മഹാഭാരതം · അധ്യായം 3.31
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.31.1
वल्गु चित्रपदं श्लक्ष्णं याज्ञसेनि त्वया वचः ।
उक्तं तच्छ्रुतमस्माभिर्नास्तिक्यं तु प्रभाषसे ॥ ३.३१.१ ॥
യാജ്ഞസേനീ, നീ പറഞ്ഞ മനോഹരവും ചിത്രപദങ്ങളുള്ളതും മൃദുവുമായ വാക്കുകൾ ഞങ്ങൾ കേട്ടു; എന്നാൽ നീ നാസ്തികത്വമാണ് സംസാരിക്കുന്നത്.
3.31.2
नाहं धर्मफलाकाङ्क्षी राजपुत्रि चराम्भुत ।
ददामि देयमित्येव यजे यष्टव्यमित्युत ॥ ३.३१.२ ॥
രാജപുത്രീ, അത്ഭുതേ, ഞാൻ ധർമ്മഫലം ആഗ്രഹിക്കുന്നവനല്ല; 'കൊടുക്കേണ്ടതാകയാൽ ഞാൻ കൊടുക്കുന്നു', 'യജിക്കേണ്ടതാകയാൽ ഞാൻ യജിക്കുന്നു' എന്നതാണ് എന്റെ ഭാവം.
3.31.3
अस्तु वाऽत्र फलं मा वा कर्तव्यं पुरुषेण यत् ।
गृहे निवसता कृष्णे यथाशक्ति करोमि तत् ॥ ३.३१.३ ॥
ഇവിടെ ഫലമുണ്ടാകട്ടെ ഇല്ലാതിരിക്കട്ടെ, മനുഷ്യൻ ചെയ്യേണ്ടത് കൃഷ്ണേ, വീട്ടിൽ വസിച്ചുകൊണ്ട് എന്റെ ശക്തിക്കനുസരിച്ച് ഞാൻ ചെയ്യുന്നു.
3.31.4
धर्मं चरामि सुश्रोणि न धर्मफलकारणात् ।
आगमाननतिक्रम्य सतां वृत्तमवेक्ष्य च ॥ ३.३१.४ ॥
സുന്ദരമായ അരക്കെട്ടുള്ളവളേ, ഞാൻ ധർമ്മഫലത്തിനുവേണ്ടി ധർമ്മം ആചരിക്കുന്നില്ല; ആഗമങ്ങളെ ലംഘിക്കാതെയും സജ്ജനങ്ങളുടെ നടപ്പു നോക്കിയും ഞാൻ ധർമ്മം അനുഷ്ഠിക്കുന്നു.
3.31.5
धर्म एव मनः कृष्णे स्वभावाच्चैव मे धृतम् ।
धर्मवाणिज्यको हीनो जघन्यो धर्मवादिनाम् ॥ ३.३१.५ ॥
കൃഷ്ണേ, എന്റെ മനസ്സ് ധർമ്മത്തിൽ തന്നെ ഉറച്ചിരിക്കുന്നു; സ്വഭാവത്താലും ഞാനത് ധരിക്കുന്നു. ധർമ്മത്തെ കച്ചവടമാക്കുന്നവൻ ധർമ്മം പറയുന്നവരിൽ അധമനും നീചനുമാണ്.
3.31.6
न धर्मफलमाप्नोति यो धर्मं दोग्धुमिच्छति ।
यश्चैनं शङ्कते कृत्वा नास्तिक्यात्पापचेतनः ॥ ३.३१.६ ॥
ധർമ്മത്തെ കറന്നെടുക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ധർമ്മഫലം നേടുന്നില്ല; ഇതിൽ സംശയിച്ച് നാസ്തികത്വത്താൽ പാപബുദ്ധിയുള്ളവനാകുന്നു.
3.31.7
अतिवादान्मदाच्चैव मा धर्ममभिशङ्कथाः ।
धर्मातिशङ्की पुरुषस्तिर्यग्गतिपरायणः ॥ ३.३१.७ ॥
അതിവാദംകൊണ്ടും മദംകൊണ്ടും ധർമ്മത്തെ സംശയിക്കരുത്. ധർമ്മത്തെ അതിയായി സംശയിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ വക്രമായ മാർഗ്ഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവനാണ്.
