മഹാഭാരതം · അധ്യായം 5.142
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.142.1
कर्णस्य वचनं श्रुत्वा केशवः परवीरहा ।
उवाच प्रहसन्वाक्यं स्मितपूर्वमिदं यथा ॥ ५.१४२.१ ॥
കർണ്ണന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ശത്രുവീരന്മാരെ വധിക്കുന്ന കേശവൻ പുഞ്ചിരിയോടെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
5.142.2
अपि त्वां न लभेत्कर्ण राज्यलम्भोपपादनम् ।
मया दत्तां हि पृथिवीं न प्रशासितुमिच्छसि ॥ ५.१४२.२ ॥
കർണ്ണാ, ഞാൻ നൽകിയ ഭൂമി ഭരിക്കാൻ നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല; അതിനാൽ രാജ്യലബ്ധിക്കുള്ള മാർഗ്ഗം നിനക്ക് ഒരിക്കലും ലഭിച്ചേക്കില്ല.
5.142.3
ध्रुवो जयः पाण्डवानामितीदं ।
न संशयः कश्चन विद्यतेऽत्र।
जयध्वजो दृश्यते पाण्डवस्य ।
समुच्छ्रितो वानरराज उग्रः । ॥ ५.१४२.३ ॥
പാണ്ഡവർക്ക് വിജയം നിശ്ചയമാണ്; ഇതിൽ യാതൊരു സംശയവുമില്ല. പാണ്ഡവന്റെ വിജയക്കൊടി ഇവിടെ ഉയർന്നു കാണുന്നു; അതിൽ ഉഗ്രനായ വാനരരാജൻ ഉയർന്നിരിക്കുന്നു.
5.142.4
दिव्या माया विहिता भौमनेन ।
समुच्छ्रिता इन्द्रकेतुप्रकाशाः ।
दिव्यानि भूतानि जयावहानि ।
दृश्यन्ति चैवात्र भयानकानि ॥ ५.१४२.४ ॥
ഭൗമനാൽ ഒരുക്കപ്പെട്ട ദിവ്യമായ മായയാണിത്; ഇന്ദ്രകേതുക്കളെപ്പോലെ തിളങ്ങുന്ന ഉയർന്ന വസ്തുക്കൾ കാണുന്നു. ഇവിടെ വിജയം നൽകുന്ന ദിവ്യജീവികളും ഭയാനകമായവയും കാണുന്നു.
5.142.5
न सञ्जते शैलवनस्पतिभ्य ।
ऊर्ध्वं तिर्यग्योजनमात्ररूपः ।
श्रीमान्ध्वजः कर्ण धनञ्जयस्य ।
समुच्छ्रितः पावकतुल्यरूपः ॥ ५.१४२.५ ॥
കർണ്ണാ, ഇത് ധനഞ്ജയന്റെ (അർജ്ജുനന്റെ) തിളങ്ങുന്ന കൊടിയാണ്; പർവതങ്ങളിലും വൃക്ഷങ്ങളിലും തട്ടി കുടുങ്ങുന്നില്ല. മുകളിലേക്കും വശങ്ങളിലേക്കും ഒരു യോജന നീളമുള്ളതാണ്; അഗ്നിക്ക് തുല്യമായ രൂപത്തിൽ ഉയർന്നു നിൽക്കുന്നു.
5.142.6
यदा द्रक्ष्यसि सङ्ग्रामे श्वेताश्वं कृष्णसारथिम् ।
ऐन्द्रमस्त्रं विकुर्वाणमुभे चाप्यग्निमारुते ॥ ५.१४२.६ ॥
യുദ്ധത്തിൽ വെള്ളക്കുതിരകളുള്ളവനും കൃഷ്ണനെ സാരഥിയാക്കിയവനുമായ അർജ്ജുനൻ ഇന്ദ്രാസ്ത്രവും അഗ്നി-വായു അസ്ത്രങ്ങളും പ്രയോഗിക്കുന്നത് നീ എപ്പോൾ കാണുമോ—
5.142.7
गाण्डीवस्य च निर्घोषं विस्फूर्जितमिवाशनेः ।
न तदा भविता त्रेता न कृतं द्वापरं न च ॥ ५.१४२.७ ॥
ഗാണ്ഡീവത്തിന്റെ ആ നിനാദം, ഇടിമുഴക്കം പോലെ — അപ്പോൾ ത്രേതയും ഉണ്ടാകില്ല, കൃതവും ഉണ്ടാകില്ല, ദ്വാപരവും ഉണ്ടാകില്ല.
