மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 4.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.2.1
निवृत्तवनवासास्ते सत्यसन्धा मनस्विनः ।
अकुर्वत पुनर्मन्त्रं सह धौम्येन पाण्डवाः ॥ ४.२.१ ॥
வனவாசத்தை முடித்த அந்த சத்தியவிரதர்களும் மனஸ்வியுமான பாண்டவர்கள் தௌம்யருடன் மீண்டும் ஆலோசனை செய்தனர்.
4.2.2
अथाब्रवीद्धर्मराजः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
भ्रातॄन्कृष्णां च संग्रेक्ष्य धौम्यं च कुरुनन्दनः ॥ ४.२.२ ॥
அப்போது குந்தியின் மகனும் தர்மராஜனுமான யுதிஷ்டிரர் சகோதரர்களையும், கிருஷ்ணையையும், தௌம்யரையும் பார்த்து, குருக்களின் மகிழ்ச்சியானவர் கூறினார்.
4.2.3
द्वादशेमानि वर्षाणि राज्याद्विप्रोषिता वयम् ।
त्रयोदशोऽयं संप्राप्तः कृच्छ्रात्परमदुर्वसः।
स साधु कौन्तेय इतो वासमर्जुन रोचय ॥ ४.२.३ ॥
பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் நாம் அரசிலிருந்து விலக்கப்பட்டிருந்தோம்; இந்தப் பதின்மூன்றாம் ஆண்டு கடினமாக வந்துவிட்டது. கௌந்தேயா அர்ஜுனா, இங்கிருந்து தங்குமிடத்தை நன்றாகத் தேர்ந்தெடு.
4.2.4
त्रयोदशमिदं प्राप्तं क्वनु वत्स्यामहेऽर्जुन ।
अबुद्धा धार्तराष्ट्रैश्च समग्राः सह कृष्णया ॥ ४.२.४ ॥
இந்தப் பதின்மூன்றாம் ஆண்டு வந்துவிட்டது; அர்ஜுனா, நாம் எங்கே வசிப்போம்? திருதராஷ்டிரரின் மகன்களால் அறியப்படாமல், கிருஷ்ணையுடன் நாம் அனைவரும் ஒன்றாக.
4.2.5
तस्यैव वरदानेन धर्मस्य मनुजाधिप ।
अज्ञाता विचरिष्यामो नराणां भरतर्षभ ॥ ४.२.५ ॥
தர்மரின் அந்த வரத்தினாலேயே, மனுஜாதிபதியே, மனிதர்களிடையே அறியப்படாதவர்களாக நாம் திரிவோம், பரதர்களில் சிறந்தவரே.
4.2.6
यानि राष्ट्राणि वासाय कीर्तयिष्यामि कानिचित् ।
रमणीयानि गुप्तानि तेषां किंचित्तु रोचय ॥ ४.२.६ ॥
வசிப்பதற்காக நான் சொல்லப்போகும் சில நாடுகள் இருக்கின்றன; அவை அழகானவை, மறைவானவை. அவற்றில் சிலவற்றை நீ தேர்ந்தெடு.
4.2.7
रम्या जनपदाः सन्ति बहवस्त्वभितः कुरून् ।
पाञ्चालाश्चैव मत्स्याश्च साल्ववैदेहबाह्लिकाः ।
दशार्णाः शूरसेनाश्च कलिङ्गा मागधा अपि ॥ ४.२.७ ॥
குருக்களைச் சுற்றிலும் பல இனிய நாடுகள் உள்ளன; பாஞ்சாலர், மத்சியர், சால்வர், வைதேஹர், பாஹ்லிகர், தசார்ணர், சூரசேனர், கலிங்கர், மாகதர் ஆகியோரின் நாடுகளும் உள்ளன.
