Mahābhārata · Adhyāya 4.21
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.21.1
अहो दुःखतरं प्राप्ता कीचकेन पदा हता ।
पतिव्रता महाभागा द्रौपदी योषितांवरा ॥ ४.२१.१ ॥
Weh! Von Kīcakas Fuß geschlagen, ist Draupadī, ihrem Gatten treu, hochgesegnet, die Beste unter den Frauen, in einen noch schmerzlicheren Zustand gebracht worden.
4.21.2
दुःशलां स्मारयन्ती सा भर्तॄणां भगिनीं शुभाम् ।
नाशपत्सिन्धुराजं सा बलात्कारेण वाहिता ॥ ४.२१.२ ॥
Sich an Duḥśalā, die glückverheißende Schwester ihrer Gatten, erinnernd, verfluchte sie, die mit Gewalt fortgeschleppt worden war, den König von Sindhu.
4.21.3
किमर्थमिह संप्राप्ता कीचकेन दुरात्मना ।
नाशपत्तं महाभागा कृष्णा पादेन ताडिता ॥ ४.२१.३ ॥
Wozu wurde sie von dem bösgesinnten Kīcaka hierher gebracht? Kṛṣṇā, hochgesegnet, mit dem Fuß geschlagen, verfluchte ihn.
4.21.4
तेजोराशिरियं देवी धर्मज्ञा सत्यवादिनी ।
केशपांशे परामृष्टा मर्षयन्ती ह्यशक्तवत् ॥ ४.२१.४ ॥
Diese Masse von Glanz, die Göttin, dharma-kundig und wahrhaftig, an Haar und Staub gepackt, ertrug es, als wäre sie machtlos.
4.21.5
नैतत्कारणमल्पं हि श्रोतुकामोऽस्मि सत्तम ।
कृष्णायास्तु परिक्लेशान्मनो मे दूयते भृशम् ॥ ४.२१.५ ॥
Dies ist keine geringe Ursache; o Bester der Guten, ich wünsche es zu hören. Mein Geist ist durch Kṛṣṇās Leid tief betrübt.
4.21.6
कस्य वंशे समुद्भूतः स च दुर्ललितो मुने ।
बलोन्मत्तः कथं चासीत्स्यालो मात्स्यस्य कीचकः ॥ ४.२१.६ ॥
O Weiser, in welchem Geschlecht wurde er geboren? Und wie wurde dieser verwöhnte, von Kraft berauschte Kīcaka Schwager des Matsya-Königs?
4.21.7
दृष्ट्वापि तां प्रियां भार्यां सूतपुत्रेण ताडिताम् ।
नैव चुक्षुभिरे वीराः किमकुर्वन्त तं प्रति ॥ ४.२१.७ ॥
Obwohl sie ihre geliebte Gattin vom Wagenlenkersohn geschlagen sahen, gerieten die Helden nicht im Geringsten in Aufruhr. Was taten sie gegen ihn?
4.21.8
त्वदुक्तोऽयमनुप्रश्नः कुरूणां कीर्तिवर्धनः ।
एतत्सर्वं यथा वक्ष्ये विस्तरेणेह पार्थिव ॥ ४.२१.८ ॥
O König, diese Nachfrage von dir, die den Ruhm der Kurus mehrt, will ich hier alles ausführlich berichten.
4.21.9
ब्राह्मण्यां क्षत्रियाञ्जातः सूतो भवति पार्थिव ।
प्रातिलोम्येन जातानां स ह्येको द्विज एव तु ॥ ४.२१.९ ॥
O König, wer von einem Kṣatriya-Mann und einer Brahmanin geboren wird, heißt Sūta. Unter den in umgekehrter Ordnung Geborenen ist er allein ein Zweimalgeborener.
4.21.10
रथकारमितीमं हि क्रियायुक्तं द्विजन्मनाम् ।
क्षत्रियादवरो वैश्याद्विशिष्ट इति चक्षते ॥ ४.२१.१० ॥
Mit den Werken der Zweimalgeborenen beschäftigt, heißt er Wagenbauer; man sagt, er stehe unter dem Kṣatriya, aber über dem Vaiśya.
4.21.11
सह सूतेन संबन्धः कृतः पूर्वं नराधिपैः ।
तेन तु प्रातिलोम्येन राजशब्दो न लभ्यते ॥ ४.२१.११ ॥
Früher schlossen Könige Verbindungen mit einem Sūta, doch wegen dieser umgekehrten Verbindung erlangt er den Titel »König« nicht.
4.21.12
तेषां तु सूतविषयः सूतानां नामतः कृतः ।
उपजीव्यं च यत्क्षेत्रं राजन्सूतेन वै पुरा ॥ ४.२१.१२ ॥
Ihr Gebiet der Sūtas wurde nach den Sūtas benannt, und das Land, von dem der Sūta einst lebte, o König, war in der Tat sein.
4.21.13
सूतानामधिपो राजा केकयो नाम विश्रुतः ।
राजकन्यासमुद्भूतः सारथ्येऽनुपमोऽभवत् ॥ ४.२१.१३ ॥
Kekaya, der Herr der Wagenlenker, ein berühmter König, geboren von einer königlichen Tochter, war im Wagenlenken unvergleichlich.
