மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 4.21
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.21.1
अहो दुःखतरं प्राप्ता कीचकेन पदा हता ।
पतिव्रता महाभागा द्रौपदी योषितांवरा ॥ ४.२१.१ ॥
ஐயோ! கீசகனின் காலால் அடிக்கப்பட்டு மிகக் கொடிய துன்பத்தை அடைந்தாள் கற்புடைய, பெரும் பாக்கியவதியான, பெண்களில் சிறந்த திரௌபதி.
4.21.2
दुःशलां स्मारयन्ती सा भर्तॄणां भगिनीं शुभाम् ।
नाशपत्सिन्धुराजं सा बलात्कारेण वाहिता ॥ ४.२१.२ ॥
கணவர்களின் சுபமான சகோதரி துஃஶலையை நினைவுகூர்ந்தவளாய், பலவந்தமாக இழுத்துச் செல்லப்பட்ட அவள் சிந்துநாட்டு மன்னனைச் சபித்தாள்.
4.21.3
किमर्थमिह संप्राप्ता कीचकेन दुरात्मना ।
नाशपत्तं महाभागा कृष्णा पादेन ताडिता ॥ ४.२१.३ ॥
தீய மனமுடைய கீசகனால் இங்கு எதற்காகக் கொண்டுவரப்பட்டாள்? காலால் அடிக்கப்பட்ட பெரும் பாக்கியவதியான கிருஷ்ணை அவனைச் சபித்தாள்.
4.21.4
तेजोराशिरियं देवी धर्मज्ञा सत्यवादिनी ।
केशपांशे परामृष्टा मर्षयन्ती ह्यशक्तवत् ॥ ४.२१.४ ॥
ஒளியின் குவியலான இந்த தேவி, தர்மம் அறிந்தவள், சத்தியம் பேசுபவள், கூந்தலிலும் தூளிலும் பிடிக்கப்பட்டு, ஆற்றலற்றவள்போல் பொறுத்துக்கொண்டாள்.
4.21.5
नैतत्कारणमल्पं हि श्रोतुकामोऽस्मि सत्तम ।
कृष्णायास्तु परिक्लेशान्मनो मे दूयते भृशम् ॥ ४.२१.५ ॥
இது சிறிய காரணம் அல்ல; சிறந்தவரே, நான் கேட்க விரும்புகிறேன். கிருஷ்ணையின் இத்துன்பத்தால் என் மனம் மிகவும் வருந்துகிறது.
4.21.6
कस्य वंशे समुद्भूतः स च दुर्ललितो मुने ।
बलोन्मत्तः कथं चासीत्स्यालो मात्स्यस्य कीचकः ॥ ४.२१.६ ॥
முனிவரே, எந்த வம்சத்தில் அவன் தோன்றினான்? அந்த கெட்டுப்போன, பலத்தால் வெறிகொண்ட கீசகன் மத்சய மன்னனின் மைத்துனன் ஆனது எப்படி?
4.21.7
दृष्ट्वापि तां प्रियां भार्यां सूतपुत्रेण ताडिताम् ।
नैव चुक्षुभिरे वीराः किमकुर्वन्त तं प्रति ॥ ४.२१.७ ॥
சூதன் மகனால் அடிக்கப்பட்ட தங்கள் அன்பு மனைவியைக் கண்டும் அந்த வீரர்கள் சற்றும் கலங்கவில்லை. அவனிடம் அவர்கள் என்ன செய்தார்கள்?
4.21.8
त्वदुक्तोऽयमनुप्रश्नः कुरूणां कीर्तिवर्धनः ।
एतत्सर्वं यथा वक्ष्ये विस्तरेणेह पार्थिव ॥ ४.२१.८ ॥
அரசே, நீர் கேட்ட இந்தத் தொடர் வினா குருக்களின் புகழை வளர்ப்பது. இங்கு அனைத்தையும் விரிவாக அவ்வாறே கூறுவேன்.
4.21.9
ब्राह्मण्यां क्षत्रियाञ्जातः सूतो भवति पार्थिव ।
प्रातिलोम्येन जातानां स ह्येको द्विज एव तु ॥ ४.२१.९ ॥
அரசே, பிராமணப் பெண்ணிடம் க்ஷத்திரியனால் பிறந்தவன் சூதன் ஆவான். தலைகீழ் வரிசையில் பிறந்தவர்களில் அவன் மட்டுமே துவிஜன் ஆவான்.
