மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.314

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

3.314.1

स ददर्श हतान्भ्रातृँल्लोकपालानिव च्युतान् ।
युगान्ते समनुप्राप्ते शक्रवैश्रवणोपमान् ॥ ३.३१४.१ ॥

யுகத்தின் முடிவு வந்தபோது வீழ்ந்த லோகபாலர்களைப் போல, இந்திரனையும் வைश्रவணனையும் ஒத்த கொல்லப்பட்ட சகோதரர்களை அவன் கண்டான்.

3.314.2

विनिकीर्णधनुर्बाणं दृष्ट्वा निहतमर्जुनम् ।
भीमसेनं यमौ चैव निर्विचेष्टान्गतायुषः ॥ ३.३१४.२ ॥

வில்லும் அம்புகளும் சிதறிக் கிடக்க, கொல்லப்பட்ட அர்ஜுனனையும், பீமசேனனையும், இரட்டையர்களையும் உயிர்நீங்கி அசைவற்றவர்களாகக் கண்டு.

3.314.3

सदीर्घमुष्णं निःश्वस्य शोकबाष्पपरिप्लुतः ।
तान्दृष्ट्वा पतितान्भ्रातॄन्सर्वांश्चिन्तासमन्वितः। ॥ ३.३१४.३ ॥

நீண்ட சூடான பெருமூச்சு விட்டு, துக்கக் கண்ணீரில் மூழ்கி, விழுந்த அனைத்துச் சகோதரர்களையும் கண்டு கவலையால் நிறைந்தான்.

3.314.4

ननु त्वया महाबाहो प्रतिज्ञातं वृकोदर ।
सुयोधनस्य भेत्स्यामि गदया सक्थिनी रणे ॥ ३.३१४.४ ॥

மகாபாகுவே, வ்ருகோதரனே, போரில் கதையால் சுயோதனனின் இரண்டு தொடைகளையும் உடைப்பேன் என்று நீ சபதம் செய்திருந்தாய் அல்லவா?

3.314.5

व्यर्थं तदद्य मे सर्वं त्वयि वीरे निपातिते ।
महात्मनि महाबाहो कुरूणां कीर्तिवर्धने ॥ ३.३१४.५ ॥

வீரனே, மகாத்மாவே, மகாபாகுவே, குருக்களின் புகழை வளர்ப்பவனே, நீ வீழ்ந்துவிட்ட இன்று என்னுடைய அனைத்தும் வீணாகிவிட்டது.

3.314.6

मनुष्यसंभवा वाचो विधर्मिण्यः प्रतिश्रुताः ।
भवतां दिव्यवाचस्तु ता भवन्तु कथं मृषा ॥ ३.३१४.६ ॥

மனிதர்களின் வாக்குகள் தர்மத்திற்கு மாறாக அளிக்கப்பட்டவையாக இருக்கலாம், ஆனால் உங்கள் தெய்வீக வாக்குகள் எவ்வாறு பொய்யாகும்?

3.314.7

देवाश्चापि यदाऽवोचन्मूतके त्वां धनंजय ।
सहस्राक्षादनवरः कुन्ति पुत्रस्तवेति वै ॥ ३.३१४.७ ॥

தேவர்களும் பிறப்புச் சடங்கின்போது உன்னைக் குறித்து, "தனஞ்சயா, நீ ஆயிரங்கண்ணனுக்குக் (இந்திரனுக்குக்) குறைந்தவன் அல்ல, குந்தியின் மகனே, உனக்குரியவன்" என்று கூறினர்.

3.314.8

उत्तरे पारियात्रे च जगुर्भूतानि सर्वशः ।
विप्रनष्टां श्रियं चैषामाहर्ता पुनरोजसा ॥ ३.३१४.८ ॥

வடக்கிலும் பாரியாத்திரத்திலும் எல்லா உயிரினங்களும் பாடின; இவர்களின் இழந்த செல்வத்தை அவன் தன் வலிமையால் மீண்டும் கொண்டுவருவான் என்று.

3.314.9

नास्य जेता रणे कश्चिदजेता नैष कस्यचित् ।
सोयं मृत्युवशं यातः कथं जिष्णुर्महाबलः ॥ ३.३१४.९ ॥

போரில் இவனை வெல்பவன் எவனும் இல்லை; இவன் எவராலும் வெல்லப்படாதவனும் அல்லன்; அந்த மகாபலசாலியான ஜிஷ்ணு இப்போது மரணத்தின் வசத்திற்குச் சென்றது எப்படி?

3.314.10

अयं ममाशां संहत्य शेते भूमौ धनंजयः ।
आश्रित्ययं वयं नाथं दुःखान्येतानि सेहिम ॥ ३.३१४.१० ॥

என் நம்பிக்கையை முறித்து இந்த தனஞ்சயன் தரையில் கிடக்கிறான்; இந்தத் தலைவனை நம்பித்தான் நாம் இந்தத் துன்பங்களைத் தாங்கினோம்.

3.314.11

रणे प्रगल्भौ वीरौ च सदा शत्रुनिबर्हणौ ।
कथं रिपुवशं यातौ कुन्तीपुत्रौ महाबलौ।
यौ सर्वास्त्रा प्रतिहतौ भीमसेनधनंजयौ ॥ ३.३१४.११ ॥

போரில் எப்போதும் துணிவுள்ளவர்களும் பகைவர்களை அழிப்பவர்களுமான, எல்லா அஸ்திரங்களாலும் தாக்க முடியாதவர்களான, குந்தியின் அந்த இரு மகாபலசாலி மகன்களான பீமசேனனும் தனஞ்சயனும் பகைவனின் வசத்திற்கு எப்படிச் சென்றனர்?

3.314.12

अश्मसारमयं नूनं हृदयं मम दुर्हृदः ।
यमौ यदेतौ दृष्ट्वाऽद्य पतितौ नावदीर्यते ॥ ३.३१४.१२ ॥

நிச்சயமாக என் இதயம் இரும்புக்கல்லால் ஆனது, கடின இதயமுடையது; இன்று இந்த இரட்டையர் விழுந்து கிடப்பதைக் கண்டும் அது பிளந்துவிடவில்லையே.

3.314.13

शास्त्रज्ञा देशकालज्ञास्तपोयुक्ताः क्रियान्विताः ।
अकृत्वा सदृशं कर्म किं शेध्वं पुरुषर्षभाः ॥ ३.३१४.१३ ॥

சாத்திரங்களை அறிந்தவர்களே, தேசகாலத்தை அறிந்தவர்களே, தவமும் செயலும் கொண்டவர்களே, தகுந்த செயல் ஏதும் செய்யாமல், மனிதர்களில் காளைகளே, நீங்கள் ஏன் படுத்துக்கிடக்கிறீர்கள்?

3.314.14

अविक्षतशरीराश्चाप्यप्रमृष्टशरासनाः ।
असंज्ञा भुवि संगम्य किं शेष्वमपराजिताः ॥ ३.३१४.१४ ॥

காயமற்ற உடல்களும், துடைக்கப்படாத வில்லுகளும் கொண்டவர்களே, மயங்கி நிலத்தில் ஒன்றுகூடி, வெல்லப்படாதவர்களே, நீங்கள் ஏன் படுத்துக்கிடக்கிறீர்கள்?

3.314.15

सानूनि वाद्रेः संसुप्तान्दृष्ट्वा भ्रातृन्महामतिः ।
सुखं प्रसुप्तान्प्रस्विन्नः खिन्नः कष्टां दशां गतः ॥ ३.३१४.१५ ॥

மலைச்சரிவுகளில் ஆழ்ந்து உறங்கும் சகோதரர்களைக் கண்ட மகாமதியான அவன், வியர்வையில் நனைந்து, துயரமடைந்து, துன்பமான நிலையை அடைந்தான்.