4.2.8
विराटनगरं चापि श्रूयते शत्रुसूदन ।
रमणीयं जनाकीर्णं सुभिक्षं स्फीतमेव च ॥ ४.२.८ ॥
பகைவரை அழிப்பவனே, விராட நகரமும் கேள்விப்படுகிறது — இனியது, மக்கள் நிறைந்தது, நல்ல விளைச்சல் கொண்டது, செழிப்பானது.
4.2.9
नानाराष्ट्राणि चान्यानि श्रूयन्ते सुबहूनि च ।
यत्र ते रोचते राजंस्तत्र गच्छामहे वयम् ॥ ४.२.९ ॥
வேறு பல நாடுகளும் கேள்விப்படுகின்றன; அரசே, எங்கு உங்களுக்கு விருப்பமோ, அங்கே நாம் செல்வோம்.
4.2.10
कतमस्मिञ्जनपदे महाराज निवत्स्यसि ।
मा विषादे मनः कार्यं राज्यभ्रंश इति क्वचित् ॥ ४.२.१० ॥
மஹாராஜனே, எந்த நாட்டில் நீர் தங்குவீர்? அரசை இழந்தோம் என்று மனதை எப்போதும் துயரத்தில் ஆழ்த்தாதீர்.
4.2.11
एवमेतन्महाबाहो यथा स भगवान्प्रभुः ।
अब्रवीत्सर्वभूतेशस्तथैतन्न तदन्यथा ॥ ४.२.११ ॥
மஹாபாகுவே, எல்லா உயிர்களுக்கும் ஈசனான அந்த பகவான் பிரபு சொன்னபடியே இது; இது அப்படியே ஆகும், வேறுவிதமாக அல்ல.
4.2.12
अवश्यं त्वेव वासार्थं रमणीयं शिवं सुखम् ।
संमन्त्र्य सहितैः सर्वैर्द्रव्यमकुतोऽभयम् ॥ ४.२.१२ ॥
நிச்சயமாக வசிப்பதற்கு இனிய, மங்கலமான, சுகமான இடம் வேண்டும்; அனைவருடனும் ஆலோசித்து, எங்கிருந்தும் பயமில்லாத இடத்தைத் தேர்வோம்.
4.2.13
मात्स्यो विराटो बलवानभिरक्तोथ पाण्डवान् ।
धर्मशीलो वदान्यश्च वृद्धः सत्स्वपि संमतः ॥ ४.२.१३ ॥
மத்ஸ்ய நாட்டு வலிமை மிக்க அரசன் விராடன் பாண்டவர்களிடம் அன்பு கொண்டவன். அவன் அறச்சீலன், கொடையாளி, முதியவன்; நல்லோரிடையேயும் மதிக்கப்படுபவன்.
4.2.14
गुणवाँल्लोकविख्यातो दृढभक्तिर्जितेन्द्रियः ।
तत्र मे रोचते पार्थ मत्स्यराजान्तिकेऽनघ ॥ ४.२.१४ ॥
அவன் நற்குணங்கள் நிறைந்தவன், உலகப் புகழ் பெற்றவன், உறுதியான பக்தி கொண்டவன், புலன்களை வென்றவன். ஓ பார்த்தா, ஓ குற்றமற்றவனே, மத்ஸ்ய அரசனின் அருகில் இருப்பது எனக்கு விருப்பமானது.
4.2.15
विराटनगरे तात मासान्द्वादशसंमितान् ।
कुर्वन्तस्तस्य कर्माणि वसामो यदि रोचते ॥ ४.२.१५ ॥
அன்பனே, உனக்கு விருப்பமானால், விராட நகரில் பன்னிரண்டு மாதங்கள் அவனுக்குப் பணிகள் செய்தபடி நாம் வாழ்வோம்.
4.2.16
यानियानि च कर्माणि तस्य शक्ष्यामहे वयम् ।
कर्तुं यो यत्स तत्कर्म ब्रवीतु कुरुनन्दन ॥ ४.२.१६ ॥
அவனுடைய எல்லாப் பணிகளையும் நாம் செய்ய வல்லவர்களாக இருப்போம். ஓ குருநந்தனா, யார் எந்த வேலையைச் செய்ய வேண்டும் என்பதை அவன் சொல்லட்டும்.
