மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.214
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.214.1
एवमुक्तस्तु विप्रेण धर्मव्याधो युधिष्ठिर ।
प्रत्युवाच यथा विप्रं तच्छृणुष्व नराधिप ॥ ३.२१४.१ ॥
அந்தணர் இவ்வாறு கூறியபோது, தர்மவியாதன் அந்தணருக்கு பதிலளித்தான்; ஓ யுதிட்டிரா, மனிதர்களின் அதிபதியே, அதைக் கேள்.
3.214.2
विज्ञानार्थं मनुष्याणां मनः पूर्वं प्रवर्तते ।
तत्प्राप्य कामं भजतेक्रोधं च द्विजसत्तम ॥ ३.२१४.२ ॥
மனிதர்களின் மனம் முதலில் அறிவை அடைவதற்காகச் செயல்படுகிறது; ஓ துவிஜசத்தமா, அதை அடைந்து அது ஆசையையும் கோபத்தையும் நாடுகிறது.
3.214.3
ततस्तदर्थं यतते कर्म चारभते महत् ।
इष्टानां रूपगन्धानामभ्यासं च निषेवते ॥ ३.२१४.३ ॥
பின்னர் அதற்காக முயற்சி செய்கிறான்; பெரிய செயலைத் தொடங்குகிறான்; விரும்பத்தக்க வடிவங்களையும் நறுமணங்களையும் பயின்று அனுபவிக்கிறான்.
3.214.4
ततो रागः प्रभवति द्वेषश्च तदनन्तरम् ।
ततो लोभः प्रभवति मोहश्च तदनन्तरम् ॥ ३.२१४.४ ॥
பின்னர் ஆசை உண்டாகிறது; அதற்குப் பின் வெறுப்பு. பின்னர் பேராசை உண்டாகிறது; அதற்குப் பின் மயக்கம்.
3.214.5
तस् लोभाभिभूतस्य रागद्वेषहतस्य च ।
न धर्मे जायते बुद्धिर्व्याजाद्धर्मं करोति च ॥ ३.२१४.५ ॥
பேராசையால் வெல்லப்பட்டு, ஆசையாலும் வெறுப்பாலும் அடிபட்டவனுக்கு தர்மத்தில் புத்தி உண்டாவதில்லை; அவன் வஞ்சனையால் தர்மம் செய்கிறான்.
3.214.6
व्याजेन चरते धर्ममर्थं व्याजेन रोचते ।
व्याजेन सिध्यमानेषु धनेषु द्विजसत्तम ॥ ३.२१४.६ ॥
வஞ்சனையால் தர்மத்தைப் பின்பற்றுகிறான்; வஞ்சனையால் செல்வம் அவனுக்கு உகப்பாகிறது; ஓ துவிஜசத்தமா, வஞ்சனையால் சித்தியாகும் செல்வங்களில் (அவன் மகிழ்கிறான்).
3.214.7
तत्रैव रमते बुद्धिस्ततः पापं चिकीर्षति ।
सुहृद्भिर्वार्यमाणश्च पण्डितैश्च द्विजोत्तम ॥ ३.२१४.७ ॥
அங்கேயே மனம் மகிழ்கிறது; பின்னர் அவன் பாவத்தைச் செய்ய விரும்புகிறான், நண்பர்களாலும் அறிஞர்களாலும் தடுக்கப்பட்டாலும், ஓ இரு பிறப்பாளர்களில் சிறந்தவனே.
3.214.8
उत्तरं श्रुतिसंबद्धं ब्रवीत्यश्रुतियोजितम् ।
अधर्मस्त्रिविधस्तस्य वर्तते रागदोषजः ॥ ३.२१४.८ ॥
அவன் வேதத்துடன் இணைந்த பதிலைச் சொல்கிறான், ஆனால் வேதமற்றதுடன் இணைத்துப் பேசுகிறான்; அவனது அதர்மம் மூன்று வகைப்பட்டது, ஆசையும் வெறுப்பும் பிறந்தது.
3.214.9
पापं चिन्तयते चैव ब्रवीति च करोति च ।
तस्याधर्मप्रवृत्तस्य गुणा नश्यन्ति साधवः ॥ ३.२१४.९ ॥
அவன் பாவத்தை நினைக்கிறான், சொல்கிறான், செய்கிறான்; அதர்மத்தில் ஈடுபட்ட அவனது நல்ல குணங்கள் அழிகின்றன.
3.214.10
एकशीलाश्च मित्रत्वं भजन्ते पापकर्मिणः ।
स तेन दुःखमाप्नोति परत्र च विपद्यते ॥ ३.२१४.१० ॥
ஒரே குணமுடைய பாவம் செய்பவர்கள் நட்பை நாடுகின்றனர்; அதனால் அவன் துன்பத்தை அடைகிறான், மறுவுலகிலும் அழிகிறான்.
