Mahābhārata · Adhyāya 3.31
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.31.1
वल्गु चित्रपदं श्लक्ष्णं याज्ञसेनि त्वया वचः ।
उक्तं तच्छ्रुतमस्माभिर्नास्तिक्यं तु प्रभाषसे ॥ ३.३१.१ ॥
O Tochter des Yajñasena, wir haben deine angenehmen, kunstvoll gefügten und sanften Worte gehört; doch du sprichst von Atheismus.
3.31.2
नाहं धर्मफलाकाङ्क्षी राजपुत्रि चराम्भुत ।
ददामि देयमित्येव यजे यष्टव्यमित्युत ॥ ३.३१.२ ॥
O Prinzessin, o Wundersame, ich übe das Dharma nicht in Verlangen nach seiner Frucht; ich gebe, weil zu geben ist, und ich opfere, weil zu opfern ist.
3.31.3
अस्तु वाऽत्र फलं मा वा कर्तव्यं पुरुषेण यत् ।
गृहे निवसता कृष्णे यथाशक्ति करोमि तत् ॥ ३.३१.३ ॥
Ob hier eine Frucht ist oder nicht, o Kṛṣṇā, ich tue, was ein Mensch tun muss, im Hause lebend, nach meinem Vermögen.
3.31.4
धर्मं चरामि सुश्रोणि न धर्मफलकारणात् ।
आगमाननतिक्रम्य सतां वृत्तमवेक्ष्य च ॥ ३.३१.४ ॥
O Schönhüftige, ich übe das Dharma nicht um seiner Frucht willen; ohne die Überlieferung zu übertreten und das Verhalten der Guten betrachtend, folge ich dem Dharma.
3.31.5
धर्म एव मनः कृष्णे स्वभावाच्चैव मे धृतम् ।
धर्मवाणिज्यको हीनो जघन्यो धर्मवादिनाम् ॥ ३.३१.५ ॥
O Kṛṣṇā, mein Geist ist allein auf das Dharma gerichtet, und aus meinem Wesen heraus halte ich daran fest; wer mit dem Dharma Handel treibt, ist der niedrigste und verächtlichste unter denen, die vom Dharma reden.
3.31.6
न धर्मफलमाप्नोति यो धर्मं दोग्धुमिच्छति ।
यश्चैनं शङ्कते कृत्वा नास्तिक्यात्पापचेतनः ॥ ३.३१.६ ॥
Wer das Dharma melken will, erlangt nicht die Frucht des Dharma; und wer daran zweifelt, wird aus Atheismus bösen Sinnes.
3.31.7
अतिवादान्मदाच्चैव मा धर्ममभिशङ्कथाः ।
धर्मातिशङ्की पुरुषस्तिर्यग्गतिपरायणः ॥ ३.३१.७ ॥
Zweifle nicht am Dharma aus übermäßiger Prahlerei oder aus Hochmut. Wer am Dharma übermäßig zweifelt, ist einem krummen Pfad ergeben.
3.31.8
धर्मो यस्यातिशङ्क्यः स्यादार्षं वा दुर्बलात्मनः ।
वेदाच्छूद्र इवापेयात्स लोकादजरामरात् ॥ ३.३१.८ ॥
Wem der Dharma übermäßig zweifelhaft wird, oder wem das Wort der Weisen bei schwachem Geist zweifelhaft ist, der ist vom Veda getrennt wie ein Śūdra, wie etwas Ungenießbares, und er ist von der alterlosen, unsterblichen Welt getrennt.
3.31.9
वेदाध्यायी धर्मपरः कुले जातो मनस्विनि ।
स्थविरेषु स योक्तव्यो राजभिर्धर्मचारिभिः ॥ ३.३१.९ ॥
Wer das Veda studiert, dem Dharma ergeben ist und aus einer edlen Familie stammt, soll von dharma-treuen Königen unter den Ältesten eingesetzt werden.
3.31.10
पापीयान्स हि शूद्रेभ्यस्तस्करेभ्यो विशिष्यते ।
शास्त्रातिगो मन्दबुद्धिर्यो धर्ममतिशङ्कते ॥ ३.३१.१० ॥
Jener dumme Mensch, der die Schrift übertritt und am Dharma übermäßig zweifelt, ist sündhafter als ein Śūdra und übertrifft sogar die Diebe.
