மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 4.52
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.52.1
कलाः काष्ठाश्च युज्यन्ते मुहूर्ताश्च दिनानि च ।
अर्धमासाश्च मासाश्च नक्षत्राणि ग्रहास्तथा ॥ ४.५२.१ ॥
கலைகளும் காஷ்டைகளும், முகூர்த்தங்களும் நாட்களும், அரைமாதங்களும் மாதங்களும், நட்சத்திரங்களும் கிரகங்களும் அவ்வாறே இணைக்கப்படுகின்றன.
4.52.2
ऋतवश्चापि युज्यन्ते तथा संवत्सरा अपि ।
एवं कालविभागेन कालचक्रं प्रवर्तते ॥ ४.५२.२ ॥
ருதுக்களும் அவ்வாறே இணைக்கப்படுகின்றன; வருடங்களும் கூட. இவ்வாறு காலப் பகுப்பினால் காலச்சக்கரம் சுழல்கிறது.
4.52.3
तेषां कालातिरेकेण ज्योतिषां च व्यतिक्रमात् ।
पञ्चमे पञ्चमे वर्षे द्वौ मासावधिमासकौ ॥ ४.५२.३ ॥
அவற்றின் கால மிகையினாலும் ஜோதிகளின் வேறுபாட்டினாலும், ஒவ்வொரு ஐந்தாம் வருடத்திலும் இரண்டு அதிமாதங்கள் வரும்.
4.52.4
एषामभ्यधिका मासाः पञ्च च द्वादश क्षपाः ।
त्रयोदशानां वर्षाणामिति मे वर्तते मतिः ॥ ४.५२.४ ॥
இவற்றின் மிகை மாதங்கள் ஐந்தும், பன்னிரண்டு இரவுகளும் ஆகும்; பதின்மூன்று வருடங்களுக்கு என்பதே என் கருத்து.
4.52.5
पूर्वेद्युरेव निर्वृत्तस्ततो बीभत्सुरागतः ॥ ४.५२.५ ॥
முந்தைய நாளே முடிந்து, பின்னர் பீபத்சு (அர்ஜுனன்) வந்தான்.
4.52.6
सर्वं यथावच्चरितं यद्यदेभिः प्रतिश्रुतम् ।
एवमेतद्भ्रुवं ज्ञात्वा ततो बीभत्सुरागतः ॥ ४.५२.६ ॥
இவர்கள் எதை எதை உறுதியளித்தார்களோ அனைத்தும் முறைப்படி நிறைவேறின; இதை உறுதியாக அறிந்து பீபத்சு (அர்ஜுனன்) வந்தான்.
4.52.7
सर्वे पञ्च महात्मानः सर्वे धर्मार्थकोविदाः ।
येषां युधिष्ठिरो राजा कस्माद्धर्मेऽपराध्नुयुः ॥ ४.५२.७ ॥
ஐந்து மகாத்மாக்களும் அனைவரும் தர்மத்தையும் அர்த்தத்தையும் அறிந்தவர்கள்; அரசன் யுதிஷ்டிரர் யாருக்குத் தலைவரோ, அவர்கள் ஏன் தர்மத்தில் தவறு செய்வார்கள்?
4.52.8
कामात्क्रोधाच्च लोभाच्च कामक्रोधभयादपि ।
स्नेहाद्वा यदि वा मोहाद्धर्मं नात्येति धर्मजः ॥ ४.५२.८ ॥
ஆசையாலும், கோபத்தாலும், பேராசையாலும், அல்லது ஆசை-கோபம்-பயத்தாலும், அல்லது அன்பாலோ மயக்கத்தாலோ கூட, தர்மத்தில் பிறந்தவன் தர்மத்தை மீறுவதில்லை.
4.52.9
अलुब्धाश्चैव कौन्तेयाः कृतवन्तश्च दुष्करम् ।
न चापि केवलं राज्यमिच्छेयुस्ते ह्यधर्मतः ॥ ४.५२.९ ॥
குந்தியின் மகன்கள் பேராசையற்றவர்கள், கடினமான செயல்களைச் செய்தவர்கள்; அவர்கள் வெறும் அரசை அதர்மமாக விரும்ப மாட்டார்கள்.