5.142.8
यदा द्रक्ष्यसि सङ्ग्रामे कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
जपहोमसमायुक्तं स्वां रक्षन्तं महाचमूम् ॥ ५.१४२.८ ॥
യുദ്ധത്തിൽ, ജപഹോമങ്ങളിൽ മുഴുകി തന്റെ മഹാസേനയെ സംരക്ഷിക്കുന്ന കുന്തീപുത്രൻ യുധിഷ്ഠിരനെ നീ കാണുമ്പോൾ.
5.142.9
आदित्यमिव दुर्धर्षं तपन्तं शत्रुवाहिनीम् ।
न तदा भविता त्रेता न कृतं द्वापरं न च ॥ ५.१४२.९ ॥
സൂര്യനെപ്പോലെ അജയ്യനായി, ശത്രുസേനയെ ചുട്ടെരിക്കുന്നവനെ — അപ്പോൾ ത്രേതയും ഉണ്ടാകില്ല, കൃതവും ഉണ്ടാകില്ല, ദ്വാപരവും ഉണ്ടാകില്ല.
5.142.10
यदा द्रक्ष्यसि सङ्ग्रामे भीमसेनं महाबलम् ।
दुःशासनस्य रुधिरं पीत्वा नृत्यन्तमाहवे ॥ ५.१४२.१० ॥
യുദ്ധത്തിൽ മഹാബലനായ ഭീമസേനൻ, ദുശ്ശാസനന്റെ രക്തം കുടിച്ച് യുദ്ധഭൂമിയിൽ നൃത്തം ചെയ്യുന്നത് നീ കാണുമ്പോൾ.
5.142.11
प्रभिन्नमिव मातङ्गं प्रतिद्विरदघातिनम् ।
न तदा भविता त्रेता न कृतं द्वापरं न च ॥ ५.१४२.११ ॥
മദിച്ച ആനയെപ്പോലെ, എതിർ ആനകളെ കൊല്ലുന്നവനെ — അപ്പോൾ ത്രേതയും ഉണ്ടാകില്ല, കൃതവും ഉണ്ടാകില്ല, ദ്വാപരവും ഉണ്ടാകില്ല.
5.142.12
यदा द्रक्ष्यसि सङ्ग्रामे द्रोणं शान्तनवं कृपम् ।
सुयोधनंच राजानं सैन्धवं च जयद्रथम् ॥ ५.१४२.१२ ॥
യുദ്ധത്തിൽ ദ്രോണനെയും, ശന്തനുവിന്റെ പുത്രനായ ഭീഷ്മരെയും, കൃപനെയും, രാജാവായ സുയോധനനെയും, സൈന്ധവനായ ജയദ്രഥനെയും നീ കാണുമ്പോൾ.
5.142.13
युद्धायापततस्तूर्णं वारितान्सव्यसाचिना ।
न तदा भविता त्रेता न कृतं द्वापरं न च ॥ ५.१४२.१३ ॥
യുദ്ധത്തിനായി വേഗത്തിൽ മുന്നേറുന്നവരെ സവ്യസാചി (അർജ്ജുനൻ) തടയുമ്പോൾ, അന്ന് ത്രേതായുഗമുണ്ടാകില്ല, കൃതയുഗമുണ്ടാകില്ല, ദ്വാപരയുഗവുമുണ്ടാകില്ല.