3.31.11
प्रत्यक्षं हि त्वया दृष्ट ऋषिर्गच्छन्महातपाः ।
मार्कण्डेयोऽप्रमेयात्मा धर्मेण चिरजीविता ॥ ३.३१.११ ॥
Du hast selbst mit eigenen Augen den großen Asketen, den Weisen Mārkaṇḍeya von unermesslicher Seele, wandeln sehen; durch den Dharma hat er langes Leben.
3.31.12
व्यासो वसिष्ठो मैत्रेयो नारदो लोमशः शुकः ।
अन्ये च ऋषयः सर्वे धर्मेणैव सुचेतसः ॥ ३.३१.१२ ॥
Vyāsa, Vasiṣṭha, Maitreya, Nārada, Lomaśa, Śuka und alle anderen Weisen von klarem Sinn sind es allein durch den Dharma.
3.31.13
प्रत्यक्षं पश्यसि ह्येतान्दिव्ययोगसमन्वितान् ।
शापानुग्रहणे शक्तान्देवेभ्योऽपि गरीयसः ॥ ३.३१.१३ ॥
Du siehst sie unmittelbar vor dir, ausgestattet mit göttlicher Kraft, fähig zu fluchen und Gunst zu gewähren, größer noch als die Götter.
3.31.14
एते हि धर्ममेवादौ वर्णयन्ति सदाऽनधे ।
कर्तव्यममरप्रख्याः प्रत्यक्षागमबुद्धयः ॥ ३.३१.१४ ॥
O Makellose, diese verkünden immer zuerst den Dharma und lehren, was zu tun ist; den Unsterblichen gleich, gründet ihr Verstand auf unmittelbare Erkenntnis und Überlieferung.
3.31.15
अतो नार्हसि कल्याणि धातारं धर्ममेव च ।
रजोमूढेन मनसा क्षेप्तुं शङ्कितुमेव च ॥ ३.३१.१५ ॥
Darum, o Glückselige, ziemt es dir nicht, mit einem von Leidenschaft verwirrten Geist den Schöpfer und den Dharma selbst zu schmähen oder zu bezweifeln.
3.31.16
उन्मत्तान्मन्यते बालः सर्वानागतनिश्चयान् ।
धर्मातिशङ्की नान्यस्मिन्प्रमाणमधिगच्छति ॥ ३.३१.१६ ॥
Der Tor hält alle, die fest überzeugt sind, für verrückt; wer am Dharma übermäßig zweifelt, findet in nichts anderem eine Autorität.
3.31.17
इन्द्रियप्रीतिसंबद्धं यदिदं लोकसाक्षिकम् ।
एतावन्मन्यते बालो मोहमन्यत्र गच्छति ॥ ३.३१.१७ ॥
Der Tor meint, dies allein — an die Lust der Sinne gebunden und von der Welt bezeugt — sei alles, und verirrt sich in eine andere Täuschung.
3.31.18
प्रायश्चित्तं न तस्यास्ति यो धर्ममतिशङ्कते ।
ध्यायन्स कृपणः पापो न लोकान्प्रतिपद्यते ॥ ३.३१.१८ ॥
Für den, der am Dharma übermäßig zweifelt, gibt es keine Sühne; elend und sündig, darüber grübelnd, erlangt er die Welten nicht.
3.31.19
प्रमाणाद्धि निवृत्तो हि वेदशास्त्रार्थनिन्दकः ।
कामलोभानुगो मूढो नरकं प्रतिपद्यते ॥ ३.३१.१९ ॥
Der Verblendete, der sich von der Autorität abwendet, den Sinn von Veda und Śāstra schmäht und Begierde und Gier folgt, gelangt in die Hölle.
3.31.20
आर्षं प्रमाणमुत्क्राम्य धर्मं न प्रतिपालयन् ।
सर्वशास्त्रातिगो मूढः शं जन्मसु न विन्दति ॥ ३.३१.२० ॥
Der Verblendete, der die Autorität der Weisen überschreitet, das Dharma nicht hütet und über alle Śāstra hinausgeht, findet in den Geburten kein Glück.
3.31.21
यस्तु नित्यं कृतमतिर्धर्ममेवाभिपद्यते ।
अशङ्कमानः कल्याणि सोऽमुत्रानन्त्यमश्नुते ॥ ३.३१.२१ ॥
Wer mit festem Sinn stets allein beim Dharma Zuflucht sucht, ohne zu zweifeln, o Glückliche, genießt in der anderen Welt unendliche Seligkeit.