3.31.8
धर्मो यस्यातिशङ्क्यः स्यादार्षं वा दुर्बलात्मनः ।
वेदाच्छूद्र इवापेयात्स लोकादजरामरात् ॥ ३.३१.८ ॥
ആർക്കാണോ ധർമ്മം അതിയായി സംശയാസ്പദമാകുന്നത്, അല്ലെങ്കിൽ ദുർബലമനസ്സുള്ളവന് ഋഷിവാക്യം സംശയാസ്പദമാകുന്നത്, അവൻ വേദത്തിൽനിന്ന് ശൂദ്രനെപ്പോലെയും കുടിക്കാൻ പാടില്ലാത്തവനെപ്പോലെയും അകന്നുപോകുന്നു; ജരാമരണമില്ലാത്ത ലോകത്തിൽനിന്നും അവൻ അകലുന്നു.
3.31.9
वेदाध्यायी धर्मपरः कुले जातो मनस्विनि ।
स्थविरेषु स योक्तव्यो राजभिर्धर्मचारिभिः ॥ ३.३१.९ ॥
വേദം പഠിച്ച്, ധർമ്മത്തിൽ നിരതനായി, ഉത്തമ കുലത്തിൽ ജനിച്ചവനെ, ധർമ്മം പാലിക്കുന്ന രാജാക്കന്മാർ വൃദ്ധരുടെ ഇടയിൽ നിയോഗിക്കണം.
3.31.10
पापीयान्स हि शूद्रेभ्यस्तस्करेभ्यो विशिष्यते ।
शास्त्रातिगो मन्दबुद्धिर्यो धर्ममतिशङ्कते ॥ ३.३१.१० ॥
ധർമ്മത്തെ അതിയായി സംശയിക്കുന്ന, ശാസ്ത്രത്തെ ലംഘിക്കുന്ന മന്ദബുദ്ധി ശൂദ്രരെക്കാളും കള്ളന്മാരെക്കാളും പാപിയായി വിശേഷിക്കപ്പെടുന്നു.
3.31.11
प्रत्यक्षं हि त्वया दृष्ट ऋषिर्गच्छन्महातपाः ।
मार्कण्डेयोऽप्रमेयात्मा धर्मेण चिरजीविता ॥ ३.३१.११ ॥
മഹാതപസ്വിയായ, അപ്രമേയാത്മാവായ മാർക്കണ്ഡേയ മഹർഷി നടക്കുന്നത് നീ നേരിട്ട് കണ്ടിട്ടുണ്ട്; ധർമ്മത്താലാണ് അദ്ദേഹം ദീർഘായുസ്സുള്ളവനായത്.
3.31.12
व्यासो वसिष्ठो मैत्रेयो नारदो लोमशः शुकः ।
अन्ये च ऋषयः सर्वे धर्मेणैव सुचेतसः ॥ ३.३१.१२ ॥
വ്യാസൻ, വസിഷ്ഠൻ, മൈത്രേയൻ, നാരദൻ, ലോമശൻ, ശുകൻ, മറ്റ് എല്ലാ ഋഷിമാരും — സുചേതസ്സുകളായ അവർ — ധർമ്മത്താലാണ് അങ്ങനെയായത്.
3.31.13
प्रत्यक्षं पश्यसि ह्येतान्दिव्ययोगसमन्वितान् ।
शापानुग्रहणे शक्तान्देवेभ्योऽपि गरीयसः ॥ ३.३१.१३ ॥
ദിവ്യയോഗത്താൽ നിറഞ്ഞവരും ശാപവും അനുഗ്രഹവും നൽകാൻ കഴിവുള്ളവരും ദേവന്മാരേക്കാളും മഹത്തരുമായ ഇവരെ നീ നേരിട്ടു കാണുന്നുവല്ലോ.
