தில் நிலைபெற்ற உயிராத்மா புலன்களின் இருப்பிடமாகிறது.
3.183.21
तत्रचापि नरव्याघ्र मनो जन्तोर्विधीयते ।
तस्माद्युगपदत्रास्य ग्रहणं नोपपद्यते ॥ ३.१८३.२१ ॥
மனிதர்களில் புலியே, அங்கும் உயிரினத்தின் மனம் (ஒன்றாகவே) நியமிக்கப்பட்டுள்ளது. ஆகையால் இங்கு அதன் ஏற்பு ஒரே நேரத்தில் இயலாது.
3.183.22
स आत्मा पुरुषव्याघ्र भ्रुवोरन्तरमाश्रितः ।
बुद्धिं द्रव्येषु सृजति विविधेषु परावराम् ॥ ३.१८३.२२ ॥
மனிதர்களில் புலியே, அந்த ஆத்மா புருவங்களுக்கிடையில் தங்கி, பல்வேறு பொருட்களில் உயர்ந்த, தாழ்ந்த புத்தியை உருவாக்குகிறது.
3.183.23
बुद्धेरुत्तरकालं च वेदना दृश्यते बुधैः ।
एष वै राजशार्दूल विधिः क्षेत्रज्ञभावनः ॥ ३.१८३.२३ ॥
புத்திக்குப் பின்னர் அறிவுடையோரால் வேதனை காணப்படுகிறது. அரசர்களில் புலியே, இதுவே க்ஷேத்ரஜ்ஞ பாவனையை உருவாக்கும் முறை.
3.183.24
मनसश्चापि बुद्धेश्च ब्रूहि मे लक्षणं परम् ।
एतदध्यात्मविदुषां परं कार्यं विधीयते ॥ ३.१८३.२४ ॥
மனதின் மற்றும் புத்தியின் உயர்ந்த இலக்கணத்தை எனக்குச் சொல்லுங்கள். இது ஆத்மஞானிகளின் உயர்ந்த கடமையாக விதிக்கப்பட்டுள்ளது.
3.183.25
बुद्धिरात्मानुगाऽतीव उत्पातेन विधीयते ।
तदाश्रिता हि सा ज्ञेया बुद्धिस्तस्यैषिणी भवेत् ॥ ३.१८३.२५ ॥
புத்தி ஆன்மாவைப் பின்தொடர்கிறது; அது ஒரு கலக்கத்தால் மிகவும் உருவாகிறது. அதைச் சார்ந்ததாக அதை அறிய வேண்டும்; புத்தி அதைத் தேடுவதாக இருக்கும்.
3.183.26
बुद्धिरुत्पद्यते कार्यान्मनस्तूत्पन्नमेव हि ।
बुद्धेर्गुणविधानेन मनस्तद्गुणवद्भवेत् ॥ ३.१८३.२६ ॥
புத்தி செயலிலிருந்து எழுகிறது; மனமோ ஏற்கனவே எழுந்ததாகவே இருக்கிறது. புத்தியின் குணங்களை வகுப்பதால் மனமும் அந்தக் குணங்களை உடையதாகிறது.
3.183.27
एतद्विशेषणं तात मनोबुद्ध्योर्मयेरितम् ।
त्वमप्यत्राभिसंबुद्धः कथं वा मन्यसे स्वयम् ॥ ३.१८३.२७ ॥
அன்பனே, மனம் மற்றும் புத்தியின் இந்த தனிச்சிறப்பை நான் கூறினேன். இதில் நீயும் நன்கு உணர்ந்திருக்கிறாய்; நீயே இதை எப்படி நினைக்கிறாய்?
3.183.28
अहो बुद्धिमतांश्रेष्ठ शुभा बुद्धिरियं तव ।
विदितं वेदितव्यं ते कस्मान्नहुष पृच्छसि ॥ ३.१८३.२८ ॥
ஆ! அறிவாளிகளில் சிறந்தவனே! உன் இந்த புத்தி மங்கலமானது. அறியத்தக்கது உனக்குத் தெரிந்ததே; நகுஷனே, ஏன் கேட்கிறாய்?