3.314.16

एवमेवेदमित्युक्त्वा धर्मात्मा स नरेश्वरः ।
शोकसागरमध्यस्थो दध्यौ कारणमाकुलः ॥ ३.३१४.१६ ॥

'இது இப்படித்தான்' என்று சொல்லி, அந்த தர்மாத்மாவான மன்னன், துயரக்கடலின் நடுவில் நின்று, கலக்கமுற்று காரணத்தை சிந்தித்தான்.

3.314.17

इतिकर्तव्यतां चेति देशकालविभागवित् ।
नाभिपेदे महाबाहुश्चिन्तयानो महामतिः ॥ ३.३१४.१७ ॥

'இனி என்ன செய்ய வேண்டும்' என்று சிந்தித்தும், தேசகாலப் பிரிவுகளை அறிந்த மகாபாகுவான அந்த மகாமதி, வழி ஏதும் காணவில்லை.

3.314.18

अथ संस्तभ्य धर्मात्मा तदाऽऽत्मानं तपःसुतः ।
एवं विलप्य बहुधा धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः।
बुद्ध्या विचिन्तयामास वीराः केन निपातिताः ॥ ३.३१४.१८ ॥

பின்னர் தர்மாத்மாவான தவத்தின் மைந்தன் தன்னை நிலைநிறுத்திக்கொண்டான்; இவ்வாறு பலவிதமாக புலம்பிய தர்மபுத்திரன் யுதிஷ்டிரன் அறிவால் சிந்தித்தான்: 'இந்த வீரர்கள் யாரால் வீழ்த்தப்பட்டனர்?'

3.314.19

नैषां शस्त्रप्रहारोस्ति पदं नेहास्ति कस्यचित् ।
भूतं महदेदं मन्ये भ्रातरो येन मे हताः ॥ ३.३१४.१९ ॥

இவர்களின் மீது ஆயுதப் பிரहारத்தின் எந்தத் தடயமும் இல்லை; இங்கு யாருடைய காலடித் தடமும் இல்லை. என் சகோதரர்களைக் கொன்றது ஒரு பெரிய பூதம் என்று நான் நினைக்கிறேன்.

3.314.20

एकाग्रं चिन्तयिष्यामि पीत्वा वेत्स्यामि वा जलम् ।
भ्रातॄणां न्न्यसनं घोरं सममेव महात्मनाम् ॥ ३.३१४.२० ॥

ஒருமுகமான மனதுடன் சிந்திப்பேன்; அல்லது நீரைப் பருகிய பின் அறிவேன். மகாத்மாக்களான சகோதரர்களின் இந்த பயங்கர அழிவு ஒரே நேரத்தில் நிகழ்ந்தது.

3.314.21

स्यात्तु दुर्योधनेनेदमुपांशु परिकल्पितम् ।
गान्धारराजरचितं सततं जिह्मबुद्धिना ॥ ३.३१४.२१ ॥

இது துரியோதனனால் மறைவாக திட்டமிடப்பட்டிருக்கலாம்; காந்தாரராஜன் (சகுனி) வகுத்தது, எப்போதும் கோணலான புத்தியுடையவனால்.

3.314.22

यस् कार्यमकार्यं वा सममेव भवत्युत ।
कस्तस्य विश्वसेद्वीरो दुष्कृतेरकृतात्मनः ॥ ३.३१४.२२ ॥

செய்யத்தக்கதும் செய்யத்தகாததும் ஒன்றாகவே ஆகிறது. தீயவனும் பண்படாத ஆன்மா உடையவனுமான அவனை எந்த வீரன் நம்புவான்?

3.314.23

अथवा पुरुषैर्गूढैः प्रयोगोऽयंदुरात्मनः ।
भवेदिति महाबुद्धिर्बहुधा समचिन्तयत् ॥ ३.३१४.२३ ॥

அல்லது இது அந்தத் தீயவனின் மறைந்த மனிதர்களால் செய்யப்பட்ட ஒரு சூழ்ச்சியாக இருக்கலாம் என்று அந்த மகாபுத்திமான் பலவாறு சிந்தித்தான்.

3.314.24

आचार्यं किं नु वक्ष्यामि कृपं भीष्ममहं नु किम् ।
विदुरं किं नु वक्ष्यामि बृहस्पतिसमं नये ॥ ३.३१४.२४ ॥

ஆசிரியர் (துரோணர்) இடம் நான் என்ன சொல்வேன்? கிருபர், பீஷ்மரிடம் நான் என்ன சொல்வேன்? நீதியில் பிருஹஸ்பதிக்கு நிகரான விதுரரிடம் நான் என்ன சொல்வேன்?

3.314.25

अम्बां च किं नु वक्ष्यामि सर्वदा दुःखभागिनीम् ।
दृष्ट्वा मां भ्रातृभिर्हीनं पृच्छन्तीं पुत्रगृद्धिनीम् ॥ ३.३१४.२५ ॥

எப்போதும் துயரத்தைப் பகிர்ந்துகொள்ளும் அம்பாவிடம் (குந்தியிடம்) நான் என்ன சொல்வேன்? சகோதரர்கள் இன்றி என்னைக் கண்டு, மகன்களின் மீதுள்ள ஆசையால் அவள் கேட்பாளே.

3.314.26

यदा त्वं भ्रातृभिः सर्वैः शक्रतुल्यपराक्रमैः ।
सार्धं वनं गतो वीरैः कथमेकस्त्वमागतः ॥ ३.३१४.२६ ॥

இந்திரனுக்கு நிகரான வீரத்துடைய எல்லா சகோதரர்களுடனும் நீ காட்டிற்குச் சென்றபோது, இப்போது தனியாக எப்படி வந்தாய்?

3.314.27

कस्य किं नु विषेणेदमुदकं दूषितं यथा ।
मृतानामपि चैतेषां विकृतं नैव जायते।
मुखवर्णाः प्रसन्ना मे भ्रातॄणामित्यचिन्तयत् ॥ ३.३१४.२७ ॥

"யார், எந்த விஷத்தால் இந்த நீர் கெடுக்கப்பட்டது? இறந்த பின்னும் இவர்களிடம் எந்த மாற்றமும் தெரியவில்லை; என் சகோதரர்களின் முகவண்ணம் தெளிவாக உள்ளதே" என்று அவன் சிந்தித்தான்.

3.314.28

एकैकशश्चौघबलानिमान्पुरुषसत्तमान् ।
कोऽन्यः प्रतिसमासेत कालान्तक यमादृते ॥ ३.३१४.२८ ॥

வெள்ளம் போன்ற வலிமை கொண்ட இந்த சிறந்த மனிதர்களை ஒவ்வொருவராக, கால அந்தகனான யமனைத் தவிர வேறு யார் எதிர்த்து நிற்க முடியும்?

3.314.29

एतेन व्यवसायेन तत्तोयं व्यवगाढवान् ।
पातुकामश्च तत्तोयमन्तरिक्षात्स शुश्रुवे ॥ ३.३१४.२९ ॥

இந்த உறுதியுடன் அவன் அந்த நீரில் இறங்கினான்; அருந்த விரும்பி அந்த நீரில் இறங்கியபோது, வானிலிருந்து ஒரு குரலைக் கேட்டான்.