4.52.10
तदैव ते हि विक्रान्तुमीषुः कौरवनन्दनाः ।
धर्मपाशनिबद्धास्तु न चेलुः क्षत्रियव्रतात् ॥ ४.५२.१० ॥
அப்போது அந்தக் குரு-நந்தனர்கள் வீரம் காட்ட விரும்பினர்; ஆனால் தர்மக் கயிற்றால் பிணைக்கப்பட்டவர்களாய், க்ஷத்திரிய விரதத்திலிருந்து அவர்கள் விலகவில்லை.
4.52.11
यश्चानृत इति ख्यातः स च गच्छेत्पराभवम् ।
वृणुयुर्माणं पार्था नानृतत्वं कथंचन ॥ ४.५२.११ ॥
அனிருதன் என்று புகழ்பெற்றவன் தோல்வியை அடைவான்; பார்த்தர்கள் மானத்தைத் தேர்ந்தெடுப்பார்கள், எவ்வகையிலும் பொய்மையைத் தேர்ந்தெடுக்க மாட்டார்கள்.
4.52.12
प्राप्ते तु काले स्वानर्थान्नोत्सृजेयुर्नरर्षभाः ।
अपि वज्रभृता गुप्तांस्तथावीर्या हि पाण्डवाः ॥ ४.५२.१२ ॥
காலம் வரும்போது, அந்த நரர்களில் சிறந்தவர்கள் தங்கள் துன்பங்களைக் கைவிட மாட்டார்கள்; வஜ்ரதாரியால் காக்கப்பட்டவர்களாயினும், பாண்டவர்கள் வீரியத்தில் குறைந்தவர்கள் அல்லர்.
4.52.13
प्रतियुद्ध्येम समरे सर्वशस्त्रभृतांवरम् ॥ ४.५२.१३ ॥
போரில் அனைத்து ஆயுதந்தாங்கியவர்களிலும் சிறந்தவனுடன் நாம் எதிர்த்துப் போரிடுவோம்.
4.52.14
तस्माद्यदत्र कल्याणं लोके सद्भिरनुष्ठितम् ।
तत्संविधीयतां शीघ्रं मा वो ह्यर्थोऽभ्यगात्परम् ॥ ४.५२.१४ ॥
ஆகையால் உலகில் நல்லோர் கடைப்பிடித்த நன்மையானது எதுவோ, அது விரைவில் ஏற்பாடு செய்யப்படட்டும்; உங்கள் நோக்கம் கைநழுவிப் போகாதிருக்கட்டும்.
4.52.15
न हि पश्यामि संग्रामे कदाचिदपि कौरव ।
एकान्तसिद्धिं राजेन्द्र संप्राप्तश्च धनञ्जयः ॥ ४.५२.१५ ॥
கௌரவா, போரில் எப்போதும் யாரும் முழு வெற்றியை அடைவதை நான் காண்பதில்லை; அரசர்களின் அரசே, தனஞ்சயன் அதை அடைந்துவிட்டான்.
4.52.16
संप्रवृत्ते तु संग्रामे भावाभावौ जयाजयौ ।
अवश्यमेकं स्पृशतो दृष्टमेतदसंशयम् ॥ ४.५२.१६ ॥
போர் தொடங்கியபின் இருப்பு-இன்மை, வெற்றி-தோல்வி ஆகிய இவற்றில் ஒன்று அவசியம் வந்துசேரும்; இது ஐயமின்றிக் காணப்பட்டது.
4.52.17
तस्माद्युद्धोपचरितं कर्म वा धर्मसंहितम् ।
क्रियतामाशु राजेन्द्र संप्राप्तश्च धनञ्जयः ॥ ४.५२.१७ ॥
ஆகையால் போர்முறைப்படி அல்லது தர்மத்துக்கு ஒத்த செயல் விரைவில் செய்யப்படட்டும்; அரசர்களின் அரசே, தனஞ்சயன் வந்துவிட்டான்.
4.52.18
एको हि समरे पार्थः पृथिवीं निर्दहेच्छरैः ।
भ्रातृभिः सहितो भूत्वा किं पुनः कौरवान्रणे । ॥ ४.५२.१८ ॥
போரில் ஒருவனாகவே பார்த்தன் அம்புகளால் பூமியையே எரித்துவிடுவான்; சகோதரர்களோடு சேர்ந்தபின் போரில் கௌரவர்களைப் பற்றி என்ன சொல்வது?