4.21.10
रथकारमितीमं हि क्रियायुक्तं द्विजन्मनाम् ।
क्षत्रियादवरो वैश्याद्विशिष्ट इति चक्षते ॥ ४.२१.१० ॥
இரு பிறப்பாளர்களின் தொழிலில் ஈடுபட்டவன் 'ரதகாரன்' என்று அழைக்கப்படுகிறான். அவன் க்ஷத்திரியனை விடத் தாழ்ந்தவன், வைசியனை விட உயர்ந்தவன் என்று கூறுவர்.
4.21.11
सह सूतेन संबन्धः कृतः पूर्वं नराधिपैः ।
तेन तु प्रातिलोम्येन राजशब्दो न लभ्यते ॥ ४.२१.११ ॥
முன்பு அரசர்கள் சூதனுடன் உறவு கொண்டிருந்தனர். ஆனால் தலைகீழ் உறவினால் அவனுக்கு 'அரசன்' என்ற பட்டம் கிடைப்பதில்லை.
4.21.12
तेषां तु सूतविषयः सूतानां नामतः कृतः ।
उपजीव्यं च यत्क्षेत्रं राजन्सूतेन वै पुरा ॥ ४.२१.१२ ॥
அவர்களின் சூத-நாடு சூதர்களின் பெயரால் அமைக்கப்பட்டது. அரசே, முன்பு சூதன் வாழ்வதற்காக இருந்த நிலமும் அவனுடையதே.
4.21.13
सूतानामधिपो राजा केकयो नाम विश्रुतः ।
राजकन्यासमुद्भूतः सारथ्येऽनुपमोऽभवत् ॥ ४.२१.१३ ॥
சூதர்களின் தலைவனான கேகயன் என்ற அரசன் புகழ்பெற்றிருந்தான். அரசகுமாரியிடம் பிறந்த அவன் தேர் ஓட்டுவதில் ஒப்பற்றவனாக இருந்தான்.
4.21.14
पुत्रास्तस्य कुरुश्रेष्ठ मालव्यां जझिरे तदा ।
कीचका इति विख्याताः शतं षट् चैव भारत ॥ ४.२१.१४ ॥
குருக்களில் சிறந்தவனே, அப்போது மாளவியிடம் அவனுக்குப் புதல்வர்கள் பிறந்தனர்; அவர்கள் கீசகர் என்று புகழ்பெற்றவர்கள், நூற்றாறு பேர், பாரதனே.
4.21.15
तेषामासीद्बलश्रेष्ठः कीचकः सर्वजित्प्रभो ।
अग्रजो बलसंमत्तस्तेनासीत्सूतषट्शतम् ॥ ४.२१.१५ ॥
அவர்களில் பலத்தில் சிறந்தவன் கீசகன், அனைவரையும் வெல்பவன், ஓ பிரபுவே. வலிமை மமதையில் மூத்தவனாக இருந்தான்; அவன் மூலம் அறுநூறு சூதர்கள் இருந்தனர்.
4.21.16
मालव्या एव कौरव्य तत्र ह्यवरजाऽभवत् ।
तस्यां केकयराज्ञस्तु सुदेष्णा दुहिताऽभवत् ॥ ४.२१.१६ ॥
கௌரவனே, மாளவியிடம் அங்கே இளையவள் பிறந்தாள். அவளிடமிருந்து கேகய அரசனின் மகளாகிய சுதேஷ்ணை பிறந்தாள்.
4.21.17
तां विराटस्य मात्स्यस्य केकयः प्रददौ मुदा ।
सुरथायां मृतायां तु कौसल्यां श्वेतमातरि ॥ ४.२१.१७ ॥
கேகயன் அவளை மகிழ்ச்சியுடன் மத்சய அரசன் விராடனுக்குக் கொடுத்தான். சுரதை இறந்த பின், சுவேதனின் தாயான கௌசல்யையும் அங்கு இருந்தாள்.
4.21.18
श्वेते विनष्टे शङ्खे च गते मातुलवेश्मनि ।
सुदेष्णां महिषीं लब्ध्वा राज दुःखमपानुदत् ॥ ४.२१.१८ ॥
சுவேதன் இறந்து, சங்கன் மாமன் வீட்டுக்குச் சென்றபின், அரசன் சுதேஷ்ணையை அரசியாகப் பெற்று தன் துயரைப் போக்கினான்.
4.21.19
उत्तरं चोत्तरां चैव विराटात्पृथिवीपते ।
सुदेष्णा सुषुवे देवी कैकेयी कुलवृद्धये ॥ ४.२१.१९ ॥
பூமிபதியே, விராடனிடமிருந்து தேவி சுதேஷ்ணை கைகேயி குலத்தின் வளர்ச்சிக்காக உத்தரனையும் உத்தரையையும் பெற்றெடுத்தாள்.