3.314.30

अहं बकः शैवलमत्स्यभक्षो ।
नीता मया प्रेतवशं तवानुजाः।
त्वं पञ्चमो भविता राजपुत्र ।
न चेत्प्रश्नान्पृच्छतो व्याकरोषि ॥ ३.३१४.३० ॥

நான் கொக்கு, பாசியையும் மீனையும் உண்பவன். உன் இளைய சகோதரர்களை நான் யமனின் வசத்திற்கு அனுப்பிவிட்டேன். அரச குமாரனே! என் கேள்விகளுக்கு நீ பதில் சொல்லாவிட்டால், நீயும் ஐந்தாவதாக ஆவாய்.

3.314.31

मा तात साहसं कार्षीर्मम पूर्वपरिग्रहः ।
प्रश्नानुक्त्वा तु कौन्तेय ततः पिब हरस्व च ॥ ३.३१४.३१ ॥

அப்பனே, என் முன்னுரிமை பெற்ற நீரில் துணிச்சல் செய்யாதே. குந்தியின் மகனே, கேள்விகளுக்கு விடையளித்த பின்பு குடித்து எடுத்துச் செல்.

3.314.32

रुद्राणां वा वसूनां वा मरुतां वा प्रधानभाक् ।
पृच्छामि को भवान्देवो नैतच्छकुनिना कृतम् ॥ ३.३१४.३२ ॥

ருத்திரர்கள், வசுக்கள் அல்லது மருத்துக்களில் முதன்மையானவரே, நான் கேட்கிறேன் — நீர் எந்த தேவன்? இதை சகுனி செய்யவில்லை.

3.314.33

हिमवान्पारियात्रश्च विन्ध्यो मलय एव च ।
चत्वारः पर्वताः केन पातिता भुवि तेजसा ॥ ३.३१४.३३ ॥

இமயம், பாரியாத்திரம், விந்தியம் மற்றும் மலயம் — இந்த நான்கு மலைகளும் எவருடைய தேஜஸால் பூமியில் வீழ்த்தப்பட்டன?

3.314.34

त्वयाऽतीव महत्कर्म कृतं च बलिनां वर ।
विनिघ्नता महेष्वासांश्चतुरोपि ममात्मजान् ॥ ३.३१४.३४ ॥

வலிமையுள்ளவர்களில் சிறந்தவனே, நீ மிகப் பெரிய செயலைச் செய்தாய் — என் நான்கு பெரும் வில்லாளி மகன்களைக் கொன்று.

3.314.35

यान्न देवा न गन्धर्वा नासुराश्च न राक्षसाः ।
विपहेरन्महायुद्धे कृतं ते तन्महाद्भुतम् ॥ ३.३१४.३५ ॥

எவர்களை தேவர்களும், கந்தர்வர்களும், அசுரர்களும், ராட்சசர்களும் பெரும் போரில் தாங்க முடியாதோ — அது உன் மிகப் பெரிய அற்புதச் செயல்.

3.314.36

न ते जानामि यत्कार्यं नाभिजानामि काङ्क्षितम् ।
कौतूहलं महज्जातं साध्वसं चागतं मम ॥ ३.३१४.३६ ॥

உன் நோக்கம் என்னவென்று எனக்குத் தெரியவில்லை; நீ விரும்புவதும் புரியவில்லை. என் மனதில் பெரும் ஆர்வமும் அச்சமும் எழுந்துள்ளன.

3.314.37

येनास्स्युद्विग्नहृदयः समुत्पन्न शिरोज्वरः ।
पृच्छामि भगवंस्तस्मात्को भवानिह तिष्ठति ॥ ३.३१४.३७ ॥

கலங்கிய உள்ளமும் தலையில் காய்ச்சலும் உண்டாகியுள்ளன; ஆகையால் பகவானே, இங்கே நிற்கும் நீர் யார் என்று கேட்கிறேன்.

3.314.38

यक्षोऽहमस्मि भद्रं ते नास्मि पक्षी जलेचरः ।
मयैते निहता सर्वे भ्रातरस्ते निवारिताः ॥ ३.३१४.३८ ॥

நான் யக்ஷன்; உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும். நான் நீரில் திரியும் பறவை அல்ல. என்னால் உன் சகோதரர்கள் அனைவரும் கொல்லப்பட்டனர், தடுக்கப்பட்டனர்.

3.314.39

ततस्तामशिवां श्रुत्वा वाचं स परुषाक्षराम् ।
यक्षस्य ब्रुवतो राजन्नाकम्पत तदाऽऽस्थितः ॥ ३.३१४.३९ ॥

அரசே, யக்ஷன் பேசிய அந்த அமங்கலமும் கடுமையான சொற்களுமான பேச்சைக் கேட்டும், அவன் அப்போது நிலைகுலையாமல் அமர்ந்திருந்தான்.

3.314.40

विरूपाक्षं महाकायं यक्षं तालसमुच्छ्रयम् ।
ज्वलनार्कप्रतीकाशमधृष्यं पर्वतोपमम् ॥ ३.३१४.४० ॥

விகாரமான கண்களும் பெரிய உடலும், பனைமரம் போல் உயர்ந்த யக்ஷனை — எரியும் நெருப்பு, சூரியன் போன்றவனும், அசைக்க முடியாதவனும், மலை போன்றவனுமான அவனை (அவன் கண்டான்).

3.314.41

सेतुमाश्रित्य तिष्ठन्तं ददर्श भरतर्षभः ।
मेघगम्भीरनादेन तर्जयन्तं महास्वनम् ॥ ३.३१४.४१ ॥

பரதர்களில் சிறந்தவன் (யுதிஷ்டிரன்) பாலத்தின் மீது நின்றிருந்த அவனைக் கண்டான்; மேகம் போன்ற ஆழ்ந்த குரலில், பெரும் ஒலியுடன் அச்சுறுத்திக் கொண்டிருந்தான்.

3.314.42

उवाच यक्षः कौन्तेयं भ्रातृशोकप्रपीडितम् ॥ ३.३१४.४२ ॥

சகோதரர்களுக்கான துயரால் வருந்திய குந்தியின் மகனிடம் யக்ஷன் கூறினான்.

3.314.43

इमे ते भ्रातरो राजन्वार्यमाणा मयाऽसकृत् ।
बलात्तोयं जिहीर्षन्तस्ततो वै मृदिता मया।
न पेयमुदकं राजन्प्राणानिह परीप्सता ॥ ३.३१४.४३ ॥

அரசனே, உமது இச்சகோதரர்கள் நான் பலமுறை தடுத்தும் பலவந்தமாக நீரை எடுக்க விரும்பினர்; அதனால் நான் அவர்களை வீழ்த்தினேன். அரசனே, இங்கு உயிரைக் காக்க விரும்புபவன் இந்நீரைப் பருகக் கூடாது.

3.314.44

पार्थ मा साहसं कार्षीर्मम पूर्वपरिग्रहः ।
प्रश्नानुक्त्वा तु कौन्तेय ततः पिब हरस्व च ॥ ३.३१४.४४ ॥

பிருதையின் மகனே, என் முன்னுரிமை உரிமையுள்ள இந்நீரில் துணிச்சலாகச் செயல்படாதே. குந்தியின் மகனே, என் கேள்விகளுக்குப் பதிலளித்த பின்னரே பருகு, எடுத்துக்கொள்.

3.314.45

न चाहं कामये यक्ष तव पूर्वपरिग्रहम् ॥ ३.३१४.४५ ॥

யக்ஷனே, உன் முன்னுரிமை உரிமையை நான் விரும்பவில்லை.