3.31.14
एते हि धर्ममेवादौ वर्णयन्ति सदाऽनधे ।
कर्तव्यममरप्रख्याः प्रत्यक्षागमबुद्धयः ॥ ३.३१.१४ ॥
നിർമ്മലേ, ഇവർ എപ്പോഴും ആദ്യം ധർമ്മത്തെ തന്നെയാണ് വിവരിക്കുന്നത്; കർത്തവ്യം ഉപദേശിക്കുന്നു; ദേവതുല്യരായ ഇവരുടെ ബുദ്ധി പ്രത്യക്ഷജ്ഞാനത്തിലും ആഗമത്തിലും ഉറച്ചതാണ്.
3.31.15
अतो नार्हसि कल्याणि धातारं धर्ममेव च ।
रजोमूढेन मनसा क्षेप्तुं शङ्कितुमेव च ॥ ३.३१.१५ ॥
അതിനാൽ, കല്യാണീ, രജോഗുണത്താൽ മോഹിതമായ മനസ്സോടെ ധാതാവിനെയും ധർമ്മത്തെയും നിന്ദിക്കുന്നതോ സംശയിക്കുന്നതോ നിനക്ക് യോഗ്യമല്ല.
3.31.16
उन्मत्तान्मन्यते बालः सर्वानागतनिश्चयान् ।
धर्मातिशङ्की नान्यस्मिन्प्रमाणमधिगच्छति ॥ ३.३१.१६ ॥
അജ്ഞൻ ഉറച്ച നിശ്ചയമുള്ള എല്ലാവരെയും ഉന്മത്തരെന്നു കരുതുന്നു; ധർമ്മത്തിൽ അതിശയിച്ച് സംശയിക്കുന്നവൻ മറ്റൊന്നിലും പ്രമാണം കാണുന്നില്ല.
3.31.17
इन्द्रियप्रीतिसंबद्धं यदिदं लोकसाक्षिकम् ।
एतावन्मन्यते बालो मोहमन्यत्र गच्छति ॥ ३.३१.१७ ॥
ഇന്ദ്രിയസുഖത്തോട് ബന്ധിതമായതും ലോകം സാക്ഷിയായതുമായ ഇത് മാത്രമേ ഉള്ളൂ എന്നു അജ്ഞൻ കരുതുന്നു; അവൻ മറ്റൊരു മോഹത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.
3.31.18
प्रायश्चित्तं न तस्यास्ति यो धर्ममतिशङ्कते ।
ध्यायन्स कृपणः पापो न लोकान्प्रतिपद्यते ॥ ३.३१.१८ ॥
ധർമ്മത്തിൽ അതിശയിച്ച് സംശയിക്കുന്നവനു പ്രായശ്ചിത്തമില്ല; ദീനനും പാപിയുമായ അവൻ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട് ലോകങ്ങളെ പ്രാപിക്കുന്നില്ല.
3.31.19
प्रमाणाद्धि निवृत्तो हि वेदशास्त्रार्थनिन्दकः ।
कामलोभानुगो मूढो नरकं प्रतिपद्यते ॥ ३.३१.१९ ॥
പ്രമാണത്തിൽ നിന്ന് അകന്ന്, വേദശാസ്ത്രാർത്ഥങ്ങളെ നിന്ദിക്കുന്ന, കാമലോഭങ്ങളെ പിന്തുടരുന്ന മൂഢൻ നരകത്തെ പ്രാപിക്കുന്നു.
3.31.20
आर्षं प्रमाणमुत्क्राम्य धर्मं न प्रतिपालयन् ।
सर्वशास्त्रातिगो मूढः शं जन्मसु न विन्दति ॥ ३.३१.२० ॥
ഋഷികളുടെ പ്രമാണം ലംഘിച്ച്, ധർമ്മം പാലിക്കാത്ത, സർവ്വശാസ്ത്രങ്ങളെയും കടന്ന മൂഢൻ ജന്മങ്ങളിൽ സുഖം കണ്ടെത്തുന്നില്ല.