4.2.17
नरदेव कथं कर्म तस्य राष्ट्रे करिष्यसि ।
मनुजेन्द्र विराटस्य रंस्यसे केन कर्मणा ॥ ४.२.१७ ॥
ஓ நரதேவா, அவனுடைய நாட்டில் நீ என்ன வேலை செய்வாய்? ஓ மனுஜேந்திரா, விராடனுடைய எந்த வேலையில் நீ மகிழ்ச்சி அடைவாய்?
4.2.18
अक्लिष्टवेषधारी च धार्मिको ह्यनसूयकः ।
न तवाभ्युचितं कर्म नृशंसं नापि कैतवम् ॥ ४.२.१८ ॥
நீ எளிய வேடம் தரித்து, அறவாழ்வுடையவனும் பொறாமையற்றவனும் ஆவாய். உனக்குத் தகுந்த வேலை கொடூரமானதும் அல்ல, வஞ்சகமானதும் அல்ல.
4.2.19
सत्यवागसि याज्ञीको लोभक्रोधविवर्जितः ।
मृदुर्वदान्यो ह्रीमांश्च धार्मिकः सत्यविक्रमः ॥ ४.२.१९ ॥
நீர் சத்தியம் பேசுபவர், யாகங்களில் ஈடுபட்டவர், பேராசையும் கோபமும் அற்றவர், மென்மையானவர், கொடையாளி, வெட்கமுள்ளவர், தர்மவான், உண்மையான வீரம் உடையவர்.
4.2.20
स राजंस्तपसा क्लिष्टः कथं तस्य करिष्यसि ।
न दुःखमुचितं किंचिद्राजन्पापमतेर्यथा।
स इमामापदं प्राप्य कथं घोरां तरिष्यसि ॥ ४.२.२० ॥
அரசே, அவன் தவத்தால் துன்புற்றவன்; அவனிடம் நீர் எவ்வாறு நடந்துகொள்வீர்? பாவ மனமுடையவனுக்கு எந்தத் துன்பமும் தகுதியானதல்ல, அரசே. இந்த கொடிய ஆபத்தை அடைந்து நீர் இதை எவ்வாறு கடப்பீர்?
4.2.21
अर्जुनेनैवमुक्तस्तु प्रत्युवाच युधिष्ठिरः ।
शृणु त्वं यत्करिष्यामि कर्म वै कुरुनन्दन ॥ ४.२.२१ ॥
அர்ஜுனன் இவ்வாறு கூறியபோது யுதிஷ்டிரன் பதிலளித்தான்: 'குருவின் மகிழ்ச்சியே, கேள், நான் செய்யப்போகும் செயல் இதுவே.'
4.2.22
विराटं समनुप्राप्य राजानं मात्स्यनन्दनम् ।
सभास्तारो भविष्यामि विराटस्येति मे मतिः ॥ ४.२.२२ ॥
மத்ஸ்யர்களின் மகிழ்ச்சியான மன்னன் விராடனை அணுகி, விராடனின் சபையை அலங்கரிப்பவனாக ஆவேன் என்பதே என் எண்ணம்.
4.2.23
कङ्को नाम ब्रुवाणोऽहं मताक्षः साधुदेविता ।
वैडूर्यान्काञ्चनान्दानान्स्फाटिकान्राजतानपि ॥ ४.२.२३ ॥
'கங்கன்' என்ற பெயருடன் பேசுபவனாக, பகடையில் திறமையுள்ளவனாக, சூதாட்டத்தில் சிறந்தவனாக நான் இருப்பேன்; வைடூரியம், பொன், படிகம், வெள்ளி ஆகியவற்றின் கொடைகளையும் பெறுவேன்.
