மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.38
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.38.1
ऊर्ध्वं प्राणा ह्युत्क्रामन्ति यूनः स्थविर आयति ।
प्रत्युत्थानाभिवादाभ्यां पुनस्तान्प्रतिपद्यते ॥ ५.३८.१ ॥
முதியவர் வருவதைக் கண்டு இளையவனின் உயிர்கள் மேலெழுகின்றன; எழுந்து வணங்குவதால் அவை மீண்டும் திரும்பி வருகின்றன.
5.38.2
पीठं दत्त्वा साधवेऽभ्यागताय ।
आनीयापः परिनिर्णिज्य पादौ।
सुखं पृष्ट्वा प्रतिवेद्यात्मसंस्थां ।
ततो दद्यादन्नमवेक्ष्य धीरः ॥ ५.३८.२ ॥
வந்த நல்ல விருந்தினருக்கு இருக்கை அளித்து, நீர் கொண்டு வந்து அவர் பாதங்களை நன்கு கழுவி; நலம் விசாரித்து, தன் நிலையைத் தெரிவித்து, பின்னர் அறிவுள்ளவன் நன்கு கருதி உணவு அளிக்க வேண்டும்.
5.38.3
यस्योदकं मधुपर्कं च गां च ।
न मन्त्रवित्प्रतिगृह्णाति गेहे ।
लोभाद्भयादथ कार्पण्यतो वा ।
तस्यानर्थं जीवितमाहुरर्याः ॥ ५.३८.३ ॥
எவனுடைய வீட்டில் மந்திரமறிந்தவன் நீர், மதுபர்க்கம் மற்றும் பசுவை ஏற்காமல் இருக்கிறானோ — பேராசையாலோ, பயத்தாலோ, அல்லது கஞ்சத்தனத்தாலோ — அவனுடைய வாழ்க்கை அழிவுக்குரியது என்று மேன்மையோர் கூறுவர்.
5.38.4
चिकित्सकः शल्यकर्तावकीर्णी ।
स्तेनः क्रूरो मद्यपो भ्रूणहा च।
सेनाजीवी श्रुतिविक्रायकश्च ।
भृशं प्रियोऽप्यतिथिर्नोदकार्हः ॥ ५.३८.४ ॥
மருத்துவன், அறுவை சிகிச்சையாளன், விரதம் மீறியவன், திருடன், கொடியவன், மதுவருந்துபவன், கருக்கொலை செய்தவன், படையால் பிழைப்பவன், வேதத்தை விற்பவன் — மிக அன்பான விருந்தினராக இருந்தாலும் அவன் நீருக்கு தகுதியற்றவன்.
5.38.5
अविक्रेयं लवणं पक्वमन्नं ।
दधि क्षीरं मधु तैलं घृतं च।
तिला मांसं फलमूलानि शाकं ।
रक्तं वासः सर्वगन्धा गुडाश्च ॥ ५.३८.५ ॥
உப்பு, சமைத்த உணவு, தயிர், பால், தேன், எண்ணெய், நெய், எள், இறைச்சி, கனி-கிழங்கு, காய்கறி, சிவப்பு ஆடை, எல்லா வாசனைப் பொருட்கள், வெல்லம் — இவை விற்கத் தகாதவை.
5.38.6
अरोषणो यः समलोष्ठाश्मकाञ्चनः ।
प्रहीणशोको गतसन्धिविग्रहः ।
निन्दाप्रशंसोपरतः प्रियाप्रिये ।
त्यजन्नुदासीनवदेष भिक्षुकः ॥ ५.३८.६ ॥
கோபமற்றவனும், மண்கட்டி, கல், தங்கம் ஆகியவற்றை ஒன்றாகக் கருதுபவனும், துக்கம் நீங்கியவனும், சந்தி விக்கிரகங்களைக் கடந்தவனும், புகழ் இகழ்ச்சியிலிருந்து விலகியவனும், விருப்பு வெறுப்புகளை உதாசீனனைப் போல் துறப்பவனுமான இவனே பிக்ஷுக்.