3.214.11
पापात्मा भवति ह्येवं धर्मलाभं तु मे शृणु ।
यस्त्वेतान्प्रज्ञाया दोषान्पूर्वमेवानुपश्यति ॥ ३.२१४.११ ॥
இவ்வாறு பாவியான மனமுடையவன் ஆகிறான்; இப்போது தர்மலாபம் பற்றி என்னிடம் கேள். இந்தப் பிரஜ்ஞையின் குற்றங்களை முன்னமேயே காண்பவன்—
3.214.12
कुशलः सुखदुःखेषु सांधूंश्चाप्युपसेवते ।
तस्य साधुसमारम्भाद्बुद्ध्रिधर्मेषु राजते ॥ ३.२१४.१२ ॥
இன்பதுன்பங்களில் திறமையுள்ளவனும், நல்லோரைச் சேவிப்பவனும் ஆவான்; அவனுடைய நல்ல செயல்களின் தொடக்கத்தால் அறிவின் குணங்களில் அவன் ஒளிர்கிறான்.
3.214.13
ब्रवीषि सूनृतंधर्मं यस्य वक्ता न विद्यते ।
दिव्यप्रभावः सुमहानृषिरेव मतोसि मे ॥ ३.२१४.१३ ॥
உண்மையும் இனிமையுமான வாய்மையின் தர்மத்தை நீ உரைக்கிறாய்; அதற்கு வக்தா எவரும் காணப்படவில்லை. என் கருத்தில் நீ தெய்வீக ஆற்றல் கொண்ட மாபெரும் ரிஷியே.
3.214.14
ब्राह्मणा वै महाभागाः पितरोऽग्रभुजः सदा ।
तेषां सर्वात्मना कार्यं प्रियं लोके मनीषिणा ॥ ३.२१४.१४ ॥
பிராமணர்கள் பெரும் பாக்கியவான்கள்; அவர்கள் பித்ருக்களைப் போல எப்போதும் முதலில் உண்பவர்கள். அறிவுள்ளவன் உலகில் அவர்களுக்கு முழு மனதோடு விருப்பமானதைச் செய்ய வேண்டும்.
3.214.15
यत्तेषां च प्रियं तत्ते वक्ष्यामि द्विजसत्तम ।
नमस्कृत्वा ब्राह्मणेभ्यो ब्राह्मीं विद्यां निबोध मे ॥ ३.२१४.१५ ॥
ஓ இருபிறப்பாளரில் சிறந்தவனே, அவர்களுக்கு எது விருப்பமானதோ அதை உனக்குச் சொல்வேன். பிராமணர்களை வணங்கி, என்னிடமிருந்து பிராம்ம வித்தையைக் கேள்.
3.214.16
इदं विश्वं जगत्सर्वमजगच्चापि सर्वशः ।
महाभूतात्मकं ब्रह्मन्नातः परतरं भवेत् ॥ ३.२१४.१६ ॥
இந்த முழு பிரபஞ்சமும், அசைவனவும் அசையாதனவும் அனைத்தும், முழுமையாக மகாபூதங்களால் ஆனவை; ஓ பிராமணனே, இதற்கு மேலானது வேறு எதுவும் இருக்க முடியாது.
3.214.17
महाभूतानि खं वायुरग्निरापस्तथा च भूः ।
शब्दः स्पर्शश्च रूपं च रसो गन्धश् तद्गुणाः ॥ ३.२१४.१७ ॥
மகாபூதங்கள்: ஆகாசம், வாயு, அக்னி, நீர், பூமி. அவற்றின் குணங்கள்: ஒலி, தொடுதல், வடிவம், சுவை, மணம்.
3.214.18
तेषामपि गुणाः सर्वे गुणवृत्तिः परस्परम् ।
पूर्वपूर्वगुणाः सर्वे क्रमशो गुणिषु त्रिषु ॥ ३.२१४.१८ ॥
அவற்றின் குணங்களும் அனைத்தும் ஒன்றுக்கொன்று குணங்களின் செயல்பாட்டால் இயங்குகின்றன. முன்முன் பூதத்தின் எல்லாக் குணங்களும் வரிசைப்படி குணமுள்ள மூன்றில் காணப்படுகின்றன.
3.214.19
षष्ठी तु चेतना नाम मन इत्यभिधीयते ।
सप्तमी तु भवेद्बुद्धिरहंकारस्ततः परम् ॥ ३.२१४.१९ ॥
ஆறாவது சேதனை எனப்படும்; அது மனம் என்று சொல்லப்படுகிறது. ஏழாவது புத்தி; அதன் பின் அகங்காரம்.
3.214.20
इन्द्रियाणि च पञ्चात्मा रजः सत्वं तमस्तथा ।
इत्येष सप्तदशको राशिरव्यक्तसंज्ञकः ॥ ३.२१४.२० ॥
ஐந்து புலன்களும் ஆன்மாவும், ரஜஸ், ஸத்துவம், தமஸ் ஆகியவையும் — இவ்வாறு இந்தப் பதினேழு கூறு அவ்யக்தம் எனப்படுகிறது.
3.214.21
सर्वैरिहेन्द्रियार्थैस्तु व्यक्ताव्यक्तैः सुसंवृतैः ।
चतुर्विंसक इत्येष व्यकत्वाव्यक्तमयो गुणः।
एतत्ते सर्वमाख्यातं किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ॥ ३.२१४.२१ ॥
இங்குள்ள எல்லாப் புலன் பொருள்களுடனும், வ்யக்தமும் அவ்யக்தமும் நன்கு மூடியவாறு, இந்த இருபத்து நான்கு கூறு வ்யக்தத்தாலும் அவ்யக்தத்தாலும் ஆனதாகும். இவை அனைத்தும் உனக்குக் கூறப்பட்டன; இன்னும் எதைக் கேட்க விரும்புகிறாய்?