Vedyatra वेदयात्रा
தேடு

மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.31

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

3.31.1

वल्गु चित्रपदं श्लक्ष्णं याज्ञसेनि त्वया वचः ।
उक्तं तच्छ्रुतमस्माभिर्नास्तिक्यं तु प्रभाषसे ॥ ३.३१.१ ॥

யாஜ்ஞசேனியே, நீ சொன்ன இனிய, அழகிய சொற்களை நாங்கள் கேட்டோம்; ஆனால் நீ நாஸ்திகத்தைப் பேசுகிறாய்.

3.31.2

नाहं धर्मफलाकाङ्क्षी राजपुत्रि चराम्भुत ।
ददामि देयमित्येव यजे यष्टव्यमित्युत ॥ ३.३१.२ ॥

அரசகுமாரியே, அற்புதமானவளே, நான் தர்மத்தின் பலனை விரும்புபவன் அல்ல; 'கொடுக்கத்தக்கது என்பதால் கொடுக்கிறேன்', 'யாகம் செய்யத்தக்கது என்பதால் யாகம் செய்கிறேன்' என்றே இருக்கிறேன்.

3.31.3

अस्तु वाऽत्र फलं मा वा कर्तव्यं पुरुषेण यत् ।
गृहे निवसता कृष्णे यथाशक्ति करोमि तत् ॥ ३.३१.३ ॥

இங்கே பலன் இருந்தாலும் இல்லாவிட்டாலும், மனிதன் செய்ய வேண்டியதை, கிருஷ்ணையே, வீட்டில் வாழ்ந்துகொண்டே என் சக்திக்கு ஏற்ப நான் செய்கிறேன்.

3.31.4

धर्मं चरामि सुश्रोणि न धर्मफलकारणात् ।
आगमाननतिक्रम्य सतां वृत्तमवेक्ष्य च ॥ ३.३१.४ ॥

அழகிய இடையுடையவளே, நான் தர்மத்தை அதன் பலனுக்காக அனுஷ்டிப்பதில்லை; ஆகமங்களை மீறாமல், நல்லோரின் நடத்தையை நோக்கிக் கொண்டு தர்மத்தைக் கடைப்பிடிக்கிறேன்.

3.31.5

धर्म एव मनः कृष्णे स्वभावाच्चैव मे धृतम् ।
धर्मवाणिज्यको हीनो जघन्यो धर्मवादिनाम् ॥ ३.३१.५ ॥

கிருஷ்ணையே, என் மனம் தர்மத்திலேயே நிலைத்திருக்கிறது; இயல்பினாலும் நான் அதைத் தாங்குகிறேன். தர்மத்தை வியாபாரமாகச் செய்பவன் தர்மம் பேசுபவர்களில் கீழானவன், இழிந்தவன்.

3.31.6

न धर्मफलमाप्नोति यो धर्मं दोग्धुमिच्छति ।
यश्चैनं शङ्कते कृत्वा नास्तिक्यात्पापचेतनः ॥ ३.३१.६ ॥

தர்மத்தைக் கறக்க விரும்புபவன் தர்மத்தின் பலனைப் பெறமாட்டான்; இதை சந்தேகித்து நாஸ்திகத்தால் பாவ எண்ணம் கொண்டவனாகிறான்.

3.31.7

अतिवादान्मदाच्चैव मा धर्ममभिशङ्कथाः ।
धर्मातिशङ्की पुरुषस्तिर्यग्गतिपरायणः ॥ ३.३१.७ ॥

அதிவாதத்தாலும் மதத்தாலும் தர்மத்தை ஐயுறாதே. தர்மத்தை மிகுதியாக ஐயுறும் மனிதன் கோணலான நெறியில் செல்பவனாவான்.

3.31.8

धर्मो यस्यातिशङ्क्यः स्यादार्षं वा दुर्बलात्मनः ।
वेदाच्छूद्र इवापेयात्स लोकादजरामरात् ॥ ३.३१.८ ॥

எவனுக்கு தர்மம் மிகவும் ஐயத்திற்குரியதாகிறதோ, அல்லது பலவீன மனமுடையவனுக்கு ரிஷிவாக்கு ஐயத்திற்குரியதாகிறதோ, அவன் வேதத்திலிருந்து சூத்திரனைப் போலவும் குடிக்கத் தகாதவனைப் போலவும் விலகி, அழியாத அமரலோகத்திலிருந்து விலகுகிறான்.