4.52.19
तस्मात्सन्धिं कुरुश्रेष्ठ कुरुष्व यदि मन्यसे ।
नाहं राज्यं प्रदास्यामि पाण्डवेभ्यः पितामह।
ग्रामं सेनां च दासांश्च स्वल्पं द्रव्यमपि प्रभो ।
युद्धोपचारिकं यत्तु तत्सर्वं संविधीयताम् ॥ ४.५२.१९ ॥
ஆகையால், குருக்களில் சிறந்தவரே, நீங்கள் சரியென்று கருதினால் சமாதானம் செய்துகொள்ளுங்கள். பிதாமகரே, நான் பாண்டவர்களுக்கு ராஜ்யத்தைக் கொடுக்கமாட்டேன். பிரபுவே, ஒரு கிராமம், படை, அடிமைகள், சிறிதளவு செல்வமாவது—போருக்குத் தேவையான அனைத்தும் ஏற்பாடு செய்யப்படட்டும்.
4.52.20
भीष्मस्योपरते वाक्ये तथा दुर्योधनस्य च ।
प्राप्तमर्थ्यं च यद्वाक्यं द्रोणश्वाह द्विजोत्तमः ॥ ४.५२.२० ॥
பீஷ்மரின் பேச்சும், துரியோதனனின் பேச்சும் முடிந்ததும், பொருத்தமான கருத்துடைய சொல்லை பிராமணரில் சிறந்த துரோணரும் கூறினார்.
4.52.21
यत्तु युद्धोपचरितं भवेद्वा धर्मसंहितम् ।
कस्त्वया सदृशो लोके भूयस्त्वं वक्तुमर्हसि ॥ ४.५२.२१ ॥
போர் நடைமுறைக்குரியதாகவோ அல்லது தர்மத்திற்கு இசைந்ததாகவோ இருப்பதை, உம்மைப் போல் உலகில் யார் மீண்டும் எடுத்துரைக்கத் தகுதியுள்ளவர்?
4.52.22
अत्र या मामिका बुद्धिः श्रूयतां यदि रोचते ।
सर्वथा हि मया श्रेयो वक्तव्यं कुरुनन्दन ॥ ४.५२.२२ ॥
இங்கு என் சொந்த அறிவுரை உள்ளது; உங்களுக்கு விருப்பமெனில் கேளுங்கள். குருக்களின் மகிழ்ச்சியே, நான் எல்லா வகையிலும் நன்மையானதையே சொல்ல வேண்டும்.
4.52.23
राजा बलचतुर्भागं क्षिप्रमादाय गच्छतु ।
ततोऽपरश्चतुर्भागो गाः समादाय गच्छतु ।
वयं चार्धेन सैन्यस्य प्रतियोत्स्याम पाण्डवम् ॥ ४.५२.२३ ॥
அரசர் படையில் நான்கில் ஒரு பகுதியை விரைவாக எடுத்துக்கொண்டு செல்லட்டும். பின்னர் மற்றொரு நான்கில் ஒரு பகுதி பசுக்களுடன் செல்லட்டும். நாம் பாதிப் படையுடன் பாண்டவனை எதிர்ப்போம்.
4.52.24
अहं भीष्मश्च कर्णश्च अश्वत्थामा कृपस्तथा ।
प्रतियोत्स्याम बीभत्सुमागतं कृतनिश्चयम् ॥ ४.५२.२४ ॥
நானும், பீஷ்மரும், கர்ணனும், அஸ்வத்தாமனும், அவ்வாறே கிருபரும், உறுதியுடன் வந்திருக்கும் பீபத்சுவை (அர்ஜுனனை) எதிர்த்துப் போரிடுவோம்.
4.52.25
एवं राजा सुगुप्तः स्यान्न क्लैब्यं गन्तुमर्हति ।
मत्स्यं वा पुनरायातमथवापि शतक्रतुम् ।
अहमावारयिष्यामि वेलेव मकरालयम् ॥ ४.५२.२५ ॥
இவ்வாறு அரசன் நன்கு பாதுகாக்கப்படட்டும்; அவன் கோழைத்தனத்தை அடையக்கூடாது. மத்ஸ்ய மன்னன் (விராடன்) மீண்டும் திரும்பி வந்தாலும், அல்லது சதக்ரது (இந்திரன்) கூட வந்தாலும், கடல் கரையை மோதித் தடுப்பது போல நான் அவர்களைத் தடுப்பேன்.