3.183.29
सर्वज्ञं त्वां कथं मोह आविशत्स्वर्गवासिनम् ।
एवमद्भुतकर्माणमिति मे संशयो महान् ॥ ३.१८३.२९ ॥
எல்லாம் அறிந்த உன்னை, சொர்க்கவாசியான உன்னை, மயக்கம் எப்படி நுழைந்தது? இப்படி அற்புத செயல்கள் செய்யும் உன்னைப் பற்றி எனக்கு இது பெரும் சந்தேகம்.
3.183.30
सुप्रज्ञमपि चेच्छूरमृद्धिर्मोहयते नरम् ।
वर्तमानः सुखे सर्वो नावैतीति मतिर्मम ॥ ३.१८३.३० ॥
மிகுந்த அறிவும் வீரமும் உள்ள மனிதனையும் செல்வம் மயக்கும் என்றால், இன்பத்தில் இருக்கும் எல்லோரும் அதை உணர்வதில்லை என்பதே என் கருத்து.
3.183.31
सोहमैश्वर्यमोहेन मदाविष्टो युधिष्ठिर ।
पतितः प्रतिसंबुद्धस्त्वां तु संबोधयाम्यहम् ॥ ३.१८३.३१ ॥
நான், செல்வ மயக்கத்தால் மதம் கொண்டவனாய், யுதிஷ்டிரா, வீழ்ந்தேன்; இப்போது விழித்துக்கொண்டு நான் உன்னை எச்சரிக்கிறேன்.
3.183.32
कृतंकार्यं महाराज त्वया मम परंतप ।
क्षीणः शाप सुकृच्छ्रो मे त्वया संभाष्य साधुना ॥ ३.१८३.३२ ॥
மகாராஜா, பகைவரை எரிப்பவனே, நீ எனக்கான செயலை நிறைவேற்றினாய்; நல்லவனான உன்னுடன் பேசியதால் என் கடுமையான சாபம் தேய்ந்தது.
3.183.33
अहं हि दिवि दिव्येन विमानन चरन्पुरा ।
अभिमानेन मत्तः सन्कंचिन्नान्यमचिन्तयम् ॥ ३.१८३.३३ ॥
முன்பு நான் வானில் தெய்வ விமானத்தில் சஞ்சரித்தேன்; அகந்தையால் மதம் கொண்டவனாய் நான் பிறரை ஒரு போதும் நினைக்கவில்லை.
3.183.34
ब्रह्मर्षिदेघगन्धर्वयक्षराक्षसपन्नगाः ।
वरं मम प्रयच्छन्ति सर्वे त्रैलोक्यवासिनः ॥ ३.१८३.३४ ॥
பிரம்மரிஷிகள், தேவர்கள், கந்தர்வர்கள், யட்சர்கள், ராட்சசர்கள், நாகர்கள் ஆகிய மூவுலகில் வாழும் அனைவரும் எனக்கு வரம் அளித்தனர்.
3.183.35
चक्षुषा यं प्रपश्यामि प्राणिनं पृथिवीपते ।
तस्य तेजो हराम्याशु तद्धि दृष्टेर्बलं मम ॥ ३.१८३.३५ ॥
பூமிபதியே, என் கண்ணால் எந்த உயிரைப் பார்க்கிறேனோ, அதன் ஒளியை நான் உடனே பறிக்கிறேன்; ஏனெனில் பார்வையிலேயே என் பலம் உள்ளது.
3.183.36
ब्रह्मर्षीणां सरस्रं हि उवाह शिबिकां मम ।
कस मामपनयो राजन्भ्रंशयामास वै श्रियः ॥ ३.१८३.३६ ॥
பிரம்மரிஷிகள் என் பல்லக்கைச் சுமந்தனர்; அரசே, என்னை நீக்கி என் செல்வத்திலிருந்து என்னைக் வீழ்த்தியது யார்?