3.31.9

वेदाध्यायी धर्मपरः कुले जातो मनस्विनि ।
स्थविरेषु स योक्तव्यो राजभिर्धर्मचारिभिः ॥ ३.३१.९ ॥

வேதம் கற்று, தர்மத்தில் ஈடுபட்டு, உயர்ந்த குலத்தில் பிறந்தவனை, தர்மம் பின்பற்றும் அரசர்கள் முதியோர்களிடையே நியமிக்க வேண்டும்.

3.31.10

पापीयान्स हि शूद्रेभ्यस्तस्करेभ्यो विशिष्यते ।
शास्त्रातिगो मन्दबुद्धिर्यो धर्ममतिशङ्कते ॥ ३.३१.१० ॥

தர்மத்தை மிகுதியாக ஐயுறும் மந்தபுத்தியுள்ள, சாஸ்திரத்தை மீறுபவன் சூத்திரர்களை விடவும் திருடர்களை விடவும் பாவியாக மேம்படுகிறான்.

3.31.11

प्रत्यक्षं हि त्वया दृष्ट ऋषिर्गच्छन्महातपाः ।
मार्कण्डेयोऽप्रमेयात्मा धर्मेण चिरजीविता ॥ ३.३१.११ ॥

மகா தபஸ்வியான ரிஷி மார்க்கண்டேயர், அளவிட முடியாத ஆத்மா கொண்டவர் நடந்து செல்வதை நீ நேரில் கண்டாய்; தர்மத்தினாலேயே அவர் நீண்ட ஆயுள் பெற்றவர்.

3.31.12

व्यासो वसिष्ठो मैत्रेयो नारदो लोमशः शुकः ।
अन्ये च ऋषयः सर्वे धर्मेणैव सुचेतसः ॥ ३.३१.१२ ॥

வியாசர், வசிஷ்டர், மைத்ரேயர், நாரதர், லோமசர், சுகர், மற்றும் பிற ரிஷிகள் அனைவரும் நல்லறிவுடையவர்கள்; தர்மத்தினாலேயே அவர்கள் அவ்வாறு ஆனார்கள்.

3.31.13

प्रत्यक्षं पश्यसि ह्येतान्दिव्ययोगसमन्वितान् ।
शापानुग्रहणे शक्तान्देवेभ्योऽपि गरीयसः ॥ ३.३१.१३ ॥

இவர்கள் தெய்வ யோகத்தால் நிறைந்தவர்கள், சாபமும் அருளும் அளிக்க வல்லவர்கள், தேவர்களைக் காட்டிலும் மேலானவர்கள் என்பதை நீ நேரில் காண்கிறாய்.

3.31.14

एते हि धर्ममेवादौ वर्णयन्ति सदाऽनधे ।
कर्तव्यममरप्रख्याः प्रत्यक्षागमबुद्धयः ॥ ३.३१.१४ ॥

பாவமற்றவளே, இவர்கள் எப்போதும் முதலில் தர்மத்தையே விவரிக்கிறார்கள், கடமையை உரைக்கிறார்கள்; தேவர்களைப் போன்றவர்கள், நேரடி அறிவும் ஆகமமும் கொண்ட புத்தியுடையவர்கள்.

3.31.15

अतो नार्हसि कल्याणि धातारं धर्ममेव च ।
रजोमूढेन मनसा क्षेप्तुं शङ्कितुमेव च ॥ ३.३१.१५ ॥

ஆகையால், அழகியவளே, உன் மனம் ரஜோகுணத்தால் மயங்கி, தாதாவையும் தர்மத்தையும் நிந்திப்பதும் சந்தேகிப்பதும் உனக்குத் தகாது.

3.31.16

उन्मत्तान्मन्यते बालः सर्वानागतनिश्चयान् ।
धर्मातिशङ्की नान्यस्मिन्प्रमाणमधिगच्छति ॥ ३.३१.१६ ॥

அறிவிலி, உறுதியான நம்பிக்கை கொண்ட அனைவரையும் பித்தர்கள் என்று எண்ணுகிறான்; தர்மத்தில் மிகுந்த சந்தேகம் கொண்டவன் வேறெதிலும் பிரமாணத்தைக் காண்பதில்லை.