4.2.24
कृष्णाक्षाँल्लोहिताक्षांश्च निवप्स्यामि मनोरमान् ।
अरिष्टान्राजगोलिङ्गान्दर्शनीयान्सुवर्चसः ॥ ४.२.२४ ॥
கருப்பு மற்றும் சிவப்பு பகடைகளை அழகாக உருட்டுவேன்; சேதமற்றவை, அரசத்தன்மை கொண்டவை, காண்பதற்கு அழகானவை, ஒளிமிக்கவை.
4.2.25
लोहिताश्चाश्मगर्भाश्च सन्ति तात धनानि मे ।
दर्शनीयाः सभानन्दाः कुशलैः साधुनिष्ठिताः ॥ ४.२.२५ ॥
அன்பே, என்னிடம் சிவப்பும் கல்லின் உள்ளீடும் கொண்ட செல்வங்கள் உள்ளன. திறமையான கைவினைஞர்களால் நன்கு முடிக்கப்பட்ட, காண்பதற்கு அழகான, சபையை மகிழ்விப்பவை.
4.2.26
अप्येतान्पाणिना स्पृष्ट्वा संप्रहृष्यन्ति मानवाः ॥ ४.२.२६ ॥
இவற்றை கையால் தொட்டாலே மனிதர்கள் மிகவும் மகிழ்ச்சியடைவார்கள்.
4.2.27
तान्विकीर्य समे देशे रमणीये विपांसुले ।
देविष्यामि यथाकामं स विहारो भविष्यति ॥ ४.२.२७ ॥
அவற்றை சமமான, அழகான, தூசியற்ற இடத்தில் சிதறவிட்டு, விரும்பியபடி விளையாடுவேன்; அதுவே என் விளையாட்டாகும்.
4.2.28
कङ्को नाम्ना परिव्राट् च विराटस्य सभासदः ।
ज्योतिषे शकुनज्ञाने निमित्ते चाक्षकौशले ।
ब्राह्मे वेदे मयाऽधीते वेदाङ्गेषु च सर्वशः ॥ ४.२.२८ ॥
நான் கங்கன் என்ற பரிவ்ராஜகன்; விராடனின் சபையோன். சோதிடம், சகுன அறிவு, நிமித்தம், பகடைத் திறமை, பிராம்ம வேதம் மற்றும் அனைத்து வேதாங்கங்களையும் நான் முழுமையாகக் கற்றுள்ளேன்.
4.2.29
धर्मकामार्थमोक्षेषु नीतिशास्त्रेषु पारगः ।
पृष्टोऽहं कथयिष्यामि राज्ञः प्रियतमं वचः ॥ ४.२.२९ ॥
தர்மம், காமம், அர்த்தம், மோட்சம் ஆகியவற்றிலும் நீதிநூல்களிலும் தேர்ந்தவனான நான், கேட்கப்பட்டால் அரசனுக்கு மிகவும் இனிய சொற்களைச் சொல்வேன்.
4.2.30
आसं युधिष्ठिरस्याहं पुरा प्राणसमः सखा ।
इति वक्ष्यामि राजानं यदि मामनुयोक्ष्यते ॥ ४.२.३० ॥
நான் முன்பு யுதிஷ்டிரனின் உயிருக்கு ஒப்பான நண்பனாக இருந்தேன். அரசன் என்னைக் கேட்டால் இதையே சொல்வேன்.
4.2.31
विराटनगरे छन्न एवं युक्तः सदा वसे ।
इत्येवं मे प्रतिज्ञातं विचरिष्याम्यहं यथा ॥ ४.२.३१ ॥
விராட நகரத்தில் மறைந்து, இவ்வாறு எப்போதும் ஒருமித்தவனாக நான் வாழ்வேன். இவ்வாறே நான் சபதம் செய்துள்ளேன், அவ்வாறே நான் திரிவேன்.