4.21.14
पुत्रास्तस्य कुरुश्रेष्ठ मालव्यां जझिरे तदा ।
कीचका इति विख्याताः शतं षट् चैव भारत ॥ ४.२१.१४ ॥
O Bester der Kurus, damals wurden ihm von Mālavī Söhne geboren, bekannt als die Kīcakas – einhundertsechs, o Nachkomme Bharatas.
4.21.15
तेषामासीद्बलश्रेष्ठः कीचकः सर्वजित्प्रभो ।
अग्रजो बलसंमत्तस्तेनासीत्सूतषट्शतम् ॥ ४.२१.१५ ॥
Unter ihnen war Kīcaka, der Stärkste, Allbezwinger, o Herr. Er war der Älteste, vom Rausch der Kraft trunken; durch ihn gab es sechshundert Wagenlenker.
4.21.16
मालव्या एव कौरव्य तत्र ह्यवरजाऽभवत् ।
तस्यां केकयराज्ञस्तु सुदेष्णा दुहिताऽभवत् ॥ ४.२१.१६ ॥
O Nachkomme der Kurus, von Mālavī wurde dort eine jüngere Tochter geboren; von ihr wurde Sudeṣṇā geboren, die Tochter des Königs der Kekaya.
4.21.17
तां विराटस्य मात्स्यस्य केकयः प्रददौ मुदा ।
सुरथायां मृतायां तु कौसल्यां श्वेतमातरि ॥ ४.२१.१७ ॥
Kekaya gab sie freudig dem Virāṭa, König der Matsya. Als Surathā gestorben war, war Kausalyā, die Mutter Śvetas, (dort).
4.21.18
श्वेते विनष्टे शङ्खे च गते मातुलवेश्मनि ।
सुदेष्णां महिषीं लब्ध्वा राज दुःखमपानुदत् ॥ ४.२१.१८ ॥
Als Śveta umgekommen und Śaṅkha ins Haus seines Onkels mütterlicherseits gegangen war, vertrieb der König, nachdem er Sudeṣṇā als Hauptgemahlin erhalten hatte, seinen Kummer.
4.21.19
उत्तरं चोत्तरां चैव विराटात्पृथिवीपते ।
सुदेष्णा सुषुवे देवी कैकेयी कुलवृद्धये ॥ ४.२१.१९ ॥
O Herr der Erde, von Virāṭa gebar die Königin Sudeṣṇā, die Kaikeyī, Uttara und Uttarā zur Mehrung des Geschlechts.
4.21.20
मातृष्वसृसुतां राजन्कीचकस्तामनिन्दिताम् ।
सदा परिचरन्प्रीत्या विराटे न्यवसत्सुखी ॥ ४.२१.२० ॥
O König, Kīcaka, der jene Makellose, die Tochter der Schwester seiner Mutter, stets liebevoll bediente, lebte glücklich im Hause Virāṭas.
4.21.21
भ्रातरश्चास्य विक्रान्ताः सर्वे च तमनुव्रताः ।
विराटस्यैव संहृष्टा बलं कोशं त्ववर्धयन् ॥ ४.२१.२१ ॥
Seine tapferen Brüder, ihm alle folgend und erfreut, mehrten das Heer und den Schatz Virāṭas.
4.21.22
कालेया नाम ते दैत्याः प्रायशो भुवि विश्रुताः ।
जझिरे कीचका राजन्बाणो ज्येष्ठस्तथाऽभवत् ॥ ४.२१.२२ ॥
O König, jene Daityas, auf Erden vor allem unter dem Namen Kāleyas berühmt, wurden als Kīcakas geboren, und unter ihnen wurde Bāṇa der Älteste.
4.21.23
स हि सर्वास्रसंपन्नो बलवान्भीमविक्रमः ।
कीचको नष्टमर्यादो बभूव भयदो नृणाम् ॥ ४.२१.२३ ॥
Jener Kīcaka, mit allen Waffen ausgerüstet, mächtig und von schrecklicher Tapferkeit, wurde, da er alles Maß verloren hatte, zum Schrecken der Menschen.
4.21.24
तं प्राप्य बलसंमत्तं विराटः पृथिवीपतिः ।
जिगाय सर्वांश्च रिपून्यथेन्द्रो दानवान्पुरा ॥ ४.२१.२४ ॥
Nachdem er ihn gewonnen hatte, vom Kraftrausch erfüllt, besiegte Virāṭa, der Herr der Erde, alle seine Feinde, wie Indra einst die Dānavas besiegte.
4.21.25
मेखलांश्च त्रिगर्तांश्च दशार्णांश्च कशेरुकान् ।
मालवांश्चैव यवनान्सिलिन्दान्काशिकोसलान् ॥ ४.२१.२५ ॥
Auch die Mekhalas, Trigartas, Daśārṇas, Kaśerukas, Mālavas, Yavanas, Silindas sowie die Kāśis und Kosalas besiegte er.