3.314.46

कामं नैतत्प्रशंसन्ति सन्तो हि पुरुषाः सदा ।
यदात्मना स्वमात्मानं प्रशंसेत्पुरुषर्षभ।
यथाप्रज्ञं तु ते प्रश्नान्प्रतिवक्ष्यामि पृच्छ माम् ॥ ३.३१४.४६ ॥

உண்மையில், நல்லோர் எப்போதும் ஒருவன் தன்னைத்தானே புகழ்வதை பாராட்டுவதில்லை. ஆனால் புருஷர்களில் காளையே, என் அறிவிற்கேற்ப உன் கேள்விகளுக்கு பதிலளிப்பேன்; என்னிடம் கேள்.

3.314.47

किंस्विदादित्यमुन्नयति के च तस्याभितश्चराः ।
कश्चैनमस्तं नयति कस्मिंश्च प्रतितिष्ठति ॥ ३.३१४.४७ ॥

ஆதித்தியனை யார் உயர்த்துகிறார்? அவனைச் சுற்றி யார் செல்கிறார்கள்? அவனை அஸ்தமனத்திற்கு யார் கொண்டு செல்கிறார்? அவன் எதில் நிலைபெற்றிருக்கிறான்?

3.314.48

ब्रह्मादित्यमुन्नयति देवास्तस्याभितश्चराः ।
धर्मश्चास्तं नयति च सत्ये च प्रतितिष्ठति ॥ ३.३१४.४८ ॥

பிரம்மம் ஆதித்தியனை உயர்த்துகிறது; தேவர்கள் அவனைச் சுற்றி செல்கிறார்கள். தர்மம் அவனை அஸ்தமனத்திற்கு கொண்டு செல்கிறது, அவன் சத்தியத்தில் நிலைபெற்றிருக்கிறான்.

3.314.49

केन स्विच्छ्रोत्रियो भवति केन स्विद्विन्दते महत् ।
केन स्विद्द्वितीयवान्भवति राजन्केन च बुद्धिमान् ॥ ३.३१४.४९ ॥

எதனால் ஒருவன் ஸ்ரோத்ரியன் ஆகிறான்? எதனால் மகத்தானதை அடைகிறான்? எதனால் துணையுடையவனாகிறான், அரசே? எதனால் அறிவுடையவனாகிறான்?

3.314.50

श्रुतेन श्रोत्रियो भवति तपसा विन्दते महत् ।
धृत्या द्वितीयवान्भवति बुद्धिमान्वृद्धसेवया ॥ ३.३१४.५० ॥

கேள்வியால் ஒருவன் ஸ்ரோத்ரியன் ஆகிறான்; தவத்தால் மகத்தானதை அடைகிறான்; திடமான உறுதியால் துணையுடையவனாகிறான்; பெரியோரின் சேவையால் அறிவுடையவனாகிறான்.

3.314.51

किं ब्राह्मणानां देवत्वं कश्च धर्मः सतामिव ।
कश्चैषां मानुषो भावः किमेषामसतामिव ॥ ३.३१४.५१ ॥

பிராமணர்களின் தெய்வத்தன்மை என்ன? நல்லோரைப் போன்ற அறம் எது? இவர்களின் மனிதத்தன்மை என்ன? தீயோரைப் போன்றது இவர்களிடம் என்ன?

3.314.52

स्वाध्याय एषां देवत्वं तप एषां सतामिव ।
मरणं मानुषो भावः परिवादोऽसतामिव ॥ ३.३१४.५२ ॥

இவர்களின் தெய்வத்தன்மை ஓதுதல்; நல்லோரைப் போல இவர்களின் தவம்; மரணம் இவர்களின் மனித இயல்பு; தீயோரைப் போல பழிப்பு.

3.314.53

किं क्षत्रियाणां देवत्वं कश्च धर्मः सतामिव ।
कश्चैषां मानुषो भावः किमेषामसतामिव ॥ ३.३१४.५३ ॥

சத்திரியர்களின் தெய்வத்தன்மை என்ன? நல்லோரைப் போன்ற அறம் எது? இவர்களின் மனிதத்தன்மை என்ன? தீயோரைப் போன்றது இவர்களிடம் என்ன?

3.314.54

इष्वस्त्रमेषां देवत्वं यज्ञ एषां सतामिव ।
भयं वै मानुषो भावः परित्यागोऽसतामिव ॥ ३.३१४.५४ ॥

இவர்களின் தெய்வத்தன்மை அம்பும் படைக்கலமும்; நல்லோரைப் போல இவர்களின் யாகம்; அச்சமே இவர்களின் மனித இயல்பு; தீயோரைப் போல கைவிடுதல்.

3.314.55

किमेकं यज्ञियं साम किमेकं यज्ञियं यजुः ।
का चैषां वृणुते यज्ञं कां यज्ञो नातिवर्तते ॥ ३.३१४.५५ ॥

யஞ்ஞத்திற்குரிய ஒரே சாமம் எது? யஞ்ஞத்திற்குரிய ஒரே யஜுஸ் எது? இவற்றில் எது யஞ்ஞத்தை வரிக்கிறது, எதை யஞ்ஞம் மீறுவதில்லை?

3.314.56

प्राणो वै यज्ञियं साम मनो वै यज्ञियं यजुः ।
ऋगेका वृणुते यज्ञं तां यज्ञो नातिवर्तते ॥ ३.३१४.५६ ॥

பிராணனே யஞ்ஞத்திற்குரிய சாமம்; மனமே யஞ்ஞத்திற்குரிய யஜுஸ். ஒரே ரிக் யஞ்ஞத்தை வரிக்கிறது; யஞ்ஞம் அதை மீறுவதில்லை.

3.314.57

किंस्विदावपतां श्रेष्ठं किंस्विन्निवपतां वरम् ।
किंस्वित्प्रतिष्ठमानानां किस्वित्प्रसवतां वरम् ॥ ३.३१४.५७ ॥

விதைப்பவர்களில் சிறந்தது எது? விதைப்பவற்றில் உயர்ந்தது எது? நிலைத்திருப்பவற்றில் சிறந்தது எது? பிறப்பிப்பவற்றில் உயர்ந்தது எது?

3.314.58

वर्षमावपतां श्रेष्ठं बीजं निवपतां वरम् ।
गावः प्रतिष्ठमानानां पुत्रः प्रसवतां वरः ॥ ३.३१४.५८ ॥

விதைப்பவற்றில் மழையே சிறந்தது; விதைப்பவற்றில் விதையே உயர்ந்தது. நிலைத்திருப்பவற்றில் பசுக்கள் சிறந்தவை; பிறப்பிப்பவற்றில் மகனே உயர்ந்தவன்.

3.314.59

इन्द्रियार्थाननुभवन्बुद्धिमाँल्लोकपूजितः ।
संमतः सर्वभूतानामुच्छ्वसन्को न जीवति ॥ ३.३१४.५९ ॥

அறிவுடையவனாய், புலன்களின் பொருள்களை அனுபவித்து, உலகில் போற்றப்பட்டு, எல்லா உயிர்களாலும் மதிக்கப்பட்டவன் — மூச்சுவிட்டுக்கொண்டிருந்தும் உயிருடன் இல்லாதவன் யார்?

3.314.60

देवतातिथिभृत्यानां पितॄणामात्मनश्च यः ।
न निर्वपति पञ्चानामुच्छ्वसन्न स जीवति ॥ ३.३१४.६० ॥

தேவர்கள், விருந்தினர், ஊழியர், பிதுர்கள், தன்னையும் ஆகிய இந்த ஐவருக்கும் படைப்பு அளிக்காதவன் — மூச்சுவிட்டுக்கொண்டிருந்தும் உயிருடன் இல்லை.