3.31.17

इन्द्रियप्रीतिसंबद्धं यदिदं लोकसाक्षिकम् ।
एतावन्मन्यते बालो मोहमन्यत्र गच्छति ॥ ३.३१.१७ ॥

உலகம் சாட்சியாகக் காணும் இது இந்திரிய இன்பத்துடன் பிணைந்தது; அறிவிலி இதை மட்டுமே அறிந்ததாகக் கருதுகிறான், பிறகு வேறொரு மயக்கத்திற்குச் செல்கிறான்.

3.31.18

प्रायश्चित्तं न तस्यास्ति यो धर्ममतिशङ्कते ।
ध्यायन्स कृपणः पापो न लोकान्प्रतिपद्यते ॥ ३.३१.१८ ॥

தர்மத்தில் மிகுதியாகச் சந்தேகிப்பவனுக்குப் பிராயச்சித்தம் இல்லை; அவன், துயருற்றவனும் பாவியுமாக எண்ணிக்கொண்டிருந்து, உலகங்களை அடைவதில்லை.

3.31.19

प्रमाणाद्धि निवृत्तो हि वेदशास्त्रार्थनिन्दकः ।
कामलोभानुगो मूढो नरकं प्रतिपद्यते ॥ ३.३१.१९ ॥

ஆகமத்தின் பிரமாணத்திலிருந்து விலகி, வேதமும் சாஸ்திரங்களின் பொருளையும் நிந்திக்கும், காமத்தையும் லோபத்தையும் பின்பற்றும் மூடன் நரகத்தை அடைகிறான்.

3.31.20

आर्षं प्रमाणमुत्क्राम्य धर्मं न प्रतिपालयन् ।
सर्वशास्त्रातिगो मूढः शं जन्मसु न विन्दति ॥ ३.३१.२० ॥

முனிவர்களின் பிரமாணத்தை மீறி, தர்மத்தைக் கடைப்பிடிக்காத, எல்லா சாஸ்திரங்களையும் கடந்த மூடன் பிறவிகளில் சுகத்தை அடைவதில்லை.

3.31.21

यस्तु नित्यं कृतमतिर्धर्ममेवाभिपद्यते ।
अशङ्कमानः कल्याणि सोऽमुत्रानन्त्यमश्नुते ॥ ३.३१.२१ ॥

எப்போதும் உறுதியான மனத்துடன் தர்மத்தையே அடைக்கலமாகக் கொண்டு, சந்தேகமின்றி இருப்பவன், கல்யாணியே, அவன் மறுவுலகில் முடிவற்ற இன்பத்தை அனுபவிக்கிறான்.

3.31.22

यस्य नार्षं प्रमाणं स्याच्छिष्टाचारश्च भामिनि ।
न वै तस्य परो लोको नायमस्तीति निश्चयः ॥ ३.३१.२२ ॥

முனிவர்களின் பிரமாணமும், சான்றோரின் நடத்தையும் யாருக்கு இல்லையோ, பாமினியே, அவனுக்கு மறுவுலகமும் இல்லை, இவ்வுலகமும் இல்லை என்பதே உறுதி.

3.31.23

शिष्टैराचरितं धर्मं कृष्णे मास्मातिशङ्कथाः ।
पुराणमृषिभिः प्रोक्तं सर्वज्ञैः सर्वदर्शिभिः ॥ ३.३१.२३ ॥

கிருஷ்ணையே, சான்றோர் கடைப்பிடித்த தர்மத்தில் மிகவும் சந்தேகம் கொள்ளாதே; இது புராணம், எல்லாம் அறிந்த, எல்லாம் காணும் முனிவர்கள் உரைத்தது.

3.31.24

धर्म एव प्लवो नान्यः स्वर्गं द्रौपदि गच्छताम् ।
सैवः नौः सागरस्येव वणिजः पारमिच्छतः ॥ ३.३१.२४ ॥

திரௌபதியே, சொர்க்கம் செல்பவர்களுக்கு தர்மமே படகு, வேறு எதுவும் இல்லை; கடலின் மறுகரை செல்ல விரும்பும் வணிகனுக்குப் படகு போல.

3.31.25

अफलो यदि धर्मः स्याच्चरितो धर्मचारिभिः ।
अप्रतिष्ठे तमस्येतज्जगन्मज्जेदनिन्दिते ॥ ३.३१.२५ ॥

தர்மத்தைக் கடைப்பிடிப்பவர்களால் செய்யப்படும் தர்மம் பயனற்றதாக இருந்தால், ஆதாரமற்ற இருளில் இந்த உலகம் மூழ்கிவிடும், குற்றமற்றவளே.