5.38.7
नीवारमूलेङ्गुदशाकवृत्तिः ।
सुसंयतात्माग्निकार्येषु चोद्यः।
वने वसन्नतिथिष्वप्रमत्तो ।
धुरन्धरः पुण्यकृदेष तापसः ॥ ५.३८.७ ॥
நீவாரம், வேர், இங்குதி, கீரை ஆகியவற்றால் வாழ்பவனும், நன்கு அடக்கிய மனமுடையவனும், அக்னி கர்மங்களில் ஊக்கமுடையவனும், காட்டில் வசிப்பவனும், விருந்தினர்களிடம் கவனமுடையவனும், சுமையைத் தாங்குபவனும், புண்ணியம் செய்பவனுமான இவனே தாபசன்.
5.38.8
अपकृत्य बुद्धिमतो दूरस्थोऽस्मीति नाश्वसेत् ।
दीर्घौ बुद्धिमतो बाहू याभ्यां हिंसति हिंसितः ॥ ५.३८.८ ॥
ஞானியைத் தீங்கு செய்து, 'நான் தொலைவில் இருக்கிறேன்' என்று நம்பக்கூடாது; ஞானியின் கைகள் நீண்டவை, அவற்றால் அவன் தாக்குகிறான், தாக்கப்படுபவன் துன்புறுகிறான்.
5.38.9
न विश्वसेदविश्वस्ते विश्वस्ते नातिविश्वसेत् ।
विश्वासाद्भयमुत्पन्नं मूलान्यपि निकृन्तति ॥ ५.३८.९ ॥
நம்பத்தகாதவனை நம்பக்கூடாது; நம்பத்தக்கவனையும் மிகையாக நம்பக்கூடாது; நம்பிக்கையால் எழும் அச்சம் வேர்களையும் வெட்டிவிடும்.
5.38.10
अनीर्षुर्गुप्तदारश्च संविभागी प्रियंवदः ।
श्लक्ष्णो मधुरवाक्स्त्रीणां न चासां वशगो भवेत् ॥ ५.३८.१० ॥
பொறாமையற்றவனும், மனைவியைக் காப்பவனும், பகிர்ந்துண்பவனும், இனிய சொல்லுடையவனும், மென்மையும் இனிமையுமான பேச்சுடையவனும், பெண்களின் வசப்பட்டவனாக இருக்கக்கூடாது.
5.38.11
पूजनीया महाभागाः पुण्याश्च गृहदीप्तयः ।
स्त्रियः श्रियो गृहस्योक्तास्तस्माद्रक्ष्या विशेषतः ॥ ५.३८.११ ॥
பெண்கள் வணங்கத்தக்கவர்கள், மிகுந்த பாக்கியமுடையவர்கள், தூய்மையானவர்கள், வீட்டின் ஒளிகள்; வீட்டின் செல்வம் என்று அவர்கள் கூறப்படுகின்றனர், ஆகவே சிறப்பாக அவர்களைக் காக்க வேண்டும்.
5.38.12
पितुरन्तःपुरं दद्यान्मातुर्दद्यान्महानसम् ।
गोषु चात्मसमं दद्यात्स्वयमेव कृषिं व्रजेत्।
भृत्यैर्वाणिज्यचारं च पुत्रैः सेवेत च द्विजान् ॥ ५.३८.१२ ॥
தந்தைக்கு அந்தப்புரத்தையும், தாய்க்கு சமையலறையையும் ஒப்படைக்க வேண்டும்; பசுக்களை தன்னைப் போன்ற நம்பிக்கைக்குரியவரிடம் ஒப்படைக்க வேண்டும்; விவசாயத்தை தானே கவனிக்க வேண்டும்; வணிகத்தை ஊழியர்களைக் கொண்டு நடத்த வேண்டும்; பிராமணர்களை மகன்கள் மூலம் பேண வேண்டும்.
5.38.13
अद्भ्योऽग्निर्ब्रह्मतः क्षत्रमश्मनो लोहमुत्थितम् ।
तेषां सर्वत्रगं तेजः स्वासु योनिषु शाम्यति ॥ ५.३८.१३ ॥
நீரிலிருந்து நெருப்பு, பிரம்மத்திலிருந்து க்ஷத்ரம், கல்லிலிருந்து இரும்பு எழுகின்றன; இவற்றின் எங்கும் பரவும் தேஜஸ் தன் மூலத்திலேயே அடங்குகிறது.