3.31.21
यस्तु नित्यं कृतमतिर्धर्ममेवाभिपद्यते ।
अशङ्कमानः कल्याणि सोऽमुत्रानन्त्यमश्नुते ॥ ३.३१.२१ ॥
എപ്പോഴും ഉറച്ച മനസ്സോടെ ധർമ്മത്തെ മാത്രം ആശ്രയിച്ച്, സംശയമില്ലാതെ ഇരിക്കുന്നവൻ, ഓ കല്യാണീ, പരലോകത്ത് അനന്തമായ സുഖം അനുഭവിക്കുന്നു.
3.31.22
यस्य नार्षं प्रमाणं स्याच्छिष्टाचारश्च भामिनि ।
न वै तस्य परो लोको नायमस्तीति निश्चयः ॥ ३.३१.२२ ॥
ഋഷികളുടെ പ്രമാണവും ശിഷ്ടരുടെ ആചാരവും ആർക്കില്ലയോ, ഓ ഭാമിനീ, അവന് പരലോകമില്ല, ഇഹലോകവുമില്ല—ഇതാണ് നിശ്ചയം.
3.31.23
शिष्टैराचरितं धर्मं कृष्णे मास्मातिशङ्कथाः ।
पुराणमृषिभिः प्रोक्तं सर्वज्ञैः सर्वदर्शिभिः ॥ ३.३१.२३ ॥
കൃഷ്ണേ, ശിഷ്ടർ ആചരിച്ച ധർമ്മത്തിൽ അമിതമായി സംശയിക്കരുത്; ഇത് പുരാണമാണ്, സർവ്വജ്ഞരും സർവ്വദർശികളുമായ ഋഷിമാർ പറഞ്ഞത്.
3.31.24
धर्म एव प्लवो नान्यः स्वर्गं द्रौपदि गच्छताम् ।
सैवः नौः सागरस्येव वणिजः पारमिच्छतः ॥ ३.३१.२४ ॥
ദ്രൗപദീ, സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോകുന്നവർക്ക് ധർമ്മമാണ് തോണി, മറ്റൊന്നല്ല; കടലിന്റെ അക്കരെ കടക്കാനാഗ്രഹിക്കുന്ന വ്യാപാരിക്ക് തോണി പോലെ.
3.31.25
अफलो यदि धर्मः स्याच्चरितो धर्मचारिभिः ।
अप्रतिष्ठे तमस्येतज्जगन्मज्जेदनिन्दिते ॥ ३.३१.२५ ॥
ധർമ്മം ആചരിക്കുന്നവർ അനുഷ്ഠിച്ച ധർമ്മം ഫലരഹിതമായാൽ, ആധാരമില്ലാത്ത ഇരുട്ടിൽ ഈ ലോകം മുങ്ങിപ്പോകും, കളങ്കമില്ലാത്തവളേ.
3.31.26
निर्वाणं नाधिगच्छेयुर्जीवेयुः पशुजीविकाम् ।
विघातेनैव युज्येयुर्न चार्थं कंचिदाप्नुयुः ॥ ३.३१.२६ ॥
അവർ നിർവാണം പ്രാപിക്കാതെ, മൃഗജീവിതം നയിച്ച്, നാശത്തോടു മാത്രം ചേർന്ന്, ഒരു നേട്ടവും നേടാതിരിക്കും.
3.31.27
तपश्च ब्रह्मचर्यं च यज्ञः स्वाध्याय एव च ।
दानमार्जवमेतानि यदि स्युरफलानि वै ॥ ३.३१.२७ ॥
തപസ്സ്, ബ്രഹ്മചര്യം, യജ്ഞം, സ്വാധ്യായം, ദാനം, ആർജവം — ഇവയെല്ലാം ഫലരഹിതമായാൽ.
3.31.28
नाचरिष्यन्परे धर्मं परे परतरेऽपि च ।
दानमार्जवमेतानि यदि स्युरफलानि वै ॥ ३.३१.२८ ॥
മറ്റുള്ളവരും പിന്നീടു വന്നവരും അതിനുശേഷം വന്നവരും ധർമ്മം ആചരിക്കില്ലായിരുന്നു, ദാനവും ആർജവവും ഫലരഹിതമായാൽ.