3.314.61

किंस्विद्गुरुतरं भूमेः किंस्विदुच्चतरं च खात् ।
किंस्विच्छीघ्रतरं वायोः किंस्विद्बहुतरं तृणात् ॥ ३.३१४.६१ ॥

பூமியை விடப் பாரமானது எது? வானை விட உயர்ந்தது எது? காற்றை விட வேகமானது எது? புல்லை விட மிகுதியானது எது?

3.314.62

माता गुरुतरा भूमेः खात्पितोच्चतरस्तथा ।
मनः शीघ्रतरं वाताच्चिन्ता बहुतरी तृणात् ॥ ३.३१४.६२ ॥

தாய் பூமியை விடப் பாரமானவள்; தந்தை வானை விட உயர்ந்தவர். மனம் காற்றை விட வேகமானது; கவலை புல்லை விட மிகுதியானது.

3.314.63

किंस्वित्सुप्तं न निमिषति किंस्विज्जातं न चेङ्गते ।
कस्यस्विद्धृदयं नास्ति का स्विद्वेगेन वर्धते ॥ ३.३१४.६३ ॥

தூங்கும்போதும் இமைக்காதது எது? பிறந்தும் அசையாதது எது? யாருக்கு இதயம் இல்லை? வேகத்தால் வளர்வது எது?

3.314.64

मत्स्यः सुप्तो न निमिषत्यण्डं जातं न चेङ्गते ।
अश्मनो हृदयं नास्ति नदी वेगेन वर्धते ॥ ३.३१४.६४ ॥

தூங்கும் மீன் இமைக்காது; பொரிந்த முட்டை அசையாது. கல்லுக்கு இதயம் இல்லை; ஆறு வேகத்தால் பெருகுகிறது.

3.314.65

किंस्वित्प्रवसतो मित्रं किंस्विन्मित्रं गृहे सतः ।
आतुरस् च किं मित्रं किंस्विन्मित्रं मरिष्यतः ॥ ३.३१४.६५ ॥

பயணம் செல்பவரின் நண்பன் யார்? வீட்டில் இருப்பவரின் நண்பன் யார்? நோயாளியின் நண்பன் யார்? இறக்கப்போகிறவரின் நண்பன் யார்?

3.314.66

विद्या प्रवसतो मित्रं भार्या मित्रं गृहे सतः ।
आतुरस्य भिषङ्मित्रं दानं मित्रं मरिष्यतः ॥ ३.३१४.६६ ॥

பயணம் செல்பவருக்கு நண்பன் கல்வி; வீட்டில் இருப்பவருக்கு நண்பள் மனைவி. நோயாளிக்கு நண்பன் மருத்துவர்; இறக்கப்போகிறவருக்கு நண்பன் தானம்.

3.314.67

कोऽतिथिः सर्वभूतानां किं स्विद्धर्मं सनातनम् ।
अमृतं किंस्विद्राजेन्द्रकिंस्वित्सर्वमिदं जगत् ॥ ३.३१४.६७ ॥

அனைத்து உயிர்களுக்கும் விருந்தினர் யார்? நித்திய தர்மம் என்ன? ஓ அரசர்களின் தலைவனே, அமிர்தம் என்ன, இந்த முழு உலகம் என்ன?

3.314.68

अतिथिः सर्वभूतानामग्निः सोमो गवामृतम् ।
सनातनोऽमृतो धर्मो वायुः सर्वमिदं जगत् ॥ ३.३१४.६८ ॥

அனைத்து உயிர்களுக்கும் விருந்தினர் அக்னி; சோமமும் பசுக்களின் பாலும் அமிர்தம். நித்தியமும் அழியாததுமான தர்மம் காற்று; இந்த முழு உலகமும் அதுவே.

3.314.69

किंस्विदेको विचरते जातः को जायते पुनः ।
किंस्विद्धिमस्य भैषज्यं किंस्विदावपनं महत् ॥ ३.३१४.६९ ॥

தனியாக எது சஞ்சரிக்கிறது? பிறந்து மீண்டும் பிறப்பது எது? குளிருக்கு மருந்து என்ன, மகத்தான விதைக்கும் நிலம் என்ன?

3.314.70

सूर्य एको विचरते चन्द्रमा जायते पुनः ।
अग्निर्हिमस्य भैषज्यं भूमिरावपनं महत् ॥ ३.३१४.७० ॥

சூரியன் தனியாகச் சஞ்சரிக்கிறான்; சந்திரன் மீண்டும் பிறக்கிறான். அக்னி குளிருக்கு மருந்து; பூமி மகத்தான விதைக்கும் நிலம்.

3.314.71

किंस्विदेकपदं धर्म्यं किंस्विदेकपदं यशः ।
किंस्विदेकपदं स्वर्ग्यं किंस्विदेकपदं सुखम् ॥ ३.३१४.७१ ॥

தர்மத்திற்கான ஒரு படி எது? புகழுக்கான ஒரு படி எது? சொர்க்கத்திற்கான ஒரு படி எது? இன்பத்திற்கான ஒரு படி எது?

3.314.72

दाक्ष्यमेकपदं धर्म्यं दानमेकपदं यशः ।
सत्यमेकपदं स्वर्ग्यं शीलमेकपदंसुखम् ॥ ३.३१४.७२ ॥

தர்மத்திற்கான ஒரு படி திறமை; புகழுக்கான ஒரு படி தானம். சொர்க்கத்திற்கான ஒரு படி சத்தியம்; இன்பத்திற்கான ஒரு படி நற்பண்பு.

3.314.73

किंस्विदात्मा मनुष्यस्य किंस्विद्दैवकृतः सखा ।
उपजीवनं किस्विदस्य किंस्विदस्य परायणम् ॥ ३.३१४.७३ ॥

மனிதனின் ஆத்மா எது? தெய்வத்தால் அளிக்கப்பட்ட நண்பன் யார்? அவனுடைய வாழ்வாதாரம் எது? அவனுடைய பரம ஆதாரம் எது?

3.314.74

पुत्र आत्मा मनुष्यस्य भार्या दैवकृतः सखा ।
उपजीवनं च पर्जन्यो दानमस्य परायणम् ॥ ३.३१४.७४ ॥

மகன் மனிதனின் ஆத்மா; மனைவி தெய்வத்தால் அளிக்கப்பட்ட நண்பன். மழை மேகமே அவனுடைய வாழ்வாதாரம்; தானமே அவனுடைய பரம ஆதாரம்.

3.314.75

धन्यानामुत्तमं किंस्विद्धनानां स्यात्किमुत्तमम् ।
लाभानामुत्तमं किंस्यात्सुखानां स्यात्किमुत्तमं ॥ ३.३१४.७५ ॥

செல்வமுடையவர்களில் சிறந்தவர் யார்? செல்வங்களில் சிறந்தது எது? பெறுவதில் சிறந்தது எது? இன்பங்களில் சிறந்தது எது?

3.314.76

धन्यानामुत्तमं दाक्ष्यं धनानामुत्तमं श्रुतम् ।
लाभानां श्रेय आरोग्यं सुखानां तुष्टिरुत्तमा ॥ ३.३१४.७६ ॥

செல்வமுடையவர்களில் சிறந்தது திறமை; செல்வங்களில் சிறந்தது கல்வி. பெறுதல்களில் சிறந்தது ஆரோக்கியம்; இன்பங்களில் சிறந்தது மனநிறைவு.

