Mahābhārata · Adhyāya 3.214
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.214.1
एवमुक्तस्तु विप्रेण धर्मव्याधो युधिष्ठिर ।
प्रत्युवाच यथा विप्रं तच्छृणुष्व नराधिप ॥ ३.२१४.१ ॥
So angesprochen, antwortete Dharmavyādha dem Brahmanen, o Yudhiṣṭhira, Herr der Menschen; höre, was er sagte.
3.214.2
विज्ञानार्थं मनुष्याणां मनः पूर्वं प्रवर्तते ।
तत्प्राप्य कामं भजतेक्रोधं च द्विजसत्तम ॥ ३.२१४.२ ॥
Der Geist der Menschen richtet sich zunächst auf die Erlangung von Wissen; hat er es erlangt, o Bester der Brahmanen, so wendet er sich Begierde und Zorn zu.
3.214.3
ततस्तदर्थं यतते कर्म चारभते महत् ।
इष्टानां रूपगन्धानामभ्यासं च निषेवते ॥ ३.२१४.३ ॥
Dann strebt er danach, beginnt ein großes Werk und übt sich in den erwünschten Formen und Düften und genießt sie.
3.214.4
ततो रागः प्रभवति द्वेषश्च तदनन्तरम् ।
ततो लोभः प्रभवति मोहश्च तदनन्तरम् ॥ ३.२१४.४ ॥
Dann entsteht die Anhaftung, und unmittelbar danach der Widerwille; dann entsteht die Gier, und unmittelbar danach die Verblendung.
3.214.5
तस् लोभाभिभूतस्य रागद्वेषहतस्य च ।
न धर्मे जायते बुद्धिर्व्याजाद्धर्मं करोति च ॥ ३.२१४.५ ॥
Dem, der von Gier überwältigt und von Anhaftung und Widerwillen geschlagen ist, erwacht der Verstand nicht für das Dharma; er übt das Dharma nur zum Schein.
3.214.6
व्याजेन चरते धर्ममर्थं व्याजेन रोचते ।
व्याजेन सिध्यमानेषु धनेषु द्विजसत्तम ॥ ३.२१४.६ ॥
Durch Vorspiegelung übt er das Dharma, durch Vorspiegelung gefällt ihm der Reichtum; o Bester der Brahmanen, an den durch Vorspiegelung erlangten Schätzen erfreut er sich.
3.214.7
तत्रैव रमते बुद्धिस्ततः पापं चिकीर्षति ।
सुहृद्भिर्वार्यमाणश्च पण्डितैश्च द्विजोत्तम ॥ ३.२१४.७ ॥
Sein Geist erfreut sich gerade daran, und dann begehrt er Böses zu tun, obwohl Freunde und Weise ihn zurückhalten, o Bester der Zweimalgeborenen.
3.214.8
उत्तरं श्रुतिसंबद्धं ब्रवीत्यश्रुतियोजितम् ।
अधर्मस्त्रिविधस्तस्य वर्तते रागदोषजः ॥ ३.२१४.८ ॥
Er gibt eine Antwort, die an die Schrift gebunden ist, spricht sie aber mit dem verbunden, was nicht Schrift ist; sein Unrecht ist dreifach, geboren aus Leidenschaft und Abneigung.
3.214.9
पापं चिन्तयते चैव ब्रवीति च करोति च ।
तस्याधर्मप्रवृत्तस्य गुणा नश्यन्ति साधवः ॥ ३.२१४.९ ॥
Er denkt an das Böse, spricht es aus und tut es; bei dem, der dem Unrecht verfallen ist, vergehen die guten Eigenschaften.
3.214.10
एकशीलाश्च मित्रत्वं भजन्ते पापकर्मिणः ।
स तेन दुःखमाप्नोति परत्र च विपद्यते ॥ ३.२१४.१० ॥
Übeltäter von gleicher Art suchen Freundschaft miteinander; dadurch erlangt er Leid, und in der jenseitigen Welt geht er ebenfalls zugrunde.
3.214.11
पापात्मा भवति ह्येवं धर्मलाभं तु मे शृणु ।
यस्त्वेतान्प्रज्ञाया दोषान्पूर्वमेवानुपश्यति ॥ ३.२१४.११ ॥
So wird man bösen Sinnes; doch nun höre von mir den Gewinn des Dharma: Wer diese Fehler der Einsicht zuvor erkennt—
3.214.12
कुशलः सुखदुःखेषु सांधूंश्चाप्युपसेवते ।
तस्य साधुसमारम्भाद्बुद्ध्रिधर्मेषु राजते ॥ ३.२१४.१२ ॥
Wer im Glück und im Leid geschickt ist und auch den Guten dient; durch sein Beginnen guter Taten glänzt er in den Eigenschaften des Verstandes.
