மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.142
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.142.1
कर्णस्य वचनं श्रुत्वा केशवः परवीरहा ।
उवाच प्रहसन्वाक्यं स्मितपूर्वमिदं यथा ॥ ५.१४२.१ ॥
கர்ணனின் சொற்களைக் கேட்டு, எதிரி வீரர்களை அழிப்பவரான கேசவர் சிரித்துக்கொண்டே, புன்னகையுடன் இவ்வாறு கூறினார்.
5.142.2
अपि त्वां न लभेत्कर्ण राज्यलम्भोपपादनम् ।
मया दत्तां हि पृथिवीं न प्रशासितुमिच्छसि ॥ ५.१४२.२ ॥
கர்ணா, நான் கொடுத்த பூமியை நீ ஆள விரும்பவில்லை; ஆகவே அரசைப் பெறும் வழி உனக்குக் கிடைக்காமலே போகலாம்.
5.142.3
ध्रुवो जयः पाण्डवानामितीदं ।
न संशयः कश्चन विद्यतेऽत्र।
जयध्वजो दृश्यते पाण्डवस्य ।
समुच्छ्रितो वानरराज उग्रः । ॥ ५.१४२.३ ॥
பாண்டவர்களுக்கு வெற்றி உறுதி; இதில் எந்த ஐயமும் இல்லை. பாண்டவரின் வெற்றிக் கொடி உயர்ந்து தெரிகிறது; அதில் உக்கிரமான வானர அரசன் உயர்ந்திருக்கிறான்.
5.142.4
दिव्या माया विहिता भौमनेन ।
समुच्छ्रिता इन्द्रकेतुप्रकाशाः ।
दिव्यानि भूतानि जयावहानि ।
दृश्यन्ति चैवात्र भयानकानि ॥ ५.१४२.४ ॥
பௌமனால் உருவாக்கப்பட்ட தெய்வீக மாயை இது; இந்திரக் கொடிகளைப் போல ஒளிரும் உயர்ந்த பொருட்கள் தெரிகின்றன. இங்கே வெற்றியைத் தரும் தெய்வீக உயிரினங்களும், பயங்கரமானவையும் காணப்படுகின்றன.
5.142.5
न सञ्जते शैलवनस्पतिभ्य ।
ऊर्ध्वं तिर्यग्योजनमात्ररूपः ।
श्रीमान्ध्वजः कर्ण धनञ्जयस्य ।
समुच्छ्रितः पावकतुल्यरूपः ॥ ५.१४२.५ ॥
கர்ணா, இது தனஞ்சயனின் (அர்ஜுனனின்) சிறப்பான கொடி; மலைகளிலும் மரங்களிலும் சிக்குவதில்லை. மேலும் கீழும் பக்கவாட்டிலும் ஒரு யோஜனை நீளமுடையது; நெருப்பைப் போன்ற வடிவுடன் உயர்ந்து நிற்கிறது.
5.142.6
यदा द्रक्ष्यसि सङ्ग्रामे श्वेताश्वं कृष्णसारथिम् ।
ऐन्द्रमस्त्रं विकुर्वाणमुभे चाप्यग्निमारुते ॥ ५.१४२.६ ॥
போரில் வெள்ளைக் குதிரைகளையும் கிருஷ்ணனைத் தேரோட்டியாகவும் கொண்டவனை நீ காணும்போது, இந்திரனின் அஸ்திரத்தையும் அக்னி, வாயு ஆகிய இரண்டு அஸ்திரங்களையும் ஏவிக்கொண்டிருப்பதை நீ காண்பாய்.
5.142.7
गाण्डीवस्य च निर्घोषं विस्फूर्जितमिवाशनेः ।
न तदा भविता त्रेता न कृतं द्वापरं न च ॥ ५.१४२.७ ॥
காண்டீவத்தின் அந்த முழக்கம், இடியின் முழக்கம் போன்றது — அப்போது த்ரேதா இருக்காது, கிருதமும் இருக்காது, த்வாபரமும் இருக்காது.
5.142.8
यदा द्रक्ष्यसि सङ्ग्रामे कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
जपहोमसमायुक्तं स्वां रक्षन्तं महाचमूम् ॥ ५.१४२.८ ॥
போரில் குந்தியின் மகன் யுதிஷ்டிரன், ஜபமும் ஹோமமும் செய்தவனாக, தன் பெரும் படையைக் காப்பதை நீ காணும்போது.
5.142.9
आदित्यमिव दुर्धर्षं तपन्तं शत्रुवाहिनीम् ।
न तदा भविता त्रेता न कृतं द्वापरं न च ॥ ५.१४२.९ ॥
சூரியனைப் போல அடக்க முடியாதவனாய், எதிரிப் படையை எரிப்பவனை — அப்போது த்ரேதா இருக்காது, கிருதமும் இருக்காது, த்வாபரமும் இருக்காது.
5.142.10
यदा द्रक्ष्यसि सङ्ग्रामे भीमसेनं महाबलम् ।
दुःशासनस्य रुधिरं पीत्वा नृत्यन्तमाहवे ॥ ५.१४२.१० ॥
போரில் மகாபலசாலி பீமசேனன், துச்சாசனனின் இரத்தத்தைக் குடித்து போர்க்களத்தில் நடனமாடுவதை நீ காணும்போது.