5.38.14
नित्यं सन्तं कुले जाताः पावकोपमतेजसः ।
क्षमावन्तो निराकाराः काष्ठेऽग्निरिव शेरते ॥ ५.३८.१४ ॥
எப்போதும் நல்லவர்களாக குலத்தில் பிறந்தவர்கள், நெருப்பைப் போன்ற தேஜஸ் உடையவர்கள், பொறுமையுள்ளவர்கள், வெளிப்பகட்டற்றவர்கள்—அவர்கள் விறகில் உள்ள நெருப்பு போல அடங்கி கிடக்கிறார்கள்.
5.38.15
यस्य मन्त्रं न जानन्ति बाह्याश्चाभ्यन्तराश्च ये ।
स राजा सर्वतश्चक्षुश्चिरमैश्वर्यमश्नुते ॥ ५.३८.१५ ॥
எவருடைய ஆலோசனையை வெளியாட்களும் உள்ளவர்களும் அறியவில்லையோ, அந்த அரசன்—எல்லா இடங்களிலும் கண்களுள்ளவன்—நீண்ட காலம் ஐசுவரியத்தை அனுபவிக்கிறான்.
5.38.16
करिष्यन्न प्रभाषेत कृतान्येव तु दर्शयेत् ।
धर्मकामार्थकार्याणि तथा मन्त्रो न भिद्यते ॥ ५.३८.१६ ॥
செய்யப்போவதை பேசக்கூடாது; செய்து முடித்ததையே காட்ட வேண்டும். இவ்வாறு தர்ம, காம, அர்த்த காரியங்களின் ஆலோசனை கெடாது.
5.38.17
गिरिपृष्ठमुपारुह्य प्रासादं वा रहोगतः ।
अरण्ये निःशलाके वा तत्र मन्त्रोऽभिधीयते ॥ ५.३८.१७ ॥
மலை உச்சியில் ஏறியோ, அரண்மனையில் தனிமையாகச் சென்றோ, அல்லது சுவரில்லாத ஒளிவுமறைவற்ற காட்டிலோ—அங்கேதான் ஆலோசனை சொல்லப்படுகிறது.
5.38.18
नासुहृत्परमं मन्त्रं भारतार्हति वेदितुम् ।
अपण्डितो वापि सुहृत्पण्डितो वाप्यनात्मवान् ॥ ५.३८.१८ ॥
நண்பன் அல்லாதவன் உயர்ந்த இரகசிய ஆலோசனையை அறியத் தகுதியற்றவன், ஓ பாரதா; அவன் கல்லாதவனாக இருந்தாலும், அல்லது கற்ற நண்பனாக இருந்தாலும், தன்னடக்கம் இல்லாதவனாக இருந்தால்.
5.38.19
नापरीक्ष्य महीपालः कुर्यात्सचिवमात्मनः ।
अमात्ये ह्यर्थलिप्सा च मन्त्ररक्षणमेव च ॥ ५.३८.१९ ॥
அரசன் சோதிக்காமல் தனக்கு அமைச்சனைத் தேர்ந்தெடுக்கக் கூடாது; ஏனெனில் அமைச்சன் அல்லாதவனிடத்தில் செல்வ ஆசையும், இரகசிய ஆலோசனையைக் காப்பதும் நிச்சயமாக இருக்கும்.
5.38.20
कृतानि सर्वकार्याणि यस्य पारिषदा विदुः ।
धर्मे चार्थे च कामे च स राजा राजसत्तमः। ॥ ५.३८.२० ॥
எந்த அரசனின் அவையினர் அவனது எல்லாச் செயல்களும் தர்மம், அர்த்தம், காமம் ஆகியவற்றில் நிறைவேறியதாக அறிவார்களோ, அவனே அரசர்களில் சிறந்த அரசன்.
5.38.21
गूढमन्त्रस्य नृपतेस्तस्य सिद्धिरसंशयम् ।
अप्रशस्तानि कार्याणि यो मोहादनुतिष्ठति। ॥ ५.३८.२१ ॥
இரகசிய ஆலோசனையைக் கொண்ட அரசனுக்கு வெற்றி சந்தேகமின்றி உண்டு; ஆனால் மயக்கத்தால் இழிவான செயல்களைச் செய்பவனுக்கு அப்படி இல்லை.
5.38.22
स तेषां विपरिभ्रंशाद्भ्रश्यते जीवितादपि ।
कर्मणां तु प्रशस्तानामनुष्ठानं सुखावहम्। ॥ ५.३८.२२ ॥
அவன் அவற்றிலிருந்து முழுவதுமாக விலகுவதால் வாழ்விலிருந்தும் வீழ்கிறான்; ஆனால் புகழ்பெற்ற செயல்களைச் செய்வது இன்பத்தைத் தருகிறது.