3.31.29
ऋषयस्चैव देवाश्च गन्धर्वासुरराक्षसाः ।
ईश्वराः कस्य हेतोस्ते चरेयुर्धर्ममादृताः ॥ ३.३१.२९ ॥
ഋഷിമാരും ദേവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും അസുരന്മാരും രാക്ഷസന്മാരും, ഈ ശക്തിമാന്മാർ ഏതു കാരണത്താൽ ആദരവോടെ ധർമ്മം ആചരിക്കും?
3.31.30
फलदं त्विह विज्ञाय धातारं श्रेयसि स्थितम् ।
धर्मं तेऽव्यचरन्कृष्णे स हि धर्म सनातनः ॥ ३.३१.३० ॥
ഇവിടെ ഫലം നൽകുന്നവനും ശ്രേയസ്സിൽ നിലകൊള്ളുന്ന ധാതാവിനെയും അറിഞ്ഞ് അവർ ധർമ്മം ആചരിക്കുന്നു. ഓ കൃഷ്ണേ, അതുതന്നെ സനാതനധർമ്മം.
3.31.31
स चायं सफलो धर्मो न धर्मोऽफल उच्यते ।
दृश्यन्तेऽपि हि विद्यानां फलानि तपसां तथा ॥ ३.३१.३१ ॥
ഈ ധർമ്മം ഫലപ്രദമാണ്; ധർമ്മം ഫലരഹിതമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നില്ല. വിദ്യകളുടെയും തപസ്സുകളുടെയും ഫലങ്ങളും അങ്ങനെതന്നെ കാണപ്പെടുന്നു.
3.31.32
त्वय्येतद्वै विजानीहि जन्म कृष्णे यथाश्रुतम् ।
वेत्थ चापि यथा जातो धृष्टद्युम्नः प्रतापवान् ॥ ३.३१.३२ ॥
കൃഷ്ണേ, കേട്ടതുപോലെ ഈ ജന്മം നീ അറിയുക; പ്രതാപവാനായ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ എങ്ങനെ ജനിച്ചുവെന്നും നീ അറിയുന്നു.
3.31.33
एतावदेव पर्याप्तमुपमानं शुचिस्मिते ।
कर्मणां फलमस्तीति धीरोऽल्पेनापि तुष्यति ॥ ३.३१.३३ ॥
ശുചിസ്മിതേ, കർമ്മങ്ങൾക്ക് ഫലമുണ്ട് എന്നതിന് ഇത്രയും ഉദാഹരണം മതിയാകും; ധീരൻ അല്പംകൊണ്ടും തൃപ്തനാകുന്നു.
3.31.34
बहुनाऽपि ह्यविद्वांसो नैव तुष्यन्त्यबुद्धयः ।
तेषां न ध्मजं किंचित्प्रेत्य कर्मास्ति शर्म वा ॥ ३.३१.३४ ॥
അറിവില്ലാത്തവരും ബുദ്ധിഹീനരും ഏറെ ലഭിച്ചാലും തൃപ്തരാകുന്നില്ല; മരണശേഷം അവർക്ക് കർമ്മത്താൽ യാതൊന്നും സുഖവും ലഭിക്കുന്നില്ല.
3.31.35
कर्मणामुत पुण्यानां पापानां च फलोदयः ।
प्रभवश्चाप्ययश्चैव देवगुह्यानि भामिनि ॥ ३.३१.३५ ॥
പ്രകാശവതിയേ, പുണ്യ-പാപ കർമ്മങ്ങളുടെ ഫലോദയവും അവയുടെ ഉത്ഭവവും ലയവും ദേവരഹസ്യങ്ങളാണ്.