4.21.20
मातृष्वसृसुतां राजन्कीचकस्तामनिन्दिताम् ।
सदा परिचरन्प्रीत्या विराटे न्यवसत्सुखी ॥ ४.२१.२० ॥
அரசே, கீசகன் தன் அத்தையின் மகளான அந்தக் குற்றமற்றவளுக்கு அன்புடன் எப்போதும் பணிவிடை செய்தபடி விராடனின் இல்லத்தில் மகிழ்ச்சியாக வசித்தான்.
4.21.21
भ्रातरश्चास्य विक्रान्ताः सर्वे च तमनुव्रताः ।
विराटस्यैव संहृष्टा बलं कोशं त्ववर्धयन् ॥ ४.२१.२१ ॥
அவனுடைய வீரம் நிறைந்த சகோதரர்கள் அனைவரும் அவனைப் பின்பற்றி மகிழ்ச்சியுடன் விராடனின் படையையும் கருவூலத்தையும் பெருக்கினர்.
4.21.22
कालेया नाम ते दैत्याः प्रायशो भुवि विश्रुताः ।
जझिरे कीचका राजन्बाणो ज्येष्ठस्तथाऽभवत् ॥ ४.२१.२२ ॥
அரசே, பூமியில் பெரும்பாலும் காலேயர் என்ற பெயரில் புகழ்பெற்ற அந்த தைத்யர்கள் கீசகர்களாகப் பிறந்தனர்; அவர்களில் மூத்தவன் பாணன் ஆனான்.
4.21.23
स हि सर्वास्रसंपन्नो बलवान्भीमविक्रमः ।
कीचको नष्टमर्यादो बभूव भयदो नृणाम् ॥ ४.२१.२३ ॥
அவன் அனைத்து ஆயுதங்களிலும் தேர்ந்த, வலிமையான, பயங்கர வீரம் கொண்ட கீசகன்; ஒழுங்கை இழந்து மனிதர்களுக்கு அச்சம் தருபவனானான்.
4.21.24
तं प्राप्य बलसंमत्तं विराटः पृथिवीपतिः ।
जिगाय सर्वांश्च रिपून्यथेन्द्रो दानवान्पुरा ॥ ४.२१.२४ ॥
பலத்தால் செருக்குற்ற அவனைப் பெற்ற பூமிபதி விராடன், முன்பு இந்திரன் தானவர்களை வென்றது போல எல்லா எதிரிகளையும் வென்றான்.
4.21.25
मेखलांश्च त्रिगर्तांश्च दशार्णांश्च कशेरुकान् ।
मालवांश्चैव यवनान्सिलिन्दान्काशिकोसलान् ॥ ४.२१.२५ ॥
மேகலர்களையும், த்ரிகர்த்தர்களையும், தசார்ணர்களையும், கசேருகர்களையும், மாலவர்களையும், யவனர்களையும், சிலிந்தர்களையும், காசி-கோசலர்களையும் (வென்றான்).
4.21.26
करदांश्च निषिद्धांश्च शिवान्मचुलकांस्तथा ।
पुलिन्दांश्च कलिङ्गांश्च तङ्कणान्परतङ्कणान् ॥ ४.२१.२६ ॥
கரதர்களையும், நிஷித்தர்களையும், சிவர்களையும், மசுலகர்களையும், புலிந்தர்களையும், கலிங்கர்களையும், தங்கணர்களையும், பரதங்கணர்களையும் (வென்றான்).
4.21.27
अन्ये च बहवः शूरा नानाजनपदेश्वराः ।
कीचकेन रणे भग्ना विद्रवन्ति दिशो दश ॥ ४.२१.२७ ॥
மற்ற பல வீரர்களும், பல்வேறு நாடுகளின் அரசர்களும், கீசகனால் போரில் தோற்கடிக்கப்பட்டு பத்துத் திசைகளிலும் ஓடினர்.
4.21.28
तमेवंवीर्यसंपन्नं नागायुतसमं बले ।
विराटस्तत्र सेनायाश्चकार पतिमात्मनः ॥ ४.२१.२८ ॥
இத்தகைய வீரியம் பொருந்தியவனும், பலத்தில் பதினாயிரம் யானைகளுக்கு ஒப்பானவனுமான அவனை விராடன் தன் படையின் தலைவனாக்கினான்.
4.21.29
विराटभ्रातरश्चैव दश दाशरथेः समाः ।
ते चैनानन्ववर्तन्त कीचकान्बलवत्तरान् ॥ ४.२१.२९ ॥
விராடனின் பத்துச் சகோதரர்கள், தசரதனின் மகன்களுக்கு ஒப்பானவர்கள், அவர்களும் மிகவும் வலிமையான அந்த கீசகர்களைப் பின்பற்றினர்.