5.142.14
यदा द्रक्ष्यसि सङ्ग्रामे माद्रीपुत्रौ महाबलौ ।
वाहिनीं धार्तराष्ट्राणां क्षोभयन्तौ गजाविव ॥ ५.१४२.१४ ॥
യുദ്ധത്തിൽ മാദ്രിയുടെ മഹാബലശാലികളായ രണ്ടു പുത്രന്മാർ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരുടെ സേനയെ ആനകളെപ്പോലെ ഇളക്കിമറിക്കുന്നത് നീ കാണും.
5.142.15
विगाढे शस्त्रसंपाते परवीररथारुजौ ।
न तदा भविता त्रेता न कृतं द्वापरं न च ॥ ५.१४२.१५ ॥
ആയുധങ്ങളുടെ ഘോരമായ കൂട്ടിമുട്ടലിൽ, ശത്രുവീരന്മാരുടെ രഥങ്ങൾ തകർക്കുമ്പോൾ, അന്ന് ത്രേതായുഗമുണ്ടാകില്ല, കൃതയുഗമുണ്ടാകില്ല, ദ്വാപരയുഗവുമുണ്ടാകില്ല.
5.142.16
ब्रूयाः कर्ण इतो गत्वा द्रोणं शान्तनवं कृपम् ।
सौम्योऽयं वर्तते मासः सुप्रापयवसेन्धनः ॥ ५.१४२.१६ ॥
കർണ്ണാ, ഇവിടെനിന്ന് ചെന്ന് ദ്രോണനോടും ശന്തനുവിന്റെ പുത്രനോടും (ഭീഷ്മനോടും) കൃപരോടും പറയുക: ഇത് മനോഹരമായ മാസമാണ്, ഇതിൽ യവവും വിറകും സമൃദ്ധമായി ലഭിക്കും.
5.142.17
सर्वौषधिवनस्फीतः फलवानल्पमक्षिकः ।
निष्पङ्को रसवत्तोयो नात्युष्णशिशिरः सुखः ॥ ५.१४२.१७ ॥
എല്ലാ ഔഷധസസ്യങ്ങളുടെയും വനങ്ങളാൽ സമൃദ്ധമായി, ഫലവത്തായി, കൊതുകുകൾ കുറഞ്ഞ്, ചേറില്ലാതെ, രുചിയുള്ള ജലത്തോടെ, അധികം ചൂടും അധികം തണുപ്പുമില്ലാതെ സുഖകരമായി.
5.142.18
सप्तमाच्चापि दिवसादमावास्या भविष्यति ।
सङ्ग्रामो युज्यतां तस्यां तामाहुः शक्रदेवताम् ॥ ५.१४२.१८ ॥
ഏഴാം ദിവസം മുതൽ അമാവാസി വരും. ആ ദിവസം യുദ്ധം നടക്കട്ടെ; ആ തിഥിയെ ഇന്ദ്രദേവതയുടെ തിഥി എന്ന് പറയുന്നു.
5.142.19
तथा राज्ञो वदेः सर्वान्ये युद्धायाभ्युपागताः ।
यद्वो मनीषितं तद्वै सर्वं संपादयाम्यहम् ॥ ५.१४२.१९ ॥
അങ്ങനെ യുദ്ധത്തിനായി എത്തിയ എല്ലാ രാജാക്കന്മാരോടും പറയുക: നിങ്ങളുടെ ആഗ്രഹം എന്തായാലും അതെല്ലാം ഞാൻ നിറവേറ്റും.
5.142.20
राजानो राजपुत्राश्च दुर्योधनवशानुगाः ।
प्राप्य शस्त्रेण निधनं प्राप्स्यन्ति गतिमुत्तमाम् ॥ ५.१४२.२० ॥
ദുര്യോധനന്റെ ഇഷ്ടാനുസരണം നടക്കുന്ന രാജാക്കന്മാരും രാജകുമാരന്മാരും ആയുധത്താൽ മരിച്ച് ഉത്തമഗതി പ്രാപിക്കും.