3.31.36
नैतानि वेद यः कश्चिन्मुह्यन्त्यत्र प्रजा इमाः ।
अपि कल्पसहस्रेण न च श्रेयोऽधिगच्छति ॥ ३.३१.३६ ॥
ഇവ ആരും അറിയുന്നില്ലയോ, ഈ പ്രജകൾ ഇവിടെ മോഹിതരാകുന്നു; ആയിരം കല്പങ്ങൾകൊണ്ടും അവർ ശ്രേയസ്സ് നേടുന്നില്ല.
3.31.37
रक्ष्याण्येतानि देवानां गूढमाया हि देवताः ।
कृशाङ्गाः सुब्रताश्चैव तपसा दग्धकिल्विषाः।
प्रसन्नैर्मानसैर्युक्ताः पश्यन्त्येतानि वै द्विजाः ॥ ३.३१.३७ ॥
ഇവ ദേവന്മാരാൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു; ദേവന്മാർ ഗൂഢമായ മായയുള്ളവരാണ്. ശരീരം ക്ഷയിച്ചവരും സുവ്രതരും തപസ്സാൽ പാപം ദഹിപ്പിച്ചവരുമായ ദ്വിജന്മാർ പ്രസന്നമനസ്സോടെ ഇവയെ കാണുന്നു.
3.31.38
न फलादर्सनाद्धर्मः शङ्कितव्यो न देवताः ।
यष्टव्यं च प्रयत्नेन दातव्यं चानमूयता ॥ ३.३१.३८ ॥
ഫലം കാണുന്നില്ല എന്ന കാരണത്താൽ ധർമ്മത്തിലോ ദേവന്മാരിലോ സംശയിക്കരുത്. പ്രയത്നത്തോടെ യജ്ഞം ചെയ്യണം; അസൂയയില്ലാതെ ദാനം നൽകണം.
3.31.39
कर्मणां फलमस्तीह तथैतद्धर्मशासनम् ।
ब्रह्मा प्रोवाच पुत्राणां यदृषिर्वेद काश्यपः ॥ ३.३१.३९ ॥
കർമ്മങ്ങൾക്ക് ഫലമുണ്ട്; ഇതുതന്നെ ധർമ്മശാസനവുമാണ്. ബ്രഹ്മാവ് പുത്രന്മാരോട് ഇത് പറഞ്ഞു; ഋഷിയായ കശ്യപൻ ഇത് അറിയുന്നു.
3.31.40
तस्मात्ते संशयः कृष्णे नीहार इव नश्यतु ।
विमृश्य सर्वमस्तीति नास्तिक्यं भावमुत्सृज ॥ ३.३१.४० ॥
അതുകൊണ്ട് കൃഷ്ണാ, നിന്റെ ഈ സംശയം മഞ്ഞുപോലെ നശിക്കട്ടെ. എല്ലാം ഉണ്ടെന്ന് വിചിന്തനം ചെയ്ത് നാസ്തിക ഭാവം ഉപേക്ഷിക്കുക.
3.31.41
ईश्वरं चापि भूतानां धातारं मा च वै क्षिप ।
शिक्षस्वैनं नमस्वैनं मा तेऽभूद्बुद्धिरीदृशी ॥ ३.३१.४१ ॥
ഭൂതങ്ങളുടെ ഈശ്വരനെയും സ്രഷ്ടാവിനെയും നിന്ദിക്കരുത്. അവനെ അറിയാൻ ശ്രമിക്കുക, അവനെ നമസ്കരിക്കുക; നിന്റെ ബുദ്ധി ഇങ്ങനെയാകാതിരിക്കട്ടെ.
3.31.42
यस्य प्रसादात्तद्भक्तो मर्त्यो गच्छत्यमर्त्यताम् ।
उत्तमां देवतां कृष्णे मातिवोचः कथंचन ॥ ३.३१.४२ ॥
ആരുടെ അനുഗ്രഹത്താൽ അവന്റെ ഭക്തൻ മർത്യനായിരിക്കെയും അമർത്യത നേടുന്നുവോ, ആ ഉത്തമദേവനായ കൃഷ്ണനെക്കുറിച്ച് ഒരു വിധത്തിലും ദുഷിച്ചു പറയരുത്.