5.38.23
तेषामेवाननुष्ठानं पश्चात्तापकरं मतम् ।
अनधीत्य यथा वेदान्न विप्रः श्राद्धमर्हति । ॥ ५.३८.२३ ॥
அவற்றைச் செய்யாமை பின்னால் வருந்துதலை உண்டாக்கும் என்று கருதப்படுகிறது; வேதங்களைக் கற்காத பிராமணன் சிராத்தம் செய்யத் தகுதியற்றவனாவது போல.
5.38.24
एवमश्रुतषाङ्गुण्यो न मन्त्रं श्रोतुमर्हति ।
स्थानवृद्धिक्षयज्ञस्य षाङ्गुण्यविदितात्मनः। ॥ ५.३८.२४ ॥
இவ்வாறு ஷாட்குண்யத்தைக் கேட்காதவன் ஆலோசனையைக் கேட்கத் தகுதியற்றவன்; நிலை, வளர்ச்சி, சரிவை அறிந்து ஷாட்குண்யத்தால் தன்னை அறிந்தவனே (தகுதியுடையவன்).
5.38.25
अनवज्ञातशीलस्य स्वाधीना पृथिवी नृप ।
अमोघक्रोधहर्षस्य स्वयं कृत्वान्ववेक्षिणः। ॥ ५.३८.२५ ॥
அவமதிக்கப்படாத நடத்தை உடையவனுக்கு, அரசே, பூமி அவனுக்கு உட்பட்டது; கோபமும் மகிழ்ச்சியும் வீணாகாதவனும், தானே செய்து நன்கு ஆராய்பவனுமானவனுக்கு.
5.38.26
आत्मप्रत्ययकोशस्य वसुदैव वसुन्धरा ।
नाममात्रेणा तुष्येत छत्रेण च महीपतिः। ॥ ५.३८.२६ ॥
தன்னம்பிக்கையே கருவூலமாக உடையவனுக்கு பூமி செல்வத்தைத் தரும்; பெயரளவிலும் குடையாலும் அரசன் திருப்தியடைவான்.
5.38.27
भृत्येभ्यो विसृजेदर्थान्नैकः सर्वहरो भवेत् ।
ब्राह्मणं ब्राह्मणो वेद भर्ता वेद स्त्रियं तथा। ॥ ५.३८.२७ ॥
பணியாளர்களுக்குச் செல்வத்தைப் பகிர்ந்து கொடுக்க வேண்டும்; தனியாக எல்லாவற்றையும் பறிப்பவனாக இருக்கக்கூடாது; பிராமணனை பிராமணன் அறிவான், கணவன் மனைவியை அறிவான், அதுபோல.
5.38.28
अमात्यं नृपतिर्वेद राजा राजानमेव च ।
न शत्रुर्वशमापन्नो मोक्तव्यो वध्यतां गतः। ॥ ५.३८.२८ ॥
அரசன் அமைச்சனை அறிவான், அரசன் அரசனையும் அறிவான்; பகைவன் வசப்பட்டுவிட்டால் விடுவிக்கப்படக்கூடாது; வதைக்கு உரியவனாகிவிட்டால் (விடுவிக்கப்படக்கூடாது).
5.38.29
न्यग्भूत्वा पर्युपासीत वध्वं हन्याद्बले सति ।
अहताद्धि भयं तस्माज्जायते नचिरादिव ॥ ५.३८.२९ ॥
பணிந்து நின்று பணிவிடை செய்ய வேண்டும்; படை வலிமையுள்ளபோது தாக்க வேண்டும்; தாக்கப்படாத (பகைவனால்) அச்சம் பிறக்கும், அது விரைவிலேயே எழுகிறது.
5.38.30
दैवतेषु प्रयत्नेन राजसु ब्राह्मणेषु च ।
नियन्तव्यः सदा क्रोधो वृद्धबालातुरेषु च ॥ ५.३८.३० ॥
தெய்வங்கள், அரசர்கள், பிராமணர்கள் ஆகியோரிடத்திலும், முதியவர், குழந்தைகள், நோயாளிகளிடத்திலும் கோபத்தை எப்போதும் முயற்சியுடன் அடக்கி வைக்க வேண்டும்.