3.31.26

निर्वाणं नाधिगच्छेयुर्जीवेयुः पशुजीविकाम् ।
विघातेनैव युज्येयुर्न चार्थं कंचिदाप्नुयुः ॥ ३.३१.२६ ॥

அவர்கள் விடுதலையை அடையாமல், விலங்குகளின் வாழ்க்கையை வாழ்ந்து, அழிவுடனேயே இணைந்து, எந்தப் பயனையும் பெறாமல் போவார்கள்.

3.31.27

तपश्च ब्रह्मचर्यं च यज्ञः स्वाध्याय एव च ।
दानमार्जवमेतानि यदि स्युरफलानि वै ॥ ३.३१.२७ ॥

தவம், பிரம்மச்சரியம், யாகம், சுயாத்யாயம், தானம், நேர்மை ஆகியவை பயனற்றவையாக இருந்தால்.

3.31.28

नाचरिष्यन्परे धर्मं परे परतरेऽपि च ।
दानमार्जवमेतानि यदि स्युरफलानि वै ॥ ३.३१.२८ ॥

மற்றவர்களும், அடுத்தவர்களும், அவர்களுக்கும் பின்னுள்ளவர்களும் தர்மத்தைக் கடைப்பிடிக்காமல் போயிருப்பார்கள், தானமும் நேர்மையும் பயனற்றவையாக இருந்தால்.

3.31.29

ऋषयस्चैव देवाश्च गन्धर्वासुरराक्षसाः ।
ईश्वराः कस्य हेतोस्ते चरेयुर्धर्ममादृताः ॥ ३.३१.२९ ॥

ரிஷிகள், தேவர்கள், கந்தர்வர்கள், அசுரர்கள், ராட்சதர்கள், இந்த வல்லமை மிக்கவர்கள் எதன் பொருட்டு மரியாதையுடன் தர்மத்தைக் கடைப்பிடிப்பார்கள்?

3.31.30

फलदं त्विह विज्ञाय धातारं श्रेयसि स्थितम् ।
धर्मं तेऽव्यचरन्कृष्णे स हि धर्म सनातनः ॥ ३.३१.३० ॥

இங்கு பலனளிப்பவரும், நன்மையில் நிலைத்தவருமான தாதாவை அறிந்து அவர்கள் தர்மத்தைக் கடைப்பிடிக்கிறார்கள். ஓ கிருஷ்ணே, அதுவே சனாதன தர்மம்.

3.31.31

स चायं सफलो धर्मो न धर्मोऽफल उच्यते ।
दृश्यन्तेऽपि हि विद्यानां फलानि तपसां तथा ॥ ३.३१.३१ ॥

இந்த தர்மம் பலனுள்ளது; தர்மம் பலனற்றது என்று சொல்லப்படுவதில்லை. கல்விகளின் பலன்களும் தவங்களின் பலன்களும் அவ்வாறே காணப்படுகின்றன.

3.31.32

त्वय्येतद्वै विजानीहि जन्म कृष्णे यथाश्रुतम् ।
वेत्थ चापि यथा जातो धृष्टद्युम्नः प्रतापवान् ॥ ३.३१.३२ ॥

கிருஷ்ணையே, கேட்கப்பட்டபடியே இந்தப் பிறப்பை நீ அறிவாய்; வலிமைமிக்க திருஷ்டத்யும்னன் எவ்வாறு பிறந்தான் என்பதையும் நீ அறிவாய்.

3.31.33

एतावदेव पर्याप्तमुपमानं शुचिस्मिते ।
कर्मणां फलमस्तीति धीरोऽल्पेनापि तुष्यति ॥ ३.३१.३३ ॥

தூய புன்னகை கொண்டவளே, கர்மங்களுக்குப் பலன் உண்டு என்பதற்கு இதுவே போதிய எடுத்துக்காட்டு; தீரன் சிறிதளவிலும் மனநிறைவடைகிறான்.

3.31.34

बहुनाऽपि ह्यविद्वांसो नैव तुष्यन्त्यबुद्धयः ।
तेषां न ध्मजं किंचित्प्रेत्य कर्मास्ति शर्म वा ॥ ३.३१.३४ ॥

அறிவில்லாதவர்களும் புத்தியற்றவர்களும் பலவற்றையும் பெற்றாலும் மனநிறைவடைவதில்லை; மரணத்திற்குப் பிறகு அவர்களுக்குக் கர்மத்தால் எதுவும், சுகமும் கிடைப்பதில்லை.