4.21.30
एवंविधबलो भीमः कीचकस्ते च तद्विधाः ।
राज्ञः स्याला महात्मानो विराटस्य हितैषिणः ॥ ४.२१.३० ॥
இத்தகைய பலம் கொண்ட பயங்கர கீசகனும், அவனைப் போன்றவர்களும், விராடனின் மதிப்புமிக்க மைத்துனர்களாக இருந்தனர்; அவர்கள் விராடனின் நலன் விரும்பிகளும் ஆவர்.
4.21.31
एतत्ते कथितं सर्वं कीचकस्य पराक्रमम् ।
द्रौपदी न शशापैनं यस्मात्तद्गदतः शृणु ॥ ४.२१.३१ ॥
கீசகனின் பராக்கிரமம் இவை அனைத்தையும் உனக்குக் கூறினேன். திரௌபதி அவனைச் சபிக்கவில்லை; அதற்கான காரணத்தைக் கேள்.
4.21.32
रक्षन्ति हि तपः क्रोधादृषयो न शपन्ति च ।
जानन्ती तद्यथातत्त्वं द्रौपदी न शशाप तम् ॥ ४.२१.३२ ॥
முனிவர்கள் கோபத்திலிருந்து தங்கள் தவத்தைக் காப்பதால் சபிப்பதில்லை. இதன் உண்மையை அறிந்த திரௌபதி அவனைச் சபிக்கவில்லை.
4.21.33
क्षमा धर्मः क्षमा दानं क्षमा यज्ञः क्षमा तपः ।
क्षमा सत्यं क्षमा शीलं क्षमा सर्वमिति श्रुतिः ॥ ४.२१.३३ ॥
பொறுமையே தர்மம், பொறுமையே தானம், பொறுமையே யாகம், பொறுமையே தவம். பொறுமையே சத்தியம், பொறுமையே நல்லொழுக்கம், பொறுமையே எல்லாம் — என்பது வேதவாக்கு.
4.21.34
क्षमावतामयं लोकः परश्चैव क्षमावताम् ।
एतत्सर्वं विजानन्ती सा क्षमामन्वपद्यत ॥ ४.२१.३४ ॥
பொறுமையுடையோருக்கு இவ்வுலகும் மறுவுலகும் உரியவை. இதையெல்லாம் அறிந்த அவள் பொறுமையை மேற்கொண்டாள்.
4.21.35
भर्तॄणां मतमाज्ञाय क्षमिणां धर्मचारिणाम् ।
नाशपत्तं विशालाक्षी सती शक्ताऽपि भारत ॥ ४.२१.३५ ॥
பாரதா! கற்புள்ள, விசாலமான கண்களுடைய அவள், பொறுமையுடைய தர்மசாரிகளான கணவர்களின் விருப்பத்தை அறிந்து, ஆற்றல் இருந்தும் அவனைச் சபிக்கவில்லை.
4.21.36
पाण्डवाश्चापि ते सर्वे द्रौपदीं प्रेक्ष्य दुःखिताम् ।
क्रोधाग्निनाऽप्यदह्यन्त तदा लञ्जाव्यपेक्षया ॥ ४.२१.३६ ॥
அப்போது பாண்டவர்கள் அனைவரும் துயருற்ற திரௌபதியைக் கண்டு, கோபத் தீயால் எரிந்தனர்; ஆனாலும் நாணத்தின் காரணமாக அடங்கியிருந்தனர்.
4.21.37
अथ भीमो महाबाहुः मूदयिष्यंस्तु कीचकम् ।
वारितो धर्मपुत्रेण वेलयेव महोदधिः ॥ ४.२१.३७ ॥
அப்போது மகாபாஹுவாகிய பீமன் கீசகனை நசுக்கத் தயாரானான்; ஆனால் தர்மபுத்திரன் அவனைத் தடுத்தான், கரை மகாசமுத்திரத்தைத் தடுப்பது போல.
4.21.38
संधार्य मनसा रोषं दिवारात्रं विनिश्वसन् ।
महानसे तदा कृच्छ्रात्सुष्वाप रजनीं च ताम् ॥ ४.२१.३८ ॥
மனதில் கோபத்தை அடக்கி, இரவும் பகலும் பெருமூச்சுவிட்டபடி, அப்போது பீமன் அந்த இரவை சமையலறையில் கஷ்டப்பட்டுத் தூங்கினான்.