3.31.22
यस्य नार्षं प्रमाणं स्याच्छिष्टाचारश्च भामिनि ।
न वै तस्य परो लोको नायमस्तीति निश्चयः ॥ ३.३१.२२ ॥
Wer weder die Autorität der Weisen noch das Verhalten der Gelehrten hat, o Edle, für den gibt es keine andere Welt und auch diese Welt nicht – das ist die Gewissheit.
3.31.23
शिष्टैराचरितं धर्मं कृष्णे मास्मातिशङ्कथाः ।
पुराणमृषिभिः प्रोक्तं सर्वज्ञैः सर्वदर्शिभिः ॥ ३.३१.२३ ॥
O Kṛṣṇā, zweifle nicht übermäßig an dem Dharma, den die Gelehrten üben; es ist die alte Überlieferung, verkündet von den Weisen, den Allwissenden und Allsehenden.
3.31.24
धर्म एव प्लवो नान्यः स्वर्गं द्रौपदि गच्छताम् ।
सैवः नौः सागरस्येव वणिजः पारमिच्छतः ॥ ३.३१.२४ ॥
O Draupadī, für die zum Himmel Gehenden ist das Dharma allein das Boot, kein anderes; wie ein Schiff für den Kaufmann, der das Meer überqueren will.
3.31.25
अफलो यदि धर्मः स्याच्चरितो धर्मचारिभिः ।
अप्रतिष्ठे तमस्येतज्जगन्मज्जेदनिन्दिते ॥ ३.३१.२५ ॥
Wenn das von den Rechtschaffenen geübte Dharma fruchtlos wäre, würde diese Welt in grundlose Finsternis versinken, o Makellose.
3.31.26
निर्वाणं नाधिगच्छेयुर्जीवेयुः पशुजीविकाम् ।
विघातेनैव युज्येयुर्न चार्थं कंचिदाप्नुयुः ॥ ३.३१.२६ ॥
Sie würden die Erlösung nicht erlangen, das Leben von Tieren führen, nur mit der Vernichtung verbunden sein und keinerlei Gewinn erzielen.
3.31.27
तपश्च ब्रह्मचर्यं च यज्ञः स्वाध्याय एव च ।
दानमार्जवमेतानि यदि स्युरफलानि वै ॥ ३.३१.२७ ॥
Wenn Askese, keusche Schülerschaft, Opfer, Schriftstudium, Geben und Aufrichtigkeit tatsächlich alle fruchtlos wären.
3.31.28
नाचरिष्यन्परे धर्मं परे परतरेऽपि च ।
दानमार्जवमेतानि यदि स्युरफलानि वै ॥ ३.३१.२८ ॥
Andere, die Späteren und noch Spätere würden das Dharma nicht üben, wenn Geben und Aufrichtigkeit fruchtlos wären.
3.31.29
ऋषयस्चैव देवाश्च गन्धर्वासुरराक्षसाः ।
ईश्वराः कस्य हेतोस्ते चरेयुर्धर्ममादृताः ॥ ३.३१.२९ ॥
Die Weisen, Götter, Gandharvas, Asuras und Rākṣasas, diese mächtigen Wesen, aus welchem Grund würden sie das Dharma ehrfürchtig üben?
3.31.30
फलदं त्विह विज्ञाय धातारं श्रेयसि स्थितम् ।
धर्मं तेऽव्यचरन्कृष्णे स हि धर्म सनातनः ॥ ३.३१.३० ॥
Im Wissen, dass hier der fruchtgebende Dhātṛ im Heil verweilt, üben sie das Dharma. O Kṛṣṇā, dieses Dharma ist wahrlich ewig.
3.31.31
स चायं सफलो धर्मो न धर्मोऽफल उच्यते ।
दृश्यन्तेऽपि हि विद्यानां फलानि तपसां तथा ॥ ३.३१.३१ ॥
Dieser Dharma trägt Frucht; Dharma wird nicht fruchtlos genannt. Auch die Früchte der Wissenschaften und ebenso der Askesen werden gesehen.
3.31.32
त्वय्येतद्वै विजानीहि जन्म कृष्णे यथाश्रुतम् ।
वेत्थ चापि यथा जातो धृष्टद्युम्नः प्रतापवान् ॥ ३.३१.३२ ॥
Wisse, o Kṛṣṇā, dass diese Geburt so ist, wie man sie gehört hat; und du weißt auch, wie der mächtige Dhṛṣṭadyumna geboren wurde.