4.21.26
करदांश्च निषिद्धांश्च शिवान्मचुलकांस्तथा ।
पुलिन्दांश्च कलिङ्गांश्च तङ्कणान्परतङ्कणान् ॥ ४.२१.२६ ॥
Auch die Karadas, Niṣiddhas, Śivas, Macculakas, Pulindas, Kalingas, Taṅkaṇas und Parataṅkaṇas besiegte er.
4.21.27
अन्ये च बहवः शूरा नानाजनपदेश्वराः ।
कीचकेन रणे भग्ना विद्रवन्ति दिशो दश ॥ ४.२१.२७ ॥
Viele andere Helden, Herren verschiedener Reiche, im Kampf von Kīcaka geschlagen, flohen in alle zehn Richtungen.
4.21.28
तमेवंवीर्यसंपन्नं नागायुतसमं बले ।
विराटस्तत्र सेनायाश्चकार पतिमात्मनः ॥ ४.२१.२८ ॥
Virāṭa machte ihn dort, mit solcher Tapferkeit begabt und an Stärke zehntausend Elefanten gleich, zum Befehlshaber seines Heeres.
4.21.29
विराटभ्रातरश्चैव दश दाशरथेः समाः ।
ते चैनानन्ववर्तन्त कीचकान्बलवत्तरान् ॥ ४.२१.२९ ॥
Die zehn Brüder Virāṭas, den Söhnen Daśarathas gleich, folgten ebenfalls diesen noch stärkeren Kīcakas.
4.21.30
एवंविधबलो भीमः कीचकस्ते च तद्विधाः ।
राज्ञः स्याला महात्मानो विराटस्य हितैषिणः ॥ ४.२१.३० ॥
So stark war der furchtbare Kīcaka; er und seinesgleichen waren die großherzigen Schwäger des Königs Virāṭa, dem Virāṭa wohlgesinnt.
4.21.31
एतत्ते कथितं सर्वं कीचकस्य पराक्रमम् ।
द्रौपदी न शशापैनं यस्मात्तद्गदतः शृणु ॥ ४.२१.३१ ॥
Ich habe dir alle Tapferkeit Kīcakas erzählt. Höre nun, warum Draupadī ihn nicht verfluchte.
4.21.32
रक्षन्ति हि तपः क्रोधादृषयो न शपन्ति च ।
जानन्ती तद्यथातत्त्वं द्रौपदी न शशाप तम् ॥ ४.२१.३२ ॥
Die Weisen bewahren ihre Askese vor dem Zorn und verfluchen daher nicht. In Kenntnis dieser Wahrheit verfluchte Draupadī ihn nicht.
4.21.33
क्षमा धर्मः क्षमा दानं क्षमा यज्ञः क्षमा तपः ।
क्षमा सत्यं क्षमा शीलं क्षमा सर्वमिति श्रुतिः ॥ ४.२१.३३ ॥
Geduld ist Dharma, Geduld ist Gabe, Geduld ist Opfer, Geduld ist Askese. Geduld ist Wahrheit, Geduld ist gutes Betragen, Geduld ist alles — so lehrt die Śruti.
4.21.34
क्षमावतामयं लोकः परश्चैव क्षमावताम् ।
एतत्सर्वं विजानन्ती सा क्षमामन्वपद्यत ॥ ४.२१.३४ ॥
Diese Welt und die nächste gehören den Geduldigen. Dies alles wissend, nahm sie ihre Zuflucht zur Geduld.
4.21.35
भर्तॄणां मतमाज्ञाय क्षमिणां धर्मचारिणाम् ।
नाशपत्तं विशालाक्षी सती शक्ताऽपि भारत ॥ ४.२१.३५ ॥
O Bhārata, die keusche Draupadī mit den weiten Augen, die den Willen ihrer geduldigen, dharmagemäßen Gatten kannte, verfluchte ihn nicht, obwohl sie dazu die Macht hatte.
4.21.36
पाण्डवाश्चापि ते सर्वे द्रौपदीं प्रेक्ष्य दुःखिताम् ।
क्रोधाग्निनाऽप्यदह्यन्त तदा लञ्जाव्यपेक्षया ॥ ४.२१.३६ ॥
Da brannten alle Pāṇḍavas, als sie die betrübte Draupadī sahen, vom Feuer des Zorns, doch hielten sie sich aus Rücksicht auf die Scham zurück.
4.21.37
अथ भीमो महाबाहुः मूदयिष्यंस्तु कीचकम् ।
वारितो धर्मपुत्रेण वेलयेव महोदधिः ॥ ४.२१.३७ ॥
Da wollte Bhīma, der Starkarmige, Kīcaka zermalmen, doch der Sohn des Dharma hielt ihn zurück, wie das Ufer den großen Ozean zurückhält.
4.21.38
संधार्य मनसा रोषं दिवारात्रं विनिश्वसन् ।
महानसे तदा कृच्छ्रात्सुष्वाप रजनीं च ताम् ॥ ४.२१.३८ ॥
Den Zorn im Herzen zurückhaltend, tief seufzend bei Tag und bei Nacht, schlief Bhīma damals mühsam in jener Nacht in der Küche.