3.183.37
तत्र ह्यगस्त्यः पादेन वहन्स्पृष्टो महामुनिः ।
अगस्त्येन ततोस्म्युक्तो ध्वंस सर्पेति वैरुषा ॥ ३.१८३.३७ ॥
அங்கு மகாமுனி அகஸ்தியர் பல்லக்கைச் சுமந்துகொண்டிருந்தபோது தம் காலால் என்னைத் தொட்டார். அப்போது அகஸ்தியர் சினத்துடன், 'சர்பமே, விழு!' என்றார்.
3.183.38
ततस्तस्माद्विमानाग्र्यात्प्रच्युतश्च्युतलक्षणः ।
प्रपतन्बुबुधेऽऽत्मानं व्यालीभूतमधोमुखम् ॥ ३.१८३.३८ ॥
பின்னர் அந்த உயர்ந்த விமானத்திலிருந்து வீழ்ந்து, வீழ்ச்சியின் அடையாளங்களுடன், விழும்போதே நான் பாம்பாக மாறி, தலை கீழே இருப்பதை உணர்ந்தேன்.
3.183.39
अयाचं तमहं विप्रं शापस्यान्तो भवेदिति ।
प्रमादात्संप्रमूढस्य भगवन्क्षन्तुमर्हसि ॥ ३.१८३.३९ ॥
'சாபத்திற்கு முடிவு உண்டாகட்டும்' என்று நான் அந்த அந்தணரிடம் வேண்டினேன். பகவானே, கவனக்குறைவால் மயங்கிய என்னை நீங்கள் மன்னிக்கத் தகுந்தவர்.
3.183.40
ततः स मामुवाचेदं प्रपतन्तं कृपानवितः ।
युधिष्ठिरो धर्मराजः शापात्त्वां मोक्षयिष्यति ॥ ३.१८३.४० ॥
அப்போது விழுந்துகொண்டிருந்த என்னிடம் கருணை நிறைந்தவராக அவர் இதைச் சொன்னார்: 'தர்மராஜன் யுதிஷ்டிரன் உன்னை இந்தச் சாபத்திலிருந்து விடுவிப்பான்.'
3.183.41
अभिमानस्य वै तस्य बलस्य च नराधिप ।
फले क्षीणे महाराज फलं पुण्यमवाप्स्यसि ॥ ३.१८३.४१ ॥
மன்னா, அவருடைய செருக்கும் வலிமையும் கனி கரைந்தபின், மகாராஜனே, நீ புண்ணியத்தின் பலனை அடைவாய்.
3.183.42
ततो मे विस्मयो जातस्तद्दृष्ट्वा तपसो बलम् ।
ब्रह्म च ब्राह्मणत्वं च येन त्वाऽहमचूचुदम् ॥ ३.१८३.४२ ॥
பின்னர் அந்தத் தவத்தின் வலிமையையும், பிரம்மத்தையும், பிராமணத்துவத்தையும் கண்டு எனக்கு வியப்பு உண்டானது; அதனால் நான் உன்னிடம் இதைச் சொல்லச் செய்தேன்.
3.183.43
सत्यं दमस्तपो योगमहिंसा ज्ञाननित्यता ।
साधकानि सतां पुंसां न जातिर्नकुलं नृप ॥ ३.१८३.४३ ॥
உண்மை, அடக்கம், தவம், யோகம், அகிம்சை, அறிவில் நிலைத்திருத்தல் — இவையே சான்றோரின் சாதனங்கள்; பிறப்பும் குலமும் அல்ல, அரசே.
3.183.44
अरिष्ट कएष ते भ्राता मुक्तो बीमो महाभुज ।
स्वस्ति तेऽस्तु महाराज गमिष्यामि दिवं पुनः ॥ ३.१८३.४४ ॥
அரிஷ்டா! இதோ உன் சகோதரன் வலிய புஜங்கள் கொண்ட பீமன் விடுவிக்கப்பட்டான். மகாராஜா, உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும்; நான் மீண்டும் சொர்க்கம் செல்வேன்.