4.52.26
तद्वाक्यं रुरुचे तेषां द्रोणेनोक्तं महात्मना ।
तथाहि कृतवान्राजा कौरवाणामनन्तरम् ॥ ४.५२.२६ ॥
மகாத்மாவான துரோணர் சொன்ன அந்தச் சொல் அவர்களுக்கு இனிமையாகத் தோன்றியது. அவ்வாறே கௌரவர்களில் அடுத்து வந்த அரசனும் செய்தான்.
4.52.27
भीष्मः प्रस्थाप्य राजानं गोधनं तदनन्तरम् ।
सेनामुख्यान्व्यवस्थाप्य व्यूहितुं संप्रचक्रमे ॥ ४.५२.२७ ॥
பீஷ்மர் அரசனையும், அதன் பின் கால்நடைச் செல்வத்தையும் அனுப்பி, படையின் முக்கியத் தலைவர்களை ஒழுங்குபடுத்திய பின், படையை வியூகமாக அமைக்கத் தொடங்கினார்.
4.52.28
द्रोणस्योपरते वाक्ये भीष्मः प्रोवाच बुद्धिमान् ।
आचार्य मध्ये तिष्ठ त्वमश्वत्थामा तु सव्यतः।
कृपः शारद्वतो धीमान्पार्श्वं रक्षतु दक्षिणम् ॥ ४.५२.२८ ॥
துரோணர் சொல்லி முடித்ததும், அறிவுள்ள பீஷ்மர் சொன்னார்: "ஆசார்யரே, நீங்கள் நடுவில் நில்லுங்கள்; அஸ்வத்தாமன் இடப்புறம் இருக்கட்டும், அறிவுள்ள சாரத்வதர் கிருபர் வலப்புறத்தைக் காக்கட்டும்."
4.52.29
विकर्णश्च महावीर्यो दुर्मुखश्च परन्तपः ।
शकुनिः सौबलश्चैव दुःसहश्च महाबलः ।
द्रोणस्य पार्श्वमजिताः पालयन्तु महाबलाः ॥ ४.५२.२९ ॥
மிகு வீரியம் கொண்ட விகர்ணனும், எதிரிகளை வாட்டும் துர்முகனும், சௌபல சகுனியும், மஹாபலனான துஸ்ஸஹனும்—வெல்லப்படாத மாபெரும் பலசாலிகள்—துரோணரின் பக்கத்தைக் காக்கட்டும்.
4.52.30
अग्रतः सूतपुत्रस्तु कर्णस्तिष्ठतु दंशितः ।
अहं सर्वस्य सैन्यस्य पश्चात्स्थास्यामि पालयन् ॥ ४.५२.३० ॥
முன்னால் சூதபுத்திரன் கர்ணன் கவசம் பூண்டு நிற்கட்டும்; நான் படை முழுவதையும் காத்தவாறு பின்னே நிற்பேன்.
4.52.31
सर्वे महारथाः शूरा महेष्वासा महाबलाः ।
युद्ध्यन्तु पाण्डवश्रेष्ठमागतं यत्नतो युधि ॥ ४.५२.३१ ॥
அனைத்து மகாரதர்களும், சூரர்களும், மகா வில்லாளர்களும், மகாபலர்களும் போரில் முயற்சியுடன் வந்திருக்கும் பாண்டவரில் சிறந்தவனோடு போரிடட்டும்.
4.52.32
अभेद्यं परसैन्यानां व्यूहं व्यूह्य कुरूत्तमः ।
वज्रगर्भं व्रीहिमुखं पद्मचन्द्रार्धमण्डलम् ॥ ४.५२.३२ ॥
பகைப்படைகளால் ஊடுருவ முடியாத வியூகத்தை அமைத்த குருச்சிறந்தவன், வஜ்ரகர்ப்பம், வ்रीஹிமுகம், பத்ம-சந்திரார்ध-மண்டலம் என்ற வியூகத்தை அமைத்தான்.
4.52.33
तस्य व्यूहस्य पश्चार्धे भीष्मश्चाथोद्यतायुधः ।
सौवर्णं तालमुच्छ्रित्य रथे तिष्ठन्नशोभत ॥ ४.५२.३३ ॥
அந்த வியூகத்தின் பின்பாதியில், ஆயுதங்களை உயர்த்திப் பிடித்த பீஷ்மர், பொன்னிறப் பனைக்கொடியை உயர்த்தி தேரில் நின்று ஒளிர்ந்தார்.