3.314.77

किंस्विद्धर्मपरं लोके कश्च धर्मः सदाफलः ।
किं नियम्य न शोचन्ति कैश् सन्धिर्न जीर्यते ॥ ३.३१४.७७ ॥

உலகில் மிகச் சிறந்த தர்மம் எது? எப்போதும் பலன் தரும் தர்மம் எது? எதை அடக்கினால் மனிதர்கள் துயருறுவதில்லை? எவர்களால் செய்யப்பட்ட உடன்படிக்கை ஒருபோதும் முதிர்ந்து அழிவதில்லை?

3.314.78

आनृशंस्यं परं धर्मो त्रेताधर्मः सदाफलः ।
मनो यम्य न शोचन्ति सन्धिः सद्भिर्न जीर्यते ॥ ३.३१४.७८ ॥

கருணையே மிகச் சிறந்த தர்மம்; மூன்று வேதங்களின் தர்மம் எப்போதும் பலன் தருவது. மனதை அடக்கினால் மனிதர்கள் துயருறுவதில்லை; நல்லோர் செய்த உடன்படிக்கை ஒருபோதும் அழிவதில்லை.

3.314.79

किं नु हित्वा प्रियो भवति किंनु हित्वा न शोचति ।
किंनु हित्वाऽर्थवान्भवति किंनु हित्वा सुखी भवेत् ॥ ३.३१४.७९ ॥

எதை விட்டால் ஒருவன் அன்பிற்குரியவனாகிறான்? எதை விட்டால் அவன் துயரப்படுவதில்லை? எதை விட்டால் அவன் செல்வவானாகிறான்? எதை விட்டால் அவன் மகிழ்ச்சியுடையவனாவான்?

3.314.80

मानं हित्वा प्रियो भवति क्रोधं हित्वा न शोचति ।
कामं हित्वाऽर्थवान्भवति लोभं हित्वा सुखी भवेत् ॥ ३.३१४.८० ॥

அகந்தையை விட்டால் ஒருவன் அன்பிற்குரியவனாகிறான்; கோபத்தை விட்டால் அவன் துயரப்படுவதில்லை. ஆசையை விட்டால் அவன் செல்வவானாகிறான்; பேராசையை விட்டால் அவன் மகிழ்ச்சியுடையவனாவான்.

3.314.81

किमर्थं ब्राह्मणे दानं किमर्थं नटनर्तके ।
किमर्थं चैव भृत्येषु किमर्थं चैव राजसु ॥ ३.३१४.८१ ॥

பிராமணருக்கு எதன் பொருட்டு தானம் செய்யப்படுகிறது? நடனக்காரர்களுக்கும் நடிகர்களுக்கும் எதன் பொருட்டு? பணியாளர்களுக்கும் அரசர்களுக்கும் எதன் பொருட்டு?

3.314.82

धर्मार्थं ब्राह्मणे दानं यशोर्थं नटनर्तके ।
भृत्येषु सङ्ग्रहार्थं च भयार्थं चैव राजसु ॥ ३.३१४.८२ ॥

தர்மத்தின் பொருட்டு பிராமணருக்கு தானம் செய்யப்படுகிறது; புகழின் பொருட்டு நடனக்காரர்களுக்கும் நடிகர்களுக்கும் தரப்படுகிறது. பணியாளர்களை ஒன்றாக வைத்திருக்கும் பொருட்டும், அரசர்களுக்கு அச்சத்தின் பொருட்டும் தரப்படுகிறது.

3.314.83

अज्ञानेनावृतो लोकस्तमसा न प्रकाशते ।
लोभात्त्यजति मित्राणि सङ्गात्स्वर्गं न गच्छति ॥ ३.३१४.८३ ॥

அறியாமையால் மூடப்பட்ட உலகம் இருளால் ஒளிர்வதில்லை. பேராசையால் ஒருவன் நண்பர்களை விடுகிறான்; பற்றின் காரணமாக சுவர்க்கம் செல்வதில்லை.

3.314.84

अज्ञानेनावृतो लोकस्तमसा न प्रकाशते ।
लोभात्त्यजति मित्राणि सङ्गात्स्वर्गं न गच्छति ॥ ३.३१४.८४ ॥

3.314.85

मृतः कथं स्यात्पुरुषः कथं राष्ट्रं मृतं भवत् ।
श्राद्धं मृतंकथं वा स्यात्कथं यज्ञा मृतो भवेत् ॥ ३.३१४.८५ ॥

ஒரு மனிதன் எவ்வாறு இறந்தவனாகிறான்? ஒரு நாடு எவ்வாறு இறந்ததாகிறது? சிராத்தம் எவ்வாறு இறந்ததாகும், அல்லது யாகங்கள் எவ்வாறு இறந்ததாகும்?

3.314.86

मृतो दरिद्रः पुरुषो मृतं राष्ट्रमराजकम् ।
मृतमश्रोत्रियं श्राद्धं मृतो यज्ञस्त्वदक्षिणः ॥ ३.३१४.८६ ॥

வறியவன் இறந்தவன்; அரசன் இல்லாத நாடு இறந்தது; வேதம் அறிந்த அந்தணர் இல்லாத சிராத்தம் இறந்தது; தட்சிணை இல்லாத யாகம் இறந்தது.

3.314.87

का दिक्किमुदकं पार्थ किमन्नं किं च वै विषम् ।
श्राद्धस्य कालमाख्याहि ततः पिब हरस्व च ॥ ३.३१४.८७ ॥

திசை என்ன? நீர் என்ன? ஓ பார்த்தா, உணவு என்ன, விஷம் என்ன? சிராத்தத்தின் காலத்தைச் சொல்; பின் குடி, எடுத்துக்கொள்.

3.314.88

सन्तो दिग्जलमाकाशं गौरन्नं ब्राह्मणं विषम् ।
श्राद्धस्य ब्राह्मणः कालः कथं वा यक्ष मन्यसे ॥ ३.३१४.८८ ॥

நல்லோர்கள் திசை; ஆகாயம் நீர்; பசு உணவு; அந்தணன் விஷம். சிராத்தத்தின் காலம் அந்தணன் ஆவான்—ஓ யக்ஷா, நீ அதை எவ்வாறு கருதுகிறாய்?

3.314.89

तपः किं लक्षणं प्रोक्तं को दमश्च प्रकीर्तितः ।
क्षमा च का परा प्रोक्ता का च ह्रीः परिकीर्तिता ॥ ३.३१४.८९ ॥

தவத்தின் இலக்கணம் என்ன என்று சொல்லப்பட்டது? தமம் என்று எதைச் சொல்வர்? பொறுமையில் சிறந்தது எது எனச் சொல்லப்பட்டது, ஹ்ரீ (நாணம்) என்ன எனக் கூறப்பட்டது?

3.314.90

तपः स्वधर्मवर्तित्वं मनसो दमनं दमः ।
क्षमा द्वन्द्वसहिष्णुत्वं ह्रीरकार्यनिवर्तनम् ॥ ३.३१४.९० ॥

தவம் என்பது தன் தர்மத்தில் நிலைத்திருத்தல்; மனத்தை அடக்குவதே தமம்; இரட்டைகளைத் தாங்குவதே பொறுமை; தகாத செயலிலிருந்து விலகுவதே ஹ்ரீ (நாணம்).

3.314.91

किं ज्ञानं प्रोच्यते राजन्कः शमश्च प्रकीर्तितः ।
दया च का परा प्रोक्ता किं चार्जवमुदाहृतम् ॥ ३.३१४.९१ ॥

அரசே, ஞானம் எது என்று கூறப்படுகிறது? சமம் எனப்படுவது எது? உயர்ந்த கருணை எது என்று சொல்லப்பட்டது? ஆர்ஜவம் எது என்று எடுத்துரைக்கப்பட்டது?