3.214.13
ब्रवीषि सूनृतंधर्मं यस्य वक्ता न विद्यते ।
दिव्यप्रभावः सुमहानृषिरेव मतोसि मे ॥ ३.२१४.१३ ॥
Du sprichst vom Dharma der wahrhaftigen und angenehmen Rede, doch niemand ist als deren Sprecher zu sehen. Meiner Ansicht nach bist du ein großer Weiser von göttlicher Macht.
3.214.14
ब्राह्मणा वै महाभागाः पितरोऽग्रभुजः सदा ।
तेषां सर्वात्मना कार्यं प्रियं लोके मनीषिणा ॥ ३.२१४.१४ ॥
Die Brahmanen sind sehr gesegnet; wie die Ahnen essen sie stets zuerst. Ein weiser Mann soll mit seinem ganzen Wesen tun, was ihnen in der Welt lieb ist.
3.214.15
यत्तेषां च प्रियं तत्ते वक्ष्यामि द्विजसत्तम ।
नमस्कृत्वा ब्राह्मणेभ्यो ब्राह्मीं विद्यां निबोध मे ॥ ३.२१४.१५ ॥
O Bester der Zweimalgeborenen, ich will dir sagen, was ihnen lieb ist. Nachdem du den Brahmanen gehuldigt hast, höre von mir das Wissen des Brahman.
3.214.16
इदं विश्वं जगत्सर्वमजगच्चापि सर्वशः ।
महाभूतात्मकं ब्रह्मन्नातः परतरं भवेत् ॥ ३.२१४.१६ ॥
Dieses ganze Weltall, alles Bewegliche und Unbewegliche, besteht gänzlich aus den großen Elementen, o Brahmane; es kann nichts Höheres als dies geben.
3.214.17
महाभूतानि खं वायुरग्निरापस्तथा च भूः ।
शब्दः स्पर्शश्च रूपं च रसो गन्धश् तद्गुणाः ॥ ३.२१४.१७ ॥
Die großen Elemente sind Raum, Luft, Feuer, Wasser und Erde; ihre Eigenschaften sind Klang, Berührung, Gestalt, Geschmack und Geruch.
3.214.18
तेषामपि गुणाः सर्वे गुणवृत्तिः परस्परम् ।
पूर्वपूर्वगुणाः सर्वे क्रमशो गुणिषु त्रिषु ॥ ३.२१४.१८ ॥
Alle ihre Eigenschaften wirken auch gegenseitig durch das Wirken der Eigenschaften; alle Eigenschaften jedes vorhergehenden Elements finden sich der Reihe nach in den drei Trägern von Eigenschaften.
3.214.19
षष्ठी तु चेतना नाम मन इत्यभिधीयते ।
सप्तमी तु भवेद्बुद्धिरहंकारस्ततः परम् ॥ ३.२१४.१९ ॥
Das sechste heißt Bewusstsein (cetanā) und wird Geist (manas) genannt. Das siebte ist der Intellekt (buddhi), und danach das Ich-Bewusstsein (ahaṃkāra).
3.214.20
इन्द्रियाणि च पञ्चात्मा रजः सत्वं तमस्तथा ।
इत्येष सप्तदशको राशिरव्यक्तसंज्ञकः ॥ ३.२१४.२० ॥
Die fünf Sinne und das Selbst, ebenso Leidenschaft (rajas), Güte (sattva) und Dunkel (tamas): Diese siebzehnfache Gruppe heißt das Unmanifeste (avyakta).
3.214.21
सर्वैरिहेन्द्रियार्थैस्तु व्यक्ताव्यक्तैः सुसंवृतैः ।
चतुर्विंसक इत्येष व्यकत्वाव्यक्तमयो गुणः।
एतत्ते सर्वमाख्यातं किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ॥ ३.२१४.२१ ॥
Mit allen Sinnesobjekten hier, gut umhüllt vom Manifesten und Unmanifesten, besteht diese vierundzwanzigteilige Qualität aus Manifestem und Unmanifestem. Dies alles ist dir dargelegt worden; was willst du weiter hören?