5.142.11
प्रभिन्नमिव मातङ्गं प्रतिद्विरदघातिनम् ।
न तदा भविता त्रेता न कृतं द्वापरं न च ॥ ५.१४२.११ ॥
மதம் பிடித்த யானையைப் போல், எதிர் யானைகளைக் கொல்பவனை — அப்போது த்ரேதா இருக்காது, கிருதமும் இருக்காது, த்வாபரமும் இருக்காது.
5.142.12
यदा द्रक्ष्यसि सङ्ग्रामे द्रोणं शान्तनवं कृपम् ।
सुयोधनंच राजानं सैन्धवं च जयद्रथम् ॥ ५.१४२.१२ ॥
போரில் துரோணரையும், சாந்தனுவின் மகன் பீஷ்மரையும், கிருபரையும், அரசன் சுயோதனனையும், சைந்தவன் ஜயத்ரதனையும் நீ காணும்போது.
5.142.13
युद्धायापततस्तूर्णं वारितान्सव्यसाचिना ।
न तदा भविता त्रेता न कृतं द्वापरं न च ॥ ५.१४२.१३ ॥
போருக்காக வேகமாக முன்னேறி வரும்போது, சவ்யசாசியால் (அர்ஜுனனால்) தடுக்கப்பட்டவர்களை அப்போது திரேதா யுகமும் இருக்காது, கிருத யுகமும் இருக்காது, துவாபர யுகமும் இருக்காது.
5.142.14
यदा द्रक्ष्यसि सङ्ग्रामे माद्रीपुत्रौ महाबलौ ।
वाहिनीं धार्तराष्ट्राणां क्षोभयन्तौ गजाविव ॥ ५.१४२.१४ ॥
போரில் மாத்ரியின் இரு மகன்களும், மகாபலசாலிகளும், திருதராஷ்டிரரின் மகன்களின் படையை யானைகளைப்போலக் கலக்குவதைக் காண்பாய்.
5.142.15
विगाढे शस्त्रसंपाते परवीररथारुजौ ।
न तदा भविता त्रेता न कृतं द्वापरं न च ॥ ५.१४२.१५ ॥
ஆயுதங்கள் மோதும் கடும் போரில், எதிரி வீரர்களின் தேர்களை நொறுக்கும்போது, அப்போது திரேதா யுகமும் இருக்காது, கிருத யுகமும் இருக்காது, துவாபர யுகமும் இருக்காது.
5.142.16
ब्रूयाः कर्ण इतो गत्वा द्रोणं शान्तनवं कृपम् ।
सौम्योऽयं वर्तते मासः सुप्रापयवसेन्धनः ॥ ५.१४२.१६ ॥
கர்ணா, இங்கிருந்து சென்று துரோணரிடமும், சாந்தனுவின் மகனிடமும் (பீஷ்மரிடமும்), கிருபரிடமும் சொல்வாய்: இது இனிமையான மாதம், இதில் வாற்கோதுமையும் விறகும் நிறைய கிடைக்கும்.
5.142.17
सर्वौषधिवनस्फीतः फलवानल्पमक्षिकः ।
निष्पङ्को रसवत्तोयो नात्युष्णशिशिरः सुखः ॥ ५.१४२.१७ ॥
எல்லா மூலிகைகளும் நிறைந்த காடுகளுடன் செழித்து, பழங்கள் நிறைந்து, கொசுக்கள் குறைவாக, சேறு இல்லாமல், சுவையான நீருடன், மிகை வெப்பமும் மிகை குளிரும் இல்லாமல், இனிமையாக.
5.142.18
सप्तमाच्चापि दिवसादमावास्या भविष्यति ।
सङ्ग्रामो युज्यतां तस्यां तामाहुः शक्रदेवताम् ॥ ५.१४२.१८ ॥
ஏழாம் நாளிலிருந்தே அமாவாசை வரும். அந்த நாளில் போர் தொடங்கட்டும்; அதனை இந்திரனுக்குரிய நாள் என்று சொல்வர்.
5.142.19
तथा राज्ञो वदेः सर्वान्ये युद्धायाभ्युपागताः ।
यद्वो मनीषितं तद्वै सर्वं संपादयाम्यहम् ॥ ५.१४२.१९ ॥
அவ்வாறே, போருக்காக வந்திருக்கும் அரசர்கள் அனைவரிடமும் சொல்லுங்கள்: உங்கள் விருப்பம் எதுவோ, அதை எல்லாம் நான் நிறைவேற்றுவேன்.
5.142.20
राजानो राजपुत्राश्च दुर्योधनवशानुगाः ।
प्राप्य शस्त्रेण निधनं प्राप्स्यन्ति गतिमुत्तमाम् ॥ ५.१४२.२० ॥
துரியோதனனின் விருப்பத்திற்கு அடங்கி நடக்கும் அரசர்களும் இளவரசர்களும் ஆயுதத்தால் மரணமடைந்து உயர்ந்த கதியை அடைவார்கள்.