3.314.92

ज्ञानं तत्त्वार्थसम्बोधः शमश्चित्तप्रशान्तता ।
दया सर्वसुखैषित्वमार्जवं समचित्तता ॥ ३.३१४.९२ ॥

ஞானம் என்பது உண்மைப் பொருளை முழுமையாக உணர்வது. சமம் என்பது மனம் அமைதியாயிருப்பது. கருணை என்பது எல்லோருடைய சுகத்தை விரும்புவது. ஆர்ஜவம் என்பது மனச் சமநிலை.

3.314.93

कः शत्रुर्दुर्जयः पुंसां कश्च व्याधिरनन्तकः ।
कीदृशश्च स्मृतः साधुरसाधुः कीदृशः स्मृतः ॥ ३.३१४.९३ ॥

மனிதர்களை வெல்ல முடியாத எதிரி யார்? முடிவற்ற நோய் எது? நல்லவன் எப்படிப்பட்டவனாகக் கருதப்படுகிறான், தீயவன் எப்படிப்பட்டவனாகக் கருதப்படுகிறான்?

3.314.94

क्रोधः सुदुर्जयः शत्रुर्लोभो व्याधिरनन्तकः ।
सर्वभूतहितः साधुरसाधुर्निर्दयः स्मृतः ॥ ३.३१४.९४ ॥

கோபம் மிகவும் வெல்லக் கடினமான எதிரி; பேராசையே முடிவற்ற நோய். எல்லா உயிர்களுக்கும் நன்மை செய்பவன் நல்லவன் என்றும், இரக்கமற்றவன் தீயவன் என்றும் கருதப்படுகிறான்.

3.314.95

को मोहः प्रोच्यते राजन्कश्च मानः प्रकीर्तितः ।
किमालस्यं च विज्ञेयं कश्च शोकः प्रकीर्तितः ॥ ३.३१४.९५ ॥

அரசே, மோகம் எது என்று கூறப்படுகிறது? மானம் எது என்று கீர்த்திக்கப்பட்டது? சோம்பல் எது என்று அறியப்பட வேண்டும்? சோகம் எது என்று கூறப்பட்டது?

3.314.96

मोहो हि धर्ममूढत्वं मानस्त्वात्माभिमानिता ।
धर्मनिष्क्रियताऽऽलस्यं शोकस्त्वज्ञानमुच्यते ॥ ३.३१४.९६ ॥

மோகம் என்பது தருமத்தில் குழம்பிய மூடத்தனம். மானம் என்பது தன்னைப் பெருமையாக எண்ணுவது. தருமத்திலிருந்து செயலற்றிருப்பதே சோம்பல். சோகம் அஞ்ஞானம் என்று சொல்லப்படுகிறது.

3.314.97

किं स्थैर्यमृषिभिः प्रोक्तं किं च धैर्यमुदाहृतम् ।
स्नानं च किं परं प्रोक्तं दानं च किमिहोच्यते ॥ ३.३१४.९७ ॥

ரிஷிகள் உறுதி (ஸ்தைர்யம்) என்று எதைச் சொன்னார்கள்? தைர்யம் எனப்படுவது எது? உயர்ந்த நீராடல் எது என்று சொல்லப்பட்டது? இங்கே தானம் எது என்று சொல்லப்படுகிறது?

3.314.98

स्वधर्मे स्थिरता स्थैर्यं धैर्यमिन्द्रियनिग्रहः ।
स्नानं मनोमलत्यागो दानं वै भूतरक्षणम् ॥ ३.३१४.९८ ॥

தன் தர்மத்தில் நிலைபெறுதலே உறுதி. இந்திரியங்களை அடக்குவது தைர்யம். மனத்தின் அழுக்கை விடுவதே நீராடல். உயிர்களைக் காப்பதே தானம்.

3.314.99

कः पण्डितः पुमान्ज्ञेयो नास्तिकः कश्च उच्यते ।
को मूर्खः कश्च कामः स्यात्को मत्सर इति स्मृतः ॥ ३.३१४.९९ ॥

எவரைப் பண்டிதர் என்று அறிய வேண்டும்? நாஸ்திகன் என்று யார் சொல்லப்படுகிறான்? மூடன் யார்? காமம் என்றால் என்ன? மாத்ஸர்யம் என்று எது நினைவுகூரப்படுகிறது?

3.314.100

धर्मज्ञः पण्डितो ज्ञेयो नास्तिको मूर्ख उच्यते ।
कामः संसारहेतुश्च हृत्तापो मत्सरः स्मृतः ॥ ३.३१४.१०० ॥

தர்மத்தை அறிந்தவனே பண்டிதன் என்று அறியப்பட வேண்டும். நாஸ்திகனும் மூடனும் என்று சொல்லப்படுகிறார்கள். காமம் சம்சாரத்தின் காரணம்; மனத்தின் தாபமே மாத்ஸர்யம் என்று நினைவுகூரப்படுகிறது.

3.314.101

कोऽहंकार इति प्रोक्तः कश्च दम्भः प्रकीर्तितः ।
किं तद्दैवं परं प्रोक्तं किं तत्पैशुन्यमुच्यते ॥ ३.३१४.१०१ ॥

அகங்காரம் என்று எது சொல்லப்பட்டது? தம்பம் என்று எது அறிவிக்கப்பட்டது? உயர்ந்த தைவம் என்று எது சொல்லப்பட்டது? பைசுன்யம் என்று எது சொல்லப்படுகிறது?

3.314.102

महाऽज्ञानमहंकारो दम्भो धर्मो ध्वजोच्छ्रयः ।
दैवं दानफलं प्रोक्तं पैशुन्यं परदूषणम् ॥ ३.३१४.१०२ ॥

பெரிய அறியாமையே அகங்காரம். தம்பம் என்பது தர்மத்தின் கொடியை உயர்த்துவது. தைவம் என்பது தானத்தின் பலன் என்று சொல்லப்பட்டது. பைசுன்யம் என்பது பிறரைக் குறை கூறுவது.

3.314.103

धर्मश्चार्थश्च कामश्च परस्परविरोधिनः ।
एषां नित्यविरुद्धानां कथमेकत्र संगमः ॥ ३.३१४.१०३ ॥

தர்மம், அர்த்தம், காமம் ஆகியவை ஒன்றுக்கொன்று எதிரானவை. என்றும் எதிரான இவை ஒரே இடத்தில் எவ்வாறு சேர முடியும்?

3.314.104

यदा धर्मश्भार्या च परस्परवशानुगौ ।
तदा धर्मार्थकामानां त्रयाणामपि संगमः ॥ ३.३१४.१०४ ॥

தர்மமும் மனைவியும் ஒருவரை ஒருவர் பின்பற்றி அடங்கி இருக்கும்போது, தர்மம், அர்த்தம், காமம் மூன்றும் சேர்கின்றன.

3.314.105

अक्षयो नरकः केन प्राप्यते भरतर्षभ ।
एतन्मे पृच्छतः प्रश्नं तच्छीघ्रं वक्तुमर्हसि ॥ ३.३१४.१०५ ॥

பரத குலக் காளையே! அழியாத நரகம் எவரால் அடையப்படுகிறது? நான் கேட்கும் இந்தக் கேள்விக்கு விரைவில் பதில் சொல்ல வேண்டும்.

3.314.106

ब्राह्मणं स्वयमाहूय याचमानमकिंचनम् ।
पश्चान्नास्तीति यो ब्रूयात्सोऽक्षयं नरकं व्रजेत् ॥ ३.३१४.१०६ ॥

தானே அழைத்த, யாசிக்கும் ஏழை பிராமணனிடம் பின்னர் 'இல்லை' என்று சொல்பவன் அழியாத நரகத்தை அடைகிறான்.