3.31.35

कर्मणामुत पुण्यानां पापानां च फलोदयः ।
प्रभवश्चाप्ययश्चैव देवगुह्यानि भामिनि ॥ ३.३१.३५ ॥

பிரகாசமானவளே, புண்ணிய பாவ கர்மங்களின் பலன்கள் எழுதல், அவற்றின் தோற்றம், அழிவு ஆகியவை தேவர்களின் ரகசியங்களாகும்.

3.31.36

नैतानि वेद यः कश्चिन्मुह्यन्त्यत्र प्रजा इमाः ।
अपि कल्पसहस्रेण न च श्रेयोऽधिगच्छति ॥ ३.३१.३६ ॥

இவற்றை அறியாத எவரும்; இங்கே இந்த உயிர்கள் மயங்குகின்றன. ஆயிரம் கல்பங்கள் சென்றாலும் அவன் நன்மையை அடைவதில்லை.

3.31.37

रक्ष्याण्येतानि देवानां गूढमाया हि देवताः ।
कृशाङ्गाः सुब्रताश्चैव तपसा दग्धकिल्विषाः।
प्रसन्नैर्मानसैर्युक्ताः पश्यन्त्येतानि वै द्विजाः ॥ ३.३१.३७ ॥

இவை தேவர்களால் காக்கப்படுகின்றன; தேவர்கள் மறைந்த மாயை உடையவர்கள். உடல் மெலிந்தவர்களும், நல்ல விரதம் கொண்டவர்களும், தவத்தால் பாவங்களை எரித்தவர்களுமான துவிஜர்கள், தெளிந்த மனத்துடன் இவற்றைக் காண்கிறார்கள்.

3.31.38

न फलादर्सनाद्धर्मः शङ्कितव्यो न देवताः ।
यष्टव्यं च प्रयत्नेन दातव्यं चानमूयता ॥ ३.३१.३८ ॥

பலன் காணப்படவில்லை என்பதால் தர்மத்திலோ தேவர்களிலோ ஐயம் கொள்ளக்கூடாது. முயற்சியுடன் யாகம் செய்ய வேண்டும்; பொறாமையின்றி தானமும் கொடுக்க வேண்டும்.

3.31.39

कर्मणां फलमस्तीह तथैतद्धर्मशासनम् ।
ब्रह्मा प्रोवाच पुत्राणां यदृषिर्वेद काश्यपः ॥ ३.३१.३९ ॥

இவ்வுலகில் செயல்களுக்குப் பலன் உண்டு; இதுவே தர்மக் கட்டளையும் ஆகும். பிரம்மா புதல்வர்களுக்கு இதைச் சொன்னார்; ரிஷி காஷ்யபர் இதை அறிவார்.

3.31.40

तस्मात्ते संशयः कृष्णे नीहार इव नश्यतु ।
विमृश्य सर्वमस्तीति नास्तिक्यं भावमुत्सृज ॥ ३.३१.४० ॥

ஆகவே கிருஷ்ணா, உன் இந்த ஐயம் பனிமூட்டம் போல மறையட்டும். எல்லாம் உண்டு என்று ஆராய்ந்து நாத்திகப் பாவத்தை விட்டுவிடு.

3.31.41

ईश्वरं चापि भूतानां धातारं मा च वै क्षिप ।
शिक्षस्वैनं नमस्वैनं मा तेऽभूद्बुद्धिरीदृशी ॥ ३.३१.४१ ॥

உயிர்களின் ஈசுவரனையும் படைப்பாளனையும் இகழாதே. அவனை அறிய முயற்சி செய், அவனை வணங்கு; உன் புத்தி இத்தகையதாக ஆகாதிருக்கட்டும்.

3.31.42

यस्य प्रसादात्तद्भक्तो मर्त्यो गच्छत्यमर्त्यताम् ।
उत्तमां देवतां कृष्णे मातिवोचः कथंचन ॥ ३.३१.४२ ॥

யாருடைய அருளால் அவனுடைய பக்தன் மரணமுள்ளவனாக இருந்தும் அமரத்துவத்தை அடைகிறானோ, அந்த உயர்ந்த தெய்வமான கிருஷ்ணனைப் பற்றி எந்த வகையிலும் தீய சொல் சொல்லாதே.