3.183.45
स चायं पुरुषव्याघ्र कालः पुण्य उपागतः ।
तदस्मात्कारणात्पार्थ कार्यं तन्मे महत्कृतम् ॥ ३.१८३.४५ ॥
புருஷவியாக்ரனே! அந்த புண்ணிய காலம் வந்துவிட்டது. ஆகவே, பிருதையின் மகனே, எனது அந்தப் பெரிய கடமை நிறைவேறிவிட்டது.
3.183.46
ततस्तस्मिन्मुहूर्ते तु विमानं कामगामि वै ।
अवपातेन महता तत्रावाप तदुत्तमम् ॥ ३.१८३.४६ ॥
பின்னர் அந்த கணத்தில் விருப்பம்போல் செல்லும் விமானம் வந்தது; அங்கே ஒரு பெரிய இறக்கத்தின் மூலம் அந்த உத்தம விமானத்தை அவன் பெற்றான்.
3.183.47
इत्युक्त्वाऽऽजगरं देहं मुक्त्वा स नहुषो नृपः ।
दिव्यं वपुः समास्थाय गतस्त्रिदिवमेव ह ॥ ३.१८३.४७ ॥
இவ்வாறு கூறி, நஹுஷ மன்னன் அஜகரத்தின் உடலைத் துறந்து, தெய்வீக உருவம் கொண்டு நிச்சயமாக சொர்க்கத்திற்குச் சென்றான்.
3.183.48
युधिष्ठिरोपि धर्मात्मा भ्रात्रा भीमेन संगतः ।
धौम्येन सहितः श्रीमानाश्रमं पुनरागमत् ॥ ३.१८३.४८ ॥
தர்மாத்மாவான யுதிஷ்டிரனும் சகோதரன் பீமனுடன் சேர்ந்து, தௌம்யருடன் கூட, அந்த புனித ஆசிரமத்திற்கு மீண்டும் வந்தான்.
3.183.49
ततो द्विजेभ्यः सर्वेभ्यः समेतेभ्यो यथातथम् ।
कथयामास तत्सर्वं धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥ ३.१८३.४९ ॥
பின்னர் கூடியிருந்த அனைத்து அந்தணர்களுக்கும் தர்மராஜன் யுதிஷ்டிரன் அது அனைத்தையும் உள்ளபடியே கூறினான்.
3.183.50
तच्छ्रुत्वा ते द्विजाः सर्वे भ्रातरश्चास्य ते त्रयः ।
आसन्सुव्रीडिता राजन्द्रौपदी च यशस्विनी ॥ ३.१८३.५० ॥
அதைக் கேட்டு அனைத்து அந்தணர்களும், அவனுடைய மூன்று சகோதரர்களும், புகழுடைய திரௌபதியும் மிகவும் வெட்கமடைந்தனர், ஓ அரசே.
3.183.51
ते तु सर्वेद्विजश्रेष्ठाः पाण्डवानां हितेप्सया ।
मैवमित्यब्रुवन्भीमं गर्हयन्तोऽस् साहसम् ॥ ३.१८३.५१ ॥
ஆனால் அந்த அந்தணர்கள் அனைவரும் பாண்டவர்களின் நலனை விரும்பி, பீமனின் துணிவைக் கடிந்து, "இவ்வாறு செய்யாதே" என்றனர்.
3.183.52
पाण्डवास्तु भयान्पुक्तं प्रेक्ष्य भीमं महाबलम् ।
हर्षमाहारयांचक्रुर्विजह्रुश्च मुदा युताः ॥ ३.१८३.५२ ॥
ஆனால் பாண்டவர்கள், பயத்திலிருந்து விடுபட்ட மகாபலசாலியான பீமனைக் கண்டு மகிழ்ச்சியடைந்து, களிப்புடன் விளையாடினர்.