5.38.31
निरर्थं कलहं प्राज्ञो वर्जयेन्मूढसेवितम् ।
कीर्ति च लभते लोके न चानर्थेन युज्यते ॥ ५.३८.३१ ॥
அறிவுடையவன் அறிவிலிகள் நாடும் பயனற்ற சண்டையை விலக்க வேண்டும். அவன் உலகில் புகழ் பெறுவான்; தீங்குடன் இணைக்கப்படமாட்டான்.
5.38.32
प्रसादो निष्फलो यस्य क्रोधश्चापि निरर्थकः ।
न तं भर्तारमिच्छन्ति षण्ढं पतिमिव स्त्रियः ॥ ५.३८.३२ ॥
யாருடைய அருளும் பயனற்றதோ, கோபமும் பயனற்றதோ, அத்தகைய தலைவனை மக்கள் விரும்பமாட்டார்கள்; பெண்கள் ஆண்மையற்ற கணவனை விரும்பாதது போல.
5.38.33
न बुद्धिर्धनलाभाय न जाड्यमसमृद्धये ।
लोकपर्यायवृत्तान्तं प्राज्ञो जानाति नेतरः ॥ ५.३८.३३ ॥
அறிவு செல்வம் பெறுவதற்கல்ல; மந்தத்தன்மை செல்வமின்மைக்கல்ல. உலகின் மாறி மாறி வரும் நிகழ்வுகளை அறிவுடையவனே அறிவான், பிறன் அறியான்.
5.38.34
विद्याशीलवयोवृद्धान्बुद्धिवृद्धांश्च भारत ।
धनाभिजातवृद्धांश्च नित्यं मूढोऽवमन्यते ॥ ५.३८.३४ ॥
பாரதனே! மூடன் எப்போதும் கல்வி, நல்லொழுக்கம், வயது ஆகியவற்றில் முதிர்ந்தோரையும், அறிவில் முதிர்ந்தோரையும், செல்வம் மற்றும் உயர்குடியில் முதிர்ந்தோரையும் அவமதிக்கிறான்.
5.38.35
अनार्यवृत्तमप्राज्ञमसूयकमधार्मिकम् ।
अनर्थाः क्षिप्रमायान्ति वाग्दुष्टं क्रोधनं तथा ॥ ५.३८.३५ ॥
இழிந்த நடத்தையுள்ளவன், அறிவற்றவன், பொறாமை கொண்டவன், அதர்மி, கெட்ட சொல் பேசுபவன், கோபக்காரன்—இவர்களிடம் தீங்குகள் விரைவில் வந்தடையும்.
5.38.36
अविसंवादनं दानं समयस्याव्यतिक्रमः ।
आवर्तयन्ति भूतानि सम्यक्प्रणिहिता च वाक् ॥ ५.३८.३६ ॥
சண்டையின்மை, தானம், உடன்படிக்கையை மீறாமை, நன்கு பயன்படுத்தப்பட்ட சொல் ஆகியவை உயிர்களை மீட்டுக் கொண்டு வருகின்றன.
5.38.37
अविसंवादको दक्षः कृतज्ञो मतिमानृजुः ।
अपि संक्षीणकोशोऽपि लभते परिवारणम् ॥ ५.३८.३७ ॥
சண்டையிடாதவன், திறமையானவன், நன்றியுள்ளவன், அறிவுள்ளவன், நேர்மையானவன் — கருவூலம் குறைந்தாலும் பரிவாரத்தின் ஆதரவைப் பெறுகிறான்.
5.38.38
धृतिः शमो दमः शौचं कारुण्यं वागनिष्ठुरा ।
मित्राणां चानभिद्रोहः सप्तैताः समिधः श्रियः ॥ ५.३८.३८ ॥
உறுதி, அமைதி, அடக்கம், தூய்மை, இரக்கம், கடுமையற்ற பேச்சு, நண்பர்களுக்குத் துரோகம் செய்யாமை — இந்த ஏழும் செல்வத்தின் சமித்துகள்.
5.38.39
असंविभागी दुष्टात्मा कृतघ्नो निरपत्रपः ।
तादृङ्वराधिपो लोके वर्जनीयो नराधिप ॥ ५.३८.३९ ॥
பகிராதவன், தீய மனமுடையவன், நன்றி கெட்டவன், வெட்கமற்றவன் — அப்படிப்பட்ட அரசனும் உலகில் ஒதுக்கத்தக்கவன், மன்னா.