3.314.107

वेदेषु धर्मशास्त्रेषु मिथ्या यो वै द्विजातिषु ।
देवेषु पितृधर्मेषु सोऽक्षयं नरकं व्रजेत् ॥ ३.३१४.१०७ ॥

வேதங்கள், தர்மசாஸ்திரங்கள் பற்றியும், இரு பிறப்பாளர்கள், தேவர்கள், பித்ருக் கடமைகள் பற்றியும் பொய் சொல்பவன் அழியாத நரகத்தை அடைகிறான்.

3.314.108

विद्यमाने धने लोभाद्दानभोगविवर्जितः ।
पश्चान्नास्तीति यो ब्रूयात्सोऽक्षयं नरकं व्रजेत् ॥ ३.३१४.१०८ ॥

செல்வம் இருந்தும், பேராசையால் தானமும் அனுபவிப்பும் இல்லாமல், பின்னர் 'இல்லை' என்று சொல்பவன் அழியாத நரகத்தை அடைகிறான்.

3.314.109

राजन्कुलेन वृत्तेन स्वाध्यायेन श्रुतेन वा ।
ब्राह्मण्यं केन भवति प्रब्रूह्येतत्सुनिश्चितम् ॥ ३.३१४.१०९ ॥

அரசே, குலத்தாலா, நடத்தையாலா, வேத ஓதலாலா அல்லது கல்வியாலா பிராமணத்துவம் உண்டாகிறது? இதை உறுதியாகச் சொல்லுங்கள்.

3.314.110

शृणु यक्ष कुलं तात न स्वाध्यायो न च श्रुतम् ।
कारणं हि द्विजत्वे च वृत्तमेव न संशयः ॥ ३.३१४.११० ॥

யக்ஷனே, கேள், அன்பனே. குலமும் அல்ல, வேத ஓதலும் அல்ல, கல்வியும் அல்ல; இருபிறப்புக்குக் காரணம் நடத்தையே; இதில் ஐயமில்லை.

3.314.111

वृत्तं यत्नेन संरक्ष्यं ब्राह्मणेन विशेषतः ।
अक्षीणवृत्तो न क्षीणो वृत्ततस्तु हतो हतः ॥ ३.३१४.१११ ॥

நடத்தையை பிராமணன் முயற்சியுடன் காக்க வேண்டும், குறிப்பாக. நடத்தை குன்றாதவன் குன்றுவதில்லை; நடத்தையால் வீழ்ந்தவன் இறந்தவனே.

3.314.112

पठकाः पाठकाश्चैव ये चान्ये शास्त्रचिन्तकाः ।
सर्वे व्यसनिनो मूर्खा यः क्रियावान्स पण्डितः ॥ ३.३१४.११२ ॥

ஓதுபவர்களும், படிப்பவர்களும், சாத்திரங்களை ஆராய்பவர்களும் — அவர்கள் அனைவரும் தீய பழக்கமுள்ள மூடர்களாக இருந்தால்; நற்செயல் செய்பவனே பண்டிதன்.

3.314.113

चतुर्वेदोऽपि दुर्वृत्तः स शूद्रादतिरिच्यते ।
योऽग्निहोत्रपरो दान्तः स ब्राह्मण इति स्मृतः ॥ ३.३१४.११३ ॥

நான்கு வேதங்களையும் அறிந்தவனாயினும் துர்நடத்தை உள்ளவன் சூத்திரனை விடவும் தாழ்ந்தவன்; அக்னிஹோத்ரத்தில் ஈடுபட்டு அடக்கமுள்ளவனே பிராமணன் என நினைவுகூரப்படுகிறான்.

3.314.114

प्रियवचनवादी किं लभते ।
विमृशितकार्यकरः किं लभते।
बहुमित्रकरः किं लभते ।
धर्मे रतः किं लभते कथय ॥ ३.३१४.११४ ॥

இனிய சொல் பேசுபவன் எதைப் பெறுகிறான்? ஆராய்ந்து செயல்படுபவன் எதைப் பெறுகிறான்? பல நண்பர்களை உண்டாக்குபவன் எதைப் பெறுகிறான்? தர்மத்தில் ஈடுபட்டவன் எதைப் பெறுகிறான்? சொல்லுங்கள்.

3.314.115

प्रियवचनवादी प्रियो भवति ।
विमृशितकार्यकरोऽधिकं जयति।
बहुमित्रकरः सुखं वसते ।
यश्च धर्मरतः स गतिं लभते ॥ ३.३१४.११५ ॥

இனிய சொற்களைப் பேசுபவன் அன்புக்குரியவனாகிறான். ஆழ்ந்து ஆராய்ந்து செயல்படுபவன் மிகுந்த வெற்றியை அடைகிறான். பலரை நண்பர்களாக்குபவன் சுகமாக வாழ்கிறான். தர்மத்தில் ஈடுபட்டவன் உயர்ந்த கதியை அடைகிறான்.

3.314.116

को मोदते किमाश्चर्यं कः पन्थाः का च वार्तिका ।
वद मे चतुरः प्रश्नान्मृता जीवन्तु बान्धवाः ॥ ३.३१४.११६ ॥

யார் மகிழ்கிறான்? என்ன ஆச்சரியம்? வழி எது? செய்தி என்ன? என் திறமையான கேள்விகளுக்குப் பதில் சொல், இறந்த உறவினர்கள் உயிர்பெறட்டும்.

3.314.117

पञ्चमेऽहनि षष्ठे वा शाकं पचति स्वे गृहे ।
अनृणी चाप्रवासी च स वारिचर मोदते ॥ ३.३१४.११७ ॥

ஐந்தாம் அல்லது ஆறாம் நாளில் தன் வீட்டில் கீரை சமைப்பவன், கடனில்லாதவன், வெளியூர் வாசம் இல்லாதவன் — ஓ நீர்வாசியே, அவன் மகிழ்கிறான்.

3.314.118

अहन्यहनि भूतानि गच्छन्तीह यमालयम् ।
शेषाः स्थावरमिच्छन्ति किमाश्चर्यमतः परम् ॥ ३.३१४.११८ ॥

நாள்தோறும் இங்கு உயிரினங்கள் யமலோகத்திற்குச் செல்கின்றன; ஆயினும் எஞ்சியவர்கள் நிலைத்திருக்க விரும்புகிறார்கள் — இதைவிட வேறு என்ன ஆச்சரியம்?

3.314.120

तर्कोऽप्रतिष्ठः श्रुतयो विभिन्ना ।
नैको मुनिर्यस्य मतं प्रमाणम्।
धर्मस्य तत्त्वं निहितं गुहायां ।
महाजनो येन गतः स पन्था
पृथ्वी विभाण्डं गगनं पिघानं ।
सूर्याग्निना रात्रिदिवेन्धनेन।
मासर्तुदर्वीपरिघट्टनेन ।
भूतानि कालः पचतीति वार्ता ॥ ३.३१४.१२० ॥

தர்க்கம் நிலையற்றது; ஸ்ருதிகள் வேறுபடுகின்றன; ஒரு முனிவரின் கருத்தும் பிரமாணமாக இல்லை. தர்மத்தின் உண்மை குகையில் மறைந்துள்ளது; பெரியோர் சென்ற வழியே வழி. பூமி பாத்திரம், ஆகாயம் மூடி, சூரியனின் அக்னியும், இரவு பகல் விறகுமாக, மாதங்களும் ருதுக்களும் கரண்டியின் உராய்வாக — காலம் உயிர்களை சமைக்கிறது; இதுவே செய்தி.