3.31.33
एतावदेव पर्याप्तमुपमानं शुचिस्मिते ।
कर्मणां फलमस्तीति धीरोऽल्पेनापि तुष्यति ॥ ३.३१.३३ ॥
Dies allein ist ein ausreichendes Beispiel, o Reinlächelnde: dass es eine Frucht der Handlungen gibt; der Standhafte ist auch mit wenig zufrieden.
3.31.34
बहुनाऽपि ह्यविद्वांसो नैव तुष्यन्त्यबुद्धयः ।
तेषां न ध्मजं किंचित्प्रेत्य कर्मास्ति शर्म वा ॥ ३.३१.३४ ॥
Auch mit viel sind die Unwissenden und Unverständigen nicht zufrieden; für sie gibt es nach dem Tod nichts aus der Handlung und kein Glück.
3.31.35
कर्मणामुत पुण्यानां पापानां च फलोदयः ।
प्रभवश्चाप्ययश्चैव देवगुह्यानि भामिनि ॥ ३.३१.३५ ॥
Das Hervorbrechen der Früchte der Handlungen, verdienstvoller und sündhafter, sowie ihr Ursprung und ihre Auflösung – das sind die Geheimnisse der Götter, o Strahlende.
3.31.36
नैतानि वेद यः कश्चिन्मुह्यन्त्यत्र प्रजा इमाः ।
अपि कल्पसहस्रेण न च श्रेयोऽधिगच्छति ॥ ३.३१.३६ ॥
Wer dies nicht weiß, den verwirren hier diese Wesen; selbst in tausend Kalpas erlangt er das höchste Gut nicht.
3.31.37
रक्ष्याण्येतानि देवानां गूढमाया हि देवताः ।
कृशाङ्गाः सुब्रताश्चैव तपसा दग्धकिल्विषाः।
प्रसन्नैर्मानसैर्युक्ताः पश्यन्त्येतानि वै द्विजाः ॥ ३.३१.३७ ॥
Diese werden von den Göttern beschützt, denn die Götter besitzen verborgene Macht. Die Zweimalgeborenen, mager am Leib, von guten Gelübden, deren Sünden durch Askese verbrannt sind, sehen diese mit heiterem Geist wahrhaftig.
3.31.38
न फलादर्सनाद्धर्मः शङ्कितव्यो न देवताः ।
यष्टव्यं च प्रयत्नेन दातव्यं चानमूयता ॥ ३.३१.३८ ॥
Man soll am Dharma nicht zweifeln, weil seine Frucht nicht sichtbar ist, noch an den Göttern. Man soll mit Mühe opfern und ohne Neid geben.
3.31.39
कर्मणां फलमस्तीह तथैतद्धर्मशासनम् ।
ब्रह्मा प्रोवाच पुत्राणां यदृषिर्वेद काश्यपः ॥ ३.३१.३९ ॥
Die Taten tragen hier Frucht, und dies ist die Lehre des Dharma. Brahmā verkündete dies seinen Söhnen, wie der Weise Kāśyapa weiß.
3.31.40
तस्मात्ते संशयः कृष्णे नीहार इव नश्यतु ।
विमृश्य सर्वमस्तीति नास्तिक्यं भावमुत्सृज ॥ ३.३१.४० ॥
Darum, o Kṛṣṇa, möge dein Zweifel wie Nebel vergehen. Nachdem du bedacht hast, dass alles ist, lass die Haltung des Unglaubens fahren.
3.31.41
ईश्वरं चापि भूतानां धातारं मा च वै क्षिप ।
शिक्षस्वैनं नमस्वैनं मा तेऽभूद्बुद्धिरीदृशी ॥ ३.३१.४१ ॥
Schmähe weder den Herrn der Wesen noch den Schöpfer. Bemühe dich, ihn zu erkennen, verneige dich vor ihm; möge dein Sinn nie so sein.
3.31.42
यस्य प्रसादात्तद्भक्तो मर्त्यो गच्छत्यमर्त्यताम् ।
उत्तमां देवतां कृष्णे मातिवोचः कथंचन ॥ ३.३१.४२ ॥
Durch dessen Gnade sein Verehrer, obwohl sterblich, die Unsterblichkeit erlangt – von dem höchsten Gott Kṛṣṇa sprich auf keine Weise schlecht.