5.38.40
न च रात्रौ सुखं शेते ससर्प इव वेश्मनि ।
यः कोपयति निर्दोषं सदोषोऽभ्यन्तरं जनम् ॥ ५.३८.४० ॥
குற்றமுள்ளவனாக இருந்து குற்றமற்ற, உள்ளுறவினரான ஒருவனைக் கோபப்படுத்துபவன், வீட்டில் பாம்புடன் உறங்குபவனைப் போல இரவில் சுகமாகத் தூங்குவதில்லை.
5.38.41
येषु दुष्टेषु दोषः स्याद्योगक्षेमस्य भारत ।
सदा प्रसादनं तेषां देवतानामिवाचरेत् ॥ ५.३८.४१ ॥
பாரதா, எவர்கள் தீயவர்களாக இருந்தால் யோகக்ஷேமத்தில் குறை வருமோ, அவர்களை எப்போதும் தெய்வங்களைப் போல மகிழ்விக்க வேண்டும்.
5.38.42
येऽर्थाः स्त्रीषु समायुक्ताः प्रमत्तपतितेषु च ।
ये चानार्ये समासक्ताः सर्वे ते संशयं गताः ॥ ५.३८.४२ ॥
பெண்களிலும், கவனமற்றவர்களிலும் வீழ்ந்தவர்களிலும் செலவிடப்படும் பொருட்கள், அநாரியர்களில் ஈடுபடுத்தப்படுபவை, அவை அனைத்தும் ஐயத்திற்கு ஆளாகின்றன.
5.38.43
यत्र स्त्री यत्र कितवो बालो यत्रानुशासिता ।
मञ्जन्ति तेऽवशा राजन्नद्यामश्मप्लवा इव ॥ ५.३८.४३ ॥
பெண்ணின் ஆட்சி எங்கே, சூதாடி எங்கே, சிறுவன் எங்கே, கட்டுப்பாடற்றவன் எங்கே—அங்கே அவர்கள் உதவியற்று மூழ்குகிறார்கள், ஓ அரசே, ஆற்றில் கல்லோடம் போல.
5.38.44
प्रयोजनेषु ये सक्ता न विशेषेषु भारत ।
तानहं पण्डितान्मन्ये विशेषा हि प्रसङ्गिनः ॥ ५.३८.४४ ॥
பயனுள்ள காரியங்களில் ஈடுபடுபவர்களே, சிறு விவரங்களில் அல்ல, ஓ பரதனின் வழித்தோன்றலே—அவர்களையே நான் ஞானிகள் என்று கருதுகிறேன், ஏனெனில் விவரங்களே பற்றுதலுக்கு இட்டுச்செல்கின்றன.
5.38.45
यं प्रशंसन्ति कितवा यं प्रशंसन्ति चारणाः ।
यं प्रशंसन्ति बन्धक्यो न स जीवति मानवः ॥ ५.३८.४५ ॥
எவனை சூதாடிகள் புகழ்கிறார்களோ, எவனை சாரணர்கள் புகழ்கிறார்களோ, எவனை பெண்கள் புகழ்கிறார்களோ—அந்த மனிதன் உயிர்வாழமாட்டான்.
5.38.46
हित्वा तान्परमेष्वासान्पाण्डवानमितौजसः ।
आहितं भारतैश्वर्यं त्वया दुर्योधने महत् ॥ ५.३८.४६ ॥
அந்த மாபெரும் வில்லாளிகளும், அளவற்ற ஆற்றலுடையவர்களுமான பாண்டவர்களைக் கைவிட்டு, பரதர்களின் பெரும் செல்வத்தை நீ துரியோதனனிடம் ஒப்படைத்தாய்.
5.38.47
तं द्रक्ष्यसि परिभ्रष्टं तस्मात्त्वमचिरादिव ।
ऐश्वर्यमदसंमूढं बलिं लोकत्रयादिव ॥ ५.३८.४७ ॥
ஐசுவரியமதத்தால் மயங்கிய பலி மூவுலகங்களிலிருந்து வீழ்ந்ததுபோல, அவன் விரைவில் வீழ்ந்து அழிவதை நீ காண்பாய்.